‫27 سال سن داری.
‫زن و بچه داری.
‫تنها و مجردم.
‫کاری دوست داری.
‫رامن دوست دارم.
دودوریا سانتا خیلی داغونه، نه؟ ‫اشکالی نداره واقعاً. ‫اکثرِ حرفاش غلط از کار در میاد.
‫واقعاً متأسفیم. خیلی خیلی بد شد. واقعاً عذر می‌خوایم. ‫کافیه یه نگاه به یه آیدل به این جوونی بندازی تا بفهمی زن و بچه نداره. ‫اگه من جاش بودم، نصف حرفام درست از کار در میومد.
به نظرت اشکالی نداره که برنامه رو همین‌جوری پیش ببریم؟
‫طوری نمی‌شه.
‫این یه برنامه‌ی محلیه و هیچکس ازش شکایتی نداره.
‫تاکسی خالی است
کامیگوئه
سرکار خانم... شما دودوریا سانتا هستین، درسته؟
‫شما رو تو تلویزیون زیارت کردم.
شما واقعاً قدرت ذهنی دارین؟
‫عه؟!
‫نه... اصلاً قصد توهین نداشتم. ‫فقط می‌خواستم یه چشمه از قدرتتونو ببینم!
‫اگه دوست نداری سَقط شی، بزن به چاک.
‫این یکی که حتی آدمم نیست.
‫ای خدا... نوه‌ی گلم فقط دردسر میاره.
‫آخرش پوستمو از استرس می‌خشکونه.
‫یالا... بیا جلو بینم.
قسمت سوم: کلش آو ننه‌ز
‫نزدیک بودا! بدجوری تیزه این!
‫ولی خب... همه‌چی طبق انتظارم پیش رفت.
‫می‌دونستم که می‌خواد از نقطه‌ی کورم حمله کنه.
‫برای همینم افتاد تو دامی که براش پهن کرده بودم.
‫آخ آخ آخ!
‫اون یه حفاظ انرژیه.
‫وقتی یه میخ طلسم تو این دایره می‌کوبم، ‫داخلش یه حفاظ ایجاد می‌شه.
‫از اون‌طرف، اگه میخ طلسمو بیرونش بکوبم، ‫بیرونش حفاظ ایجاد می‌شه.
می‌دونی چرا نمی‌تونی منو لمس کنی؟
‫چون حفاظ از من محافظت می‌کنه.
‫شک نکن می‌لمبونمت، عوضی!
‫فکر نکن که می‌تونی منو تا ابد اینجا نگه داری!
کی خواست تو رو اینجا نگه داره؟
‫می‌خوام بکشمت...
حالیته؟
‫یالا! یکم... صاف وایسا! تو می‌تونی! پرت می‌شی بیرونا!
چی شد؟
انگار تو اون‌تو نمی‌تونی سرعتتو به رخ بکشی، ها؟
ای ‫عجوزه‌ی پست‌!
عجوزه به عجوزه می‌گه عجوزه‌ی پست... آره؟
‫این دیگه نوبَره.
‫اگه منو بسوزونی، این پسره که نفرینش کردم هم می‌میره.
‫شک نکن هر آشغالی که نوه‌ی گلمو گول بزنه، می‌کشم!
‫حتی اگه آدم باشه.
‫بدرود.
‫عجوزه‌ی پست!
‫اوکارون؟!
‫ارباب! عه؟ تو برگشتی؟
لال بمیر! مگه نمی‌بینی دارم باکاتونو می‌بینم؟
‫بیخیال این حرفا... حرف من یه چیز دیگه‌ست!
حالتون خوبه، ارباب؟ رفته بودی به یه محل تسخیرشده؟ ‫رفتیم... من که نه... دوستم رفت. ‫کار من نبود! چرا؟
‫چرا...؟ خب... بحثش پیش اومد و همین‌جوری رفتیم اونجا. ‫شما حتی این دام عالی رو هم پهن کردین، سرورم!
‫باکاتونو از سرمایه‌های واقعی ژاپنه!
‫هی! گوش دادی چی گفتم؟!
