‫توی امتحانت موفق باشی! از طرف کائوروکو
رینتارو، این چیه؟
ساکو، رینتارو، چی شده؟
ها؟
‫این «کائوروکو»...
‫همونی که اون روز...
هه؟
ریـ... رینتارو؟
کائوروکو همون دختری نبود که اون روز تو کتابخونه دیدیم؟
اوه... ها؟
همون کیکیویی؟
‫راست میگه...
‫دختر مو نقره‌ای اینطوری صداش کرد.
‫ولی، چرا؟
‫سری قبل، گفتی که اتفاقی دیدیش.
‫و می‌خواستی ازش بخاطر اینکه ترسوندیش معذرت‌خواهی کنی، ولی...
واقعا قضیه فقط همینه؟
‫حدس زدم که یه‌چیزی درست نیست.
‫هم اینکه این اواخر رفتارت عجیب شده بود... چه خبر شده؟ ‫و هم اینکه یهویی پشت کیکیو در اومدی... دعوا شده؟
‫نمی‌دونم...
چرا چیزی نمی‌گی؟
نکنه بازم می‌خوای بگی «چیزی نیست»؟
‫نمی‌خوام... بگم.
‫ببخشید.
‫اینطوری که...!
شما چهار نفر دارید اونجا چیکار می‌کنید؟
‫بلند شو.
‫زودتر تمیزش کنین!
‫از دست شما... ‫اومدین یه جشن بگیرین زدین کل کلاس رو کثیف کردین!
‫شماها هم تماشا نکنین، زودتر جمع و جورش کنین!
‫تموم شدین برمی‌گردیم سر درس ها!
عههه؟ ناموسا؟
‫خـ... خب، زود باش بریم ساکو!
‫بیا مسابقه‌ی تی کشیدن بذاریم!
‫ها؟ نمی‌خوام.
‫انقدر تو ذوقمون نزن دیگه!
‫خیلی خب، بیاین دو سوته تمیزش کنیم بره!
‫یوریتا... بابت یکم پیش معذرت می‌خوام.
‫اوهوم، اشکالی نداره!
‫در باران، زیر چتری کوچک... ‫در باران، زیر چتری کوچک...
باریکه نوری به سمت منی که خودم رو قایم کردم می‌تابه باریکه نوری به سمت منی که خودم رو قایم کردم می‌تابه
‫دوباره بیخیال یه‌چیز دیگه میشم... ‫دوباره بیخیال یه‌چیز دیگه میشم...
‫بدنم احساس سبک‌تری پیدا می‌کنه ‫بدنم احساس سبک‌تری پیدا می‌کنه
‫از ورای خطی که پشت قدم‌هایم کشیدم... ‫از ورای خطی که پشت قدم‌هایم کشیدم...
کسی برایم دست تکان می‌دهد کسی برایم دست تکان می‌دهد
‫چگونه است که لبخند تو به تنهایی... ‫چگونه است که لبخند تو به تنهایی...
همه وجود قبلی‌ام را دگرگون می‌کند؟ همه وجود قبلی‌ام را دگرگون می‌کند؟
‫گویا این احساس، اسمی دارد... ‫گویا این احساس، اسمی دارد...
لرزش قلبم کلافه‌ام کرده لرزش قلبم کلافه‌ام کرده
‫هنگامی که با تو چشم در چشم میشم... ‫هنگامی که با تو چشم در چشم میشم...
‫هنگامی که انگشت‌هامون به هم می‌خوره... ‫هنگامی که انگشت‌هامون به هم می‌خوره...
‫حس می‌کنم که عمیقاً به درونِ وجودِ واقعیِ من... ‫حس می‌کنم که عمیقاً به درونِ وجودِ واقعیِ من...
راه پیدا کرده‌ای راه پیدا کرده‌ای
‫هر بار که حرف می‌زنیم... ‫هر بار که حرف می‌زنیم...
‫هر وقت که عقاید مشترکی پیدا می‌کنیم... ‫هر وقت که عقاید مشترکی پیدا می‌کنیم...
‫می‌خوام تویی که دنیای من رو روشن کردی رو... ‫می‌خوام تویی که دنیای من رو روشن کردی رو...
