« سارقان زمان » « فصل ۱، قسمت ۳»
مامان، بابا، من برگشتم.
خودم تنهایی رفتم مدرسه.
قابلتونو نداشت.
کجایین؟
مامان، بابا، هیچی واسه خوردن نیست.
ایش.
کجایین پس؟
الان این یه شوخی خیلی بی‌مزه‌ست؟
کوین؟
کجایی خنگول؟
پیدات کردم کوین.
اتفاقی بود.
اون موجودی که خونه‌ی من بود چی بود که مامان و بابامو به زغال‌‌سنگ تبدیل کرد؟
فیانا بود. اون یه شیطانه. به بانوشکارچی معروفه.
وای وقتی دیدمش مور مورم شد.
- وحشتناک بود. - فقط بوی تعفنش!
- اه. - قبلاً باهاش دوست بودم.
ولی موهای معرکه‌ای داره.
- چشماش شگفت‌انگیزن. قدرتمند به نظر می‌رسه. - خیلی خفنه آره. نگاه نافذی داره.
چرا بهمون نگفته بودی که قبلاً با اون شیطان قرار می‌ذاشتی؟
خجالت می‌کشیدم. دیدین که چه شکلیه. زیادی تنده.
اون والدینم رو به تیکه‌های زغال‌سنگ تبدیل کرد.
- دقیقاً. - بچه‌ها. برگ خوراکی پیدا کردم.
- اما... - نه.
ما نمی‌خوایم برگ بخوریم، بیتلیگ.
به نظرتون «شر مطلق» اونو فرستاده؟
شر مطلق؟
اون دنبال نقشه بود.
حتماً شر مطلق می‌دونه دست ماست.
چی؟ نه بابا. عمراً.
نه... اما اشکال نداره. من می‌دونم چی کار کنیم.
خب... نه معلومه که نمی‌دونم.
نه نمی‌دونم.
اما... یه راهی پیدا می‌کنیم و... آروم باشید دیگه خب؟
- از پسش برمیایم. - این ریشه‌های عجیب و غریب چی؟
نه، مرسی.
پس والدین من مردن؟
حالشون خوب به نظر نمی‌رسه.
ولی ما یه برنامه داریم...
چون یه نقشه داریم که می‌تونیم باهاش توی زمان سفر کنیم.
اگه بتونیم به موقع برسیم اونجا.
آره و می‌تونیم سعی کنیم جلوشو بگیریم.
به نظرتون جواب می‌ده؟
- نه. - خب اون اینطور فکر نمی‌کنه.
اما من؟ شاید.
نمی‌دونیم که می‌تونیم زمان رو تغییر بدیم یا اصلاً تاثیری روش بذاریم یا نه.
نه ولی ما ویجیت رو داریم که نقشه رو مثل کف دستش بلده.
ویجیت الان کجاییم؟
طبق محاسبات من، پاریس مرکزی، سال ۱۹۶۸.
درست نیست نه؟
هنوز دارم سعی می‌کنم یادش بگیرم.
یه خوراکی پیدا کردم.
فسیل.
چقدر خفن!
تخم.
- وای. چه معرکه. - وای.
شماها چی دوست دارین؟ می‌تونم نیمرو درست کنم.
می‌تونم نیمرو با نون تست درست کنم.
کوکوی فریتاتا چی؟
- اوه. کوکو. - اوه کوکو.
به نظرتون تخم چیه؟ یه شترمرغ با جثه‌ی دو برابر؟
احتمالاً یه شترمرغ با جثه‌ی چهار برابر.
بیتلیگ. خطر احتمالی پشت سرته.
بیتلیگ می‌شه لطفاً تخم‌ها رو بذاری زمین و...
مسئله خیلی مهمه... نذار بشکنن.
شترمرغ با جثه‌ی چهار برابره؟
گمون نکنم.
فکر کنم باید فرار کنی.
به نظرم نباید از جات تکون بخوری.
کدومشو انجام بدم.
خب...
- اوه. - ای وای.
آخ.
چرا تو می‌گی آخ؟ اون داره زخمی می‌شه.
من آدم همدلی‌ام. وقتی بقیه دردشون می‌گیره منم حسش می‌کنم.
اوه باشه. حس کردنش باشه واسه فردا.
- من... من خوبم. خوبم. - ای وای. حالت خوبه؟ آره؟
فرار کنید! فرار کنید! بدویید!
