‫لعنتی!
‫گندش بزنن. "میرکو" بکش بیرون!
‫- چه خاکی تو سرمون کنیم؟ ‫- بدبخت شدیم رفت.
‫بگیرش.
‫- چه‌جوری این‌جوری شد؟ ‫- یه دیقه وایسا.
‫هول نکن پسر. یه لحظه.
‫سکه کجاست؟ سکه دست کیه؟
‫چارلی!
‫- چارلی چش شده؟ کجاست اون؟ ‫- جیم نمی‌شه.
‫از کجا جیم نمی‌شه؟
‫بگو آدرسشو!
‫تف تو روت!
‫نظرتون چیه قبل اینکه سوال‌پیچم کنین، ‫پولی که قرار بود رو بدین؟
‫پول تو یه گاوصندوق تو ایستگاه "پوتسدامر پلاتز"ـه.
‫پس گورتو گم کن پولو بیار اینجا! لعنتی!
‫گرفتی؟
‫جیگر گوشه‌م!
‫- دکتر خبر کنین! ‫- رو چشمم.
‫چیزی نیست بابا. نگران نباش پسر، حله؟
‫هول نکن پسر.
‫یا ابالفضل!
‫این آشغالا…
‫بذار یه نگاه بهش بندازم، من تو ارتش بهیار بودم.
‫بذار معاینه‌ت کنم.
‫زود باشین بیاین، کمکمون کنین.
‫داره جون می‌ده. باید بیاین.
‫دردت اومد؟
‫آدرس چارلی چیه؟
‫عجب خری هستی تو!
‫من که اصلا عین خیالم نیست همین‌جوری عین ماست وایسیم اینجا ‫و جون دادن پسرتو تماشا کنیم!
‫آدرس چارلی چیه؟
‫خیابون اوزوایدگاسا، پلاک 17، محله لیشتنرادا!
‫کاری نداشت که، داشت؟
‫کارمون تمومه.
‫در رو باز کن یوگسلاو بی‌همه‌چیز!
‫میرکو، دکترو خبر کن!
‫"کلاهبردارها"
‫"ر"
‫"مارسی"
‫چارلی؟ چه عجب از این ورا!
‫- اوضاعت روبه‌راهه؟ ‫- بدجور تو هچلم.
‫کمک لازم دارم.
‫باید با زن و بچه‌م بیام اونجا.
‫در این خونه همیشه به روت بازه، ولی مگه چی شده؟
‫آروم که شدم سیر تا پیازو برات تعریف می‌کنم، باشه؟
‫- دمت گرم. ‫- نوکرتم.
‫این حرفا چیه، من خیلی بهت مدیونم.
‫گوشیتو بذار.
‫یوناس، بیا دیگه. صد دفعه در موردش حرف زدیم.
‫قبل مدرسه گوشی ممنوعه.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ جدی می‌گم.
‫زود باش، غذاتو بخور.
‫"چارلی بیا تو گاراژ."
‫الان برمی‌گردم.
‫چارلی؟
‫چرا انقدر زود برگشتی؟ گندش بزنن، چیکار کردی؟ داری خونریزی می‌کنی!
‫چرا لباست خونیه؟
‫- این خون من نیست. ‫- یعنی چی؟
‫یه دقیقه وایسا، بیا جلوتر ببینم، حرف بزن.
‫وای خدا! فکر کردم فقط یه گاوصندوقه. ‫نمی‌دونستم مال کیه.
‫- گاوصندوق زدی؟ ‫- آره، ولی یه گاوصندوق معمولی نبود.
‫گاوصندوق یه سری آدم خطرناکه، "آل ولید"!
‫یعنی اون خونواده گنده‌ها؟
‫از آل ولید دزدی کردی؟
‫مغز خر خوردی؟
‫- چاره دیگه‌ای نداشتم. ‫- همیشه یه راه دیگه هم هست.
‫بدبختی اینه که یکی از افراد خونواده‌شون کشته شده.
‫این خون اونه.
‫یه اتفاق بود.
‫من بهش شلیک نکردم. ‫داشتم سعی می‌کردم جونشو نجات بدم!
‫ولی اونا فکر می‌کنن من کشتمش!
‫شرمنده.
‫حواست باشه.
‫فکر کردم تا فردا برنمی‌گردی.
