واقعی.
واقعی نیست.
هی، چیکار می‌کنی؟
آه، چارلی داره درک من رو
از شخصیت‌های اصلی فرهنگی، سیاسی و علمی
چند صد سال اخیر می‌سنجه
تو یه بازی که دوست دارم بهش بگم...
"واقعی یا غیر واقعی."
تو دسته "واقعی"‌ها داریم...
هری هودینی، ماری کوری.
و دسته "غیر واقعی"‌ها؟
شرلوک هلمز، اولاف. خوبه.
خب چارلی، عملکردم چطور بود؟
مثل همیشه عالی، قربان. و کارت آخر؟
آه، بله.
من همیشه با این کارت خاص مشکل دارم.
یه راهنمایی بهت می‌کنم. اگه
خرس باشه و حرف بزنه، معمولاً...
واقعی نیست.
بله، البته، دوست قدیمی من پدینگتون.
ولی خب، هیچ عضو واقعی
از این گونه
یا همون خرس عینکی به زبون خودمون...
داری چیکار می‌کنی؟
هیچی. اصلاً هیچی.
فقط دارم یه سری چیزا رو می‌ذارم اینجا.
ولی اتاق مطالعه من.
اتاق مطالعه *تو* بود.
ولی اتاق مطالعه من، پناهگاه من، خلوتگاه من.
و من دارم تبدیلش می‌کنم به یه فضای آی‌تی.
دارن واقعاً با هم کنار میان.
که منو یاد یه چیزی انداخت، قربان.
اون روز که ما جادوگر رو شکست دادیم،
کانر و لایسا رفتن بیرون جشن بگیرن
بدون اینکه ما رو دعوت کنن.
آها. پس احساس می‌کنی...
اصطلاحش چیه؟
انگار به میز
بچه‌های باحال و سرد دعوت نشدی.
میز بچه‌های باحاله.
و نه، برام مهم نیست.
فقط مطالعات نشون می‌ده که گذروندن وقت آزاد
با تیمت، بازدهی رو تو میدان افزایش می‌ده،
که این خودش احتمال اشتباه کردنشون
که ممکنه تو رو به خطر بندازه، کم می‌کنه.
پس ناراحتی که لایسا و کانر تو رو بیرون دعوت نکردن
چون نگران منی.
آره.
یا ممکنه که تو فقط می‌خوای
لایسا و کانر ازت خوششون بیاد؟
خب...
اونا همین الانم ازم خوششون میاد.
پس بهت احترام بذارن.
هیچ اشکالی نداره که دنبال احترام
هم‌رده‌هات باشی.
البته من هیچوقت نیازی به این کار نداشتم.
باشه.
خب، این آخرین بارش بود،
به جز چند تا جعبه دیگه.
چند تا جعبه دیگه.
ببخشید، برای این چیزا قانون و مقررات وجود داره.
آه. قانون و بی‌قانون.
بی‌قانون؟
"بی‌قانون" چه جور استدلالیه؟
لایسا برای وسایل آزمایشگاهش،
وسایل تکنولوژیش، وسایلش جا می‌خواد.
و تو خودت وسیله نداری؟
آه. نه.
همه‌ش این توئه.
چارلی، اه...
من یه در جادویی به کاکاسیلویلا می‌خوام.
چرا کاکاسیلویلا؟
کاکاسیلویلا کجاست؟
کاکاسیلویلا یه جمهوری محصور در خشکی
در اروپای مرکزی-شرقیه.
دارم به ویک درس تاریخ می‌دم.
یه داستان باحال در مورد یه پادشاه گمشده داره.
صبر کن.
فقط شما دو تا؟
فقط ما دو تا.
باشه.
ولی منم باهاتون میام.
اینجوری می‌شیم...
سه نفر.
من می‌دونم شما دو تا چطورید.
اون یه کله‌شقه و تو هم از اونایی که می‌گی قانون بی‌قانون.
اگه من حواسم بهتون نباشه،
آخرش یه کار بی‌پروا و غیر کتابدارانه می‌کنید.
من؟ نه.
هیچوقت.
خب، بذار خودشون تنها برن.
به نظر می‌رسه که قراره خیلی کسل‌کننده باشه.
بیا به جاش بریم برانچ بخوریم.
لایسا، من...
من نمی‌تونم همینجوری مسئولیت‌هامو ول کنم
تا با تو برم برانچ بخورم تو یه رستوران باحال و قشنگ
وقت بگذرونیم مثل...
دوست‌ها و...
تاریخ رو خراب نکنید.
کشته نشید.
می‌تونیم کروسان بگیریم؟
اون در جادویی...
واقعاً یه شگفتیه.
در مورد جنگ سرد چی می‌دونی، ویک؟
اوه، کانر.
