‫چندین هزار ساله...
‫که آتوریتی تمام و کمال ‫به قلمرو بهشت...
‫حکومت کرده.
‫اسم خودش رو خالق اعظم، ‫پدر و قادر مطلق گذاشته.
‫اصلا در این حد نیست،
‫عین خودمون فرشته‌ای عادیه.
‫با همراهی فرشته‌ای خبیث حکمرانی می‌کنه.
‫ما رو که در راه حقیقت مبارزه کردیم، ‫به خارج از قلمرو تبعید کردن.
‫از اون موقع بین دنیاها ساکن شدیم،
‫نظاره کردیم و منتظر فرصت انتقام بودیم.
‫جرقه امیدی بین بشر زنده شده.
‫رهبر شجاعی داره جنگجویان رو جمع می‌کنه.
‫درسته که موجودی فانیه،
‫ولی بلندپروازیش فراتر از همنوعانشه.
‫ابلیسی احضار شده. ‫حوای جدیدی از راه رسیده.
‫به زودی زمان شورش جدیدی...
‫فرا می‌رسه.
‫لایرا!
‫دنبال دختری می‌گردم.
‫قدش متوسطه، رنگ موش تیره ‫چشمش قهوه‌ایه.
‫اسمش لایراست. ‫تجلی‌ای به نام پن داره.
‫گم شده.
‫کمکم کن.
‫بهم بگو کجاست.
‫پن؟
‫لایرا!
‫راجر! خودتی؟
‫بهت نیاز دارم! ‫کمکم کن!
‫کجایی؟
‫راجر!
‫لایرا.
‫«نیروی اهریمنی‌اش» ‫«فصل سوم، قسمت یکم»
‫بجنب. بجنب. ‫امان از دستت.
‫ممکنه آمادگی چنین کاری رو نداشته باشه.
‫در اون صورت، تقصیر جفتمونه، مگه نه؟
‫به چیز دیگه‌ای فکر نکن.
‫نوسان‌ساز پشتی از دست رفت.
‫محکم بشین!
‫وقتی داشتی می‌اومدی، ‫بوی گل‌ها رو حس کردم.
‫حالت چطوره؟
‫چی شده؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫خیلی وقته که این نیایش‌گاه خالی بوده. ‫شایعه شده کسی توش مخفی شده.
‫من که مخفی نشدم.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫به جادو اعتقاد داری؟
‫گاهی اوقات دارم.
‫دنبالم بیا.
‫نترس.
‫ایشون دخترمه.
‫افسونگری طلسمش کرده...
‫واسه همین خوابه.
‫نمی‌تونی بیدارش کنی؟
‫بیدار کردنش طول می‌کشه.
‫باید کمکم کنی که نذاریم ‫کسی بیاد اینجا.
‫کمکت می‌کنم.
‫ممنون. سپاس‌گزارم.
‫لطفا مواظبش باش.
‫هستم.
‫بین خودمون بمونه.
‫خواهش می‌کنم...
‫ولمون کن.
‫بیا.
‫- بخورش. ‫- هوم.
‫اگه داروت رو نخوری،
‫چطوری می‌خوای خوب بشی عزیزم؟
‫هوم؟ بیا.
‫نترس.
‫- چطوری... ‫- نمی‌خوایم بلایی سرت بیاریم.
‫شما چی هستین؟
‫بنه الیم هستیم.
‫به زبان شما فرشته‌ایم.
‫با ظاهر انسانی اومدیم پیشت.
‫فرشته‌این؟
‫صرفا می‌خوایم صحبت کنیم.
‫تعقیبم نکنین.
‫ایساهتره.
‫واقعیه.
‫گمون کنم وسیله نقلیه‌مون ‫دیگه خراب شده باشه.
‫خب، چطوری می‌خوایم برگردیم جمهوری؟
‫می‌تونیم راه‌حلی پیدا کنیم.
‫چیزی نمی‌بینی؟
‫ظاهرا مسیر امنه.
‫فرمانده، بریم طرف رو نجات بدیم.
‫دنبال من بیاین.
‫آهای! آهای!
‫پاک‌سازی شد.
‫امنه؟
‫- خبری نیست! ‫- خبری نیست!
‫همه‌جا امنه.
‫اوگونوه.
‫فرمانده اوگونوه کدومتونه؟
‫خودم هستم.
‫خودت و دوستان کوچولوت کی هستین؟
‫من لرد ازریل بالاکوئا هستم.
