‫آنچه گذشت...
‫یه قاتل سریالی داریم،
‫که داره راننده‌های تاکسی اینترنتی رو می‌کشه.
‫- تو خودشی؟ ‫- کی؟
‫همون یارویی که اومد تو آپارتمانم
‫و دعوت‌نامه رو با همه‌ی ‫یادگاری‌هام گذاشت و رفت.
‫نه.
‫"شما صمیمانه به یک مهمانی شام دعوتید،
‫برای افراد هم‌فکر."
‫یه مهمونی شام برای قاتلای سریالیه.
‫- رونالد اشمیت. ‫- رد صدام کن.
‫وقتشه ارباب عمارت رو ببینیم.
‫لئون پرِیتر. سال‌هاست که من ‫میزبان این دورهمیم.
‫پس یعنی بازم هستن؟
‫جمع‌کننده‌ی خالکوبی.
‫به سیرک عجایب خوش اومدی.
‫معروفه به کشتن متعرضای جنسی.
‫متعرضا؟ اونم قانون داره؟
‫چند بار تو دورهمی‌های پرِیتر بودی؟
‫این چهارمین سالمه.
‫- حتماً خوشت میاد. ‫- من از پول خوشم میاد.
‫یه کاری برام پیش اومد.
‫- ممنون بابت دوییدن. ‫- چی؟
‫ای کی...
‫- تو رایان فاستر رو دیدی؟ ‫- رایان.
‫این کوفتی دیگه کار نمیکنه.
‫جایی رو سراغ نداری ‫که بتونه اینو درست کنه؟
‫یه تیکه اومد تو، نُه تیکه رفت بیرون.
‫واقعاً امیدوارم اون یارو رو بگیرن.
‫این راه تاریکیه که داری میری.
‫واقعاً امیدوارم مثل بابات نشی.
‫هریسون، نکن.
‫بابا؟
‫تو... تو مردی. من بهت شلیک کردم.
‫می‌دونم هضمش خیلی سخته.
‫بیا فقط یه قدمی بزنیم، رفیق.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫چطوری پیدام کردی؟
‫قول میدم به همه‌ی سؤالاتت جواب بدم، ‫فقط نه اینجا.
‫دکستر: رستاخیز
‫پس داشتی تعقیبم میکردی؟
‫نه. من نگرانتم.
‫من اومدم اینجا تا...
‫...تا مراقبت باشم.
‫چطور ممکنه زنده باشی؟
‫سؤال خوبیه.
‫هوای یخبندان ضربان قلبم رو پایین آورد
‫و اونقدر خونریزی نکردم.
‫ولی ده هفته تو کما بودم.
‫دکتر گفت...
‫تو مثل آدم‌ بده‌ی ‫فیلمای ترسناکی،
‫مثل مایکل مایرز
‫یا اون آشغاله که ‫ماسک هاکی می‌زد.
‫فکر می‌کنی مردن، ‫ولی بعد...
‫قطعاً یه شباهت‌هایی هست.
‫بیا، اینجا بشین.
‫نوشیدنی چی می‌خوری؟
‫چرا تو زندان نیستی؟
‫رئیس پلیس بیشاپ همه‌ی اتهامات رو از من برداشت.
‫لوگان به من شلیک کرد.
‫من مسلح نبودم.
‫حتی اونم تشخیص داد ‫که دفاع از خود بوده.
‫تو اصلاً نمی‌فهمی اون روز ‫تو جنگل چه بلایی سرم آورد.
‫هریسون.
‫کار من بود.
‫من مجبورت کردم بهم شلیک کنی.
‫من بهت گفتم ضامن رو آزاد کنی.
‫حتی به قلبم اشاره کردم.
‫ولی نباید...
‫این کارو می‌کردم.
‫نباید این کارو با تو می‌کردم.
‫اون لعنتی همش تو سرمه.
‫من... من انقدر... ‫انقدر داغون بودم که...
‫من در مورد رایان فاستر می‌دونم.
‫اینطوری ردت رو زدم.
‫بدنی که به نه تیکه ‫تقسیم شده بود.
‫کیسه‌ها.
‫دقیقاً همونطور که یادت دادم.
‫می‌فهمم چه حالی داری.
‫وقتی دانشجو بودم یه پسره بود که،
‫خیلی شبیه رایان بود... ‫شکارچی، متعرض.
‫سعی کرد به عمه دِبِت تعرض کنه.
‫و اگه جلومو نگرفته بود،
‫دقیقاً همون کاری رو می‌کردم که تو کردی.
‫پس بهم اعتماد کن، می‌فهممت.
‫منم همسن تو بودم، ‫دقیقاً مثل خودت بودم.
‫منم همون تاریکی رو حس می‌کردم.
‫منم همش به کشتن فکر می‌کردم.
‫تا اولین قتلم طول کشید تا...
‫بیست سالم بود.
‫که بالاخره...
‫...اون رهایی رو حس کردم.
‫رهایی؟
‫من... من تو جهنمم.
‫کابوس کشتن رایان رو می‌بینم.
‫صورتش رو همه‌جا می‌بینم.
‫این... این... این مال اون بود.
‫و... و همش این صدای ‫لعنتی تیک‌تیک رو می‌شنوم،
‫و من... من نمی‌تونم، ‫نمی‌تونم باهاش زندگی کنم.
‫نمی‌تونم این عذاب وجدان رو تحمل کنم،
‫و... و برای همین ‫رفتم خودمو معرفی کنم.
‫شاید اونقدرام که فکر می‌کردم ‫شبیه هم نیستیم.
‫هریسون، به این فکر کن، ‫که اگه تو دخالت نمی‌کردی،
‫رایان چند تا زن دیگه رو اذیت می‌کرد.
