این هست قاره آمریکا،
یک سفر فوق‌العاده
در سراسر ابرقاره‌ی زمین.
بیشترین تنوع زندگی
روی این سیاره...
داستان ناگفته‌ی خانه‌ی ما.
\an8امشب در قاره آمریکا...
\an8شمال یخ‌زده،
یک ماجراجویی در بیابان‌های وسیع
آلاسکا و کانادا.
اینجا، زیبایی زمستان خطراتش را پنهان می‌کند.
ولی وقتی برف و یخ عقب‌نشینی می‌کنند،
شمال مناظری را نشان می‌دهد که پر از زندگی هستند.
همه‌ی حیوانات اینجا باید تحمل کنند
یا از نوسانات شدید فصل‌ها فرار کنند
وقتی که شمال جلو چشمانشان تغییر می‌کند.
در بالای قاره یک مرز یخ‌زده قرار دارد،
بزرگتر از بقیه ایالات متحده.
شب نشان می‌دهد که چقدر کم از ما اینجا زندگی می‌کنند.
از ساحل شرقی تا غربی،
3 میلیون مایل مربع بیابان.
طلوع دیرهنگام نوامبر در خلیج هادسون کانادا.
تا حالا، اینجا باید کاملاً یخ زده باشد.
ولی امسال، هنوز خیلی گرم است.
و برای یک خرس قطبی،
این مشکل‌ساز است.
او شکارچی فوک است.
ولی فوک‌ها خیلی دورتر روی یخ دریا هستند.
و در حال حاضر،
یخ هنوز به اندازه‌ی کافی ضخیم نیست که روی آن راه برود.
او مجبور است صبر کند تا کاملاً یخ بزند.
\an8چند برگ خشک نمی‌توانند شکم خالی را پر کنند.
\an8در فقط ده سال،
\an8جمعیت خرس‌ها بیش از یک سوم کاهش یافته است.
\an8انتظار برای زمستان به یک بازی خطرناک تبدیل شده است.
در حالی که خرس‌های قطبی ساحل را اشغال کرده‌اند...
جنگل متعلق به گرگ‌هاست.
زمستان فصل شکار اصلی آنهاست...
وقتی که برف عمیق طعمه‌های آنها را کند می‌کند.
یک گوزن می‌تواند این گروه 17 نفری را تغذیه کند.
وقتی که یک گوزن دوم بیرون رانده می‌شود،
گروه تقسیم می‌شود.
این یک اشتباه هزینه‌بر است.
نه از ده شکار ناموفق است.
و با این کولاک در راه...
فرصت خود را از دست داده‌اند.
ولی این به این معنا نیست که آنها گرسنه خواهند ماند.
در این آب و هوا،
خط ساحلی در معرض قربانی خواهد گرفت.
گروه باید ابتدا آنها را پیدا کند.
آنها عصبی هستند.
این قلمرو گرگ نیست.
یک خرس قطبی مرده یک ضیافت غیرمنتظره است.
آنها باید سریع تغذیه کنند.
این سرزمین هیچ‌کس است.
وقتی که زمستان بر ساحل خلیج هادسون فرود می‌آید،
حاکمان جنگل با پادشاه یخ مواجه می‌شوند.
گرگ‌ها قدرت در تعداد دارند.
ولی با 800 پوند وزن،
این خرس برتری وزن زیادی دارد.
و این بار این چیزی است که اهمیت دارد.
وقتی که زمستان دیرتر می‌رسد،
خرس‌های قطبی که در ساحل گرفتار می‌شوند
بیشتر از همیشه ناامید می‌شوند.
ولی سرنوشت همه‌ی کسانی که اینجا زندگی می‌کنند
در شرف تغییر است.
برای شش ماه، زمستان بیشتر شمال دور را دفن می‌کند.
حالا گرگ‌ها شکار خود را خواهند داشت.
و خلیج هادسون بالاخره کاملاً یخ زده است.
برای خرس‌های قطبی، راه
به زمین‌های شکار فوک بالاخره باز شده است.
فصل‌های شدید شمال
به دلیل شیب زمین است.
برای ماه‌ها، قطب شمال در تاریکی فرو می‌رود.
ولی هنوز هم، خورشید حضور خود را احساس می‌کند...
نمایشی جادویی، شفق قطبی.
این‌ها ردپای یک طوفان خورشیدی هستند،
وقتی که تابش از خورشید واکنش نشان می‌دهد
با گازهای موجود در جو زمین.
سبز برای اکسیژن، بنفش برای نیتروژن.
در جنگل یوکون کانادا،
دمای اوایل فوریه به منفی 30 درجه می‌رسد.
در زمستان غذای خیلی کمی وجود دارد،
بهتر است یا ترک کنید
یا تا بهار پنهان شوید.
