جادوگر آب
امروز دورهٔ مقدماتی رو تموم می‌کنیم.
تو این پنج روز گذشته، مبانی اکتشاف سیاه‌چاله‌ها رو یاد گرفتین.
و بعد از ظهر امروز، وارد اولین سطح یه سیاه‌چاله واقعی می‌شین.
بالاخره قراره بریم توی سیاه‌چاله...
یه‌کم استرس دارم...
هنوز زوده برای نگرانی، آمون. اگه الآن مضطرب باشی، تا ظهر از پا درمیای.
می‌دونم... ولی خب...
قبل از اینکه راه بیفتیم، اگه سوالی دارین، جواب می‌دم.
کسی سوالی داره؟
ریو...
آیا راهی هست که بشه مستقیماً به سطحی که قبلاً رد کردیم برگشت؟
جالبه که اینو می‌دونی، ریو!
ظاهراً تو استان‌های جنوبی سیاه‌چاله‌هایی هستن که همچین قابلیتی دارن.
ولی توی سیاه‌چالهٔ لون چنین چیزی پیدا نمی‌کنی.
فقط یه سری شایعه شنیدم، نمی‌تونم با قطعیت چیزی بگم.
فهمیدم. خیلی ممنون.
سـ... سفر فوری؟ چی بود اون؟
تعجب کردم که تو این چیزا رو می‌دونی، ریو!
تعجبی نداره که رتبه‌ت D باشه!
فقط یه چیزی بود که شنیده بودم.
سیاه‌چالهٔ لون وسط شهر قرار گرفته،
در واقع بهتره بگیم شهر دورش ساخته شده.
همون‌طور که توی دوره گفتم، هر چند سال یه بار
تعداد هیولاها توی سیاه‌چاله یه‌دفعه چند برابر می‌شه.
به این پدیده می‌گیم «مد بزرگ».
و معمولاً هیولاهایی که اون موقع ظاهر می‌شن تا سطح شهر بالا میان.
برای همین اون دیوارهای دوتایی رو ساختن که جلوی ورودشون به شهر رو بگیره.
آهان، پس دیوار بیرونی شهر از حمله‌های بیرونی محافظت می‌کنه،
و این دیوارهای داخلی از هیولاهای سیاه‌چاله محافظت می‌کنن.
مـ... مد بزرگ؟ شبیه یه فاجعه‌ست که قراره اتفاق بیفته!
همون‌طور که گفتم، هر چند سال یه بار اتفاق می‌افته،
بعیده که به این زودی رخ بده، پس نگران نباشین، تازه‌کارا!
ساختمان صنف رو کنار دروازه دیدین؟
معمولاً اسم و زمان ورود هر کسی که وارد سیاه‌چاله می‌شه ثبت می‌شه.
ولی چون همه‌تون تو این دوره ثبت‌نام کردین، مستقیم وارد می‌شیم.
آمون، یه‌کم آروم باش.
بیا، یه نفس عمیق بکش.
یه‌کم بهتر شدم...
نگران نباش، همه‌مون اینجاییم.
باشه...
همون‌طور که توی کلاس گفتم،
تو سطح اول هیچ هیولای خطرناکی نیست.
می‌تونین آزادانه بگردین، فقط خیلی از ورودی دور نشین.
یه چیزی اونجاست...
کجا دقیقاً؟
روبروئه، ولی یه‌کم فاصله داره.
با جادو نگهش می‌دارم، بعدش تو حمله کن آمون!
اُ... اُکی! فهمیدم!
...یه مورچهٔ سرباز
از اون هیولاهای نسخهٔ مقدماتیه.
راحت‌ترین راه مقابله باهاش اینه که بزنی به پایهٔ گردنش.
الآن ثابتش می‌کنم.
ای یخ، با سرمایت دشمن رو سوراخ کن!
رمح یخی شماره ۸!
آمون، برو و کارشو تموم کن!
باشه!
آفرین!
موفق شدیم ریو!
بیاین سنگ جادوییشو برداریم و برگردیم.
یادگاری اولین شکارمون رو که نباید فراموش کنیم!
این کار مجازه اصلاً؟
ما ماجراجواییم!
طبیعیه که توی سیاه‌چاله‌ها دنبال روزی‌مون باشیم.
واقعاً یادگاری باحالیه.
آره واقعاً.
خب، بیاین جشن بگیریم پایان دورهٔ مقدماتی ریو و آمون رو!
و اولین مأموریتشون توی سیاه‌چاله!
به سلامتی!
خوبه! فقط اگه شراب بود، بهترم می‌شد!
اینجا مشروب سرو نمی‌کنن، و آوردنش هم ممنوعه.
شاید اینجوری می‌خوان بگن که ماجراجوها نباید زیاده‌روی کنن تو نوشیدن.
ولی خب داریم جشن می‌گیریم دیگه! چه اشکالی داره؟
راستش، شجاعتتون توی مبارزه با اون مورچهٔ سرباز تو اولین ورودتون به سیاه‌چاله واقعاً تحسین‌برانگیز بود.
عالی کار کردین!
راستش، من فقط کارشو تموم کردم...
اونم فقط چون ریو خوب ثابتش کرده بود.
ولی آمون هم با شمشیرش یه ضربهٔ دقیق و کشنده زد.
دیگه این‌قدر فروتن نباشین!
در هر صورت، اینکه سنگ جادویی رو گرفتیم خودش یه موفقیت بزرگه—همین مهمه!
برنامه‌تون برای فردا چیه؟
راستش، داشتم فکر می‌کردم دوباره برم سیاه‌چاله...
ولی تنها رفتن یه‌کم استرسمو بالا می‌بره، برای همین مطمئن نیستم.
می‌خوای با من بیای؟ من قصد دارم تا طبقهٔ سوم برم.
واقعاً؟ خیلی دوست دارم!
هنوز اون مورچه‌ای که تو طبقهٔ اول دیدیم ذهنمو مشغول کرده...
توی کلاس گفته بودن این چیزا معمول نیست.
آره، طبقهٔ اول معمولاً فقط خفاش داره.
ولی شنیدم اخیراً مورچه‌های سرباز هم دیده شدن.
توی طبقهٔ اول و دوم، تو چند ماه اخیر گزارش‌هایی بوده.
سؤال اینه که چرا اونجان اصلاً؟
چون مورچه‌های سرباز می‌تونن تونل بزنن و خودشونو برسونن به طبقهٔ اول.
ابِل، ماجراجوهای قدیمی نباید تازه‌واردها رو بترسونن!
بترسونم؟ فقط داشتم یه اطلاعات مفید می‌دادم که خیالشون راحت بشه!
شما سه‌تا هم‌اتاقی‌های ریو هستین، درسته؟ منم ابِل‌ام.
ریو قویه، ولی یه‌کم اخلاقش خاصه—لطفاً هوای‌شو داشته باشین.
ابِل، داری دعوا راه می‌ندازی؟
اِ... ابِل؟ همون ابِلِ...
شمشیر سرخ؟!
ابِل سان! من یه شمشیرزنم، اسمم نیلزِ!
من یه ماجراجو سطح اف تازه واردم ولی شما قهرمان منید
میشه... میشه باهاتون دست بدم؟ خیلی ممنون می‌شم!
البته، حتماً.
سخت تلاش کن، ولی خودتو خسته نکن، باشه؟
زنده موندن اولین وظیفهٔ یه ماجراجوئه.
بـ-باشه! با تلاش منطقی کار می‌کنم!
تو این وقت شب چی شده که اومدی تالار انجمن؟
مأموریتی که قبول کرده بودیم بیشتر از چیزی که فکر می‌کردیم طول کشید.
راستش، تازه برگشتیم.