من جنگ‌های سرد زیادی رو تجربه کردم.
اوه.
یه بار، من با یه جوخه از هوسارها
تو سیبری تو زمستون بودم.
اونجا، یه قندیل بود، خیلی نوک‌تیز، خیلی سفت
که مستقیم فرو رفت تو قلب یه گرگ...
نه، نه، نه.
منظور جنگ جاسوسی و قدرت نرمه.
- آه. - جاسوس‌ها، نه سربازها.
- هوم. - آره.
ایناهاش.
قطار سلطنتی شاه کاوود.
محل معمای حل‌نشده‌ی پادشاه گمشده.
بیا بریم.
کاکاسیلویلا یه استثنا تو جنگ سرد بود.
تو کل اروپا، شورش‌ها و انقلاب‌هایی بود،
ولی کاکاسیلویلا همچنان یه حکومت پادشاهی مطلق
با یه پادشاه ستمگر، شاه کاوود سوم، باقی موند.
تا اینکه به طور مرموزی تو این قطار ناپدید شد،
تو همین روز، همین ساعت، دقیقاً ۴۸ سال پیش.
سالگردتون مبارک، اعلیحضرت.
هیچکس نمی‌دونه چی به سرش اومد.
هرچند یه شایعه‌ای در مورد یه پری شیطانی بود.
ولی مگه همیشه نیست؟
هوم.
هرچند که خوشحال نیستی،
من تو رو شیطانی دسته‌بندی نمی‌کنم.
جالبه.
چه بشقاب‌های قشنگی از چیزای قشنگ.
این قشنگ به نظر می‌رسه.
مگه...
مگه همه‌چی قشنگ نیست؟
آره. می‌شه لطفاً همینو بیارید؟
آه دو تا.
ام، آره.
خیلی خوبه که با هم وقت بگذرونیم. فقط... فقط ما دو تا.
منم همینطور.
فقط ما دخترا. اه.
دقیقاً. فقط ما دخترا.
در مورد چیزای دخترونه حرف بزنیم.
و حالا که حرف چیزای دخترونه شد...
نمی‌تونم متوجه نشم که نقاشی ویکرام
از آنیا یه کم شبیه منه.
و خب، من ذاتاً به چیزای عجیب و غریب اعتقاد ندارم،
ولی اونقدر عاقل هستم که...
به چشمام اعتماد کنم.
و طبق چشمام،
من دیدم که علم ناشناخته‌ای کار می‌کنه...
جادو.
من حداقل دو بار دیدم که علم ناشناخته کار می‌کنه.
و باید ازت بپرسم،
چارلی، من یه روح احضار شده از گذشته‌ام؟
من آنیا هستم؟ آنیا منه؟
ما روح‌های زمان تقسیم شده‌ایم؟ کلون؟ بدل؟
من تو یه آینه نفرین شده گیر افتادم و این فقط یه رویاست؟
نه.
آنیا جد بزرگته از زمان ویکرام.
اوه. اوه.
اوه، این خوبه.
صبر کن. صبر کن.
چرا ویکرام هی به نقاشی زل می‌زنه؟
یعنی، زلِ زل؟
چون عاشقشه.
چی؟
ویکرام عاشق...
جد جد هرچندتا جد مادربزرگ منه؟
فکر کردم می‌دونی.
نه. ایش، نه.
صبر کن، تو فقط منو به برانچ دعوت کردی که ازم اطلاعات بکشی؟
از طرف خانم اِیه.
"لطفاً هر وقت وقت کردی یه سر به انکس بزن،
یعنی همین الان."
اوه، اوه، آه، ببخشید.
بفرما.
شاه کاوود کاملاً پارانوئید بود.
می‌دونست چقدر ازش متنفرن.
برای همین کلی پروتکل امنیتی عجیب و غریب گذاشته بود،
مزه کننده‌های غذا، گذرگاه‌های مخفی، ملافه‌های ضد گلوله.
اوه.
- اوه؟ - اوه.
فکر کنم فهمیدم دوست جیغ‌جیغوی ما چیه.
این فقط یه خرده‌ریز نیست که دست‌های فناپذیر تراشیده باشنش.
این یه اسپریت زمانه،
که با یه قدرت بزرگ جادویی کلسیفیه شده. ولی چطوری؟
و اون قدرت چی بوده؟
ساعت داره برعکس می‌چرخه.
- روح؟ - روح.
خانم اِی؟
خانم آسالات؟
یه یادداشت چسبون گذاشته.
"پاندول رو چک کنید."
آه، آه، آه.
درود، چارلی.
قربان، پاندول روی یه رویداد جادویی قفل شده.
اینو داشته باش.
داره حرکت می‌کنه.