‫راستی، تو یه پسر ندیدی؟! ‫اگه پیش من نباشه، کارش بیخ پیدا می‌کنه!
‫اگه اون روح شیطانی رو می‌گی... کشتمش.
‫ها؟! اون روح شیطانی چه شکلی بود؟!
‫عینکم داشت؟!
‫اوی اوی... فکر می‌کردم به ارواح اعتقاد نداری.
‫درضمن، بعضیا به من می‌گفتن «واسطه‌ی قلابی».
‫تا کی می‌خوای کینه به دل بگیری، عجوزه‌ی لعنتی؟!
‫من دارم در مورد مرگ و زندگی حرف می‌زنم! درست جواب بده!
‫بس کن بینم... تو که منو باور نداری... ‫اصلاً ارواح شیطانی و اینا وجود ندارن، منم قلابیم.
‫مامان‌بزرگ!
هممم؟
‫معذرت می‌خوام. ‫من اشتباه می‌کردم.
‫تو رو خدا بهم بگو. ‫با اون روح شیطانی چیکار کردی؟ ‫چه بلایی سرتون اومد، ارباب؟!
‫برو یه نگاه به عبادتگاه اصلی بنداز.
‫اگه بلایی سر اوکارون آورده باشی، نمی‌بخشمت!
‫نمی‌خواستم این فرصتو از دست بدم.
‫اون فقط عاشق چیزای فراطبیعی بود و یه دوست می‌خواست!
‫تقصیر منه!
‫من مجبورش کردم که بره اونجا!
‫ببخشید، اوکارون!
‫آیاسه-سان! خدا رو شکر!
‫خیلی نگران بودم که مبادا کشته باشمت، آیاسه-سان!
‫یه لحظه، آیاسه-سان؟!
‫آیاسه-سان؟!
‫تو که نفس می‌کشی، چارچشم لعنتی!
‫عــــــــــــه؟!
‫منظورت چی بود؟! خیلی ببخشید که دارم نفس می‌کشم!!
‫آه...
‫سرم درد گرفت.
از کی تا حالا با هیولاها دوست می‌شی؟ ‫اوه! اوی... جا در رفتم!
‫نفرینش تو اون‌تو فعال نمی‌شه.
‫ولی به محض اینکه بیاد بیرون، ‫می‌شه همون هیولایی که بود.
‫پس چی گفتی که کشتیش؟ مثل خر دروغ می‌گی.
‫ بدجوری آب و روغن قاطی کرده بودی.
رو این پسره کراش زدی؟
‫نخیر!
‫ننه‌توربو... شیلنگ و تخته‌شو ازش گرفته.
‫اون عوضی گفت که تا وقتی چیز-میزاش برنگردن سر جاشون، ‫نمی‌تونه نفرینو برداره.
‫منم تو این ماجرا مسئولم!
‫برای همین حس می‌کنم که می‌خوام بهش کمک کنم.
‫عه؟ که اینطور... پای عشق وسطه؟
‫الان دیگه می‌تونم از قدرتای ذهنی استفاده کنم.
چی داری می‌گی تو؟
‫رفته بودم یه جا که بشقاب‌پرنده ببینم.
‫بعدش اونجا یه ماجراهایی پیش اومد و یاد گرفتم که ازشون استفاده کنم.
‫بشقاب‌پرنده و اینا که وجود ندارن.
‫درک می‌کنم... احساستو... ‫خودمم تا همین دیروز بهشون اعتقاد نداشتم.
‫در هر صورت، اینو راست گفتم که می‌تونم از قدرتای ذهنی استفاده کنم!
‫در ضمن، اگه نفرین اوکارونو پس نزنم، اوضاع خیط می‌شه!
‫البته به قدرتای ذهنی باور دارم.
‫ساختارِ سیستمِ باورتو درک نمی‌کنم.
‫100 کیلومتر بر ساعت
‫از اون یوکای‌ـای مدرن بود که کل کشورو به خاک و خل کشیده بود.
‫همین اواخر شنیدم که اون هیولای مارمولک...
‫... مدت زیادیه که حوالی اون تونل سرگردونه، ‫واسه همین رفتم اونجا رو چک کنم.