ویجیت، پورتال کجاست؟
- نمی‌دونم. باید دنبالش بگردم. - کجاییم؟
- اونجا. - نه.
کوین کجاست؟
بچه‌ها این فسیل نیست.
ما تو دوران ماقبل تاریخیم.
کوین فرار کن!
جمجمه رو ولش کن کوین.
عمراً.
بندازش! اونجا یه دایناسور هست. فرار کن!
- دایناسور! - دایناسور!
- در واقع پتروسوره! (پتروسور: دایناسور پرنده)
- پترو... - پتروسور! فرار!
به سمت پورتال!
فرار کن کوین!
- خیلی خب خوبه. - من خوبم.
مراقب باش.
واقعاً شرمنده.
این باید جبران کنه.
آره.
ظاهراً کوین نتونست خودشو برسونه.
اوه. چه غم‌انگیز.
خیلی خب... ظاهراً یه سارق دیگه رو از دست دادیم.
پس بیاین یادش رو گرامی بداریم.
اوه نگاه کنین، خودشو رسوند.
خیلی خب خوبه.
می‌تونید توشون شمع بذارین و همه جا روشن می‌شه...
کوین، اون جمجمه‌ی مسخره رو ولش کن.
شر مطلق، خبر آوردم.
سرم شلوغه، دیمون.
- هفت. - اون هشته.
چکمه‌ی کوچولوت رو بکش کنار.
چیه دیمون؟
با تو نیستم دیمن.
قادر مطلق یه پروژه‌ی محرمانه داره.
قادر... یه پروژه‌ی محرمانه داره؟
- اوهوم. - چه چیزیش محرمانه‌ست؟
نمی‌دونم. محرمانه‌ست.
جان می‌شه جواب بدی لطفاً؟
آخ.
فیانا، نقشه رو گرفتی؟
نه.
این جوابی نیست که می‌خواستم.
والدین پسره مانعم شدن واسه همین به زغال‌سنگ تبدیلشون کردم.
گمونم باز این خوبه.
بوی تعفن پسره رو می‌شناسم...
و پیداش می‌کنم.
نباید شکست بخوری فیانا.
بیگانه!
من همیشه می‌گم...
- یه بیگانه دوستیه که... - جادوگر.
بیگانه‌ن، پس جادوگرن.
- خشم رو حس می‌کنم. - اون فکر ما رو می‌خونه.
چون یه جادوگره.
- اوه نه، قرون وسطی. - اوه.
- یه پسر جادوگر. - چه خفن. کجاست؟
من؟ اوه.
من یه پسر جادوگر نیستم. کوین هداکم.
اون دیگه چیه؟
اوه... این...
اژدها؟
نه نه. چیزی نیست. چیزی نیست. آروم باشید.
ای پسر، آیا این سر یک اژدهاست؟
فکر کنم جمجمه‌ی دایناسور سه‌شاخ باشه.
این بیگانه‌ها یه اژدها کشتن!
نه، من این جمجمه رو پیداش کردم و تا اینجا آوردمش.
ما نکشتیمش.
چرا ما کشتیم. همه‌مون باهم اژدها رو کشتیم.
همه‌مون توش سهم داشتیم به جز کوین که فقط سرش رو حمل کرد.
- درسته. - پس خوش اومدین، اژدهاکش‌های شجاع.
و کوین...
که فقط سرش رو حمل کرده. آره.
به بازار شهرک خوش اومدین. ما توی مغازه چه چیزهایی داریم؟
این الیزابتاست و کلکسیون حیرت‌انگیزی از شاخه‌های فروشی داره.
اوه، یه خوک کلاه‌گیس‌دار اینجاست. خوک کلاه‌گیسی. آره.
اوه این مرکه، تردست حلزون.
- حلزون‌ها دوباره فرار کردن مرک؟ - آره.
- مجبور شدم بخورمشون، شهردار. - اوه.
اما انقدر اداشو دربیار تا به واقعیت تبدیل شه.
- همیشه همینو می‌گم. - آره.
چه نگرش درجه یکی.
شما تو دوران فقر اومدین سراغمون، دوستانم.
شرایط... شرایط سخته.
گربه!
گربه! گربه!
با گربه‌ها چه مشکلی دارین؟
مگه نشنیدی؟
پاپ اعلام کرده که گربه‌ها ابزار شیطانن.
پس... ما گربه‌ها رو می‌کشیم.
گربه‌ها رو نکشین.