‫کارمو زودتر راه انداختم. می‌شه یه لطفی در حقم بکنی؟
‫برو تو اتاقت یه کم وسیله جمع کن.
‫می‌خوایم بریم سفر؟
‫آره.
‫می‌ریم یه سفر. یه ماجراجویی خفن می‌شه.
‫- من باید برم مدرسه. ‫- امروز نه.
‫جدی؟
‫می‌خوای فرار کنیم؟
‫- نمی‌فهمی چی شده؟ ‫- نه.
‫- هر چی دارن و ندارن رو می‌ذارن دنبالمون. ‫- اصلا نمی‌فهمی داری چی می‌گی.
‫همه کاراشو کردم.
‫- به رامی زنگ زدم. ‫- رامی، همون که تو مارسی بود؟
‫آره. اونجا جامون امنه، می‌تونیم بمونیم.
‫تا کی؟
‫تا چی بشه؟ چه نقشه‌ای داری؟
‫می‌خوایم همه چیو اینجا ول کنیم، درسته؟ ‫مطبم، مدرسه پسرم، کل زندگیمونو!
‫اونجا می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫از کجا می‌خوایم پول در بیاریم؟ اصلا به ایناش فکر کردی؟
‫به من اعتماد کن.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫گوش کن!
‫همه چیو درست می‌کنم.
‫اون آدما ‫می‌دونستن دنبال چی هستن و کجا پیداش کنن.
‫می‌خوام حواستو جمع کنی. این یه کار برنامه‌ریزی شده بود.
‫باید بدونیم
‫کی این بلا رو سرمون آورده.
‫این دو تا حرومزاده رو از اینجا دور کنین!
‫یالا!
‫"کوین" و "سعید" از موقعیتشون عقب‌نشینی کردن، ‫نمی‌ذارم این قضیه همین‌جوری بمونه.
‫تقاص پس می‌دن.
‫"کریم" یکیشونو با چاقو زده.
‫چاقو رو کرده تو تنش.
‫می‌دونی باید چیکار کنی؟
‫می‌رن سراغ دکتر.
‫تو کل شهر ‫فقط دو سه تا دکتر هستن که می‌تونن همچین زخمی رو درمان کنن.
‫نمی‌تونن قِسر در برن.
‫هر کی این کارو کرده، درِ بدبختی رو به روی خودش باز کرده.
‫و ما هم براشون بازش می‌کنیم.
‫ولی قبلش باید باهاشون حرف بزنم.
‫اون خونواده رو برام بیارین.
‫فهمیدین؟
‫به‌به، آقا کوچولو!
‫بیا جلو، "یوناس".
‫- باید هوای همدیگه رو داشته باشیم، قبوله؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- اینا دوستای "چارلی" هستن؟ ‫- "چارلی" با اینا می‌ره.
‫- کجا؟ ‫- به من نگاه کن "یوناس".
‫ما دوتایی می‌ریم فرودگاه، ‫"چارلی" هم دو ساعت دیگه بهمون ملحق می‌شه.
‫چرا انقدر دیر میاد؟
‫وسایل لازم برای سفر رو آماده می‌کنه.
‫تو هم به جمع کردن وسایلت ادامه بده. یکم دیگه می‌بینمت.
‫چه جای قشنگیه!
‫اگه یه قدم دیگه بیاین جلو، ‫دیگه خبری از سکه نیست!
‫لازم نیست تهدید کنی.
‫"شتیبان" کجاست؟
‫اینجا نیست. ما کاره‌ایم.
‫جداً؟
‫سکه رو بهتون می‌دم.
‫ولی مُفتی نه.
‫عجب! دیروز آدم درسته‌ای بودی، امروز شدی یه آدم پول‌پرست.
‫آره، دیروز.
‫اگه دیروز یه سری احمق گند نمی‌زدن، ‫مجبور نمی‌شدم با زن و بچه‌م یه زندگی جدید رو شروع کنم!
‫- به نظرم بهتره همه‌مون آروم باشیم. ‫- و من بهت پیشنهاد می‌کنم خفه شی!
‫200 هزار تای پیش‌پرداخت رو می‌خوام.
‫پول تو "برلین"ـه؟
‫شاید.
‫شاید باید بریم همون جایی که پول هست، ‫شما پول رو به من می‌دین و منم سکه رو به شما می‌دم.
