‫چه عجب چشمم به جمالت روشن شد
‫اصلاً کی همچین جمله‌ای میگه؟
‫معنیش واقعاً چیه؟
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫این چیزیه که الان می‌خوام درموردش حرف بزنم؟
‫با خودم گفتم، درکل ‫نکته‌ی جالبی بود
‫داری سعی می‌کنی بامزه بازی دربیاری؟
‫گمونم آره
‫دنی
‫غروب آفتاب رو دیدی؟
‫آسمون پر از رنگه
‫ای خدا. اصلاً نمیشه ‫ از اینجا آسمون رو دید
‫می‌تونم تصورش کنم
‫کاشف به عمل اومد ‫که توی این کار خیلی مهارت دارم
‫دنی، بیدار بمون ‫بذار کمکت کنم
‫چیزی نیست. خودم از پسش برمیام
‫نه نمیای
‫نیاز به کمک داری. بذار کمکت کنم
‫الان دیگه می‌تونم ‫اجازه ندم کنترلم رو به‌دست بگیری
‫عالیه
‫زنده‌باد روان‌درمانی
‫دنی، بلند شو
‫دنی، کنترل رو بده دست من، خواهش می‌کنم
‫چی؟
‫چه ساکته
‫تابحال اینقدر ساکت نبوده
‫دنی
‫دنی، بلند شو
‫بچه‌ها رو بنداز توی کیسه
‫ببین. بچه‌ها رو بنداز توی کیسه
‫محکم ببند ‫تا وقتی دیگه نفس نکشیدن متوجه بشی
‫نفر بعد ‫بیا جلو لطفاً
‫- سلام، استن ‫- سلام، راس
‫می‌خوام اینو برام پر کنی
‫اینا رو دو هفته پیش گرفتی، پسر
‫- خب؟ ‫- استن
‫ببین، فقط می‌خوام این پرونده تموم بشه ‫و بعدش دیگه نمی‌خورم. باشه؟
‫شرمنده، پسر
‫- اذیت نکن، راس ‫- استن
‫همه رو معطل کردی، پسر. زود باش
‫- می‌دونی که خیلی ظلمه، مگه نه؟ ‫- قانون رو من تعیین نکردم، پسر
‫به کشورم خدمت کردم ‫بعد مثل یه گدا پامیشم میام اینجا...
‫- خیلی‌خب... استن، متوجهم... بس کن! ‫- و بازم چیزی گیرم نمیاد!
‫- دخلم به خرجم نمی‌خوره ‫- آروم باش وگرنه میندازنت بیرون
‫- این حق منه! حق منه! ‫- خیلی‌خب. بیا اینجا
‫ازت می‌خوام یه وقت برای دکتر بگیری. باشه؟
‫ضایع نکن
‫ممنون
‫بله؟
‫عالیجناب...
‫تاریخ ثبت طرحت گذشته ‫چندین کلاست رو نرفتی
‫پس، شرایطم برای استاد دائم شدن خوب نیست؟
‫رایا، دوره‌ی ثبت شواهد تموم شده ‫هرکاری می‌تونستی برای پسره کردی
‫وقتشه پرونده رو بذاری کنار
‫آفرین دختر خوب
‫اجازه نده احساسات ‫سر راه زحماتی که می‌کشیم بشه
‫- چرا نشه؟ ‫- جانم؟
‫آخه مگه دلیل اصلی کارایی که می‌کنیم ‫احساسات نیست؟
‫- رایا ‫- و اگر نیستن، نباید باشن؟
‫برای شام دیرم شده ‫توی کلاس می‌بینمت
‫ممنون
‫استن؟
‫باید صحبت کنیم
‫تفکر خودکشی کاملاً متداوله ‫چرا حواسم بهش نبود؟
‫از این فکرا نکن
‫مسئولیتش با من بود، استن
‫لیست بلند بالایی از افراد هستن ‫که در حق این بچه کوتاهی کردن
‫قضیه رو به خودت نگیر
‫حالا واسه ما روان‌شناس شدی؟
‫درکل گفتم
‫فقط می‌دونیم که اگر صدای افتادنش
‫از تخت رو نشنیده بودن ‫الان مرده بود
‫فعلاً، فقط باید امیدوار باشیم ‫امشب رو دووم بیاره
‫- بهوشه؟ فقط همینو گفتن؟ ‫- اوهوم
‫یکی باید بیاد ‫به این آدما کلمات بیشتری یاد بده
‫- فقط همینو نگفتن. نه ‫- دیگه چی گفتن؟
‫گفتن تا آخر هفته ‫می‌تونه توی دادگاه حاضر بشه
‫چی؟ شوخیشون گرفته؟
‫تا جایی که برای دادگاه مهمه
‫فقط باید دو جمع‌بندی نهایی ‫و حکم رو بشنوه
‫برای اینکار بقدر کافی حالش خوب هست
‫واقعاً تند راه میری
‫ها؟
‫- تند راه میری ‫- پاهام بلنده
‫هیئت منصفه چی؟
‫خب، قاضی اسمشو گذاشته تاخیر پزشکی ‫که برای ما خوبه
‫هیئت منصفه‌ها معمولاً تلاش برای خودکشی رو ‫به حساب احساس گناه می‌ذارن
‫ای خدا، آدما همیشه ‫با بدترین دید به همدیگه نگاه می‌کنن، ها؟
‫آره، همیشه ‫ولی تو اینطوری نیستی، ها؟
‫نه، من اینطوری نیستم ‫چوپان سراغ نداری سکه برای فروش داشته باشه؟
‫- حاضرم بخرمش ‫- آره
‫دنی
‫سلام
‫اوه، خداروشکر
‫اینجا رو باش ‫سالم و سرحاله
‫خوبی؟ حالت چطوره؟
‫الان درد داری؟
‫چیزی هست که بتونم برات بیارم؟
‫دنی؟
‫دنی جاش امنه
‫ولی اینجا نیست
‫و قرار هم نیست بیاد
‫و برای این، فقط باید ‫خودتو مقصر بدونی
‫لطفاً بذار باهاش حرف بزنم، جک
‫فکر کنم همه‌مون می‌دونیم ‫دفعه‌ی قبل نتیجه‌ی این کار چی شد
‫حرفت ناعادلانه‌ست
‫تمام مدت فقط سعی داشتم کمک کنم
‫چند روز دیگه رو تصور کن ‫که دنی توی زندانه
‫و بر اساس اوضاع ‫بنظر اجتناب ناپذیر میاد
‫درسته؟
‫پس از خودت بپرس ‫این پسر بیشتر از همه به کمک کی احتیاج داره؟
‫کمک تو یا من؟
‫نه. فکر کنم بقدر کافی ‫بهمون کمک کردی
‫پس برو یه مریض از دست رفته‌ی دیگه پیدا کن
‫از اینجا به بعدش با من
‫پرستار، بشدت خسته‌م ‫و خواهشاً الان می‌خوام استراحت کنم
‫ولی خیلی از جفتتون ممنونم...
‫که اومدین دیدنم، دکتر، جناب وکیل
‫- خیلی... ‫- لطف کردین. مطمئنم در آینده می‌بینمتون
‫خیلی‌خب
‫اینم یه گند دیگه ‫که پای منو بهش باز کردی، استنلی
‫مثل (استنلی) لورل و هاردی، نه؟ ‫گمونم نه
‫خب، یخورده بی‌فرهنگی توی آینده‌مون ‫چندان ضرری برامون نداره، از این بابت مطمئنم
‫بهت که گفتم این اتفاق میفته
‫دنیای بیرون به درد تو نمی‌خوره، پسرجون
‫هیچوقت نمی‌خورده
‫زیادی بی‌رحمه
‫پسر خوبی باش
‫همینجا بمون، باشه؟
‫مجبورم نکن اینجا رو با آب پر کنم
‫همدیگه رو خوب می‌فهمیم؟
‫باید بخوری
‫گرسنه نیستم
‫به جایی رسیده بود که می‌تونست تاحدی ‫شخصیت‌های دیگه‌ش رو کنترل کنه
‫حتماً جک دوباره وجود خودشو تثبیت کرده
‫شاید پسره نمی‌خواسته بیاد بیرون
‫بعد از تمام چیزایی که دیده، چرا باید بخواد؟
‫چیکار کنیم، استن؟
‫پرونده رو می‌بازیم، رایا
‫باید یه کاری باشه که بتوینم بکنیم. اون...
