خفه شو
هر شب از شب تا صبح!
ببند
چرا خفه نمیشی
- کاستا!
چه غلطی کردی؟
کاستا!
- کاستا.
باهام صحبت کن کاستا.
به چی فکر میکنی؟
دارم همه چیزمو به خطر میندازم
شکوه و جلال
مهندس طبیعت
دارن از زیرمون رد میشن.
اه.
ببینیم بیلی بالاخره دخل این مرتیکه رو آورد یا نه
- تو کی هستی؟
- گوریلت مرده.
- ویکتوریا.
کجایی؟
- باش تا بهت بگم.
- من تو راه اونجام.
به سمت برنت ریج، مثل همیشه.
برو به درک
برم به درک آره؟
خودت برو به درک
آروم باش
اون زنیکه
جرئت میکنه بهم بگه...
- جرئت میکنه اینطوری بهم بگه - هی، هی.
اینو یادته؟
واسه زمان جوونیمونه؟
میدونی عصبانی بودن موقع گوش دادن این آهنگ غیر ممکنه
داری چکار میکنی؟
تو یه احمقی
آها! حالا شد!
توریست مترجم: فائزه طالبی
- آقای پنیگیریس، انگار یکم مشکل
با آمپر سرعت هوا داریم.
میخوام یه سری بررسی انجام بدم، ولی مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
- خفه شو!
- خب...
اونی که میگن کشتیش کی بود؟
- یه تماس داشتم از یه یارویی که زیر زمین دفن شده بود
و با التماس کمک میخواست.
من اونو...
من اونو نکشتم، من فقط...
فقط به موقع نرسیدم اونجا.
- میدونی، به نظرم تو آدم خوبی هستی.
- آره. خب، تو منو نمیشناسی.
- ببین، تو زندگی منو نجات دادی.
هر کسی این کارو نمیکنه، پس...
اون دختری که باهاش بودی.
ام، لوسی، درست میگم؟
- نامزد سابقمه. - چی؟
- این یادداشت رو گذاشت تو جیبم
وقتی تو بیمارستان بی‌هوش بودم.
دست‌خط خودشه. اون...
- اوه، صبر کن، وایسا. اون...
گفت اون اینو بعد از تصادف گذاشت تو جیبت؟
- آره. بگذریم، میدونم کار خودش بود...
- این کارو نکرد. - میشه لطفا؟
- ببخشید، ببخشید، ببخشید.
ام، ولی اون داره دروغ میگه.
چون من کل فیلم دوربین مداربسته بیمارستان رو بررسی کردم،
و تو دقیقا صفر عیادت‌کننده داشتی.
و میدونم... - این چیزی نیست که اون گفت.
چرا باید دروغ بگه؟
- خب، شاید به جای دور دور کردن
با من حقیر، باید الان ازش میپرسیدی
دیگه درباره چی داره بهت دروغ میگه.
اینطور فکر نمیکنی؟
- آره، راست میگی.
آره، ماشینو نگهدار.
همین حالا.
متاسفم.
- رادیو و گوشیت رو بذار و پیاده شو.
- ما تو صحرای برهوتیم. دیوونه‌ای؟
گفتی بلد نیستی ماشین دنده‌ای برونی.
- دیدم چطور میرونی. اونقدرام سخت به نظر نمیاد.
زود باش.
- تو این کارو نمیکنی. منو ول نمیکنی.
من... ممکنه اینجا بمیرم.
تو منو اینجا ول نمیکنی.
ببین چی میگم! تو همچین آدمی نیستی!
نه، وایسا! نه، وایسا!
- هیچوقت اتفاقی تو برنت ریج نمیفتاد.
حالا یه بمب و یه تیراندازی خوفناک داریم.
- اتفاقای بد آدمای بد رو دنبال میکنن، لیمو.
ما مکان لوسی میلر رو پیدا میکنیم،
رد الیوت استنلی رو میزنیم، بعدش هممون میتونیم بریم خونه.
- فکر میکردم کسی با مقام تو
پشت میزش نشسته،
نه این که از اینور کشور به اونورش رانندگی کنه
کارهای مسخره انجام بده، سوال بپرسه‌.
