مترجم: پریسا
یالا، گاوها.
یالا، تکون بخورین!
اون یکی چقدر سریعه. مثل فشنگه.
از وقتی این گاو رو آوردیم، همینجوری اینطرف و اون طرف میدوئه.
گاو رو نمیگم.
اگه طناب پرتاب کردن رو یاد بگیره، ممکنه از کار بیکار بشیم.
هرکاری میکنی، اینو بهش یاد نده.
بهترین راه واسه اینکه بفهمی یه زمین واقعا ناشناخته‌ست...
اینه که برای توصیفش از کلمات استفاده کنی.
اگه نتونستی، متوجه میشی که اون زمین بکره.
دست های کثیفمون بهش نخورده.
وقتی میبینیش، زبانت بند میاد.
مبهوت یکپارچگی بی نهایتش میشی...
وقتی به بلندیش میرسی، بلندی های یکسان دیگه ای هم میبینی.
آدم باید مثل ملوان، خورشید و ستاره ها رو بشناسه،
تا راه همچین جایی رو بلد باشه.
بیشتر از یه هفته‌ست که چیزی جز علف ندیدیم.
نه شکاری، نه پرنده ای، نه ماری،
حتی نه یه مارمولک،
و نه شاهدی که نشون بده نژاد انسانی هنوز وجود داره.
ولی دشت ها از استخوان پر شدن.
دست کثیف انسان ممکنه تو شهر دیده نشه.
چون دست کثیف خودش شهر رو ساخته.
ولی اینجا،
جایی که برائت، ماده معدنی داخل خاکه،
کثیفی دست هامون خودش آخرالزمانه.
می بینمشون.
چیکار کنیم؟
همینجوری مراقب گله باش. نگران اونا نباش.
فقط اومدن مالیات بدن.
چه مالیاتی؟
وقتی تو زمین کومانچی گاو میچرونی باید مالیات بدی.
خب،《بایدی》در کار نیست،
ولی اگه میخوای کارت به جنگ مسلحانه نکشه،
فکر خوبیه...
کومانچی ها میتونن‌ مالیات بگیرن؟
زمین خودشونه.
میتونن هر کاری که بخوان بکنن.
تنها کسایی که فکر میکنن اینجا آمریکاست.
هنوز تو واشنگتن زندگی میکنن.
توی اون تنگه آبه‌.
گله رو ببرین اون طرف.
همینجا کمپ میزنیم.
اول یکیشون رو واسه آشپز ذبح کنین.
- خیلی خوب. - بله، آقا.
آره.
یالا.
واسه من، کمتر بپزه.
باشه، قبلا واسه شما کومانچی ها آشپزی کردم.
سلیقه‌تون رو میدونم.
معلومه داری چه غلطی میکنی؟
میشه بگی چه غلطی داری میکنی؟
داری چه غلطی میکنی!
انگلیسی بلدی؟
کی تو این خراب شده بلده انگلیسی صحبت کنه؟
من بلدم.
فقط یک بار حرفم رو میزنم!
خیلی خوب، همتون به صف بشین،
کنار میز به صف میشین!
یه بشقاب و یه چنگال بر میدارین،
بعدش بهتون غذا میدم!
وقتی غذاتون رو خوردین، بشقاب و چنگالتون رو نگه میدارین!
میرین توی نهر میشوریشون، ولی گمشون نمیکنین!
اگه گمشون کنین، سه دلار بهم بدهکار میشین...
بعدشم مجبورین با دستای کوفتیتون غذا بخورین.
《کوفتی》یعنی چی؟
ببینم چی صدام کردی؟
آره، گفتم کوفتی یعنی چی؟
معنی کلمه رو نمیدونه.
اون پسره هم نمیدونه.
ولی الان میره از اون میپرسه.
بعدش خدا باید به دادت برسه.
پس، شاید بهتر باشه دیگه این کلمه رو به کار نبری.
