‫اختلال قدرت...
‫سیصد درصد.
‫این تنها گزینه‌ایه که برامون مونده.
‫اگه به هوش نیومدم، ‫هر کاری لازمه بکن.
‫بازوی اژدها آزاد شد!
‫دیگه نیازی به آینده ندارم.
‫وقت پروازه!
‫قسمت پادشاه بالدار ‫فو!
‫هی! چشاتو باز کن!
‫بیدار شو و زخماتو خوب کن!
‫اگه نصف پایین بدنت رو لازم داری، ‫دنبالش می‌گردم!
‫فعلاً حداقل خونریزی رو متوقف کن!
‫فو!
‫این بدن چیزی نیست، احمق.
‫ولی نذاشتن من بیفتم ‫تصمیم درستی بود.
‫جلوی دست و پاشو بگیر برای یه لحظه.
‫همه جادویی که ازش جذب کردم رو استفاده می‌کنم ‫و حالش رو می‌گیرم!
‫افتادم.
‫کریستوفر!
‫سرگرد، کمک کن فو.
‫چند ثانیه لازمه؟
‫بیست.
‫گرفتمت.
‫نذار در بره!
‫پدربزرگ، خیلی سخت‌جان بودی.
‫و شین، واقعاً با استعداد هستی، می‌دونی.
‫به عنوان یک استاد شمشیر، ‫نباید عقب بمونم!
‫بیا شروع کنیم!
‫بیاین!
‫کریستوفر، ‫بیاین!
‫خون یک مرد بزرگ ‫توی رگ‌هات جاریه.
‫باید به بهترین نحو تربیت بشی
‫تا آماده باشی برای روزی که ‫قصر سلطنتی تو رو فرا بخونه.
‫مادرم توی قصر ‫به عنوان خدمتکار کار می‌کرد.
‫اون نامزد پادشاه شد، ‫بعد من به دنیا اومدم.
‫شاید اینا فقط ‫خیالات یک زن دیوانه بود.
‫ولی اون باور داشت.
‫و منم با این باور بزرگ شدم.
‫بله، مادر.
‫هرگز با بچه‌های ‫زیر دست مثل اونا حرف نزن!
‫نیازی نیست خودت رو با پول درآوردن ‫مشغول کنی.
‫زمانت رو به جای اون صرف درس خوندن کن.
‫چرا نمی‌تونی چیزی به این سادگی رو بیاد بیاری؟
‫اگه فقط به دنیا نمی‌اومدی!
‫اون تا آخر همین‌طور بود.
‫به عنوان یکی از اعضای خانواده سلطنتی،
‫باید همیشه به صورت موقرانه رفتار کنی.
‫دوستت دارم، کریس.
‫پس، انتظاراتم رو برآورده کن.
‫اوه، منو ببخش، کریس.
‫تو گنج منی.
‫تا وقتی که تو رو دارم، ‫یه روزی خوشحال می‌شم. یه روزی...
‫تو امید منی!
‫بعد از مرگ مادرم، ‫من مزدور شدم.
‫هر کاری می‌کردم، به شرطی که پول بدن.
‫هر چی غیرقانونی‌تر، ‫من مشتاق‌تر بودم.
‫دلم هیچ وقت آزاد نبود.
‫تو به تنهایی جلوی ‫یه اژدهای بالغ مقاومت کردی.
‫شاهزاده خانم ظروف نقره‌ای!
‫شایعه‌ها درست بودند!
‫اون دست نداره!
‫و داره شناور و درخشانه؟
‫کار خوبی کردی.
‫تحسینم رو بپذیر.
‫همه چیز در موردش عجیب بود.
‫ولی... بی‌نقص.
‫فکر نکنم نیاز به معرفی باشه.
‫چون منم، تنها و یگانه!
‫پس، اون واقعیه!
‫اگه زندگی عادلانه بود، الان تو پادشاه بودی!
‫هیچ شانسی نیست.
‫اسم من کریستوفر آلگرن هست.
‫لطفاً عمیق‌ترین سپاسم رو بپذیر ‫که زندگیم رو نجات دادی، شاهزاده استارلیا لس.
‫یه اسلحه گارنسین، هان؟
‫حتی اگه یه بازو نداری، ‫به نظرش میای.
‫از خانواده اشرافی هستی؟
‫اصلاً.
‫دیدنش برای آزاد شدن دلم کافی بود.
‫من فقط یه مزدورم.
‫بگو، شاهزاده خانم، می‌خوای استخدامم کنی؟
‫این مهم‌ترین نبرد زندگی منه!