اونا موش‌هایی که طاعون رو گسترش میدن می‌کشن.
نه نه نه نه نه.
طاعون مجازات خدا به خاطر شایعه‌پراکنیه.
ظاهراً.
اون شبیه نامزد سابقم گوینه.
اونی که کلاه کوچیکی داره.
به نظرت اینجا بوده و اونا فرشینهش رو درست کردن؟
من فکر می‌کنم همه‌ی اینا شبیه همن.
مثل گلوله‌های پشمی‌ای که دماغ دارن.
متوجهم چی می‌گی.
دل‌شکستگی من داره گوین رو روی تصویر همه‌ی این افراد فرافکنی می‌کنه.
کارت خیلی درسته.
ولی نه واقعاً فکر می‌کنم اون خودشه.
ببخشید آقای شهردار. غذا خوشمزه‌ست.
- عاشق این میوه‌های بلوطم. - خوبه.
چیزی دارین که...
- چیزی؟ - آره، چیزی به جز میوه‌ی بلوط؟
متاسفانه باید بگم نداریم.
در حال حاضر به قحطی کوچیکی خوردیم.
- قحطی کوچیک؟ - قحطی کوچیک؟
بله، یه قحطی کوچیک. دسر و ناهار نمی‌خوریم.
و صبحانه. و شام.
اما بینشون میان‌وعده هم نداریم.
اوه، راستش یه چیزی یادم افتاد.
ما یه تقاضای کوچیکی ازتون داریم.
- نمی‌تونم... - فقط لب تر کن دوست من.
شما اژدهاکش‌های شجاع و قدری هستین،
به جز کوین که فقط سرش رو حمل کرده.
و ما ازتون خواهش می‌کنیم کمک کنید که با دشمنی مقابله کنیم
که انقدر برای ما سختی به بار میاره.
باشه.
بذارید با افرادم مشورت کنم.
- حتماً. - باشه.
بیاین انجامش بدیم. بیاین واسه این آدما اژدهاکش بشیم و پاداش‌بارونمون کنن.
- اما اژدهاها وجود ندارن. - دقیقاً پسرک.
قبوله!
هورا!
من قسم می‌خورم که ما اژدهایانتون رو برای شما بکشیم.
خب این عالیه. آره.
اگرچه... اون...
مشکلی که در حال حاضر باهاش مواجهیم در رابطه با اژدها نیست.
- اوه. - نه، ما می‌خوایم شما داروغه...
و ارتش بزرگ و مسلح و تشنه‌به‌خونش رو پیدا کنین.
چه متفاوت.
اگه ما بهشون غذا ندیم شکنجه‌مون می‌دن.
ببینید، مرک الان شکنجه شده و اومده.
دیگه نمی‌تونم تردستی کنم.
باید بخندین. وگرنه گریه می‌کنین.
هرچند ما زیاد گریه می‌کنیم.
به افتخار اژدهاکش‌های قدر!
نه ببخشید. ببخشید. ببخشید.
ما... ما... اژدهاکش‌های قدر نیستیم! نیستیم.
پس حتماً شما جادوگرین.
اوه...
ما... ما اژدهاکش‌های فروتنیم.
به افتخار اژدهاکش‌های فروتن.
هورا!
- خیلی خب، حالا می‌خوایم چی کار کنیم؟ - فرار کنیم و توی جنگل قایم شیم؟
می‌تونیم وانمود کنیم مردیم.
- می‌تونیم مشکلاتمون رو نادیده بگیریم. - آره.
طاعون گرفت نه؟ واقعاً متاسفم.
زیاد معطلتون نمی‌کنیم.
فقط می‌‌خواستیم بهترین سلاحمون رو بهتون بدیم.
الیزابتا.
اینا؟ واقعاً؟ این شاخه‌ها؟
داروغه نقطه ضعف یا نقصی داره؟
یه نقصی داره.
- چه نقصی؟ - نمی‌دونه کی شکنجه رو متوقف کنه.
این نقطه ضعف نیست.
این نقصشه؟
امیدوارم به دردتون بخوره. بیا الیزابتا.
- جواب داد؟ - آره.
فرار می‌کنیم و توی جنگل قایم می‌‌شیم. بیاین بریم.
وای ما عاشقتونیم، پنه‌لوپه‌ی شجاع.
بایستید.
فرار نکنید.
می‌دونین که وقت چیه.
وقتشه محصولاتتون رو بیارید، رعیت!