آها، اینجایی ابِل!
ابِل، باید گزارش بدیم به رئیس انجمن. بس کن از فرار کردن!
نه بابا، فقط داشتم وظیفه‌م رو انجام می‌دادم— راهنمایی نسل جدید ماجراجوها!
وورن؟
هی، وورن! این کار درست نیست!
خودم می‌تونم راه برم!
ریو، یه چیزی بگو!
هی! فقط وای نایستا نگاه کن!
هـ-همه چی خوبه؟
...لین
دارم میام.
ریو، خیلی ببخشید...
ولی باید بریم پیش رئیس انجمن، برای همین ابِل رو با خودمون می‌بریم.
طبیعتاً. اون بالاخره فرماندهٔ شمشیر سرخ بوده.
هر جور دوست دارین باهاش رفتار کنین.
ریو! خائن!
جدی‌ام وورن، بذارم زمین! داری ضایع‌م می‌کنی! واقعاً صحنهٔ جالبیه...
اون خانم ریهیا بود! یه فرشتهٔ واقعی!
آقای ابِل واقعاً فوق‌العاده‌ست.
چی؟ دقیقاً چی تو این قضیه برات جذاب بود؟
لین، واقعاً لازم نبود این‌جوری زل بزنی بهش.
یعنی، اگه ریو اون جادوگر فوق‌العاده‌ایه که شنیدیم...
چرا نباید علاقه‌مند باشم؟
مطمئنم تو هم همین‌طور فکر می‌کنی.
...شاید حق با تو باشه.
عجله نکنین، خودتون به زودی می‌بینین.
می‌بینین که چقدر قویه.
واقعاً داری تلاش می‌کنی باحال به نظر بیای تو این وضعیت؟
ساکت شو!
من رفتم بیرون!
آمون! عجله نکن!
رمح یخی شماره ۴!
گرفتارت کردم!
آفرین!
آره... خیلی ممنون.
یه چیزی تو سبک شمشیرزدنت منو یاد ابِل می‌ندازه...
گفتی معلمت یه ماجراجوی قدیمی از دهکده‌تون بوده؟
آره، یه پیرمرد به اسم کیرو.
ظاهراً تو یه مدرسهٔ بزرگ ...توی پایتخت سلطنتی درس خونده.
یه سبک معروف بود، فکر کنم اسمش مدرسهٔ هیومه.
سبک منم از اونجا الهام گرفته.
فهمیدم. مطمئنم وقتی بهش عادت کنی، خیلی قوی می‌شی.
ابِل همیشه همین‌طوریه.
فکر می‌کردم جادوگری، ولی انگار با شمشیر هم آشنایی داری.
خب، یه معلم داشتم که یه مدت باهام تمرین می‌کرد، ولی...
چون سبک خودم رو ساختم، نمی‌دونم واقعاً می‌شه گفت با شمشیر وارد بودم یا نه.
نفست جا اومده؟
آه-آره! خوبم!
لازم نیست خودتو خسته کنی.
سبک مبارزت خیلی انرژی‌بر به نظر میاد.
واقعاً این‌طور فکر می‌کنی؟
ولی اگه خوب یادش بگیری، جلوی آسیب رو می‌گیره.
یه سبک مبارزهٔ خیلی امنه.
مهم‌تر از همه اینه که آمادگی جسمیتو بالا ببری. بهت پیشنهاد می‌کنم تا جایی که می‌تونی بدوی.
اوه-باشه، فهمیدم.
اگه ادامه بدی، قطعاً پیشرفت می‌کنی.
من یه مدت با ابِل سفر کردم.
اون همیشه روزشو با تمرین‌های پایه‌ای شروع می‌کرد.
ممکنه تو شمشیرزنی استعداد داشته باشه، ولی حتی نابغه‌ها هم باید زحمت بکشن.
حتی ابِل هم؟
منم تلاش می‌کنم! درست مثل اون!