‫"دخالت کردن" یعنی ‫زنگ زدن به حراست،
‫نه اینکه کله‌ی یکی رو با ‫در سیفون توالت بترکونی.
‫تو سعی کردی چیزی رو تو من ‫پرورش بدی که... که نبود.
‫اگه تو، تو نبودی،
‫من هیچوقت رایان رو نمی‌کشتم.
‫تو چیزی فراتر از بدترین ‫لحظه‌ی زندگیت هستی.
‫این همونیه که وقتی مامان ‫کشته شد به خودت گفتی؟
‫باشه، در مورد عمه دِب چی؟
‫کاپیتان لاگوئرتا؟
‫لاگوئرتا؟ تو از کجا...
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫باتیستا.
‫امروز صبح باهاش حرف زدم.
‫تو تنها کسی نیستی که ردمو زده.
‫انگاری که رسماً،
‫نهنگ سفیدِ باتیستا شدم.
‫داشت سعی می‌کرد ‫ازم اعتراف بگیره
‫که تو در واقع همون ‫قصاب لنگرگاه هستی.
‫حتی اشاره کرد که ‫تو... تو منو آموزش دادی.
‫و تو چی گفتی؟
‫هیچی بهش نگفتم.
‫نگران نباش. ‫باتیستا هیچی دستش نیست.
‫یه هفته پیش تو آیرون لِیک ‫باهاش حرف زدم.
‫ولی این یعنی اون...
‫اون گذاشت من فکر کنم تو مردی.
‫من... من حتی دیگه نمی‌دونم ‫چی رو باید باور کنم.
‫باتیستا فقط داشت ‫سعی می‌کرد گولت بزنه.
‫شاید.
‫ولی این به این معنی نیست که ‫همه‌ی حرفاش دروغ بوده.
‫بده.
‫بده من بگیرمش.
‫بذار من برات حملش کنم.
‫خب، می‌خوای یه چیزی بخوریم؟
‫چی؟ نـ... نه.
‫نمی‌تونی همینجوری ‫از دنیای مرده‌ها برگردی
‫و جوری رفتار کنی که انگار ‫همه چی مرتبه.
‫چی باعث شده فکر کنی من اصلاً ‫تو رو تو زندگیم می‌خوام؟
‫مـ... من باید برم.
‫هریسون، وایسا.
‫این قضیه با یه مکالمه‌ی ساده ‫حل نمیشه، دکس.
‫باید چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫باورت بشه یا نه،
‫بیشتر نوجوونیم رو ‫تو اون پرورشگاه گذروندم.
‫پرورشگاه؟ ‫یا خدا، لئون پرِیتر.
‫فکر می‌کردم از پول بابات ‫به اینجا رسیدی.
‫کی فکرشو می‌کرد که تو
‫از چنین جای محقری اومده باشی؟
‫حتماً خیلی خودساخته بودی
‫که تونستی خودتو ‫تا این حد بالا بکشی.
‫بله، ولی در طول مسیر ‫کمک خیلی زیادی هم بهم شد.
‫برای همینه که برام خیلی مهمه ‫که جبران کنم.
‫من وام مسکن خانواده‌ی سرپرستم رو
‫بعد از اینکه اولین میلیاردم رو درآوردم، تسویه کردم.
‫از اون موقع، وام مسکن هر خانواده‌ای رو
‫که تا حالا از اون پرورشگاه ‫بچه‌ای رو به فرزندی قبول کرده، تسویه کردم.
‫وای. حتماً باید تو مصاحبه ‫در مورد این صحبت کنیم.
‫خب...
‫ترجیح میدم این موضوع ‫محرمانه بمونه، اگه اشکالی نداره.
‫می‌خوام تمرکز بیشتر روی ‫کار خوبی باشه
‫که توسط پرورشگاه انجام میشه.
‫اکثر آدمایی که کاری مثل ‫شما رو می‌کنن، می‌خوان تبلیغش کنن.
‫واقعاً باید در مورد این صحبت کنیم.
‫دوربین تا پنج دقیقه دیگه آماده‌ست.
‫لعنتی.
‫الو؟
‫کارآگاه والاس هستم.
‫شما ساعت ۹:۰۳ صبح زنگ زدید. ‫پیامی هم نذاشتید.
‫آره. راستش، امم، ‫من... من نظرم عوض شد.
‫فکر نمی‌کنم که واقعاً...
‫احساس می‌کنم این مکالمه ‫حضوری مؤثرتره.
‫بیا دفترم.
‫آره، راستش... راستش الان وقت مناسبی نیست.
‫مـ... من واقعاً خیلی گرفتارم.
‫من می‌تونم بیام پیشت.
‫آدرس الانت چیه؟ ‫خونه؟ سرکار؟
‫فکر کنم هر دوتاش یکیه.
‫اونطور که یادمه: ‫رئیست نمی‌دونه
‫که تو هتل زندگی می‌کنی، درسته؟
‫بیخیال.
‫من... من می‌تونم، امم، ‫امروز بعدازظهر می‌تونم.
‫هریسون منو نمی‌خواد.
‫هیچ دوست واقعی‌ای ندارم.
‫فکر نمی‌کردم ‫ازم خبری بگیری.
‫می‌دونم.
‫متأسفم که اون روز ‫اونقدر یهویی رفتم، ولی...
‫می‌خوام برات جبران کنم.
‫"دریاچه قو" رو تو مرکز لینکلن اجرا می‌کنن.
‫میای بریم؟
‫فقط چون گفتی باله دوست داری ‫فکر کردم...
‫این...
‫افتضاحه.
‫باشه. ببخشید.
‫"دریاچه قو" باله‌ایه که ‫وقتی میری که بخوای
‫با ۲۰۰۰ نفر دیگه که اونا هم ‫دارن چرت می‌زنن، یه چرتی بزنی.
‫دیگه چی تو چنته داری؟
‫همه‌ی اون شب‌های بی‌شماری ‫که تو سالن بولینگ گذروندم
‫بالاخره قراره جواب بده.
‫خیلی نزدیک، ‫اما به طرز غم‌انگیزی دور.
‫یا شایدم نه.
‫بولینگت از دویدنت بهتره،
‫که البته چیز خیلی شاخی هم نیست.
‫ببخشید. یادت رفته ‫من یه پرتاب دیگه دارم؟
‫تو یادت رفته که اسپلیت هفت-ده
‫سخت‌ترین پرتاب تو بولینگه؟
‫شاید برای آدمای ضعیف.
‫آره!
‫درد داشت.
‫ولی ارزشش رو داشت چون الان ‫تنها راهی که می‌تونی منو ببری
‫اینه که "استرایک" کنی. ‫(افتادن تمام پین‌ها در اولین ضربه)
‫استرس نداشته باش.
‫ای وای.
‫بهتره این همه عرق رو ‫از کف دستام پاک کنم.
‫در دفاع از خودم بگم، دستم خشک شده.
‫و شونه‌ام هم درد می‌کنه.
‫تو واقعاً از باختن ‫خوشت نمیاد، نه؟
‫کی از باختن خوشش میاد؟
‫خب، من فقط خوشحالم ‫که یکی دیگه رو پیدا کردم
‫که بولینگ دوست داره.
‫چی؟ تو شهر خودت ‫هیچ رفیق بولینگی نداری؟
‫من زیاد جابجا میشم، ‫برای همین دوست پیدا کردن سخته.
‫مخصوصاً تو کار ما.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫آره؟
‫فکر می‌کردم چون تو اهل اینجایی،
‫حداقل تو نیویورک ‫خانواده داشته باشی.
‫فقط یه پسر که ازم متنفره
‫و یه بابای مرده که تو ‫ناخودآگاهم زندگی می‌کنه.
‫قضیه پیچیده‌ست.
‫هرچقدرم که دوست دارم ‫تو زندگی خانواده‌م باشم، ولی...
‫نمی‌دونم امکانش هست یا نه.
‫درک می‌کنم.
‫من با خواهرم و مادرم ‫رابطه‌ای ندارم.
‫سال‌هاست که ندارم.
‫به خاطر... اتفاقی که افتاد؟
‫تقریباً.
‫هِیزل هیچوقت با این حس که من ‫ولش کردم کنار نیومد
‫وقتی که برای آکادمی رقص رفتم.
‫ولی تقصیر اون نمی‌ندازم.
‫اونو با دوست‌پسر مامانمون تنها گذاشتم.
‫و بعد از اینکه اون قضیه رو ‫راست و ریس کردم،
‫هیچوقت نتونستم حقیقت رو بهش بگم.
‫خیلی بده که نمی‌تونی در مورد ‫اینی که واقعاً هستی صادق باشی
‫با آدمایی که ‫از همه بهت نزدیک‌ترن،
‫چون می‌دونی که ‫بهت پشت می‌کنن.
‫سخته کسی رو پیدا کنی که ‫دنیا رو مثل ما ببینه.
‫آره، سخته.
‫جذابیت گروه پرِیتر برای تو همینه؟
‫آدمایی که دنیا رو ‫مثل هم می‌بینن؟
‫اونا بچه‌های خوبین.
‫البته به جز لاول. اون یه عوضیه.
‫- یه عوضی بود. ‫- آره‌.
‫ولی من هیچوقت با هیچکدومشون
‫خارج از مهمونی‌های پرِیتر ‫وقت نگذروندم، تا الان.
‫شانا از اتفاقی که برای رایان ‫افتاد خیلی ناراحت به نظر می‌رسید.
‫و، برای همین من... من می‌خواستم ‫عذرخواهی کنم
‫که برای کمک کردن کار بیشتری ‫انجام ندادم.
‫پس برای همین زنگ زدم.
‫که شماره‌شو بگیرم.
‫چرا شماره‌شو از هتل نگرفتی؟
‫مطمئناً به اون اطلاعات دسترسی داری.
‫خب، من... من یه پادو هستم.
‫من... من به اطلاعات شخصی ‫هیچکس دسترسی ندارم.
‫رئیست کمک نمی‌کرد؟
‫اونم تو این شرایط خیلی تکون‌دهنده؟
‫استفان خیلی طرفدار پر و پا قرص من نیست.
‫اون برای کمک به من ‫انگشتشم تکون نمیده.
‫و فکر کردی من این کارو می‌کنم؟
‫خب، آره.
‫آره، یه جورایی.
‫خب، من... من فقط...
‫ای کاش اون شب یه چیزی ‫می‌گفتم یا یه کاری می‌کردم.
‫شاید شانا پاش به اتاق ‫رایان باز نمی‌شد، می‌دونی؟
‫وقتی فهمیدم اون یارو ‫کی بوده، خیلی احساس گناه کردم.
‫فهمیدم اون یارو کی بوده.
‫گناه؟
‫انتخاب کلمه‌ی جالبیه.
‫من اغلب به این نتیجه می‌رسم ‫که بهترین پیش‌بینی‌کننده
‫برای رفتار آینده، ‫رفتار گذشته‌ست.
‫طبق روزنامه‌ی آیرون لِیک گَزِت،
‫رفتار تو کاملاً قهرمانانه بوده.
‫حتی بعضیا ممکنه بگن ‫تو عقده‌ی قهرمان بودن داری.
