این آمریکاست.
سفری فوق‌العاده در سرتاسر
قاره بزرگ زمین.
بیشترین تنوع زیستی روی کره زمین.
داستان ناگفته خانه ما.
\an8امشب در آمریکا--
آمازون.
بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین جنگل بارانی روی زمین.
سرزمینی شگفت‌انگیز که توسط غول‌ها حکمرانی می‌شود...
پر از موجودات کنجکاو
...و انبوهی از شکارچیان.
در قلب آن... بزرگ‌ترین رودخانه جهان.
...و بزرگ‌ترین تالاب گرمسیری...
جایی که آب‌ها می‌رقصند!
این جنگلی است که درختانش
می‌توانند باران بیاورند.
خوش آمدید به جنگل.
آمازون ۴۰ درصد آمریکای جنوبی را پوشش می‌دهد
و در نه کشور گسترش دارد.
شاهرگ آن یک رودخانه عظیم‌تر از سفر
از نیویورک به لندن است.
با ۱۱۰۰ شاخه، رودخانه آمازون
۱۵ درصد از آب شیرین زمین را در خود دارد.
در این دنیای آبی، آیکون‌های آمریکای جنوبی زندگی می‌کنند،
یوزپلنگ،
هیولاهای رودخانه‌ای که وزنشان به بیش از ۴۰۰ پوند می‌رسد،
آناکوندا...
و کاپی‌بارا، بزرگ‌ترین جونده جهان.
اما بعضی از غول‌های رودخانه‌ای به ندرت دیده می‌شوند.
در برزیل، یک حیوان خاص و خجالتی به پایان یک سفر ۲۵۰ مایلی می‌رسد.
تقریباً ۳ فوت طول دارد، او یک لاک‌پشت رودخانه‌ای غول‌پیکر است.
و تنها نیست.
ده‌ها هزار ماده لاک‌پشت
هماهنگ به اینجا رسیده‌اند.
هر ساله، آب‌های رودخانه پایین می‌آید و
ساحل‌ها را برای چند ماه آشکار می‌کند.
و همه این ماده‌ها به اینجا آمده‌اند
تا تخم‌هایشان را بگذارند.
هر کدام بهترین نقطه را می‌خواهد.
خیلی نزدیک به آب، تخم‌ها ممکن است غرق شوند.
خیلی دور، و کرکس‌ها آن‌ها را می‌خورند.
خیلی چیزها در خطر است.
او باید ۲ فوت پایین حفر کند، جایی که
رطوبت و دما درست است.
بالاخره، زمانش رسیده است.
او نزدیک به صد تخم در آشیانه‌اش می‌گذارد...
و به آرامی آن‌ها را می‌پوشاند.
او و دیگران باید اکنون به رودخانه بازگردند...
و بچه‌هایشان را به سرنوشت خودشان بسپارند.
دو ماه بعد...
تخم‌ها باز شده‌اند.
این بچه‌لاک‌پشت‌ها کوچک هستند،
۳۰۰۰ برابر کوچک‌تر از مادرانشان.
و آن‌ها گیر کرده‌اند.
شن بالای آن‌ها سخت شده است.
تنها یک چیز می‌تواند آن‌ها را آزاد کند.
وقتی شن نرم می‌شود، چیزی شگفت‌انگیز اتفاق می‌افتد.
به نظر می‌رسد که بچه‌لاک‌پشت‌ها در حال صحبت با یکدیگر هستند.
به نظر می‌رسد که می‌گویند، وقت رفتن است.
و هر آشیانه روی ساحل شروع به باز شدن می‌کند.
بیش از یک میلیون بچه‌لاک‌پشت به سمت
رودخانه می‌روند...
و به امنیت.
یا حداقل آن‌ها این‌طور فکر می‌کنند.
در ساحل آمازون،
یک میلیون بچه‌لاک‌پشت تازه‌از‌تخم‌درآمده
به سمت رودخانه حرکت می‌کنند.
اما این قلمرو بزرگ‌ترین شکارچی آمازون است.
کیمن سیاه عظیم.
بچه‌لاک‌پشت‌ها چاره‌ای ندارند.
آن‌ها باید به آب برسند.
