‫ننگ از بنیتو موسولینی
‫ "صحنه باشکوهه."
‫"تخت پادشاه بالای تالار خودنمایی می‌کنه
‫که کم کم داره از نمایندگان ‫تازه انتخاب شده پر می‌شه."
‫ "سوسیالیست‌ها اول از همه هستن."
‫"اونا نماینده‌های کارگرا ‫و زحمتکشان هستن
‫که امیدشون به رستگاری،
‫به یه زندگی بهتر، آبرومندانه، ‫به یه آینده‌ی ارزشمند رو به اونا سپردن."
‫صبح بخیر.
‫"و اونا از فکر دیدن شاه ‫آب از دهنشون راه افتاده."
‫ "همون پادشاهی که"...
‫"همون"... "همون پادشاهی که پرولتاریا،
‫اون واقعی، ‫دلش می‌خواد یه لگد حسابی بهش بزنه."
‫"همون پادشاهی که داره آماده می‌شه ‫دوباره حکومت رو بده
‫به اون حلزون بی‌صدف، به کاگوییا نیتی."
‫"که بعدش می‌تونه به گرسنه نگه داشتن ‫کارگرا و زحمتکشان ادامه بده."
‫"و اونا مثل آدمای ترسو، ‫تو اولین دیدارشون، می‌لرزن،
‫سعی می‌کنن طمع کثیفشون رو،
‫پشت یه نماد بی‌دفاع پنهون کنن."
‫ "سوارکارها وارد می‌شن."
‫ "نگهبانان شاه."
‫زنده باد ایتالیا!
‫طبق قانون، اونا باید ‫حداقل شش فوت قد داشته باشن.
‫غول لازمه که از یه کوتوله مراقبت کنه.
‫زنده باد ویکتور امانوئل!
‫زنده باد ایتالیا!
‫ "مسخرگی شروع می‌شه."
‫ "یه دفعه، یه چیز باورنکردنی ‫اتفاق می‌افته."
‫ "سوسیالیست‌ها درستکاری ‫و شجاعت خودشون رو نشون می‌دن،"
‫ "روح وحشی انقلابی و ضد سلطنتی غرش می‌کنه،"
‫ "و منفجر می‌شه،"
‫ "با نگه داشتن خودشون رو صندلی."
‫زنده باد شاه!
‫ "اینم انقلاب سوسیالیستی ‫که اینقدر منتظرش بودیم."
‫ "اولین انقلاب تاریخ... تو یه صندلی راحتی!"
‫ "وطن بیچاره!"
‫یه متن عالی...
‫...اگه همونجا تموم می‌شد.
‫من به اعضای منتخب
‫بیست و پنجمین دوره قانونگذاری ‫پادشاهی ایتالیا خوشامد می‌گم.
‫شرم!
‫این خیانته!
‫کجا می‌رن؟ من تازه شروع کردم.
‫خائن‌ها!
‫به جای این، بلند شدن و جلوی شاه رفتن.
‫من باید این کارو می‌کردم. ‫من باید این کارو می‌کردم.
‫یه سیلی محکم تو صورت اون آدمک،
‫به کاگوییا نیتی، ‫به یه طبقه سیاسی جنازه‌ایی.
‫پست، فاسد.
‫مثل زالو چسبیدن به بدن دولت و مردم خسته‌اش.
‫من باید این کارو می‌کردم.
‫به جای این، اینجا وایسادم.
‫بی‌عرضه نگاه می‌کنم، مثل یه شهید.
‫یه شهید. یه شهید! ‫این چیزیه که من هستم، آقایون.
‫یه شهید برای هدف، قربانی یه توطئه!
‫قربانی! قربانی یه دولت پوسیده و فاسد.
‫مردم شهدا و کسایی که مورد آزار و اذیت ‫قرار گرفتن رو دوست دارن، مگه نه؟
‫پس بذارید این شهادت تا آخرش کامل بشه.
‫چون از همین شهادته که من دوباره برمی‌خیزم.
‫- موسولینی. ‫- بله.