‫نه، به... به... به خاطر همینه ‫که می‌خوام با شانا حرف بزنم.
‫من قهرمان نبودم.
‫من ناامیدش کردم.
‫خودمو ناامید کردم.
‫شاید باید در مورد دورانی ‫که تو آیرون لِیک بودی صحبت کنیم.
‫ببین، می‌شه... می‌شه فقط ‫شماره تلفنشو بهم بدی؟
‫تنها دلیلی که زنگ زدم همین بود.
‫ما اطلاعات شخصی قربانیان رو ‫بیرون نمی‌دیم،
‫مخصوصاً به یه مظنون بالقوه.
‫مـ... مظنون؟
‫من... من هنـ... هنوز مظنونم؟
‫بله.
‫اجازه دارم برم؟
‫البته.
‫تو تحت بازداشت نیستی.
‫فعلاً.
‫آماده‌ایم بریم؟
‫شما آماده‌ای؟
‫فکر کنم.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫پس، این دهمین سال ‫جشن خیریه‌ی شماست
‫به نفع بنیاد پلیس شهر نیویورک.
‫و فقط با ۲۰۰ شرکت‌کننده...
‫بله.
‫...گرفتن بلیتش از همه چی سخت‌تره.
‫سورپرایزی هم دارید؟ ‫آدم معروفی میاد؟
‫البته.
‫ولی مهمانان افتخاری حقیقی ‫افسران مجروح خواهند بود.
‫این قابل تحسینه.
‫ولی با توجه به انتقادات اخیر ‫از ادارات پلیس،
‫چه چیزی حمایت مالی مداوم شما رو
‫از این سازمان توضیح میده؟
‫داری می‌رسی به
‫قسمت "سؤالات سخت" مصاحبه،
‫مگه نه، لزلی؟
‫در حقیقت، حمایت من از ‫یک جایگاه کاملاً شخصی میاد.
‫وقتی پسر بچه‌ای بودم،
‫هم پدر و هم مادرم توسط ‫یه راننده‌ی مست کشته شدن.
‫من صندلی عقب بودم.
‫و اگه اون افسران شجاع نبودن، من...
‫امم...
‫دوره‌ی سرنوشت‌سازی ‫تو زندگی من بود.
‫جشن در واقع،
‫تو سالگرد مرگ پدر و مادرم برگزار میشه.
‫یک خیّر، ‫میلیاردر خودساخته،
‫یتیم.
‫باید ازتون بپرسم:
‫لئون پرِیتر، شما کی هستید؟
‫خب، کدوم طرفی میری؟
‫من اینوری میرم.
‫خب، فکر کنم وقت خداحافظیه.
‫یا...
‫شنیدم یه کافه بار جدید باز شده.
‫می‌خوای امشب ‫یه سر بهش بزنیم؟
‫آره، عالی میشه.
‫آدرسش رو برات پیامک می‌کنم.
‫باشه.
‫تا حالا به...
مشارکت ‫سه نفره فکر کردی؟
‫نباید فقط دو نفرمون باشیم،
‫حداقل برای بار اول؟
‫منظورم سر کار بود.
‫خدای من، رِد.
‫منظورم همکاری تو یه قتله.
‫دو به یک؟
‫بهش فکر کن.
‫می‌تونه باحال باشه.
‫میکس مارگاریتای یخ‌زده، ‫بیا پیش من.
‫اسپلیت هفت-ده رو زدم ‫و بازم باختم.
‫داری به پیشنهاد میا فکر می‌کنی.
‫بانوی انتقام و قصاب لنگرگاه.
‫به نظرم اسم قشنگیه.
‫دو تا پارتیزان که با هم ‫شر آدمای بد دنیا رو می‌کنن.
‫به نظر زوج کاملی میان.
‫داری سر به سرم می‌ذاری، ‫مگه نه؟
‫دکس، از کی تاحالا همکاری ‫با یه قاتل دیگه
‫برات خوب تموم شده؟
‫میگل پرادو؟ لومن؟
‫اونا قاتل نبودن، ‫قاتل واقعی نبودن.
‫میا فرق می‌کنه.
‫ولی اون فکر می‌کنه تو رِد هستی.
‫و حتماً یه مرگیش هست
‫که می‌خواد با یه روانی آدم بکشه،
‫که کله‌ی راننده‌های ‫اینترنتی رو اره می‌کنه.
‫یه چیزی تو جفتمون مشکل داره.
‫اینقدر جوری رفتار نکن که ‫انگار طرف منی.
‫شاید اون طرف منه.
‫شاید واقعاً با این قضیه ‫مشکل داره،
‫و برای همین از من خواست ‫تو یکی از قتل‌هاش شرکت کنم.
‫یا شاید به میا بگم ‫واقعاً کی هستم.
‫فکر کن چقدر هیجان‌زده میشه وقتی بفهمه
‫که هردومون قانون داریم.
‫یا شاید به پرِیتر بگه ‫که تو قصاب لنگرگاهی،
‫که بالای ۱۵۰ تا قاتل سریالی رو کشته،
‫و آخر سر خودت بری رو میز ‫خونگیری برادرت.
‫شرط می‌بندم مارگاریتا رو ‫بخورم بهتر جواب میده.
‫تو فقط داری به این موضوع ‫با میا فکر می‌کنی
‫به خاطر اتفاقی که ‫امروز صبح با هریسون افتاد.
‫پرودنس.
‫- آسیب دیدی؟ ‫- نه، نه.
‫نه، من خوبم.
‫فقط یکم خجالت‌زده‌م.
‫پس بیا بریم تو. ‫بیا.
‫خدای من، چی شده؟
‫جلو پله‌ها افتاد.
‫سرگیجه داری؟ ‫دیدت تار شده؟
‫- نه. ‫- چشمات سیاهی میره؟
‫- نه، من... ‫- نگو که،
‫دوباره خوردن داروهاتو پیچوندی.
‫من خوبم.
‫پام به اون ترک پیاده‌رو گیر کرد ‫که هی قول میدی درستش کنی.
‫باید ببریمت بیمارستان.
‫میشه لطفاً ماشین منو بیاری جلو؟
‫- حتماً. ‫- بلسینگ، من هیچ جایی
‫نمیام.
‫داری زیادی شلوغش می‌کنی.
‫از وقتی پرتودرمانی رو قطع کرده
‫این حمله‌ها بهش دست میده.
‫ببخشید، خبر نداشتم.
‫اگه فقط می‌ذاشت دکترا ‫کارشونو بکنن...
‫پرتودرمانی جز حالت تهوع ‫هیچ کاری برام نکرد.
‫بهت قول میدم، ‫افتادن و شکستن گردنت
‫خیلی بدتر از حالت تهوع حس میشه.
‫نمی‌خوام در مورد این حرف بزنم.
‫اگه می‌خوای کمک کنی،
‫می‌تونی خریدا رو بذاری سر جاش ‫و برام یه چایی درست کنی.
‫نه. ما میریم پیش ‫دکتر رازنر تو مانت ساینای.
‫بلسینگ، چایی! همین الان!
‫خواهش می‌کنم، ‫یکم عقل تو کلش کن.
‫پسرها...
‫خب، هر چقدر که ارزش داشته باشه...
‫...اگه شما مامان من بودی، ‫منم همین حسو داشتم.
‫خوش به حالتون که همدیگه رو دارید.
‫این درسته.
‫ولی این تقدیر خدا رو ‫عوض نمی‌کنه.
‫بلسینگ باید با این موضوع کنار بیاد.
‫فکر کنم برای من راحت‌تره.
‫من ۸۴ سالمه.
‫دنیا رو دیدم.
‫تو صورت خوبی و بدی نگاه کردم.
‫و همین الان داری به چشمای ‫هردوشون نگاه می‌کنی.
‫من زندگی فوق‌العاده‌ای داشتم.
‫نمی‌خوام تو یه اتاق کوچیک تموم بشه،
‫در حالی که دورم پر از ‫دکتر و... و دستگاهه.
‫کم پیش میاد کسی رو ببینم
‫که اینقدر با مرگ خودش راحت باشه.
‫می‌خوام تو خونه‌ای باشم که ‫خانواده‌م رو بزرگ کردم،
‫جایی که به دوستام خوش‌آمد گفتم
‫تا غذامو بخورن ‫و داستان‌هامو بشنون.
‫نمی‌خوای تنها بمیری.
‫دقیقاً.
‫عزیزم.
‫مامان.
‫چطوری؟
‫می‌دونی دیگه.
‫بهتر از این هم بودم.
‫روزت چطور بود؟
‫اون دانش‌آموزی که بهت ‫گفتم رو یادته؟
‫تانیشا؟
‫بالاخره جلوی کل کلاس ‫یه کتاب خوند.
‫آخی...
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫ببینم این کارو بکنه.
‫قدم بزرگی بود برای اون ‫دختربچه‌ی خجالتی کلاس سومی.
‫در حال حاضر اینا تمیز، ‫استریل و استفاده نشده‌ن.
‫ولی نویدبخش هستن.
‫امکان اتفاقات خوب آینده.
‫ببخشید، لاول. ‫بعضی چیزا جا نمیشن.
‫یه جعبه‌ی بزرگ‌تر لازم دارم.
‫ولی چیزی که واقعاً لازم دارم، ‫یه خونه برای دوستای جدیدمه.
‫یه ذره هم جای خالی نیست.
‫مخفیگاه جوی برای ماری‌جواناش.
‫گاوصندوق مخفی نیست، ‫ولی کار راه میندازه.
‫لازم نیست زندگیم رو با ‫آدمایی بگذرونم که
‫منو می‌شناسن، ولی ‫یه نفرشون خوبه.
‫چی می‌خوای؟
‫امم، فقط...
‫... زنگ زدم حالت رو بپرسم، ‫ببینم چطوری.
‫هنوز آماده‌ی حرف زدن نیستم.
‫ببخشید، نمی‌دونم قوانین اینجا چیه.
‫می‌خوام بهت فضا بدم، ولی...
‫خب همین کارو بکن. ‫بهش میگن حد و مرز.
‫میشه فقط یه کم همدیگه رو ببینیم؟
‫نه، نه. من... من خیلی ‫گرفتاری دارم،
‫مثل این تحقیقات لعنتی رایان فاستر.
‫هنوز؟
‫خب، من چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫هیچی.
‫باید یه کاری باشه...
‫که یه پدر بتونه برای ‫پسرش انجام بده.
‫به اینا میگن پا.
‫و هر چی درصد الکل بالاتر باشه، ‫پاها بلندترن.
‫من همیشه یه کم ‫پا دوست بودم.
‫فکر کنم داره مزه‌ی بلوبری میده.
‫نزدیک بودی. شاه‌توت.
‫دیگه چی؟
‫من متخصص نوشیدنی افتضاحی میشدم.
‫یادداشت‌های مزه لازم نیست لفظی باشن.
‫فقط چشماتو ببند و فکر کن ‫چه حسی بهت میده.
‫باشه.
‫منو یاد میامی میندازه.
‫بعد از بارون.
‫تو از اون چیزی که فکر می‌کنی، ‫متخصص نوشیدنی بهتری هستی.
‫طبیعیه که ناخودآگاهمون
‫روی چیزی که می‌چشیم ‫و بو می‌کنیم تأثیر بذاره.