پاندول داره یه شیء متحرک رو دنبال می‌کنه.
هیچ ایده‌ای داری که چی می‌تونه باشه؟
خب، حدس من اینه که...
یه قطار.
اگه استنتاجم درست باشه.
این دقیقاً همون ساعت از همون روز سالگرد
ناپدید شدن شاه کاووده.
و برای همینه که زمان داره الان دور و بر ما نشت می‌کنه،
و ما رو تو قطار سلطنتی شاه گیر انداخته.
پارسال این اتفاق نیفتاد.
این اولین ساله
که جادو دوباره به دنیا برگشته.
خب، اون چیز آبی دور قطار چیه؟
یه میدان روحی، یه غشا بین واقعیت‌ها.
و این میدان خیلی محکمه.
شدیداً محکم.
حالا، ما باید این قطار رو متوقف کنیم قبل از اینکه خسارت جدی بزنه.
من امروز شمردن درخت‌ها رو خسارت جدی حساب نمی‌کنم.
اصلاً نمی‌کنم.
فکر کنم اون یه انبار بود.
خط قطار تو دهه ۷۰ از این طرف می‌رفت.
قطار ارواح باید مسیر ارواح رو دنبال کنه.
اوه.
این بده.
خیلی نمناکه. این چیه، مثل جادوی پریا؟
نه، این یه تسخیر شدگیه.
خب، تقریباً.
اینا ارواح خاطره‌ان، نه ارواح واقعی.
از روی هاله‌ی دودی که ازشون ساطع می‌شه می‌شه فهمید.
فرقشون چیه؟
آه، ارواح واقعی باید مرده باشن.
یه روح خاطره ممکنه زنده یا مرده باشه.
ولی این خاطره اون‌هاست
که تو میدان روحی گیر می‌افته.
اونا نه می‌تونن ما رو ببینن، نه بشنون و نه بهمون آسیب بزنن.
حالا، من پیشنهاد می‌کنم برم موتورخونه رو بررسی کنم
و ببینم می‌تونم این لوکوموتیو رو متوقف کنم
در حالی که تو عقب قطار رو بررسی می‌کنی.
- موافقی؟ - حتماً.
پس، ما در امانیم؟
اوه، بله.
به جز اینکه با سرعت سرسام‌آور
تو یه قطار ارواح خارج از کنترل حرکت می‌کنیم،
کاملاً در امانیم.
اوه، خدای من.
زنگ. زنگ.
من زنگ ندارم، رفیق. ببخشید.
اوه.
همون ساعت قبلی.
این یه حلقه زمانیه.
چند دقیقه خاطره ذخیره شده
درون خود این قطار.
ارواح خاطره از ۴۸ سال پیش یه لحظه کلیدی
از زندگیشون رو بارها و بارها تجربه می‌کنن.
زمان تو این واگن‌ها داره دیوونه‌وار می‌گذره.
ولی موتور قطار
داره با یه جور انرژی زمانی جابجا شده کار می‌کنه،
و هیچ راهی برای متوقف کردنش نیست.
صبر کن، صبر کن. وایسا.
اون مرد یونیفرم پوش تو واگن پشتی داشت می‌مرد،
و حالا داره اینجا تیر می‌خوره.
حلقه‌ها به ترتیب پخش نمی‌شن.
شاید اگه بتونیم ازشون سر در بیاریم، هوم؟
اونا الان دارن حرف می‌زنن،
ولی ده دقیقه دیگه، اون بهش شلیک می‌کنه.
هوم. جالبه.
ویک؟
این شاه کاووده!
اون مردی که اون پشت داشت می‌مرد،
شکمش زخم بود. اونم باید کاوود باشه.
این زن به شاه کاوود شلیک کرد.
خب، قراره شلیک کنه، شلیک کرد.
و اگه بتونیم بفهمیم چرا،
اونوقت شاید بتونیم معمای پادشاه گمشده رو حل کنیم
و این قطار رو متوقف کنیم. ولی...
اون کیه؟
خب، حداقل می‌تونیم استنباط کنیم
که از شاه ستمگر خوشش نمی‌اومد!
ولی خب البته ممکنه اشتباه کرده باشم.
اونا عاشقن، نه دشمن خونی؟
ساعت ۴:۲۲ رو نشون می‌ده.
داریم به عقب‌تر تو وقایع می‌ریم!
شاه کاوود واقعاً اون ساعت رو دوست داشت.
تو هر واگن یکی مثل همینه.
اوه، بیا.
راه حل معمای این داستان
تو شروعش نهفته است! ببخشید.
۴:۱۹. داریم زودتر می‌رسیم.
مرده عصبه. ببین چطور ناخن‌هاشو می‌جوه.