‫شما آزادی.
‫منظورتون از آزادی چیه؟
‫آزاد.
‫ولی من یه شهیدم.
‫شما نمی‌تونید منو اینجوری آزاد کنید.
‫دستور از جناب نخست وزیر نیتی اومده.
‫کاگوییا نیتی منو آزاد می‌کنه.
‫چرا؟
‫فکر می‌کنم به نصیحت ‫یه مشاور عاقلش گوش داده.
‫چه نظری؟
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫آره.
‫- دقیق؟ ‫- به خدا دقیق.
‫ "موسولینی یه ویرانه‌ست، ‫بذارید ازش یه شهید نسازیم."
‫نباید گریه کنی، ‫تو هیچوقت گریه نمی‌کنی. درسته؟
‫آدم هیچوقت گریه نمی‌کنه.
‫شهادت خانگی. هیچ رضایتی به همراه نداره.
‫من نخوابیدم. دلمون برات تنگ شده بود.
‫ولی الان همه‌مون ‫خوشحالیم که برگشتی، مگه نه؟
‫- راشل، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دمپایی‌ها رو.
‫دمپایی؟ دمپایی‌ها بلای جون مردن.
‫خب چی می‌گی؟
‫این بچه رو بگیر.
‫بنیتو قول بده، ها!
‫چی؟
‫قول بده دیگه هیچوقت این کارو نکنی.
‫که دیگه هیچوقت کاری نکنی ‫که ممکنه تو رو تو خطر بندازه...
‫هم تو و هم ما رو.
‫من ۴۸ ساعت نبودم، راشل!
‫من ۴۸ ساعت نبودم!
‫به خاطر خدا!
‫آره، بعضی وقتا صداشو بلند می‌کنه.
‫انگار از من دلخوره، ولی نه.
‫اینجوری بهم نشون می‌ده که دوسم داره.
‫خیلی دوسم داشت، می‌دونی.
‫اونقدر که دفعه‌ی اول... به زور منو گرفت.
‫آره، صداشو بلند می‌کنه، ‫بعضی وقتا انگار اصلا منو نمی‌بینه.
‫ولی من ستونشم، من.
‫اعتصاب! اعتصاب!
‫سوسیالیست‌ها دهقونا رو تحریک کردن.
‫بهشون قول انقلابی رو دادن ‫که هیچوقت انجامش نمی‌دن.
‫و اونایی که زمین‌ها رو اشغال کردن، ‫گذاشتن محصولا خراب بشن.
‫گاوا رو نمی‌دوشن.
‫کارگرا کارخونه‌ها رو اشغال کردن.
‫زنده باد سوسیالیسم!
‫مرگ بر رئیس‌ها!
‫ارباب‌ها رو بیرون کردن.
‫- می‌تونم یه سیگار داشته باشم؟ ‫- از سر راهم کنار برو!
‫- چند تا داریم؟ ‫- فقط ۷۰۰ نسخه.
‫یه حرکتی بکن.
‫تو یه زندگی کامل پیش روت داری.
‫درسته، اوضاع خوب نیست، ولی لازم نیست که...
‫منشی جدیدمو تنها بذارید!
‫مدیر، شماره آخر رو دیدی؟
‫و وقتی می‌گم آخر، منظورم دقیقا،
‫دیگه کاغذی نداریم.
‫و یه پنی هم تو صندوق نداریم.
‫و تو اصلا برات مهم نیست، همش میری مهمونی،
‫به جای اینکه به اوضاع رسیدگی کنی!
‫هر چی می‌خوای بردار، ‫صندلی، میز، برو یه کار پیدا کن!
‫یه کار؟ ولی من کار دارم، من یه فاشیستم!
‫- تو یه فاشیستی؟ ‫- من یه فاشیستم!
‫کارت درسته، سزارینو، کارت درسته.
‫بعد از تقریبا یه سال، ‫ ۸۰۰ تا عضو و ۳۷ تا بخش داریم.
