از وقتی که سامر عصبانی شده، ‫‫شما ندیدینش
.خیلی ترسناک شده ‫شاید واقعاً بخواد بکشتم.
‫بذار امتحان بکنه
یه جوری با پا می‌زنم تو دلش که ‫پرت شه اون دنیا
‫ای خدا، گبی. ‫اون بهترین دوستشـه.
‫آره می‌دونم. اما اگه قضیه جدی شد، ‫آلیس باید بدونه من کنارشم
‫دوستت دارم
‫بعدش هم، تو دبیرستان همه‌مون با هم رفیق بودیم
‫برای من، دوست‌پسر رفیقم شانا بود،‌ جاستین
‫آخر سر جفت‌مون خیلی صمیمی شدیم
‫مگه این کار چشه؟
‫باشه
‫ولی جدا از شوخی، ‫تو و سامر عاشق همدیگه‌این
‫- خب؟ ‫- آره
‫بالاخره آب‌ها از آسیاب می‌افته. ‫فقط باید بهش زمان بدی.
‫کاملاً درست میگی
‫- خیلی خوشحالم برگشتی. دوستت دارم ‫- من هم همینطور
‫من هم همین‌ها رو بهت گفتم آلیس
اون‌وقت گفتی من اسکلم و ‫درکت نمی‌کنم
‫خب، وقتی گبی میگه، ‫خیلی عاقلانه‌تر به‌نظر میاد
‫می‌فهمم
‫- هی! دختره برگشته! ‫- هورا!
‫هورا! هورا!
‫- خیلی خوشحال شدم ‫- آره، من هم همینطور
‫ما برگشتیم!
‫باشه، یه بار این کار رو کردیم
‫ریدم تو قهوه‌ت. ‫میرم نوشیدنی بیارم.
‫ایول، نوشیدنی
‫یادم رفته، اصلاً از این کارها لذت می‌بردم؟
‫سامر میگه نمی‌تونه باهام حرف بزنه
‫چون سرگرم با تموم دوستامـه
‫عزیزم، اون که با دنیل نمریه. ‫دستای دنیل خیلی خیلی کوچیکن.
‫- مامان... ‫- ببین
‫ببین، همه‌مون باید ‫این خودخوری کردن‌ها رو تموم کنیم
‫می‌دونی چه تصمیمی گرفتم؟
‫که فردا برمی‌گردی مدرسه. ‫ختم کلام.
‫تموم زندگیم، سرت تو زندگیم بوده
‫حالا همین یه بار که بهت نیاز ندارم، ‫اصلاً نمی‌تونی کنارم باشی؟
‫تو عجب...
‫اگه جراتش رو داری بگو
‫هی!
‫بهم گفت هرزه‌‌ی کینگ‌کونگی
‫وای، هنوز هم زنده‌ست؟
‫آره، بهش گفتم حواسش باشه
‫وگرنه می‌اندازمش بیرون و ‫یه بچه‌ی دیگه میارم که کپی خودش باشه
‫هنوز تخمک‌گذاری می‌کنم
‫الو؟
‫- عجب چیزیـه ‫- پرِ حبابـه
‫- آره، نوشیدنی صبحگاهیـه دیگه ‫- چی؟
‫- سلام ‫- سلام
‫حالش چطوره؟
‫خب، بدجور کتک خورده
‫پاش شکستـه. ‫عملش هم کردن.
‫قبل این که برین تو، ‫باید بگم که...
‫چی؟
‫حسابی نشئه‌ست
‫ببین کیا اومدن
‫گروه موردعلاقه‌م، ‫گبی و ناجیان سفیدپوستش
‫خنده‌داره
‫شروع کنین، ‫بزنین زیر آواز
‫«روان‌درمانی» ‫«فصل دوم، قسمت ششم»‫
‫من یه روحم
‫چقدر دارو بهش زدن؟
‫انگار خیلی
‫من بودم. ‫زیر پتو قایم شده بودم.
‫- آره، دیدیم. دیدیم ‫- خیلی خوب بود
‫یه لوله زدن بهم
‫- آهان ‫- بخشکه شانس
‫اما اون یارو که انجام داد ‫خیلی مهربون بود
‫اگه یه روز لازم شد اون هست
‫بعداً اسمش رو می‌پرسم
‫خدا رو چه دیدین؟
‫اسمش لورنسـه
‫- لورنس خیالیـه ‫- نه‌خیر
‫هی، فقط می‌خوام بدونی که ‫همه‌مون کنارتیم
‫تو و پاول همیشه پشتم وایسادین
‫ببین چقدر هم فایده داشته. ‫ممنون کله‌گنده.