یا محصولاتتون یا بچه‌ی اولتون.
و خب مسلماً اگه قبلاً بچه‌ی اولتون رو بردیم
بچه‌ی دوم و سوم و چهارم ...الی آخرتون رو می‌دین.
تا الان دیگه روش کارو فهمیدین.
ببخشید حرفم واضح نیست؟
لوازم مشمول مالیاتتون رو فوراً بیارید اینجا.
نه. ما محافظان جدید داریم.
اژدهاکش‌هایی که به حساب شما و داروغه می‌رسن.
اژدهاکش؟ عجب.
این اژدهاکش‌ها کجان؟
اونا...
- اونا... - کجان؟
اوناهاشن. همه‌ی اژدهاکش‌های شجاع.
و کوین که فقط سرش رو حمل کرده.
خب اژدهاکش‌ها، یعنی باور کنم که امروز ما رو به چالش دعوت می‌کنید؟
امروز شما رو به چالش دعوت می‌کنیم؟ نه.
امروز روز مناسبی واسه این کار نیست.
ببخشید ناامیدتون کردم.
اما شاید هفته‌ی‌ دیگه یا بعدیش.
به هر حال باهاتون تماس می‌گیریم. خیلی خب.
پس ترسویین.
- چی؟ - ترسو.
- اوه نه. - نیازی نیست بهتون توجه کنیم. اصلاً.
آقایون، میوه‌ها، سبزیجات ریشه‌ای و بچه‌ها رو بگیرین.
گفتی ترسو؟
پس بهمون توجه می‌کنین.
ما اژدهاکش و سارقیم و میایم سراغتون.
بیتلیگ به تنهایی از پستون برمیاد.
اون اندازه‌ی هفت نفر قدرت داره.
هشت تا بودن.
اصلاً از این وضعیت لذت نمی‌برم. غل و زنجیر زنگ‌زده،
قبل از همه چی خطر کزاز داره.
خب پنه‌لوپه...
فقط باید بگم همه‌مون احساس ناامنی زیادی داریم
و از طرف دوستم جودی هم دارم این رو می‌گم.
باشه، اوضاع داره بد پیش می‌ره ولی تقصیر من نیست.
پس تقصیر کیه؟
پس تقصیر کیه پنه‌لوپه؟
مامان بابا، متاسفم.
متاسفم که با یه گروه دزد پست پام به زندان باز شد.
کیگان، می‌شنویم ها!
حتماً خیلی ازم ناامید شدین.
جنبه‌ی مثبتش اینه که فکر می‌کنم خیلی خفنه که پیشمین.
نگاه کنید.
اینجا یه سیاه‌چاله!
اینجا آدما رو شکنجه می‌دن.
خیلی خفنه.
با کی حرف می‌زنی؟
با والدینم. اونا زغال‌سنگن و من در تلاشم نجاتشون بدم.
داروغه می‌خواد ببینتتون.
اینه؟
اونه.
مرسی.
وای خدا.
حالا این که شما یه مشت سارقین
و می‌خواین روستا رو از استبداد من نجات بدین جریانش چیه؟
اوه فکر کنم اشتباه برداشت شده.
مگه انگلیسی حرف نمی‌زنیم؟
منطقیه. بله.
اوه پس منکرش نمی‌شی؟
پس طرح شکنجه‌ها رو بیارید.
همونطور که می‌بینید این فقط گلچین کوچیکی از شکنجه‌هاییه
که مخصوصاً برای شما تدارک دیدم.
وقتی اون میخ بیاد بالا...
- آخ. - مشمئزکننده‌ست.
حالا شاید این ظاهراً بی‌خطر به نظر برسه اما اونی که اونجاست...
پر قرقاوله.
نمی‌دونم چقدر پرنده‌شناسی بلدین،
اما اونا فوق‌العاده قلقلک‌آورن.
ببینید. حالا این...
- اوه. - اوه.
من قبلاً تجربه‌ش کردم.
آره، جرمی قبلاً تجربه‌ش کرده.
و دیگه هرگز مثل سابق نشدی، مگه نه جرمی؟
نه نشدم.
خب این فقط ذره‌ای از کارهاییه که اینجا با سارق‌ها می‌کنیم،
باشه؟
لذتشو ببرید.
- جناب. - بله؟
این جماعت نه تنها ادعا می‌کنن سارقن بلکه...
اینجا رو گوش کنید... می‌گن اژدهاکش هم هستن!