هرکدام باید لحظه خود را انتخاب کنند.
تعداد زیاد آن‌ها به این معنی است که بیشترشان موفق می‌شوند.
خوش‌شانس‌ها روزی به اینجا باز می‌گردند
تا تخم‌های خود را بگذارند.
با تغییر فصل‌ها و آمدن باران‌ها،
رودخانه‌های آمازون تغییر می‌کنند.
در بعضی جاها، از بستر خود خارج می‌شوند...
و جنگل‌های غرق‌آبی ایجاد می‌کنند.
در این دنیای جدید، بسیاری از حیوانات به درختان می‌روند.
دیگران برای تغذیه می‌آیند،
از جمله پیرانیاهای بدنام.
دندان‌های تیز آن‌ها می‌توانند لاشه‌ای را تا استخوان بکنند.
بالای آب‌های سیل‌زده،
هواتزین‌های شگفت‌انگیز
این زمان از سال را برای تولید مثل انتخاب می‌کنند...
در حالی که بوتوهای صورتی -
بزرگ‌ترین دلفین‌های رودخانه‌ای در جهان -
از صدا برای شکار بین شاخه‌های درختان استفاده می‌کنند.
در اوج خود، آب‌های سیل‌زده پوشش می‌دهند
منطقه‌ای بزرگ‌تر از مونتانا با آب ۴۰ فوت عمق...
و مواد مغذی را عمیقاً به جنگل بارانی می‌برند.
ثروت زندگی در این رودخانه‌ها
شکارچیان فوق‌العاده را حمایت می‌کند،
سمورهای رودخانه‌ای غول‌پیکر.
به طول نزدیک به ۶ فوت، بزرگ‌ترین در جهان.
و واقعاً قدرت فوق‌العاده‌ای دارند،
عضلانی و چابک نیز هستند.
هرکدام روزانه ۸ پوند ماهی می‌خورند.
این‌ها فقط لقمه‌های کوچیکین.
اونا به چیزی نیاز دارن خیلی بیشتر از این،
مثل یه ماهی بزرگ ۲۰ کیلویی.
ماهی‌ها برای ایمنی خودشون بین شاخه‌های زیر آب قایم می‌شن.
ولی سمورها با همدیگه اونا رو بیرون می‌کشن...
\an8و اونا رو به آب‌های کم‌عمق می‌برن.
\an8ولی همه‌ی این ماهیا الان خورده نمی‌شن.
خانواده شروع می‌کنن به برگشتن به بالادست رودخونه.
یکی از اونا خیلی وقته که نبوده.
اون خیلی کوچیکه که به شکار بره.
و گرسنه‌ست.
شاید دورش پر از ماهی باشه،
ولی بچه‌ها اونا رو به چشم غذا نمی‌بینن.
هنوز.
این فقط یه ماجراجوییه.
خیلی چیزا باید یاد بگیره.
\an8نمی‌دونم این تاپیر قراره کمکی بکنه یا نه.
بالاخره، خانواده‌ش برگشتن
با شکار روز برگشتن.
این خیلی خوب به نظر میاد.
و اون منتظر نمیمونه که بهش تعارف کنن.
چند ماه دیگه، خودش می‌ره شکار.
اگه از ساحل رودخونه دور بشی، راحت می‌تونی
تو جنگل گم بشی.
گم بشی توی زمین شکار
بدنام‌ترین شکارچی‌های
آمازون.
جنگل‌های بارانی آمازون خونه‌ی یک دهم
از همه گونه‌های شناخته‌شده‌ی زمینن.
از بین اونا، بیشترشون در واقع، حشره‌ان.
کافیه که یه هیولا رو تغذیه کنن، بزرگترین شکارچی
آمازون، یکی که
روزی ۳۰،۰۰۰ قربانی می‌گیره.
مورچه‌های ارتشی، نهایت مهاجمان گروهی.
اونا تقریباً کاملاً کورن،
ولی حس فوق‌العاده‌ای دارن برای پیدا کردن
و احساس کردن طعمه‌شون.
کوچکترین حرکت حمله رو جلب می‌کنه.
پس اگه محاصره شدی، آروم باش.
و هیچ حرکتی نکن.