‫کله‌گنده؟
‫ورد زبون‌مون میشه
‫لیز! محبوب‌ترین شریک کاریم که ‫تاحالا بهم خیانت کرده
‫از پشت غافلگیرم کردی و ‫بعد دوباره غافلگیرم کردی
‫وای
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی، اسکل جیمی؟
‫ببین، باید بهت بگم که ‫من دیگه با جیمی نیستم
‫کسی که یه بار با جیمی بوده، ‫تا ابد هم اسمش روش می‌مونه
‫اشتباه نمیگه
‫- اینجور بهم گفتن ‫- بیخیال رفیق
‫وای نه
‫مامان، اون می‌خواست بوسم کنه
‫وای خدا
‫آلیس؟
‫حالا از پسرهمسایه‌ی عجیب‌غریب خاطره داره
‫- هی! ‫- آره، عنتر کوچولو عجیب شده
‫سلام
‫این صداییـه که تو سرم پخش میشـه ‫هروقت میام به دیدن دوستام
‫- توی بیمارستان... ای خدا ‫- ما به کی می‌گفتیم عجیب‌غریب!
‫برایان، حواست باشه. ‫نشئه شده و یکم قلدربازی در میاره.
‫وای! ‫بهترین وکیل دنیا اومده
‫خیلی دوستت دارم
‫من هم دوستت دارم. ‫من هم دوستت دارم.
‫- واقعاً لطف داره ‫- یعنی چی شاون؟
‫البته نباید بچه بیاری. ‫بابای مزخرفی میشی.
‫اوه، گندش بزنن
‫هی. برای من هم بگو.
‫عن بخور، پم
‫خیلی خوب بود
‫می‌خوام بابام رو ببینم. ‫اینجاس؟
‫عزیزم، بابا اینجا بود اما ‫مجبور شد بره
‫راستش بهتره همه برن. ‫باید استراحت کنه.
‫- آره ‫- چندساعت دیگه...
‫میایم بهت سر می‌زنیم، خب؟
‫باشه کله‌گنده
‫متناسب با بدنمـه
‫زیادی بزرگـه
‫میشه یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
‫تیم وقتی فهمید شاون دوباره دعواش شده
‫ناراحت شد و رفت
‫دلم نمی‌خواد شاون که به هوش میاد ‫باباش اینجا نباشه
‫شاید شما بتونین باهاش حرف بزنین. ‫مشاورها از این کارها می‌کنن؟
‫نه معمولاً
‫البته یه تکنیک جدید و پیشگامی اومده که ‫اسمش جیمی‌بازیـه
‫نه، ما به‌خاطر شاون اومدیم اینجا و ‫می‌خوایم بهتون کمک کنیم
‫اما درخواست شما کار ما نیست
‫متوجهم. ‫ممنون که اومدین.
‫ما رو بی‌خبر نذارین، خب؟
‫دنبال اون پنجره‌هه بودم که بچه‌ها توشن
‫انگار وجود نداره
‫یه اتاق پر بچه هست اما انگار ‫برای عموم مردم نیست
‫میگن باید با مامان‌باباها آشنا شم. ‫مسخره‌ست.
‫چرا بخوان از شرِ...
‫هی، مشکلی ندارم ببرمت خونه اما
‫اول باید یه سر بریم خشک‌شویی
‫اگه بخوای من می‌تونم برسونمت
‫آره اما خشک‌شویی‌ها بهمون آدامس میدن
‫- خب ‫- وسوسه‌کننده‌ بود
‫برایان رو انتخاب می‌کنم
‫پس آدامس بیشتر بهم می‌رسه
‫- بازم ممنون ‫- خب دیگه، فعلاً
‫قهوه‌ی من کوش؟
‫می‌دونم گفتم میرم قهوه بگیرم
‫زنگ زدم به بابای شاون اما ‫انگار شماره‌م رو مسدود کرده
‫برای همین از مامانش پرسیدم کجا می‌تونه باشه
‫اون هم گفت تیم هروقت خیلی مضطرب میشه
‫میره دریاچه‌ی بالبوا تا ماهی‌گیری کنه
‫نظرت چیـه بریم پیداش کنیم و ‫راضیش کنیم برگرده
‫نمی‌خوام برای بابای یه بیمارهام ‫جیمی‌بازی در بیارم
‫همین حالا از جیمی‌بازی به‌عنوان فعل استفاده کردی
‫می‌دونم با لحن تحقیرآمیز گفتی اما ‫با این حال گفتی
‫- حساب نیست ‫- چرا، هست
‫- نه، نیست ‫- چرا، هست
‫- نه، نیست ‫- نه، نیست
‫من رو دست ننداز
‫دلت می‌خواد جیمی‌بازی کنی
‫فقط فکر می‌کنی نمی‌تونی
‫چون اینطوری قبول می‌کنی که...
‫جفت‌مون لنگه‌ی خوشگل همدیگه‌ایم
‫یهو کلی حرف ناراحت‌کننده زدی
‫اصلاً‌ نمی‌دونم از کجا باید شروع کنم
‫حالا که اینطور شد، من راه خودم رو میرم
‫می‌تونی از ماشین پیاده شی و ‫تاکسی اینترنتی بگیری
‫- من که بلد نیستم ‫- همینطوری اومدی اینجا
‫ای تف توش
‫باشه، میرم. ‫اما فقط واسه کنترل خسارت.