‫می‌تونیم همه‌شونو جمع کنیم و ‫یه انقلاب حسابی تو یه مرغدونی راه بندازیم
‫البته اگه که خیلی بزرگ نباشه! ‫- خب که چی؟
‫خب دیگه تموم شد!
‫خیلی خب، در موردش صحبت می‌کنیم.
‫پس، تو رو می‌خواد، برای غسل تعمیدت.
‫مدیر؟
‫داشتی می‌رفتی؟
‫آره، ولی اگه به من نیاز داری...
‫بهت نیاز دارم.
‫بیا.
‫سزار راسی؟
‫بستگی داره.
‫ما فقط یه لحظه مزاحمتون می‌شیم.
‫یه کم پیش، چند تا رفیق دیدم.
‫ما نماینده‌ی ایتالیایی‌هایی هستیم ‫که نگران وضعیت کشور،
‫آینده‌ی اقتصاد، بهره‌وری،
‫امنیت خونواده‌هامون هستیم.
‫بزدلی بورژوایی، همینه که هست.
‫از فکر از دست دادن یه کم ‫آسایش مزخرف عذاب می‌کشن.
‫ما به یه سد در برابر ‫سیل سرخ احساس نیاز می‌کنیم،
‫یه سدی که، به عقیده‌ی ما، ‫فقط می‌تونه سیاه باشه.
‫- می‌خوان کمکمون کنن؟ ‫- درسته.
‫- این جونورا؟ ‫- درسته.
‫و بر علیه کارگرایی که دارن گرسنگی می‌کشن،
‫و هر جور شده تلاش می‌کنن یه وضعیت ‫افتضاح زندگی رو بهبود ببخشن.
‫درحالی که زمین‌دارا بدون ‫هیچ محدودیتی چاق می‌شن.
‫آره.
‫بر علیه کارگرا، که روزی ۱۴ ساعت کار می‌کنن،
‫به نفع صنعت‌کارا.
‫که حتی به خودشون زحمت نمی‌دن ‫تو کارخونه‌ها بهشون سر بزنن.
‫- آره، آره. بر علیه همه.
‫بر علیه ضعیف، تحت ستم، استثمار شده،
‫بر علیه هر چیزی که زندگیمون،
‫مبارزمون رو براش وقف کردیم، سزارینو. ‫- دقیقا.
‫بی‌شرم، لعنتی.
‫آخه چرا باید خودمونو طرف ‫خون‌آشام‌ها بذاریم؟
‫سوسیالیست‌های ایتالیا، ما رسما قول می‌دیم،
‫به فیلسوفان بورژوازی مرتجع نشون بدیم.
‫ برای بنیتو، موسولینی، ایجا ایجا آلالا
‫باز کن!
‫به حاکمان کوچیک از سلطنت ساوویا،
‫که سرزندگی سوسیالیسم همیشگیه! همیشگیه!
‫زنده باد سوسیالیسم و زنده باد انقلاب!
‫برو سر کار!
‫بدبخت، بدو، بدو!
‫ "تا-تا-تا-تا-تا! تا-تا-تا-تا-تا!"
‫ "تا-تا پیک-پک-پوم!"
‫"خودتو عرضه کن، ‫خودتو عرضه کن، خودتو عرضه کن،
‫خودتو به عنوان یه هدیه ‫به دوستای شاعر، نقاش،
‫موسیقیدان، رو-نو-سی-تی،
‫فو-تو-ریست‌ها. زنگ!"
‫ "تومب! زنگ! زنگ!"
‫ "تومب!"
‫"با تمام وجود جیغ می‌زنی، زیر گاز، سیلی،
‫زنگ. زنگ. شلاق، پیک-پوم-پم."
‫ "بوم!"
‫ "پم-پم-پک!"
‫ "زنگ. تومب. تومب!"
‫سوسیالیست‌های ایتالیا،
‫ما قول می‌دیم...
‫سوسیالیسم تا ابد هست!
‫تا ابد هست!
‫سوسیالیسم تا ابد هست!
‫- خائن! ‫- سوسیالیسم تا ابد هست.
‫خائن! خائن!