‫قصد دارم به قلمرو بهشت حمله کنم...
‫و ترجیح می‌دم تو هم همراهم بیای.
‫روایاتی ازت شنیدم.
‫با این کارت درگیر جنگ با معبد شدی.
‫می‌ذارم خودت بجنگی.
‫به حرفش گوش بده.
‫من و دوستانم اهل دنیای خودتون نیستیم.
‫علاقه خاصی به معبدتون نداریم.
‫اومدیم دنبال خودت.
‫بهم ملحق شو تا با آتوریتی بجنگیم.
‫ببین، خودم می‌دونم هدفمون یکسانه.
‫از تعداد افرادت خبر دارم.
‫ارتشت رو می‌خوام، ‫ولی واقعا به رهبریت نیاز دارم.
‫باهام بیا. ‫تو پیروزی نهایی نقش داشته باش.
‫خودت می‌تونی باهام بیای.
‫به ژنو خوش اومدین کاردینال مک‌فیل.
‫لطفا پدر رئیس خطابم کنین.
‫پدر رئیس.
‫جریان توقیفش رو تعریف کنین.
‫این رو از همون ناحیه توقیف کردیم.
‫جلوی جمعی خونده بودنش،
‫خیلی‌ها محوش شدن، ‫بعدش با شور و شوق بحث کردن...
‫ نظرات زشتی دادن.
‫شعره.
‫پدر جروم هستم.
‫به نظرت باید چیکار کنیم؟
‫باید مؤلفش رو به جرم ‫بدعت دینی زندانی کنیم.
‫پدر هایست هستم. ‫چند ده کتابچه این شکلی دیگه...
‫هم تو ساختمونشون قایم کرده بودن.
‫کل حضار رو علاوه بر ‫هر کسی که آثار طرف رو...
‫به همراه داشت ‫زندانی کردیم.
‫اوهوم.
‫پدر؟
‫- گومز هستم. ‫- پدر گومز.
‫اگه جای من بودی، ‫چیکار می‌کردی؟
‫می‌گفتم در ملأ عام کفاره جسمانی بدن.
‫احتمالا می‌گفتم ‫افرادی که آثارش رو...
‫در اختیار داشتن ‫شلاق بخورن. خود مؤلف هم...
‫مجازاتی بشه که مقدار موندگارتر باشه.
‫ترس موهبته. ‫ملت این‌جوری یاد می‌گیرن.
‫ما رو درس عبرت بقیه می‌کنن.
‫باروخ، فرصت نداریم.
‫اون چاقو رو لازم داریم.
‫بهتون که گفتم تعقیبم نکنین.
‫چطوری می‌تونین بین دنیاها سفر کنین؟
‫ما از جنس غباریم...
‫و می‌تونیم از فضاهای نامرئی تو هوا...
‫که دروازه دنیاهای متفاوت هستن رد بشیم.
‫واسه ما معلومن، ‫ولی واسه شما نیستن.
‫چند وقته که خودم و بالتوموس...
‫دنبال ایساهتر... دنبال خودت می‌گردیم.
‫آخه جنگ عظیمی در پیشه.
‫کل موجودات خودآگاه همین الانش ‫هم درگیر نبردی هستن،
‫ولی همه‌مون متوجه نشدیم.
‫قدرت دشمن لحظه به لحظه رو به افزایشه،
‫سلاحی که می‌تونیم ‫باهاش پیروز بشیم هم دست توئه.
‫باید باهامون بیای پیش لرد ازریل.
‫- داره ارتشی جمع می‌کنه تا... ‫- خودم می‌شناسمش.
‫یکی برام تعریف کرده کیه. ‫همه‌چی رو تعریف کرده.
‫جریان جنگ رو تعریف کرده...
‫و گفته باید با این ‫در رکاب ازریل مبارزه کنم.
‫نمی‌تونم باهاتون بیام. ‫شرمنده‌ام.
‫دارم دنبال دوستم لایرا، ‫دختر ازریل، می‌گردم.
‫واسه خودش که مهم نیست، ‫ولی گم شده.
‫به کمکم نیاز داره.
‫متوجه نیستی.
‫اهمیت اون چاقو از تصورت خارجه.
‫نه‌خیر، خودتون متوجه نیستین.
‫الان چیزی از لایرا برام مهم‌تر نیست.
‫پیداش می‌کنم.
‫- همین الان باهامون میای... ‫- وگرنه چی می‌شه؟
‫بابت دوستت متأسفم.