‫هیچ یادداشت خودکشی نبود؟
‫نچ. ولی این...
‫نه، صبر کن ‫این یکی کنارش روی تختش بود
‫- آدام ‫- آدام
‫برای درمان چی مشت مشت کلونازپام می‌خوری؟
‫یه مشکل زمان جنگه
‫"مشکل زمان جنگ"؟
‫منظورت چیه؟ میشه توضیح بدی؟
‫پی‌تی‌اس‌دی ‫(اختلال اضطراب پس از سانحه)
‫جوون بودم، توی دانشگاه افسری و اینا
‫جوو‌ن‌تر از اون بودم که بتونم خوب ‫فرماندهی کنم و اوضاع چندان خوب پیش نرفت
‫منظورت چیه؟ افرادتو از دست دادی؟
‫آره، افراد زیادی از دست دادم ‫و مسئولیتش رو گردن می‌گیرم
‫نمی‌دونم منظورت چیه
‫بهت که گفتم ‫توی دانشکده‌ی افسری بودم
‫پس، یعنی داوطلب شدی
‫این یعنی اتفاقی که افتاد تقصیر تو بوده؟
‫- می‌تونی اینطوری بهش نگاه کنی. آره ‫- آره
‫یا توی جنگ بودی
‫و جوون بودی
‫- بس کن ‫- درسته؟
‫چیزی توی قیافه‌م هست که میگه ‫"لطفا تجزیه و تحلیلش کن"؟
‫قضیه همینجاست، استن
‫هرکس لطمه خورده ‫یه داستانی برای خودش درست کرده
‫"نباید شب تنها قدم می‌زدم"
‫- "نباید دامن کوتاه می‌پوشیدم" ‫- آره، نباید می‌پوشیدم
‫"نباید عصبانی می‌شدم" ‫"نباید حاضرجوابی می‌کردم"
‫باور می‌کنیم که اتفاقات بدی ‫که برامون افتاده، تقصیر ماست
‫یه راهی برای اینه که تصور کنیم ‫کنترلش تاحدودی دست ماست، ولی نیست
‫چون اتفاقات بد برای همه میفته
‫پس، تا وقتی که قبول نکردیم ‫که همه‌ش تقصیر ما نیست
‫نمی‌تونیم شروع به بهتر شدن کنیم
‫حالت خوبه؟ رفتی تو فکر
‫اوه، خدا. همینه
‫بیا غذا رو با خودمون ببریم ‫توی راه برات توضیح میدم
‫- ماشین داری؟ نزدیکه؟ ‫- یه ماشین نزدیک دارم
‫خیلی‌خب. قراره بارون بیاد. بزن بریم ‫میشه لطفاً پولشو حساب کنی؟
‫سلام، میشه دو تا ظرف غذا بهم بدی؟
‫خب، دلیل اینکه پرونده رو باختیم...
‫اصولاً، هنوز نباختیم
‫آره، ولی گیریم که باختیم. چرا؟
‫چون باید به نحوی آزار جنسی رو اثبات کنیم ‫که هیئت منصفه قانع بشه
‫و دقیقاً برعکسشو انجام دادیم
‫آره، خب، صدقه سری "کندی" بود
‫و حرف من قابل استناد نیست ‫چون دنی هیچوقت نگفته که آزار دیده...