‫خائن!
‫"آلبینو، مورد حمایت من.
‫آمریکوی شجاع.
‫دوسشون دارم، من عمل رو دوست دارم، ‫کسی که انجامش می‌ده.
‫من شجاع رو دوست دارم، کسی که می‌شکنه، ‫کسایی که عمل می‌کنن و واکنش نشون می‌دن.
‫من کسایی که جرات دارن، کسایی که بر علیه ‫دشمن حمله می‌کنن رو تحسین می‌کنم.
‫با یه چاقو بین دندوناش، بی‌اعتنا به مرگ.
‫مردم من، مردم جدید من،
‫ برای بنیتو موسولینی.
‫ ایجا ایجا آلالا.
‫براوو!
‫انتخاب...
‫انتخاب بین دو تمدن...
‫...ساده است.
‫بورژوازی روی شونه‌هاش ‫یه تاریخ صد ساله از پیشرفت
‫و دستاوردها داره.
‫پرولتاریا،
‫هنوز فقط یه تاریخچه ‫از بی‌تجربگی و حماقت‌هاست.
‫بر علیه کلاه‌بردارای دروغگو، ‫سوسیالیست‌های ترسو،
‫احمق‌های جورواجور،
‫من فریاد بلند و واضح رو ‫بلند می‌کنم: زنده باد ارتجاع!
‫براوو!
‫نه، نه. ما انقلابی‌ایم! ‫ما به سمت ارتجاع نمی‌ریم!
‫ما به این معنا ارتجاعی هستیم که قصد داریم
‫به همه‌ی جریان‌های براندازنده ‫زندگی ملی واکنش نشون بدیم!
‫و هر وقت لازم باشه انقلابی خواهیم بود،
‫تا نیروهای زنده‌ی جدید رو به وجود بیاریم!
‫برو. برو!
‫برو، برو، ما به دلقک‌های ‫مبالغه‌آمیز نیازی نداریم.
‫برو بیرون!
‫زنگ-زان، ها! تون-دون-بوم-زان-تون!
‫برو، مارینتی، دل‌ها بالا!
‫بیایید خودمونو به دشمن بزنیم!
‫درسته!
‫بر علیه هیولای سرخ.
‫بیایید از همه‌ی زندگی‌هامون یه سپر بسازیم،
‫بیایید از امنیتمون دفاع کنیم،
‫بیایید ترس رو تغییر بدیم...
‫...به نفرت!
‫دوشه!
‫اوه!
‫ایجا ایجا، آلالا.
‫دنیایی که قبلا کار می‌کرد، ‫دیگه کار نمی‌کنه.
‫- می‌خوای بهم بگی کجا داریم می‌ریم؟ ‫- صبر کن.
‫دموکراسی‌های لیبرال دارن ‫فرو می‌پاشن، مارگاریتا.
‫فقط یه هل کوچولو کافیه و همه‌چی میاد پایین.
‫و مهم نیست کی این هل رو می‌ده، صنعت‌کارا،
‫مغازه‌دارا، شاعرا...
‫- همینجا بمون. ‫- ...زمین‌دارا.
‫و ولیا!
‫دوران جدید، مقر جدید
‫روزنامه.
‫اتاق سردبیر.
‫ممنون، ممنون.
‫خب، بریم سر کار، زود باشید.
‫بریم سر کار.
‫زود باشید، از اینجا برید. ‫و بهتون گفتم عجله کنید.
‫آخرین نقطه، یاد گرفتن پرواز.
‫مثل د'آنونزیو،
‫شاعر، تک خال آسمونا و قهرمان جنگ.
‫ابر مرد.
‫و همونطور که می‌گه، "زندگی زیباست،
‫و ارزش اینو داره که باشکوه توسط مردی که ‫توسط آزادی تغییر شکل داده شده، زندگی بشه."
‫موتور! داره دورش کم می‌شه.
‫- چطور؟ ‫- باید فرود بیایم!
‫موتور کار نمی‌کنه. داریم می‌ریم پایین!
‫کنترل رو بگیر، به خاطر خدا!