‫مشخصه که خیلی برات عزیزه.
‫می‌دونی چی به سرش اومده؟
‫بهمون حمله کردن. ‫ربودنش.
‫- کی ربودش؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بدون خودش پیش رفتم.
‫خیال می‌کردم در امانه.
‫وقتی برگشتم، نبود.
‫نمی‌دونم ازریل دنبال چیه، ‫ولی می‌تونه صبر کنه.
‫شرمنده‌ام.
‫خودت متوجهی که قراره این‌قدر...
‫تعقیبت کنیم که تجدید نظر کنی دیگه، مگه نه؟
‫خب، چون هر بار که دریچه‌ای باز می‌کنم،
‫می‌تونین پیدام کنین، تعقیبم می‌کنین.
‫چطوری پیدام می‌کنین؟
‫چاقوئه غبار رو جذب می‌کنه.
‫ما حس‌هایی داریم ‫که بشر نداره.
‫کمکم کنین پیداش کنم.
‫اگه می‌تونین من رو پیدا کنین، ‫می‌تونین لایرا رو هم پیدا کنین.
‫من رو ببرین پیشش.
‫بعدش باهاتون میام پیش ازریل.
‫فرصت نداریم.
‫زیاد طول نمی‌کشه باروخ. ‫پیدامون می‌کنن.
‫پس سریع عمل می‌کنیم.
‫بالتاموس، چاره‌ای نداریم.
‫این مال لایرا بود.
‫می‌گه قدرتش عین چاقوئه است.
‫شاید بتونین باهاش پیداش کنین.
‫با غبار کار می‌کنه.
‫آره.
‫باید کمی بهمون فرصت بدی، ‫ولی تو هر دنیایی که باشه،
‫پیداش می‌کنیم.
‫لایرا، من اینجام!
‫وایستا، دارم میام.
‫راجر، اینجا کجاست؟
‫از اینجا متنفرم!
‫راجر!
‫می‌ترسم!
‫راجر.
‫بیا.
‫مچی!
‫پدر!
‫ای خدا، دلم برات تنگ شده بود.
‫وای عزیز دلم. ‫نگاهش کن.
‫پونزده سانت بلندتر شدی،
‫دیگه داری هم‌قد خودم می‌شی.
‫بابا باید به کارش برسه. ‫زود برمی‌گردم.
‫دخترک خوشگلی داری.
‫چند وقت بود که ندیده بودیش؟
‫ده ماه و شونزده روز بود.
‫قبل از این که خودت و گربه‌ات...
‫بیاین اجیرم کنین،
‫اصلا امید نداشتم ‫از اون سلول رها بشم.
‫چیه؟
‫دارم سعی می‌کنم ‫بفهمم دیوانه‌ای...
‫یا نابغه‌ای.
‫خب، من که امیدوار بودم ‫بشه جفتش بود.
‫خب، لرد ازریل،
‫بگو ببینم واقعا ‫با کی سر جنگ داری...
‫و از من چی می‌خوای؟
‫من با خود آتوریتی سر جنگ دارم...
‫قبلا هم همین رو گفتی، ولی امکان نداره.
‫بشر که نمی‌تونه با خالقش مبارزه کنه.
‫خب، مجبورمون می‌کنه ‫جلوش زانو بزنیم،
‫ولی خالق اعظم نیست. ‫همه‌اش دروغه. فرشته است.
‫- فرشته است؟ ‫- فرشته‌ای بیش نیست.
‫خب، گیریم حرفت درست باشه،
‫خودت از کجا می‌دونی؟
‫چند هزار سال پیش،
‫فرشته دیگه‌ای به راز آتوریتی پی برد.
‫حالا همون فرشته، زافانیا، ‫عضو شورای منه.
‫اوگونوه، من دارم برترین افراد ‫کل دنیاها رو جمع می‌کنم.
‫حتی دارم از بهشت هم نیرو جمع می‌کنم،
‫ولی ازت می‌خوام کمکم کنی ‫جنگ به راه بندازم.
‫باید خرسند بشم.
‫خب، من کلی راه اومدم، ‫پس باید هم خرسند بشی.
‫لرد ازریل... نمی‌تونم کمکت کنم.
‫مچی کم‌سن‌ترین دخترمه.
‫ولی دختر دیگه‌ای هم دارم.
‫الان چند وقتی می‌شه ‫که معبد بچه‌هامون رو هدف گرفته.
‫ولی طی چند سال اخیر...