این چیه؟
خب اونا ادعا می‌کنن جمجمه‌ی یه اژدهاست.
این جمجمه‌ی اژدها نیست.
درست می‌گین، چون اژدهاها وجود ندارن.
نه، چون من خودم یکی اینجا دارم!
تماشا کنید، اژدهای زبان‌آتشین مخوف!
- اوه. - اوه.
شجاعانه به دست من و توسط شمشیر خودم کشته شده،
فافنیر!
- وای حیرت‌انگیزه. چه جالب. - جالبه.
- معرکه‌ست. - و همونطور که می‌بینید،
به اون چیز مزخرفی که بهش می‌گین جمجمه‌ی اژدها هیچ شباهتی نداره.
اونا شبیه هم نیستن چون مال ما جمجمه‌ی یه دایناسوره
و مال شما فقط اجزای حیوونای مختلفه که با شاخه و طناب به هم وصل شدن.
اوه نه.
تو، کوچولوی چهارچشمی.
نزدیک شو.
واقعاً به خاطرش عذر می‌خوام.
اه.
تو کی هستی که در حدی جسارت داری...
که حاضری داروغه‌ی بزرگ ناتینگهام رو به چالش بکشی؟
- کوین. کوین اهل بینگلی. - بینگلی؟
یه روستای کوچیک تجاری که رعیت کوته‌فکر و نفرت‌انگیزی داره.
آره خودشه.
کوینِ اهل بینگلی، محض اطلاعت...
من واقعاً اون اژدها رو کشتم.
هیچکس موقع کشتنش من رو ندید اما صد درصد خودم کشتمش.
واسه همینه که داروغه‌م.
مردم هم ترس کاملاً به جایی از من دارن
چون من می‌تونم مرد خیلی خیلی بی‌رحمی باشم.
شما سارق‌ها به چه جرئتی به شورش روستایی‌ها کمک می‌کنید؟
اما روستایی‌ها دارن از گرسنگی تلف می‌شن.
نهایتاً یه کم دلشون ضعف می‌ره.
بذار توضیح بدم.
روستا و روستایی‌ها برده هستن.
مزارع و مردم متعلق به منن.
- باشه. کاملاً مشخصه بله. - منطقیه.
ما دیگه می‌ریم. چه اشتباهی کردیم.
ما فردا صبح به روستا برمی‌گردیم.
و اگه محصولات صبح علی‌الطلوع آماده نباشن،
خودم شخصاً روستا رو به آتیش می‌کشم.
بله. سبک شخصی خیلی مهمه.
پس یعنی... ما رو شکنجه نمی‌کنید؟
نخیر. شما همچنان شکنجه می‌شید.
باشه. البته، فقط می‌خواستم مطمئن شم.
خب، نمی‌دونم چه جوری اومدم اینجا
اما دنبال والدینم می‌گردم.
اونا هم توی این کشتی اومدن؟ تقریباً این شکلی بودن.
[گمشده]
باستانی‌طوری.
نه؟
باشه. این کوینه.
اون بچه مثبته. [کوین]
کوین بچه ‌مثبت.
- کوین بچه ‌مثبت. - بچه مثبت؟
اون خیلی حرف می‌زنه. راستشو بخواین بیش از حد!
از این پسره خوشم میاد.
اما خیلی حرف می‌زنه.
نمی‌دونم چی می‌گین ولی عالیه.
تو برای چی اومدی اینجا؟
می‌گن من یه جادوگرم.
مگه جادوگرها رو نمی‌سوزونن؟
معمولاً آره ولی منو اینجا نگه می‌دارن تا زگیل‌‌هاشونو درمان کنم.
چه دورو.
دورویی از همه چی بیشتر درد داره.
واقعاً؟
نه، شکنجه بیشتر درد داره.
همگی شنیدین؟
ما باید فرار کنیم.
بیتلیگ.
دارو درست کنی. تو یه جادوگری.
عریان دور آتیش برقصی. جادوگری. بز رو بپرستی. جادوگری.
با یه گربه‌ی سخنگو طلسم کنی. جادوگری.
نیم ساعت کف یه دریاچه غرق شی و بعد روی آشب شناور شی.
جادوگری.
پس بیاین وسایلامونو جمع کنیم و دزدکی بزنیم به چاک.
قهرمان‌ها! بهتون نمیاد شکنجه شده باشین!
- مرسی. - این به این معنی نیست که شما...
که شما شکستشون دادین؟
خب نمی‌شه اینجوری گفت.