می‌دونه که حکومتش داره تموم می‌شه.
هوم.
اعلیحضرت.
باعث افتخاره که بالاخره شخصاً شما رو می‌بینم.
باید بگم که تحت تأثیر قرار گرفتم
که عضوی از سرویس اطلاعاتی معروف بریتانیا
دست‌هاش رو با یه کار غیررسمی
برای یه شاه ستمگر مثل من کثیف کنه.
خب، هر کسی قیمتی داره.
اونا برای اولین بار دارن همدیگه رو می‌بینن؟
چطور از عشق رسید به شلیک کردن بهش؟
یه دختر نمی‌تونه یه «لطفاً» بشنوه؟
به دست آوردنش کار آسونی نبود، اعلیحضرت.
شاید بخواید اصالتش رو تأیید کنید.
می‌خوام.
اون یه...
پری نیست. نه دقیقاً.
این یه اسپریت زمانه.
اگه شیء اصل باشه،
اسپریت تحت تأثیر انرژی که ساطع می‌کنه قرار می‌گیره،
مثل قناری تو معدن.
مگه نه، قناری کوچولوی من؟
پادشاه داشت تو زمان دستکاری می‌کرد.
این حلقه‌های زمانی رو توضیح می‌ده.
این واقعیه.
و مال منه.
پری ما همون پریه.
این خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
می‌تونیم برش گردونیم؟
شهد نیوبه یه اسپریت زمان رو احیا می‌کنه.
متأسفانه، من عادت ندارم که
چنین درمانی رو با خودم حمل کنم.
می‌دونم مردمم ازم متنفرن.
می‌دونم دشمنام دارن نزدیک می‌شن
و زمان من بر تخت سلطنت رو به پایانه.
ولی با این شیء،
تحت کنترل من، می‌تونم همه‌چی رو از نو بنویسم.
حالا، حکومت من هرگز تموم نمی‌شه.
ویک، باید بفهمیم تو اون جعبه چیه.
یکی همین الان از پشت‌بوم افتاد؟
دنبالم بیا.
ویک، نگاه کن!
یه ساعت دیگه!
کی ساعت رو روی پشت‌بوم می‌ذاره؟
دیدی؟
با صدای زنگ‌ها، میدان روحی برای لحظه‌ای ناپدید شد.
اتصالات، اتصالات، اتصالات...
اون کیه؟
چه معمایی،
باید بفهمیم کدوم شیء زمانی
رو خانم مرموز ما با شاه کاوود معامله کرد.
بنابراین، قدم بعدی ما اینه که بفهمیم اون کیه.
چطوری این کارو بکنیم؟
با استفاده از ویژگی‌های عجیب زمان
تو این قطار به نفع خودمون.
اگه بخوام از یه اصطلاح ورزشی استفاده کنم، کانر.
می‌ریم سراغ بازپخش صحنه.
بیا برگردیم!
تو واگن زیر ما،
دیدم که نوچه شاه
داره مدارک شناسایی مأمور مرموز ما رو چک می‌کنه.
اگه صحنه رو از یه زاویه دیگه دوباره ببینیم،
شاید بتونیم خودمون هویتش رو بفهمیم.
دنبال کن.
نیفتی.
مدارک.
یه دختر نمی‌تونه یه «لطفاً» بشنوه؟
سریع، روش چی نوشته؟
آوا رایبا.
باورم نمی‌شه کتابدارم رو گم کردم.
دوباره برمی‌گردم تو لیست انتظار.
چه لیست انتظاری؟
کتابخونه منو دعوت کرد که برای نگهبان شدن تلاش کنم.
من و...
سه تا کاندید دیگه.
ولی وقتی کتابدارها رو دیدم و کتابخونه رو دیدم، من...
می‌دونستم این سرنوشت منه.
می‌دونی، اینجا جاییه که باید باشم.
ولی وقتی آزمایش‌ها تموم شد،
اون سه تا دیگه دعوت شدن که بمونن،
و من انتخاب نشدم.
نمی‌دونم چیکار اشتباهی کردم.
این وحشتناکه.
ولی بعد استون بهم زنگ زد و ازم خواست مواظب ویکرام باشم.
و من یه شانس دوم برای اثبات خودم دارم.
شانس دوم، لایسا،
آخرین شانس منه، و دارم خرابش می‌کنم.
- قربان؟ - یه سرنخ داریم.
یه جاسوس بریتانیایی که خودشو آوا رایبا معرفی کرده.
باید بفهمی که آیا هنوز زنده است،
و اگه آره، چه شیء‌هایی با خودش به این قطار
تسخیر شده آورده.
دریافت شد، قربان. ناامیدتون نمی‌کنم.
آوا رایبا باید یه اسم جعلی باشه.
