‫پس در حالی که با تمام سرعت از چنگ دشمنمون ‫استنلی اسنایدر فرار می‌کنیم،
‫قراره بگردیم و درخت کائوچو پیدا کنیم؟
‫جونمی! راست کار خودمه!
‫چند جایی رو توی این منطقه می‌شناسم!
‫به وسیله‌ی اون، موتور می‌سازیم و ‫می‌زنیم به دل آمریکای جنوبی!
‫گریز
‫الآن درست اینجاییم،
‫چند جا رو اطراف آب‌های پاناما ‫می‌شناسم که می‌تونیم کائوچو گیر بیاریم!
‫فـ فـ فقط اگه وقت زیادی رو ‫صرف جمع کردن کائوچو کنیم،
‫اون‌وقت استنلی در چشم‌به‌هم زدنی ‫بهمون می‌رسه، نه؟
‫الـ البته نه که بترسم ها!
‫به نکته‌ی خوبی اشاره کردی!
‫مشکل دقیقاً همین‌جاست.
‫شماها هنوز مونده اون روی استنلی رو ببینین!
‫فقط باید می‌دیدین چجوری به سنکو شلیک کرد!
‫همین که این قایق در دیدرس ‫استنلی و ناوش قرار بگیره،
‫کارمون ساخته‌ست!
‫شک نکن.
‫الآن که فرمول ساخت مایع حیات‌بخش هم ‫دارن، دلیلی نداره زنده‌مون بذارن.
‫دستمون به دامنت، اوکیو!
‫هیچ جوره نمی‌شه کشتی استنلی‌اینا ‫رو گم کنیم؟
‫مثلاً چه‌می‌دونم... تاکتیک راداری‌ای چیزی؟
‫نه. اساساً هر سیگنالی که ارسال کنیم، ‫فقط جای خودمون رو لو دادیم.
‫فقط اینطور که از گوش‌هام فهمیدم ‫اپراتور رادارشون واقعاً کاربلده.
‫کوچک‌ترین ردی رو از دست نمی‌ده.
‫حتی با سرعت یکسان هم ‫مثل عقاب دنبالمون می‌کنن.
‫کوچک‌ترین ردی رو از دست نمی‌ده...
‫کاش می‌شد از کانال پاناما بریم...
‫کانال چی‌چی‌ما؟
‫با اجازه‌تون من توضیح می‌دم.
‫جغرافیا با فرانسوا
‫به کلاس جغرافی فرانسوا خوش آمدید.
‫مستحضرید که رسیدن به این سمت اقیانوس ‫چقدر سخت و طاقت‌فرساست.
‫کاری‌ست بس دشوار.
‫به همین دلیل در اوایل قرن بیستم،
‫بشریت این قسمت باریک قاره رو قیچی کرد،
‫و دو اقیانوس رو توسط یک ‫آبراه به هم متصل کرد.
‫اسمش هست: «کانال پاناما.»
‫تا آموزشی دیگر خدانگهدار.
‫جغرافیا با فرانسوا ‫پایان
‫بگو جون من؟!
‫تمدن علمی چه ایده‌های نابی داشته!
‫فقط کافیه از اونجا رد شیم و ‫برسیم اون طرف و تمام!
‫اینجوری عمراً بتونن با اون قایق گنده‌شون ‫از یه کانال باریک و درب‌وداغون رد شن.
‫ایول! پس قراره بریم... سمت ‫این کانال نمی‌دونم چی‌چی‌نا...؟!
‫نشد دیگه.
‫هزاران سال گذشته. حتماً تا الآن ‫پُر شده رفته دیگه.
‫خودشه!
‫از این لحظه جدا می‌شیم، ‫یه گروه می‌ره واسه درخت کائوچو؛
‫و اون‌یکی هم می‌ره سراغ کانال پاناما!
‫آخه توی دریا؟! چجوری؟
‫پس گروه کانال پاناما طعمه می‌شه.
