‫« مسافرخانه‌ی لوسی فلاکر ناکس »
‫چه زود بیدار شدی
‫که البته منطقیـه، ‫چون زود هم خوابیدی
‫ببخشید دیشب از حال رفتم
‫تمام مدت که داشتی ‫مسواک می‌زدی بیدار بودم،
‫ولی در دفاع از خودم باید بگم که ‫بعدش رفتی نخ دندون هم کشیدی
‫چون می‌دونم گفته بودی ‫دندون‌های آسیابم بو میدن
‫من هم ممنونم مراقبم بودی، حالا ‫بذار توی یه فرصت دیگه جبران کنیم
‫من که از خدامـه. ‫یه فرصت مجدد جذابِ دیگه.
‫در ضمن، حدس بزن ‫وقتی حموم بودی کجا رفتم؟
‫نه!
‫این همه راه رو تا «کریزی جری» رفتی؟ ‫دقیقاً همونـه؟
‫آره، اکثراً. ‫هر چند لوگوشون رو عوض کردن.
‫نون باگت‌های جری همچنان درازه، ‫ولی از اون دراز‌های عضلانی
‫- یه جورایی جذابـه ‫- هر نونی جذابـه
‫منم برات ۱۷اُمی رو گرفتم
‫اوه
‫چی شده؟
‫من همیشه راجع‌به هفتمی حرف می‌زدم،
‫ولی مطمئنم که این هم عالیـه
‫واو، کلاً یه ساندویچ دیگه‌ست، مگه نه؟
‫نه، نه، نه. عالی میشه
‫خب؟
‫- شب گذشته وحشتناک بود، نه؟ ‫- آره
آره با این همه اتفاقی که افتاده معلوم نیست
تا آخر زنده‌ایم یا نه
‫آره، تو... غذات رو آماده کردی؟
‫چون گفتم شاید بخوایم ‫ساندویچ‌ها رو بیرون بخوریم
‫یه آلاچیق هست...
‫یه خبر خوب، یه خبر بد
‫منم یه فکر مشابه‌ای داشتم
‫بفرمایید تو!
‫- واو ‫- بیارش تو
‫گندش بزنن، حالا حس بدی دارم
‫نه، ساندویچ ساده‌مون الان ویژه شد!
‫خیلی ممنون
‫- ممنونم ‫- ممنون
‫واو، دوتا شیشه آبمیوه‌ی کامل! ‫کار هوشمندانه‌ای بود.
‫می‌دونی، توی همچین هتل‌های کوچیکی،
‫ممکنـه یه عمر طول بکشه تا ‫بیان ظروف غذا رو ببرن
‫اگه می‌خوای غذای هتل رو بخوری، ‫مشکلی نداره
‫نه. نه، نه، نه. اینجا رو داشته باش
‫دیدی؟ درستش کردم
‫عاشقتم
‫منم عاشقتم
‫« قسمت ششم » ‫« پاییز »
‫ممنون که گذاشتی اینجا بمونم
‫این اتاقی که گرفتی معرکه‌ست
‫مرسی
‫نه که به من ربطی داشته باشه، ‫ولی همه چی روبراهـه؟
‫- فقط یه سری مشکلات ‫- خبری از نیک نشد؟
‫انتظار نداشتم لایلا اینجوری ‫حرف بارِ دوست‌دخترش کنه
‫ولی وقتی که گفت درس محبوبش
‫توی مدرسه اقتصادِ خانه‌خراب‌کنی بود ‫کلی خندیدم
‫خدا رو شکر که جنی اون موقع رفته بود
‫ما همون «دوست دخترش» صداش می‌کنیم
‫حالا یه حرف ناجور راجع‌بهش بزن
‫خیلی دوست دارم باهات ‫این بازی کوچیک رو ادامه بدم، اَن
‫ولی الان باید برم ‫زودتر اوضاع رو سر و سامون بدم
چیکار می‌خوای کنی؟
‫خب، از اون جایی که اینجاییم،
رسما هیچ ایده‌ای ندارم، ولی بالاخره یه کاریش می‌کنم
‫ولی واسه فعلا باید، ‫یه فنجون قهوه بگیرم
‫یه کروسان شکلاتی هم بگیر
‫فکر کنم اینجوری کمتر مثل یه عوضی مغرور باشی
‫من کِی عوضی و مغرور بودم؟
‫من خوب تو رو می‌شناسم
‫خیلی‌خب...