‫تو میامی زیاد بودی؟
‫راستش...
‫من اونجا بزرگ شدم.
‫جداً؟
‫من که مطمئن بودم تو یکی از اون
‫نیویورکی‌های لجوجی هستی که ‫تمام عمرشونو
‫تو پنج تا بلوک شهر گذروندن.
‫دیگه چی رو قایم کردی؟
‫خب، من داشتم به این فکر می‌کردم که...
‫تو فکر کردی...
‫داشتم به چیزی که ‫قبلاً ازم پرسیدی فکر می‌کردم.
‫منم همینطور.
‫و می‌فهمم چرا ازم خواستی ‫بهت ملحق بشم.
‫احتمالاً خیلی چیزا در مورد...
‫روش کار "مسافر تاریکی" هست ‫که تو رو مردد می‌کنه،
‫مخصوصاً که معلومه ‫تو سبک خاصی داری.
‫و منم همینطور.
‫ولی، امم...
‫...اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫هی.
‫هر چی که هست، اشکالی نداره.
‫راستش، می‌خواستم بگم
‫باحال میشه اگه به روش تو امتحان کنیم.
‫به نظر هدف کوچیکی میاد
‫که یه راننده‌ی اینترنتی پیدا کنی ‫که متعرض جنسی هم باشه.
‫هر راننده‌ای باشه قبوله.
‫ولی تو فقط متعرضای جنسی رو می‌کشی.
‫پس داستانی که در مورد ‫دوست‌پسر مامانت برام تعریف کردی چی؟
‫آره...
‫اولش اینطوری شروع شد.
‫اون داستان پیدایش من بود.
‫و بعد، چند بار بعدی، ‫مردهایی مثل اونو هدف گرفتم
‫چون می‌خواستم هیجان ‫اولین قتلم رو بازسازی کنم.
‫ولی بین خودمون باشه،
‫من فقط از کشتن لذت می‌برم.
‫و وقتی خارش می‌گیرم...
‫می‌خارونمش.
‫چی؟ نگو که تو از اون...
‫چرت و پرتای بانوی انتقام خوشت میومد.
‫نه. نه، معلومه که نه.
‫خوبه. چون این رسانه‌ها هستن ‫که دائماً سعی دارن
‫یه معنی عمیق تو کاری که ‫من می‌کنم پیدا کنن.
‫تو و اَل و لاول
‫لازم نیست دلیل شرافتمندانه‌ای
‫برای آدمایی که انتخاب می‌کنید ‫بکشید، داشته باشید.
‫حق با توئه.
‫می‌دونی چی واقعاً ‫عصبیم می‌کنه؟
‫اینکه جامعه فکر نمی‌کنه یه زن
‫میتونه از قتل فقط لذت ببره.
‫باید حتماً یه مبارز باشه،
‫یه قربانی که مقابله می‌کنه.
‫پس، غنیمت‌های تو...
‫...اون مردایی که کشتی...
‫بی‌گناه بودن؟
‫یعنی...
‫"بی‌گناه" رو تعریف کن.
‫ولی آره.
‫رسانه‌ها هنوز به اکثرشون ‫برچسب متعرض زدن.
‫ولی حقیقت اینه که...
‫متعرض منم.
‫و من اون احمقیم ‫که اینو نفهمید.
‫مطمئنی همه چی مرتبه؟
‫همه چی دقیقاً ‫برعکس مرتب بودنه.
‫همه چی عالیه.
‫خوبه.
‫پس...
‫بیا امشب یکی از مال تو رو انجام بدیم.
‫امشب؟
‫آره. چرا که نه؟ ‫بیا یهویی عمل کنیم.
‫هر چی لازم داری رو داری؟
‫یه کیت قتل تو ماشینم دارم.
‫اوه، یه کیت قتل.
‫خیلی رسمی.
‫من فقط قربانی‌هامو میارم خونه‌م.
‫من حساب می‌کنم ‫و تو سریع برو سراغ ماشینت.
‫سر نبش می‌بینمت.
‫متنفرم بگم که؛ بهت گفته بودم.
‫پس چرا گفتی؟
‫چه انتظاری داشتی، دکس؟
‫هیچکس دیگه‌ای تو دنیا ‫مثل تو نیست.
‫این یه تعریفه.
‫تو ناامید شدی. می‌فهمم.
‫ولی میا هیچوقت جواب نبود.
‫هریسون جوابه.
‫ممنون، بابا.
‫از اینجا به بعدش با من.
‫این می‌تونست رمانتیک باشه،
‫اگه اشتیاق قرارم
‫برای تماشای بریدن سر ‫یکی توسط من نبود.
‫خب، اره‌ت چطوری کار می‌کنه؟
‫راستش، نه.
‫می‌خوام سورپرایز بشم.
‫یورکار می‌گیری؟
‫نه، نمی‌تونی. ‫گیر میفتی.
‫پس، فقط میری سراغ ‫هر کدومشون که شد؟
‫باید یه خیابون خلوت‌تر پیدا کنیم، ‫یکی که شاهد کمتری داشته باشه.
‫چرا؟ اینجا کلی ‫راننده‌ی اینترنتی هست.
‫به علاوه، من پوشش کاملی هستم.
‫راننده‌ها حواسشون به یه ‫مسافر مرد تنهاست.
‫هیچکس به یه زوج که سر قرارن شک نمی‌کنه.
‫سلام!
‫- ترینا؟ ‫- خودمم.
‫دیدی؟ از همین الان حرفه‌ای.
‫ببخشید. مال ما شاسی‌بلنده.
‫این چه کاری بود؟ ‫داشتیم می‌رفتیم تو.
‫نبود...
‫اولاً، تو هودی مثل من نداری.