‫داری ازمون اخاذی می‌کنی.
‫من فقط 200 هزار تا می‌خوام. همین.
‫تو یه ساعت کارو تموم می‌کنیم، ‫و بعدش دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫به نظر من که راه‌حل منصفانه‌ایه.
‫"بیمارستان کرایتسبرگ"
‫بسه دیگه رفیق.
‫چی شده؟
‫باشه.
‫تعقیبش کنین. موقعیتتونو برام بفرستین و منتظرمون باشین.
‫فهمیدین؟
‫"ایمان" بهم زنگ زد.
‫دکتری که داشتن تعقیبش می‌کردن ‫با یه کیف از بیمارستان خارج شد.
‫برو داداش.
‫"مرکز شهر وین"
‫"هتل اورینت"
‫بگو ببینم.
‫از "برلین" خبری نشد؟
‫اینترنت پر شده از ‫خبر تیراندازی.
‫اگه می‌خواستم از اینترنت خبر بگیرم، ‫خودم می‌رفتم سراغ سایتا "ریو".
‫"جو" گفت از آدمای ما کسی کشته نشده.
‫ادامه بده.
‫ولی دو نفر کشته شدن: یه مرد عرب،
‫و یکی از یوگسلاوا.
‫ولی ما سکه رو گرفتیم.
‫بالاخره یه خبر خوب.
‫بهش گفتم عجله کنه.
‫خب، سردفتر چی؟
‫باهاش تماس گرفتم.
‫کجاست؟
‫یهو بدنش گنده شده؟
‫یا یه حوله حموم سفید پوشیده؟
‫- فردا دوباره سعی می‌کنم… ‫- سعی نکن!
‫کارو تموم کن!
‫- دکتره داره زنگ می‌زنه. ‫- خودشه؟
‫- آره. ‫- بیارش اینجا!
‫ما فوراً به کمکتون احتیاج داریم.
‫- نگران نباش. ‫- با چاقو زدتش، یه زخم عمیق داره.
‫- درست می‌شه. ‫- پولمونو از دست دادیم، همه‌چی نابود شد.
‫نگران نباش. بابات همه‌چیو روبه‌راه کرد.
‫می‌افتن تو تله.
‫اینجا چه خبره؟
‫حتماً اون "شتیبان" لعنتی ‫برامون تله گذاشته.
‫بهشون گفتین پول کجاست؟
‫چقدر شماها احمقین.
‫کلیدو بده به من، خودم می‌رم تو.
‫تنهایی نمی‌ری.
‫و حواست باشه کلک نزنی.
‫باشه.
‫- من حرف می‌زنم. ‫- ببینیم چی می‌شه.
‫سلام. کل منطقه بسته شده؟
‫اطراف گاوصندوق‌ها. گزارش بمب‌گذاری دادن.
‫یا خدا.
‫احتمالاً گزارش الکیه، ‫ولی باید مطمئن بشیم.
‫بله حتماً. دور محوطه رو ببندین ‫و سگ‌ها رو بیارین تو، و بعضی از گاوصندوق‌ها رو باز کنین
‫این پروسه حداقل سه ساعت طول می‌کشه.
‫حداقل یه کم خوش می‌گذرونین، مگه نه؟
‫شوخی کردم. شماها خیلی خوبین.
‫ما یه مشکل کوچولو داریم، ‫آخه یه سری مدارک مهم توی یکی از صندوق‌ها داریم.
‫می‌شه لطف کنین اجازه بدین ما سریع بریم تو و بیایم؟
‫- یه استثنا قائل شین دیگه. ‫- اینم شیرینی خدمتتون.
‫لطفاً کارت شناساییتون رو بدین.
‫- تو ماشینه. ‫- همون مرسدس سفیده؟
‫- آره. ‫- دیدم که ازش پیاده شدین، بریم سمت ماشین.
‫- لازم نیست بریم سمت ماشین. ‫- چرا، می‌ریم.
‫باورم نمی‌شه چقدر خنگه.
‫شما دو تا چقدر احمقین!
‫چقدر شما خنگین!
‫الکس 2 صحبت می‌کنه،
‫سمت غربی به کمک احتیاج دارم. ‫سه تا مرد رو باید شناسایی کنیم.
‫سلام. مشکلی پیش اومده؟
‫- نه. ‫- می‌خوای کارت شناسایی منو ببینی.