‫- دوست‌دخترش... ‫- خب
‫عاشق عطرهای روغنیـه و
‫عطری که الان داره استفاده می‌کنه ‫بوی بوقلمون عید شکرگزاری میده
‫خدا خیرت بده
‫سلام!
‫عجب
‫سلام. ببخشید که جواب ندادم
‫می‌تونید برام پیغام صوتی بذارید، ‫پیام بدید یا مجدداً تماس بگیرید، فعلاً!
‫- نه... ‫- آره
‫- توش ماهری؟ ‫- خب، یه جورای...
‫صبح بخیر
‫رفته بودم بدوئم و شماها رو اینجا دیدم
‫- جون خودت ‫- جدیداً میرم می‌دوئم
‫خداوندا
‫ببین
‫می‌فهمم حضور جنی اینجا ‫یکم جو رو سنگین کرده
‫- یکم سنگین کرده؟ ‫- اوهوم
‫واو، بهره‌ی هوشیت زیر خط فقره، نیک!
‫آهان، نیک! حالا شدم نیک؟
‫پس «بابا» چی شد؟
‫چمی‌دونم، نیک. تو بهم بگو چی شد
‫ببخشید، پایشگر ضربان قلبمـه
‫من از کارهای تو سر در نمیارم
‫وقتی جنی واسه تماشای بازی نیکس اومد،
‫کبکت خروس می‌خوند
‫چون دوتا ماریجوانا ‫با یه پاستیل ده میلی‌گرمی
‫- نه، تو نباید... ‫- نباید چی؟
‫خب... باشه
‫اون بحثش جداست
‫لایلا، باید به حرفم گوش کنی
‫دیشب حدت رو گذروندی. ‫واقعاً احساسات جنی رو جریحه‌دار کردی.
‫منو بُکشی هم ازش عذرخواهی نمی‌کنم، خب؟
‫اون نمادی از بلاییـه که ‫تو سر خانواده‌مون آوردی
‫- هیچ بلایی سر خانواده‌مون نیومده ‫- چرا، اومده
‫- مامان رو ببین، پرپر شده! ‫- نه، اینطور نیست
‫- هر اتفاقی که مادرت داره از سر می‌گذرونه... ‫- زدی خونه‌خرابش کردی، شده یه جسمِ بی‌روح
‫کافیـه دیگه!
‫قرار نیست عینهو یه مشت عوضی ‫توی رستوران قیل و قال راه بندازیم
‫لایلا، ازت انتظار دارم سر ‫مسائل ابتدایی به پدرت احترام بذاری
‫حتی وقتی که تنک‌تاپ تنشـه و ‫خیلی خیلی عجیبه
‫و نیک، لایلا قرار نیست واسه دلِ تو، ‫بره از جنی عذرخواهی کنه
‫این تصمیمش با خودشـه، نه تو
‫در ضمن، جنی نمادِ چیزی نیست. ‫واسه خودش یه انسانـه.
‫دست جفت‌تون درد نکنه که ‫باعث شدید من اینو بلند به زبون بیارم
‫خیر سرم مادرم
‫حالا پاشید بریم
‫می‌خوام این آخرهفته رو خوش بگذرونم
‫بی‌صبرانه منتظرم اُلتیمیت فریزبی بازی کنیم
‫ویدئوی توضیح قوانینش رو تماشا کردم
‫می‌خوایش؟ آره؟ می‌خوای بگیریش؟
‫خیلی‌خب، دنی، بپا!
‫نه، ممنون
‫- جونمی! گرفتمش! ‫- آره!
‫- ایول! ‫- این کارو نکن! خب، یوهو!
‫من خالی‌ام، من خالی‌ام!