بیشتر بشناسم بیشتر بشناسم
‫تو حتی از میان آن ابرهای بلند قامت عبور کردی... ‫تو حتی از میان آن ابرهای بلند قامت عبور کردی...
و مستقیم به سمت من اومدی و مستقیم به سمت من اومدی
‫خیره‌کننده، اما نرم و لطیف... ‫خیره‌کننده، اما نرم و لطیف...
نگاه تو، به‌مانند نور است نگاه تو، به‌مانند نور است
‫آااه! ‫گند زدم رفت!
‫اون چه طرز صحبت کردن بود که من کردم آخه!
اصلا... چرا تو دفتر مدرسه‌ام بود؟
‫باید حواسم جمع می‌بود!
‫توی امتحانت موفق باشی! از طرف کائوروکو
‫باید... ازش تشکر کنم.
‫رینتارو-کون: امروز جواب امتحانا اومد و تونستم نمره‌ی قبولی رو ‫بگیرم. ‫همش به لطف شماست واگوری -سان، ممنونم.
واگوری کائوروکو ‫واقعا!؟ خداروشکر! ‫موفق شدی! ‫نتیجه تلاش خودت بود رینتارو-کون.
حالا تو المپیاد ورزشی هم می‌تونی شرکت کنی، درسته؟ ‫حسابی خوش بگذرون ها! ‫می‌خوام که تو المپیاد ورزشی... ‫همراه بقیه خوش بگذرونی!
‫و اون موقع مشتاق شنیدن همه داستان‌هاتون هستم!
‫تو کیکیو، بیشتر از دانش‌آموزها...
‫معلم‌ها از چیدوری بدشون میاد.
‫اگر بفهمن که کائوروکو، دانش‌آموز بورسیه‌ای، با چیدوری در ارتباطه...
‫نمیشه گفت چه عاقبتی در انتظار کائوروکوعه.
خوانده شد ‫نتیجه تلاش خودت بود رینتارو-کون. شرکت کنی، درسته؟ ‫حسابی خوش بگذرون ها!
‫اوه، سین زده!
یعنی قراره تو چه رشته‌ای شرکت کنه؟
فوتبال؟ شایدم بیسبال؟
‫یا شایدم بسکتبال!
‫شایدم...
‫میگم، آیاتو...
‫با این وضعیت چیکار کنیم؟!
‫از دیروز وضع همینه!
‫خب، جاشون که از هم دوره...
‫ای ساکوی نفله! ‫اول با من دعوا راه انداخت حالا هم با رینتارو...
‫این دفعه... نوبت توعه!
هع؟
آشتی شما دوتا، به‌خاطر رینتارو بود دیگه، نه؟
نه؟
‫خیلی خب!
‫ماشالا!
‫خـ... خیلی خب!
‫تا المپیاد ورزشی فقط ۳ روز باقی مونده!
‫امسال مسابقات بیسباله!
‫عزیزان ‫نظرتون چیه بعد از مدرسه ‫ بریم سالن بیسبال تمرین کنیم؟!
‫من که نمی‌خوام.
‫شرمنده، امروز یکم کار دارم.
‫من... دیگه نمی‌تونم. ‫قلبم شکست.
‫من فقط می‌خواستم مثل دوستای خوب بریم ورزش کنیم...
‫چه روحیه ضعیفی...
‫همم...
‫فعلا خدانگهدار.
‫اوه، بای‌بای، تسوموگی.
‫ناتسوساوا، دفعه بعد که تو خونه ما جمع شدیم تو هم بیا!
‫باشه.
هم؟
‫ساکو؛ دستگیر شد!
‫ببرینش!
چـ-چتون شد یهو؟
‫بیاین تو مسیر برگشت یکم باهم صحبت کنیم!
اگه پایه‌این، یه جایی تو مسیر هم وایسیم؟
‫چیز خاصی برای گفتن نداریم که...
‫داریم دیگه.
‫صرفا یکم عصبیم.
‫ساکو-کون!
ساکو-کون، تو نمی‌تونی این رو که رینتارو با کیکیو در ارتباطه رو ببخشی؟
‫اینطور نیست.
پس چیه؟
‫اعتماد نداره، اون یارو... به ما.
‫ساکو هم به همچین چیزی فکر می‌کنه...
‫فکر می‌کردم آدم خشک‌تری باشی!
