‫اگه نمی‌خوای بمیره، ‫بی‌زحمت تفنگت رو بذار زمین
‫چی؟
جاسوس × خانواده
‫دنیایی که ازش جون ‫به در نمی‌بریم
‫وایسا ببینم، چی؟
‫زودباش بلند شو
‫ها؟ داستان... چیه؟
‫مغز انسان‌ها
‫معمولا بصورت ناخودآگاه
‫قدرت فیزیکی بدن را محدود می‌کند
‫علت این است که اگر ‫صد درصد قدرت خود را استفاده کنند
‫عضلات و استخوان‌هایشان ‫آسیب‌های غیرقابل‌جبرانی می‌بیند
‫اما حالا، مغز این زن ‫دیگر هیچ محدودیتی ندارد
‫یعنی از کوره در رفته است
‫مردک ضعیف
‫از مردن می‌ترسی
‫از خیانت دیدن می‌ترسی
‫انقدر که به هیچکس اعتماد نداری
‫حتی سعی نمی‌کنی ارزیابی کنی
‫که کسی قابل‌اعتماد هست یا نه. ‫فکرت رو از کار انداختی
‫تو یه حیف‌نونی که برای تفریح ‫تو کارهای دیگران دخالت می‌کنه
‫ولی من این ترس رو ندارم. ‫بهش اعتماد دارم
‫من همیشه‌ی همیشه‌ی همیشه‌ی همیشه به فکرشم
‫قدرتم رو از همین می‌گیرم!
‫نمی‌تونی منو شکست بدی!
‫شر و وراتو نگه دار واسه خودت
‫ولی الان دست و پات از کار افتادن
‫اگه فاصله بگیرم، ‫هیچ‌جوره نمی‌تونی بهم حمله کنی
‫اون دستش که از جا دراومده؟
‫بسه
‫لازم نیست اونو بکشی، ‫خودتم لازم نیست بمیری
‫سنـ...
‫سنپای! حالت خوبه؟
‫وضعم از تو بهتره
‫فعلا بیا دست و پاش رو ببندیم
‫زنده نگه داشتنش خطرناک نیست؟
‫یه کوه اطلاعات میشه ازش بیرون کشید
‫اگه بندازیمش زندان
‫به وقتش می‌تونه ‫تو مذاکره به کار بیاد
‫تصمیمش رو می‌ذاریم به عهده مرکز
‫اینا به کنار، باورم نمیشه ‫تونست از پست بربیاد
‫وایسا ببینم! سنپای کِی به‌هوش اومده اصلا؟
‫واااای! حرفم رو شنیده؟
‫نه، نه، نه، امکان نداره!
‫وقتی اون حرفا رو زدم بی‌هوش بود
‫امکان نداره شنیده باشه!
‫بگو که نشنیده. ‫بگو که نشنیده
‫اگه حرفام رو شنیده، ‫شاید بهتره از پا درش بیارم و...
‫چی دارم میگم من؟
‫شبانگاه صورتش از عصبانیت سرخ شده؟
‫می‌دونم می‌خوای چی بگی
}‫ نمی‌دونه
‫به قول تو، شاید دیگه قدرت سابق رو ندارم
‫درسته سنپای. ‫قدرت سابق رو نداری
‫مثل چاقوی اسباب‌بازی شدی. ‫آه، جینگ‌جینگ!
‫زخم دستت هم مال ویلرـه؟
‫نه، این مال یوری برایرـه
‫دنبالم کرد و بعدشم درگیر شدیم
‫کارش رو تموم کردی؟
‫یور-سان برای این باهام ازدواج کرد ‫که خیال برادرش رو راحت کنه
‫اگه برادرش رو از دست بده
‫انگیزه‌ش هم از بین میره ‫و عملیات استریکس به مشکل می‌خوره
‫همین که بهش نمیگه «یور برایر»
‫باعث میشه حس کنم ‫داره بهونه میاره
‫اما احساساتش درستن
‫وقتی میگه برای مأموریته، ‫نمی‌تونم مخالفت کنم
‫داری جرزنی می‌کنی سنپای
‫درست... میگی
‫سرویس امنیت الاناست که برسه
‫می‌خوام هر چه زودتر از اینجا بریم، ‫ولی چجوری...
‫واسه چی ریلکس کردین؟
‫باید بزنیم به چاک!
‫مأمورهای سرویس امنیت ‫مثل مور و ملخ ریختن اون بالا
‫ممنون قربان
‫می‌دونم سنگینه، ولی میشه ‫زحمت آوردن ویلر رو بکشی؟
‫ردیفه
‫شبانگاه، الان کتف چپت رو جا میندازم
‫آآآآآآآآ!