‫- اصلاً کافی نبود ‫- نه
‫پاول
‫پاول، خودت قبول می‌کنی که ‫می‌خوای این کار رو بکنی
‫وگرنه می‌تونی از ماشین پیاده شی
‫- باشه، بریم واسه این عنتر جیمی‌بازی بکنیم! ‫- ایول! خداروشکر قبول کردی!
‫ترسیدم که زیاده‌روی کرده باشم
‫کورتنی کل سال‌های نوجوونیم رو ازم گرفت و
‫اون‌وقت حالا می‌خواد به‌خاطر مامان ‫به من عذاب وجدان بده؟ مزخرف میگه لیز
‫چی می‌خوای بگم؟
‫نمی‌دونم. بگی با این که کورتنی ‫زندگیش رو جمع و جور کرده،
‫اشکال نداره که من بهش فشار بیارم تا ‫اونجا بمونه و مواظب مامان باشه؟
‫داری کار درست رو می‌کنی
‫و بگی که اشکال نداره مامانم امروز ‫عمل کاتاراکت داره و من نمیرم
‫این کارت رو هم باید تایید کنم؟
‫آره، یه عمل سرپاییـه، ‫خواهرم هم میره
‫داری کولاک می‌کنی
‫اینطوری حتی اگه مامانت توی عمل ‫چشمش رو هم از دست بده
و تو اونجا نباشی، ‫اصلاً نمی‌بینتت
‫حرفت درست و قشنگ بود. ‫بیا اینجا ببینم.
‫- آره، عاشقتم ‫- منم عاشقتم
‫چقدر هم با استعدادی تو دختر. ‫سگ‌ها رو خیلی خوشگل کردی.
‫البته این یکی رو نه خیلی. ‫از خود راضی افتاده.
‫عوضی هم هست
با همه هست و بعد محل‌شون نمی‌ذاره. ‫دردسره.
‫چی‌کار دارید می‌کنید؟
‫دکور اینجا رو عوض می‌کنیم
‫من از حامیان بزرگ اینجام، ‫برای همین با اجازه خودمون اومدیم
‫نمی‌تونید همینطوری این کار رو بکنید
‫می‌دونم گفتین که عکسام ‫برای سایت مناسب نیستن
‫اما من به یه بُرد نیاز دارم
‫درحال حاضر کلی مشکلات شخصی دارم
‫که به بچه‌ها و کامیون غذافروشی مربوط میشه و
‫این رو به همسایه‌م نگو اما ‫دیگه تخمک‌گذاری نمی‌کنم
‫خب، لازم نبود این رو بدونم
‫فقط گفتم
‫شاید بتونین اون‌طرف رو نگاه کنین و ‫بذارین این کار رو بکنم
‫خواهش می‌کنم
‫باشه
‫- ایول! ‫- ممنون
‫بعد این که رفتم عکس‌ها رو برمی‌دارین، آره؟
‫- آره ‫- داداش
‫- اشکالی نداره. مهم نیست ‫- نه
‫- مهم نیست. خودم برشون می‌دارم ‫- نه!
‫- مهم نیست ‫- خیلی هم هست
‫اصلاً‌ امیدوارم هیشکی این سگ‌ها رو ‫به سرپرستی نگیره
‫امیدوارم وقتی همه‌شون مُردن...
‫نه، راستش امیدوار نیستم که ‫همه‌شون بمیرن
‫امیدوارم زنده بمونن اما تو... ‫امیدوارم تو زمین‌گیر شی
‫- نه ‫- جدی نگفتم
‫هیچ منظوری نداشتم. ‫ببخشید، خب؟ امیدوارم زنده بمونی. خدافظ.
‫هی لیز
‫- خب، داری میای دنبالم ‫- آره، آره
‫ممنون بابت سفر طولانی و بی‌صدامون
‫خواهش می‌کنم. ‫همین که هستی خودش نعمتـه.
‫خب دیگه،‌ خیلی عجیب شدی. ‫دارم عرق می‌کنم.
‫باید باهات حرف بزنم
‫و نمی‌دونم
‫چطوری چیزی که باید بهت بگم رو بگم
‫نوشیدنی می‌خوام. تو نمی‌خوای؟ ‫نوشیدنی درست کنیم؟
‫ساعت ۱۱ ظهره و ‫من هم ۱۷ سالمـه اما حتماً
‫باشه. باشه.
‫برو که رفتیم. ‫خیلی‌خب،‌ شروع کنیم.
‫من چندوقته که...
‫با اون مرد جوونی که...
‫مامانت رو زیر گرفت، حرف می‌زنم
‫چی؟!
‫فقط گوش کن. درست میشه. ‫درست نمیشه اما گوش کن.