- خلاص شدن از دست عادت سخته. - خب باید از یه جا شروع کنی.
همین الان!
مامان،《کوفتی》یعنی چی؟
یعنی کتک خوردن، یه کتک درست و حسابی،
اگه دوباره از دهنت بشنوم.
اون آقاهه هم قراره کتک بخوره؟
احتمالا یه شکلیش رو به زودی تجربه میکنه، پسرم.
یالا.
به صف بشین!
اون میگه صف ببندین ولی اونا نمیبندن.
اونا مهمونن. مهمون ها صف نمیبندن.
باحال نیست؟
نصف استیک رو براش بذارم؟
باشه، یه استیک کامل رو براش میذارم.
اگه یه بار دیگه جلو بچه‌ام اون حرف رو تکرار کنی...
با همین چنگال کوفتی پدرت رو در میارم.
- بله، خانم. - نصف استیک کافیه.
- ممنون. - خواهش میکنم.
- ممنون. - خواهش میکنم، خانم.
- محض اطلاعت بگم، میتونست از اینم خیلی بدتر پیش بره.
آویزه گوشم شد.
آره، ببینیم و تعریف کنیم.
گمونم اون دختره از اون سرخ پوست ها خوشش اومده.
اگه من جات بودم، زیاد وقتم رو...
صرف اینکه اون دختره به چی فکر میکنه نمیکردم، رفیق.
عمرا اگه چیزی دستگیرت بشه.
از اسبت خوشم میاد.
《تندر》. اسمش‌ تندره.
چرا تندر؟
چون مثل تندر سریعه.
پس، نشونم بده.
داره کجا میره؟
قراره مسابقه بدن.
میخوان چیکار کنن؟
لعنتی.
گمونم صدای منطقش، خاموش شده.
صورتش رو ببین، عزیزم.
میبینم.
فقط نمیخوام افتادنش رو ببینم.
تنها وقتی که نیاز نیست نگرانش باشی...
... وقتیه که سوار اسبه.
آماده این؟
حرکت!
گمونم افسارش ول شد.
نه. خودش ولش کرد.
تندر.
بهت که گفتم.
گمونم خود تو تندر هستی.
تندرِ مو طلایی.
دیگه اینجوری صدات میکنم.
تندرِ مو طلایی.
من چی صدات کنم؟
سم.
سم؟
سم.
چرا سم؟
اسم قاتل همسرم بود.
اسمش رو میدونم چون مجبورش کردم بگه.
بعد کشتمش و اسمش رو گرفتم.
منم یه نفر رو کشتم.
ولی اسمش رو نمیدونستم که بگیرم.
به اسمش نیازی نداری.
با داشتن اسمش همیشه عزادار میمونی.
اسم تو تندره.
تندر عزاداری نمیکنه.
اینکار رو هم نمیکنه.
خدا چهره ی زیبایی بهت داده.
و موهای طلایی.
به چاقوی بهتری نیاز داری.
این زیادیه.
تو مسابقه رو بردی.
دیگه مال من نیست.
مال توئه.
هنوز بیداری؟
وقتی هوا ابری میشه خوابم نمیبره.
خیره شدن به ابرها منو به فکر فرو میبره‌.
واسه خوابیدن باید ستاره ها رو ببینم...
کاش میشد دوباره ۱۸ سالم بشه...
- کجا میری؟ - میرم خواب لوله کشی داخلی رو ببینم.
خوشحالی؟
الان رو میگی یا کلا؟
جفتش.
در کل...
نگرانم.
به عنوان همسر. به عنوان مادر.
زنده موندنمون اینجا...
به نظر از کنترلمون خارج شده.
پس، نه.
در کل خوشحال نیستم.
ولی در حال حاضر، با مردی هستم که عاشقشم،
پسری دارم که میپرستمش، و دختری دارم که بهش غبطه میخورم...
خیلی خوشحالم.