اگه بتونیم یه لیست از جاسوس‌ها پیدا کنیم...
مطمئنم یه بخش کامل اینجا دیدم.
آه، اطلاعات جنگ سرد بریتانیا. پیداش کردم.
بله.
خب. اسم‌های رمز مأمورها.
آها.
اسم مستعار مأمور مخفی بلا گودریج.
وضعیت: زنده.
خب.
آدرسی هست؟
اه، نه، ولی فکر کن. اون الان باید هفتاد و چند سالش باشه؟
هفتاد و چند؟
یعنی حق داره مستمری نظامی بگیره.
آه، مستمری‌بگیران نظامی بریتانیا.
اینجا.
اون پرداخت‌ها...
آها. بلا گودریج.
مستمری پرداخت شده به خانه سالمندان ریورساید درایو،
ساسکس، انگلیس.
من در رو فعال می‌کنم.
تو یه نقطه‌ای، پادشاه باید شیء رو
از جعبه‌ش درآورده باشه.
اوه.
همینه.
پادشاه پارانوئید.
پروتکل‌های امنیتی عجیب و غریب.
این بدلشه.
شایعاتی بود که کاوود از یه بدل استفاده می‌کرد
تا وظایف عمومی‌ش رو انجام بده.
پس جاسوس بریتانیایی عاشق بدل شاه کاووده.
"هر کسی قیمتی داره،" اون گفت.
اگه اون قیمت آزادی اون باشه چی؟
عشق رو دوست نداری؟
اوه، این خوبه.
خانم گودریج؟
ما از... از کتابخونه اومدیم.
بلا؟
خانم گودریج؟
ببخشید. خوابید؟
صبر کن! آه! آه!
حالا، واقعاً؟
کدوم احمقی بچه می‌فرسته تا کار یه زن رو انجام بده؟
- بلا گودریج؟ - بلا گودریج؟
برای شیءی که می‌خوام؟
بهتون چند لحظه فرصت می‌دم
تا صحبت کنید.
لذت ببرید.
اوه، نیکولای.
خیلی دلم برات تنگ شده بود.
قیمت آزادی من چقدره، بلا؟
اگه بهت بگم باورت نمی‌شه.
عشق رو دوست نداری؟
از اینکه این زوج عاشق رو از هم جدا کنم متنفرم،
ولی اگه خانم لطف کنه دنبالم بیاد.
این باید همون لحظه باشه.
معذرت می‌خوام که چنین استقبال نامهربانی داشتم.
وقتی فهمیدم یکی از اعضای ارتش دم درمه،
کمی ترسیده بودم که گذشته‌ام داره بهم می‌رسه.
از کجا فهمیدی ارتشی‌ام؟
از راه رفتنت.
اگه می‌خوای مخفیانه کار کنی، عزیزم،
بهتره یاد بگیری اون قدم‌های سریع نظامی رو کنار بذاری.
ولی آخرین چیزی که انتظار داشتم
این بود که در مورد قطار لعنتی شاه کاوود ازم بپرسی.
راستی، با کدوم آژانس کار می‌کنی؟
کتابخونه.
اسمشو نشنیدی.
خب، این روزا خیلی اسم رمز وجود داره.
تو چی هستی؟
SIS؟
CIA؟
بیشتر شبیه رده‌بندی دیویی.
خب، اینو باور نمی‌کنی،
ولی اون قطار؟
دوباره زنده شده.
اوه.
باور می‌کنم،
با توجه به چیزی که توش جا گذاشتم.
چی رو اونجا جا گذاشتی، بلا؟
داس زمان.
- داس زمان. - داس زمان.
اوه.
داس زمان همون داس واقعیه
که پدر زمان هر شب سال نو
به بچه سال نو می‌ده.
نماد تبدیل شدن سال کهنه به سال نو.
در طول اون سال، بچه سال نو بزرگ می‌شه
و به سن پیری می‌رسه، و خودش می‌شه پدر زمان،
قبل از اینکه داس رو به بچه سال نو جدید بده،
و همینطور الی آخر.
مثل این؟
آره، هر کی داس رو داشته باشه می‌تونه باهاش
با گذشته خودش حرف بزنه.
درست مثل پدر زمان که با بچه سال نو حرف می‌زنه.
داس رابطه‌ست.
پس اگه یه پادشاه منفور باشی
که حکومتش در آستانه فروپاشیه، می‌تونی...
به همه نسخه‌های جوان‌تر خودت پیام بفرستی،
و جلوی اشتباهاتشون رو بگیری.
گذشته رو تغییر بده.
آینده رو مال خودت کن.
اونوقت شکست‌ناپذیر می‌شی.