‫بچه‌هامون رو با خودشون می‌برن...
‫که آموزششون بدن.
‫آریا... از اموال معبد محسوب می‌شه.
‫از نظر خودش...
‫من وجود ندارم.
‫چیزی جز آتوریتی وجود نداره.
‫دختری هم که من می‌شناختم...
‫از دست رفته؛
‫ولی همچنان فرزند خودمه.
‫پیشنهادت رو درک می‌کنم؛
‫ولی باید مشغول نبردهای خودم ‫در اینجا باشم.
‫من موظفم تا جایی که بتونم،
‫فرزندان ملت رو نجات بدم.
‫اجازه هست؟
‫قبلا هم شاهد چنین چیزی بودم. ‫تجلیش قطع شده.
‫دخترم متجلی نیست.
‫من که چنین حرفی نزدم. ‫عذر می‌خوام.
‫لطفا اجازه بده توضیح بدم. ‫استلماریا؟
‫استلماریا و من یه نفریم.
‫تجلی منه. ‫به قول شما همون روح منه.
‫تجلی آریا درون وجود خودش بود.
‫پیوند افراد با تجلیشون...
‫به شدت قدرتمنده.
‫ولی وقتی قطع بشه، ‫چیز زیادی باقی نمی‌مونه.
‫اوگونوه، دارن روح...
‫و انسانیتمون رو ‫ازمون می‌گیرن.
‫این‌جوری راحت‌تر ‫می‌تونن کنترلمون کنن.
‫این شکلی می‌شیم.
‫پهباد فرستادن.
‫مچی رو بیارین داخل! ‫همگی سریع بیاین تو!
‫شلیک نکنین. ‫می‌خوان ما رو بیرون بکشن.
‫کلی آدم دنبالتن.
‫از من بشنو، همیشه همین‌طوریه.
‫نیروهایی اون بیرون در جریانن...
‫که درکشون از توانت خارجه.
‫کاش این شکلی نگاهم نمی‌کردی.
‫ترجیح می‌دادی امنیتش رو تأمین نکنم؟
‫اسیرش کردی.
‫ولمون کن.
‫متأسفانه نمی‌تونم.
‫پیداش کردین.
‫درست می‌گفتی.
‫تو دنیای تجلی‌هاست.
‫کجاست؟
‫پیش زنیه که بر خلاف خواست خودش...
‫نگهش داشته.
‫تو خونه‌ای در دل صخره است.
‫تو جزیره‌ای دورافتاده ‫تو اقیانوس آلمانه.
‫باید با کشتی بری.
‫ولی بلایی سر لایرا نیومده؟
‫نه. صرفا خوابه و خواب می‌بینه.
‫چه اطلاعاتی راجع به زنه دارین؟
‫تجلیش یه میمون طلائیه.
‫- مادرشه. ‫- مادرشه؟
‫مادر لایرا بدترین آدمیه...
‫که بخواد پیشش باشه.
‫بالتاموس می‌بردت پیشش.
‫من باید برم پیش ازریل...
‫و جریان خودت و ایساهتر رو بهش بگم.
‫مطمئنی خطرناک نیست؟
‫یه راست برو پیش لایرا،
‫زیاد طول نمی‌کشه ‫که دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫یادم نمیاد قبول کرده باشم ‫همراه پسره برم.
‫از ویل دور نشو.
‫همین که بچه‌ها دوباره به هم رسیدن،
‫جفتتون بیاین جمهوری ازریل ‫که ببینمتون.
‫از طرف پدر رئیس مک‌فیل اومدم.
‫دختره کجاست؟
‫چیزی نمونده بفهمم پدر. ‫بهتون اطمینان می‌دم.
‫می‌بینم بار این وظیفه ‫خیلی رو دوشت سنگینی می‌کنه.
‫تحت فشاری. ‫مسئولیت مهمی داری.
‫حتما بدجوری ذهنت رو ‫به هم ریخته.
‫مشکلم همین آخرین بخش فهمشه.
‫نمی‌تونم معنیش رو...
‫بفهمم.
‫باید کمی بیشتر بهم فرصت بدین.
‫هر کسی در حد توانش عمل می‌کنه.
‫پدر رئیس پیشنهاد دادن...
‫اگه مختصاتش رو بهمون ندادی،
‫شاید بهتر باشه مجددا تعلیمت بدیم.
‫نه.
‫نه. پیداش می‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫شک ندارم پیداش می‌کنی.