ورود ممنوع
‫خیلی ناجور بود.
‫اینقدر انرژی اونجا قوی بود که حتی نتونستم برم داخلش.
‫در مورد ارواح اسیر چیزی شنیدی؟
‫به ارواحی می‌گن که بنا به یه سری پیوند خیلی قوی ‫تو یه مکان موندگار می‌شن.
‫اونا، اساساً تو قلمروی خودشون شکست‌ناپذیرن.
‫واسطه‌ها معمولاً از مبارزه‌ی مستقیم با ‫همچین ارواح اسیری اجتناب می‌کنن.
‫تو اون تونل هم یه روح اسیر وجود داشت.
حالا می‌فهمی این چه معنایی داره؟
‫ننه‌توربو و اون روح اسیر بهم جوش خوردن.
‫با اون نباید جنگید.
‫منم دوست ندارم که نوه‌ی گلمو از دست بدم.
‫تو که مستقیماً درگیر ماجرا نیستی...
‫پس بیا و این پسره رو فراموش کن.
‫باید برگردی به زندگی عادیت.
کن-سان عزیزِ من تو این موقعیت چیکار می‌کرد؟
‫هر وقت که دو به شک می‌شم، ‫سعی می‌کنم از این زاویه به موضوع نگاه کنم.
‫تا الانم از اون کار پشیمون نشدم.
‫اگه کن-سان بود، 100% نجاتش می‌داد!
‫واسه همین، منم همین‌کارو می‌کنم!
‫منظورت از کن-سان...
‫پس واقعاً عاشق این پسره شدی؟! ‫آه، نه! اشتباه می‌کنی! ‫در مورد این که حرف نمی‌زدم!
‫اوی... به عشقش اعتراف کرد... ‫تو چه حسی داری؟
‫بابا، اونو نگفتم!! ‫من بازیگره رو می‌گم!
‫چاره‌ای نیست... حالا که اینقدر اصرار داری...
‫باید با ننه‌توربو، گرگم‌به‌هوا بازی کنی.
‫اون عوضی خیلی به سرعتش می‌نازه.
‫اگه بتونی اذیتش کنی، ‫به احتمال زیاد جواب می‌ده.
‫ولی مشکل اصلی اینجاست:
‫قلمروی اون روح اسیر، داخل شهر شونوـه.
‫برای همینم باید ننه‌توربو رو بکشونین بیرون از شهر.
‫البته بدون اینکه گیر بیفتین.
‫اگه کاری کنین که از قلمروش خارج شه...
‫خیلی ضعیف می‌شه و حتی شما هم می‌تونین شکستش بدین.
‫نه نه... یه نگاه به پاهای نحیف من بنداز.
‫امکان نداره تو گرگم‌به‌هوا با ننه‌توربو برنده شم.
به جای این کارا... نمی‌تونی با اون حفاظت یه کاریش بکنی؟
حافظ خانوار در برابر شر و بدبختی ‫مثلاً از اینا بزن روی تونل.
‫اونجا که جواب نمی‌ده.
‫راستشو بخوای، هیچ کمکی از دست من بر نمیاد.
‫ها؟! این دیگه یعنی چی؟!
شونو ‫من فقط می‌تونم با قدرت‌گرفتن از خدایی که ساکن ‫این زمیناست، از تکنیک حفاظتیم استفاده کنم. کامیـــــگوئه ‫خارج از شهر خودمون یعنی کامیگوئه، ‫نمی‌تونم از این قابلیت استفاده کنم.
‫نمی‌دونستم که ما هم قلمرو داریم.
‫هر تیکه از زمین، خدای خودشو داره.
‫اینجا فقط بحث میهمانی و میزبانی مطرحه.
‫در هر صورت، این تنها راه شکست‌دادن ننه‌توربوـه.
‫اگه از همین الان تمرین کنی، می‌تونی ‫اینقدر سریع شی که بتونی ازش فرار کنی.
شوخیت گرفته دیگه؟
‫حتی اگه خودمو تیکه‌پاره هم بکنم، نمی‌تونم ‫به سطح تورنمنت دو و میدانی استانی برسم.