‫من خالی‌ام!
‫اوه، گندش بزنن
‫- واقعاً معذرت می‌خوام. خوبی؟ ‫- آره، چیزی نیست. خوبم
‫سعی می‌کنم نزدیکت نشم. ‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫خیلی‌خب، منم می‌خواستم بزنمت، ‫ولی مشخصاً توی این بازی افتضاح‌ام
‫می‌گیرم بغلت می‌کنما! ‫میشه بغلت کنم؟ بغلت می‌کنم. خیلی‌خب.
‫باریکلا، جک!
‫امروز رو چیکاره‌ای؟ ‫می‌خوای بریم شام بخوریم؟
‫بابا و دوست‌دخترش ‫قراره منو ببرن تاپاس بخوریم
‫- باشه ‫- وایسا ببینم، اونا نمی‌دونن تهش کجاست
‫خوش بگذره
‫هی
‫خوشحالم اومدی. دیگه مشکلی...
‫الان بهتری؟
‫معلومـه که بهتر نیستم
تو از برادر برای من نزدیکتری ولی تو همش به من دروغ می‌گی
‫خدای من. من دروغ نگفتم
‫در کنار کار، فقط یکی دو بار دود گرفتم. ‫چرا شلوغش می‌کنی؟
من نگران سلامتی توام تو میگی شلوغش نکن
‫مشکل همینـه، دنی. شاید رفاقت ما اونقدر که من فکر می‌کنم عمیق نیست.
من دوست ندارم با آدمایی در ارتباط باشم که من رو می‌پیچونن
درستش اینه!
‫- فکر نمی‌کردم اصلا اینجوری باشه ‫- نه
‫فکر کردی هر کاری کنی دوستات تحمل می‌کنن
‫اینجوری نمیشه. ‫من نمی‌تونم.
‫خب چی؟ قهر کردی؟
به نظرت مسخره‌س؟
دوستای واقعیت رو کنارت می‌خوای، ‫یا می‌خوای کل زندگیت رو تنها باشی؟
‫عجله نکن، بهش فکر کن
‫می‌خوای تا من برگردم ‫این ظرف‌ها رو از اینجا برداری؟
‫پام پیچ خورده، تو چی؟
‫لگنم
‫داره بدتر میشه
‫خدا رحم کرد تا انتهای سالن تونستم برم
‫بهت افتخار می‌کنم
‫بی‌صبرانه منتظرم مستندی که ‫از مصدومیتت می‌سازن رو تماشا کنم
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها خوشحال میشم ‫همسرم مراقبم باشه
‫خدای من، کار و زندگیم مراقبت از توئـه
‫هر وقت که پیشمی ‫یا گشنه‌ای، یا لگن‌درد داری،
‫یا فکر می‌کنی ‫نتایج کولونوسکوپیت اشتباهـه
‫چی میگی؟
‫همه‌ی عشق و حالت با دیگرونـه
‫اون بیرون از روی نیمکت‌ها می‌پری ‫تا همه رو تحت‌تأثیر قرار بدی
‫اونوقت من نمی‌تونم راضیت کنم گوجه بخوری
‫از خدامـه روزی ۲۰ دقیقه ‫با این آدمی که از رو نیمکت‌ها می‌پره باشم
‫منم فقط یخ می‌خواستم. خب؟ ‫جنی اومده بود واسه نیک یخ ببره.
‫خب، من جنی نیستم و
‫متأسفم که به نیک حسودیت میشه
‫چی؟ چطور ممکنـه به نیک حسودیم بشه؟
‫هان؟ من بهتر از نیک‌ام. ‫من آدم خوبی‌ام.
‫حسودیت میشه چون نیک با یه ‫مشاور بهداشت ۳۲ ساله‌ست که
‫به تمام مشکلاتش رسیدگی می‌کنه و
‫متأسفم که این خبر رو بهت میدم، رفیق،
‫ولی تو با یه زن میانسال ‫با پوست خشک ازدواج کردی
‫فرافکنی! خب؟ داری فرافکنی می‌کنی!