‫آره، اینجا هم حسابی براشون خوشگل‌موشگل ‫می‌کنیم تا اپراتور رادارشون...
‫...راحت‌تر بتونه پیدامون کنه.
‫اپراتورشون عمراً این رو از دست بده.
‫قطعاً میان سراغش، حتی اگه طعمه باشه.
‫از این به نفع‌مون استفاده می‌کنیم.
‫ولی این کانالی که می‌گین حتماً تا ‫الآن پر شده، نشده؟
‫صد درصد نشده باشه، 99 درصد شده.
‫خب اینجوری که گیر می‌افتیم و ‫استنلی می‌کشتمون.
‫آره.
‫گروهی که طعمه می‌شه و می‌ره سمت ‫کانال پاناما به ضرب گلوله کشته می‌شه.
‫نه. نمی‌تونیم با این نقشه پیش بریم!
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم. ‫بهترین کار همینه.
‫مطمئنی اوکیو؟
‫تو یکی که اقلاً باید مخالفش باشی.
‫چطور این حرف رو می‌زنی؟
‫الآن و اینجا باهاش خداحافظی می‌کنیم.
‫با کی؟
‫آزمایشگاه سیّارم!
‫ملوان‌خودکار
‫آزمایشگاه عزیز قشنگم!
‫سنکو، من و تو با هم ساختیمش!
‫دلت براش نمی‌ره؟!
‫یه ماشینه دیگه. دلم واسه چیش بره!
‫داخلش رو کامل تخلیه کردیم!
‫واقعاً که! چقدر تو بی‌احساسی!
}‫رای: آزمایشگاه سیار ماشین نه، ‫که یک دوست بود!
}‫رای: آزمایشگاه سیار، ماشینی بیش نبود!
‫انگار ژاپنی‌ها هم دچار اختلاف ‫و جدایی شدن.
}‫رای: آزمایشگاه سیار ماشین نه، ‫که یک دوست بود! }‫رای: آزمایشگاه سیار، ماشینی بیش نبود!
‫علامت کشتی‌شون 2تا شد.
‫یکیش رفت سمت کانال پاناما.
‫کانال پاناما؟! مگه هنوز هستش؟!
‫کسی چه‌می‌دونه.
‫ولی اگه هنوز باشدش و از اونجا ‫عبور کنن، کارمون ساخته‌ست.
‫بدین‌ترتیب ثمره‌ی نبوغ انسان باستانی، کانال پاناما، ‫مجبورتون می‌کنه تا به سمتش برید،
‫...حتی اگر بدونید که طعمه‌ست.
‫درست نمی‌گم، استنلی چان؟
‫عقده‌ی حیله‌های هوشمندانه داری ها، نه؟
‫خودشه!
‫این هم که عین بقیه‌ی درخت‌هاست.
‫درخت کائوچو که دنبالشیم، اینه؟
‫یه برش روی درخت کائوچو ایجاد می‌کنیم، ‫و تا می‌تونیم شیره‌ش رو جمع می‌کنیم.
‫عه. عین جمع کردن صمغ می‌مونه که.
‫عین همین کار رو توی دهکده‌ی ‫ایشیگامی هم می‌کردیم.
‫حتی منم این کار رو کرده‌م!
‫مطمئنی؟
‫واقعاً قصد داری به گروگانتون سلاح بدی؟
‫به‌هرحال جنابعالی هم ‫یه‌پا دانشمندی!
‫ناسلامتی قراره تو این کار کمکمون کنی!
‫آخه به‌هرحال اگر ساخت موتور درست پیش ‫نره، تو هم اینجا همراه ما می‌میری!
‫از این گذشته. تو هم مثل سنکو چان.
‫پای علم که وسط باشه، دوز و کلک تو کارتون نیست.
‫نه؟
‫البته از تجهیزات ارتباطی‌مون فاصله بگیر!
‫عه. حیف شد.
‫انگار همچین هم نادون نیستی!