مگر اینکه شما یک خرگوش برفی باشید...
کاملاً بیدار... و کاملاً در خانه
در این جنگل یخ‌زده.
آنها زمستان را با چیزی بیشتر از شاخه‌ها و پوست درختان زنده می‌مانند...
ولی آنها باهوش هستند...
فقط گیاهانی را انتخاب می‌کنند
که بیشترین پروتئین را فراهم می‌کنند.
\an8او تقریباً به اندازه‌ای بلند است که برف عمیق است...
\an8ولی او چیزی دارد که زندگی در اینجا را
\an8مثل یک پیاده‌روی در پارک می‌کند...
\an8پاهای بزرگ و پهن.
آنها کفش‌های برف‌پوش داخلی هستند.
بنابراین، او همیشه آماده‌ی یک شروع سریع است.
و او باید باشد.
او در این جنگل‌ها تنها نیست.
یه سیاهگوش کانادایی.
تو زمستون، سیاهگوش یه شکار اصلی داره،
و اون خرگوشه.
گوش‌هاش مستقل از هم می‌چرخن،
همیشه منتظر صدای خش خش ترسناک پاها تو برفه
صدای پا تو برف گوش می‌ده.
دیدش.
سیاهگوش شکارچی ماهریه،
اما انقدر هم سبک نیست...
که به خرگوش چند ثانیه ارزشمند فرصت بده.
عمیق تو یوکان، یه خرگوش کفش‌برفی یخ زده
نه از سرما،
بلکه از ترس.
سیاهگوش کانادایی به این راحتی شامشو ول نمی‌کنه.
پس فرار باید به موقع باشه.
با کمک اون کفش‌های برفی،
می‌تونه تا سرعت ۳۰ مایل در ساعت بره.
یه فرار تمیز.
و این غیر عادیه.
سیاهگوش کانادایی به ندرت شکارو از دست می‌ده.
این خرگوش واقعا خوش‌شانسه.
وقتی فصل جفت‌گیری می‌رسه،
خرگوشای بیشتری برای فرار هستن.
تا اون موقع، باید حواسش جمع باشه.
تا اواخر زمستون تو آلبرتا، تو ارتفاع ۱۲۰۰۰ فوتی،
کوه‌های بلند راکی پوشیده از
لایه‌های برف‌ان...
جاهایی بیش از ۲۰ فوت عمق داره.
زمین بازی برای میلیون‌ها بازدیدکننده هر سال.
ولی مراقب باش.
آفتاب بهاری قفسه‌های بزرگ برف کوهستانی رو ضعیف می‌کنه...
آماده‌سازی یکی از رخدادهای مخرب طبیعت...
بهمن.
میلیون‌ها تن برف و یخ با سرعتی بیش از ۱۰۰ مایل در ساعت
به سرعت به پایین تپه می‌ریزن.
بیش از ۲۰۰۰ بهمن هر سال گزارش می‌شه
تو راکی‌ها.
خیلی بیشتر از اینا بدون شاهد می‌مونن.
با گرم شدن زمین،
بهمن‌ها بیشتر غیرقابل پیش‌بینی می‌شن.
تو سایه راکی‌ها، حتی اواخر آوریل،
هنوز برف روی این دشت‌های وسیع می‌باره.
ولی اشتباه نکن.
بهار رسیده.
و یه گروه رقصنده مصمم هم.
ولی آیا همه اینا کافیه؟
\an8- بالای دشت‌های آلبرتا،
\an8راکی‌ها بادهای گرم رو به پایین سمت شرقی‌شون هدایت می‌کنن،
\an8بادهایی که به عنوان برف‌خوار معروفن.
وقتی پایین میان، گرم می‌شن،
و دمای دشت‌های پایین رو تا ۲۰ درجه بالا می‌برن.
تا ۲۰ درجه بالا می‌برن.
تو دشت‌ها،
تقریبا همه سحرخیزن...
هیچ‌کس بیشتر از مرغ دم‌تیز.
اونا اومدن تا اولین اشعه‌های آفتاب رو بگیرن،
ولی هیچ نورافکنی رو نمی‌تونن رد کنن.
هر آپریل نرها برای یه رقص جفت‌گیری جمع می‌شن.
ماده‌ها قاضی‌ها هستن، و جایزه--
خب، حدس می‌زنم می‌دونی.
وقتی سپیده دم می‌شه، وقت نمایشه.
پاهاشونو 20 بار در ثانیه می‌کوبن
با یه لرزش و تکون،
همه چیز درباره فریبه.
اونا تو همین لحظه بهترین حالتشون رو دارن،
و خودشونم می‌دونن.
اون دنبال استایل می‌گرده...
