‫حمله‌های لاک‌پشتی‌ت به من نمی‌خوره!
‫نه وقتی من به سرعت...
‫...صدا هستم!
‫آره، نتونستی بزنی!
‫او، راستی، من با سرعت ‫صدا هم دارم حرف می‌زنم!
‫خفه شو، ‫آهن‌پاره‌ی پرسروصدا!
‫کی اهمیت می‌ده که تو همه‌چیو جاخالی می‌دی؟
‫تو حتی یه کوچولو هم به دشمن ‫آسیب نمی‌زنی!
‫خفه شو!
‫نمی‌تونم تو این فضا از سلاح اصلی‌م استفاده کنم!
‫قدرت می‌خواستم
‫که در آخر راه منتظرم بود
‫خودتو رها کن
‫تا آینده رو تغییر بدی
‫هیچکس دیگه
‫پاسخ‌ها رو نداره
‫پس، من خودم تنهایی
‫راه خودمو فتح می‌کنم
‫من همیشه در مقابله بودم
‫در جستجوی
‫نه امید، نه معجزه
‫فقط معنای واقعی رو می‌خوام
‫از بودن با تو
‫قسمت کلمات لازم نیست
‫هی! دست از نگاه کردن بردار ‫و حمله کن!
‫تو این لحظه، من حتی راهی ‫برای آسیب زدن به اون غول ندارم.
‫پس تو هم به اندازه‌ی من بی‌فایده‌ای!
‫ها؟
‫هی!
‫صبر کن!
‫وقت استراحت!
‫آی، آی، آی...
‫اون خطا ناجوانمردانه نبود؟
‫الان نمی‌تونه حمله کنه وقتی...
‫چی؟
‫خطا؟
‫وقت استراحت؟
‫اون چرت و پرت ضعیف رو بذار کنار!
‫تنها قانون تو مبارزه مرگ ‫اینه که هیچ قانونی نیست!
‫آی، آی، آی، آی!
‫ناگهان شکمم درد گرفت!
‫بیا یه وقت استراحت کوتاه بگیریم-
‫بیا!
‫هوپ!
‫غیرقابل باور!
‫دارم شکست می‌خورم؟
‫شاهزاده‌ی قاشق نقره‌ای رو از دست دادن، ‫و هنوز قوی‌تر از قبلن!
‫به خصوص،
‫اون پیرمرد عجیباً قویه!
‫با اینکه توسط رفیقاش ‫حمایت میشه،
‫داره مستقیم با من روبرو میشه!
‫با این وجود،
‫من از اول این نبرد دارم ‫یک سم بی‌طعم و بی‌بو ترشح می‌کنم.
‫بدون حفاظت شاهزاده‌ی قاشق نقره‌ای،
‫اونا بدون شک بهش تسلیم میشن...
‫شما آفات!
‫ما رو دست کم نگیرین.
‫بزنیدشون!
‫ما قبلاً این جهنم رو گذروندیم.
‫الان دیگه از امثال تو نمی‌ترسیم!
‫رفیق من...
‫چطور تونستی انقدر شدید بجنگی؟
‫می‌خوام تو لحظات آخرم مثل تو باشم.
‫اختلال قدرت...
‫سیصد درصد.
‫چه نور زیبایی، اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت، من...
‫نازرینا؟
‫داری چی... نگاه می‌کنی؟
‫وقتتو... بیشتر از این تلف نکن...
‫روی کسی که داره می‌میره...
‫دیگه... کافیه.
‫برو!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت-!
‫خوشبختم که ملاقاتتون می‌کنم،
‫شاهزاده استارلیا.
‫از امروز به بعد، من...
‫...افتخار دارم که...
‫به عنوان معلمتون خدمت کنم.
‫اسم من نازرینا تلوزیان هست.
‫خاندان سلطنتی به حق الهی برای حکمرانی ‫بر مردم عادی منصوب شده.
‫خاندان سلطنتی بالاترین مقام رو داره ‫و عاری از هرگونه نقصه.
‫غیرممکنه کسی با خون سلطنتی ‫با نقص بدنی به دنیا بیاد.
‫این چیزی است که منطق حکم می‌کنه.
‫به طور معمول، تو باید ‫به عنوان یک مرده به دنیا اومده محسوب می‌شدی.