‫گیر کردن.
‫گیر کردن؟
‫راشل! راشل!
‫کافیه!
‫بابات باید استراحت کنه، ساکت باشید!
‫بیشتر از سقوط، دردسر منو می‌کشه.
‫یه چیز حساب کتابیه، یه مرد واقعی،
‫نمی‌تونه بیشتر از هفت روز متوالی ‫با خونواده‌اش دووم بیاره.
‫- باید باهاش حرف بزنم. ‫- داره استراحت می‌کنه.
‫اون، اینجا؟
‫دکتر گفته که باید تو رختخواب بمونه.
‫من بیدارم، راشل! راشل، من بیدارم!
‫شنیدم که یه چیز فوری هست.
‫راشل، ممنون.
‫جناب، جووانی جیولیتی.
‫من از هیچ‌کس و هیچ‌چیزی نمی‌ترسم.
‫من همه‌ی خشونت‌ها رو، ‫از هر طرفی که باشه، متوقف می‌کنم.
‫سوسیالیست‌ها، فاشیست‌ها، ‫به هیچ‌کس نگاه نمی‌کنم.
‫نظم برقرار خواهد شد.
‫۸۰ سالشه. یه عمر نماینده مجلس، ‫پنج بار رئیس دولت.
‫جیولیتی مثل نیتی ترسو نیست.
‫جیولیتی یه روباه پیره.
‫مثل یه شعبده‌باز شیطانیه.
‫یه عوضی لیبرال پیره. ‫و مثل همه‌ی عوضی‌های پیر،
‫شغلشو بلده.
‫بعضیا قیافه‌شون خیلی جوریه که ‫دلت می‌خواد مشت بزنی تو صورتشون!
‫آدم باید اونا رو از پنجره پرت کنه بیرون!
‫اِ، از پنجره، گفتنش آسون‌تر از انجام دادنه.
‫۲ متر قدشه، ۹۰ کیلو وزن داره.
‫- ولی کی؟ ‫- کی؟ جیولیتی!
‫موضوع رو عوض نکن، ها.
‫من داشتم در مورد اون، ‫اون خانم، صحبت می‌کردم.
‫راشل!
‫فکرای بد نکنی.
‫بنیتو؟
‫کجا می‌ری؟
‫دکتر گفته باید خونه بمونی!
‫برام مهم نیست چی گفته! ‫منتظرم نباش، دیر می‌رسم.
‫یه روز برمی‌گرده، و منو پیدا نمی‌کنه.
‫بنیتو؟
‫آدم باید بره مطبوعات، ‫یه موضعی باید گرفته بشه.
‫بنیتو؟
‫آدم باید بره مطبوعات، ‫یه موضعی باید گرفته بشه.
‫ما، خوشبختانه، از بازگشت جیولیتی،
‫به عنوان تنها دولتمردی که ‫قادر به برگردوندن تعادل اجتماعیه،
‫و برقراری نظم داخلیه، استقبال می‌کنیم.
‫ها؟
‫واقعا اینطور فکر می‌کنی، سردبیر؟
‫معلومه که نه، احمق.
‫برای ما، تعادل اجتماعی، نظم، ‫فاجعه‌بار خواهد بود.
‫ما به آشوب نیاز داریم. آشوب، ترس، نفرت.
‫و این واقعا می‌تونه آرامش رو برگردونه.
‫فقط تا وقتی که بفهمیم ‫جیولیتی چطور می‌خواد حرکت کنه،
‫باید محتاط باشیم.
‫چقدر سزارینو باهوشه.
‫ولی درسته که بهتره
‫خیلی زود بفهمیم چطور می‌خواد حرکت کنه.
‫وقتی بکشمش، یه مرگ آروم، دردناک، یه صحنه...
‫خب؟ زود باشید، زود باشید! ‫باید روزنامه رو آماده کنیم، زود باشید!
‫و چکاتو رو برام بفرستید.
‫دنبال من می‌گشتی، مدیر؟
‫بیا، کوچولوی من، بیا. در رو ببند.