البته، اگه نخوابی،
فردا دیگه بهت غبطه نمیخورم.
دوستت دارم.
مردم فکر میکنن چون ابرها منشا بارون هستن،
پر از آب هستن.
ولی چطور ممکنه؟
چطور ممکنه آب بالا سرمون غوطه ور باشه و بعد سقوط کنه،
انگار جاذبه فقط وقتی آسمون اجازه بده،
انجامش میده.
ولی این یعنی آسمون فکر میکنه...
و ابرها زنده‌ان و تصمیم میگیرن که اجازه ی باریدن رو بدن.
ولی چطوری تصمیم میگیرن که کجا ببارن؟
و کی ببارن...
چرا ابرها تصمیم میگرن یک جا سیل راه بندازن و جای دیگه رو از آب دریغ کنن...
تا وقتی زمین ترک بخوره و به بیابونی تبدیل بشه؟
شاید اصلا جاذبه ای درکار نباشه.
شاید تمام چیزی که دانشمندها《کشف کردن》 دروغ باشه،
و باد، دنیاست که داره به ما میخنده.
از راهزن ها چه خبر؟
این راهی که دارین میرین بدتره‌.
اونقدر بزرگین که ارزش داشته باشین،
و اونقدر هم کوچیک که از پس‌تون بر بیان.
اینجا بیشتر دزد داره.
شمال کَنزاس و وایومینگ،
هنوز در حال جنگن.
دیگه کالسکه ای اون طرفی نمیره‌.
مردم با قطار سفر میکنن...
اگه این اطراف راهی رو بلد بودم، بهت میگفتم.
راهش اینه که که تصمیم بگیرن تو کلرادو زندگی کنن.
آسمون خشمگینه.
دزدهای اینجا برای مخفی شدن از طوفان کمک میگیرن.
یادم میمونه.
خواستین میتونین شب رو اینجا بمونین و صبح راه بیفتین.
فردا طوفان میشه.
شما هم باید برین.
کاشکی میتونستم.
ببرشون کلرادو.
همونجا بذارشون.
اینطوری واسشون بهتره.
آره.
آشپز رفته.
کجا رفت؟
نمیدونم.
فقط رفته.
محاله ترکمون کنه. اونم اینجا.
خودکشیه.
شاید داره سعی میکنه از طوفان جلو بیافته.
کاش ما هم همین کار رو میکردیم.
گمون نکنم دیگه بتونیم از اونا پرستاری کنیم.
یا باید سرسخت بشن یا بمیرن.
چرا اینجا خوابیدی؟
اونجا پیش اون میخوابیدم؟
منطقیه.
باید راه بیافتیم. بریم سمت گله.
طوفان تو راهه.
بریم، عزیزم.
اِلسا...
اِلسا، دنبالشون نرو!
اینجوری گله رو پخش و پلا میکنی.
مستقیم میرن سمت لوکانتری و آروم میگیرن.
بعد از طوفان پیداشون میکنیم.
- یعنی میذاریم برن؟ - بذار برن.
کالسکه رو نگه دارین! کالسکه رو نگه دارین!
همین الان پیاده شین!
سمت باد بدوئین.
پست ترین نقطه رو پیدا کنین و مخفی بشین!
چرا سمت باد؟
تا این طوفان کوفتی شما رو نبره.
یالا!
باید اسب ها رو باز کنیم!
- چی؟ - باید تا قبل اینکه اسب ها باهاتون فرار نکردن...
اونا رو باز کنیم!
یکی رو براتون زین میکنیم...
و بعدا میریم‌ سراغ بقیه.
جیمز...
اون چیه؟
گردباد.
داره میاد.
بگیرش.
بخواب. بخواب رو زمین، پسرم. بخواب رو زمین.
باید زین رو برداریم.
اِلسا چی؟
اینجا پایین ترین جاییه که میشه رفت.
کاری نمیتونی واسمون بکنی.