‫خب؟ اونی که حسودیش میشه تویی!
‫تو می‌خوای با هر کسی جز من وقت بگذرونی
‫هر کسی. خب؟
‫تویی که از خداتـه زندگیت از هم بپاشه ‫تا بتونی از نو شروع کنی
‫تو اینجوری هستی!
‫سلام
‫جنی کجاست؟
‫من...
‫با خودم گفتم اگه مشکلی نداره، ‫امشب رو فقط خودم و خودت باشیم
‫حتماً، مشکلی نیست
‫سلام، من حالم از این خراب‌شده ‫به هم می‌خوره. بریم یه چی بخوریم؟
‫- پس رژیمتون چی شد؟ ‫- لعنت به رژیم. یه سلف رایگان دیدم
‫« والدین رشته‌های مهندسی خوش‌آمدید »
‫الان قراره به عنوان والدین ‫رشته‌ی مهندسی‌ای که بچه‌ای ندارن وارد شیم؟
‫اگه کسی چیزی پرسید، فقط بگو ‫پسرمون رشته‌ی مهندسی عمرانـه
‫خوشم اومد. ‫ولی بذار جای پسر بگیم دخترمون.
‫اسمش هم «رِن» باشه و با ظاهر جدی و زیبا
‫که نابغه‌ی ریاضیـه
‫- آره ‫- خیلی بهش افتخار می‌کنم
‫حالا کلاو کجاست؟
‫طبق چیزی که توی گوشیم می‌بینم، ‫الان سه ساعتـه که
‫زیر ساعتِ خیابونِ مِین نشسته
‫- خیلی مسخره‌ست ‫- آره
‫- چرا دعواتون شده؟ ‫- خودت بهتر می‌دونی چی شده
‫زندگی کلاود خودش یه فیلم ترکیـه و
‫و همه رو درگیر می‌کنه ‫تموم‌بشو نیست
‫کلاود!
‫چه خبر؟
‫همه چی روبراهـه؟
‫نه
‫اوه
‫نیک کجاست؟
‫نیک امشب شام رو با لایلاست ‫که البته اتفاق خوبیـه
‫ولی، می‌دونی، یه جورایی ‫باعث میشه حس کنم که...
‫واقعاً اینجا نیازی به حضور من نبود
‫منم مثل تو نمی‌خواستم اینجا باشم
‫شاید الان زمان مناسبی برای ‫شنیدن این حرف نباشه، ولی
‫می‌خواستم برم تورِ اسکوتر
‫- الان؟ ‫- آره
‫- من که از خدامـه بیام ‫- ایول! خیلی‌خب، بیا بریم
‫این ترم اوضاع کلاس‌ها چطوره؟
‫خوبـه. عجیبـه ولی از آمار خوش میاد
‫دختر خودمی دیگه
‫- به نظرم واسه سرمایه‌داری مـ... ‫- از اون اول عاشق مامان بودی؟
‫خدایا، این چه سؤالیـه؟
‫جداً می‌خوام بحث رو باز کنی. ‫هر جور مایلی.
‫خیلی‌خب
‫بیا شروع کنیم
‫آره، البته که عاشق مامانت بودم. ‫هنوز هم عاشقشم.
‫پس چی شد؟
‫خیلی اتفاقات افتاد
‫لایلا، بذار اون چیزی که در موردم ‫قطعاً اشتباه می‌کردی رو بهت بگم
‫شخصیتم. به نظرم من از ‫چیزی که تو تصور می‌کردی پیچیده‌ترم
‫واقعاً؟
‫می‌دونی، چون این کارت برام ‫مثل یه بحران میانسالی ساده می‌مونه
‫باشه، خیلی‌خب. ‫اومدی ایراد بنی‌اسرائیلی بگیری؟
‫با جون و دل می‌شنوم. ‫خودت رو خالی کن.
‫خب، اول از همه، ‫از هودیِ شیکت ناامیدی می‌باره
‫موافقم، بعدی
‫وا. راه افتاد. ‫شاید سوار تاکسی شده.
