به قاره‌های آمریکا خوش اومدین.
یه سفر فوق‌العاده...
از دل قاره‌ی عظیم زمین.
از شمال کانادا...
تا مناظر نفس‌گیر
ایالات متحده.
جنوب، تا جنگل‌های معروف آمازون...
و تا نوک نهایی پاتاگونیا...
گرفتن وسیع‌ترین تنوع حیات روی زمین...
پنج سال تلاش...
با ۱۸۰ سفر جداگانه.
کشف‌های جدیدی که...
فقط اینجا پیدا میشن.
برای اولین بار...
قدرت رو تجربه کنین...
قلب رو...
امید رو...
داستان ناگفته...
از خونه‌ی ما.
\an8امشب در قاره‌های آمریکا...
ساحل آتلانتیک...
دنیایی از شگفتی...
جایی که دریاهای جادویی...
با جنگل‌های افسانه‌ای تلاقی می‌کنن.
و حیات جای خودش رو پیدا می‌کنه در میان نورهای درخشان...
از یه دنیای جدید.
با اینکه بیش از صد میلیون نفر
در ساحل شرقی آمریکا زندگی می‌کنن،
اینجا همون جاییه که می‌تونین ۲۰۰ هزار مایل مربع
از جنگل‌های تاریخی رو پیدا کنین...
و جایی که دشت‌های وسیع کارولینا
زیر امواج می‌رن...
و دوباره به شکل شن‌های همیشه در حال تغییر
از جزایر بیرونی ظاهر می‌شن.
این جزایر خونه‌ی تبعیدی‌های شگفت‌انگیزی هستن...
اسب‌های وحشی.
اونا زندگی پرخطری دارن،
با جزر و مد و جریان‌های قوی مبارزه می‌کنن.
\an8افسانه می‌گه، اجدادشون وقتی که کشتی‌های فاتحان
\an8در این سواحل غرق شدن، اینجا گیر افتادن.
ولی یه اسب نر اینجا خیلی خوب در حال زندگیه.
اون این قسمت از جزیره رو کنترل می‌کنه،
که با چمنزارهای سرسبز پوشیده شده.
و در قلب اون، کلید موفقیتش قرار داره...
یه چشمه آب شیرین.
کنترل این منبع حیاتی بهش قدرت می‌ده.
برای یه دهه، اون از چاه و خانواده‌ش
در برابر سایر اسب‌های نر دفاع کرده.
اون زخم‌هایی داره که ثابت می‌کنن.
اما در ۱۵ سالگی،
ممکنه دیگه در اوج نباشه.
باختن یه دعوای بزرگ
ممکنه به معنای پایان حکومتش باشه.
این دعوا به نظر می‌رسه که نزدیک باشه،
چون فصل تولید مثله.
اون می‌تونه بوی آمادگی یکی از مادیان‌هاش رو حس کنه.
برای تقویت حسش، لب‌هاش رو جمع می‌کنه
در حالتی که بهش پاسخ فلیمن می‌گن.
ولی اسب‌های نر دیگه هم متوجه شدن...
از جمله رقیب اصلیش.
این مزاحم ممکنه پاهای سفید و ظریفی داشته باشه،
ولی ۵۰۰ پوند
خشم و غروره.
اسب نر پیر باید به چالش بکشه.
مثل مبارزان حرفه‌ای، همدیگه رو اندازه می‌گیرن،
پا می‌کوبن و قیافه می‌گیرن.
مزاحم جوون‌تر و بزرگتره.
ولی اسب نر پیر مکار سال‌ها تجربه‌ی جنگ داره.
کوبیدن پاش می‌گه،
بیا ببینیم چی داری.
اسب نر پیر ماهرانه از ضربه‌های هوایی جاخالی می‌ده.
یه ضربه‌ی وحشیانه به سینه‌ش می‌خوره،
ولی بالا می‌ره تا از ضربه‌ی نهایی جاخالی بده.
اون بهترین ضربه‌ی رقیب بود،
و کافی نبود.
اسب نر مزاحم رو از زمینش بیرون می‌کنه.
پیروزی برای کهنه‌کار یعنی می‌تونه با خانواده‌ش بمونه،
و جایگاهش در این جزایر منحصر به فرد امنه...
فعلاً.
ولی اینجا، خطر همیشه نزدیکه.