میخوای چیکار کنی؟
میخوای چیکار کنی، جیمز؟
میخوای وقتی گردباد اومد سمتمون باهاش بجنگی؟
نمیدونم میخوام چیکار کنم ولی همینجا انجامش میدم.
اون یه دختر جان سخته.
بخوابین رو زمین!
چیکار کنیم؟
فرار میکنیم.
کدوم طرف؟
اون طرف.
آروم باش، پسر.
اسب رو آزادش کن.
چطوری زنده بمونن؟
زنده نمیمونن. آزادش کن.
دوستت دارم.
برو!
میرم پیداش کنم.
قراره کجا بریم، مامان؟
میریم کمک کنیم.
یالا، بیا بریم.
جمعشون کنیم؟
اول دنبال اسب ها میگردیم.
گمونم هر دوتون تندر هستین.
طوفان به گرد پات هم نرسید، مگه نه؟
دنبال بقیه میگردم.
چطوری میخوای برشون گردونی؟
چه هفته ی اول جالبی بود.
اصلا خسته کننده نیست.
از دست طوفان فرار کردم...
و همزمان یه سرخ پوست یه دختر رو ازم قاپید.
باید یه چیزی داشته باشی تا از دستش بدی، رفیق.
اعتراف میکنم که...
شاید جذابیتم رو دست بالا گرفتم.
هر چیزی که الان میبینی و هر چیزی که..‌.
دیروز دیدی، خونه‌ی منه.
اینجا رو همیشه خونه خودت بدون، تندر مو طلایی.
حالا خونه‌ی تو هم هست.
میدونستم از پسش بر میای.
تا یکی دو کیلومتر دنبالمون کرد.
یه جایی رو واسه مخفی شدن پیدا کردیم و از رومون رد شد.
خب، حالا میتونی به هر کسی که گوش میده بگی، از جهنم جون سالم به در بردی.
جهنم نبود، بابا.
زیبا بود.
خب، دختر عزیزم، گردبادی که دنبال تو بود...
با گردباد من فرق داشت...
چون گردباد من جهنم بود.
بقیه‌شون هم از پسش بر اومدن؟
پشت سرم هستن.
بریم سوارشون کنیم.
حالا دیگه هیچی نداریم.
چطور بدون چیزی زنده بمونیم؟
هیچ چیز غیر قابل تعویضی رو از دست ندادیم.
با چی تعویض کنیم؟
هیچی نداریم.
نه پولی داریم نه هیچی.
ببین. من اندازه ی جفتمون پول دارم.
هیچی از دست ندادی.
حالا بیا بریم... چیزایی که میتونیم پیدا کنیم رو جمع کنیم.
جوزف؟
جوزف...
میرم دنبال اسبت بگردم.
به نظرت چند تا از کالسکه ها رو دوباره میتونیم استفاده کنیم؟
شاید دوتا.
با کالسکه هایی ‌که باقی مونده میشه هشت تا.
برای بیست و شش تا آدم بالغ و بیست و دو تا بچه.‌‌..
کافی نیست.
میدونم.
نزدیک ترین شهری که بشه چندتا خرید کجاست؟
دِنوِر. باید برگردیم.
اگه نصفشون پیاده بیان، دووم نمیارن.
یه ماه با کالسکه تا《دون》راهه‌.
میخوان چی بخورن؟
گاو‌ها رو، اگه بتونیم پیداشون کنیم.
اگرم نتونستیم، اسب ها رو.
- من عمرا اگه اسب بخورم. - منم.
پس، چی بخوریم؟
گمونم هیچی.
موفق شدی.
ممنون.
خیلی خوب، بریم این گله رو جمع کنیم.
فکر کردم شاید ما رو گذاشتی رفتی.
فقط از طوفان جلو زدم.
اولین سفرم تو بیابون نیست.
فکر کردم شما هم پشتم میاین.