‫من فقط دلم می‌خواد پابه‌پای من بیاد، ولی ‫اون عینهو پرنده‌ای می‌مونه که رفته تو پنجره
‫همیشه‌ی خدا بُهت‌زده‌ست
‫کدوم گوریـه؟ ‫دور دریاچه پرسه می‌زنه؟ چه مرگشـه؟
‫- شاید توی تور اسکوتره ‫- این دیوونگی محضـه. همچین کاری نمی‌کنه
‫یه بار توی «کیانتی» رفتیم و ‫با اسکوتر کله‌پا شد
‫معلوم بود
‫باید بدونی کاری که ‫داری می‌کنی واقعاً خجالت‌آوره
‫- خیلی‌خب ‫- همسن دخترتـه
‫آره، ولی دخترم نیست
‫در ضمن ۳۲ سالشـه. ‫یالا، بگو دیگه!
‫بازم بگو. بدترینش رو بگو
‫باشه، اینم بدترینش:
‫وقتی این کارو کردی، ‫یه درصد به فکر من بودی؟
‫خودخواه عوضی!
‫خدایا... گوه توش، از گریه‌زاری متنفرم
‫آره، اینو از خودم به ارث بردی
‫منِ احمق رو بگو که فکر می‌کردم...
‫اگه وایسم تا بری کالج،
‫اونوقت خیلی مشکل بزرگی پیش نمیاد
‫خدایا، این حرفت واقعاً احمقانه بود
‫آره، حماقت کردم
‫اکثر آدم‌بزرگ‌ها یه مشت احمق‌ان
‫یادمـه که...
‫یه بار ۱۵ سالم بود و ‫مامان بابام داشتن جر و بحث می‌کردن،
‫که کار همیشگی‌شون بود
‫منم وسط بحث‌شون پریدم و ‫سعی کردم میانجی‌گری کنم
‫بعدش بابام یه مشت حواله‌ام کرد
‫خدایا، بابا، این خودش آسیب روحیـه
‫خب، همه چی که اسمش آسیب روحی نیست
‫بگذریم، بعدش...
‫باهم آشتی کردن و
‫دیدم دست همدیگه رو گرفتن و
‫دارن تلویزیون تماشا می‌کنن
‫اونجا بود که فهمیدم اونا فقط دوتا آدم بودن
‫آدمایی که نقص‌های خودشون رو داشتن، ‫جدا از من
‫توی دنیای عجیب و غریب خودشون
‫ببخشید، ولی باورم نمیشه که ‫آقاجون خواست تو رو بزنه
‫شاید بهتره راجع‌به این یه داستانی بنویسی
‫ببین، من می‌دونم عصبانی‌ای
‫حق داری عصبانی باشی
‫هر چقدر که می‌خوای ازم عصبانی باش
‫فقط می‌تونم بهت اینو بگم که...
‫دوستت دارم و
‫بازم دوستت دارم
‫باشه
‫قبول داری که جنی همون مامانـه ‫توی یه جسم جَوون‌تر؟
‫باشه، قبولـه
‫پس رژیمتون چی شد؟
لعنت بهش
‫آره، من و کیت بحث‌مون شد
‫آره، نمی‌خوام خیلی بازش کنم
‫فقط می‌دونی... نمی‌فهمم چرا ‫همیشه منو کوچیک می‌شمره
‫آره
‫خودم می‌دونم عیب‌هایی دارم، ‫ولی همسر خوبی‌ام
‫- آره ‫- می‌دونی؟ آدم رمانتیکی‌ام
‫از لحاظ عاطفی آمادگی بر قراری ارتباط رو دارم
‫حس شوخ‌طبعی فوق‌العاده‌ای دارم. ‫اهل خیانت نیستم.
‫رقاص بی‌نظیری هم هستی
‫- آره، دقیقاً ‫- همه‌چی‌تموم
‫شرمنده. ببین، نباید تو رو ‫درگیر مشکلات خودم کنم
‫آخرهفته به تو بیشتر از من سخت گذشت
‫- نه، طوری نیست ‫- شرمنده
‫همه دیگه دارن باهم خوب میشن، ‫خودش نشونه‌ی خوبیـه
‫من هم همین رو می‌خوستم. پس...