اگه یه مورچه طعمه رو حس کنه،
بقیه رو صدا می‌زنه
و بازی تمومه.
نیش سمی قربانی‌ها رو بی‌حرکت می‌کنه،
و بعد بافت‌هاشون رو از درون مایع می‌کنه،
تا راحت‌تر اونا رو تکه‌تکه کنن.
ولی پشت این کشتار، یه نقشه هست.
سربازها، که بیشتر از نیم اینچ طول دارن، مسیرها رو محافظت می‌کنن.
در حالی که باربرهای متخصص با پاهای بلندتر
غذا رو به خونه می‌برن.
با این همه دهن برای غذا دادن، اونا حتی به طعمه‌های خطرناک هم حمله می‌کنن، مثل زنبورها.
زنبورها بال‌هاشون رو برای تهدید می‌زنن.
اونا معمولاً هر چیزی که به لونه‌شون نزدیک بشه رو حمله می‌کنن.
ولی اونا مغلوب می‌شن.
چیزی که ارتش می‌خواد جوجه‌هاشونه.
صدها بسته‌ی نرم و پر از پروتئین.
اینه جکپات.
حمله تموم شد.
حالا، باید همه‌ی این غذا رو به پایگاه برسونن.
کوچکترین مورچه‌ها، که بهشون مینیم می‌گن،
کمک می‌کنن با یه دست دادن، حتی اگه این
یه کم سردرد ایجاد کنه.
اونا همچنین به کارگرها ملحق می‌شن تا هر شکاف تو مسیر رو ببندن...
پل‌های معلق زنده تشکیل می‌دن.
این یه شاهکار سازمان‌دهیه.
مسیرهای بویایی اونا رو به خونه و لونه‌ی شگفت‌انگیزشون راهنمایی می‌کنه...
یه کمپ جنگلی.
بیشتر از نیم میلیون مورچه به هم می‌پیوندن،
و دیوارها، کف‌ها، و سقف‌های یه کاخ با دما و رطوبت
کنترل‌شده‌ی دقیق می‌سازن.
ولی خیلی نمی‌گذره که جنگل اطراف لونه‌شون
پاک می‌شه.
هیچ غذایی نمی‌مونه.
و کمپ تکه‌تکه می‌شه
مورچه به مورچه کل کلونی
حرکت می‌کنه به زمین‌های شکار جدید.
این معادل اینه که یه شهر به اندازه‌ی، خب،
ساکرامنتو شبانه ۴۰ کیلومتر پیاده‌روی کنه.
مورچه‌های ارتشی کمک می‌کنن جنگل متعادل بمونه،
و یه زمین خالی به جا می‌ذارن که زندگی جدید بیاد.
از کف جنگل تا نوک درخت‌ها،
همه جای این جنگل بارانی زنده‌ست.
و توی یه جنگل بارانی، نیروی اصلی زندگی،
البته، بارونه.
مثل نی‌های غول‌پیکر، هر درخت
رطوبت رو به برگ‌هاش می‌کشونه...
جایی که به عنوان بخار آب بازدم می‌شه.
وقتی این رو توی ۴۰۰ میلیارد درخت آمازون ببینی،
اثر واقعاً شگفت‌انگیزه.
و درخت‌ها یه ترفند دیگه هم دارن.
اونا با آزاد کردن ترکیبات خاص به هوا،
می‌تونن بارون بیارن!
این ترکیبات رطوبت رو به قطرات تبدیل می‌کنن...
و وقتی اون قطرات به اندازه کافی بزرگ می‌شن...
می‌بارن.
تحقیقات نشون داده که درخت‌ها این کار رو دقیقاً
وقتی انجام می‌دن که نیاز دارن.
آب حیات جنگله.
جایی که این همه بارون با نور شدید آفتاب تروپیکال ترکیب میشه
درختا می‌تونن تبدیل به غول بشن.
برای زنده موندن این بالا،
باید...
سقف به‌ظاهر بی‌پایان جنگل آمازون 150 فوت ارتفاع داره.
و حیوانات فوق‌العاده‌ای که اینجا زندگی می‌کنن
به ندرت، اگر اصلاً، پا به زمین می‌ذارن.