‫- کارتت رو بده. ‫- ما عجله داریم...
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫مطمئناً زیاد طول نمی‌کشه.
‫خیلی سریع تموم می‌شه.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- اسلحه‌شو بگیر.
‫- عاقل باش. ‫- گفتم اسلحه‌شو بگیر.
‫- متاسفم. ‫- می‌دونی...
‫خفه شو! زود باش، بزن بریم.
‫متاسفم.
‫- از الکس 2 به الکس 7، پشتیبانی می‌خوام! ‫- سمت چپ!
‫نمی‌تونی یه کم تندتر بری؟
‫چه مرگت بود که اون کارو کردی؟
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ای بود؟
‫فکر کردی می‌خواست چیکار کنه؟ می‌خواست دستگیرمون کنه!
‫ما الان رسماً تحت تعقیبیم!
‫- پلیس اتریش هم دنبالمونه! ‫- اینجا هیچ‌کس به اتریش اهمیت نمی‌ده.
‫- همش به خاطر 50 یورو؟ تو کشور ما این یه چیز عادیه. ‫- آره، ولی نه تو برلین!
‫- نباید می‌آوردینش دم ماشین. ‫- انگار که ما به زور آوردیمش!
‫- می‌خواستی با 50 یورو بهش رشوه بدی! ‫- آره!
‫احمق!
‫دیوونه شدی؟
‫- حواست به سمت راستت باشه! ‫- باشه!
‫لعنتی!
‫این پرواز ماست.
‫خب.
‫شاید چارلی اینجاست، ولی نمی‌تونه پیدامون کنه.
‫- هلیکوپتر کجا میره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آروم باش. جلب توجه نکن.
‫من خیلی با احتیاط رانندگی می‌کنم.
‫سمیرا؟
‫چارلی؟ کجایی؟
‫یه تغییر کوچولو تو برنامه پیش اومده.
‫منظورت چیه؟
‫بعداً بهتون می‌گم.
‫رامی شما رو سوار می‌کنه، باشه؟
‫تو مارسی؟
‫آره، تو مارسی. ‫من اینجا یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫جدی میگی چارلی؟
‫من امروز 20 تا معاینه پزشکی رو کنسل کردم، ‫از جمله دو تا عمل جراحی.
‫مشتری‌هام بی‌وقفه بهم زنگ می‌زنن، ‫اونوقت تو یه کاری داری که باید انجام بدی!
‫آره، متاسفم، کاری از دستم برنمی‌آد.
‫به یوناس بگو دو روز دیگه میام پیشتون.
‫بهت قول می‌دم.
‫مطمئن نیستم دیگه اصلاً بخوام ببینمت.
‫دوستت دارم.
‫لعنتی.
‫اگه من جای تو بودم ‫با این اعتماد به نفس بالا همچین قولی نمی‌دادم.
‫چون هیچ دلیلی نمی‌بینم ‫که تو رو نبرم تو جنگل،
‫از پاهات آویزونت نکنم ‫و از پایین تا سرت جر ندم.
‫چون به احتمال زیاد سکه رو قورت دادی.
‫یا گذاشتیش تو بدنت.
‫شاید پیداش نکنی.
‫داری سعی می‌کنی عصبانیم کنی؟
‫- نمی‌فهمی که ما یه مشکل کاملاً متفاوت داریم؟ ‫- چه مشکلی؟
‫مشکل اینه که پلیس دنبال این ماشینه، ‫و ما به یه ماشین دیگه احتیاج داریم!
‫یه ماشین دیگه پیدا می‌کنیم ‫و باهاش میریم پیش رئیستون تو وین.
‫بدون سر و صدا سکه رو بهش می‌دم، و پول رو می‌گیرم.
‫و فکر می‌کنی "قرمزه" بهت 200 هزار یورو می‌ده؟
‫نه.
‫من 200 هزار تا نمی‌خوام.
‫ما تحت تعقیبیم، ‫برای همین دو میلیون یورو رو می‌گیرم.
‫- زود باش! عجله کن! ‫- کی این اتفاق افتاد؟
‫حدود یک ساعت پیش. اگه زنده بمونه 30 هزار تا بهت می‌دیم.
‫صدامو می‌شنوی؟ جواب بده!
‫گفتین تو ناحیه کتف چاقو خورده.