‫من به...
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- چی؟
‫خونواده. یادت باشه که ‫هیچ‌چیز مهم‌تر از اون نیست.
‫ای خدا.
‫چیکار کردی؟
‫ما فاشیست‌ها مصمم هستیم.
‫مصمم هستیم، ما فاشیست‌ها، ‫که نه... "تیتا، فرینتا، تنتا.
‫ "هیچ زیاده‌روی‌ای دریغ نخواهد شد. هیچ."
‫م-م. جناب جناب استاندار ‫منتظر شماست، موسولینی.
‫موسولینی.
‫جناب رئیس جمهور جیولیتی خیلی از
‫موضع سنگین و ‫متعادل روزنامه‌اش قدردانی کردند.
‫خوبه. و من اینجا هستم، ‫دقیقا برای تاکید روی همین موضوع.
‫تصور می‌کنم.
‫ولی می‌خواستم این کار رو ‫با رئیس شورا انجام بدم.
‫این امکان پذیر نیست. جناب خیلی مشغولن.
‫در حال حاضر دارن روی یه توافق مهم
‫بین صنعت‌گرها و ‫اعتصاب‌کننده‌ها مذاکره می‌کنن.
‫خب...
‫...فقط در همین مورد، ‫می‌خواستم به رئیس جمهور بگم...
‫...که ما فاشیست‌ها آماده‌ایم که ‫به نظم و قانون احترام بذاریم.
‫اما اگه تلاش دولت برای مهار زیاده‌روی‌ها
‫افراطیون سوسیالیست، شکست بخوره...
‫...می‌بینی، ما...
‫...ما از هیچ زیاده‌روی‌ای برای مقابله ‫با انحراف بلشویکی دریغ نخواهیم کرد.
‫هیچ زیاده‌روی‌ای دریغ نخواهد شد.
‫هیچ.
‫کارمندا از ما می‌پرسن، مغازه‌دارا،
‫کسایی که فقط یه تیکه زمین کوچیک دارن.
‫طبقات مولد از ما می‌خوان، و میهن،
‫سخت‌کوش و مذهبی.
‫گزارش خواهم داد.
‫هوم.
‫بله؟
‫خیلی خب.
‫اولین تلاش دولت برای ‫مهار زیاده‌روی‌های سوسیالیستی،
‫همونطور که شما بهش می‌گید، ‫موفقیت‌آمیز بوده.
‫در ازای بازگشت کارخونه‌ها،
‫افزایش حقوق داده خواهد شد.
‫انقلاب در ازای یه بشقاب عدس.
‫به همراه وعده اتحادیه کارگری
‫و تقسیم سود.
‫وعده‌ای که هیچ‌وقت بهش عمل نمی‌کنید.
‫مراقب خودت باش، موسولینی.
‫سزار.
‫- تاریخ، تاریخ. ‫- سزار.
‫خیلی خب. خدانگهدار، ممنون.
‫چی شده؟
‫یه کابوس دیدم، سزارینو.
‫پایان رو دیدم.
‫یه فاجعه. آخرالزمان.
‫آرامش اجتماعی.
‫تهدید به تشدید اقداماتمون کردم،
‫استاندار تکون نخورد. ‫اون کار کثیف رو به ما سپرد.
‫حالا سوسیالیست‌ها رو جایگزین می‌کنن.
‫- خدانگهدار. ‫- متاسفم، ولی انتظار می‌رفت.
‫آروم، دردناک.
‫همه‌چی منطقیه. در واقع، ‫در طول انتخابات باید...
‫کدوم انتخابات؟
‫ "کار از کار گذشته."
‫جیولیتی همین الان انتخابات رو اعلام کرد. ‫واضحه، مگه نه؟
‫می‌خواد از نتایجی که تونسته به دست بیاره ‫به نفع خودش استفاده کنه.
‫یه لیست بزرگ با همه‌ی نیروهای ‫ضد سوسیالیست درست می‌کنه.
‫خب، هیچ‌کس ضد سوسیالیست‌تر از من نیست.