‫- آره. متوجه شدم ‫- فقط آدام آزار دیده
‫داری بزرگ‌ترین شهادت‌های ناموفق رو ‫ جمع‌بندی می‌کنی؟
‫پس شاید شاهد اشتباهی رو آوردیم
‫اتفاقی که برای دنی افتاد ‫اتفاقی که برای آدام افتاد
‫هیچکدومش تقصیر دنی نبوده
‫ولی خودش اینو نمی‌دونه
‫احساس گناهش، شرمساریش
‫اجازه نمیدن ببینه واقعاً چه اتفاقی افتاده
‫پس باید بهش نشون بدیم
‫این چیزیه که با دنی جواب میده
‫از این نظر فوق العاده‌ست
‫جلوت مقاومت می‌کنه، ‫ولی وقتی حقیقت رو
‫بهش نشون بدی ‫بالاخره حرفتو باور می‌کنه
‫و بالاخره می‌بینه واقعاً چه اتفاقی افتاده ‫و هیئت منصفه هم می‌بینه
‫- خروجی بعدیه. یک مایل دیگه ‫- خیلی‌خب
‫سلام. فکر کردم کلاس داری
‫- اون روزا دیگه تموم شد ‫- منظورت چیه؟
‫به مدیر گفتم یک روز دیگه مرخصی می‌خوام ‫و بهم گفت باید یه انتخابی بکنم
‫- متاسفم ‫- اصلاً کی دلش می‌خواد استاد دانشگاه باشه؟
‫یه مشت پیرمرد پیرزنن. من نمی‌خوام پیر باشم ‫هیچکس دلش نمی‌خواد پیر باشه
‫- مگه نه؟ ‫- آره
‫استن، این قضیه جواب میده؟
‫داری از من می‌پرسی؟
‫سلام
‫توی ساختمون بودم ‫خواستم برات آرزوی موفقیت کنم
‫وقتی پلیس برات آرزوی موفقیت می‌کنه ‫می‌دونی که دهنت سرویسه
‫همیشه عوضی‌بازی درمیاری، کامیسا
‫- سلام ‫- سلام
‫فرنک بهم گفت برای توام آرزوی موفقیت کنم
‫- نه، نگفت ‫- نه، نگفت
‫اوضاع همیشه اونطور که می‌خوای پیش نمیره
‫منظورت منم یا خودت، کارآگاه؟
‫تو توی همه‌چی از تمام قلبت ‫ مایه می‌ذاری. مثل این قضیه
‫و هر اتفاقی هم بیفته ‫همین خودش خیلی ارزش داره
‫- مراقب خودت باش ‫- توام همینطور، متی
‫باشه
‫- هیئت منصفه رو بیارید ‫- برخیزید
‫عجیبه
‫وارد زمین میشم درحالیکه ‫زمان داره تموم میشه و بازی رو باختیم
‫ای‌کاش زودتر این‌کارو کرده بودم ‫شاید از دادگاه لذت می‌بردم
‫بنشینید
‫آقای کامیسا، برای جمع‌بندی آماده‌اید؟
‫یک شاهد دیگه داریم، عالیجناب
‫خیلی‌خب. بفرمایید
‫دنی سالیوان رو به جایگاه شهود فرا می‌خونم
‫تویی
‫آیا در درگاه خدا ‫قسم می‌خوری که حقیقت رو بگی
‫تمام حقیقت رو بگی ‫و هیچ چیز جز حقیقت نگی؟
‫بله
‫برای ثبت در دادگاه ‫لطفاً اسم کامل و آدرست رو بگو
‫دنیل سالیوان ‫خیابان الم، پلاک 9، الم‌ریج، نیویورک
‫ولی اینطور نیست، درست میگم؟
‫مطمئنم که آدرسم همینه
‫آدرست نه، اسمت
‫تو دنی سالیوان هستی؟
‫معلومه که دنی سالیوانم ‫دیگه کی می‌تونم باشم؟
‫- اسمت جک نیست؟ ‫- اعتراض دارم
‫- وکیل مدافع هر بازی‌ای داره درمیاره... ‫- عالیجناب
‫فرض بر بی‌گناهی دنی سالیوانه
‫این حق قانونیشه ‫و در این پرونده
‫مستلزم اینه که حداقل فرض کنیم ‫که این دنی نیست
‫- اجازه میدم ‫- عالیجناب
‫می‌خوام با دنی صحبت کنم
‫- و دارین صحبت می‌کنین، جناب... ‫- خودمم
‫و حالا که اینجام، دوست دارم
‫داستان رو
‫از دید خودم بگم، اگر مشکلی نیست
‫خیلی‌خب، "دنی"، بگو
‫از پدرخونده‌م متنفر بودم
‫قبل از اینکه بیاد، فقط...