‫اومد اینجا تا کیف پولت رو پس بده...
‫- اومده اینجا؟ ‫- آره
‫کِی؟ اومده دم خونه؟
‫- باهاش حرف زدی یا... ‫- اگه هی سوال بپرسی،
.بیشتر استرس می‌گیرم ‫فقط بذار بریزم بیرون.
‫- بریز بیرون ‫- خب، اومد اینجا
‫من اینطوری بودم که، ‫«نزدیک این خونواده نشو، گمشو!»
‫اون هم اینطوری بود، «ببخشید»
‫اما انگار آسیب دیده بود، ‫بیشتر اینطوری «ببخشید»
‫من هم گفتم، «حالت خوبه؟» اون هم گفت ‫ آره اما معلوم بود که حالش خوب نیست
‫این چندوقته خیلی دل‌نازک شدم
‫چون می‌خوایم با چارلی بچه بیاریم
‫اگه پسر باشه، ‫اسمش رو می‌ذاریم «پیتر برنادت»
‫اگه هم دختر باشه، ‫مشخصاً «برنادت پیترز»
‫خلاصه که رفتم کافی‌شاپ محل کارش
‫نه که ببینمش، ‫فقط ببینم حالش خوبه یا نه
‫رئیسش هم عین تونی سوپرانو بود، ‫البته جذاب‌تر
‫از اون آدم‌ها که صداش رو برات کلفت می‌کنه اما ‫خیلی هم خوب به حرف می‌گیره
‫کاش عکس می‌گرفتم
‫از رئیسش سراغ لوئیز رو گرفتم و
‫گفتش که، ‫«اون شدیداً افسرده‌ست و
‫خیلی دلش گرفته‌ست اما نمیشه که کسی رو ‫به‌خاطر ضدحال بودن اخراج کنی»
‫فرهنگ اخراجـه دیگه، مگه نه؟»
‫بعدش به خودم اومدم و دیدم لوئیز رو ‫صدا زده و با هم حرف زدیم و...
‫آلیس،‌ زندگیش بی‌روحـه،
‫عین فیلم «مرثیه‌ی یک رویا»
‫نه مثل وسط فیلم که ‫همه با هروئین حال می‌کردن،
‫مثل آخرش که نزدیک بودن و ‫فهمیدیم هروئین اصلاً باحال نیست
‫هیچ دوستی نداره
‫کسی که باهاش حرف بزنه. ‫داره زجر می‌کشه.
‫برای همین رفتم باهاش قدم زدم و ‫با هم حرف زدیم
‫چون می‌دونستم اگه حداقل ‫سعیم رو نکنم که کمکش کنم
‫نمی‌تونستم با خودم کنار بیام. ‫همین. ختم کلام.
‫از اون روز هم ‫هرچندروز یه بار میرم به دیدنش
‫بعضی‌شبا هم بهش پیام میدم
‫تو اینستاگرام هم فالوم کرده. ‫همین. نوبت توئـه.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم
‫خب، اگه بگی چی می‌خوای بهش بگی و من همون رو بهش پیام بدم
‫شاید راحت‌‌تر باشه
‫همین حالا من رو ببر پیشش
‫وگرنه به بابام میگم با کسی که
‫مامانم رو کشته، ‫رفیق‌بازی می‌کنی
‫- واسه تو راه آب بیارم؟ ‫- زود باش
‫تیم؟ امکان نداره. ‫تو هم اینجا ماهی‌گیری می‌کنی؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫منظورت چیـه؟ ‫اینجا جای مخصوص ماس
‫اون چیه دستت؟ ‫چوب کارولینایی؟
‫واسه گرفتن ماهی‌های کفزی عالیـه
‫زنت ازمون خواست باهات حرف بزنیم
‫داشت باور می‌کرد پاول
‫از اصطلاحات واقعی ماهی‌گیری استفاده کردم. ‫کلی تو گوگل سرچ کرده بودم.
‫جای قشنگیـه، نه؟ ‫من هم با بابام ماهی‌گیری می‌کردم
‫نه جیمی، ‫اون از قایق متنفره
‫وقتی تو دبیرستان بودم، ‫رفتم قایق‌سواری و قایق چپه شد
‫جریان آب هم من رو با خودش برد
‫خیلی خیلی سرگیجه آور و واقعاً ‫خیلی خیلی ترسناک بود
‫بگو کجا این اتفاق افتاده
‫تو پارک آبی هتل مندلی بی
‫گوش کن تیم، ‫می‌دونم همه‌مون حسابی داغونیم
‫انگار چسبیدیم به یه قلابِ عمیق...
‫نمی‌خواد از کلمات جدیدِ ماهی‌گیریت استفاده کنی
‫فکر می‌کردم مو لا درزش نمیره
‫نه؟ باشه
‫منظورم اینه که می‌دونم درحال حاضر ‫خیلی ذهنت بهم ریخته
‫- می‌دونی چه حسی دارم؟ ‫- ببخشید، من...