- شغلی که ارزشش رو داره، خودت انجامش بده.
- تو اینجوری استخدام شدی؟
میدونی، تا به اینجا رسیدی؟
تو فکر یه شغل تو اداره پلیس هستی، لیمو؟
- اوه، نمیدونم، یعنی تجربه‌ش رو ندارم،
و آدمای کمی اونجا مثل منن، مگه نه؟
- اه، سخت کار میکنی و سرتو میندازی پایین.
مهمترین چیز اینه.
- ممنون، قربان. خیلی برام ارزش داره.
- معلومه که همینطوره چون نکته مهمیه.
یه لحظه وایسا.
میخوام بزنم کنار.
باید برم دستشویی.
- همه چی مرتبه؟
- هر چیزی به تو ربط نداره، لیمو.
- آهای!
آهای!
- بیا.
فکر کنم بتونی کمکم کنی پیداش کنم،
انگار کار خودته و بس‌.
- چرا باید باهات سوار ماشین شم؟
میدونستم نمیذاری بمیرم.
- بزن بریم.
خیلی خب. اصل جنسه.
- این چیه؟
- خب، رفیقی که زنگ زد
گفت بهترین ماشین موجود رو میخوای‌.
اینم خودشه.
جدی ای؟
ما تو یه شهر تک اسبیم
اینم اسب ماست
- ها؟
- راهمون طولانیه، آره؟
- آره، نه، خب،
از اینجا تا برنت ریج یه شب کامل راهه.
رانندگی تو تاریکی هم کار آسونی نیست.
میدونی، باید دنبال روس و این چیزا باشی.
خب، اه، این همه عجله واسه چی هست حالا؟
- مواظب خشم یه مرد صبور باش.
اه، باشه.
- اینجا زندگی میکنه؟ - به من که اینو گفت.
زود باش، پیاده شو.
آهای، تو گروگان منی.
نمیتونی تو ماشین بمونی. گروگانگیری این شکلی نیست.
- گروگان.
خیلی کلمه قشنگی نیست.
نمیتونی فقط بگی هلن؟
- تو هلن منی؟
مسخره به نظر میاد.
- سلام؟
خدایا.
- اوه، پسر.
اوه، لعنتی.
اصلا قشنگ نیست.
تو چاه ولش کردم
کسیو استخدام کرد تا جا به جاش کنه؟
- انگار یکی اینجا سر خورده.
- این چیه؟
- چند تا پاسپورت.
با اسم‌های مختلف.
- بده ببینم.
- یه شکار درست حسابیه این دختره.
یکی از اون دخترای دوست‌داشتنیه با هویت‌های مختلف.
- زود باش. باید بریم.
آهای، زود باش.
- حواست هست این سومین جسدیه
که پشت سر گذاشتی؟
ظاهر خوبی نداره.
ببین، تو مجبور نیستی این کارو کنی، خب؟
من میتونم برم پی کارم. قرار نیست چیزی رو لو بدم.
- نزدیکترین فرودگاه کجاست؟ - سیلورورث.
تو ۲۵۰ کیلومتری اینجاست.
خیلی بزرگ نیست. شاید چهار پنج تا پرواز تو روز داشته باشه‌.
ببین، من کس و کار دارم، الیوت، که دلشون برام تنگ میشه،
کسایی که میخوان بدونن من کجام،
چرا بهشون زنگ نزدم.
- چند ساعت دیگه یه پرواز داره.
سوار شو.
متاسفم، ولی فقط انجامش بده.
اجاره خودروی جایپور پرمیر، برای کی ماشین میخواین؟
- سلام، ام، ببخشید. صحبت میکنین، ام...
- انگلیسی؟ بله. خیلی خوب، مادام.
البته. - عالیه‌.
نیاز دارم یه ماشین فرستاده شه به یه آشرام تو کوهستان.
یه جایی تو سامرا که بهش میگن ساکوت.
- مادام، اونجا خیلی خیلی از اینجا دوره.
- آره. میدونم. چند سال پیش رفتم اونجا.
یکی از جاهای اعتکاف طور ساکته،
پس هیچ تلفنی اونجا ندارن‌.
شما یه جورایی... آخرین امید منی.
- واقعا خیلی دوره، مادام.
- هر چقدر هزینه‌ش شه میدم.
- اوه، البته، مادام. یه لحظه گوشی.
با چه اسمی باید ثبتش کنم؟
- اوه، متاسفم. خیرات نیاز ندارم.
فقط میخوام راننده شما یه کاری برام انجام بده.
- البته.
مادام، میتونم بپرسم، درباره چیه؟
میدونی، فقط واسه امنیت راننده‌م.
متوجهین، نه؟
- ادای دین.
- ادای دین؟
عالیه‌.
متاسفم.
تعمیرات جاده، پس ممکنه این نزدیکیا دوربین کنترل سرعت باشه.
دیدی؟ اینجاست. کلک‌.
آره، بعضی وقتا سلطان جاده بودن هزینه داره‌‌.
لعنتی‌.
- دوباره امتحان کن.
- حتما به یه چیزی ضربه زدم
وقتی ترمز رو فشار دادم.
- نه، نه، نه! باید بریم!
- باشه، خب، ماشین براش مهم نیست
تو چقدر میخوای برسی اونجا.
ماشین فقط یه ماشینه،
و به فنا رفته‌س.
اوه‌
مرده؟
- خودت چی فکر میکنی؟
- ببین، من خیلی با چیزای مرده رابطه خوبی ندارم.
- پس برو خونه.
نه، من خوبم، خوبم.
- بالا آوردن تو صحنه جرم ظاهر خوبی نداره.
ببین، تا الان هر کاری از دستمون برمیومد کردیم.
فقط... فقط... یه جای محلی واسه موندن پیدا میکنم.
از اینجا به بعدش رو بسپر به من.
- باشه. خوبه. فکر خوبیه.
- اگه چیزی بگی... - میدونم، باشه؟ میدونم.
- شرمنده، بستیم رفیق.
- هرچقدر پولش بشه میدیم‌.
باید یکم پول نقد ازت قرض بگیرم.
یه اتاق واسه شب میخوایم.
- خیلی به هم میاین.
- اوه، راستش ما...
- ممنون.
- بفرمایید. سوییت ماه عسل خدمت شما.
زیبا و خصوصیه.
- ببخشید. واقعا دیگه نمیدونستم باید چیکار کنم.
- مشکلی نیست.
کدوم احمق‌هایی زندگی مشترکشون رو اینجا شروع میکنن؟
یعنی، من و نامزدم... میخوایم بریم فلوریدا.
همیشه میخواست بره دیزنی‌لند.
- تو چی؟
- خب، من میخوام برم سنپترزبورگ،
کاخ زمستونی رو ببینم.
- کدوم آدم نرمالی این همه پاسپورت جعلی داره؟
یعنی، ملانی بانتون...
جری براون...
مل آدامز...
ویکتوریا... - وایسا، صبر کن.
بذار حدس بزنم. هالیول.
- چی؟
نه. چرا باید... - پس شیزوم.
- آره.
- گروه اسپایس گرلز.
خب، که لقب‌هاشون قاطی شده.
- اسپایس گرلز؟
- اونا رو یادته؟
اوه، خب، یه حال اساسی در انتظارته‌.
یه اما توشون هست؟
- نه.
پس همونیه که با خودش برده.
از اسم اما هالیول استفاده میکنه.
میدونی، من میتونم از پایگاه بخوام زنگ بزنن فرودگاه و چک کنن،
ولی اگه پیدا کنم اون کجاست، باید... باید بذاری من برم.
باشه؟
- باشه‌. زود باش.
- باشه.
- فردی، سلام‌. آره‌.
چطورم؟
آره، هنوز، اه، هنوز برنت ریجم.
اه، آره، من...
میخوام اسم اما هالیول رو وارد کنی،
ببینی کسی با این اسم
تو فرودگاه سیلورورث بوده یا نه.
آره‌. وقتی برگشتم توضیح میدم.
باشه، ممنون. آره.
درستش میکنه.
- خوبه.
پیام.
از ایتان. نامزدته؟
- آره.
خب، حداقلش هنوز فکر میکنم... بیخیال.
- آویزونه.
- میدونی، فکر کنم یه رستوران مکزیکی اون طرف جاده دیدم.
- خیلی خب، باشه.
یه چیز کمتر...
پلیسی نداری بپوشی؟
- اوه آره. یه پیرهن یدکی تو کیف دارم.
ایتان مجبورمون میکنه یه کیف نجات تو ماشین داشته باشیم
محض احتیاط اگه جایی گیرافتادیم یا همچین چیزی‌.
- چطوری کمک میکنه؟
چون اگه گیر افتادی، کجا میخوای بری؟
- آره، میدونی چیه؟
راستشو بخوای منم هیچوقت فلسفه‌ش رو درک نکردم.
- تشنه‌این رفقا؟
- من یه نوشابه میخوام.
- آب، لطفا.
در واقع، گندش بزنن.
میشه یه نوشابه با، ام،
یکم آبمیوه از یه قوطی زیتون توش داشته باشم؟
یه بار خوردم، اگه... اگه عجیب نیست؟
- نوشابه درهم؟
- نمی... نمیدونم‌. اون چیه؟
- همون چیزی که الان توصیف کردی‌.
- اوه، باشه پس، همون.
- میرم نوشیدنی‌هاتون رو آماده کنم
و بعدش میام سفارش غذاتون رو میگیرم.
کلاه لبه پهن نمیخواین؟
- نه.
- خوبه‌.
چون نداریم‌.
- من معمولا نوشابه نمیخورم، ولی حالا که گروگان گرفته شدم،
حس آب خالی خوردن نبود.
- این... نمیدونم... - نمیدونم چی دوست دارم.
- پس همشو سفارش بده. اینجوری میفهمی‌.
خیلی درگیر پیدا کردن اینی که کی بودی.
چرا سعی نمیکنی بفهمی کی هستی؟
- با تصمیم گرفتن درباره این که کدوم غذای مکزیکی رو ترجیح میدم؟
- این یه شروعه.
ویکتوریای لعنتی
جواب نمیده؟
شاید گوشیو با خودش نبرده.
برده. همه چیو میبره.
از اینا دارین؟
فلزیه. واسه کره زمین خوبه.
میدونی، به نظرم هممون وظیفه خودمونو انجام میدیم و میدونی،
یه روزی تفکیک میشیم، میدونی؟
آره‌.
- باید سرشو بکنیم زیر آب. - لزومی نداره. اون یه... مرد ساده اس. همین.
- چیزی گفتی؟
- میخوام بخوابم.
- اوهوم.
- ممنون.
- این یکی؟ این خیلی خوبه. دوباره بگو اسمش چی بود؟
اون، دوست من، اسمش بوریتوئه.
تو اسپانیایی یعنی «خر کوچولو».
وایسا، من... من دارم گوشت خر میخورم؟
- نه.
- چون دوست ندارم...
نه، نه، نه، نه، نه.
- چی؟
- عصر به خیر رفقا.
نون ناچو دیپرش خوبه؟
- راستش، به کمکت نیاز دارم.
ازت میخوام ببریش، چون دیگه نباید بخورم.
- و اونا هی بهم چشمک میزنن. - چشمک میزنن.
- خیلی خوبه. - خوشمزه‌س.
- ممنون. - خیلی خب.
- من یکی از اونا میخوام.
- نوشابه واسه من؟
اوه.
اصلا سخت نیست که حدس بزنی کیه.
- با این تحت تاثیر قرار نمیگیره.
ما باهم تو گروه وزن کم کردنیم. ما اومدیم سفریم.
- چرا؟ - چون من باید لاغر شم.
- حالا هر چی‌.
کوتاه بیا.
فقط چون گروگانتم مجبور نیستی باهام مودبانه رفتار کنی.
- فکر کردم دیگه از اون کلمه استفاده نمیکنیم.
- باهام اتمام حجت کرد. ایتان.
یا میای خونه یا همه چی تمومه.
احتمالا حق با اونه. باید به چیزی که میدونم بچسبم.
- چی؟
- این که... کسی که باهات اتمام حجت میکنه، یعنی...
نمیدونم. به نظر درست نمیاد.
- دیدی، یکی اینجاست
و آدم بدی نیست.
آدم خوبی به نظر میاد.
- ممنون.
نمیدونم تاحالا از اینا خوردم یا نه.
خیلی خب. خب، عاشقش شدم.
لعنتی‌.
- لعنتی‌‌. سرم خیلی درد میکنه.
نیاز دارم، ام... نیاز دارم دراز بکشم.
- منم همینطور.
- آهنگ قشنگیه.
- اوهوم.
- یه چیزی بهم بگو.
- مثلا یه راز بهم بگو.
خدای من. چند سالته؟
- به معنای واقعی کلمه نمیدونم.
ممکنه مثلا ۶۴ ساله باشم
با یه پوست عالی‌‌.
- ام.
باشه پس.
بعد این که تو گفتی.
- من راز ندارم.
نه.
نه، صبر کن. دا...‌ دارم.
همیشه مثل خاطره همراهمه.
نمیدونم. همیشه میبینمش.
مثلا، بخش‌هایی از... از یه زن.
بهم لبخند میزنه.
نمیدونم.
- میشناسیش؟ - آره.
یعنی، فکر... فکر کنم.
فکر کنم خیلی خوب میشناسمش.
و انگار یه...
چمدون داره.
باید جایی باشه یا یه‌ جایی بره یا همچین چیزی.
- اوهوم.
- ادامه بده، پس. نوبت توئه.
من تلاش کردم خودمو بکشم.
هشدار لو رفتن داستان. موفق نشدم.
- لعنتی‌.
خیلی متاسفم.
- یکم ضدحاله، میدونم.
من هیچوقت همچین کاری نکردم.
من...
بابام واقعا مریض بود، و من،
خیلی درگیر پرستاری کردن ازش بودم.
در حدی که رسیدن به خودم رو ول کردم.
وقتی فوت کرد،
انگار یکی همه چراغ‌ها رو خاموش کرده بود.
من..‌
نمیتونستم راهمو پیدا کنم.
به خودم قول دادم هروقت پامو از اون بیمارستان گذاشتم بیرون
قمار کردن روی خودم رو تمومش کنم
و به زندگیم یه فرصت بدم، میدونی؟
و ایتان، یعنی،
اون پیشم بود.
نمیدونم، من...
شاید به خاطر همین باهاش موندم. من...
- سلام، اوضاع چطوره؟
- خوب، مادام. من اینجام.
یکی عکس‌ها رو شناخت، پس الان منو آوردن اونجا.
- اوه، عالیه. عالیه. ممنونم اهورا. مرسی.
- همونطور که گفتی، مادام،
این مکان در حال حاضر سکوت رو تمرین میکنه،
پس فقط تو صحبت میکنی، طرف مقابل حرف نمیزنه.
متوجه شدی؟ - هیس!
- آره. میفهمم. - اه، باشه. من...
فکر کنم رسیدم. آها.
قربان... نمیتونین وارد حریم شخصیشون بشین
- مادام، صداتون رو بلندگوئه. صحبت کن، باشه؟
اه...ا.
- سلام، تو منو یادت نمیاد، ولی ما چند سال پیش همو دیدیم.
واسه یه چیزی به کمکت نیاز دارم.
میخوام درباره برادرت باهات صحبت کنم.
خسته ام. سرم...
شاید به خاطر ال اس دی ایه که میرزی تو نوشیدنیت
همینطوری گفتم.
این روزا دیگه فایده ای نداره
- متاسفم. من خارجی حرف نمیزنم.
- متوجه شدم.
دیگه تحمل ندارم. مثل خر میمونه
- ارزششو نداره - حال بهم زنه
- اون کاری نکرده - بهت بی احترامی میکنه
- این رسمش نیست - بره به درک. نگاش کن
میدونه داره عصبانیت میکنه. داره مسخره ات میکنه.
ازش لذت میبره
عاشق این کاره
- بزن کنار.
- چی؟ چی میگی؟
- همین الان بزن کنار. - اوه، باشه.
باشه، باشه.
خدای من.
هی رفیق، جریان چیه؟
یعنی، داری با کی حرف میزنی؟
حالا شد. حالت بهتر نشد؟
نه
الان حالم بهتره
- روگرز.
- بله، من از
اداره پلیس کلورا کریک تماس میگیرم.
آخرای شیفتم اینجا بود، و،
فکر کنم چهار چشمی مراقب اون پلاک ماشینی‌ام
که براش فراخوان دادی.
- باشه. تو موقعیت باش افسر.
نمیخوام چشم از اون ماشین برداری‌.
سر و کله هر کی پیدا شد، فاصلتو حفظ کن.
تعقیبش کن، نزدیک نشو.
راننده اون ماشین آدم خطرناکیه.
- دریافت شد.
- بله؟ - اطلاعات جدید.
این یارو رفت تو یه متل،
متل ماه غبارآلود پایین خیابون کالوگی.
- ماه غبارآلود تو خیابون کالوگی، حله. من دارم میام.
- هنوز اینجایی؟
- فقط چون نتونستم با این حال مریضم تکون بخورم‌.
اوه، دوستمه از پایگاه‌.
فردی. سلام.
نه، نه، اشکالی نداره.
آره.
اه... خوب شد گفتی‌.
آره‌. قول میدم.
باشه. ممنون.
فهمیدنش یکم طول میکشه، ولی،
انگار اما هالیول یه پرواز از فرودگاه سیلورورث واسه سیدنی رزرو کرد
ولی سوار هواپیما نشد.
- کجا رفت؟
- یعنی، رفیقم داره سعی میکنه فیلم دوربین مداربسته رو
از فرودگاه بگیره، شاید بتونه ببینه از کدوم سمت رفت،
سوار چه ماشینی شد،
ولی ممکنه یکم طول بکشه.
- من نمیفهمم. اون چی میخواد؟
پس ما الان چیکار کنیم؟ - صبر میکنیم.
سعی میکنیم بالا نیاریم.
- تو اینجا چیکار میکنی؟
- آماده‌ی انجام وظیفه‌م، قربان.
- اون واسه چیه؟ - این... احترام نظامیه.
- میدونی احترام نظامی از کجا ریشه میگیره؟
قدیما تو فرانسه، شوالیه‌ها اینجوری به هم سلام میکردن.
دریچه کلاهخودشون رو میدادن بالا تا صورتشون رو نشون بدن
تا به طور اتفاقی رفیقاشون رو نکشن.
- چه باحال. - آره.
فقط این که اینجا فرانسه نیست، تو هم شوالیه نیستی،
و ما تو ارتش نیستیم.
حالا، همونطور که دیروز گفتم، از اینجا به بعدش با منه.
- من هیچ جا نمیرم، قربان.
- بله‌.
- هنوز اینجاست. آدرسو بلدی؟
- آره، ماه غبارآلود، کالورا. فهمیدم.
- میخوای من نزدیک شم؟
- نه، فاصلت رو حفظ کن تا من برسم، افسر‌‌.
- باشه.
- آره.
- راستی، امروز تماس نمیگیری؟
ساعت ۱۰، هر صبح، درسته؟
- امروز نه، نه.
- واقعا؟ فکر میکردم یه جور وظیفه بدون استثنا...
- مرخصی.
- ولی من میخوام یاد بگیرم.
- تو هیچوقت کارآگاه نمیشی.
میشنوی چی میگم؟ از سرت زیادیه.
استعدادش رو نداری.
حالا از ماشینم پیاده شو.
- باشه.
- خرگوش.
- چاله.
- موز.
- نون.
- دوچرخه.
- چرخ‌‌.
- عشق.
- مرگ.
- واقعا؟
- نمیدونم.
فقط چیزیه که اومد تو ذهنم.
یعنی، این بازی جواب میده؟
- از کمکت ممنونم افسر.
- از اینجا به بعدش با من. - باشه.
- دریاچه.
بیخیال، وقتی به کتری نگاه کنی آبش هیچوقت نمیجوشه.
دریاچه.
- قایق.
- شادی.
- بوریتو.
- خب، انگار یه برنده داریم.
شادی واسه تو یه بوریتوئه.
- نمیدونم این از کجا اومد.
- پس این چیزیه که خوشحالت میکنه.
یعنی، گور بابای خودشناسی. یه بوریتو بهم بده‌‌.
دفعه بعد که حالت گرفته بود، بهش فکر کن.
یا من میتونم... بهت پیام میدم‌.
یه ایموجی بوریتو برات میفرستم،
و از اون لحظه به بعد،
میدونی که همه چیز درست میشه.
درسته.
- اوه لعنتی‌. - گندش بزنن.
لعنتی، لعنتی.
من شماره پلاکم رو تو اتاقک لوسی واسه مامورا نوشتم.
- تو چیکار کردی؟ - خب، من گروگانت بودم.
مطمئن نبودم تو... - پلیس!
دستاتو بیار بالا و بیا بیرون!
- وایسا، وایسا، وایسا، اون چیزی که تو فکر میکنی نیست!
- اسلحه رو بذار زمین و بیا بیرون.
- هواتو دارم، قربان‌‌.
- تو اینجا چه غلطی میکنی؟
- دارم خودمو بهت اثبات میکنم. زنگ میزنم واسه پشتیبانی‌.
- نه. - جدا؟ اون مسلحه.
- الیوت استنلی،
کارآگاه بازرس لاکلان روگرز صحبت میکنه!
دستاتو بیار بالا و بیا بیرون!
- وای خدا.
- نه، این درست نیست. ما پشتیبانی نیاز داریم‌.
- گوش کن ببین چی میگم! بهشون زنگ نزن!
- چرا نباید این کارو بکنم؟
این یه دستوره، لیمو!
- اسم من لمونه.
من دارم بی‌سیم میزنم.
- همین حالا باید بیای بیرون استنلی، وگرنه من میام داخل!
- وایسا، وایسا، وایسا!
- وقت تمومه! - قایم شو.
قایم شو. اون نمیدونه تو اینجایی.
برو.
- باشه، دارم میام بیرون. - یواش.
اسلحه رو بذار پایین.
از خودت دورش کن.
اون کجاست؟
- کی؟ - پلیسی که صاحب ماشینه.
- فرار کرد. خدا میدونه کجا.
اگه حرفمو باور نداری بیا داخل و بگرد.
- بکش عقب.
- عجله نکن.
میتونیم صبر کنیم تا پلیس واقعی برسه‌.
- خیلی خب. ازت میخوام بهم کمک کنی اونو بذارم تو ماشین.
- نه.
- تو الان تو موقعیت مذاکره نیستی‌‌.
زود باش.
بجنب!
- چرا این کارو کردی؟
- کسی که اسلحه دستشه نیازی نیست سوالی جواب بده.
حالا زود باش. هر موقع امروز خوبه.
ببندش.
اینو ببند و جلو بشین.
منم. اون اینجاست.
- بهت پیام میدم که کجا ما رو ببینی.
- هرچقدر دارن بهت پول میدن، امیدوارم کافی باشه.
چی میخوای؟
- مسئله چیزی که من میخوام نیست. - پس کی؟
- کاستا پنیگیریس.
- کاستا... پونیگیریس کیه؟
جدی میگم. یادم نیست.
ذهنم یه تخته سنگ خالیه.
مطلقا هیچی یادم نیست.
- خب...
شاید این بهترین حالت ممکن باشه.
این چیزیه که خیلی وقته ندیدمش.
داری میخندی
البته. منم و تو و راه باز، دوست من.
زدیم به شکار. من و تو!
آره! بیا زیادش کنیم!
- بهم آسیب میزنی، بهم آسیب میزنی! - چی؟
چه انتظاری داشتی؟ سگ کوفتیمو کشتی. انتظار چی داشتی؟
کا... کار من نبود
روت خون ریخته. چاقو تو دستته. دود و آتیش خودتی
کار... کار من نبود
دیمیتری مجبورم کرد
- دوباره؟ - معلومه رفیق، معلومه
مترجم: فائزه طالبی