‫من و مامانم بودیم ‫و وقتی اومد، بشدت با مادرم بدرفتاری می‌کرد
‫گمونم میشه گفت ‫دست بزن داشت
‫به مادرم التماس کردم ‫ که ولش کنه و بره، ولی خیلی می‌ترسید
‫خب، مطمئن بود که بالاخره پیداش می‌کنه ‫و بهش صدمه می‌زنه
‫گمونم برای همین ‫اونقدر نزدیک به خونه‌مون موندم
‫بدرفتاری‌هاش تمومی نداشت ‫حتی بدتر هم شد
‫فقط می‌خواستم اونقدر بترسونمش ‫که ول کنه و بره
‫می‌دونم کاری که کردم اشتباه بود ‫و تمام مسئولیتش رو قبول می‌کنم
‫عالیجناب، شاهد حقیقت رو نمیگه
‫و این شاهد موکل خودته
‫و همونطور که گفتم، فکر نمی‌کنم خودش باشه
‫آقای کامیسا، جدی میگم...
‫فقط می‌خوام یخورده دستمو باز بذارین ‫اگر امکانش هست، عالیجناب، خواهش می‌کنم
‫آقای کامیسا، داری آبروی خودتو می‌بری
‫آره
‫خیلی‌خب. بیا قبول کنیم ‫ که با هم اختلاف نظر داریم
‫عجب مرد خوشتیپیه، مگه نه؟
‫بله واقعاً
‫- آقای کامیسا... ‫- خواهش می‌کنم، عالیجناب، فقط...
‫خب، این پسر دیگه‌ای که توی نقاشیه کیه؟
‫اون آدامه
‫و آدام کیه؟
‫نمی‌فهمم چه ارتباطی با پرونده داره
‫ولی انتخابش دست تو نیست ‫باید به سوالات جواب بدی
‫این سوالات هیچ نتیجه‌ای نداره، عالیجناب
‫- جواب سوالو بده، جک ‫- همچین کاری نمی‌کنم
‫شاهد باید سوال رو جواب بده
‫- آدام... آدام قبلاً... ‫- برادر دوقلوم بود
‫برادر دوقلوی دنی؟
‫بنظرم معلومه که منم دقیقاً همینو گفتم
‫خیلی‌خب
‫خب... این عکس رو می‌شناسی؟
‫از اتاق پذیرایی "دنی"ـه، مگه نه؟
‫- بله ‫- و این که توی عکسه کیه؟
‫اون "کندی"ـه. مادر... مادرم و من
‫خب، بنظرت چیز عجیبی توش نیست؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه
‫چرا متوجه نمیشی؟
‫چیز غیرعادی توی این عکس نیست؟
‫نه
‫به هیچ عنوان
‫الان آدام کجاست، دنی؟
‫دنی؟
‫سوال رو جواب بده، دنی
‫مرد
‫کِی؟
‫وقتی بچه بود
‫نه توی نوزادی؟
‫نه، وقتی پسربچه بود
‫پس چرا توی این عکس نیست؟
‫- یا این عکس؟ ‫- نمی‌دونم
‫یا...
‫بس کن!