‫با تو نبودم.
ها؟
‫آها، فهمیدم!
بالاخره امکانش هست که به بحثتون ملحق شم؟
‫شرمنده، تو رو یادم رفته بود.
‫ولی اوکارون که استقامت نداره.
‫هیچی به هیچی.
‫در همون حال، باید نفرینشو هم کنترل کنم.
‫پس مومو رو بگیر و بدو.
آیاسه-سان... شما چند کیلویی؟
اوی، هوس مرگ کردی؟
‫وای، فکر نکنم ممکن باشه.
‫در حالت نفرین، تو بهترین حالت، ‫فقط دو بار می‌تونم با تمام سرعت بدوئم.
‫راست می‌گه.
‫پس اینقدر تمرین کن که همیشه بتونی با تمام سرعت بدویی.
‫همین الان 5 دست شنای 100 تایی، ‫درازنشست، حرکت پا می‌ری.
‫عه؟!
‫و تو، مومو... رو قدرتای ذهنیت کار کن.
‫باید خیلی بیشتر از اینا ارتقاشون بدی.
‫حالا که کاری از دست من برنمیاد، ‫شما دوتا باید قوی‌تر شین.
‫البته خودم بهتون تمرین می‌دم.
‫امشبو بخواب...
از فردا شروع می‌کنیم، باشه؟
‫چارچشم، تو از همین الان حرکات قدرتی بزن.
‫آه، چشم.
‫چه خوب مونده مامانبزرگت.
‫از بس رو مخه.
‫آیاسه-سان، ازت عذر می‌خوام.
‫راستش، اون موقع که با اون هیولای بزرگ می‌جنگیدم، ‫اینقدر حیرون بودم که فقط به خودم فکر می‌کردم، ببخشید.
‫نه بابا... کاریش نمی‌شد کرد که...
‫ولی آیاسه-سان اونجوری نبود. منو نجات دادی و اون هیولا رو هم زدی.
‫اگه بازم بخواد همچین اتفاقی بیفته،
‫من با ترسم روبرو می‌شم و نجاتت می‌دم، آیاسه-سان.
‫واسه همین، دوست ندارم ایمانتو به من از دست بدی. ‫لطفاً... باهام دوست بمون.
‫قرار نیست ایمانمو از دست بدم... ‫داری شلوغش می‌کنی.
‫عه؟! پس چرا اون موقع یهویی درو شتلق تو روم بستی؟!
‫عه؟! اون که... راستش...
‫بفرما دیدی؟! همینو دارم می‌گم! ایمانتو بهم از دست دادی!
‫گفتم که ندادم! ولی اگه بخوای همینجوری، سرِ ‫چیزای کوچیک نق بزنی واقعاً از دست می‌دم!
‫معذرت می‌خوام!
‫خیلی باحال شده بودی... اون موقع که می‌جنگیدی.
‫ولی، اوکارون خیلی چلمنگی! ‫فکر کنم دوباره مجبور شم نجاتت بدم!
‫امشبو همینجا بخواب. ‫برم برات رخت‌خواب بیارم.
‫آیاسه-سان!
‫چیزه... می‌گم...
‫من...
تشنمه... می‌شه یکم آب بیارین؟
این نیمچه‌چایی رو اگه ببرم، طوریه؟
‫نه بابا.
‫با اخبار فوری در خدمت شما هستیم!
‫خبر فوری! ‫گزارش فرزند مخفی ‫شوما (20) سالـه ‫کاشف به عمل اومده که شوما-سان، آیدل مشهور یک فرزند مخفی داره. ‫به علاوه، سن دقیقش هم 20 سال نیست و 27 ساله.
‫اون یارو عاشق رامن نیست، عشقِ کاریه... اینو هم بگین.
‫اگرچه...
خبر فوری ‫این شخصیت...
بازیگر شوما (27) تأیید کرد که یک فرزند مخفی دارد ‫مخفی...
آیدل معروف فرزند مخفی دارد ‫ازدواج...
خبر فوری ‫همسر...
کی به این اخبار اهمیت می‌ده؟
‫آیاسه-سان؟!