‫پاول، این کار رو نکن. ‫دوست ندارم.
‫من کاری نکردم
‫نزدیک بود بمیرم پاول
‫تیم، پنج دقیقه بهمون فرصت بده
‫اگه یه بار دیگه اون کار رو بکنی ‫بهش فکر می‌کنم
‫پاول، بس کن!
‫خوب شد؟
‫آره، خیلی‌خب
‫عزیزم، خیلی ناراحت شدم
‫عکس‌ها واقعاً خوب شده بودن
‫مگه دیده بودی‌شون؟
‫معلومـه. .تو یکی‌شون سگ بود
‫تو همه‌شون سگ بود
‫واسه همین حس کردم لُب مطلب رو گرفتم
‫ریدی
‫- چی؟ ‫- کانر کجاس؟
‫اگه داره ول می‌گرده،
‫شاید بتونه اون عکسا رو ‫از ماشینم هم بیاره بیرون
‫اون که برگشت دانشگاه
‫چی؟ رفته؟
‫آره
‫باورم نمیشه باهامون خدافظی هم نکرد
‫چی؟
‫خب، با من که خدافظی کرد
‫ای وای، باز ریدی
‫- همدیگه رو بغل هم کردین؟ ‫- آره...
‫اما از اون بغل‌های یه دستی بین داداشیا بود
‫اینطوری...
‫- همینطوری... ‫- مزخرفن
‫آره، حالت بهم می‌خورد
‫- خیلی بدن ‫- آره
‫- گندش بزنن. باز رفت ‫- آره
‫اصلاً خوب مدیریت نکردی
‫می‌تونستم بهتر عمل کنم
‫- سلام ‫ - سلام رفیق
‫کیه که عاشق سر زده اومدن ناجور نباشه؟
‫- بیاین داخل ‫- آره، باشه
‫بفرمایین
‫سلام
‫واقعاً خوشحال شدم اومدی
‫تو کیف پولم نوشته گذاشتی. ‫اصلاً خوشم نیومد.
‫فهمیدم. ‫دیگه تکرار نمیشه.
‫یه چیزی بیارم بخورین؟ ‫آب چطوره؟
‫آب عالیـه. ‫تو آب می‌خوای آلیس؟
‫تو چت شده؟
‫وقتی معذب میشم اینطوری‌ام. ‫عادت کن.
‫- میرم آب بیارم ‫- باشه
‫می‌خواین بشینین؟
‫آره، بشینیم. ‫عاشق نشستنیم.
‫اصلاً درمورد چی با هم حرف می‌زنین؟
‫هیچی. ‫ مثلاً ورزش.
‫- تو که چیزی از ورزش حالیت نیست ‫- همیشه همینقدر توهین‌ می‌‌کنی؟
‫باشه. ‫درمورد چه ورزشی حرف می‌زنین؟
‫مثلاً پیکل‌بال، مونوپولی، ورزش دیگه
‫ایشالا که درمورد من حرف نمی‌زنین
‫هیچوقت همچین کاری نمی‌کنم، ‫قول میدم
‫خب، چه‌خبر؟
‫برایان گفته بود گواهی‌نامه‌ت رو گرفتی و ‫داری واسه دانشگاه ثبت‌نام می‌کنی
‫انگار کلی کار و مشغله داری
‫واقعاً نباید درمورد من باهات حرف بزنه
‫راستش، بیشتر از خودش میگه
‫همش از این سوال‌ها ازم می‌پرسه،
‫«این لباس‌ها بهم میاد؟»
‫«بچه بهم میاد؟»
‫بیشتر می‌خواد بدونه چیزها بهش میان یا نه
‫منطقیـه
‫یاد گرفتم که همیشه هم ‫باید بهش بگم آره
‫از اون آدم‌هام که همه‌چیز بهشون میاد
‫دادگاه دستور داده بود که ‫سه تا جلسه‌ی مدیریت خشم براش بذاریم
‫اما شماها وارد شدین و
‫ذهنش رو شستین
‫حالا یه‌جوری رفتار می‌کنه که انگار ‫همه‌چیز تقصیر منه، چون کار شما همینـه
‫ظاهراً از طرفدارای روانشناسی نیست
‫مشاوره هیچ‌وقت یه شبه کارساز نیست
‫اما آخرش کمکت می‌کنه که ‫احساسات و افکار و رفتارهای
‫آزاردهنده‌ت رو شناسایی کنی و عوض‌شون کنی. ‫به‌نظرم اگه یه بار فرصت بدی...