‫من اصلا خاص نیستم.
‫هر عضو گروه...
‫...داستان خودش رو با فرمانده داره!
‫واسه همین ما قوی‌ایم!
‫زمان قدیم،
‫مواد درست می‌کردم و پخش می‌کردم ‫سرتاسر کشور.
‫فرمانده منو گرفت ‫و وادارم کرد براش کار کنم.
‫دارم بهت می‌گم چون الآن یا مرگه یا زندگی.
‫منو تبعید کردن به گروه چون ‫نتونستم مغز متفکر پشت قضیه رو بگیرم.
‫خب، چقدر شانسمون زده؟
‫آره.
‫منم همین فکرو دارم.
‫میدونی،
‫ما تیم فوق‌العاده‌ای بودیم، نه؟
‫اون هیولا چیه؟
‫اوه...
‫اون منم.
‫از سلاح مخفیم استفاده کردم ‫تا باهاشون خودمو بزنم...
‫و حالا به من نگاه کن.
‫شما بچه‌ها کارتون خوب بود.
‫اینه نظر صادقانه من.
‫آرزو می‌کردم می‌تونستم بهتون ‫بیشتر از فقط زندگیم جایزه بدم.
‫عجب پایان بدی.
‫بعد از اون همه جنگ، ‫با یه پایان کاملا فلاکت‌بار روبرو شدیم.
‫ولی با همه‌ی اینا... پشیمون نیستم.
‫پشیمون نیستم که با شاهزاده لاکوچیا ملاقات کردم
‫یا روزهایی که با ‫رفقا گذروندم.
‫حتی یه پشیمونی هم ندارم.
‫اعلی‌حضرت کجاست؟
‫اون فقط...
‫آه، می‌فهمم.
‫بریم.
‫هنوز کار داریم.
‫اولتیماتیا ضعیف‌ترین مونارک‌هاست،
‫ولی ذخیره قدرت جادوییش ‫خیلی زیاده.
‫اون می‌تونه بیشتر اژدهایان برتر رو فقط با شلیک‌های بی‌هدف ‫غلبه کنه.
‫یه حمله روانی انتخاب می‌کنم!
‫همه صداها رو حذف کن.
‫هیچ شباهتی به کارولا نداری.
‫تا جایی پیش رفتی که یه هیولا بشی ‫تا خاص بشی؟
‫محصول شماره ۱۹۸۳۵.
چه شکلی داره؟
‫اون چیز هیچ شکل واقعی نداره.
‫هر شکلی که بیننده ‫نمی‌تونه نادیده بگیره به خودش می‌گیره.
‫خدات بهت گفته بود ‫کشور رو نابود کنی
‫چون اون فروشگاه کیک ورشکست شد؟
‫مثل بچه‌ای که قهر کرده باشه.
‫آره، یه بچه.
‫اونی که تو می‌بینی یه دختر کوچیکه.
‫دختری با صورتی کاملاً شبیه به تو
‫که توسط همه خواهرات که به خاطر تو مردن ‫به اشتراک گذاشته شده.
‫درسته؟
‫می‌خواستم مهربون باشم.
‫نه به خاطر کارولا، ‫بلکه به انتخاب خودم.
‫نمی‌خواستم انتخاب کنم ‫کدوم انسان‌ها رو نجات بدم.
‫ولی...
‫کسی که بیشتر از همه می‌خواستم نجاتش بدم ‫خودم بودم.
‫عصر خورشید، سال ۴۴۶
‫پایگاه خط مقدم سولاریان ۱۷
‫درد!
‫ای خدا!
‫چقدر تاریکه...
‫نمی‌تونم ببینم... مامان...
‫آرام باش.
‫الآن زخم‌هات رو درمان می‌کنم.
‫بسپارش به من.
‫خاصیت درمانی باندها رو فعال کردم.
‫ولی این تنها کافی نخواهد بود.
‫جادوی کنترل زمان.
‫سرعت درمان رو افزایش بده!
‫شماره‌های ۱۸۳۰۲، ۱۸۳۷۴، ۱۸۴۴۸، ‫۱۸۴۶۰ و ۱۹۸۳۵ من.
‫برید به واحد مراقبت‌های ویژه فوراً.
‫کمکم می‌کنید این مرد رو درمان کنم.
‫به نظر نمیاد از قبل مرده باشه؟
‫این مسئله‌ای نیست.
‫جسمش رو پنج دقیقه بعد از مرگ در زمان معلق کردم.
‫اون تو محدوده بازگشت به عقب هست.