‫آره، ولی ممنون که به فکرم بودی، جک
‫واقعاً آدم خوبی هستی
‫- دخترتون چه رشته‌ای می‌خونه؟ ‫- عمران
‫آره، عالیـه. آره
‫غیبش زد
‫- خوشحال شدم ‫- نقطه‌ی روی نقشه پرید
‫چیزیش نیست
‫احتمالاً گوشیش خاموش شده
‫همچین کاری نمی‌کنه. ‫اون که بچه نیست.
‫مطمئنی؟
‫منظورت چیـه؟
من می‌دونم چجوریه
‫این کارش در حد «خانمان خانه‌ی واقعی» ‫جنون‌آمیز بود، دوست من
‫می‌دونی، تو خیلی از کلاود ایراد می‌گیری
‫بیخیال، تو همین الان داشتی می‌گفتی ‫زندگیش فیلم ترکیـه
‫من سبک زندگیت رو تحسین می‌کنم
‫واسه صحبت‌های منطقی منو داری و
‫بعدش هم میری و به کارهای خودت می‌رسی و مجبور نیستی جواب پس بدی
‫خیلی‌خب، کیت، تو حالت خوب نیست
‫در ضمن، جوری رفتار نکن انگار بهتر از بقیه می‌دونی
‫ظرف‌های وامونده هنوز اینجان!
‫قبل از اینکه چیزی بگم،
‫فقط خواستم بگم متأسفم
‫خب؟ اون گفت برای خیلی گذشته بوده
‫منظورت چیـه؟
ان گفت قبلا از من خوشش میومده
‫ببخشید. تور اسکوتر هنوز برنگشته؟
‫نه. یه سانحه‌ای پیش اومد،
‫اما سرپرست‌مون ‫الان داره میره پیش‌شون
‫کلاود! کلاود!
‫کلاود! هی!
‫- ...جلوت. ‫- کلاود!
‫- دنی ‫- آسیب دیدی؟ چرا دستت خونیـه؟
‫نه، چیزی نیست. ‫شیلا کله‌پا شد و یه سنجاب رو زیر کرد
‫بعدشم هم دونه به دونه ‫همه‌مون رو عینهو دومینو زمین زد
‫فکر کردم بلایی سرت اومده
‫خدای من
‫- من خوبم، فقط یه خراش کوچیکـه ‫- خدایا
‫هی، فقط نفس بکش، مشکلی نیست
‫هست! اینا همه‌ش مشکلـه!
‫ولی دنی، الان همه چیز خوبه
‫چیزی‌ نیست
‫واقعاً؟ من فقط یه پیرمرد سنگ‌دلم
‫منم یه الهه‌ی ایتالیایی‌ام با عمر جاویدان ‫که توی اسکوترسواری افتضاحـه
‫یه روزی میاد که دیگه زنده نیستیم و ‫از اون روز باید ترسید
‫زندگی ترسناکـه، ‫ولی در عین حال هم قشنگـه
‫واسه همینـه که ما چتد نفر همدیگه رو داریم
‫تا از این سختی‌ها باهم عبور کنیم، خب؟
‫باشه؟
خیلی ترسیدم
‫پس، از این به بعد ‫سعی کن
‫مثل همه
‫- الحق که ایتالیایی‌ای ‫- می‌دونم
خوبی؟
‫خدایا
‫کیت، باید یه حقیقتی رو بهت بگم
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم
می‌دونم
‫بهت گفت؟
‫نه، ولی توی محوطه هر کی رد شد ‫گفت که چه احمقی هستی
‫خدایا
‫واقعاً متأسفم
‫حس می‌کنم که دیگه به تهش رسیدم
‫منظور بدی نداشتم
هنوز هم بهش حسس داری؟
‫نه
هیچوقت هیچ حسی نبوده
‫- خدایا ‫- خدای من
‫فقط می‌دونی...