‫ولی اینطور نشدی چون ارزش در ‫توانایی‌های خاصت پیدا شد.
‫دست از تظاهر به حیوان وحشی بردار ‫که قادر به درک صحبت نیست.
‫تو باهوشی.
‫مطمئنم که هستی ‫چون خودم اینو دیدم.
‫تو می‌تونی هاله‌های ‫تمام مخلوقات رو درک کنی.
‫اگه بخوای، می‌تونی با یه فکر ‫آدمو تیکه تیکه کنی.
‫ولی می‌دونی که نباید این کارو کنی، نه؟
‫می‌دونی که اگه این کارو کنی ‫کامل شانس‌هات رو برای
‫پذیرفته شدن توسط دیگران نابود می‌کنی.
‫این یه تصمیم عاقلانه‌ست.
‫من نمی‌خوام قبولم کنن.
‫می‌خوام همه بهم احترام بذارن!
‫پس باید قوی بشی.
‫اگه می‌خوای طرز برخوردشون باهات عوض شه،
‫نارضایتی‌ات رو نشون نده.
‫ارزش خودت رو ثابت کن.
‫همه چیز رو بهت یاد می‌دم ‫که باید یاد بگیری.
‫اول، از آداب و معاشرت شروع می‌کنیم.
‫فهمیدی، اعلی‌حضرت؟
‫خداحافظ، اعلی‌حضرت.
‫از وقتی که باهات گذروندم خیلی خوشم اومد.
‫انقدر که یادم رفت ‫این ماموریت منه.
‫اون اینجاست.
‫بانو اولتیماتیا تو یه فضای دیگه پناه گرفته.
‫حالا اومده کنترلشو از من بگیره!
‫اون مزاحم!
‫راسپیسو فارواه ساشیگو روتوناتیا.
‫کونوتو سوریتیا بتو شیگونا موآروتو ریومیرو.
‫خیلی سریعه!
‫مانع‌ها به سرعت داره شکسته میشه!
‫این چه جور سرعتیه؟
‫غیرممکنه!
‫خیلی راحت ‫یادگار اجدادمون رو بی‌اثر کرد!
‫این خیلی بده!
‫داره کنترل رو به دست می‌گیره!
‫شصت ثانیه دیگه آخرین مانع ‫شکسته میشه!
‫چهل. سی؟
‫داره تندتر میشه؟
‫نه، نمی‌تونم-!
‫تسلیم نشو!
‫اون بهت اعتماد کرده.
‫بهش قول دادی!
‫اگه توانایی‌هات پایین‌تره، ‫از این لحظه برای یادگیری از دشمن استفاده کن!
‫من می‌تونم!
‫من یه نابغه‌ام!
‫بانو اولتیماتیا!
‫نبول-
‫گوشت نابغه خوشمزه‌ست!
‫این تویی!
‫دستکاری فضا.
‫شرط وجود این بُعد رو ‫داشتن وضعیت پادشاه بالدار بذار.
‫دستکاری زمان.
‫سرعت گذر زمان در این ‫بُعد رو به یک سوم زمان خارجی تنظیم کن.
‫حالا دیگه هیچ اختلالی پیش نمیاد.
‫حتی اگه جادوی خودش رو بازیابی کنه،
‫روی چیزی خارج از این بُعد جایگزین ‫تاثیری نخواهد داشت.
‫زخمم... خوب نمیشه؟
‫ولی...
‫خشم.
‫چ!
‫سومین مانع غیر فعال شد.
‫چهارمین مانع غیر فعال شد.
‫واقعا می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫وقتی می‌خوای تصمیم مهمی بگیری،
‫موضوع رو با ‫یه نسخه بی‌طرف از خودت در میون بذار.
‫این قاعده‌ایه که برای خودم گذاشتم.
‫بله، درسته.
‫من زیادی احساسی‌ام.
‫این اوج حماقته که حرفای احمقا رو باور کنی و جونت رو براشون به خطر بندازی.
‫می‌خوام دوباره ‫همون اشتباه رو تکرار کنم؟
‫جواب دارم.
‫وضعیت فعلی با ‫اون یکی فرق داره.
‫اگه الان کاری نکنم، دستی که قبلا بازی کردم هیچی نمیشه.