‫این همون شیره‌ست که جمع کردیم؟
‫چه ژله‌ای‌ـه. عین دسر باواروآ.
‫با سرکه و پودر گوگرد ورزش می‌دیم ‫تا سفت بشه...
‫چه فنری‌ـه!
‫لاستیک، ‫به‌دست آمد!
‫این دیگه چیه؟! چه باحاله!
‫چقدر کش میاد!
‫هر چی می‌کشیش، کش میاد!
‫افراد قرن 21 خیلی خوب می‌دونن ‫بعدش چه اتفاقی می‌افته!
‫دیدی گفتم؟!
‫کروم... شرمنده!
‫لاستیک عجب چیزیه!
‫خیلی باحاله!
‫با اینکه فقط شیره‌ی درخته ولی ‫چه کش میاد و فشرده می‌شه!
‫اوهوم.
‫واقعاً ماده‌ی جالبی‌‍ه، ولی به‌نظر برای ‫ساخت‌وساز و این چیزها زیادی نرمه.
‫جز سرگرمی استفاده دیگه‌ای هم داره؟
‫واو!
‫درسته. حق با شماست.
‫بدون تکنیک‌های فرآوری علمی،
‫این ماده‌ی خدادادی باحال، چیزی جز اسباب‌بازی نیست.
‫در واقع وقتی کلمب آوردش، ‫به مدت 200 سال بهش بی‌توجهی شد.
‫باید فرآوریش کنیم، تایجو.
‫و کارهای سنگین هم وظیفه‌ی جنابعالیه.
‫تبدیل به لاستیک سیاه شد.
‫مقداری لاستیک رو همراه گوگرد و ‫پودر کربن توی دیگ می‌ریزیم و حرارت می‌دیم،
‫بعدش به‌وسیله‌ی قدرت تایجو اون رو ‫ورز می‌دیم تا کامل کش بیاد.
‫و در نهایت...
‫روش نقش می‌اندازیم!
‫چه علامت‌های باحالی!
‫راستی‌راستی داره شبیه‌ش می‌شه!
‫داری قطعات لاستیک بادی رو ‫جداجدا می‌سازی، درسته؟
‫همین‌طوره.
‫زنو. تو هم به‌عنوان دشمن ‫خوب کمکی هستی ها.
‫محض امنیت خودمه.
‫برام مهم نیست شما جوونک‌ها با علم ‫هردمبیلی خودتون رو به کشتن بدین،
‫ولی نمی‌خوام منم پایین بکشین!
‫هر چند، تا سنکو هست، ‫جای هیچ نگرانی نیست!
‫حالا کامل زبر-زبری شد.
‫حالا همراه پارچه و مفتول به ‫شکل دایره درش میاریم.
‫حرارتش می‌دیم و می‌ذاریم خنک شه، ‫تا به تایرمون برسیم.
‫بعدش یه لوله‌ی لاستیکی می‌سازیم، تا بتونیم ‫از داخل بادش کنیم و با مفتول هم محکمش می‌کنیم.
‫حالا فقط کافیه با نفس و اراده‌م بادش کنم!
‫پمپ باد داریم که.
‫لاستیک ‫به‌دست آمد!
‫ه‍ همینه؟
‫لاستیک ‫به‌دست آمد! ‫آره.
‫قدم بعدی علم که باهاش می‌شه در ‫نهایت سرعت از زمین‌ها عبور کرد.
‫پس لاستیک اینه!
‫چه راحت‌تر و سریع‌تر از چرخ‌های بامبویی هم هست.
‫با این لاستیک‌ها باید بتونیم از ‫هر مسیری بگذریم.
‫الآن فقط بدنه‌ی موتور رو می‌خوایم.
‫وقتمون داره تموم می‌شه.
‫وقت چیزیه که همیشه کم داریم.
‫بـــوم
‫چیکار داری می‌کنی، پیری؟!
‫چرا داری کشتی رو خراب می‌کنی؟!
‫چند تا از قطعاتش رو قرض می‌گیرم.