‫ام، کسی که الآن داشتم درمانش می‌کردم ‫لحظاتی از مرگ فاصله داره.
‫موضوع که داشتی درمان می‌کردی ‫یه موضوع درجه چهارم بود.
‫ولی این مرد یه ‫موضوع درجه دومه.
‫اون یه فرد مهم هست که ‫از کمپین نظامی ما حمایت می‌کنه.
‫خیلی متاسفم که دیر کردم.
‫این...
‫...چیزی به اسم خانواده هست؟
‫این مرد کسانی داره که ‫برای مرگش عزاداری می‌کنن.
‫خیلی...
‫ممنون از کمکت قبلاً.
‫بانو کارولا!
‫کارولا هم اسمته.
‫ولی...
‫خیلی جوون نیستی؟
‫آره، احساس کردن که ‫جلوی خط مقدم به اندازه کافی از من نیست،
‫پس رشد من رو تسریع کردن ‫و منو اینجا فرستادن.
‫آه، می‌فهمم.
‫ما الان تو مرحله حساسی هستیم.
‫نگران نباش. زود بهش عادت می‌کنی.
‫آخرش، تو هم منی.
‫اِم...
‫صورتت...
‫اوه.
‫اون عملیات آخر منو از حد گذروند.
‫این یه دستور برای همه‌ی من‌هاست.
‫من به حد عملیاتی خودم رسیدم.
‫کارولا بعدی که اینجا رو تحویل می‌گیره شماره ۱۸۸۱۹ خواهد بود.
‫و حالا من باید برم.
‫خداحافظ، خود جوانم...
‫اوه؟ چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
‫تو واقعاً یه من عجیب و غریبی.
‫این مکان خط مقدم نبرد بین انسان‌ها و اژدهاهاست.
‫جایی که زندگی کم‌اهمیت‌ترین چیزه.
‫خانم کارولا!
‫زندگی من به لطف شما نجات پیدا کرد!
‫خوشحالم که می‌توانم برای خاطر پروردگارمان بیشتر اژدهاها را نابود کنم!
‫من که تو رو نجات دادم، دیگه مرده.
‫کسانی که برای خاطر پروردگار سخت کار می‌کنن همیشه تو دل خدا جا دارن.
‫خوشحالم که می‌توانم در این فرآیند کمک کنم.
‫تو خیلی دردسرسازی.
‫فکر کردم می‌میرم!
‫یعنی، واقعاً می‌میرم!
‫نِبولیم؟
‫داره میاد!
‫سلاح‌های خورشیدی آزاد شدند!
‫بسیار خب، آتیششون بزن!
‫بالاخره، به‌اندازه کافی سایه دارم.
‫توسط سایه خودت بلعیده خواهی شد.
‫رئیسمون خیلی درست می‌گفت!
‫اگه تیمی بهت حمله کنیم، هیچ کاری نیستی!
‫می‌سوزی، و همه اینا بی‌فایده خواهد بود!
‫پیرمرد.
‫نِبو... لیم؟
‫تازه الان می‌فهمم.
‫جادوی فضایی بهت اجازه می‌ده تحت شرایطی به خدا نزدیک بشی.
‫اما حدس می‌زنم که پادشاه بالدار قبلی می‌خواست بزرگ بشه.
‫من هم باور داشتم که می‌توانم به آن دست یابم.
‫اما برای من دیگه خیلی دیره...
‫به همین خاطر، به تو می‌سپارمش، پیرمرد.
‫ببخشید که نتونستم انتظاراتت رو برآورده کنم.
‫داری چی می‌گی؟
‫تو همیشه از انتظاراتم جلوتر بودی!
‫متاسفم که مفید نبودم.
‫آینده‌ات خیلی روشنه!
‫تو قلب خاندان خواهی بود و حمایت
‫لطفاً جای منو بگیر...
‫و از بانوی اولتیماتیا محافظت کن.
‫این کارو نکن، نِبولیم!
‫یاهو!
‫این دیگه چه آتیش بزرگیه!
‫بی‌عرضه! بی‌عرضه!
‫چرا دوباره شب شد؟
‫خب، کسی چیزی در مورد ا
‫من یکی از بالاترین رهبران کلیسای سولاریان هستم،
‫کارولا، قدیسه زمان.
‫هیچ چیز مهم‌تر از محافظت از زادگاه نیست.
‫من یکی از باارزش‌ترین انسان‌ها هستم.
‫اما فقط برای این لحظه، بذار عزادارت باشم.
‫اما وقتی من بمیرم،
‫کی برای مرگ من عزاداری می‌کنه؟