‫نیازی نیست سنپای. ‫خودم می‌تونم راه بیام
‫فقط انگشت‌ها و استخون نازک‌نِی پام شکستن
‫چرت نگو. ‫خودت بیای، بهمون می‌رسن
‫همیشه زیادی از خودت کار می‌کشی
‫سنپای تو یکی اینو نگو
‫خیلی کله‌شقی
‫همینجوری ادامه بدی ‫زیاد دووم نمیاری
‫باشه. این تحقیر رو می‌پذیرم
‫اما لطفا سریع‌تر برسیم به سطح زمین
‫ها؟ باشه...
‫من می‌میرم! ‫الان می‌میرم!
‫اگه زود منو نذاره زمین، قلبم منفجر میشه. ‫جدی جدی می‌میرم!
‫شانس آوردیم اونقدر نیرو نداشتن ‫که کل محدوده رو ایست بازرسی بذارن
‫از اولشم با پلیس محلی همکاری نکردن
‫مطمئنم به یه دلیلی نمی‌تونستن ‫خیلی علنی کار کنن
‫بنظر میاد دیگه به سلامت می‌رسیم به برلینت
}‫حالا که ترشح آدرنالین تموم شده ‫تازه دردش گرفته
‫بهرحال موفق شدیم ‫از هم‌رزم‌هامون در شرق محافظت کنیم
‫ولی به تیم بلو اطلاع دادن
‫که جاسوسمون تو سرویس امنیت ‫رو دستگیر کردن
‫پس با اینکه ویلر رو گرفتیم ‫در نهایت یر به یر شدیم
‫همه زحماتمون بی‌فایده بود
‫پسر، دیگه جونی برام نمونده
‫هی گرگی، وقتی رسیدیم ‫باید بیای بریم یه نوشیدنی بزنیم
‫چی؟ آخه نمی‌تونم
‫به منزل گفتم مورد کاری اضطراری پیش اومده
‫اگه زود نرم خونه، ‫مشکوک میشن
‫عجب. هر وقت به نفعشه ‫ورق خونواده رو رو می‌کنه
‫خب اون خانواده مأموریت منه
‫که اونم الان...
‫چیه؟ با خانومت دعوات شده؟
‫واقعا؟
‫نه، نمی‌دونم میشه اسمش رو دعوا گذاشت یا نه
‫من از همه‌چی ناراضی‌ام!
‫به چه حقی؟ تو روز تعطیل ‫هم خانواده‌ت رو ول می‌کنی میری؟
‫اینطور بگم که نمی‌دونم ‫الان چی تو فکر زنم می‌گذره
‫انگار حتی تو هم این داستانا رو داری، ها؟
‫یعنی شانس اینو دارم که ‫زن جدیدش بشم؟
‫گویا عملیات استریکس همچنان در خطره
‫بذار بیایم خونه‌ت ‫و دلیل این اختلاف رو بفهمیم
‫بعدش هی به اون اختلاف دامن می‌زنم
‫پرت و پلا نگو. تو باید زود بری بیمارستان
‫از این کارا نکن. تنها راه حل اختلافات ‫زن و شوهری اینه که دخالت نکنیم
‫کی گفت می‌خوام حلش کنم؟!
‫فرستادنش خونه
‫شاید بخاطر اینه که امروز خیلی خسته شدم
‫ولی حس می‌کنم خیلی وقته ‫که نیومدم خونه
‫اگه نمی‌تونستیم جلوی ویلر رو بگیریم، ‫دیگه نمی‌تونستم برگردم اینجا
‫سرپا نگه داشتن خانواده فورجر ‫دست کمی از بندبازی نداره
‫دقیقا برای همین باید بفهمم ‫این گله‌های یور-سان از کجا نشأت می‌گیره
‫به چه حقی تا این وقت شب سر کار موندی؟
‫من اومدم
‫خوش اومدی لوید-سان. ‫حتما خیلی خسته شدی
‫چی...
‫چرا... بدنم یهو خالی کرد...
‫لوید-سان؟
‫واقعا دیگه قدرت سابق رو نداری گرگ‌ومیش!
‫گاردت رو پایین نیار
‫ممکنه پشت اون لبخند ‫یه دنیا نفرت قایم شده باشه
‫ای وای. صورتت چی شده؟
‫عه... سر کار با یه کشتی‌کج‌کار تنومند
‫سروکار داشتم که میونه خوبی با سوزن نداشت
‫داستانی شده بود
‫آنیا کجاست؟
‫انقدر بهش خوش گذشت که خسته شد
‫آنیا هم یال پشمالوی آقا شیره رو می‌خواد...