‫آخه همیشه برج زهرماری!
‫ببخشید.
‫رفتارش نرم شده!
‫همونطور که شوهی اشاره کرد...
‫اینکه آدمی مثل من، تونست با چیدوری کنار بیاد...
‫به لطف اون بود.
‫بخاطر همین، اگه اتفاقی افتاده... دوست دارم کمکش کنم.
‫ولی خب، رینتارو همچین آدمیه دیگه.
‫آخه اون آدمیه که کاری رو واسه دیگران ‫بدون چشم‌داشتی برای تشکر و جبران انجام میده.
شاید اصلا متوجه نیست که تو همچین فکری می‌کنی؟
‫و بخاطر همینه که کسی جز ما خبردار نیست که...
‫که رینتارو چه آدم خفن و باحالیه!
‫اوهوم!
‫ساکو-کون.
‫احتمالا متوجه‌ش نشدی، ولی...
‫رینتارو، اون موقع گفت که «نمی‌خوام بگم».
‫هه... نه، شنیدم.
‫همون رینتارو، به جای اینکه بگه «چیزی نیست»...
‫برای اولین بار حس واقعی خودش رو به ما گفت ها!
‫من... خیلی خوشحال شدم!
رینتارو از ما پنهان نکرد که اتفاقی افتاده، مگه نه؟
‫البته این که اون اتفاق چی بوده رو، تا وقتی از خودش نپرسیم نمی‌فهمیم، ولی...
‫مشکلی نیست. ‫خودش بالاخره یه‌روزی بهمون میگه.
‫اوهوم!
‫ساکو-چان، سرحال بیا دیگه! ‫باشه؟
‫بریم یه‌چیز خوشمزه بخوریم!
‫بریم رامن بخوریم؟!
‫خوبه! خوبه!
‫چیکارتون بکنم آخه...
آهای رینتارو، چرا پکری؟
‫چیزی نیست.
تو خیلی تابلویی ها، می‌دونستی؟
ها؟
نکنه باز مردود شدی؟
‫نه، این دفعه چیزی رو نیفتادم.
‫فکر کردم خبریه! ‫تو که حالت به قدری خوبه که جوک بگی!
‫نه، جدی میگم.
‫عع؟!
‫هه؟ دوربین مخفیه؟! ‫جوک نبود؟!
‫دوساعته دارم همینو میگم دیگه...
‫نکنه تو... تـ-تقلب-؟! ‫نکردم بابا! ‫مگه چقدر بهم اعتماد نداری؟!
خب اگه نیفتادی، بالاترین نمره‌ات چند شده؟
‫پنجاه و نه...
‫پنجاه و نه؟!
‫تو... دیگه خیلی داری اعراق می‌کنی ها!
‫خوش اومـ... ‫اوه، واگوری-سان! عصر بخیر.
‫عصر بخیر!
‫ببخشید ها، وقتی که دارید مغازه رو می‌بندین اومدم...
می... میگم. کیک باقی مونده؟
‫زیاد نیست ولی هنوز داریم!
‫ولی اگه آخر هفته می‌اومدی تنوع زیادی داشتیم!
‫با خودم گفتم که اینطوری بکنم، ولی...
‫وقتی هوس می‌کنم، همون موقع که بخورم خوشمزه‌تر بنظر میاد.
‫و با خودم گفتم بخاطر تلاش تو امتحانات ‫میان‌ترم بیام به خودم یه جایزه‌ای بدم...
امتحانات میان‌ترم؟
‫راستش رینتاروی ما هم...
‫هیس! هیـــسسس!
‫این رینتاروی ما هم ظاهرا امتحاناتش رو خوب داده!
‫ای کله خراب!
‫رینتارو-کون؟! ‫از کی اونجا...
‫آ..، نه، خب...
‫از اولش همینجاست.
‫و اینکه، بنظرم اونجا بودنت از اول معلوم بود ها.
‫چون ویترین اینجا شفافه!
‫اوه!
‫رینتارو، سفارش واگوری-سان رو بگیر.
‫هه، من؟!
‫من هنوز تو آشپزخونه کار دارم.
‫خب پس، من برم واگوری-سان. ‫راحت باش!
‫خیـ... خیلی ازتون ممنونم.