این همون روحیهٔ درستیه.
خب، من دیگه باید برم...
چی؟ امروز نمی‌ری سیاه‌چاله؟
نه، برنامهٔ دیگه‌ای دارم.
اولین باره میای کتابخونه‌مون؟
آره.
فکر نمی‌کردم این‌قدر بزرگ باشه.
اگه هیچ پیش‌زمینه‌ای تو کیمیا نداری، پیشنهاد می‌کنم از اینجا شروع کنی.
خیلی ممنون!
این یکی کتاب پایه‌هاست، و اون یکی کتاب دستورالعمل‌ها.
نمی‌دونم از کجا شروع کنم...
اگه بخوام جدی یاد بگیرم، باید نسخه‌های خودمو داشته باشم.
نمی‌دونم چقدر هزینه‌بره...
کسوف؟
چی شده؟
این حس چیه؟
انگار کل دنیا... فرق کرده.
چه قدرت آتیشی‌ای!
فهمیدم. پس یه انسان هم وارد ماجرا شده.
ولی این چیزی رو عوض نمی‌کنه... تا وقتی که از شرّت خلاص بشم.
این شدت... نکنه اون یه آکوما باشه؟
اگه این‌طور باشه، هم‌سطح بیهی کوچولو و گریفونه. خیلی بده...
خیلی خیلی بده! باید فرار کنم!
ولی اصلاً می‌تونم از این فضای عجیب فرار کنم؟
نیاز به تقویت جادویی دارم!
بسّه!
گفتم بسّه!
واقعاً عجیب بود که تونستی جلوی آتش جهنمی رو بگیری.
ولی اینکه نیزهٔ باد رو خنثی کردی به‌جای اینکه سوراخ بشی...
صبر کن، اون شنلی که پوشیدی...
از پادشاه پری‌هاست، درسته؟
همه‌چی روشن شد. انگار مجبورم راه سخت رو انتخاب کنم.
در هر صورت...
الآن وقت مرگته!
خیلی کندی!
اون خیلی سریعه! از جادوی باد واسه سرعت بیشتر استفاده می‌کنه؟
تا وقتی تو حالت دفاعی باشم، نمی‌تونه بهم ضربه بزنه.
جز اون، ضربه‌هاش اصلاً با استاد من قابل مقایسه نیستن.
حتی پادشاه پری‌ها بهت شمشیر داده؟ تو کی هستی اصلاً؟
چطوری این‌قدر سریع طلسم می‌خونی؟
واقعاً یه هیولایی هستی!
عجیبه این حرف از تو درمیاد.
تو واقعاً یه تهدید جدی‌ای.
باید بکُشمت.
الآن!
این بهترین چیزیه که داری؟
پایان راهته!
خیلی زود داره درمان می‌شه!
منو نخندون، انسان!
با اینکه اذیتم می‌کنی، ولی وقتم تموم شده.
یادم نمیاد آخرین باری که از یه مبارزه این‌قدر خوشم اومده باشه.
واقعاً سرگرم‌کننده بودی، انسان!
می‌شه لطفاً زودتر بری؟
فکر می‌کردم خودت هم خوش می‌گذرونی.
با اینکه دلم می‌خواست ادامه بدم...
این منطقه یه حالت خاص داره و منم اختیار محدودی اینجا دارم.
منطقه خاص؟
اسم من لیونور اوراکا آلبرکرکیه.
اسم تو چیه؟
من ریو هستم، ای آکوما!
آکوما؟ از ما هم خبر داری؟
پس باید هر کاری می‌کردم تا از شرّت خلاص شم.
نه، تو از اونایی نیستی که بشه تو یه مدت محدود باهاشون کنار اومد.
باشه، باشه...
تا دیدار بعدی، ریو!
امیدوارم هیچ‌وقت نباشه!
این‌جوری نگو. با قدرتی که داری قطعاً دوباره روبه‌رو می‌شیم—چه بخوای چه نخوای.
چه با من... چه با یکی دیگه از ما.
ما؟ منظورت کیه؟
نذار کس دیگه‌ای قبل از من بکُشتت— جونت دیگه مال منه!
و دفعهٔ بعد، قوی‌تر از این خواهم بود.
تا اون موقع...
به‌سختی جون سالم به‌در بردم...
اگه اون شنل نبود، الآن یه سوراخ وسط شونه‌م بود.
خسته‌م، درد دارم، سرم گیج می‌ره...
فکر کنم وقتشه اون کتابا رو بخرم— یعنی باید یه‌کم پول برداشت کنم..
فکر نمی‌کردم این‌قدر پول تو حسابم باشه!
رئیس انجمن گفته بود که سنگ جادویی وایفرن رو خیلی زود تبدیل می‌کنه.
ولی واقعاً یه سنگ این‌قدر می‌ارزید؟
به‌نظر می‌رسه تا مدت‌ها لازم نیست نگران پول باشم.
پس دیگه نیازی نیست خیلی سخت کار کنم، نه؟
فکر خوبیه، مگه نه؟
هنوز کسی برنگشته؟
می‌خواستم شونه‌مو درمان کنم، ولی فکر کنم اول برم کتابخونه.
این دیگه چیه؟
اگه خسته نبودیم، له‌تون می‌کردیم کرم‌های بی‌عرضه!
کم پیش میاد تهدیدی این‌قدر توخالی ببینم!
چه حرف بزرگی از کسی که برامون کمین گذاشته!
صبر کنید—یعنی انتظار دارین هیولاهای سیاه‌چاله قبل حمله هشدار بدن؟
درسته. اگه حواست پرت باشه، تاوانشو باید خودت بدی.
ریو!
حرفت کاملاً بجا بود!
واقعاً انتظار داشتی قبل حمله بهت هشدار بدم؟
نه دیگه، معلومه که نه.
بی‌ادب!
اون دانه، از اتاق شماره ۱!
پس تویی که اسمش دانه‌ست. خب، حالا چی؟
می‌خوای با خفت فرار کنی بعد شکست رفیقاتو ببری؟
لعنت بهت!
اون ضربه حتماً درد داشت.
شاید هنوز از مبارزهٔ قبلی یه‌کم عصبی‌ام.
این یه شربته. چون کشیشی، از تو شروع می‌کنیم.
ممنونم واقعاً.
می‌دونم شما صبحا با آمون تمرین می‌کنین، این کمترین کاریه که می‌تونم بکنم.
درسته، ولی بازم حس تحقیر دارم!
انگار همه‌تون باید روی استقامتتون بیشتر کار کنین.
پیداش کردم! چون خودمم خسته‌م، چرا با هم استراحت نکنیم؟
ای الههٔ مادر، دست شفابخشتو بهم بده...
شفای کوچک!
دردم رفت! واقعاً کشیشی!
ممنون بابتش.
استخون نشکسته، ولی ضربه واقعاً سنگین بود.
اگه به قلبت خورده بود، واقعاً خطرناک می‌شد. چی شده بود دقیقاً؟
راستش، هدفش قلبم بود ولی لحظهٔ آخر جاخالی دادم.
خوشحالم که زنده موندم!
صبر کن، تو که خیلی قوی‌ای، ولی فقط تونستی به‌سختی جاخالی بدی؟
اصلاً با کی درگیر بودی؟
خب، اگه فرصتی شد، یه روز همه‌چیو براتون تعریف می‌کنم.
لیونور حسابی گیرم انداخت بعدشم عصبی‌مو خالی کردم سر یه سری تازه‌کار.
امروز اصلاً روز خوبی برام نبود.
اون یه آکوما بود؟
و طبق حرفاش، باید بیشتر از اینا باشن.
و اون فضای عجیب هم بود... خیلی چیزا هست که باید کشف کنم.