نابودشون کردین؟
- به حسابشون رسیدین؟ - نه.
- کشتینشون؟ - نه.
- بهشون گوشمالی دادین؟ - نه بابا.
- خوارشون و خفیفشون کردین؟ - خب...
- آبروشونو بردین؟ - نه.
- شرمنده‌شون کردین؟ - نه دقیقاً. نه.
- باهاشون حرف زدین؟ - آره. باهاشون حرف زدیم.
عالیه! خوبه پس حسابی باهاشون حرف زدین.
خب، پس دیگه برنمی‌گردن تا این روستا رو به وحشت بندازن.
اونم حالا که باهاشون حرف زدین.
داروغه گفت بهتون بگیم...
- که روستاتونو به آتیش می‌کشه. - ببخشید چی؟
- واسه همین می‌خوایم وسایلامونو جمع کنیم. - درست متوجه نشدم.
باید واضح بگی.
اونا قرار روستاتونو به آتیش بکشن.
متاسفم.
این... فاجعه‌ست. این روستا کل دار و ندارمونه.
آره.
نمی‌تونید کمکمون کنید؟
فکر کنم باید کمک کنیم.
چی؟ اینا همونایین که می‌خواستن به عنوان جادوگر محاکمه‌مون کنن.
- اوهوم. اوهوم. - اونا ترسیده بودن.
شاید بتونیم از ترس به عنوان سلاح استفاده کنیم.
- بس کن. - من... نه نه نه.
می‌تونیم بله.
ولی احیاناً سلاحی ندارین که به عنوان سلاح ازش استفاده کنیم؟
به پیش!
محصولاتم رو نمی‌بینم، شهردار!
فکر کنم همه‌ی شما مردم تو دردسر افتادین.
منم، پنه‌لوپه، اژدها کش و بانوجادوگر.
اون انگشتش رو از دستش جدا می‌کنه و دوباره می‌ذاره سر جاش.
ما باید از اینجا بریم.
خطای دیده، احمق‌ها.
من می‌دونم چه جوری این کارو کرد.
آسونه. انگشت شستش رو می‌بره.
اینجوری.
- اوه... - عجب.
محصولاتم رو به من بدین...
وگرنه این روستا رو به آتیش می‌کشم.
فکر نکنم این کارو بکنی.
هشدار! پسرِ جادوگر!
درسته. بترسید.
اون چیه؟
یه جور...
جعبه جواهرات عقیق؟
اوه، کمکمون کنید.
ما توی زندون کوچولوی این پسر جادوگر گیر افتادیم.
اوه نه.
این جادوی شیطانه.
کاملاً درسته رفیق.
مراقب باش وگرنه تو رو هم میندازم داخلش.
پس همه‌شون توی این جعبه‌ی شیطانی گیر افتادن؟
آره.
تو هم اگه مراقب نباشی توش گیر میفتی رفیق.
اوه نگاه کن، یه توله گرگ.
آهای!
حالا جعبه‌ی جادویی مال منه.
ببخشید، جسارت نباشه ولی جای این طناب می‌سوزه.
نگران جای سوختگی طناب نباش.
اصل کاری سوختن با آتیشه.
درسته. آره.
کاش الان لباس شاخه‌ای تنم نبود.
این بالا رو. ما یه نقشه داریم.
می‌خوایم از پورتال برگردیم و از جنگجویان «هون» کمک بگیریم.
تو جنگجویان هون رو می‌شناسی؟
آره بابا. از دوستان خوبمن. نه ما باهاشون سفر کردیم و اعتمادشونو جلب کردیم.
من... فکر نکنم وقت این کارو داشته باشیم.
این چند ماه زمان نمی‌بره؟
اگه محاسباتم درست باشن
باید چند لحظه بعد رفتنمون برسیم.
واقعا؟ پس باشه.
یعنی نقشه رو یاد گرفتی؟
یاد می‌گیریم.
- چی؟ چی؟ - لفتش بدین.
سه سوته با یه لشکر هون برگشتیم.
آهای آهای.
ما نجاتتون می‌دیم بچه‌ها.
آره، می‌تونید بهمون اعتماد کنید.
من گیر کردم.
من... توی توالت گیر کردم.
توش گیر کردم.
خیلی خب. برمی‌گردیم بچه‌ها.
نجاتتون می‌دیم. بهمون اعتماد کنید.
می‌میریم.