و استقامت.
خیلی خوب.
اونم بد نیست.
انتخاب گیج‌کننده‌ست.
ولی بدون برنده واضح،
جنگ‌ها روی زمین رقص شروع می‌شه.
با این همه تستوسترونی که تو هواست،
علاقه‌شو داره از دست می‌ده.
اونا انگار بیشتر از جایزه، جنگو می‌خوان.
نرها باید بازی‌شونو بهتر کنن.
تا جون،
زیر آفتابی که دیگه غروب نمی‌کنه...
حتی لجوج‌ترین برف‌ها ذوب می‌شن
تا دشت‌های سرسبز رو نمایان کنن.
زندگی جدید شمال یخ‌زده رو تغییر می‌ده.
اینجا بزرگ‌ترین پناهگاه حیات‌وحش آمریکاست،
۳۰ هزار مایل مربع از آلاسکا...
پناهگاه قطبی.
تو تابستون، یه حیوان این دشت‌ها رو تحت سلطه داره--
گوزن شمالی.
شاید اونا رو با اسم گوزن قطبی بشناسی.
اونا مهاجرن،
و دنبال برف‌مذاب‌های در حال عقب‌نشینی می‌رن،
گاهی تا ۱۰۰۰ مایل،
طولانی‌ترین مهاجرت زمینی دنیاست.
هر تابستون، قرن‌هاست که گوزن‌های شمالی میان اینجا
تا گوساله‌هاشونو به دنیا بیارن.
این نر کوچولو فقط سه هفته‌ست.
ولی می‌تونه سریع‌تر از یه دونده المپیکی بدوه.
اینجا راحت می‌تونی گم کنی که کی مامان کیه.
کنجکاوی می‌تونه اینجا برات دردسرساز بشه.
هر کی نتونه با گله همراه بشه، عقب می‌مونه.
اما صداهای خاص و بوهای منحصر به فردشون معمولاً باعث میشه
همدیگه رو پیدا کنن.
تا زمستون بشه، اون مستقل میشه.
ولی تا اون موقع، مامان همه دنیای اونه،
چه بخواد چه نخواد.
وقتی گله روزانه بیش از ۱۰۰۰ تن
علف‌های توندرا رو می‌خورن،
به سمت غرب‌تر در دشت‌های ساحلی حرکت می‌کنن.
ولی گرسنگی داره اونا رو به سمت خطر می‌بره.
برفی که شمال یخ‌زده رو پوشونده بود
حالا از کوه‌ها پایین میاد
به صورت میلیاردها گالن آب ذوب شده،
که به جریان‌های خروشان تبدیل میشه،
و مسیر کاریبوهارو قطع می‌کنه.
این رودخونه‌ها عمیق‌تر و سریع‌تر از همیشه شدن،
و مراتع تغذیه اون طرف رودخونه‌ست.
این عبور بیشتر از چیزی که یک گوساله جوان آماده‌اش باشه...
ولی بقا بهش بستگی داره.
جریان آب اونا رو غافلگیر می‌کنه.
و گوساله رو از پا در میاره.
در ساحل رودخونه پناهگاه قطب شمال آلاسکا،
این مادر کاریبوه آب رو برای یافتن
هر نشونه‌ای از گوساله‌اش چک می‌کنه.
\an8گله داره حرکت می‌کنه.
غریزه‌اش برای دنبال کردن اونا خیلی قویه.
پایین رودخونه، گوساله هنوز زنده‌ست.
اون روحیه جنگجویانه‌ای داره،
ولی خیلی خسته‌ست.
مامانش هیچ جا دیده نمیشه.
وقتی گله برای تغذیه کند میشه،
تنها کاری که یک گوساله گم شده می‌تونه بکنه اینه که سعی کنه خودشو برسونه.
ماده‌های کاریبوه به ندرت گوساله‌های گم شده یا یتیم رو قبول می‌کنن.
مامان صدای ناله آشنایی رو تشخیص میده...
دوباره کنار هم.
تو شمال دور باید خیلی زود بزرگ بشی.
این مسیرهای قدیمی به زودی تو حافظه‌اش حک میشه.
سرنوشتش اینه که بی‌پایان این توندرا وسیع آمریکایی رو بگرده.
با گرم شدن تابستون در شمال،
صدها تا از این رودخونه‌های پرآب
خاک و مواد مغذی رو از زمین به دریا می‌برن.
و برای بعضی‌ها، این زمانِ فراوانی میشه.
در جولای، تو جزیره دورافتاده راند آلاسکا،
صدای عجیب با باد حمل میشه.
فقط گوش کن.
این آهنگ شگفت‌آوره...
از نرهای والروس،
معروف به صدای زنگ.