‫- باید ببریمش اورژانس. ‫- درمانش کن.
‫در مقابل 50 هزار تا درمانش می‌کنم.
‫- بذارینش رو میز. ‫- زود باش.
‫دکتره رفت اون تو. ‫مطمئنم بقیه شونم داخلن.
‫بزن بریم.
‫ما منتظر حسن هستیم.
‫"تعمیرگاه ماشین"
‫ما الان میریم تو و منتظر حسن نمی‌مونیم.
‫صبر کن! وایسا!
‫سر جات وایسا!
‫خوب می‌شی.
‫بدنش رو صاف کنین!
‫مواظب سرش باشین!
‫دستش رو می‌خوام!
‫بهت مسکن درد تزریق می‌کنم، باشه؟
‫همه چی درست میشه. قوی باش پسر.
‫از هوش نرو.
‫باشه. از هوش نرو!
‫بیهوش نشو.
‫آروم نفس بکش.
‫ورودی رو ببند!
‫چه خبره؟
‫بدو! لعنتی!
‫زود باش! بدو!
‫- لعنتی! ‫- نمی‌خوای زنده بمونی؟
‫لعنتی!
‫لعنت بهش.
‫- بخواب! ‫- باشه!
‫باشه.
‫لعنتی.
‫باشه.
‫کارتون تمومه حرومزاده‌ها!
‫لعنتی!
‫بیاین بیرون!
‫لعنتی!
‫بسه!
‫تمومش کنین!
‫بسه!
‫تمومش کنین!
‫برات کار راحتیه، مگه نه؟
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫من یه شروع تازه می‌خوام. من و خونواده‌م ‫می‌خوایم یه زندگی جدید، دور از اینجا داشته باشیم.
‫برای این کار به پول نیاز دارم.
‫جواب بده.
‫رئیست تو وین پول رو میده؟
‫"قرمزه"؟ میده، چون به سکه نیاز داره.
‫سکه…
‫سکه دست چارلیه، اونم با ماست.
‫یعنی ‫شما هنوز با یکی از افراد اونا اینور اونور می‌رین؟
‫آره، اون کسیه که گاوصندوق رو باز کرد. ‫می‌خواد بره پیش خونواده‌ش تو مارسی.
‫ببین، به من ربطی نداره!
‫چرا اون تو ماشین شماست؟ ‫اینو می‌خوام بدونم.
‫نگران نباش. همه چی تحت کنترله.
‫- منظورت از "نگران نباش" چیه؟ ‫- سوالت رو نمی‌فهمم.
‫اون سکه رو به ما میده.
‫زوانتسیگر.
‫ببین، ‫مهم نیست سکه رو از کی می‌خریم، درسته؟
‫تو که می‌دونی قضیه چیه زوانتسیگر.
‫حواست باشه، منو می‌شناسی!
‫می‌دونی چه اتفاقی ممکنه بیفته.
‫آره. یه ساعت دیگه بهت زنگ می‌زنم.
‫بله آقای بریزکوف.
‫سکه پیش شماست؟
‫تا چند دقیقه دیگه برام میارنش. ‫فقط چند ساعت دیگه طول می‌کشه.
‫- نباید قرارمون رو از دست بدیم. ‫- اما امشب آقای بریزکوف…
‫فهمیدی؟
‫البته که دعوتتون رو قبول می‌کنیم ‫اگه انقدر مهمه.
‫"قرمزه" کیه؟
‫اون مهم‌ترین فرد تو وینه.
‫البته بعد از رئیس.
‫و تو کی هستی؟
‫من پسر رئیسم.
‫من رانندگی می‌کنم.
‫پرواز شماره 415 خطوط هوایی پرتغال ‫به مقصد بوردو…
‫کجاست؟
‫اگه پول رو بیاری و بری اونجا ‫همه چی حل میشه.
‫ما اصلا مشکلی با این قضیه نداریم.
‫اگه اون کورسی…
‫باید قطع کنم.
‫سمیرا؟
‫- بله. ‫- سلام.
‫به مارسی خوش اومدی. سلام.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همینطور.
‫تو یوناسی، درسته؟
‫عالیه. سمیرا، از این به بعد از این تلفن استفاده کن، باشه؟
‫حتما گرسنه‌این، بیاین بریم یه چیزی بخوریم.