‫لایلا گفت پرپر شدم
‫این حرف رو بلند داد زد ‫به نیک گفت
‫بهش گفت: «مامان پرپر شده»
‫نه، اصلاً هم اینطور نیست
‫ولی همیشه‌ی خدا ضدحال بودم
‫خب، تازه هفت ماه شده
‫خدایا!
‫حال و روز همه‌مون خرابـه
‫می‌خوام کنار بکشم
‫می‌دونم این کارو می‌کنی
‫- می‌کنم ‫- می‌دونم
‫خدایا، چه روز سختی بود، کیت
‫حس کردم می‌تونم آینده‌مو ببینم
‫فارغ‌التحصیلی لایلا و ‫مرخصی و تعطیلات
‫منم توی آینده می‌دیدی؟
‫چقدر چاق بودم؟
‫همین شکلی بودی ولی سرت کوچیک‌تر بود
‫گمونم قراره اینجوری باشه
‫نیک لایلا رو می‌بره تا ‫دوست‌دخترهای جدیدش رو بهش نشون بده و
‫- منم تک و تنها می‌مونم ‫- از کجا معلوم؟
‫تنها گذاشتنم روز به روز عادی‌تر میشه
‫میرم یکی از اون ‫وان‌هایی که در دارن می‌خرم
‫فکرش هم نکن
‫اجازه‌ی همچین اتفاقی رو نمی‌دیم. ‫همه دوستت داریم، اَنی.
‫بخصوص جک
‫خاک بر سرم!
‫- من واقعاً متأسفم اینجوری شد ‫- نه، من... برام مهم نیست
‫- الان خوبم، مهم نیست. ببخشید ‫- خواهش می‌کنم. خدایا، کیت
‫اوه!
‫از کجا می‌دونستی ‫اوضاع داره به هم می‌ریزه؟
‫نشونه‌هاش چی بودن؟
‫- تو و جک مثل من و نیک نیستید ‫- نه، منظورم این نبود
‫نیک به من خیانت کرد
‫اون هم چندین بار! ‫قبل از تمام این ماجراها.
‫نزدیک به ده سال پیش ‫با اون زنه توی دفترش،
‫مطمئنم با اون مربی پیلاتس که
که برای اصلاح دیسک کمرش بود
‫وای
‫آره
‫ولی همسرت از اوناش نیست
‫امشب فقط یه مهمونی ترحم‌آمیز و ‫پُر هرج و مرج با یه دوست قدیمی بود
‫آره
‫خدایا
‫درمونده‌ام
‫می‌فهمم
‫ساعت چنده؟ ‫حس می‌کنم چهار صبحـه
‫ساعت ۸:۴۰ـه
‫خدای من
‫شرمنده که...
‫گمونم داره عذرخواهی می‌کنه
‫خودش خواست، من نگفتم
‫آره
‫خوبـه
‫کار درستی می‌کنه
‫تو مادر خوبی هستی
‫ممنون، نیک
‫کلی خدمات آب‌درمانی و یه کتاب شیک برای ‫میز عسلی با موضوع دکوراسیون استعماری گرفتم،
‫پس هر وقت حساب کردی...
‫ولی از طرفی هم ‫اگه خواستی این هفته بری گلف،
‫چوب‌های گلفت رو ‫توی اِیوون پشتی گذاشتم
‫باشه
‫مرسی
‫- سلام ‫- سلام
‫می‌بینم‌تون!
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ، عزیزم. مراقب باش
‫به سلامت
‫- آماده‌ای بریم؟ ‫- حتماً
‫بزن بریم
‫بفرما
‫خداحافظ، رفقا
‫- خداحافظ، کلاود ‫- خداحافظ
‫می‌خوای پادکست بذارم؟
‫حتماً
‫پادکست خاصی تو ذهنتـه؟
‫نه، خودت انتخاب کن
‫- فکر می‌کنم تراپی‌لازم شدیم ‫- آره، من یکی که شدم
‫- ریدم توش! ‫- ریدم توش!
‫- گندش بزنن! ‫- ریدم توش!
‫- گوه توش! ‫- خدایا!