همشون روش‌های خودشون رو دارن برای سازگاری با زندگی بالا.
در عمیق‌ترین بخش‌های پرو عجیب‌ترین میمون‌های دنیا زندگی می‌کنن.
اگه بتونی نگاهی بهشون بندازی.
در واقع، انقدر دیدنشون سخته که به ندرت فیلمبرداری شدن.
امپرور تامارین‌ها، تقریباً به اندازه یک سنجاب.
اونا تو گروه‌های خانوادگی کوچیک زندگی می‌کنن.
برای پیدا کردن غذای کافی، همیشه در حال حرکتن.
ولی این یه مشکل میشه وقتی که نه یکی، بلکه دو تا بچه داری.
تامارین‌ها معمولاً دوقلو دارن، که برای پریمات‌ها نادره.
مامان باید بچه‌هاشو همیشه پشت خودش ببره.
فکر کن.
چه نزدیک بود!
فقط یه راه هست که مامان بتونه این دوقلوها رو بزرگ کنه -
اون نیاز به کمک داره!
فقط یه ماده در خانواده تامارین اجازه تولید مثل داره...
بقیه میشن پرستار بچه!
و این خیلی به درد می‌خوره.
صداهای اون خانواده رو برای کمک میاره.
بدون بچه‌ها، مامان بالاخره می‌تونه بره دنبال غذا.
اینجا کلی میوه هست.
و چه خوب، چون باید کالری مصرفیش رو دو برابر کنه
که خودش و دوقلوها رو تغذیه کنه.
حالا، پرستار بچه چیکار می‌کنه؟
به نظر میاد همه چی تحت کنترله.
پس وقت هست برای میوه بیشتر.
ولی کوچولوها دارن بی‌قرار می‌شن.
رفتن برای کشف کردن...
سه طبقه بالا.
یه لغزش می‌تونه کشنده باشه.
پرستار باید پشت سرشم چشم داشته باشه.
حالا، اونا رفتن روی یه شاخه و شروع کردن به ترسیدن.
وقت مامان تموم شد.
برگشته به وظیفه، ولی حداقل انرژی گرفته.
استاد شدن در زندگی روی سقف همه‌اش درباره کار تیمیه.
بالای یکی از بلندترین درختای آمازون
یه مامان دیگه هست با یه مشکل خیلی بزرگتر.
در آمازون ونزوئلا، بالای سقف جنگل
مخفیگاه یکی از بزرگترین و قوی‌ترین
پرنده‌های شکاری دنیاست.
یه عقاب هارپی سه فوتی.
ده طبقه بالا، خونه‌اش
جای ایده‌آلی برای یه شکارچیه.
ولی اینجا گیر کرده چون...
به با ارزش‌ترین چیز تو زندگیش وابسته‌ست،
جوجه کوچیکش.
اون فقط چند روز پیش از تخم دراومده.
\an8چنگال‌های پنج اینچی‌اش، طولانی‌تر از پنجه‌های خرس گریزلی،
\an8حالا باید امن برای بچه بشن.
\an8یه قدم اشتباه می‌تونه کشنده باشه.
اینجا بالا، اونا در معرض عناصر طبیعی هستن.
اگه تنهاش بذاره، زود می‌میره.
پس به یه شریک نیاز داره که غذا بیاره.
ولی دست خالی برگشته.
جوجه هنوز منتظر اولین وعده غذاییشه.
این جفت فقط هر سه سال یه بار تولید مثل می‌کنن،
پس همه چیزشون رو روی جوجه گذاشتن.
ولی جنگل بارانی جای سختی برای زندگیه.
با افزایش گرمای استوایی، مامان و جوجه دارن تقلا می‌کنن.
بدن مامان یه سایه‌ای ایجاد می‌کنه، ولی یه استراتژی دیگه هم داره.
اون از قدرت عظیمش استفاده می‌کنه تا یه شاخه رو بگیره،
تقریباً به ضخامت مچ دست شما.
این سایه خنکی از آفتاب ارائه می‌ده.
ولی یه تهدید بزرگتر وجود داره.
طوفان‌های بارانی در آمازون می‌تونن یه هفته طول بکشن.
و اونا یکی از بزرگترین قاتلان
جوجه‌های عقاب هستن.