‫دقیقا، اگه ما هم تو اون لیست نباشیم...
‫خودمونو با جیولیتی متحد کنیم؟
‫معلومه، بنیتو، معلومه،
‫تو انتخابات بعدی کسایی که ‫از سوسیالیست‌ها می‌ترسن
‫به کسایی که شانس بیشتری برای ‫شکست دادنشون دارن رای می‌دن.
‫این مردم جدید منو ازم می‌گیره.
‫اگه اینطور نشه، برای ما هم ‫مثل دفعه‌ی قبل تموم می‌شه.
‫یه مشت رای، زندون رفتن...
‫و جیولیتی اون کاگویا، نیتی نیست.
‫جیولیتی شما رو پشت میله‌ها می‌ذاره.
‫دوستی با عوضی لیبرال پیر. هوم؟
‫در صورتی که عوضی، حتی اگه پیر باشه، بخواد.
‫به جیولیتی بگید که فاشیست‌ها، تو انتخابات،
‫آماده‌اند که کنار احزاب سنتی،
‫بر علیه سوسیالیست‌ها، باشن.
‫همه‌شون تو یه لیست باشن.
‫اِ، یعنی، موسولینی، ‫شما جوری حرف می‌زنید که انگار آسونه.
‫بهتون اطمینان می‌دم که اصلا آسون نیست.
‫ولی برای اون سنتی‌ها هم آسون نیست.
‫می‌فهمید، شما یه آبرویی، ‫بذارید بگیم... مشکوک.
‫ریاکارا. از ما استفاده کردن ‫و حالا دماغشونو بالا می‌گیرن.
‫خشونتی که شما انجام می‌دید خجالت‌آوره.
‫ما هر وقت لازم باشه خشونت می‌کنیم.
‫خشونت ما... جوانمردانه است.
‫بفرمایید.
‫و به رئیس جمهور توضیح بدید که ‫اگه می‌خواد خشونت رو ریشه‌کن کنه،
‫بهترین راه برای انجام این کار اینه که ‫به یه نیرویی مثل ما اجازه بده
‫تا توانشو تو مکان‌های رسمی به نمایش بذاره.
‫این برای همه مفیده.
‫تو سیاست، مثل زندگی، ‫آدم عاشقانه ازدواج نمی‌کنه.
‫اگه قرار باشه ما بیرون از مجلس بمونیم،
‫یه نیرویی مثل ما، بدون یه راه قانونی، ‫هیچ راه دیگه‌ای نداره.
‫این یه تهدیده؟
‫یه پیش‌بینی آسونه.
‫کسایی که نمی‌تونن تو مجلس شنیده بشن، ‫باید کاری کنن که بیرون شنیده بشن.
‫اِ، آره...
‫...آدم عاشقانه ازدواج نمی‌کنه، ‫ولی باید با هم کنار بیان،
‫حداقل داخل خونه.
‫برای مثال، فیومه.
‫فیومه چی؟
‫خب، این یه اشغال غیر قانونیه.
‫به نظر من واضحه که دولت نمی‌تونه تحملش کنه.
‫اگه فوریت ایجاب کنه که ‫د'آنونزیو رو بیرون کنن...
‫...فاشیست‌ها چیکار می‌کنن؟
‫"فرمانده‌ی عزیز من،
‫سکوت طولانی صدای منو کم نکرده،
‫و نه ارادتم کم شده. با این حال، باید...
‫"با این حال، ما باید، ‫حالا، اهدافمون رو مشخص کنیم،
‫تا حرکت کنیم، تکون بخوریم و ‫آگاهی ملی رو هدایت کنیم."
‫دوباره؟ همه‌ش همین کارو می‌تونه بکنه، ‫مشخص کنه، تمایز بده، خرده‌گیری کنه.
‫اون بیرون دو تا ناو جنگی، هشت تا ناوشکن،
‫نمی‌دونم چند تا پادگان توپخونه هست، ‫و همه‌ش همین کارو می‌کنه، خرده‌گیری می‌کنه.