‫رینتارو-کون.
‫سفارشم رو انتخاب کردم... میشه بگم؟
‫اوهوم.
کدوم رو می‌خوای؟
‫بذار ببینم... ‫اوه!
‫قبل از اون...
‫بفرما!
این... دقیقا چیه؟
‫هه؟ ‫گفتم بزنیم قدش...
‫هه؟ چرا؟!
‫به مناسبت «احسنت، تونستی از مردودی فرار کرد!»
‫آها!
‫و اینکه...
‫بزنیم قدش به مناسبت «روال شدن المپیاد ورزشی!»
کائوروکو همون دختری نبود که اون روز تو کتابخونه دیدیم؟
چرا چیزی نمی‌گی؟
نکنه بازم می‌خوای بگی «چیزی نیست»؟
‫نمی‌خوام...
‫بگم.
‫اوهوم.
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫ممنونم!
‫دلم می‌خواد هرچه زودتر برگردم خونه و بخورمش!
‫موقع برگشت مواظب باش.
‫اوهوم!
اوه، اصلا... می‌خوای تا ایستگاه برسونمت؟
‫مشکلی نیست!
هنوز کارهای مغازه تموم نشده، نه؟
‫خب آره، ولی...
‫میگما رینتارو-کون...
‫وقت‌هایی که سرحال نیستی، بهتره که حسابی غذا بخوری ها!
هه؟
مگه نشنیدی که میگن شروع روز با صبحونه‌ست؟
‫خود منم صبحانه رو مفصل می‌خورم!
‫ا-البته وقت‌هایی به جز صبحانه هم مفصل می‌خورم، ولی...
‫بنظرم این واقعیت داره که وقتی غذا بخوری سرحال میشی...
‫بنظرم رینتارو-کون هم خوب غذا می‌خوره، ولی...
‫خب... بخاطر همین...
‫یادم رفت می‌خواستم چی بگم...
‫چـ-چرا می‌خندی؟!
‫نه، ببخشید، هیچی...
هـــه؟
ا... انقدر چیز عجیبی گفتم یعنی؟
‫آخ خیلی خندیدم!
‫آی دلم!
‫خداروشکر...
هه؟
‫رینتارو-کون!
بعدا دوباره میام کیک می‌خرم، باشه؟
واگوری-سان رفت؟
‫اوهوم.
‫با اینکه تمام این مدت حالم گرفته بود...
‫برای یه لحظه... همش از بین رفت.
‫واگوری-سان، خیلی خفنه ها...
‫اون روز، بعد از اینکه حرف‌های هوشینا-سان رو شنیدم...
‫پیش خودم بهش حق دادم.
‫که بهتره ما... دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫ولی، بی‌اختیار کلمات از زبانم جاری شدن.
‫ببخشید... نمی‌تونم.
‫واگوری-‌سان آدم خوبیه. ‫پرتلاشه و اراده‌ی محکمی داره...
‫و شخص خیلی قابل احترامیه.
‫اما...
‫حس می‌کنم که دیگه فقط با این صفات... نمی‌شه توصیفش کرد.
‫هوف...
‫اصلا انتظارش رو نداشتم انقدر یهویی باهم روبه‌رو بشیم...
‫البته راستش، یه کوچولو امیدوار بودم که این اتفاق بیفته، ولی...
‫اولین باری بود که دیدم اونطوری بخنده!
‫بنظرم یه‌ذره بامزه بود!
‫خوشحالم که خندید...
‫شاید بهتر بود ازش می‌پرسیدم «چی شده؟»...
‫اما خب...
‫اوه!
‫خسته نباشی!
‫شام زودی آماده میشه، یکم صبر کن.
‫اوه، باشه. ‫تدارکات فردا چی میشه؟
‫اونو بعدا انجام می‌دیم!
همم؟ یه‌جورایی مفصل‌تر از همیشه نیست؟
جدی؟
‫چون فریزرمون پر مرغ شده بود!
‫ممنون بابت غذا.
‫خوشمزه‌ست.
‫ولی خب... ‫یه‌جورایی انگار جشن مردود نشدن رینتاروعه!
‫تو که تا همین یکم پیش شک داشتی.