‫آیا اون مرد معمولی واقعا ارزشش رو داره؟
‫حداقل دفعه قبل تصمیم گرفتم که ارزشش رو داره.
‫گفتی تو اوج عذاب می‌میرم...
‫ولی فکر کنم فقط یه تهدید توخالی بود.
‫یه‌کم سرم گیج رفت.
‫انقدر ارزشش رو داشت که با پادتن‌های سم بفرستمش.
‫اگه الان قلب رو برگردونی،
‫حتی نمیتونی یه دهم قدرتت رو هم بازیابی کنی.
‫با این حساب، ‫چرا قلب رو برنگردونی
‫چون شانس بیشتری داری ‫که به عنوان یه نامیرا بجنگی؟
‫به عنوان یه وجود ناچیز، ‫نه زنده و نه مرده،
‫نمیتونم چیزی با وجود عظیم مثل یه پادشاه اژدها رو بکشم.
‫ولی اگه حتی یه درصد کم از قدرت‌هام رو برگردونم،
‫هیچ دلیلی نیست که نتونم یه تازه‌کار رو بکشم.
‫این اعتماد به نفس بیش از حده؟
‫نه.
‫ای-این روی من اثر نداره!
‫این گلوله‌ها رو ساختم تا خودم رو باهاشون بکشم.
‫اونا جریان خون رو مختل می‌کنن
‫و جادو رو غیرقابل استفاده می‌کنند.
‫چون هر دو می‌تونیم جادوی کنترل زمان رو استفاده کنیم،
‫دوازده تا گلوله هست.
‫ده تا مونده.
‫اگه یه گلوله به قلبت بخوره، ‫همه چیز برات تمومه.
‫ده برابر.
‫گلوله سرعت.
‫پس برای بعدی هدفم رو تنظیم می‌کنم.
‫سرعت.
‫پنج برابر.
‫ده برابر.
‫بزن به چاک!
‫خورشید داره طلوع میکنه!
‫این باید ضعیفش کنه-
‫فقط چند دقیقه قبل از مرگ حتمی،
‫بالاخره آزاد شد.
‫دیگه احساس پوچی و فریب نمی‌کنم.
‫همه وقتمو می‌خوام استفاده کنم
‫برای کشتن و فقط کشتن.
‫عقب بکش!
‫فعلا عقب‌نشینی کن!
‫این بی‌ثباتی قدرت ‫بیشتر از این دوام نمیاره-
‫یک عمر بهت بدهکارم.
‫این تنها گزینه‌ایه که برامون مونده.
‫فو! چیکار داری میکنی-
‫اگه به حواسم برنگشتم، ‫هر کاری لازمه بکن.
‫بازوی اژدها آزاد شد!
‫تو باید در مورد استفاده عملی ‫از دایره‌های انتقال مطالعه کنی.
‫برای چی ازشون استفاده کنیم؟
‫برای وقتی که می‌خوام ‫کودتا راه بندازم، معلومه!
‫میدونی چرا این راز رو با تو در میون گذاشتم؟
‫چون این روش منه که نشون بدم ‫نمی‌خوام ولت کنم بری.
‫جذب جادو!
‫فو!
‫دستم... رفته.
‫پام هم همینطور.
‫لعنت به این وضعیت.
‫من با استعدادترین فرد گروهمونم.
‫اگه من ترسوام،
‫یعنی هر کسی تو گروه آرژنتوم ‫یه ترسوئه!
‫دیگه نیازی به آینده ندارم.
‫فقط برای همین لحظه،
‫اوج می‌گیرم!
‫وقتشه پرواز کنم!
‫چه خودخواهانه که بخوام پرتوهای ‫خورشید رو به محض طلوع مال خودم کنم
‫چطور توضیح بدم که می‌خوام باور کنم
‫حتی اگه گرمایی که بدنمو می‌سوزونه ‫باعث بشه که بخوام ول کنم
‫نفس‌هایی که پوستم حس می‌کنن
‫بال‌هایی که می‌تونن منو به اون شهر برگردونن ‫برام کمی بیشتر اهمیت دارن
‫آه، اگه فقط می‌تونستم همینطور ادامه بدم، ‫یه جای گرم پیدا می‌کردم
‫هنوزم خیلی نرمه برای لمس کردن