باید میومدیم.
چند نفر مردن؟
هیچی.
پس به نظر نگه داشتنشون تصمیم درستی بود.
مدیریت یه گروه وسط شب، آدم رو خسته میکنه.
این یکی رو بر میگردونم.
منم پشت سرت میام.
احیانا گله گاوها رو ندیدی؟
دیدمشون. حدود یکی دو کیلومتر عقب تر.
شش نفر از پسراتون داشتن جمعشون میکردن.
ما شش تا پسر نداریم.
از ما دزدی شده.
دزدهای گاو، گله رو جمع کردن.
- کجا؟ - چند کیلومتر بالاتر.
- چند نفرن؟ - شش نفر.
خب، بریم سراغشون.
میتونیم گاوها رو بالا نگه داریم.
بعدش دوباره برگردیم بریم دنبال پیشروها.
فقط‌ بهشون بگو کالسکه ها رو گرد بچینن.
دیگه اونقدر کالسکه نداریم که گرد بچینیم.
من و تو و توماس، میریم سراغ گله.
بقیه هم پیش کالسکه ها میمونن.
منم باهاتون میام.
خانم جوون، تو آخرین بار دست به تفنگ شدی.
خودت گفتی احتمال اینکه برگردن یا برن جلو یکیه.
اونطوری اونجا تیراندازیه و تو اینجایی.
اگه قراره تیراندازی بشه، میخوام پیشت باشم.
کسی کمکم نمیکنه؟
متاسفانه باید بگم حق با دخترته.
وقتی پیداشون کردیم، تو یه جا میشینی...
تا کارمون با اونا تموم بشه، شیر فهم شد؟
این عجیب ترین گروهیه که تاحالا براش کار کردم.
قشنگ امتحانت میکنه.
میخوای بهش بگی؟
معلومه که نمیخوام بهش بگم.
باید یه چیزی بهش بگیم.
اون پیشروها تفنگاشون رو پیدا کردن؟
چندتایی رو پیدا کردن. اونجان.
من اونا رو پُر و پخشش میکنم.
چرا؟
به نظر چندتا دزد گاوهامون رو بردن.
بعید میدونم این اطراف باشن، ولی ممکنه برگردن.
شوهرم کجاست؟
رفت دنبالشون.
دخترم کجاست؟
گفت امن ترین جای دنیا اینه که پیش پدرش باشه.
ازتون میخوام همینجا بمونین...
و با جون و دل مراقب پسرم باشین.
اسبت رو لازم دارم.
چرا؟
تا برم دخترم رو برگردونم.
از اون اسب لعنتی بیا پایین.
با جون و دل مراقب پسرم باشین.
فهمیدین؟
بله، خانم.
خب...
حالا میفهمم دختره به کی رفته.
تره به بذرش میره.
میخواین ملخ شکار کنیم؟
معلومه.
اونا شش تا نیستن، کاپیتان.
دوازده تاشون رو شمردم.
سیزده تا.
فرار کنین. و پخش بشین
همینطوری فرار کن، هر اتفاقی که افتاد واینستا!
هیچ ترسی احساس نکردم.
اینم درواقع مثل بقیه مسابقه ها بود.
آدم از چیزی که نمیدونه میترسه.
من میدونستم چه اتفاقی قراره بیفته.
یا مسابقه رو برنده میشم یا کشته میشم.
آرامش خاصی تو سادگیش بود.
با اینکه صدای نزدیکتر شدن سم اسب ها رو میشنیدم،
هیچ ترسی احساس نکردم.
هر نوع کشتنی وحشتناکه.
حتی وقتی که موجه باشه.
حتی وقتی من یکی رو کشتم، وحشت کردم.
ولی تماشای آدم کشی سم، مثل تماشای یه شیر...
در حال حمله به آهویی بود.
خشمش بسیار باشکوه بود که فرصتی برای وحشت باقی نمیموند.