این صدا از جیب‌های هوا در گلوشون ساخته میشه.
معمولاً اونا برای تحت تأثیر قرار دادن ماده‌ها در فصل جفت‌گیری زمستانی می‌خونن.
ولی اینجا هیچ ماده‌ای دیده نمیشه...
که احتمالاً برای ماده‌ها خیلی هم خوبه.
تو شب‌های گرم تابستونی آلاسکا...
شاید این چیزی بیشتر از
لالایی مخصوص خودشون نباشه.
برای والروس‌ها، تابستون‌های کوتاه
همه‌اش درباره استراحت کردنه.
ولی در آب‌های کم‌عمق سرزمین اصلی آلاسکا،
زمانی برای استراحت نیست.
ماهی‌های سالمون صورتی جمع میشن در خط شروع
یه مسابقه که اونا رو تا حد توانشون آزمایش می‌کنه.
با انگیزه‌ای که نمی‌تونن نادیده بگیرن،
ماهی‌های سالمون به ورودی همون جریانی می‌رسن
که توش به دنیا اومدن.
حالا، دو سال بعد، نوبت اوناست که تولید مثل کنن،
همه ۲۰۰ میلیون تاشون.
این ماده حداقل ۲۰۰۰ تخم داره.
برگشتن به همون جایی که توش به دنیا اومده
به بچه‌هاش بهترین شانس رو برای بقا میده.
ولی جلوش یه مسیر مرگبار قرار داره.
پرنس ویلیام ساند، آلاسکا.
وقتی جزر و مد پایین میره،
تعداد زیادی ماهی سالمون صورتی منتظرن.
بوی مناطق تخم‌ریزی‌شون قوی‌تر میشه.
حالا مسابقه است برای عبور از آب‌های کم‌عمق
قبل از اینکه جزر و مد اونا رو قطع کنه.
یک اشتباه و بازی تمومه.
برای مرغان دریایی، ضیافت شروع شده.
تو این مرحله می‌تونن سخت‌گیر باشن...
فقط نرم‌ترین گوشت رو انتخاب می‌کنن.
این ماده اشتباه بزرگی کرده
و حالا خیلی در معرض خطره.
اصرار اون به نظر میاد که مهاجمش رو گیج کرده.
این تازه شروع ماجراست.
هر ماهی سالمون الان روی وقت قرضی زندگی می‌کنه.
از اینجا به بعد، اونا به سختی غذا می‌خورن یا استراحت می‌کنن،
در حالی که مسیر رودخانه رو طی می‌کنن.
این سفر هزینه سنگینی داره،
چون بدنشون شروع به از کار افتادن و پوسیدگی می‌کنه،
بعضی‌ها سریع‌تر از بقیه.
سرانجام، اونا به مناطق تخم‌ریزی‌شون می‌رسن،
ولی هنوز تموم نشده.
این ماده باید یه لانه کم‌عمق بسازه،
که بهش میگن رد.
اون رسوبات ریز رو دور می‌کنه
تا از خفه شدن تخم‌هاش جلوگیری کنه.
اون لانه‌شو از بقیه ماده‌ها شدیداً دفاع می‌کنه.
تا حالا، بعضی نرها شبیه مرده‌های شناور هستن.
اونا ماهی‌های سالمون زامبی هستن،
بی‌تاب برای جفت‌گیری قبل از اینکه بمیرن.
یه جورایی چندشه.
با این همه چیزی که اون گذرانده،
اون نمی‌خواد به چیزی کمتر از ایده‌آل راضی بشه.
نرها تخم‌ها رو تو تا جایی که می‌تونن بارور می‌کنن،
ولی این تنها فرصت اون خواهد بود.
اون فقط وقتی تخم‌هاشو آزاد می‌کنه که آماده باشه.
این لحظه‌ایه که سرنوشتش رو رقم میزنه.
تخم‌ریزی و مردن تو همون قسمت رودخونه که مادرش بود
سرنوشت یه ماهی سالمون ماده‌ست.
با اینکه سفرشون اینجا تموم میشه،
این ماهی‌ها میلیون‌ها تخم پشت سر می‌ذارن
که نسل بعدی رو تشکیل می‌ده.
زندگی، وابسته به فصل‌ها.
فقط دو ماه دیگه، زمستون برمی‌گرده.
بعضی‌ها شروع می‌کنن به سفر طولانی به جنوب.
\an8بقیه تسلیم ماه‌ها تو لانه می‌شن.
ولی بعضی هستن که تو این دنیای پربرف
کاملاً راحتن...
یه جایی پر از جادو.
\an8یه چیز قطعیه
\an8اینجا تو شمال یخ‌زده...
\an8هیچ‌چیز برای مدت طولانی همون طور نمی‌مونه.