‫چیو بس کنم؟ اینقدر سوال نکنم؟
‫- نه، با شما نبودم... ‫- یا این یکی؟ یا این یکی؟
‫چرا توی تمام این عکس‌ها ‫فقط یک پسر هست؟
‫چه اتفاقی برای آدام افتاد، دنی؟
‫- بازم می‌پرسم، چه اتفاقی برای آدام افتاد؟ ‫- نه
‫لعنتی بهت که گفتم ‫چه اتفاقی برای آدام افتاد
‫آقای سالیوان، توی دادگاه من ‫حق فحش دادن ندارین
‫عذر می‌خوام، عالیجناب. منظوری...
‫که اینطور. مرد. چطوری؟
‫من...
‫احتمالش هست که یادت نباشه؟
‫اوه، خدا. اوه، خدا
‫دنی؟
‫چه اتفاقی برای آدام افتاد، دنی؟
‫سلام، دن
‫آدام
‫چه اتفاقی برای آدام افتاد، دنی؟
‫باید می‌رفت
‫چرا؟
‫بخاطر کاری که کرد
‫مگه آدام چیکار کرد؟
‫دلش می‌خواست اون اتفاق بیفته ‫می‌خواست مارلین اون کارو بکنه
‫چون می‌خواست همه‌چی درست بشه
‫چون نمی‌خواست مامانمون تنها باشه
‫می‌خواست مارلین...
‫هرکاری می‌خواد باهاش بکنه
‫و بارها و بارها بهش تعرض کرد
‫ولی خودش دلش می‌خواست
‫برای همین باید می‌فرستادمش بره
‫آدام کیه، دنی؟
‫برادرم
‫ولی تو هیچوقت برادر نداشتی، مگه نه؟
‫نه
‫آدام کیه، دنی؟
‫منم
‫آدام منم
‫دیگه سوالی ندارم، عالیجناب
‫چه حسی داشتی؟ در اون لحظه
‫فقط سکوت رو یادم میاد
‫آیا هیئت منصفه به نتیجه‌ی واحد رسیده؟
‫بله، عالیجناب
‫بهش عادت نداشتم
‫می‌دونی، که صداهای توی سرم نیان نجاتم بدن
‫متهم لطفاً برخیز
‫ولی چیزی رو پیدا کرده بودم ‫که منو نجات بده
‫واقعاً؟ چی؟
‫آقای فورمن ‫لطفاً رای رو می‌خونید؟
‫ما، اعضای هیئت منصفه ‫ اجماعاً، متهم
‫دنیل سالیوان رو
‫به دلیل دیوانگی ‫در تمامی اتهامات بی‌گناه تشخیص میدم
‫آقای سالیوان
‫دنی، میشه یک جمله برای روزنامه‌مون بگین؟
‫میشه یه جمله بگین؟ ‫بنظرتون این رای...