خب، چه آتیش خوشگلی بشه!
بعد با داد و فریاد مردمی که می‌گن: «وای کمک کمک کمک کمک،
من آتیش گرفتم.» خراب می‌شه.
نیازی به این کارها نیست.
نه نه نه، نیازه.
- چرا؟ - چون داروغه گفت باید بکنم.
شماها خودتون عقل دارین.
می‌تونین برای خودتون تصمیم‌گیری کنین.
منظورم اینه نیازی نیست کسی رو بسوزونین.
خب اگه من نسوزونم تیموتی من رو شکنجه می‌ده.
آره شکنجه می‌دم.
- تیموتی یه شکنجه‌گر بی‌رحمه. - درسته.
تازه خوبمون منم.
باشه.
ولی اگه هیچ شکنجه‌ای ندی چی، تیموتی؟
خب اون‌وقت جیمز منو شکنجه می‌ده.
آره، یا من یا لورا.
و من باید بیشتر شکنجه بدم...
چون زن‌های کمی این شغل رو دارن
- حتی توی دنیای مدرن امروزی. - باز شروع شد.
من باید دو برابر بدتر شکنجه بدم تا مورد توجه قرار بگیرم.
و اگه جیمز و لورا تیموتی رو شکنجه ندن
اون‌وقت من شکنجه‌شون می‌دم.
به خاطر این نظام مزخرفه.
آره مشکل از نظامه.
هیچ‌وقت با این دید بهش نگاه نکرده بودم.
باشه ولی اگه همه‌تون توافق کنین که هیچ شکنجه‌ای نکنین چی؟
- شکنجه می‌شیم. - شکنجه می‌شیم آره.
کی شکنجه‌تون می‌کنه؟
صبر کن. فهمیدم می‌خواد به چی برسه.
اگه هیچکدوممون شکنجه ندیم اون‌وقت هیچکس شکنجه نمی‌شه.
یعنی می‌گی داروغه از قدرت ما علیه خودمون استفاده می‌کنه؟
پس یعنی خودش هیچ قدرتی نداره؟
آره.
وای.
انگار یه تیرهایی داره از ذهنم میاد بیرون.
درسته. من ازتون می‌خوام همه‌ی این افراد رو بسوزونید.
و البته این روستا رو هم به آتیش بکشید. همه‌ جاش رو.
البته به میخونه کاری نداشته باشید چون یه جا رو واسه جشن گرفتن لازم داریم.
راستش قربان... امیدوارم اشتباه متوجه نشده باشم
اما گمونم ما تصمیم گرفتیم که این آدما رو نسوزونیم.
- درسته؟ - اوهوم.
من.. فکر کردم اونا می‌گن:
«نه، فقط تو جیمز.»
آره. می‌دونی خب مشکل اینجاست که اگه حرفمو مو به مو انجام ندین
داروغه می‌گه شکنجه‌م بدن.
کی شکنجه‌ت بده؟
سربازهاش...
اوه...
آهان...
آره.
اوه عجب.
- درسته؟ - درسته.
که اینطور... پس شما... آره.
عجب.
وای خدا. می‌دونین چیه؟
بازشون کنین.
واقعاً؟
بذارین همه‌شون برن. همه‌شون.
می‌دونی، من توی این سال‌ها افراد زیادی رو شکنجه دادم.
شمار کسایی که دار زدم، غرق کردم و شقه کردم از دستم در رفته.
اما گمونم حالا دارم می‌فهمم که قربانی اصل این شکنجه خودمم.
قطعاً کسایی بودن که شکنجه‌شون دادی.
آره، با به میخ کشیدنشون.
آره، مسلماً اونا هم بودن.
اون داروغه‌ی وحشتناک کجاست؟
آخ.
داشتم باهاش بازی می‌کردما.
من و تو باید یه گپی بزنیم.
ما اینجا ولشون کردیم.
اونا پریدن توی آب و دریا بلعیدشون!
اون پرید اینجا؟
تو همون کارو نکنی ها.
منم همین کارو می‌کنم. مرسی.
نمی‌دونم چی می‌گی.
باشه.
ازش خوشم میاد.
از قبلی خیلی بهتره.
خب اون یه شیطان بود.
ای بابا پس کجایی؟
پس اون موجودات تکامل پیدا کردن...
و دایناسور شدن.
و اونا تکامل پیدا کردن و پرنده شدن.
جالبه. فقط به نظر من یه کمی کفرگوییه.