‫و تا رسید خونه رفت خوابید
‫آنیا هم یال پشمالوی آقا شیره رو می‌خواد...
‫تو هم اگه خسته‌ای برو بخواب لوید-سان
‫راستی یور-سان...
‫در مورد صبح...
‫خیلی عذر می‌خوام که ‫فرصت نشد حرفات رو بشنوم
‫از روی بی‌کفایتی، کلی آزرده‌خاطرت کردم
‫نه، اصلا اینجوری نیست
‫در واقع من عذر می‌خوام
‫می‌دونی، با کامیلا و بچه‌ها که حرف می‌زدم...
‫برای همین اینجوری شد
‫می‌خواستم غر بزنم که ‫عادی بنظر بیام
‫ببخشید که الکی نگرانت کردم
‫یعنی چی آخه؟
‫لوید-سان؟
‫نمی‌تونم هیچ‌جام رو تکون بدم
‫نمی‌تونم پاشم. دیگه حتی ‫حال فکر کردن هم ندارم
‫حالت خوبه لوید-سان؟
‫نمی‌تونم پاشم. دیگه حتی ‫حال فکر کردن هم ندارم ‫زنگ بزنم آمبولانس؟
‫نه، یه چیز مهم‌تر...
‫شاید سر این یکی بتونی ‫واقعا غر بزنی
‫ولی میشه لطفا کارهای امروز
‫و آماده‌سازی‌های فردا رو تو انجام بدی؟
‫با کمال میل!
‫چرا انقدر خوشحال شدی؟
‫خب... شاید قصدم غر زدن ‫و دعوا کردن نبوده
‫شاید فقط می‌خواستم ازت مراقبت کنم
‫و می‌خواستم بهم تکیه کنی
‫لوید-سان، تو تنهایی از پس همه کارها برمیای
‫حتی وقتی شرایط سخت میشه ‫هم ضعف نشون نمیدی
‫ولی بنظرم لازم نیست اینقدر بی‌نقص باشی
‫پس همین که تونستی خواسته‌ت رو بگی ‫یکم خوشحالم می‌کنه
‫هرچند من زیاد قابل‌اتکا نیستم
‫ممنونم یور-سان
‫این حرفت یکم حالم رو بهتر کرد
‫ولی یور-سان...
‫امروز بهم فهموندن که چقدر ضعیفم
‫وقتی چشماش رو دیدم
‫فهمیدم اگه بی‌نقص نباشم ‫نمی‌تونم از این دنیا جون به در ببرم
‫پس...
‫گوش کن چی میگم آبجی!
‫یوری؟
‫وایسا، تو هم زخمی شدی؟ چی شده؟
‫ها؟ این فقط...
‫چون گزارشه رو با عجله نوشتم ‫و غلط غلوط زیاد داشت
‫سوپروایزرم منو کوبوند زمین
‫یعنی چی؟
‫وایسا. گفتی «تو هم»؟
‫عه... من با یه کشتی‌کج‌کار یکم درگیر شدم
‫یه بیمار قلابی ایجاد کردم
‫که حتی اگه تحقیق هم کرد، ‫به چیزی مشکوک نشه
‫می‌خوای چای دم کنم؟
‫نه، نمی‌خواد لوید-سان!
‫خودم همه کارو می‌کنم
‫لوید-سان، تو برو بشین استراحت کن
‫دستش هم آسیب دیده؟
‫امکان نداره
‫عه، کاری داری؟
‫خاک به سرم، چیکار می‌کنی یوری؟
‫عه...
‫موقع روشن کردن اجاق، ‫بهتره آستینت رو بالا بزنی
‫آخی، چه باملاحظه
‫البته که این نیست
‫اصلا گرگ‌ومیش قبلا خودش ‫رو به شکل ویلر
‫وزیر کابینه غرب و خیلی‌های دیگه ‫که ارتباطی باهاشون نداره درآورده
‫انقدر کارش رو بلده
‫بگذریم!
‫اگه انقدر به فکر لوید-سان هستی، ‫فعلا برو خونه
‫خیلی خسته‌ست!
‫عه! چقدر بدجنسی آبجی
‫قبل از اینکه گزارشم رو تکمیل کنم اومدم بیرون، ‫اگه زود برنگردم بدبخت میشم
‫لطفا یه دوش بگیر و قشنگ استراحت کن
‫مرسی
‫خوب شد بازوم رو محض احتیاط گریم کردم
‫ضعف دستم رو در جا تشخیص داد
‫پیش اون باید حواسم جمع باشه
‫نه گرگ‌ومیش. دقیقا همونی شد که می‌گفتی
‫به محض اینکه کسی ذره‌ای بهم شک کنه ‫قافیه رو باختم
‫خودتو جمع کن!