کاوود با داس چیکار کرد؟
خب، تا جایی که من می‌دونم، هیچوقت ازش استفاده نکرد.
هنوزم تو قطاره.
فکر کنم نظرم عوض شده
در مورد آزاد کردن نیکولای از خدمتم.
پیدا کردن یه بدل دیگه،
یکی با چنین شباهت کاملی،
یه اتفاقیه که یه بار تو زندگی می‌افته.
داس رو بهت دادم.
بله.
تو داس رو دادی بهم، چه نیکولای رو ول کنم چه نکنم.
به جز اینکه تو نداریش.
اون داس واقعی نیست.
اسپریت زمان رو کشت.
داس زمان همینجاست.
رو قطاره، بله. ولی نه تو دست‌های تو.
می‌دونستم بهم خیانت می‌کنی، پس دیشب مخفیانه سوار شدم
و داس رو یه جایی تو این واگن‌ها قایم کردم.
بهت می‌گم داس واقعی کجاست، لحظه‌ای که
هر دومون به سلامت از این قطار پیاده شدیم.
چرا احساساتت رو
برای یه بدل ساده هدر می‌دی؟
یه وسیله.
چون اون مرد خوبیه.
همین.
نیکولای رو بیارید تو.
اعلیحضرت.
نیکولای، می‌خوام یه خدمت نهایی برای پادشاهت انجام بدی.
نه!
چند دقیقه طول می‌کشه
تا نیکولای خونریزی کنه و بمیره.
تنها امیدت
برای نجات دادن مرد خوبت الان اینه که با داس‌ها پیام بفرستی
به گذشته و خودت رو از این اتفاق مرگبار باخبر کنی.
داس رو الان نشون بده وگرنه عشقت می‌میره.
این همونیه که اول دیدم.
اون الان به کاوود شلیک می‌کنه.
در رو قفل کن.
- درد داره. - می‌دونم.
متأسفم. فقط استراحت کن.
حالا گوش کن، بلا.
لطفاً نذار کاوود داس رو داشته باشه
با اون همه قدرت تو دستاش.
هیچوقت متوقف نمی‌شه.
خب، من برای نجات تو بهش نیاز دارم.
بهم قول بده.
ولی تو می‌میری، نیکولای.
بهم قول بده.
قول می‌دم.
دارن میان تو. باید بری.
نه. نه، نمی‌ذارم تنها بمیری.
می‌خوام واگنشون رو از قطار جدا کنم.
اونا رو پشت سر بذاریم.
اونوقت تمام وقت دنیا رو داریم،
فقط من و تو. کنار هم.
برمی‌گردم. قول می‌دم.
اتصالات، اتصالات، اتصالات.
ولی اون هیچوقت برنگشت.
پس نمی‌تونه به قولش عمل کنه.
بلا. بلا.
درد عشق از دست رفته.
که در طول دهه‌ها کشیده می‌شه.
هیچ نیرویی قدرتمندتر از این نیست.
ویک، تو کسی رو از دست دادی؟
من ۲۰۰ سال از زمان عقبم، کانر.
من همه رو از دست دادم.
بلا گودریج، صدامو می‌شنوی؟
- می‌شنوم. - اوه، بلا.
تو می‌دونی داس زمان کجای این قطار قایم شده.
و نه فقط این.
تو این قطار عشق گمشده‌ات خوابیده.
تنها در حال مرگ.
به ما کمک کن به قولی که بهش دادی عمل کنیم.
فقط تنهام بذارید.
خواهش می‌کنم.
از دست دادن نیکولای یه بار به اندازه کافی سخت بود.
بلا، زندگی پر از شانس‌های دوم نیست.
باور کن، می‌دونم.
پس وقتی یکی همینجوری جلوت سبز می‌شه،
با دو دست می‌چسبیش.
چون اگه از اون شانس دوم استفاده نکنی
وقتی بهت پیشنهاد می‌شه، باور کن دیگه شانس سومی بهت نمی‌دن.
بلا، به مردی که عاشقشی کمک کن.
قطار با چه سرعتی می‌ره؟
حدود ۹۰ مایل بر ساعت.
پس...
ما به یه ماشین خیلی سریع نیاز داریم.
می‌خوای ما یه ماشین سریع بدزدیم،
و این همون ماشینه؟
این نزدیک‌ترین ماشین به قطاره که نزدیک یه در باشه.
آره، ولی این ماشین؟ چی، این؟
هی، تو داری ماشین می‌دزدی،
اونوقت به من می‌گی قانون بی‌قانون!
آره، این تنها راهیه که به موقع بهت برسیم.
و من نمی‌دزدمش. قرض می‌گیرمش.
و سالم برش می‌گردونم...
تقریباً.
آخ!
اینقدر کثیف‌کاری نکن.