‫خداییش؟
‫واقعاً فکر کردی الان زمان مناسبیـه که ‫نظرش رو درمورد مشاوره عوض کنی؟
‫نباید هی بهت یادآوری کنم که ‫تو تیم منی پاول
‫تیم، شاید بهتره ما رو به دید مشاور نبینی
‫ما رو به چشم دوتا پدر ببین که
‫یکی‌شون شدیداً عاشق پاروشـه
‫ببین، من هم تو موقعیت تو بودم، ‫با بچه‌م غریبه شدم
‫به مامانش خیانت کردم
‫و وقتی با دخترم از پیشم رفت، ‫اونقدر تلاش نکردم
‫چون خیلی شرمنده بودم
‫دلم واسه اولین تک‌نوازیش تنگ شده بود. ‫اولین دوران قاعدگیش.
‫- ای خدا، پاول ‫- آره رفیق، یعنی چی؟
‫من وقتی زنم مرد، ‫حتی نمی‌تونستم تو چشمای دخترم نگاه کنم
‫برای همین با نوشیدنی و قرص ازش قایم می‌شدم
‫درست وقتی که بیشترین نیاز رو ‫بهم داشت، گند زدم
‫هنوز هم باهات حرف می‌زنه؟
‫معجزه‌ست اما آره
‫هرروز سعی می‌کنم ‫خودم رو بهش ثابت کنم
‫پس جفت‌تون باباهای مزخرفی هستین
‫خب، اون آره
‫امروز خیلی داری متلک بارم می‌کنی
‫می‌دونی پلیس چی بهم گفت؟
‫شاون حتی از خودش دفاع هم نکرده
‫همینطوری گذاشته بزننش
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫فکر کنم می‌خواسته به خودش آسیب بزنه
‫فکر می‌کنم به‌خاطر این که خیلی از دستت ‫عصبانیـه، بار گناه زیادی رو دوششـه
‫مردی که تو این دنیا ‫بیشتر از همه دوستش داره
‫باید وقتی بچه بود می‌دیدینش
‫با اون چال کوچولوش، ‫نیشش همیشه باز بود
‫اما وقتی از اونجا برگشت...
‫انگار داشتم با یه غریبه زندگی می‌کردم
‫خیلی عصبانی بود
‫نمی‌دونستم چطوری باید کمکش کنم
‫لعنتی، هنوز هم نمی‌دونم
‫بیا با هم برگردیم تا باهاش حرف بزنیم
‫- نه ‫- گوش کن تیم...
‫خب دیگه، حرف‌تون رو زدین
‫ممنون بابت حرفاتون
‫از یه ساعت پیش حالم خیلی بدتره
‫مشاوره همینطوریـه دیگه؟
‫آره، بیشتر اوقات
‫ببین، مجبور نیستی باهاش حرف بزنی ‫اما بهتره بزنی
‫بیا جیمی. بریم.
‫آبم رو هم خوردم. ‫بعدش چی؟
‫اگه بخوای می‌تونی بری
‫نمی‌دونم چی می‌خوام
‫خب، من که میگم جلسه رو خاتمه بدیم
‫کسی همچین حسی نداره؟ ‫خاتمه؟ خاتمه؟
‫- خداییش؟ ‫- معذبم. گفتم که.
‫برایان گفت برام نامه نوشتی
‫توش چی گفتی؟
‫کلمه به کلمه‌ش رو که یادم نیست اما ‫اینطوری بود...
‫«سلام کله‌کوفتی.
‫تو مامانم رو کشتی و گند زدی به زندگیم و ‫اعصاب بابام رو داغون کردی،
‫و همه‌ش به‌خاطر اینـه که تو ‫یه معتاد نوشیدنی خودخواه عنتری.
‫مردم رفتارشون باهام عوض شده. ‫به‌خاطر تو دوستام رو از دست دادم و
‫وقتی بیدار میشم
‫تنها کسی که می‌خوام ‫باهاش درمورد این چیزها حرف بزنم
‫دیگه اینجا نیست و هیچوقت هم نمیاد و ‫همه‌ش تقصیر توی عوضیـه»
‫چه نامه‌ی خوبی
‫میشه یه چیزی درمورد مامانت بهم بگی؟
‫چرا؟
‫چون نمی‌شناختمش
‫فقط... آخرش رو می‌دونم
‫یادته اون روز که دندون عقلش رو کشیده بود...
‫داشت به هوش می‌اومد،
‫همش پز می‌داد
‫- برایان! ‫- چیـه خب؟
‫به پرستاره گفت دست بزنه به باسنش
‫داستانی نیست که الان بخوام تعریف کنم
‫باشه. راست میگی. ‫ببخشید.
‫چه داستانی می‌گفتی؟
‫سلام
‫جفت دخترام اینجان؟
‫نه مامان،‌ فقط منم
‫لعنتی
‫من همینجام مامان
‫کارم خوب بود، آره؟
‫- آره ‫- آره، کارت خیلی خوب بود
‫و کلاهی که خیلی دوستش داشتم ‫افتاد روی ترن هوایی
‫خیلی ناراحت شدم
‫مامانم هم یه راست من رو برد فروشگاه و
‫سه تا کلاه مسخره خرید
‫منم عصبانی بودم چون ‫اصلاً شبیه کلاه قبلیم نبود
‫با کلاه قبلیم خیلی باحال می‌شدم
‫اما...