‫اوضاع خرابه.
‫می‌خواد بره دستشویی!
‫خب بره.
‫نه... این واقعاً مشکل بزرگیه.
‫اگه قرار باشه یه مانع جلوی دید منو سد کنه، ‫نفرینش فعال می‌شه!
‫این یعنی نمی‌تونه بره دستشویی!
می‌ترکه که خب...
کاری از دستم بر نمیاد!
‫کی خواست کاری کنی؟! ‫خدا نکنه آدم به کسی محتاج شه!!
‫هی! چشمتو از من برندار، تو رو خدا!
هی... یعنی هیچ راه حل خوبی سراغ نداری؟
‫ندارم.
گذشته از این، تو اصلاً چطوری نفرینشو کنترل می‌کنی؟
سخت شد... چطوری بگم؟
‫یه جورایی یه هاله دور اوکارون می‌بینم.
هاله؟
‫وقتی اون هاله رو میچـــــــلونم، هاله‌ش کوچولو-موچولو می‌شه.
‫فکر کنم اینجوری کنترلش می‌کنم.
‫هرچیزی دور خودش هاله داره و هرکدومم یه رنگی دارن.
‫حتی اون بوته‌ها و سنگا هم هاله‌ی خودشونو دارن.
‫می‌تونم اون هاله‌ها رو بگیرم و هرجوری می‌خوام تکونشون بدم.
‫البته باید نزدیکم باشن.
عه؟ فکر می‌کردم قدرتای ذهنی باید منعطف‌تر باشن
‫ولی خیلی محدودن که...
‫ولی اون حس خیلی زود پر کشید. ‫الانم که فقط می‌تونم هاله‌ها رو بگیرم.
‫مومو، یه لحظه چشاتو ببند.
‫نمی‌شه که! نفرینش آزاد می‌شه!
‫مشکلت اینه که زیادی به بیناییت تکیه می‌کنی.
‫5 تا حستو به کار بگیر...
‫مثلاً از حس لامسه استفاده کن.
‫حالا که می‌تونی هاله رو بگیری، ‫حتماً حس لامسه در کاره دیگه.
‫به محض اینکه چشاتو می‌بندی، ‫سعی کن هاله رو با پوستت حس کنی.
‫وقت بذار و حسش کن.
‫سرده.
الان چطوره؟
‫تبدیل شد کامل.
‫با این کارت، کاملاً رسیدم به آستانه‌ خراب کاری!
‫الانه که منفجر شم!
‫برنامه‌ت چیه، مومو؟ ‫الانه که بارشو تخلیه‌ کنه‌ها.
‫مگه خودت نگفتی اون‌کارو بکن، عوضی؟!
‫دوست ندارم آبروم بره!
‫ولی...
‫عمراً خودم رو خراب کنم! ‫وایسا بینم!
‫من برم تو دستشوییتون!
‫عوضی... انگار خیلی جرئت داری که می‌خوای تو خونه‌ی ما بری!
‫از درد چی می‌دونی؟!
‫آشغال! کی بهت اجازه داد بری دستشویی من؟! ‫مگه خل تشریف داری؟!
‫همین‌ الان می‌تونم اینجا رو به گند بکشم!
‫بذارین منم بیام! ‫فکر نکن که تو خونه‌ی ما می‌تونی از من سریع‌تر باشی!
ولم کن وگرنه پشیمون می‌شی!
‫عجب خفتی!
‫اینو من باید بگم.
‫سال‌های سال دنبال یه آزمایش ناشناخته بودم،
‫مثلاً اینکه فضاییا منو بدزدن.
‫ولی دیگه داره گندش در میاد.
‫می‌خوام از شر این نفرین خلاص شم.
‫مومو، تو الان گفتی که وقتی قدرتات بیدار شدن، ‫تو یه وضعیت شکست‌ناپذیر بودی، درسته؟
‫هوم.
‫احتمالاً اون قابلیت ذاتیت بوده.
‫اگرچه الان انگار اون قابلیت بنا به دلایلی مهروموم شده.