من انجامش می‌دم.
تو از کجا بلدی چطوری وارد ماشین بشی؟
تو چطور بلد نیستی؟
میشه اون در رو باز کنی؟
داری چیکار می‌کنی؟
دارم به جلو فکر می‌کنم.
برگردوندن ماشین سالم چی شد؟
تقریباً.
گفتم تقریباً.
کانر؟
تو موقعیتم!
حالا، صدای زنگ ساعت برای لحظه‌ای میدان روحی رو ریست می‌کنه.
تو این فاصله کوتاه، ما باید بلا رو به قطار منتقل کنیم.
منظورت از منتقل کردن، یعنی...
بپر و من می‌گیرمت.
من ۷۷ سالمه!
کانر، چقدر تا ریست بعدی مونده؟
دو دقیقه تا زنگ‌ها!
می‌رسم اونجا.
خب، فاصله تقسیم بر سرعت قطار،
فاصله تقسیم بر سرعت ماشین.
خب چارلی، باید فاصله رو ثابت نگه داری،
۵۷ مایل بر ساعت وگرنه به موقع به قطار نمی‌رسیم.
این عالیه، لایسا، ولی من کیلومتر می‌خوام.
باشه. خب، اه، ۵۷ مایل بر کیلومتر...
لایسا، سریع‌تر تبدیل کن!
خب، اه، می‌شه ۹۱.۷۲۳ کیلومتر و...
- لایسا؟ - اه، بگو همون ۹۲.
اه، اگه سریع‌تر بریم، زودتر می‌رسیم.
اگه کندتر بریم، اصلاً نمی‌رسیم.
خب، اون پنجره ماست، چارلی. آماده‌ای؟
می‌بینمت.
کانر، ساعت چنده؟
یک دقیقه و ده ثانیه! چارلی! عجله کن!
اوه، دارم سعیمو می‌کنم!
باید ما رو با سرعت ثابت ۹۲ کیلومتر بر ساعت نگه داری، خب؟
وقتی میدان روحی ریست می‌شه، فقط چند ثانیه وقت داری
تا بلا رو برسونی قبل از اینکه میدان دوباره شکل بگیره.
صبر کن، وقتی میدان دوباره شکل بگیره چی می‌شه؟
خب، باهاش کشیده می‌شی
و تیکه پاره می‌شی.
باید دست از سوال پرسیدن بردارم.
بچه‌ها، هر لحظه ممکنه، بلای روح از پشت‌بوم بیفته.
و وقتی افتاد، ریست! باید اینجا باشید!
نمی‌تونم.
نمی‌تونم انجامش بدم.
چارلی، تو می‌تونی.
بهت ایمان دارم.
یادت باشه، چارلی، از شانس‌های دوم استفاده کن.
محکم بگیر.
خب، حالا ما رو از میدان بیرون بیار قبل از اینکه دوباره شکل بگیره.
تونستی!
اوه خدای من، چارلی!
کار کرد؟
کار کرد.
ببخشید. از روی عادته.
هیچوقت بدون اون از خونه بیرون نمی‌رم.
بیا بریم.
میشه...؟
ما خیلی وقته تو میدان روحی بودیم.
واقعیت‌هامون دارن با هم قاطی می‌شن.
الان واقعاً می‌تونم دست‌اندازها رو حس کنم.
قطار داره با منطقه زمانی فعلی ما یکی می‌شه.
باید الان متوقفش کنیم وگرنه همه‌مون له می‌شیم.
بلا، وقتمون تمومه. داس کجاست؟
قسم می‌خورم، می‌تونی به ما اعتماد کنی.
از جادوش سوءاستفاده نمی‌کنیم.
خیله خب.
نشونتون می‌دم.
همه یه چیز رو در مورد داس زمان فراموش می‌کنن.
اگه بچه سال نو در طول یه سال
به پدر زمان تبدیل می‌شه،
پس داس هم باید باهاش رشد کنه.
پس، وقتی تحویل داده می‌شه،
یه داس کوچیکه.
عقربه ساعت شمار، جلوی چشم همه پنهان شده بود.
این فوق‌العاده هوشمندانه است.
و برای همینه که ساعت‌ها تو این داستان تقسیم شده بودن.
بله، آفرین.
و حالا...
مال منه.
ویک، اون می‌تونه ما رو ببینه.
نه، نمی‌تونی. این بار دیگه خطا نمی‌زنم.
داس رو بده به من.
به من شلیک کن.
فایده‌ای نداره.
تا وقتی که داس دستشه،
اونوقت نسخه گذشته‌اش می‌تونه همه حرکات آینده ما رو بهش بگه.
اوه، خیلی زرنگه. مگه نه؟
اوه، یادت نیست همین الان این رو ازت گرفتم؟
یادمه.