‫این بوی سوختگی واسه چیه؟
‫نگو که یوری برایر بهم شک کرده ‫و دوباره اومده...
‫حواست رو جمع کن گرگ‌ومیش!
‫یور-سان!
‫وای! خیلی ببخشید!
‫داشتم پیرهنت رو برای فردا اتو می‌کردم ‫که آتیش گرفت! وای!
‫خاموشش می‌کنم! ‫الان خاموشش می‌کنم!
‫دیگه امیدی نیست...
‫لوید-سان؟!
‫حالت خوبه فیونا؟
‫شنیدم از پله‌های بیمارستان افتادی، ‫از طبقه چهار تا یک
‫ای بابا، یکم خنگی، ‫ولی بازم برای من نازی!
‫من خوبم، لطفا رفع زحمت کن رئیس
‫چه سرد! آخه یه اتاق شخصی ‫هم برات آماده کردم
‫واقعا ممنونم. متشکرم. ‫حالا لطفا برو
‫یه ذره هم منو نمی‌خواد
‫آقا!
‫وضعیت این بیمار وخیمه. ‫لطفا بهش استرس وارد نکنین!
‫بفرمایید بیرون!
‫آهان، بیا! اومدم اینا رو بهت بدم
‫پرونده‌های پزشکی بیمارهای وی‌آی‌پی ‫که به دکتر فورجر اختصاص داده شدن
‫میشه لطفا بدی‌شون بهش؟
‫چرا خودت نمیدی‌شون؟
‫اعصابم رو خط خطی می‌کنه، ‫تازه فرصت حرف زدن با تو رو هم از دست میدم
‫خب، می‌دونی... دکتر فورجر امروز مرخصیه
‫گفتم به بیمار استرس وارد نکن آقا!
‫فردا خودم پرونده‌ها رو بهش میدم
‫آه ای فیونا-چان!
‫خب اینجا چیکار می‌کنی
‫خانم ناظر؟
‫با مافوقت که اومده ملاقاتت ‫اینجوری حرف می‌زنی؟
‫میکروفونی تو اتاق نیست؟
‫نیست. چک کردم
‫انگار عملیات‌هامون اینجا ‫خوب پیش میرن
‫اگه اینجا کاری ندارین، لطفا برین
‫تو و گرگ‌ومیش که تکون نمی‌تونین بخورین، ‫خیر سرم اومدم کار شما زمین نمونه
‫می‌دونی چقدر نیرو کم داریم؟
‫فقط امروزه‌ها، فهمیدی؟
‫درد داره. لطفا نکن. ‫نذار پرستار رو صدا کنم
‫بعلاوه اینکه می‌خواستم ‫لباس پرستاری هم بپوشم
‫لطفا برای تفریح به بیمارستان نفوذ نکن
‫جواب آزمایشاته
‫دستت از چند جا شکسته، ‫ولی شکستگی تمیزن
‫آسیب واردشده به عضلات ‫هم اونقدر شدید نیست
‫خوشحال باش. ‫چشم بهم بزنی خوب شدی
‫بعد برمی‌گردی سر کار
‫شاید بخاطر بخاطر تمریناتم تو کوه ‫برای شکست دادن اون زنه باشه
‫چه طعنه‌آمیز...
‫خوب ویلر رو دستگیر کردی
‫درسته مأموریتت بوده، ‫ولی بازم تو موقعیت خطرناکی قرارت دادم
‫فقط برای مردن عجله نکن
‫یکی از زیردست‌های ارزشمندم هستی
‫منظورت از «ارزشمند» اینه که ‫«بی‌چون و چرا تا حد مرگ برات کار می‌کنم»
‫انکار نمی‌کنم. بهرحال به تلاشت ادامه بده، ‫ولی زیاده‌روی نکن
‫حتی بخاطر گرگ‌ومیش
‫می‌بینمت. خوب استراحت کن
‫چی؟ خانم ناظر می‌دونه ‫من چه حسی به سنپای دارم؟
‫خیلی نازه
‫غیرممکنه!
‫صبحونه‌ی مامان یه کوچولو خوشمزه‌ست
‫فقط یه کوچولو
‫ساعت پنج صبح بیدار شدم و با کتاب آشپزی ‫جنگیدم تا درستش کنم!
‫یور-سان، لازم نیست انقدر به خودش فشار بیاری
‫موفق شدی از منم زخم و زیلی‌تر بشی
‫نه بابا! من خوبم لوید-سان
‫امروز استراحت کن لطفا. ‫اشتباهات دیروزم رو جبران می‌کنم!
‫مرسی...
‫جراحات مأموریت دیروزم ‫باید هرچه‌زودتر خوب بشن
‫بابا دیروز جنگ جاسوسی داشته؟ ‫تیر هم خورده؟
‫پس امروز بیرون میرون نمی‌ریم؟
‫ببخشید، امروز تو اتاقم استراحت می‌کنم
‫کلی هم گزارش باید بنویسم
‫بیا امروز بی‌سروصدا تو خونه بازی کنیم آنیا-سان
‫هاپ
‫بیا امروز بی‌سروصدا تو خونه بازی کنیم آنیا-سان
‫اگه تو تکالیفت کمک خواستی، ‫می‌تونی بیای پیشم
‫نمی‌خواد. استراحتت رو بکن
‫دیروز تو باغ وحش خوش گذشت؟
‫خیلی باحال بود!
‫آقا فیله بود، آقا زرافهه بود، ‫حتی آقا اسب آبیه هم بود!
‫که اینطور. کوله‌پشتیت رو خالی کردی؟
‫دستمال جیبیت رو هم بذار بیرون ‫که بشورمش
‫اوه یادم رفته بود
‫تادا! آنیا دیروز این آقا شیره رو اسیر کرد!
‫وای، چه خوب
‫آنیا تا حالا آقا شیره ندیده بود
‫«سلطان چانه‌پران»... چه اسم خفنی!
‫شبیه آقای کیمراست، ‫برای همین می‌ذارمش پیش اون
‫خوشحالم که آقای کیمرا یه دوست جدید داره
}‫حسو...
‫حسو...
‫خوشحالم که آقای کیمرا یه دوست جدید داره }‫حسو...
‫اوه!
‫باندِ سلطان چانه‌پران! چه باحال!
‫وای. صبح کلی برس زدمش!
‫خیلی باحاله باند! ‫آقا فیله هم می‌تونی بشی؟
‫دماغشون خیلی درازه!
‫اوه!
‫سعی می‌کنه دماغش رو کش بیاره
‫خب حالا آقا زرافهه!
‫گردنشون خیلی درازه!
‫هـ... هاپ
‫نمی‌تونه آنیا-سان. ‫الان گردنش آسیب می‌بینه
‫ضدحال
‫فهمیدم!
‫می‌تونی گردن و پاهاش رو خیس کنیم ‫که لاغرتر بنظر بیان. اینجوری شاید بشه
‫شد آقای آلپاکا
‫هاپ...
‫خیلی ببخشید باند-سان! ‫قول میدم دوباره برس بزنمت
‫این باند-سان بهترین باند-سان دنیاست
‫هاپ...
‫چه لمی داده
‫خز باند-سان الان خیلی نرم‌تر ‫از وقتیه که به سرپرستی گرفتیمش
‫آنیا هم! آنیا هم می‌خواد نرم و پف پفی بشه!
‫آخی...
‫آنیا هم نرم و خوشگل شد؟
‫بله! تو از همه نرم‌تر و لطیف‌تری آنیا-سان!
‫خیلی ناز شدی
‫هی، لوید. چیزایی که خواسته بودی ‫رو برات آوردم
‫ژولیده پولیده
‫سلام فرانکی‌-سان
‫این گرگ‌ومیش حسابی از همه کار می‌کشه‌ها
‫ببین!
‫آنیا از همه نرم‌تر و لطیف‌تره!
‫هاپ
‫مامان! بیا ژولیده پولیده رو هم ترتمیز کنیم!
‫ها؟
‫چی؟
‫ژولیده پولیده رو هم تمیز و مرتب می‌کنیم
‫پف...
‫وایسا! چیکار داری می‌کنی؟ نکن!
‫کار بدیه آنیا-سان!
‫اگه این کارو بکنی ‫دیگه نمی‌شناسیمش که!
‫خیلی بدجنسی سرکار خانم!
‫خیلی‌خب! عملیات خوشگل‌سازی ‫را آغاز می‌کنیم!
‫از این خبرا نی!
‫نمی‌ذارم هویتم رو ازم بگیری!
‫ای هاپوی خائن! ‫چه راحت داداشی بودنمون رو دور ریختی!
‫وای نه! گلدون!
‫آی! انقدر منو نکش!
‫وای، یه باند آقا زرافه‌ای!
‫یه باند آقا فیلی!
‫باندهای کوچولو!
‫اوه! داره پرواز می‌کنه!
‫چقدر باند! آخ‌جون!