‫اینم از این، پسرجون
‫وقتی می‌بینم توی دردسر افتادم ‫مریم مقدس به کمکم میاد
‫یه قدیس نجاتت داده؟ ‫مثل اون آهنگ بیتلز؟
‫نه
‫تو بودی، رایا
‫تو نجاتم دادی
‫تو چه حسی داشتی؟
‫انگار همزمان می‌خواستم ‫گریه کنم و داد بزنم
‫ولی بیشتر از همه، خیلی خسته بودم
‫عجیبه که من سوال می‌پرسم، ها؟
‫آریانا کجاست؟
‫ولی ممنون که این قضیه رو ‫باهام مرور کردی
‫وقتی از واقعیت فاصله می‌گیری
‫به‌ راحتی ممکنه ‫احساسات دیگران رو نادیده بگیری
‫- واقعاً؟ ‫- حقیقتش، آره
‫و واقعاً دلم برات تنگ شده بود
‫ولی، بیخیال ‫نمیشه که فقط خسته بوده باشی
‫گمونم، اونی هم نبود که فکر می‌کردم
‫خبری از سخنرانی پیروزمندانه توی دادگاه نبود
‫خبری از استقبال گرم نبود
‫خب، نتونسته بودیم آزادت کنیم ‫نتیجه‌ی کمتری نصیبمون شده بود
‫یه فرصت
‫ولی بعد غیبت زد ‫یهویی غیبت زد
‫اولش، تصورش برام خیلی سخت بود
‫که با یه روان‌شناس دیگه کار کنی
‫از لحاظ عقلانی، درک می‌کردم ‫که باید یه رابطه‌ی جدید بسازی
‫و روش‌های درمانی دیگه رو امتحان کنی ‫و بهتر بشی
‫ولی حقیقتش، اون اوایل ‫چندان از اون وضع خوشم نمیومد
‫دل منم برات تنگ شده بود
‫از دکترهای جدیدت حالتو می‌پرسیدم ‫ولی مخفیانه
‫و تمام مدت نگرانت بودم
‫رسیدیم
‫تا اینکه مامانت باهام صحبت کرد
‫سلام، مامان
‫سلام، دن
‫چی باعث شد بعد از دو سال ‫بالاخره بهش اجازه بدی بیاد دیدنت؟
‫چون متوجه شدم ‫هرچقدر هم زمان بگذره
‫هیچوقت آمادگی پیدا نمی‌کنم
‫پس باید با عواقب روبرو می‌شدم
‫وقتش بود
‫خوشگله ‫اینا چین؟ ستاره‌ن؟
‫کرم شب‌تابن
‫کرم شب‌تاب؟
‫مال گذشته‌ست
‫قشنگه
‫اجازه میدن هر روز نقاشی بکشم
‫میگن باعث درمانم میشه
‫خب، همیشه نقاشیت خوب بوده
‫ولی اینا یه چیز دیگه‌ست
‫میگن می‌خوان چندتاشو بفرستن نمایشگاه
‫مثل یه هنرمند واقعی، ها؟
‫آره
‫الان ساکن "اوک‌ویل"ـم
‫یه آپارتمان کوچیکه
‫مارلین چی؟
‫اوایل، هفته‌ای دو بار ‫مست میومد جلوی آپارتمانم
‫پلیس خبر کردم
‫و بعد یه روز، دیگه نیومد
‫و بیش از یک‌ساله ‫که نه دیدمش نه خبری ازش شنیدم
‫از اون‌موقع خیلی پیش مشاور رفتم
‫هر روز بهت فکر می‌کنم
‫می‌خوام اینو بدونی
‫ولی خب، می‌دونم که مامان خوبی نبودم
‫جفتمون می‌دونیم نبودم
‫و اینکه...
‫در حقت کوتاهی کردم...
‫بدجوری
‫کی فهمیده بودی؟
‫بابات یادت نمیاد
‫بابای واقعیت
‫حقیقتش، هیچوقت دلم نمی‌خواست بهت بگم
‫چون گفتنش فایده‌ی چندانی نداشت
‫وقتی حامله شدم شونزده سالم بود
‫وقتی ازدواج کردیم هفده سالم بود
‫و وقتی 4 سالت بود...
‫فهمیدم که اون...
‫پس تا جای ممکن ‫خودمون رو از اون دور کردم
‫ولی تنها بودنم...
‫سخت‌تر از چیزی بود ‫که بتونم از پسش بربیام
‫برای همین وقتی مارلین...
‫بنظر خیلی قوی و قابل اتکا میومد
‫کسی که می‌تونست ازمون مراقبت کنه
‫و بهش احتیاج داشتیم
‫احتیاج داشتیم کسی ازمون مراقبت کنه
‫من احتیاج داشتم
‫گمونم تا مدت‌ها به خودم می‌گفتم ‫که حقیقت نداره
‫نمی‌تونه حقیقت داشته باشه
‫امکان نداشت یه مرد اونجوری دیگه ‫آورده باشم توی زندگیمون
‫ولی آورده بودم
‫و متاسفم
‫اتفاقی که اجازه دادم برات بیفته
‫حتی اگر هرگز منو نبخشی...