‫می‌خوام یه سوال بپرسم.
‫چارلی رو از کجا می‌شناسی؟
‫تو یه سفر با هم آشنا شدیم.
‫سفر خوبی بود؟
‫هر سفری با چارلی خوبه.
‫یه کم پرماجرا بود ‫چون خیلی طول کشید و ما بیرون نرفتیم.
‫من یه بار دارم، بیاین بریم اونجا یه چیزی بخوریم.
‫سلام. بله، من رامی هستم.
‫بهت گفتم قبل از ساعت 3 قضیه رو حل کن
‫تا با کورسی‌ها ‫به مشکل جدی برنخوریم.
‫فهمیدی؟ وقت ندارم صداتو بشنوم…
‫"مارسی"
‫قبوله.
‫خداحافظ.
‫لعنت بهت عوضی بی‌همه‌چیز.
‫نگران نباش، یه مسئله خانوادگیه.
‫"رسیدیم"
‫"همه این خرابکاری‌ها رو جبران می‌کنم"
‫"فقط بیا پیش ما"
‫"و مراقب خودت باش."‬
‫چی شده؟‬
‫دارم نگاه می‌کنم، نگاه کردن که عیبی نداره.‬
‫خیلی ممنونم که یه کم از وقتت رو به ما دادی، دکتر میکولایت.
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫دکتر داشت از دفترش می‌رفت که یهو افتاد.
‫دیوونه شدی؟ عقلت رو از دست دادی؟
‫با من و فیکرل نمی‌اومد.
‫احمق.
‫خب آقای دکتر، حالا که اینجا تشریف دارین
‫لطف می‌کنین وصیت‌نامه رو برامون بخونین.
‫"آخرین وصیت‌نامه.
‫در حضور شهود نوشته شده و در تاریخ ۲۱ اکتبر ۱۹۹۶ ثبت شده.
‫یه نسخه اصلاح شده در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۱۴
‫در حضور شهود
‫و توسط دفتر اسناد رسمی دکتر میکولایت واقع در هایدگاسه ۴، وین…"
‫ادامه بدین آقا.
‫می‌دونین ما چی می‌خوایم.
‫اصل مطلب رو بگین.
‫برادر عزیزم املاکش رو به کی سپرده؟
‫همون‌طور که قول داده بود به من سپرده؟
‫یا به اون چاقِ احمق؟
‫زود باش بگو.
‫"تنها وارث یوزف موکشتاین،
‫متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۷۹،
‫ساکن برگ‌وِگ ۳۳، ‫شتروتس‌بیخل، کد پستی ۸۳۳۱۳.
‫او فرزند نامشروع متوفی است.
‫پیش از این، متوفی ‫نمونه‌های دی‌ان‌ای مستندی را سپرده که به طور قانونی ثابت می‌کند
‫که متوفی پدر یوزف موکشتاین است."
‫حالا چی میشه
‫اگه وارث توی یه تصادف ناگهانی بمیره؟
‫اون‌وقت کی وارث میشه؟
‫در این صورت شما وارث خواهید شد.
‫خیلی خب.
‫اگه به مشکلی برخوردین به من زنگ بزنین.
‫- من طبقه بالا هستم. ‫- فهمیدم.
‫- برو بالا، من خودم حلش می‌کنم. ‫- اگه به هوش بیاد چی؟
‫که چی؟
‫باشه.
‫لعنتی.
‫کریم احمق، لعنت بهت.
‫حالا چی میشه؟
‫می‌خوای منو با تیر بزنی؟
‫نه.
‫گوش کن.
‫حسن میاد و ازت بازجویی می‌کنه، فهمیدی؟
‫باید اسم همه همدست‌هات رو بگی.
‫- همه‌شون. ‫- می‌خوای خودت رو نجات بدی، درسته؟
‫تو میگی: "هیچ‌کس." اسم منو لو نمی‌دی، فهمیدی؟
‫هر چقدر هم که بازجوییت طول کشید، اسم منو به زبون نیار!
‫نیرو!
‫نیرو.
‫پسرم مُرد.
‫تک پسرم مُرد.
‫- من پسرت رو نکشتم. ‫- پسرم مُرد.
‫من پسرت رو نکشتم، ‫همون‌طور که پسرعموم کریم هم جونش رو از دست داد.