پرهای اون ضد آب نیست،
پس می‌تونه از سرما بمیره
یا حتی غرق بشه.
دمای هوا 10 درجه کاهش پیدا کرده.
حالا، تنها جای گرم و خشک لانه
دقیقاً زیر بدن مامانه.
در نهایت، بارون می‌گذره.
\an8ولی آیا طوفان خسارت بزرگی وارد کرده؟
\an8با تشکر از مامان، اون زنده مونده.
ولی حالا فوراً نیاز داره که شریکش
غذا بیاره.
بالاخره، گوشت تازه.
جوجه برای 18 ماه دیگه نیاز به پشتیبانی والدینش داره.
\an8ولی برای این شکارچیای غول پیکر نادر،
پیدا کردن غذا داره روز به روز سخت‌تر می‌شه.
این الان منظره اطراف لانه‌شه.
در 50 سال گذشته، بیش از یک هشتم آمازون
از بین رفته.
بعضی جاها دارن به نقطه‌ای می‌رسن که
جنگل بارانی دیگه وجود نداشته باشه.
تأثیرش در سراسر آمریکای جنوبی احساس خواهد شد،
چون درختای کمتر یعنی بارون کمتر.
جنگل فقط هوای خودشو نمی‌سازه،
یه رودخونه‌ی عظیم از ابر تو آسمون درست می‌کنه
که بیشتر از رود آمازون آب حمل می‌کنه
زیرش.
این رودخونه از بالای سر جریان داره و آب برای میلیون‌ها نفر میاره.
تا وقتی که جریان داره، به وجود اومدن بزرگترین
تالاب استوایی دنیا کمک می‌کنه.
این پانتانال هست،
که ۲۰ برابر بزرگتر از اورگلیدزه.
یه موزاییک درخشان از دریاچه‌های کم عمق، باتلاق‌ها،
چمنزارها و جنگل‌هاست.
و به خاطر تنوع وحشتناک حیات وحش معروفه.
طوطی‌های سنبلی، بزرگترین نوع خودشون.
آناکوندای سبز، بالای ۱۵ فوت طول.
بیشتر جگوارها رو اینجا پیدا می‌کنی.
و یه پناهگاه برای حیوانی که قدرت داره
آب رو به رقص دربیاره.
پانتانال یه بهشت برای شکارچی‌هاست.
کایمن یاکاره.
بیشتر از چهار میلیون
از اون‌ها تو این تالاب وسیع هستن.
اونا معمولاً شکارچی‌های تنهایی هستن، ولی حالا تعداد زیادی نر
برای جفت‌گیری جمع شدن.
تنش‌ها شروع می‌شه
وقتی که برای بهترین جا هل می‌دن.
\an8یه نر قبلاً جاشو گرفته.
\an8توی اوج خودش هست و آماده می‌شه.
یه آواز عاشقانه که آب‌ها رو به رقص درمیاره.
وقتی یه نر کایمن غرش می‌کنه، ارتعاشات از بدنش
موج‌های صوتی فرکانس پایین رو از طریق آب می‌فرسته.
یه اجرای بی‌نظیر از پانتانال.
و داره جواب می‌ده.
یه ماده‌ی نزدیک این ارتعاشات خوب رو می‌گیره.
به نظر می‌رسه خوشحاله.
وقتشه که همه چی رو جمع کنه.
اوه.
اوه، عزیزم.
این نباید اتفاق بیفته.
\an8ولی هنوز مخاطبش رو از دست نداده.
بذار دوباره امتحان کنیم.
بله.
حالا دوباره تو جریان افتاده
و اون مجذوب شده.
وقتی که زیر آب می‌ره،
اونو تو یه آغوش ملایم می‌گیره.
و در حالی که بقیه نرها تقلا می‌کنن که شنیده بشن،
این آوازخوان دخترشو گرفت.
یه بار دیگه در ارتفاع بالا،
رودخونه آسمانی بارون میاره.
شاهرگ حیات آمازون و پانتانال.
همه کسایی که اینجا زندگی می‌کنن
به جریان ضروری آب وابسته‌ان
از بزرگترین رودخونه و بزرگترین جنگل بارانی روی زمین.