‫لایرا. ‫بیدار شو، خواهش می‌کنم.
‫ببین.
‫می‌تونیم فرار کنیم.
‫لایرا!
‫داره میاد.
‫موفق نمی‌شی.
‫باید تلاشمون رو بکنیم.
‫اینجا قایم شو. ‫شاید یکی ما رو ببینه.
‫لایرا؟
‫لایرا!
‫کجاست؟
‫نمی‌بینمش.
‫لایرا! ‫لایرا، کجایی؟
‫همیشه شگفت‌زده‌ام می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫هوم.
‫واقعا دلیل این کارت رو درک می‌کنم.
‫حتما حس عجیبی داری ‫که این شکلی با من اینجایی.
‫ولی من نیاوردمت اینجا ‫که اسیرت کنم.
‫آوردمت اینجا که در امان باشی.
‫لایرا جونم...
‫افرادی دارن دنبالت می‌گردن.
‫افراد خطرناکی هستن.
‫تو خیلی شجاعی.
‫خیلی دلیری.
‫خودم می‌دونم حرفم رو باور نمی‌کنی،
‫ولی واقعا صلاح خودت رو می‌خوام.
‫بیا عزیز دلم، بیا.
‫جام هیچ‌وقت پیش تو امن نیست.
‫شرمنده‌ام.
‫فرمانده، دارن می‌رن سمت معادن.
‫از شش و نیم کیلومتریمون رد می‌شن.
‫خوبه. تا غروب پناه می‌گیریم.
‫خوب مبارزه می‌کنی فرمانده،
‫ولی نبردی که درگیرشی، خیلی جزئیه.
‫حتی اگه معبد رو تو این مبارزه ‫شکست بدی،
‫آتوریتی خادمین دیگه‌ای ‫جاشون می‌فرسته...
‫که دوباره به زانو در بیارنتون.
‫تو کل دنیاها حضور دارن. ‫خودم شاهد بودم.
‫یه‌جوری از دنیاهای دیگه می‌گی،
‫انگار انتظار داری باور کنم وجود دارن.
‫دروغ نمی‌گم.
‫به جز این دنیا، ‫کلی دنیای دیگه هست.
‫وقایع تک‌تکشون یکسانه.
‫بچه‌ها رو مثله می‌کنن.
‫علم و آموزش جرم‌انگاری شده ‫و کلی کشور...
‫زیر آسمون ترسیدن.
‫من هم قبلا عین خودت بودم.
‫اسم معبد تو دنیای خودم کلیسای اعظم بود...
‫و بخش اعظمی از عمرم رو ‫طی مبارزه باهاشون هدر دادم...
‫تا فهمیدم صرفا بخشی...
‫از قدرت آتوریتی هستن...
‫و بخش‌های بی‌شماری ‫زیردست این هیولا هستن.
‫تنها مبارزه‌ای ‫که به خطر افتادن...
‫جون بچه‌هات می‌ارزه، جای دیگه‌ای در جریانه.
‫تو جمهوری من رو همین زمین...
‫علیه قلمرو خودش تو آسمون در جریانه.
‫تنها راه پیروزی همینه.
‫اگه سر این هیولا رو قطع کنیم،
‫باقی بخش‌ها از بین می‌رن.
‫نه! نه.
‫هضم چیزی که می‌خوای باور کنم، خیلی دشواره.
‫هضمش خیلی دشواره،
‫پس بذار خودم نشونت بدم.
‫نشونم بدی؟
‫اون‌جوری می‌تونی خودت تصمیم بگیری.
‫بذار به دنیای دیگه‌ای ببرمت.
‫خواهش می‌کنم...
‫بذار به حال خودم باشم.
‫یه فکری می‌کنم.
‫ولی خیال می‌کردم تا الان برسه.
‫- می‌دونی چطوری می‌خوندش؟ ‫- نه.
‫معمولا هر کی این دستگاه‌ها رو می‌خونه،
‫چندین سال تحصیل کرده.
‫حتی در اون صورت ‫هم فقط به کمک کتاب‌ها...
‫- مفهومشون رو می‌فهمن. ‫- از خودش در نیاورده بود.
‫شاید مخترع خیلی ماهری باشه.
‫خوندنش رو بلده.
‫چیزهایی رو که عمرا خودش می‌دونست ‫بهش گفته بود،
‫مثلا جای پدرم رو بهش گفته بود. ‫بخشی از وجودشه،
‫این چاقو هم بخشی از وجود منه.