حتی برای کسایی که اونا و میکشت.
سوالی برام پیش اومد.
موندم نکنه اونی که مرده منم...
و همه ی اینا یه رویا بود.
میدیدم که داره دور میشه و من تصمیم گرفتم که باید بیدار بشم.
باید زنده بمونم.
بعد رفتم دنبالش.
اوضاعش چطوره؟
رفته تو کمربندت.
درش بیار.
یعنی چی؟ همینجاست.
درش بیار.
گمونم باید فشارش بدم تا در بیاد.
یه سوغاتی کوچولو واسه پسرت.
گلوله ای که تو رو از پا در نیاورد.
گلوله کمونه کرده.
خیلی عمیق نیست.
ولی هنوز باید سربش رو در بیارم.
اون یکی چطوره؟
فقط خراشم داد.
گمونم از آخرای شانست استفاده کردی، توماس.
اوضاع خودت چقدر بده؟
من تیر نخوردم.
لعنتی. این دیگه چه کوفتیه؟
پیداش نمیکنم.
میبینیش؟
بچرخ.
حتما از یه جایی داره میریزه دیگه.
کلاهت و در بیار، کاپیتان.
باورم نمیشه.
حالا تو هم از آخرای شانست استفاده کردی، کاپیتان.
اگه یادم باشه، این مال توئه، توماس.
آره، خودشه.
شی، قسم میخورم،
وقتی گنده تر از دهنت لقمه برمیداری،
واقعا که گنده برمیداری.
از گفتنش اصلا خجالت نمیکشم،
از دیدنت خوشحال شدم، چارلی.
اینجا چیکار میکنی؟
ظاهرا همون کاری که تو میکنی. راهزن‌ها و ولگردها رو شکار میکنم.
هرچند انگار شما همه ی راهزن‌ هاتون رو یک جا شکار کردین.
واقعا ازت ممنونیم.
کشتن دزدهای گاو یکی از پنج لذت بزرگ غربه.
نیازی به تشکر نیست.
میتونی از اونا تشکر کنی.
بیشتر از اونا هم انجام میدیم.
الان گروهت کلا پنج نفر شد؟
خب، من بیشتر از تو مشکل پسندم، آقا‌.
اسب و طلوع خورشید...
و همینطور سواری توی طبیعت وحشی رو اضافه کردم، با خودم گفتم ارزشش رو داره.
فکر میکردم اینا تو لیستت بودن.
نه، تازه اضافه کردم.
دوست ندارم صبح زود پاشم.
زخمی شدی.
حالم خوبه.
تو خوبی؟
منم خوبم.
نگین که میخواین اونا رو خاک کنین؟
چارلی، راستش رو بخوای،
گمون نکنم ارزش چال کندن داشته باشن.
اردوگاهتون کجاست؟
من میدونم.
خب، شاید اونا لیاقت نداشته باشن،
ولی یکی باید واسه اون عوضی های بیچاره...
دعا بخونه.
بعید میدونم بخوای بشنوی.
نه.
باید برگردیم پیش گروهمون.
اونجا میبینیمت.
اِلسا؟
اِلسا!
اسبت رو بده.
خواهش نکرد...
وقتی برگشتیم اردوگاه، یه کلمه هم حرف نمیزد.
نه تو چشم های پدرم نگاه میکرد... نه تو چشمای من.
صدای گریه‌اش رو قبل از طلوع آفتاب کنار آتیش شنیدم.
کنارش نشستم و ازش پرسیدم مشکلش چیه.
گفت یه مردی رو سر یه اسب کشته.
و حالا جان تنها امید خانواده‌مون برای رسیدن به بهشت بود.
جراتش رو نداشتم که بهش بگم بهشتی درکار نیست،
چون بهشت همینجاست که هستیم.
تو جهنم هم هستیم. همزمان با هم.
درست کنار هم.
و خدا هم زمینه.
مترجم: پریسا