منظور من اینه که چیزی به اسم اژدها وجود نداره.
- ولی هنوزم باید از اژدهاها بترسیم. - نه.
- از جادوگرها؟ - نه.
- از تکامل؟ - نه.
ما اومدیم!
درست به موقع برگشتیم!
آزادشون کنین.
شما چند هفته پیش رفتین.
- واقعاً؟ عجب. - اوهوم.
من این تخم‌ها رو آوردن تا به قحطی‌زدگی روستاییا کمک کنم.
جنگجویان هون چی؟
اون مسئله خوب پیش نرفت.
عجب.
آره اونا فهمیدن که چند تا از لوازمشون رو قرض کردم.
اما نیمه‌ی پر لیوان اینه که تجربه‌ی بیشتری توی نقشه به دست آوردیم.
و کوین، مطمئنم می‌تونیم به موقع بریم پیش والدینت و نجاتشون بدیم.
- خب ما... - مطمئنیم.
ما فکر کردیم شما برنمی‌گردین.
اونا دارن مجبورم می‌کنن فردا ازدواج کنم.
خب دیگه ۱۱ سالت شده کوین. نمی‌خوای که بترشی.
من اصلاً درست نمی‌شناسمش.
وقتی ازدواج کردین می‌تونین باهم حرف بزنین.
به لطف همه‌ی شما روستای ما به صلح و آرامش رسیده.
اوه پس کارم خوب بود... پس کارمون خوب بود.
خیلی خب. دستمزدمون چی می‌شه؟
هر چی که داریم مال شماست.
یعنی اون فرشینه‌ای که نقش یه مرد خوشگل روشه؟
هر چی دوست دارین ببرین.
چه عالی. چون خودم دزدیده بودمش.
- عجب. - آره.
پس توی وقتتون صرفه‌جویی شد.
اوه پس از وسط بریدیش آره؟
- آره. - اوه.
می‌دونین چیه رفقا؟
امروز صبح مثل هر روز داشتم از جنگل اشک‌ها می‌گذشتم
و می‌رفتم سر کار.
برای اولین بار من...
می‌دونین، نفس خنک مادر طبیعت رو روی گونه‌م حس می‌کردم.
اما فقط روی صورتم نبود.
یه جورهایی توی وجودم حس می‌کنم، نمی‌دونم قابل‌فهمه یا نه.
آره.
باعث شد فکر کنم که که همه‌ی ما درخت‌، آسمون،
مورچه‌ها، حشرات و پرنده‌ایم.
همه‌ی ما مجموعه‌ی بزرگی از آگاهی هستیم.
ما یه انرژی بزرگ و یکپارچه‌ایم.
اوه.
چه به موقع.
سلام کوچولو.
سلام، نگاهش کن.
واقعاً فکر نکنم چیزی قشنگ‌تر از زمین سرسبز خدا باشه...
قشنگ‌تر منظره‌ی...
اژدها!
اونا واقعین!
- سریع بگو ویجیت... - بله؟
پورتال دایناسورها هنوز بازه؟
- آره احتمالاً. - ای داد بیداد.
اژدها!
اون یه پتروسوره!
اژدها! کوین تو بهمون دروغ گفتی!
اون فقط یه خزنده‌ی بزرگ و بالداره!
خب اژدها به همین می‌گن دیگه!
- اژدها! - پنه‌لوپه‌ی شجاع، بکشش!
باید بریم، باید بریم!
باید بریم!
متاسفم آلدیث، باید برم.
من دنبال نجات دادن والدینمم.
اونا همون زغال‌سنگ‌هایین که بهت گفتم.
خداحافظ.
گمونم حالا دیگه در اماینم پنه‌لوپه.
آره فکر کنم. آره.
خیلی خب.
اون گربه می‌خواست ما رو بکشه؟
این خرافاته.
اوه... فکر کنم گربه‌هه ناودون مجسمه‌ای رو انداخت تا ما رو له کنه.
چه جوری؟
تلاش خوبی بود آقای بوتس.
میو میو.
نه دیمن، نمی‌تونی گربه‌ها رو بخوری. گربه‌ها با من همدستن.
سارق‌ها رو پیدا کردی؟
آره، سارق‌ها رو پیدا کردم.
فیانا کجاست؟ فیانا رو پیدا کنید.
- آخ! - اون کجاست؟
[تروآ]
[۱۲۰۰ سال پیش از عصر حاضر]
لعنتی!