‫حالا چون اون مُرده، ما هم باید بمیریم؟
‫من جونت رو نجات میدم.
‫تو هم جون منو نجات میدی.
‫من پسرت رو نکشتم.
‫لعنت بهت، آشغالِ بی‌همه‌چیز!
‫- طارق! طارق بهتون نارو زد! طارق… ‫- خفه شو!
‫"تشخیص چهره"
‫- چیه؟ چیزی شده؟ ‫- یه مسئله‌ای پیش اومده…
‫یه دقیقه صبر کن، الان برمی‌گردم، حله؟
‫اوکی داداش. مرسی. دمت گرم.
‫سمیرا گشنته؟
‫نه، مرسی.
‫بیا!
‫بیا پسرجون، این غذا رو واسه تو درست کردم.
‫- این گوشته؟ ‫- مرگز گوشت بره است.
‫خودم شکارش کردم.
‫- بخور، توپه. ‫- باشه.
‫- پسرت حرف نداره. ‫- مرسی.
‫بیرون از اینجا نمی‌تونم تضمین کنم که سالم بمونین.
‫- باید همین‌جا بمونین. ‫- تو بارِ تو؟
‫نه، من باید یکی رو ببینم، بعدش میریم آپارتمان من.
‫هر وقت دلتون خواست می‌تونین نوشیدنی سفارش بدین.
‫مثل خونه خودتون راحت باشین.
‫چی شده داداش؟
‫سلام. بریم.
‫فوت کوزه‌گریِ چیدن سیب اینه که ‫بذاری هر چی بیشتر رو درخت بمونه.
‫یوزف! دیگه شورش رو درآوردی با این سیب چیدن!
‫ببخشید، خسته‌ام. باید یه چیزی بگم، وگرنه خوابم می‌بره.
‫سلام.
‫ببین.
‫باید ۱۲۰ کیلو رو قبل از اینکه بیای وین، آب کنی.
‫چی؟
‫آخه چرا؟ یعنی اصلاً لازم نیست که.
‫ضرری نداره که.
‫سیب رو از درخت نچین.
‫به خاطر قندشه.
‫هر چی سیب رسیده‌تر باشه، قندش بیشتره، ‫و این باعث میشه یه آبمیوه مشتی درست کنی.
‫بکشش. لعنتی!
‫باشه، حله.
‫نه… قبوله. کارش رو تموم می‌کنم.
‫- یا حتی…‬ ‫- خفه!‬ ‫- یا حتی…‬ ‫- خفه خون بگیر!‬
‫وین خبری شده مگه؟‬ ‫تو وین خبری شده مگه؟‬
‫نه.‬ ‫نه.‬
‫قرمزه چی‌کار داشت؟‬ ‫اون یارو "قرمزه" چی می‌خواست؟‬
‫هیچی بابا.‬ ‫هیچی بابا.‬
‫من که رک و راست گفتم باید چی‌کار کنه.‬ ‫من که رک و راست بهش گفتم چه غلطی بکنه.‬
‫می‌خواستم باهاش یه کلوم حرف بزنم.‬ ‫می‌خواستم باهاش گپ بزنم.‬
‫آره خب.‬ ‫آره می‌دونم.‬
‫چی؟‬ ‫چی؟‬
‫می‌دونی و محل سگم به حرفم نذاشتی!‬ ‫می‌دونی، ولی انگار نه انگار! محل سگ هم نذاشتی!‬
‫تو چشام نیگا کرد و یه نیشخند حال‌به‌هم‌زن زد.‬ ‫طرف صاف تو چشام نگاه کرد و یه نیشخند حال به هم زنی زد.‬
‫واسه همین زدی ناکارش کردی؟‬ ‫واسه همین زدی ناکارش کردی؟‬
‫خیلی بچه بازی درآوردی.‬ ‫خیلی بچه بازی درآوردی.‬
‫اگه این مرتیکه‌ها نبودن، کریم الان نفس می‌کشید!‬ ‫اگه این مرتیکه‌ها نبودن، کریم الان نفس می‌کشید!‬
‫اگه اینا نبودن، الان اون بالا لم داده بود و داشت قلیون چاق می‌کرد و چاییشو می‌خورد!‬ ‫اگه اینا نبودن، الان اون بالا لم داده بود و داشت قلیون چاق می‌کرد و چایی نبات می‌زد!‬
