‫حقیقتش اینه که من بی‌قرار بودم
‫روزی که رابرت ما رو ترک کرد ‫که به لندن برگرده
من نمی‌خواستم بره
‫ما بعد از به دنیا اومدن نیک ‫وقتِ خیلی کمی باهم بودیم
‫ولی من نمی‌خواستم مجبور شه ‫بین خانواده و کارش انتخاب کنه
‫پس دریا بود، آفتاب درخشان می‌تابید،
‫ولی من نمی‌خواستم اونجا تنها باشم
بزن بریم
‫- آقا؟ آقا؟ حالت خوبه؟ ‫- تو، زود بیا
‫- ممنون ‫- ممنون
‫نیکلاس؟
‫خدایا
‫رابرت؟ بیدار شو
‫رابرت، بیدار شو
‫بیدار شو
‫محض رضای خدا
‫بیدار شو
‫نیک کجاست؟
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- نیک کجاست؟
‫نمی‌دونم. احتمالاً پیش یکی از دوست‌هاشه
‫باشه. خب، کجاست؟ ‫باید پیداش کنیم
‫دیروز رفت سرِ کار، ‫قرار بود واسه شام برگرده،
‫- ولی که چی؟ ناسلامتی اون 25 سالشه ‫- نه، نه
‫اون ساعت 4 صبح بهم زنگ زد ‫و حالا نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم
‫- برنمی‌داره. جواب تلفنم رو نمیده ‫- احتمالاً اشتباهی زنگ زده
نمی‌خواد باهات حرف بزنه
‫- نه، عزیزم. توی وضعیتِ افتضاحی بود ‫- اوه، واقعاً؟
‫- داشت گریه می‌کرد ‫- اوه، واقعاً؟
‫حرف نزد. هیچی نگفت
‫- فقط داشت اشک می‌ریخت ‫- اوه، واقعاً؟
‫سلام، نیک
‫آره، رفیق. پدرت هستم
‫وقتی بیدار شدی بهم زنگ بزن. ‫فقط می‌خوام ببینم زنده‌ای یا نه
‫باشه. دوستت دارم. خدافظ
‫- اون می‌دونه ‫- اون چی رو می‌دونه؟
‫- تو بهش چی گفتی؟ ‫- هان؟
‫- در مورد من بهش چی گفتی؟ ‫- من هیچی بهش نگفتم
‫ولی قصد دارم بگم
‫اون آشغال روانیِ دیوونه باهاش تماس گرفته
‫چی؟ منظورت پدرِ همون پسره‌ست که ‫در حال نجات جونِ نیک غرق شد؟
‫- منظورت پدرِ اون آقا پسره... ‫- اوه، نه
‫که باهاش بودی ‫و بعد آشنایی باهاش رو انکار کردی،
‫بعد از این که در حال نجات دادن بچه‌مون مُرد
‫منظورت اون آشغالِ روانی دیوونه‌ست؟
‫- باورم نمیشه ‫- مگه نمی‌فهمی؟
‫پسرمون در خطره، رابرت
‫تا حالا صداش رو اینجوری نشنیده بودم
‫می‌ترسم
‫آهان، می‌ترسی بد به نظر بیای، مگه نه؟
‫یعنی، اون بالأخره قرار بود بفهمه
‫فقط ای کاش از زبونِ من می‌شنید
‫این تقصیرِ توئه، خب؟ ‫تو مسئول این اتفاقی
‫- مهم نیست تقصیرِ کیه، رابرت ‫- آخه چه انتظاری داشتی؟
‫خب، فکر می‌کردی چه واکنشی نشون میده؟
‫یعنی، تو مادرش بودی. ‫تو مسئولِ تمام اینایی
‫- هیچوقت به اون اهمیت ندادی ‫- پسوردش رو داری؟
‫تو انقدر سرگرم دوست پسرت بودی
‫- که اون رو توی ساحل تنها گذاشتی... ‫- پسوردش رو می‌دونی؟
‫- وقتی اصلاً شنا کردن بلد نبود ‫- پسوردش چیه؟
‫اون نمی‌تونست شنا کنه
‫- میشه فقط پسوردش رو بهم بگی؟ ‫- خب، من پسوردش رو نمی‌دونم
‫چون به حریم خصوصی‌اش احترام میذارم. ‫محترمانه نگرانی‌ام رو بهش ابراز می‌کنم.
‫ولی انتظار داری چه فکری ‫در موردت بکنه، کاترین؟
‫ناسلامتی تو مادرش بودی
‫تو کسی بودی که قرار بود ازش محافظت کنه
‫تو ازش محافظت نکردی. ‫فقط تمرکز کردی...
‫اون دوباره سیگار می‌کشه. می‌دونستی؟
‫به من نگو چطور واسه بچه‌مون پدری کنم ‫وقتی خودت 20 سال توی زندگیش نبودی
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی من چه غلطی می‌کردم؟
‫وای خدا. شغلش رو از دست داده
‫چی؟ نه، اینطور نیست
‫اون به دوست دخترش اشاره کرد
‫ولی من ندیدمش. اسمش رو نمی‌دونم
‫من...
‫اصلاً مطمئن نیستم که دختره ‫وجود داشته باشه، کاترین
‫نه، نه، نه، نه!
‫عزیزم؟
‫نیکـه؟
‫بله؟
‫با این که نانسی اتفاقاتِ رخ داده
‫بین جاناتان و کاترین ریونزکرافت رو با جزئیات ‫و دقتِ فوق‌العاده توصیف کرده بود،
توی یه سری از حقایق دست برده بود
‫این کاریه که نویسنده‌ها انجام میدن
‫برای مثال، جاناتان با دوست دخترش ‫به اروپا سفر کرده بود
‫این حقیقتیه که نانسی دست نخورده گذاشته بود
‫ولی دلیل بازگشتِ زودتر ساشا رو تغییر داده بود
‫خورشیدگرفتگی رو یادته؟
‫ما توی انگلیس هر قرن یک بار ‫خورشیدگرفتگی کامل می‌بینیم،
‫و اونم توی روز ابری اتفاق افتاد
‫چقدر حیف شد
زندگی توی بریتانیا همینه
چیز مهمی نیست
خب، این آخرین فرصتِ من برای دیدن خورشیدگرفتگی بود
‫همیشه می‌تونیم سعی کنیم ‫به بعدی برسیم، می‌دونی
‫- می‌تونیم سفر کنیم ‫- به ماداگاسکار؟
‫- چرا که نه؟ ‫- این چرنده
‫کاملاً مسخره‌ست
وقتت رو با کارهای بیهوده تلف نکن و اون یخچالِ لعنتی رو درست کن
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه
‫- الو؟ ‫- سلام، نانسی
‫سلام، اِما. خوشحالم که صدات رو می‌شنوم
‫آهان، متوجهم
‫نه، نه، نه. خبر نداشتم. نه
‫خب، به نظرم خودشون ‫باید اختلافاتشون رو حل کنن
‫خب، بیا مسائل رو گُنده نکنیم، اِما
‫یعنی، ما نمی‌دونیم اونجا چه اتفاقی افتاده
‫اوه، نه. به وضوح دخترت ‫داره اغراق می‌کنه، چون...
‫اوه، این چرنده
‫نه، دیگه داری خیلی تُند میری، اِما
‫نه، واقعاً نیازی به این کار نیست، اِما
‫خیلی خب، اِما، از صحبت باهات خوشحال شدم. ‫ممنون که زنگ زدی.
‫خداحافظ
‫چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- اِما مادر ساشا زنگ زده بود
‫ساشا برگشته لندن
‫اون کِی...
‫اون و جاناتان دعواشون شده ‫و دختره ولش کرده و برگشته
‫اون دختره خیلی داغونه
‫اون صدای آزاردهنده رو قطع می‌کنی یا نه؟
‫خاله‌ی ساشا نمرده بود
‫علتِ برگشتنش به خونه این نبود
‫کتاب یه اثرِ داستانی بود،
‫ولی از بند حقیقت رها شده بود،
‫تا بتونه جلوه‌ی بهتری به خودش بگیره
‫اسکن‌ها نشون میدن که ‫اون دچارِ سکته‌ی مغزی شده...
چی، سکته کرده؟
‫- اون سکته کرده؟ ‫- بین افرادی که
‫- مواد تزریق می‌کنن خیلی متداوله ‫- خدای من!
خب، حالش خوب میشه؟
‫فعلاً وضعیتش پایداره،
‫ولی هنوز برای تعیینِ میزان آسیب خیلی زوده
‫- تا وقتی که بیدارش کنیم ