‫- سلام ‫- رسیدن به‌خیر، آقا
‫- بفرمایید ‫- اجازه بدید
‫تشکر
‫گرفتم. ردیفـه. ممنونم
‫- سلام‌علیکم! ‫- بخشکی شانس
‫- خبر داشتیم جینی میاد؟ ‫- خدایا، یه جو عقل نداره
‫سلام عرض شد!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫آب‌سیب بزنیم؟
‫تور اسکوترسواری پاییزی دارن
‫- حالا باشه ‫- آره
‫چه آبی رفته زیر پوست‌تون
‫مرسی دقت. ‫داریم پاییزمون رو با روزه سر می‌کنیم...
‫یعنی غذا بی غذا
‫شوخی کردم، قند تعطیل. ‫قند خوردن‌مون رو کم کردیم.
‫وای، معرکه‌ست. ‫راستش، قشنگ از پوست‌تون می‌باره.
‫- واقعاً؟ ممنونم ‫- چه عالی
‫- وای، ببین کی برگشته! ‫- سلام!
‫- سلام!
‫سلام، رفقا. ممنون
‫وای!
‫- سلام ‫- دنی، حتم دارم از کَت‌وکول افتادی
‫باورم نمیشه یه‌راست اومدی اینجا
‫چه کنم، به دختر‌خونده‌ام نمی‌تونم نه بگم
‫من میرم اتاقم رو تحویل بگیرم
‫خیلی‌خب، مرسی
‫- عجب ‫- محوطه‌اش محشره
‫شرط می‌بندم بهترین خاطرات ‫دوران تحصیلی‌تون اینجا رقم خورده
‫ای خدا. بیشتر یادمـه ‫اون دوران دم‌به‌دقیقه لوبیاسیاه می‌خوردم
‫وای، اینو گوش کن، جینی، ‫اواخر سال ۸۰،
‫می‌گفتن خوردن لوبیاسیاه و ‫سیب‌زمینی شیرین...
‫با گوش‌دادن به بند آر‌ئی‌ام
‫هم درمون سرطانه و ‫هم راه رهایی از خفگی
‫- بی‌تعارف هم بگم... ‫- نگو راست بود
‫- تو یکی نمی‌تونی بگی ‫- باشه
‫خب، رک‌وراست بگم عاشق اینجام. ‫اینجا عاشق خانمم شدم.
‫اینجا بود که فهمیدم به تاریخ علاقمندم.
‫به‌نظرم این آخرهفته قراره جادویی پیش بره
‫- کیت‌جان، اون آقاهه کارتت رو می‌خواد ‫- خیلی‌خب
‫اتاق‌هاتون آماده‌ست، جناب. ‫خانم پگانو از قبل اتاق‌شون رو تحویل گرفته.
‫خانم پگانو
‫- آهان... ‫- چی؟
‫اَن اتاقِ نیک رو کِش رفته
‫ایرادی نداره. ما میریم اتاق اَن
‫نه، من شخصاً سوئیت مالی‌پیچر رو خواستم
‫تنها اتاقیـه که ویو باغ داره
واقعا مهم نیست
‫بعید می‌دونم از قصد این کارو نکرده باشه
‫توی جلسه‌ی میانجی‌گریِ زوم‌مون ‫خیلی نامردی کرد
‫مطمئنم هر جا بمونیم، ‫اون جا بهترینـه
‫- صحیح ‫- عمدی نبوده
‫مایلید اینها رو براتون بیارم؟ ‫[اتاق نیک رو دزدیدم. بیاید پیشم. خدمات اتاق مجانی!]
‫- البته ‫- ممنون
‫حسابی خوش می‌گذرونیم
‫- وای، خدا ‫- حرومزاده
‫- نه ‫- چی؟
‫نه، قشنگـه که
‫- گرفتی ما رو؟ ‫- چشم منو که گرفته
‫دردناک بود، نه؟
‫میگما، بیا هیچوقت توی ‫جلسات میانجی‌گریِ زوم شرکت نکنیم
‫حرفی ندارم
‫یه‌راست میرم دادگاه ‫ازت شکایت می‌کنم
‫حالا که برگشتیم اینجا، ‫انگار جون تازه‌ای گرفتم
‫بگی‌نگی رمانتیکـه ها، نه؟
‫نه بابا؟ چیش رمانتیکه؟
‫سوزن‌دوزی‌های خاک‌گرفته‌اش ‫یا گواهی‌فوت جان‌جی؟
‫اوه!
‫بعید می‌دونم اصل باشه، هست؟
‫کجا؟
‫میرم پیش اَن. گفت برم پیشش
‫باشه. من...
‫بنده هم همینجا سر می‌کنم. حلـه
‫« قسمت پنجم » « پاییز »
‫هی، مطمئنی اینجابودنم ‫داستان نمیشه دیگه؟
‫- آره ‫- چون می‌تونم برگردم و
‫تو به کارت برسی
‫نه، نه. خودت دیدی از لایلا پرسیدم دیگه. ‫گفت مشکلی نداره.
‫- آره... ‫- ببین
‫تو دیگه آدم زندگی من شدی. ‫باید اینجا باشی.
‫خیلی‌خب
‫- بثی! ‫- سلام!
‫وای!
‫چقدر خوشگل شدی. ‫عاشق پلیورتم. جدیده؟
‫- مرسی. مال هم‌اتاقیمـه ‫- چه بامزه!
‫زود به زود لایلا رو می‌بینی؟
‫گمونم سرش شلوغِ تئاتر اینهاست
‫- اومدن. لایلا هم هست ‫- سلام!
‫سلام!
‫سلام، عسل
‫سلام
‫پیرسینگ جدیدت رو دوست دارم
‫پیرسینگ نیست. می‌چسبه
‫خب، اونم عالیـه
‫انتخاب خیلی خوبیـه
‫میگما، نمایش چطور پیش میره؟
‫حالا می‌بینید
‫کدومش رو بیشتر دوست داری، ‫نویسندگی یا بازیگری؟
‫بازیگری حال میده، ولی سطحیـه
‫مثل عشق دوران دبیرستان
‫نویسندگی حکم همسرت رو داره
‫آهان
‫خیلی‌خب
‫صحیح
‫خوشگلم اومده!
‫سلام، نیک
‫سلام
‫سلام، لایلا
‫اَن، با جینی آشنا شدی؟
‫بله
‫- سلام ‫- سلام
‫- از دیدن‌تون...
‫یا خدا
‫خب، برنامه چیـه، رفقا؟
‫کلاود، چیکار کنیم؟
‫من؟
‫هر چی جمع بگه
‫وقت ماساژ دارم
‫بعدش دورهمی یه چایی می‌خوریم دیگه؟
‫- باشه ‫- آره؟ خیلی‌خب
‫راستش، من دیگه باید برم
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫می‌دونم. واقعاً شرمنده
‫باید پروژه‌ی گروهیم رو تحویل بدم. ‫باید بَست بشینم و تمومش کنم.
‫بله، عالیـه. ‫چون ما هم این همه راه کوبیدیم و اومدیم
‫واسه بَست نشستن روی پروژه‌ی شما
‫اگه به امشب نرسیدم، ‫قول میدم فردا بیام پیش‌تون
‫فردا روز بزرگ‌مونـه دیگه، نیست؟
‫دوست‌تون دارم
‫من هم دوستت دارم
‫خب، منو داری غم نداری
‫نظرتـه عینهو سال ۹۲، دست‌تودست ‫بریم خیابون بیکن قدم بزنیم؟
‫چرا که نه
‫خب، عسل‌خانم. گفته بودی ‫بیام ببرمت خرید
‫- آره ‫- خب، بزن بریم خرید
‫- بریم؟ ‫- باشه
‫یادم نبود جینی هم تشریف میاره
‫یعنی چی که یادت نبود؟ ‫ما که در موردش حرف زدیم
‫نه، می‌دونم. فقط... براش ‫بلیت نمایش نگرفتم
‫- احتمالاً هم اصلاً دلش نمی‌خواد بیاد ‫- معلومـه که می‌خواد
‫می‌تونی براش بلیت جور کنی؟
‫حتماً
‫وای، پسر. چه بلایی سرِ هات‌اسپات اومد؟
‫وای، الان می‌زنم زیر گریه. ‫رو دستِ هات‌اسپات نداشتیم.
‫هات‌اسپات؟
‫آره، از اون برگرها داشت که ‫روش نیمرو می‌زد
‫وای، چرا هات‌اسپات رو جمع کردن؟ ‫به‌نظرت به خاطر کرونا بوده؟
‫نمی‌دونم. ‫من هم اطلاعاتم به اندازه‌ی خودتـه.
‫با هم هم‌خونه‌ایم
‫ای بابا
‫عاشق بوی چیزمیزهای آنتیکم
‫چه قشنگـه اینجا
‫اونجا رو نگاه
‫خب، من فقط یه قفسه‌ی کتاب نُقلی می‌خوام. ‫نیازی نیست حتماً شیک‌وپیک باشه.
‫باشه
‫این چطوره؟
‫بابا، این چیـه؟!
‫وای، نیک، نه. ‫به‌درد روانی‌ها می‌خوره.
‫عه، لایلاجون
‫این چطوره؟ ‫این یکی به سلیقه‌ات می‌خوره؟
‫آره، حرف نداره
‫عالیـه. فروخته شد
‫چه عالی
‫چیز دیگه لازم نداری؟
‫کیمونوی لکه‌دار داری؟
‫ای خدا
‫نه
وای، صفحه‌ی گرامافون
‫برات یه صفحه گرامافون می‌خرم
‫من و دنی می‌خوایم بریم فروشگاه اثاثیه
‫من گرامافون دوست دارم
‫عه
‫خیلی‌خب پس
‫میگم، حالت چطوره؟
‫عالی. چطور؟ ‫کلاود چی تحویلت داده؟
‫هیچی بابا، هیچی
‫فقط می‌دونم کلاود مراقبه و
‫چند وقتیـه که تنها سر می‌کنی
‫خیلی هم عالی سر می‌کنم
‫عالیـه
‫- سلام ‫- سلام
‫- سلام، رفیق
‫اونجارو
‫- آره، آره ‫- ببینید کی با کی سرگرمـه
‫بعید می‌دونم لایلا تا حالا ‫تلفن روتاری دیده باشه
‫- در مورد جفت‌شون صدق می‌کنه ‫- خیلی‌خب
‫حس می‌کنم رو ابرام
‫اون بالا مالاها
‫میشه دوستانه یه چیزی بهت بگم؟
‫دیگه به ما نگو چه حسی داری، خب؟
‫جلوی فوران احساساتت رو بگیر. حال‌به‌هم‌زنـه
‫چی بگم والا! آدم خوش‌شانسی‌ام
‫- آره، دقیقاً همین‌چیزها. تمومش کن ‫- نه
‫خوش‌شانسم
‫خوش‌شانسم، خوش‌شانسم و خوش‌شانسم
‫هی
‫رسماً زدی شیکوندیش
‫چشمم به یه کافه خورد
‫آره
‫تلفن‌های آنتیک
‫آره
‫کتاب ناپلئون چطور پیش میره؟
‫اونجاشم که داره به دلایل تجاری ‫راهیِ یه سفر اکتشافی به مصر میشه
‫وای، پسر. هنوز توی قرن هیجدهمی
‫کُلی اتفاقات خفن تو راهـه. خوش به حالت.
‫آره، خیلی هیجان‌انگیزه. آره
‫آستین چطور بود؟
‫این دفعه نرفتم
‫چی؟
‫خب، یه سری گرفتاری‌ها داشتم
این مدت مشغول بازسازی کمدها بودم.
‫پسر، فکر کنم ۲۰ سالی میشه که ‫چیزی رو تعمیر نکردم
هیچوقت فنی نبودم
‫عجب
‫یه چیزی بهت بگم، جک؟
‫آره
‫خیلی به‌هم ریخته‌ام
‫وای، نه
‫چی شده؟
تنها بودن ‫غم عالم رو تو دلم تلنبار میکنه
‫ولی دلم نمی‌خواد اینجا ‫حرفش رو پیش بکشم، می‌دونی؟
‫وقتی یه مدت زندگی سخت می‌شه، ‫نباید اخم‌وتخم کنی
‫واسه اینکه اونجوری بیشتر طول می‌کشه
‫خیلی‌خب، کلاودجان، ‫جسارتاً من مخالفم
‫به نظرم بیان افکار و احساساتته که ‫باعث میشه خودِ واقعیت باشی
‫نه، نه. اونطوری نیست
‫بیخیال بابا. ‫نمیشه که همیشه همه چی گل و بلبل باشه، ها؟
می‌خوای با دنی هم حرف بزنیم؟
‫نه، اون متفاوته
از ظاهر به باطن حس خوشبختی بهش دست میده
‫می‌فهمی؟ مثل غذای خوب
‫یه سفر درست‌حسابی. ‫یه چُرت طولانی.