‫تا روی کشتی هستیم، وقت داریم.
‫در طول مسیر باید کار کنیم.
‫معلوم نیست آزمایشگاه سیار برامون ‫چند روز وقت بخره.
‫چهار کیلومتر تا کشتی دشمن.
‫الآن باید ببینیم‌شون.
‫حرکتش...
‫هیچکس داخلش نیست.
‫هیچکس نپرید بیرون.
‫پس کشتی واقعی اونی بود که رفت سمت جنوب.
‫برمی‌گردیم.
‫با تمام سرعت!
‫رسیدیم!
‫اکوادور همین‌جاست.
‫ما قراره اینجا پیاده شیم.
‫ای داد!
‫بیابون تا اینجا پیش اومده؟!
‫این چند هزار سال چه ترسناک گذشته!
‫به نظرم که مسیرمون رو هموارتر کرده.
‫هر چند در طول مسیر جایی ‫برای پوشش گرفتن نخواهیم داشت.
‫لازمه تیکه‌تیکه‌ش کنیم؟!
‫آره.
‫دیگه به‌دردمون نمی‌خوره.
‫جدی‌جدی داریم هی وسیله‌ی نقلیه‌مون ‫رو از نو می‌سازیم تا به آمریکای جنوبی برسیم!
‫همه‌ی تیکه‌های چوبی رو جدا کنین!
‫برای سوخت می‌سوزونیمش!
‫می‌سوزونیم؟
‫برای سوخت؟
‫سوخت موتورهامون، چوبه؟
‫چه دودی بکنه! آخ جون!
‫در واقع چوب رو می‌سوزونیم و از گاز ‫تولیدیش به‌عنوان سوخت استفاده می‌کنیم.
‫یه موتور اصلی می‌سازیم و ‫پنج‌تا موتور کوچولو.
‫چوب رو توی مخزن سوخت موتور ‫اصلی‌مون می‌سوزونیم،
‫و گاز زغال رو توی کپسول‌ها پر می‌کنیم.
‫بعد این کپسول‌ها رو محکم وارد موتور ‫موتورسیکلت کوچولوهامون می‌کنیم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫مخزن سوخت، یه‌چیزی. ‫اون عملاً یه‌جور اجاقه...
‫ولی 6تا موتور؟!
‫ساختن‌شون یه عمر طول می‌کشه!
‫استنلی هم که تو راهه. ‫از کجا می‌خوایم بیاریم؟
‫شش موتور... گاز زغال...
‫این از مخزن سوخت!
‫اینم شش‌تا موتور!
‫پس بگو چرا 6تا موتور می‌خوایم.
‫بچه‌ها!
‫آزمایشگاه رو زدن!
‫از امواج رادار کشتی استنلی این رو فهمیدم.
‫داره برمی‌گرده.
‫با تمام سرعت داره برمی‌گرده اینجا!
‫صدای تیک‌تاک زمان داره میاد.
‫باید شب و روز بی‌وقفه کار کنیم!
‫آماده‌ی تکمیل محصول نهایی بشید!
‫رسیدن!
‫کشتی استنلی‌‌ایناست!
‫می‌خوان سنکواینا رو بکشن!
‫به ساحل که رسیدین محاصره‌شون کنین.
‫تک‌تکشون رو بگیرین!
‫فرار کنین، بچه‌ها!
‫موتور؟!
‫موتور از کجا آوردن؟!
‫نکنه در طول سفر ساختنش؟!
‫موتور عجب چیزیه!
‫چه کیفی می‌ده!
‫از تور استنلی‌اینا فرار کردیم یا نه؟
‫نه هنوز.
‫فعلاً از اولین تور فرار کردیم... ‫توری که می‌خواست نگهمون داره!
‫اوهوم.
‫تمرکز بعدی‌شون روی شلیک از راه دوره.