‫و اگر نبخشی سرزنشت نمی‌کنم...
‫چون والدین باید از بچه‌شون محافظت کنن
‫و من نکردم
‫محافظت نکردم
‫و می‌خوام اینو بدونی، که خودم اینو می‌دونم
‫می‌دونم
‫خوشحالم اومدی
‫شاید بشه بازم بیام
‫شاید نظرت عوض شد
‫شاید مدام ازت بخوام
‫ولی نمیاد
‫و اگر سعی کرد ‫می‌تونی بالاخره ببخشیش؟
‫سعی نمی‌کنه
‫نه، احتمالاً نه
‫همه‌مون نهایت تلاشمون رو می‌کنیم
‫گاهی نهایت تلاشمون کافی نیست
‫میگن درد و رنج ‫باعث خلق آثار هنری بهتری میشه
‫چرت میگن
‫موافقم
‫و حال تو چطوره؟ الان
‫مثل سابقم
‫گندش بزنن
‫ولی با قبل هم فرق کردم
‫- چرا بیدارم نکردی؟ ‫- دیگه بزرگ شدی
‫عه، یهویی بزرگ شدم؟
‫- بفرما ‫- اوه، نه. سیب هلندی نداشتن؟
‫امروز میرم مغازه ‫از اونجایی که انگار شدم پادوی تو
‫بشین
‫مریضت تا 5 دقیقه‌ی دیگه نمیاد ‫مطبت همین طبقه‌ی پایینه
‫بیخیال، مامان
‫یه مریضی جدید توی "دی‌ام‌اس" ثبت کردی
‫نمی‌تونی 5 دقیقه دیر کنی؟
‫اولاً، اسمش "دی‌اس‌ام"ـه
‫و مطمئنم خودت می‌دونی ‫که این دلیل نمیشه دیر کنم
‫نمی‌تونم به دخترم افتخار کنم؟
‫این افتخار کردنته؟
‫لطفاً ببرش مدرسه
‫هی، آقاپسر ‫باید بری مدرسه
‫دوستت دارم ‫ممنون، مامان
‫دیگه استاد نیستم. روان‌شناسم
‫و یه مادرم
‫تمام تلاشمو می‌کنم که شجاع باشم
‫خیلی زحمت داره
‫درمان همجوشی داره جواب میده
‫مشخصه که داری ‫شخصیت‌های دیگه‌ت رو جذب می‌کنی
‫چه حسی داره؟
‫یه فراینده
‫فقط دارم سعی می‌کنم شجاع باشم
‫هستی، دن
‫همیشه شجاع بودی
‫شاید
‫- دکتر ‫- دکتر
‫دن، وقت شامه
‫ممنون که بهمون اجازه دادی ‫برای صحبت از دفترت استفاده کنیم
‫خواهش می‌کنم ‫باعث افتخارمه که می‌بینمت
‫تا بیرون باهام میای؟
‫آره
‫این باغچه‌ها خیلی خوشگلن
‫آره، می‌تونم از پنجره‌م ببینمشون
‫با هر فصل همه‌چی عوض میشه
‫بگذریم، ممنون که امروز اومدی
‫و بابت همه‌چی ممنون
‫گذشته، مقدمه‌ای برای زمان حاله
‫شکسپیر. اینو می‌دونستم
‫می‌بینی، همه‌شون توی وجودت هستن
‫هوش جک رو داری ‫خوش‌صحبتی مایک، اعتماد به‌نفس آریانا
‫همه‌شون درونت هستن
‫همه‌شون نیستن
‫منظورت چیه؟
‫یه دین گردنمه که هنوز ادا نکردم
‫حالا وقتشه که من فرشته‌ی نگهبان باشم
‫بگذریم، دیرم شده ‫امیدوارم به‌زودی ببینمت، دکتر
‫منم همینطور، دن