چی می‌گی؟ این که خیلی خفنه، مگه نه؟
‫اولِ مکافاتته بابا.
‫مجبوری اون قدرتو با تمرین ذره‌ذره بیرون بکشی.
‫ولی خدا می‌دونه که این قدرتا کی به صورت کامل بیدار می‌شن.
‫البته، مطمئنم که اون پسره برای ماهیچه‌ساختن ‫باید کلِ زندگیشو صرف کنه.
‫یعنی قراره تا یه مدت زندگی منو به نظاره بشینین؟!
‫مامان‌بزرگ، اینجاست! ننه‌توربو اومد!
‫مامان‌بزرگ؟
‫مامان‌بزرگ؟!
‫آشغال!! با مامان‌بزرگم چیکار کردی؟!
‫می‌خوام بین مردن با حمله‌ی قلبی یا سکته‌ی قلبی بهش حق انتخاب بدم.
‫نفرین من واگیردار شده،
‫از طریق همین بچه منتقل می‌شه.
‫می‌تونم هرکسی رو که این دیده، بکشم.
‫فکر نکن مهربونما...
‫بهت زمان نمی‌دم، عوضی.
‫امشب میای به تونل،
‫وگرنه از طریق این بچه، هرکی بهم نزدیک شه ‫رو نفرین می‌کنم و می‌کشم.
‫همین امشب.
گرفتی چی شد؟
‫خون‌دماغ شدم...
‫مامان‌بزرگ؟!
این دیگه چیه؟
‫از گوشتم داره خون میاد!
سرت اصلاً درد نداره؟
‫مومو، دقیق بگو که چی شد الان.
جدی باید اینو بپوشم؟
‫دیدِ من یکم محدود شده.
‫این پوشش شما رو از شر ارواح شیطانی حفظ می‌کنه.
‫درشون نیارینا.
‫اگه شل بگیرین، خیلی راحت می‌میرین.
‫خودم می‌دونم! شاید بهمون نیاد ولی یه بار فضاییا رو زدیم!
‫امکان نداره که فضاییا واقعی باشن.
‫مسخره‌بازی در نیارین.
‫از شانس ما اینطوریه ذاتت و همیشه با خودت دردسر میاری خونه.
‫از همون بچگی هم به نصیحتای من گوش نمی‌دادی.
‫آه، ساکت، ساکت! نق و نوقای پیرزنیت دارن گوشمو آزار می‌دن!
‫چیه؟ گیر دادی!
‫نمیریا.
‫لطفاً...
‫هرطوری هست مراقبشون باش.
آخه چرا با قطار؟
‫با دوچرخه خیلی طول می‌کشید!
‫بعدشم نباید با کلی خستگی برسیم اونجا!
‫عمراً ببخشمت، ننه‌توربو!
‫ببخشید که به خاطر من عصبانی می‌شی.
‫ربطی نداره!
‫اون می‌خواد به کسی که برام عزیزه آسیب برسونه!
‫ننه‌توربوی کثافت! دهنتو صاف می‌کنم، آشغال!
‫یه لحظه، آیاسه-سان!
‫اینجا واقعاً معذبم!
‫می‌خوام این آت و آشغالا رو در بیارم.
اصلاً این کار درسته؟
مگه اینا قرار نبود ما رو از ارواح شیطانی محافظت کنن؟
‫مادربزرگت گفت که درشون نیاریم.
کی اینا رو می‌پوشه آخه؟
‫واسه جیگری مثل من، همین لباسای کیوت، جنگی محسوب می‌شن.
‫اگه لباسی که دوست ندارم تنم نباشه ‫که اصلاً انگیزه نمی‌گیرم.
چرا پوزخند می‌زنی؟
به نظر تو باحال نیست؟
‫اصلاً... الانه که بالا بیارم.
‫به کی گفتی عجوزه‌ی مارمولک؟! پدر سگ!
‫ننه‌توربو، چند روز پیش به من گفت «عجوزه‌ی مارمولک»!
‫عه؟! همچین اتفاقی افتاد؟!
‫آخه تو خودتو به نفرین باخته بودی!
‫خیله‌خب! برو بریم!