‫همه چی سر جاشـه. ‫همه چی مرتبـه.
‫این... جواب میده، آره
‫خوب به نظر می‌رسه
‫- گفتم که ‫- وای، «وایولنت فمز»
‫باید واسه کیت برش دارم
‫- سلام ‫- سلام
‫همین؟
‫زندگی تنها توی آپارتمان شرکتی نُقلیت ‫خوش گذشت؟
‫خب... یعنی، آره. ‫فوق‌العاده بود.
‫خدایا، از خدامـه برم یه گوشه تنها بشینم و
‫بی‌سروصدا با گوشیم ور برم
‫من هم همین‌طور
‫بعدش که برمی‌گردی به روتین قبلیت
همه چیز خیلی بهتره
‫- انگار قشنگـه ‫- آره
‫توی فروشگاه اثاثیه نبودن
‫چی؟ حتماً همین دور و برن. ‫محالـه قال‌مون بذارن.
‫خب، بدش نمیاد گهگاهی ‫دنی رو بدزده و قایم بشن
عاشق این کارن [کجایی؟]
‫- آره ‫- شاید رفتن گل بخرن
‫- واسه منـه؟ ‫- آره
‫ببین، نه که با جک مشکلی داشته باشم ها، ‫این بشر حرف نداره
‫عملاً فرشته‌ست
‫آره، حرفم اینـه که، می‌دونی دیگه. ‫یعنی، خودت می‌دونی منظورم چیـه.
‫- آره، زندگی زناشویی دردسر داره ‫- دقیقاً
‫یا کلاً بیخیال دنیا باش، مثل نیک
‫زندگیت رو از هم بپاشون و ‫دوباره از صفر شروع کن
‫از تک‌تکِ ما خوشحال‌تره
‫تو دهن من حرف نذار
‫من خوشبختم
‫آره، چون آقایون همیشه ‫یه راه‌دررویی دارن، درست میگم؟
‫نیک پا روی همه‌ی اصول‌ها می‌ذاره
‫واسه خودتون قانون گذاشتید و ‫همه چیز رو دور می‌زنید
‫- یعنی هوس کردی بری سر قرار؟ ‫- اَه، حالم به‌هم خورد
‫نخیر، مردهای هم‌سن‌وسالِ ما به خودشون نمی‌رسن
‫نیومدم اینجا یه آدم جدید رو ببینم
‫نه، واسه همینـه که ‫جک یه شاهزاده‌ست، نیست؟
‫چون تنها مردیـه که...
‫دنبال راه‌دررو نیست
‫سلام عرض شد
‫سلام!
‫- قال‌مون گذاشتید؟ ‫- نه، بهت پیام دادم
‫آره
‫وای، ارسال نشد. شرمنده
‫آره، ولی توی پاییز خشک‌مون ‫داری نوشابه می‌خوری؟
‫چایی‌گلاسه‌ست
‫واسه من هم چایی‌گلاسه سفارش دادی؟
‫چرا بداخلاق شدی؟
‫خب، چون واسه همه لیموناد خریدم و
‫سگه که برام واق‌واق کرد همشو ریختم
‫شرمنده. متأسفم، کلاود
‫عصبانی نیستم
‫به نظرم محشره
‫می‌خواید تنها باشید؟ ‫میرم ها
‫بشینید، بشینید. یالا، بشینید
‫نه، باید برگردم اتاقم و ‫لباسم رو عوض کنم، پس...