‫گفت هیچوقت به‌خاطر کلاه نیست
‫به‌خاطر حسی بوده که ‫پوشیدن اون کلاه بهم می‌داده
دروغ می‌گفت چون با اون کلاه مسخره ‫عین اسکل‌ها شده بودم
‫اما اون که گذاشت سرش ‫باحال شده بود
‫با همه‌چیز می‌درخشید
‫آره، روز خوبی بود
‫بهش می‌خورده مهربون و بامزه باشه
‫این ترکیب‌ها رو آدم خیلی کم می‌بینه
‫واقعاً‌ هم بود
‫وای، چقدر دلم براش تنگ شده
‫اون خانمه کیـه؟
‫اون ساراست...
‫نامزدمـه
‫خوشگلـه
‫خب، ما...
‫چرا سه تا کلاه خرید؟ ‫مامانت رو میگم. چرا سه تا خرید؟
‫وقتی می‌خواستیم سوار شیم، ‫مامانم خورد به یه بچه و
‫بستنیش از دستش افتاد و ‫گریه‌ش گرفت
‫مامان بچه‌هه گفت طوری نیست اما ‫مامانم خیلی ناراحت شد
‫واسه همین اون یکی کلاه رو خرید که اگه ‫دوباره اون بچه رو دیدیم، بهش بدیم
‫همه‌جا رو دنبالش گشتیم
‫پیداش کردین؟
‫آره، خیلی خوب بود
‫این رو یادم رفته بود
‫ممنون
‫خیلی به حرفایی که می‌خواستم ‫بهتون بگم فکر کردم
‫این که چطوری همه‌چیز رو توضیح بدم. ‫چرا پشت فرمون بودم.
‫این که چقدر پشیمونم
‫اما هیچ‌کدومش مهم نیست چون
‫اون اتفاق افتاد و همش هم ‫تقصیر من بود
‫و هیچ‌کار دیگه‌ای نمی‌تونم بکنم که ‫اوضاع رو بهتر کنه
‫تنها چیزی که می‌تونم بهت بگم اینـه که...
‫حتی یه لحظه‌ای هم نیست که بهش فکر نکنم
‫یا به تو. ‫یا پدرت.
‫همیشه‌ی همیشه... ‫بهتون فکر می‌کنم
‫فقط معذرت می‌خوام، کاش...
‫کاش می‌شد عوضش کنم
‫- کاش می‌تونستم برگردم و... ‫- می‌بخشمت
‫چی؟
‫می‌بخشمت
‫این کاریـه که اگه مامانم بود، می‌کرد
‫ممنونم
‫من...
‫ممنونم
‫من رفتم
‫کجا داری میری؟
‫یه فروشگاه تو شهر باز شده. ‫میرم یه نگاهی به کمربندهاش بندازم.
‫موفق باشی
‫هی، من...
‫هیچی. ولش کن.
‫چیـه؟ هرچی بخوای می‌تونی بهم بگی. ‫معمولاً میگی.
‫نمی‌دونم... حس می‌کنم... ‫نمی‌دونم
‫تاحالا شده حس عجیبی داشته باشی، ‫انگار مثلاً زیر آبی؟
‫خیلی احمقانه‌ست
‫قضیه‌ی عکس سگ‌ها واقعاً رفتن رو مخم و
‫دلم واسه کامیون هم تنگ شده
‫عاشق این خونه هم هستم. ‫من رو که می‌شناسی اما
‫خونه بدون پسرا خیلی سوت و کوره
‫سر و صداش کمتره ولی، نه؟
‫آره، بوش هم بهتره
‫آره. خیلی‌خب. ‫نظرت چیه یه کامیون دیگه برات بگیریم؟
رای من پنیر سوخاریـه
‫- این رو واقعاً می‌تونم درست کنم ‫- آره
‫راستش... حالم خیلی خوبـه. ‫برو با کمربندهات حال کن.
‫عالیـه. ‫فعلاً.
‫دوستت دارم عزیزم
‫منم دوستت دارم
‫وای خدا. ‫چقدر انرژی و استرس دارم.
‫- بریم رستوران دیو اند باسترز؟ ‫- برو بریم
‫وایسا. ‫برایان.
‫می‌دونم اون موقع حرفای بدی بهت زدم
‫اما واقعاً خوشحالم که کمکش کردی
‫آره، من اصلاً از این کارها نمی‌کردم
‫هنوز هم نمی‌کنم
بعضی‌وقتا خیلی مشخصـه که یه نفر واقعاً کمک می‌خواد
‫انگار رو پیشونی‌شون نوشته
‫فقط می‌خوام بفهمم چرا نگهش داشتن. ‫فقط یه جراحی کاتاراکت بود.