‫ولی اگر بتونیم این رو پشت سر بذاریم،
‫سرانجام بالاخره می‌تونیم خودمون رو ‫به منشا پرتو سنگ‌شدگی برسونیم!
‫شلیک!
‫نمی‌خواین از من به‌عنوان سپر استفاده کنین؟
‫با کمال میل.
‫چه بی‌رحم!
‫هیوگا چان تنها کسی‌ـه که بدون تردید ‫می‌تونه دست به چنین کاری بزنه.
‫هر چند، عجیبه...
‫زنو کون معمولاً منطقی‌ـه. چرا باید ‫خودش رو عمداً در معرض خطر قرار بده؟
‫انگار عمداً می‌خواست از همه عقب‌تر باشه.
‫کارلوس، می‌دونم بدموقع‌ست...
‫تو قبلاً راننده بودی، درسته؟
‫نظرت چیه با همدیگه دود به‌پا کنیم؟
‫برو بریم!
‫ناسلامتی راننده‌ی حرفه‌ای‌اَم!
‫دست نگه دارین، احمق‌ها!
‫می‌خوره به زنو!
‫دیگه نمی‌تونن چیزی ببینن.
‫عـــالی!
‫از تور دوم هم جستیم!
‫موفق شدیم!
‫بپایین!
‫همگی جلوی زنو صف شید!
‫می‌خواد هدشات‌مون کنن!
‫همه سرهاتون رو بدزدین!
‫هدشات؟!
‫اونا که ما رو نمی‌بینن!
‫زدنشون!
‫سوکاسا و هیوگا!
‫چیزی نیست.
‫زخمش کاری نیست.
‫اگه توی این گردوغبار موتورها رو نشونه ‫بگیرن، زنو هم می‌میره.
‫پس بهترین حرکت اینه که مهره‌های ‫اصلی ما رو بزنن بیرون کنن.
‫فوراً هم دست‌به‌کار شد و دست‌های ‫سوکاسا و هیوگا رو نشونه گرفت.
‫محاله زنو سرنخی چیزی برامون نذاره.
‫حالا شرایط هر طوری که باشه.
‫اون همچین آدمی ـه.
‫کد مورس.
‫با پلک‌هاش.
‫یادداشت کن.
‫صدای موتوره!
‫می‌خوان جنگنده‌هاشون رو هوا کنن!
‫پس تور سوم، و ویران‌گرترین تورشون، ‫اینه که با جنگنده هوایی بهمون شلیک کنن.
‫عـ عـ عمراً بتونیم از اون جون ‫سالم در ببریم!
‫آره.
‫اگه توی بیابون بالای سرمون باشن، ‫عملاً محاله جون سالم در ببریم.
‫ولی «اگر» بتونن پرواز کنن...
‫دارن میان!
‫چی شد؟!
‫نمی‌دونم!
‫موتور یه‌هویی از کار افتاد!
‫چه عجب، بالاخره!
‫بمب‌های ساعتی علم.
‫آره، توی داگ‌فایت که سقوط کردیم، ‫هواپیماشون رو دستکاری کردیم.
‫آخه کدوم احمقی به سلاحش پشت ‫می‌کنه تا دشمن برش‌داره؟
‫منم تا تونستم با آب‌قند پرش کردم.
‫آب‌قند
‫قبلاً درباره‌ش شنیده بودم!
‫وقتی آب‌قند توی بنزین بریزی...
‫نکته‌ی باحالش اینجاست که اولش کار می‌کنه ‫و موقع چک کردن موتور خطا نمی‌ده.
‫وقتی متوجهش می‌شن که دیگه ‫شکر، عین لجن رسوب کرده.
‫اینجوری هر موتور بدوی می‌سوزه و نابود می‌شه.
‫ایــــول! از هر سه تورشون جستیم!
‫سوار بر موتور، پیش به ‫سوی آمریکای جنوبی!
‫آره، صاف می‌ریم سمت آمریکای جنوبی.
‫به‌سوی خاک مقدس سنگ‌شدگی!
طرز کار مدوسا