‫مطمئنی؟ ‫آخه نون‌تخت سفارش دادیم ها
‫خب، راستش... معده‌ام ترش کرده
‫خیلی‌خب
‫کلید رو بدم بهت پس؟
‫آره
‫می‌بینمت
« مسافرخانه‌ی لوسی فلاکر ناکس »
‫به من چه که چوب گلفش رو می‌خواد
‫قرارمون خونه و تموم وسایلش بود
‫خونه و کل وسایلش، مارلون!
‫ماساژ چطور بود؟
‫معرکه
‫بله، موافقم. ‫یکی‌مون باید این وسط بزرگی کنه.
‫نشنوم پشتم رو خالی کردی ها، مارلون!
‫سلام
‫شرمنده، باید سریع‌ راه بیفتیم ‫بریم نمایش لایلا
‫پا شدم
‫نون‌تخت چطور بود؟
‫خوب بود. تختِ تخت
‫گشنم شده. وقت هست قبل نمایش ته‌بندی کنم؟
‫نه راستش
‫بچه که نیستی. تغذیه‌ات رو کنترل کن
‫گمونم بعدش شام میدن
‫چهار ساعت دیگه‌ست
‫خوبی؟
‫شرمنده گوشیم اونجوری شد
‫عیبی نداره. فقط خیال کردم ‫قراره عین دوتا مرغ‌عشق خوش بگذرونیم.
‫آخه خب ما که همیشه تو تعطیلات نیستیم
اونجا ‫زیرپوستی داشتم می‌گفتم برگردیم ‫با همدیگه
‫از کجا می‌خواستم بفهمم ‫«معده‌ام ترش کرده» یعنی
‫می‌خوای برگردم؟
‫پس گمونم فقط تو و دنی این آخرهفته ‫خوش بگذرونید
‫چند ماهـه ندیدمش ها. ‫تو رو هر روز می‌بینم دیگه.
‫جدی؟ اصلاً من رو می‌بینی؟
‫چی؟
‫هیچی
‫هیچی نگفتم
‫لعنتی. اینجوری نمیشه که
‫صندلی من اون طرفـه؟
‫نه، فقط یکیـه دیگه. ایرادی نداره
‫هی، من اونجا می‌شینم
‫- نمی‌خواد ‫- عیبی نداره
‫نگران نباش. نه، جک، جک. جک
‫این طرف. خیلی‌خب
‫- یالا. آخ! انگشتم! ‫- همه چی مرتبـه؟
‫سخت نگیر
‫وای!
‫کمرم
عجب روز قشنگی بود
‫محشر بود
‫روزی روزگاری،
‫پدرم کانون گرم خانواده‌ی ما رو از هم پاشوند و ‫با یه الاغ رفت تو رابطه
‫نه، لطفاً، تو رو خدا، بابا. ‫تو رو خدا ما رو تنها نذار!
‫حرف، حرفِ منه
‫چیزی که زمانی خونه‌ی ما بود،
‫حالا شده بود ‫هجمه‌ای از کاغذرنگی‌ و ویرانی‌ها
‫پس‌لرزه‌های نابسامان شوخی خرکیت،
‫غیابِ تو، ‫من رو با سیلِ اشک‌هایم تنها گذاشت
‫می‌خوام با نیمه‌ی گمشده‌ام آشنا بشی
‫شخصیتم توی پیلاتس خلاصه میشه
‫می‌دونم که ما رو می‌پذیری
‫فقط زمان لازم داری
‫اینقدر کافیـه؟
‫تو مامان من نیستی!
‫آه، مادر!
‫تنها زاده می‌شویم و تنها از دنیا می‌رویم
‫در این میان، ‫همدیگر را فریب می‌دهیم
‫یا خدا
‫یوهو!
‫ای خدا!
‫- هی ‫- تبریک میگم!
‫ممنونم!
‫عجب ایده‌های بکری داشتی
‫- عجب ‫- ممنونم
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫خوشت اومد؟
‫- معلومـه که آره ‫- ممنونم
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم ‫- ممنونم، مرسی
‫میگما، به نظرم چون دیر ناهار خوردیم...