کی؟ من شک داشتم؟
ولی خب، این اواخر خیلی داری تلاش می‌کنی، نه؟
‫اگه تو اینطور بگی، من باور می‌کنم.
خب حالا، راستشو بگو ببینم چند گرفتی؟
‫صد.
‫مطمئنم که باور نکرده بودی.
‫ا-اصلا هم اینطور نیست!
‫ولی خب...
‫خوشحالم.
‫حالا همچین نمره تحفه‌ای هم نیست. ‫صرفا از مردودی فرار کردم...
‫خب آره، شاید حق با توعه!
‫ولی...
‫از بچگی تاحالا...
‫رینتارویی که خیلی چیزها رو ول کرده بود...
‫این دفعه، بدون اینکه تسلیم بشه تلاش کرد و...
‫و نتیجه‌اش رو هم گرفت، نه؟
‫من بیشتر از اینکه مردود نشدی، برای این خوشحالم.
‫البته اینکه چی شد یهو خواستی درس بخونی رو نمی‌دونم، اما…
‫حتما یه دلیلی داشته.
‫اوهوم...
‫و اینکه، الان هم نگران یه‌چیزی هستی.
چـ-چطور فهمیدی؟
‫مامانت رو دست‌کم نگیر!
‫البته قصد هم ندارم زیر و بم همه‌چیز رو بکشم بیرون.
‫اون سری هم که بخاطر واگوری-سان فکرت درگیر بود...
رفتی ازش معذرت‌خواهی کردی دیگه، نه؟
‫تا فیها خالدون رو می‌دونه که...
‫البته اون دفعه که یهویی خودزنی کردی یکم جا خوردم...
‫ولی راستش رو بخوای، بعد از اون دیگه خیلی نگران نبودم.
چرا؟
‫خب آخه...
‫می‌دونم تو کسی نیستی که تو اون شرایط معذرت‌خواهی نکنی.
‫البته، بعضی وقت‌ها ممکنه که فکرت زیاد درگیر باشه و چیزهای مهمی رو فراموش کنی، ولی...
‫چیزی که مهمه اینه که...
‫تو کسی هستی که درنهایت می‌تونه تصمیم درست رو بگیره.
‫بخاطر همین، دیگه لازم نیست من دخالتی داشته باشم.
‫و نهایتاً، اگه رینتارو زندگیش رو به خوشی بگذرونه...
‫برای من کافیه.
‫سوبارو!
‫کائوروکو.
شرمنده، منتظرت گذاشتم؟
‫نه.
بعد مدرسه جایی رفتی؟
‫یکم به ظاهرت رسیدی.
‫اوه، خب...
‫آره! فقط یه‌ذره!
‫اوه، یادش بخیر!
‫بعد مدت‌ها اومدم این پارک!
وقتی بچه بودیم خیلی اینجا بازی می‌کردیم، نه؟
‫آره، همینطوره.
خب حالا، راجع به چی می‌خواستی صحبت کنی؟
‫عجیبه که اینطوری ازم بخوای بیام جایی.
‫فردا که مدرسه داشتیم. ‫هروقت می‌خواستی می‌تونستی حرفت رو بزنی...
‫تو مدرسه... نمی‌تونم بگمش.
ها؟
‫آخه درمورد... تسوموگی-کون‌ـه.
هه؟
‫من، اون روز...
‫با تسوموگی-کون... حرف زدم.
‫بعد از آنکه اشک‌هایم سرازیر شده بودند، به آسمان نگاه می‌کردم...
و به تو فکر می‌کردم
حتی بعد از گریه کردن هم، اشک‌هایم بند نمی‌آیند
و همچنان، بوی تو... به مشامم می‌رسد
‫توی اون تماس تلفنیِ دلگیر با تو، به زور خودم رو به خنده می‌زدم...
‫و زیر آسمون ابری گفتم: «امروز نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم.»
آه... عجیبه که یه چیز اینقدر کوچیک، می‌تونه اینقدر دردناک باشه
چهره‌ای از عشق که تو به تصویر کشیدی
‫می‌خواهم که تا ابد... نظاره‌گرش باشم!
می‌خواهم که همراه تو بخندم
حتی در زندگی روزمره هم، بوی عشق به آرامی در هوا می‌پیچد
‫و هرلحظه ساده‌ای که باهم می‌گذرانیم...