‫خب، زیرمیزی به دکتره رشوه دادم که ‫شب رو نگهش دارن
‫گفتم یه شب رو استراحت کنی
‫تو قهرمانمی
‫بعدش هم،‌ می‌خواستم خونه‌ی جدیدم رو ببینی
‫آره
‫چقدر شیکـه
‫آره
‫تجملاتی. ‫گرون.
‫ای عوضی، چراغ دیوارکوب داری؟
‫آره دختر. ‫دیوارکوب رو دیوارکوب دارم.
‫آهان. وای.
‫خب که چی، آوردیم اینجا تا ‫همه‌ی اینا رو بکنی تو چشمم؟
‫- آره، یه ذره ‫- آهان
‫تنها دلیلش نبود
‫کورتنی، می‌خوام آزادت کنم
‫اون‌وقت این یعنی چی؟
‫چیزی که می‌خوام بگم اینـه که...
‫می‌دونم تو چقدر برای مامان زحمت می‌کشی
‫خیلی هم تلاش کردی تا ‫زندگیت رو سرپا کنی
‫بابتش خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫ممنون
‫دلواپسم که اگه بخوای جدا شی، ‫مامان از من بخواد بیام جای تو و
‫راستش رو بخوای
‫نمی‌دونم چطوری می‌تونم ‫جواب مثبت یا منفی بدم
‫اما این مشکل تو نیست. ‫مشکل منـه.
‫خب، تو وظیفه‌ت رو انجام دادی. ‫یکم هم بیشتر.
‫آره، انجام دادم
‫تنها درخواستم اینـه که یه ذره بهم وقت بدی تا
‫ببینم چی‌کار می‌تونم باهاش بکنم
‫بعدش هم می‌تونی گورت رو از اونجا گم کنی
‫به افتخار این کار می‌خورم
‫چقدر وقت می‌خوای؟
‫نمی‌دونم. مثلاً ۲۰‌ سال.
‫- دو روز ‫- هشت سال
‫- دو هفته ‫- سه ماه
‫فقط یه سه ماه بهم وقت بده
‫قبولـه
‫حالت چطوره بچه؟
‫هنوز همه‌جام درد داره. ‫اما بهترم.
‫آره
‫مامانم گفت با بابام حرف زدین
‫اینجاس؟
‫- رفیق، باباها چالش‌برانگیزن ‫- آره
‫همیشه اون موقعی که می‌خوای ‫پیشت نیستن
‫اما آخرش میان. من رو نگاه کن. ‫واسه من یه سال طول کشید.
‫سلام
‫و این خیلی سریع‌تر بود
‫سلام بابا
‫بیا مزاحم‌شون نشیم
‫ممنون
‫جفت‌مون می‌دونیم که خیلی توی ‫حرف زدن درمورد احساسات خوب نیستم
‫اشکالی نداره بابا
‫- لازم نیست چیزی بگی ‫- نه، بذار حرف بزنم
‫چون گفتی که ناامیدت کردم
‫دلیل این که بهم برخورد...
‫این بود که... ‫حق با تو بود
‫اوه شاون. ‫واقعاً شرمنده‌م.
‫اشکالی نداره بابا. مشکلی نیست. ‫همه‌چیز درست میشه.
‫آره
‫باید از اینجا ببرمت تا ‫با هم دیگه بریم ماهی‌گیری
‫به گمونم به این زودی‌ها ‫نمی‌تونی برک برقصی
‫خندم ننداز
‫آره، یادتـه رفته بود تو فاز اون کار؟
‫پسر، واقعاً تکون‌دهنده‌ست
‫اینقدر نگاه‌شون نکن
‫پاول، لحظه‌ی خیلی تاثیرگذاریـه
‫خیلی خوشحالم، هرکاری که طرف با پسرش ‫می‌کنه رو روی تو اجرا می‌کنم
‫این کار رو نکن
‫بس کن. ‫بس کن.
‫پاول، اگه نمی‌خوای این کار رو بکنم ‫می‌تونی بری اونور
‫نمیرم اونور. ‫باید یاد بگیری حرمت‌ها رو حفظ کنی.
‫خودش خواست و من هم سوال نمی‌پرسم. ‫واسش کار می‌‌کنم.
‫وای، واقعاً حرف ندارن
‫بس کن
‫سگ من خیلی خوشتیپه اما هردفعه که ‫ازش عکس می‌گیرم، دستش رو می‌لیسه
‫خب، اگه بتونن می‌کنن
‫با این حال فکر می‌کنم این تقصیر عکاسـه
‫- واقعاً فکر می‌کنی... ‫- آره
‫پس کمکم کن
‫خب اون که اینجاست. تو هم دوربینت رو آوردی. ‫بریم پارک.
‫چی؟ الان؟
‫آره. همین الان.
‫حتماً. چرا که نه؟
‫عالیـه. بریم.
‫بیا رفیق
‫امروز روز شانسشـه
‫- مراقب باش ‫- خیلی بانمکـه. ببخشید