‫ممکنه صورتت تو دوربین بیفته.
‫خب، پس باید زودتر ‫یه چیزی می‌گفتی.
‫فکر کنم دچار اضطراب اجرا شدی.
‫امم، آره. یه جورایی.
‫آماده نیستم کس دیگه‌ای رو ‫وارد فرآیندم کنم.
‫عادت دارم تنها کار کنم.
‫منم همینطور، ولی حداقل ‫برای تجربه‌های جدید آماده‌م.
‫فکر می‌کردم تو هم هستی.
‫اول اون قضیه دوش و حالا این.
‫تو فقط ناز می‌کنی.
‫باید می‌دونستم تو بهتر از ‫اونی هستی که واقعی باشی.
‫دو نفر شدیم.
‫هرچی.
‫می‌تونی نظرتو عوض کنی.
‫ولی تو منو خمار قتل کردی،
‫پس میرم و کار خودمو می‌کنم.
‫فکر کنم تو مهمونی پرِیتر ببینمت.
‫باید صادق باشم.
‫نمی‌خواستم اینطوری شب تموم بشه.
‫همین الانم مشکوک میشه،
‫وقتی یکی از مهمونای شام ‫پرِیتر غیبش بزنه،
‫درست بعد از اینکه ‫یارو جدیده پیداش میشه.
‫چه برسه به دو تا؟
‫وقتی هری حق باهاشه، یعنی حق باهاشه.
‫باور کن، خوشگل به نظر میای.
‫باور کن، می‌دونم.
‫زیاد خوش نگذرون.
‫امیدوار بودم که شب،
‫همراه با میا توی آپارتمانش تموم بشه،
‫ولی نمی‌دونستم قراره ‫بدون اجازه وارد بشم.
‫ولی گاهی اوقات چیزی که ‫مثل یه بن‌بست به نظر میاد...
‫...می‌تونه به یه مسیر ‫نادیده منتهی بشه.
‫وای. خیلی قشنگه.
‫این تیر چوبی اصلیه؟
‫و یه یادگاری دیگه ‫برای جعبه‌ی جواهراتش.
‫ببخشید، دوست من.
‫ولی نگران نباش، ‫همه چی زود تموم میشه.
‫۹۱۱. مورد اضطراری چیه؟
‫یه یارویی توی خونه بغلی داره جیغ می‌کشه.
‫فکر کنم یه زنه داره می‌کشتش.
‫شنیدم خودشو بانوی انتقام ‫یا یه همچین گهی صدا می‌کرد.
‫باید کمک بفرستید.
‫آقا، سعی کنید آروم باشید. می‌تونید...
‫آروم باشمو کوفت! ‫یارو تو دردسر افتاده!
‫این بانوی انتقام لعنتیه!
‫خیابون آلبانی پلاک ۷۵۸.
‫طبقه‌ی پنجم. عجله کنید!
‫کمک تو راهه. ‫شماره تلفنتون چیه؟
‫تو اولین قتل من ‫تو شهر نیویورک خواهی بود.
‫خیلی خوش شانسی.
‫نگران نباش.
‫وقتی این مایع سوزاننده قرنیه‌هاتو سوراخ کنه،
‫دیگه نمی‌تونی ببینی قراره ‫چه بلایی سرت بیارم.
‫ولی حسش می‌کنی.
‫پلیس نیویورک!
‫درست به موقع،
‫بهترین‌های نیویورک ‫در بهترین حالت خودشون.
‫رایان فاستر، متعرض زنجیره‌ای،
‫تو حالا قربانی ‫"بانوی انتقام" شدی.
‫حتی اگه نتونم تو زندگی پسرم باشم،
‫حداقل می‌تونم مطمئن بشم که ‫یه زندگی داشته باشه.
‫نظرت چیه؟
‫ساعت قربانی هتل.
‫بله، خودشه.
‫یکی دیگه به حساب ‫بانوی انتقام بنویس.
‫از این لقب خوشم نمیاد.
‫اسم واقعی: میا لاپیِر.
‫به لطف حکاکی‌ها ‫و شناسه‌های دیگه،
‫از همین الان تونستیم چند تا از این ‫خرده‌ریزها رو به قربانی‌های
‫مظنونش ربط بدیم.
‫ده دلار شرط می‌بندم که ‫این وایتکس اکسید شده‌ست.
‫من انتظار یه قاتل سریالی رو نداشتم.
‫خب، یه جورایی، ‫نظریه‌ت درست بود.
‫فاستر توسط کسی کشته شد که ‫عقده‌ی قهرمان بودن داره،
‫و در عین حال اونقدر حالیش بوده ‫که بدنشو تیکه تیکه کنه و از شرش خلاص بشه.
‫فکر نمی‌کنم این باعث بشه ‫حق با من باشه،
‫ولی از تلاشت برای ‫همدردی کردن قدردانی می‌کنم.
‫سعی‌مو می‌کنم.
‫یه راهی پیدا کن که بتونیم
‫با خانم لاپیر در اسرع وقت ملاقات کنیم.
‫چشم.
‫واقعاً خونه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫شما یه بلوک کامل تو ‫منهتن جنوبی دارید.
‫و تا جایی که می‌دونم شما ‫یه آشپز فوق‌العاده هم هستید.
‫خب، من اینقدر خوش‌شانس بودم ‫که از بعضی از بهترین آشپزهای
‫دنیا یاد بگیرم.
‫ولی هنوز کسی برنامه‌ی آشپزی ‫خودمو بهم نداده.
‫خب، اینجا جای خیلی خوبیه
‫برای یه مهمونی شام.
‫فقط می‌تونم تصور کنم ‫چه مهمونایی اینجا داشتید.