‫بنویس، رفیق سامورایی، بنویس.
‫ "رفیق، غایب و سرد..."
‫لعنتی، هیچ‌وقت از ‫توهین کردن خودداری نمی‌کنه.
‫ "اینا دارن آماده می‌شن ‫که جنایت رو مرتکب بشن."
‫ "آیا شما با مردمتون آماده‌اید که ‫به مقر پلیس حمله کنید؟"
‫ "به استانداری‌ها حمله کنید؟"
‫چطور می‌تونی از من ‫انتظار داشته باشی که حمله کنم؟
‫به چی حمله کنم؟ خودتو نجات بده، ‫به جای اون. خودتو به کشتن نده!
‫تسلیم شو. مردم حتی نمی‌دونن فیومه کجاست.
‫می‌خوای؟ درخواست کن! سعی کن درخواست کنی!
‫تسلیم شو. احمق پیر.
‫بذار نجاتت بدن.
‫وقتی الان به خودم نگاه می‌کنم، ‫می‌دونی چی می‌بینم؟
‫مردی که بچگی ازش متنفر بودم.
‫جیاوازی!
‫- بگو. ‫- جیاوازی!
‫مدیر.
‫بیایید صدامونو بر علیه ‫حمله ناجوانمردانه به فیومه
‫و به د'آنونزیو بلند کنیم.
‫تیتر، خیلی بزرگ: "جنایت!"
‫پانویس: "همه‌ی ایتالیا، برخیزید!"
‫ "رویاها، ایده‌ها، نمادهایی هستن ‫که یه مرد نمی‌تونه فداشون کنه."
‫"چون بدون ایده‌ها، نمادها و ارزش‌ها،
‫یه مرد اصلا نمی‌تونه وجود داشته باشه."
‫بهم اطمینان داد.
‫فراخوان برای شورش، برخاستن، فریاد خشم.
‫ظواهر. اون فقط داره ‫سعی می‌کنه ظاهر رو حفظ کنه.
‫ولی بدون تکون دادن یه انگشت.
‫یه مرد، برای تبدیل شدن به یه مرد، ‫باید پدرشو بکشه.
‫دوباره اینجا تنها شدیم.
‫تنها در برابر همه.
‫با شجاعت تنهایی مون.
‫رویای یه دنیای بهتر با ما می‌میره.
‫شب انتخابات ‫16 مه 1921
‫- خب؟ ‫- سوسیالیست‌ها دوباره برنده شدن.
‫و ما...
‫وضعیت ما چی میشه؟
‫یه نفر.
‫دو نفر.
‫سه نفر.
‫یه پیروزی!
‫دوازده نفر.
‫راشل. یه پیروزی.
‫یه پیروزی، راشل.
‫من بین ده نفری هستم که ‫بیشترین رای رو تو کل کشور آوردن.
‫تو کل کشور، راشل.
‫شکوه ‫اثر بنیتو موسولینی
‫"صحنه باشکوهه.
‫تخت پادشاه بالای دادگاه خودنمایی می‌کنه،
‫که کم کم داره از نمایندگان ‫تازه انتخاب شده پر میشه.
‫و برای اولین بار تو تاریخ پادشاهی، ‫از ما استقبال می‌کنه.
‫بچه‌های قرن جدید، فاشیست‌ها."
‫خوش آمدید.
‫صبح همگی بخیر.
‫"جولیتی، غول.
‫فکر می‌کنه ما رو رام کرده، ‫ولی در عوض فقط بهمون رسمیت داده.
‫گذاشت بریم جایی که نباید می‌رفتیم.
‫اوناهاش، سوسیالیست‌ها."
‫من مثل حیوونا هستم، ‫حس می‌کنم زمونه داره عوض میشه.
‫و مهم نیست چطوری، وقت من رسیده.
‫چه اهمیتی داره اگه تبدیل به همون ‫آدمی شدم که بچگی ازش متنفر بودم.
‫من یه حیوون منسجمم، به همه خیانت کردم.
‫حتی به خودم هم خیانت کردم.