‫دنی هم پروازش صبح زود رسید
‫به نظرم ما بریم و شما رو... ‫باز با هم حرف می‌زنیم. خب؟
چیه؟
‫خیلی‌خب، باشه
‫ولی به نظرم به جینی ‫یه عذرخواهی بدهکاری
‫یا خدا، برداشتت این بود؟
‫چطور تونستی همچین چیزی بنویسی؟
‫تو چطور تونستی دوست‌دخترت رو ‫بیاری وسط دورهمی خانوادگی؟
‫ازت اجازه گرفتم دیگه
‫نخیر، جلوش ازم پرسیدی
‫می‌دونستم. ‫شک نداشتم تو دلت مونده.
‫وای، خدا
‫هنوز حرف‌مون تموم نشده
‫بدجور گندکاری به بار آوردی
‫اَن، الان وقتش نیست
‫اگه با هم بودیم، یجور دیگه بیانش می‌کردم. ‫ولی خراب کردی.
‫- احمقانه بود ‫- باشه
‫آخ، ای کاش با هم که بودیم ‫این حرف‌ها رو بهت می‌زدم
‫بیخیال، حتی تو هم می‌دونی که ‫نمایشش خیلی زشت و زننده بود
‫امشب، شبِ لایلا بود. ‫داره احساساتش رو بروز میده.
‫برای یه بارم که شده، ‫به بقیه فکر کن
‫انقدر سعی نکن تصحیحش کنی و ‫به دردِ دلش گوش بده
‫راستش به‌نظرم نمایش جالبی بود، ‫موافق نیستی؟
‫بازم بریم تئاتر؟
‫فکر نکنم
‫هی، من هنوزم گشنمـه
‫می‌خوای تا بیکن بریم ‫ببینیم کجا بازه؟
‫نه، حال ندارم
‫باشه
« وایولنت فمز »
« یعنی غولن؟ »
‫آهای!
‫راستشو بخوای، من هم گشنمـه
‫باشه
‫به‌نظرت بث واقعاً داره درس می‌خونه ‫یا که از ما بدش میاد؟
‫شایدم خبر داشت ‫تئاتر قراره آشغال خالص باشه
‫نمایشه روح‌وروانم رو به‌هم ریخت
‫انقدر استرس روم بود که ‫تموم بدنم درد می‌کنه
‫میگما، یعنی کلِ نسل بث ‫قراره بیخیال ازدواج بشن؟
‫به خاطر اینـه که توی دوره‌ی کرونا ‫زیادی از حد نزدیک والدین‌شون بودن؟
‫به‌نظرم یجوری باهاش کنار میان
‫می‌دونی که، مردم همیشه میگن ‫ از برچسب‌زدن بدشون میاد
‫ولی اینجور هم
‫بالاخره یکی باید ایرفرایر رو تمیز کنه
‫دقیقاً. ‫نمیشه از قسط ماشین غافل موند
‫آره، دقیقاً عینهو اون جماعتی که میگن: ‫«خب، ما قرار نیست عروسی بگیریم»
‫«ازدواج می‌کنیم و بعدش یه مراسمی می‌گیریم»
‫- آره ، رفیق. تعریفت از عروسی چیـه؟! ‫- آره، رسماً عروسیـه دیگه، داداش
‫آره
‫آسای‌بولت خوشمزه‌ست؟
‫مزخرفـه
‫مزخرفـه. ‫غلات منجمد شبونه‌ی مسخره‌ایـه.
‫چرا همه چی عوض شده؟
‫والا، رفیق. ‫حیف قدیم‌ها نبود؟
‫آره
‫وای، می‌دونی این تَه چی داره؟
‫۵۹۰‏ پومروی
‫اولین قرارمون باهم ‫تو کوچه‌ی پشت همون ساختمون بود
‫چون از دست هم‌اتاقیت فرار کرده بودیم
‫بریم ببینیم هنوزم عین قدیم‌هاست یا نه
‫وای، نه
‫همینـه؟
‫وای
‫خب، ما سعی‌مون رو کردیم
‫وایسا
‫وایسا، نمیشه بریم یه جا دیگه؟
‫نه، مثل اون نمیشه
‫از دست تو!
‫وای!
‫یا خدا! وای، خدا!
‫یا خدا!
‫به نظرت بازی فریزبی فردا سر جاشـه؟
‫نمی‌دونم والا. خدا به خیر کنه