‫اگه بدونی کیا قبول می‌کنن ‫بیان به کلبه‌ی محقر من، تعجب می‌کنی.
‫پس، این دهمین سال ‫جشن خیریه‌ی شماست
‫به نفع پلیس شهر نیویورک...
‫قربان، باید صحبت کنیم.
‫و فقط با ۲۰۰ شرکت‌کننده،
‫گرفتن بلیتش از همه چی سخت‌تره.
‫جایی که میا رو نگه داشتن پیدا کردم، ‫ولی یه مشکلی هست.
‫نمی‌تونم بهش برسم، و فدرال‌ها ‫هر لحظه ممکنه جابجاش کنن.
‫من تو رو استخدام کردم ‫تا مشکلات رو از بین ببری.
‫یعنی اشتباه کردم؟
‫نه، قربان. اشتباه نکردید.
‫خیّر،
‫میلیاردر خودساخته، یتیم.
‫باید ازتون بپرسم:
‫لئون پرِیتر، شما کی هستید؟
‫"رایان فاستر، قربانی قتل در هتل"
‫شواهد نشون میده که آقای فاستر،
‫قربانی قتل هفته‌ی گذشته در هتل امپایر،
‫توسط میا لاپیر، با نام مستعار ‫بانوی انتقام کشته شده.
‫چه غلطا.
‫لاپیر دستگیر شده ‫و بدون قرار وثیقه در بازداشته.
‫- این تمام اطلاعاتیه که داریم... ‫- هریسون.
‫اینو نگاه کن.
‫قاتل رایان فاستر رو دستگیر کردن.
‫- چی؟ ‫- و اینو گوش کن:
‫یه قاتل سریالی لعنتی بوده.
‫بانوی انتقام.
‫خیلی عجیبه که فکر کنی ‫یکی از تحت تعقیب‌ترین‌های اف‌بی‌آی
‫یه مهمون هتل رو کشته.
‫از کجا فهمیدن اون بوده؟
‫انگار یکی از وسایل رایان تو خونه‌ش بوده،
‫همراه با کلی خرت و پرت دیگه‌ای که،
‫از متعرضایی که کشته، نگه داشته بود.
‫کار تو بود؟
‫ببخشید اگه از حد و مرزت رد شدم.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫البته.
‫خب، من اول شروع کنم یا...؟
‫دستگیر کردن یه قاتل زنجیره‌ای. ‫به تو نمیاد.
‫آره، شوخی که ندارم.
‫اخیراً یکی بهم یادآوری کرد چقدر مهمه،
‫که آدمایی تو زندگیت باشن ‫که واقعاً بشناسنت.
‫اون تویی، هریسون.
‫واقعاً می‌شناسمت؟
‫واقعاً؟
‫وقتی مامانت عاشقم شد ‫خیلی تعجب کردم.
‫وقتی تو به دنیا اومدی، ‫از ترس مرده بودم.
‫من... من بلد نبودم ‫چطور خانواده داشته باشم...
‫...و در عین حال خودم باشم.
‫ترینیتی به نظر، ‫یه شوهر و پدر فداکار میومد.
‫فکر کردم می‌تونم ‫ازش یاد بگیرم.
‫احمقانه بود.
‫گذاشتم مرز بین اینکه، ‫ترینیتی مربی من باشه و...
‫...هدفم، محو بشه.
‫بعد از اینکه کشتمش...
‫...اومدم خونه و فهمیدم
‫اون قبلاً مامانت رو کشته.
‫اون به خاطر خودخواهی من مرد.
‫به خاطر اشتباه من.
‫و این منو شکست.
‫حقیقت.
‫بالاخره.
‫چی جلو اینو می‌گیره که ‫آدمای بی‌گناه دوباره نمیرن،
‫به خاطر تو؟
‫امیدوارم تفاوتش این باشه ‫که تو توی زندگیم باشی.
‫ولی من... من مثل تو نیستم.
‫می‌دونم.
‫و نمی‌خوام که باشی.
‫دیگه نه.
‫هریسون، اینکه تقریباً ‫خودتو به پلیس تسلیم کردی
‫ثابت می‌کنه که تو یه...
‫یه خوبی، یه انسانیتی داری،
‫که من هیچوقت نخواهم داشت.
‫- ای... ای کاش اینطوری فکر می‌کردم. ‫- این حقیقته.
‫و برای همینه که بهت نیاز دارم.
‫قول میدم دیگه هیچوقت سعی نکنم ‫تو رو شبیه خودم بسازم.
‫متأسفم.
‫هریسون، من کلی دلیل برای کشتن دارم.
‫ولی تو دلیل من برای زندگی کردنی.
‫من هنوز یه خانواده می‌خوام.
‫و تو همه‌ی چیزی هستی که من دارم.
‫تو هم همه‌ی چیزی هستی که من دارم.
‫کارت خوب بود.
‫ده دقیقه.
‫فقط همینقدر وقت داری.
‫نگهبان گفت قراره ‫با یه وکیل صحبت کنم.
‫نمی‌دونستم دانشکده‌ی حقوق رفتی.
‫- هاروارد. ‫- معلومه که رفتی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواستم تو چشمات نگاه کنم.
‫که مطمئن بشم.
‫ببین، من گند زدم.
‫بازی رو بلدم.
‫قرار نیست درخواست کمک کنم،
‫اگه نگرانیت اینه.
‫و قطعاً قرار نیست کار احمقانه‌ای بکنم،
‫مثل پول خواستن یا تهدید کردن.
‫دوست مشترکمون ‫از این موضوع قدردانی می‌کنه
‫و مطمئن میشه که دوران تو اینجا
‫تا حد ممکن راحت و کوتاه باشه.