‫من چجوری این آتیش دلمو خاموش کنم؟‬ ‫آخه من چجوری این داغ رو طاقت بیارم؟‬
‫نمی‌ذارم فکرمون منحرف بشه، حالیت شد؟‬ ‫نمی‌ذارم فکرمون مشوش بشه، گرفتی؟‬
‫معذرت می‌خوام.‬ ‫معذرت می‌خوام.‬
‫گورتو گم کن.‬ ‫کپه‌ت رو بذار.‬
‫چی بلغور کرد؟‬ ‫چی بلغور کرد؟‬
‫همه‌ی اطلاعات این توئه.‬ ‫همه‌ی اطلاعات و ریز و درشتش اینجاست.‬
‫شماره‌ها، اسم رفیقاش و مشتریا.‬ ‫شماره تلفنا، اسم رفیقاش و مشتریاش.‬
‫چندتاشون اهل اتریش‌ان.‬ ‫چند تاشون اهل اتریش‌ان.‬
‫یکیشونم همین دور و براست.‬ ‫یکیشونم همین دور و براست.‬
‫"مالی بانتر".‬ ‫"مالی بانتر".‬
‫تو پیاماش، اینجوری صداش می‌کنن.‬ ‫تو پیاماش، اینجوری صداش می‌کنن.‬
‫این مرتیکه مغز متفکر کل عملیاته.‬ ‫این مرتیکه، شاه مهره‌ی این داستانه.‬
‫این حرومزاده یه شرکت قفل و کلیدسازی ‫این یارو بی‌همه چیز یه شرکت قفل و کلید سازی داره.‬
‫یه نصفه روز بهم وقت بده، آمارشو در میارم.‬
‫رو من حساب کن، حسن.‬
‫بذار من پی‌اش رو بگیرم، قول میدم که گند نزنم.‬
‫لاشه‌ی اینو جمع کنین ببرین!‬
‫یالا، بزنین به چاک.‬
‫خیلی خب، اول میریم طبقه بالا.‬
‫- کی میریم خونه؟‬ ‫- یه کوچولو دیگه. خیالت راحت، رامی الان پیداش میشه.‬
‫- چارلی کی میرسه؟‬ ‫- اونم دیگه تو راهه.‬
‫رامی؟‬
‫همین جا بمون.‬
‫رامی؟‬
‫خانم.‬
‫- میدونم چجوری دخترتو برگردونه.‬ ‫- بشورینش.‬
‫نه.‬
‫خانم! التماست می‌کنم.‬
‫نه!
‫لعنتی!‬
‫یه بار دیگه.‬
‫گوش کن!‬
‫- وسایلتو جمع کن. زود باش، عجله کن.‬ ‫- چی شده؟‬
‫بعداً بهت میگم.‬
‫زود باش!‬
‫تندتر، یالا. عجله کن!‬
‫- بدو!‬ ‫- چرا داریم میریم مامان؟‬
‫پای رامی وسطه؟ چه اتفاقی افتاده؟‬
‫حواست باشه!‬
‫- برو بریم.‬ ‫- اونا کی بودن؟‬
‫اینجا چرا نگه داشتی؟‬
‫دو و نیم لیتر آب سیب تو شکممه،‬ ‫فکر کردی واسه چی نگه داشتم؟‬
‫چراغای ماشینو خاموش کن.‬
‫ماشینو خاموش کن.‬
‫صدامو می‌شنوی؟‬
‫ماشینو خاموش کن!‬
‫منم باید بشاشم.‬
‫می‌دونی این پولا بدون ما چه ارزشی داره؟‬
‫ارزشش همونیه که روش نوشته: دو روبل.‬
‫زده به سرت؟‬
‫آروم باش، باشه؟‬
‫تو زدی "زفنزیگر" رو کشتی!‬
‫جونتو نجات دادم!‬
‫نه!‬
‫پشت سرت وایساده بود و اسلحه‌شو رو سرت نشونه گرفته بود!‬
‫اون این کارو کرد چون تو یهو گازشو گرفتی رفتی سمتش!‬
‫منو نگاه کن.‬
‫گوش کن.‬
‫وایسا!‬
‫بزن!‬
‫سوار ماشین شو.‬
‫چی؟‬
‫همین حالا سوار ماشین شو!‬
‫برو وین.‬