‫دنبال همون بندر بودیم.
‫حالا فقط کشتی لازم داریم.
‫من پادشاه یورک بایرنیسون هستم.
‫شما یکی از خرس‌هام رو اسیر کردین!
‫زود باشین آزادش کنین!
‫گمون کنم خرسه رو بشناسم.
‫- می‌تونم باهاش صحبت کنم. ‫- چی؟
‫دوست لایراست.
‫کجاست؟
‫بیا ببینم!
‫وایستا!
‫وایستا.
‫- از سر راهم برو کنار بچه. ‫- باید بس کنی.
‫اینجا کلی افراد بیگناه هست.
‫یکی از خرس‌هام رو اسیر کردن!
‫چیکار داری؟
‫می‌خوام باهات مبارزه کنم. ‫تن به تن مبارزه کنیم.
‫اگه من پیروز شدم، ‫دست از سر این افراد برمی‌داری.
‫اگه شکست خوردم، هر کاری خواستی...
‫با خودشون و خودم بکن.
‫می‌خوای با من مبارزه کنی؟
‫مبارزه با تو مایه ننگه.
‫عین صدفی بدون کفه نحیفی.
‫پس بیا منصفانه مبارزه کنیم.
‫تو کلی زره داری.
‫من هیچی ندارم.
‫بخشی از زرهت رو به من بده.
‫هر بخشش رو که خواستی بده.
‫اون‌جوری هم‌سطح‌تر می‌شیم، مگه نه؟
‫می‌فهمی داری چیکار می‌کنی پسر؟
‫از جنس آهن آسمانیه، مگه نه؟
‫شنیدم اصلا سوراخ نمی‌شه.
‫غافلگیر شدم.
‫لابد مجبورم بدون زره باهات مبارزه کنم.
‫نمی‌تونم با چنین سلاحی مبارزه کنم.
‫چاقوت خیلی غیرعادیه.
‫تو پیروز شدی پسر.
‫زود باشین خرسه رو آزاد کنین.
‫شنیدین که پسره چی گفت. آزادش کنین!
‫اسمت چیه بچه؟
‫ویل پری هستم.
‫خب ویل پری، دنبال لایرا می‌گردی؟
‫پیش مادرشه، ‫بر خلاف خواست خودش نگهش داشته.
‫پس باید بریم پیشش.
‫پدر رئیس.
‫چند بار به فرا پاول سر زدم.
‫آها.
‫کمکش کردم...
‫مقداری...
‫تمرکز کنه.
‫بعدش گفت اون بچه...
‫پیش مادرشه.
‫مادرش.
‫مطمئنم خودم می‌تونم...
‫با این اطلاعات دختره رو پیدا کنم.
‫ولی باید روش‌هایی رو ‫که رسما مجاز نیستن...
‫به کار بگیرم.
‫باید هر کاری لازمه بکنی.
‫همین که پیداشون کردی،
‫برو سراغشون و اون بچه و مادرش رو...
‫یه راست بیار پیش خودم.
‫ماریسا کولتر خیلی خبیث و فریبنده است.
‫بهش اعتماد نکن.
‫پدر، من کل عمرم...
‫ریاضت پیشگیرانه کشیدم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم ‫که بیارمشون اینجا.
‫فداکاریت در درگاه آتوریتی ‫نادیده گرفته نمی‌شه.
‫ازریل،
‫واقعا امیدوارم من رو به کشتن ندی.
‫مرگ هم دروغه.
‫اشتباه می‌کنی. مرگ واقعیه.
‫خودم شاهدش بودم.
‫بیش از حد معمولا جنگیدم و شاهدش بودم.
‫فرمانده، آتوریتی به طریقی تونسته...
‫روند طبیعی غبار رو تغییر بده.
‫نمی‌دونم چیکار کرده، ‫ولی از من بشنو،
‫وقتی بفهمم، ‫مرگ می‌میره.
‫گمون کنم دیگه بس باشه.
‫خودت می‌بینی.
‫استلماریا، ازت می‌خوام...
‫هر وقت گفتم، گاز بگیری.
‫آماده‌ای؟
‫سه، دو، یک.
‫دیدی؟
‫به جمهوری بهشت خوش اومدی فرمانده.
‫من اگه جات بودم، ‫افرادم رو جمع می‌کردم.
‫جنگ واقعی در پیشه، ‫ما هم باید پیروز بشیم.
‫[به یاد هلن مک‌کروری]