در دریا، آب‌های آتلانتیک مرگبارن،
در آب‌های ساحلی کارولینای شمالی،
این ببر شنی به سمت یه قرار کوسه‌ها میره.
ده فوت طول داره با دندون‌هایی که ارزش مردن دارن،
این ماده قطعاً ظاهرش رو داره.
ولی اون قراره یه روی دیگه از طبیعتش رو نشون بده.
کوسه‌های ببر شنی به طرز شگفت‌آوری اجتماعی هستن.
هر تابستون، صدها تا اینجا جمع می‌شن.
ولی هدف این گردهمایی‌های فوق‌العاده
هنوزم برای دانشمندا یه معماست.
اونا تو یه جایی از زیبایی وهم‌آور اتفاق می‌افتن
که بهش می‌گن گورستان آتلانتیک.
بیش از ۲۰۰۰ کشتی در این خط ساحلی به پایان رسیدن،
از کشتی‌های اسپانیایی و دزدان دریایی
تا کشتی‌های تجاری که در جنگ جهانی دوم غرق شدن.
این لاشه‌های زنگ‌زده زیستگاه‌های جدیدی ایجاد می‌کنن،
که به سرعت توسط موجودات بسیاری استعمار می‌شن،
از جمله دسته‌های بزرگی از اسکت.
ولی این ماهی‌های کوچیک یه مشکل بزرگ دارن.
اونا تو منوی غذا هستن...
برای جک‌ها،
شکارچیای سریع ۳۰ پوندی.
و نه فقط یکی از اونا.
ماهی‌های اسکاد باید دنبال امنیت باشن.
و اونا پیداش میکنن یه جای فوق‌العاده...
پیش کوسه‌ها.
ماهی‌های اسکاد از کوسه‌های ببری شنی به عنوان بادیگارد استفاده می‌کنن.
هر کوسه‌ای خودش رو میبینه که تو یه پرده درخشان از اسکادهای کوچیک پیچیده.
این یه رابطه فوق‌العادست
و یکی که به ندرت فیلم‌برداری شده.
یه شگفتی پنهان
جایی که دنیای انسان و دنیای طبیعی به هم می‌رسن.
سفر به ۲۰۰ مایل بالاتر از ساحل آتلانتیک،
و شما کشف می‌کنید بزرگترین خور در آمریکا،
چساپیک بی،
جایی که ۱۵۰ رودخانه به دریا می‌ریزن.
اینجاست که این نماد واقعی آمریکایی
از مریلند و ویرجینیا می‌گذره،
جریان‌ها و رودخانه‌هایی که چساپیک بی رو تغذیه می‌کنن
پناهگاهی برای حیات وحش هستن.
ولی اون‌ها همچنین جزو پررفت‌وآمدترین آبراه‌های آمریکای شمالی هستن.
برای رشد و نمو اینجا، باید یه نوع نگرش خاص داشته باشید.
یه عقاب سرسفید،
داستان موفقیت بزرگ ساحل آتلانتیک.
در دهه ۱۹۷۰، هیچ عقابی در این بخش از رودخانه نبود.
ولی به لطف حفاظت
و ممنوعیت حشره‌کش‌های مضر،
حالا بیش از ۳۰۰ جفت پرورش‌دهنده وجود داره.
تعداد آن‌ها به شدت افزایش یافته.
با طول بال ۷ فوت
و بینایی پنج برابر بهتر از ما،
این ماده به نظر می‌رسه شکارچی کاملی باشه.
ولی برای یه پرنده که دوست داره ماهی شکار کنه،
یه ایراد بزرگ داره.
اون ساخته نشده که از آب بلند شه.
با تمام قدرتش، ماهیگیری کار آسونی نیست.
باز هم موفق نشد.
بیشتر سال، اون می‌تونه به اندازه کافی خوب باشه.
ولی در بهار، همه چیز تغییر می‌کنه.
ماهی‌خورها می‌رسن.
پرندگان شکاری که به طور فوق‌العاده‌ای برای
فقط یه چیز سازگار شدن:
ماهیگیری.
هر سال در ماه مارس،
۲۰,۰۰۰ ماهی‌خور از جنوب به اینجا مهاجرت می‌کنن.
اونها برای تابستان می‌مونن تا جوجه‌هاشون رو بزرگ کنن.
حالا اونا در قلمرو عقاب‌ها هستن.
\an8ماهی‌خورها می‌تونن با سرعت ۷۰ مایل در ساعت به آب بخورن.
\an8پاهای بلندشون رو به پایین می‌کشن تا ماهی بگیرن
\an8۳ فوت زیر سطح آب.
با پرهای ضدآب مجهز شدن،
بلند شدن از آب برای اونا مشکلی نیست.
اونها دارن...
خیلی از ماهی‌های اون رو می‌گیرن.
در زمین خودش شکست خورده...
وقتشه که مالیات ماهی رو تحمیل کنه.
عقاب‌های سرسفید قدرت‌هایی دارن که ماهی‌خورها ندارن.
جسارت،
پشتکار...
و قدرت بی‌نظیر.
دزدی در روز روشن.
\an8یه چرخش سریع...
\an8و وقتشه که اون ماهی رو جمع کنه.
\an8ملکه بازگشت آمریکای شمالی...
در این ساحل شلوغ شکوفا شده.
تقریباً یک سوم آمریکایی‌ها ساحل آتلانتیک رو خونه خودشون کردن.
شهرها و شهرک‌هایی که ما ساختیم
بزرگترین نیروی تغییر اینجا بودن...
جایی که حیوانات گاهی ممکنه خودشون رو
در دنیایی بیگانه پیدا کنن.
ولی اینجا در حومه شهر،
بیگانه‌هایی بین ما زندگی می‌کنن.
این گوشه آرام مریلند
در یه خیابون خواب‌آلود مریلند، چیزی در حال حرکت کردنه.
و تنها نیست.
این نر و هزاران نر دیگه
۱۷ سال رو زیر زمین عمیق گذروندن.
اونا به نام سیکاداهای دوره‌ای شناخته می‌شن،
و هر کدوم در یه ماموریت حیاتی هستن
تا نسل بعدی رو تضمین کنن.
ولی اینجا همه چیز تغییر کرده.
۱۷ سال پیش،
جورج بوش در کاخ سفید بود،
هیچ‌کس اسمارت‌فون نشنیده بود،
و بسیاری از توسعه‌های حومه‌ای هنوز قطعاتی از جنگل بودن.
غریزه، دسته رو به بالا سوق می‌ده.
بسیاری در اولین مانع سقوط می‌کنن.
ولی این نر یه جای خوب پیدا کرده.
یه درخت بلند...
جای ایده‌آل برای یک تغییر دراماتیک.
از پوسته بدن قدیمیش آزاد می‌شه،
بال‌های جدیدش رو باز می‌کنه...
و فرم بالغش آشکار می‌شه.
دور و برش، بقیه هم تغییر می‌کنن...
قبل از مرحله بعدی ماموریت.
ممکنه یه روز قشنگ باشه توی محل...
ولی ساکنین انسان با یه حمله صوتی بیدار میشن.
صداش میتونه بیشتر از ۹۶ دسی‌بل باشه.
مثل یه کنسرت راک توی حیاط جلویی خونه
با زنجره‌ها به عنوان خواننده.
ولی برای زنجره‌ها، این یه داستان ترسناک نیست.
این یه داستان عاشقانه‌اس.
و زبان عشق موسیقی به سبک حشرات هست.
با تعداد زیادی نر برای هر ماده
کار آسونی نیست.
اوه، شاید سه‌تایی خیلی شلوغ بشه.
شاید اون همونیه که دنبالشیم.
وقتشه برای یه آواز عاشقانه زنجره.
بدنشو مثل یه ویولن کوچیک به لرزه درمیاره،
و منتظر یه علامت خاص از طرف اونه.
و اونجاست،
یه صدای بال زدن از طرفش
که نشون میده جذابیتش قلب اون رو برده.
بعد از ۱۷ سال انتظار،
یه ملاقات کوتاه همه چیزیه که لازمه
تا ۵۰۰ تخم اونو بارور کنه.
برای نرها، زندگی بالغ خیلی کوتاهه.
بعد از فقط یک ماه،
همه چیز تموم میشه.
حالا بدنشون خاک رو تغذیه می‌کنه
برای نسل بعدی...
در حالی که بالای سرش، ماده تخم‌های ارزشمندشو می‌ذاره.
چند هفته بعد، بچه‌ها به زمین می‌افتن
و عمیق توی خاک فرو میرن.
وقتی که بعد از ۱۷ سال میان بیرون،
کی می‌دونه چی پیدا می‌کنن.
برای اینکه با سرعت دنیای مدرن هماهنگ بمونن،
حیوانات باید خیلی انعطاف‌پذیر باشن.
یکی از سازگارترین‌ها در تمام آمریکا رو ببینید.
می‌تونه با فکر و احساسش هر چالشی رو پشت سر بذاره.
یه آب از یه سوراخ پر از آب درخت بگیره؟
مشکلی نیست.
ولی باید همه هوششو به کار بگیره
چون این راکون توی جنگل زندگی نمی‌کنه.
یه راکون.
راکون‌های روستایی شب‌زی هستن.
پس باید از آدم‌ها، سگ‌ها و ماشین‌ها حواسشون باشه--
باید یه جورایی زرنگ باشن.
این ماده باید بیشتر مراقب باشه.
اون مامانه.
دیوار خونه‌ای بلندمرتبه رو فراهم می‌کنه
برای خانواده در حال رشدش.
این بچه‌ها چهار ماهه هستن،
و اونا خونشونو با یه برادر بزرگتر تقسیم می‌کنن.
اون داره آماده می‌شه که برای همیشه از خونه بره.
ولی راکون‌ها تنها کسایی نیستن
که به زندگی شهری علاقه دارن.
یه شاهین دم‌قرمز، و اون چشمش به بچه‌هاست
روی بچه‌ها متمرکزه.
مادر به هر علامتی از خطر حساسه.
بیاید. بیاید، برگردید داخل.
با اون شاهین نزدیک،
باید دور و بر بمونه.
ممکنه تعداد زیاد ایمن باشه،
ولی اینجا دیگه جا تنگ شده.
و یه چیزی باید تغییر کنه.
ولی بهتره صبر کنه تا شب بشه.
این شهر ممکنه هرگز نخوابه...
ولی خوشبختانه، شاهین‌ها می‌خوابن.
فرصتیه برای بچه بزرگتر
که با خانواده خداحافظی کنه.
وقتی مادر نگاهش می‌کنه که میره،
اولش با احتیاط میره.
حالا دیگه تنهاست.
اون باید پیش بچه‌های کوچکترش بمونه.
ولی به زودی، اون با راحتی تنها سفر می‌کنه.
پنجه‌های فوق‌العاده حساسش کمک می‌کنه که امن‌ترین جاها رو پیدا کنه.
\an8و برای شکستن حلزون‌ها هم خوبن.
ولی تنها روی لبه دیوار، باید همیشه مواظب باشه.
آره، حرکت خوبی بود.
به نظر میاد آماده‌اس که به تنهایی با شهر روبرو بشه.
در واقع، شواهدی هست که نشون میده پرورش در شهر
راکون‌ها رو در حل مسائل بهتر می‌کنه.
اون خوب خواهد بود.
دور از چراغ‌های جادویی و روشن نیویورک
یه دنیای افسانه‌ای دیگه هست.
عمیق توی جنگل‌های آپالاچی
برای چند شب تابستانی جادویی،
کرم‌های شب‌تاب به صحنه میان.
نرها چشمک می‌زنن تا ماده‌ها رو جذب کنن.
نوری که تولید می‌کنن
یکی از کارآمدترین انرژی‌ها در زمینه‌ی نوره.
برای کرم‌های شب‌تاب،
چشمک زدن هماهنگ تاثیر بیشتری داره.
برای ما، صرفاً شگفتیه.
جنگل‌ها ۶۵٪ از سواحل آتلانتیک رو پوشش میدن.
توی یه گوشه‌ای از تنسی، درختای زیادی هست،
به نظر میاد که دارن دود درست می‌کنن.
در واقع، این یه مه خاصه.
این پارک ملی کوه‌های دودی بزرگه.
و اینجا، یه خرس سیاه مادر
آخرای تابستونه تو کوه‌های دودی،
پارک ملی با بیشترین تنوع زیستی
در آمریکا.
تنوع زیاد درخت‌ها و گیاهان
یک منوی متنوع رو برای این خرس مادر
و توله‌های شش ماهه‌اش فراهم می‌کنه.
با زمستون فقط چند ماه فاصله،
اونا باید چاق بشن.
و یه غذایی هست که بهشون کمک می‌کنه...
گیلاس.