اه، یه لحظه صبر کن.
اه...
این من بودم که به خودم یادآوری می‌کردم
که سربازها رو با خودم به قطارم بیارم.
ببخشید، عزیزم.
ولی به آخر خط رسیدی.
کانر، پل خراب شده.
تکرار می‌کنم، پل خراب شده.
فقط چند دقیقه وقت دارید تا از اون قطار پیاده بشید.
اعلیحضرت.
شما نمی‌تونید خطری رو که همه‌مون توش هستیم درک کنید.
این سالی نیست که شما فکر می‌کنید.
زمان داره نشت می‌کنه.
عصرها دارن با هم قاطی می‌شن و همه‌مون آسیب‌پذیریم.
شاید شما آسیب‌پذیر باشید.
من شکست‌ناپذیرم.
پس بذار بهت هشدار بدم.
استفاده از داس هزینه‌ای داره.
تو هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت نباید...
می‌دونستم قراره این کارو بکنی.
دقیقاً.
شهد نیوبه.
کاری می‌کنم که این هیچوقت اتفاق نیفتاده باشه.
اوه، کار نمی‌کنه.
نه.
نمی‌تونی از انرژی زمان علیه اسپریت زمان استفاده کنی،
اعلیحضرت.
نه وقتی که کاملاً شارژ شده و...
اوه.
کاملاً عصبانیه.
آآآه.
تمام زندگیش...
برعکس شد و از بین رفت.
اوه، بد شد.
واقعاً یه پری بردش.
بلا، الان فقط یه راه مونده
تا این داستان تموم بشه و این قطار متوقف بشه.
برو پیشش.
درستش کن.
کانر، چه خبره؟
بلاست. داره می‌ره خداحافظی کنه.
امیدوارم کار کنه.
- بلا... - من همینجام.
همونطور که بهت قول داده بودم.
راه خیلی طولانی‌ای رو اومدم تا با تو باشم، عزیزم.
باورت نمی‌شه.
تموم شد.
آروم گرفت.
ویک؟
داره کار می‌کنه.
لایسا، چارلی؟
داریم وایمیستیم.
رسیدیم.
به سختی.
اگه می‌شه بپرسم،
چی گفتی
به نیکولای؟
بهش گفتم وقتی اون مرد،
بخشی از من هم باهاش مرد.
که بدون اون، زندگیم بی‌معنی و خاکستری بود.
و اون بهم گفت که اینقدر تنها تو اتاقم وقت نگذرونم.
ممنون که بهم یه شانس دوباره دادی.
باعث افتخارم بود.
ولی فکر کنم برای تو یه چیز شخصیه.
کسی اینجا هست که آرزو کنی
اون شانس دوم رو باهاش داشته باشی؟
یه زنی بود
که یه زمانی می‌شناختم.
که دقیقاً به اندازه تو فوق‌العاده بود.
ممنون که بهم نشون دادی زنایی مثل اون هنوز وجود دارن.
و ممنون که بهم نشون دادی
که هنوزم چیزی به اسم...
مرد خوب وجود داره.
و شانس‌های دوم.
پس می‌تونی چیزی بیشتر از یه فکر رو به گذشته بفرستی؟
می‌تونی مثلاً یه آدم رو بفرستی؟
فکرای عجیب و غریب نکن.
چی، هیچوقت نخواستی با فرد آستر فاکس‌ترات بری بیرون؟
متأسفم، آقای آستر باید با روباه‌هاش تنها باشه.
داس فقط یه ارتباط
با ذهن گذشته خودت باز می‌کنه.
و حتی اون هم از بین رفته.
یه سوال، البته.
چطور شد که خیلی راحت شهد نیوبه
همراهت بود درست وقتی بهش نیاز داشتیم؟
آه، خب، یادتونه، من سعی کردم داس رو بگیرم.
نتونستم تصاحبش کنم.
می‌دونستم فقط باید لمسش کنم تا بتونم
یه پیام به خودم بفرستم و بگم که بیارم
به کاکاسیلویلا یک دوز از شهد نیوبه.
ویک!
اه...
خوبی؟
من همیشه عالی‌ام.
ولی تو قطار...
چیزی که به بلا گفتی در مورد شناختن یه زنی مثل اون...
اون آنیا بود، درسته؟
فقط می‌خوام بگم،
گاهی اوقات راحت فراموش می‌شه که چقدر برات سخته.
یه مرد خارج از زمان بودن هر روز باید خسته‌کننده باشه.
پس، می‌دونی، اگه هر وقت به یه دوست نیاز داشتی یا...
پس من تو رو به عنوان یه دوست دارم.
می‌دونم، کانر.