اونا پر از چربی و پروتئین هستن،
پس خیلی مهمه که توله‌ها ازشون خوب استفاده کنن.
ولی یه نفر دیگه زودتر بهشون رسیده.
یه غریبه.
یه نر بالغ.
و بدتر از اون،
نرها گاهی توله‌ها رو می‌کشن.
اون حریف یه مادر محافظ نیست.
حالا خانواده می‌تونن تمرکز کنن روی جمع کردن اون گیلاس‌ها.
میوه‌های خوشمزه به راحتی قابل دسترس نیستن،
مخصوصاً اگه توله باشی.
مامان یه راه‌حل داره.
ولی توله‌ها هنوز قدرت یا مهارت لازم رو ندارن.
ولی به نظر میاد که بدون ترس هستن.
هوم، این کار یه کمی خطرناکه.
با وزن فقط ۳۰ پوند، توله‌ها انقدر سبک هستن
که تا نوک شاخه‌ها بتونن بالا برن.
ولی افتادن از این ارتفاع می‌تونه کشنده باشه.
اونا خوب یاد گرفتن.
و این گیلاس‌های پر از کالری کمک می‌کنه توله‌ها
وزنی که نیاز دارن رو بگیرن
تا زمستون پیش رو رو زنده بمونن.
کوه‌های دودی یه جای جادوییه.
و به عنوان پر بازدیدترین پارک ملی آمریکا،
اون جادو رو برای میلیون‌ها نفر به ارمغان میارن.
به سمت شمال،
رشته‌کوه‌های قدیمی آپالاش ستون فقرات
ساحل اقیانوس اطلس رو تشکیل میدن.
در نهایت، قله‌های فرسوده‌شون به نیوانگلند می‌رسه.
۲۰۰ سال پیش، جنگل‌های اینجا برای کشاورزی پاکسازی شدن.
ولی وقتی خیلی از کشاورزا به سمت غرب رفتن،
جنگل به شکلی شگفت‌انگیز برگشت.
و حالا ۶.۵ میلیارد درخت وجود داره.
در قلب ماساچوست یک ملکه جنگل‌ها ایستاده،
یک درخت بلوط قرمز،
که اینجا به عنوان Triple Oak شناخته می‌شه.
اون ۱۳۰ سال تغییرات رو تجربه کرده.
الان، اون با تغییرات ناگزیر فصل‌ها مواجهه.
در طول روزهای طولانی تابستون،
برگ‌هاش انرژی خورشید رو جذب می‌کنن
و با استفاده از کلروفیل سبز قندی که نیاز داره رو تولید می‌کنه
تا رشد کنه و زنده بمونه
و اکسیژنی که ما برای نفس کشیدن نیاز داریم رو تولید کنه.
ولی زمستون داره میاد.
روزهای کوتاه‌تر یعنی نور کافی برای برگ‌هاش نخواهد بود
تا انرژی لازم رو تامین کنه،
پس Triple Oak باید کاری شگفت‌انگیز انجام بده.
اون کلروفیلش رو بیرون می‌کشه.
وقتی که رنگدانه سبز استخراج می‌شه،
همه رنگ‌های دیگه نمایان می‌شن.
برای چند هفته کوتاه،
Triple Oak لباسی از طلای درخشنده می‌پوشه.
ولی کارش تموم نشده.
در طوفان‌های زمستونی،
درختی که برگ داره باد رو مثل یه کشتی با بادبان پر می‌گیره.
ممکنه از ریشه کنده بشه،
پس برگ‌هاش باید بریزن.
Triple Oak یه لایه‌ای از سلول‌ها ایجاد می‌کنه
که برگ رو از شاخه جدا می‌کنه.
وقتی از حمایت درخت محروم می‌شه،
برگ می‌میره...
و می‌افته.
Triple Oak بعدش جای زخم رو درمان می‌کنه.
این فرآیند رو ۲۰۰,۰۰۰ بار تکرار می‌کنه.
در سراسر نیوانگلند،
بی‌شمار بلوط، افرا، راش، و توس همین کار رو انجام می‌دن.
نمایشی که اینقدر وسیعه،
که از فضا هم دیده می‌شه.
\an8نیوانگلند در فصل پاییز یکی از بزرگترین عجایب طبیعی
\an8سیاره زمینه.
\an8و این اتفاق دقیقاً در همین نزدیکی ما می‌افته...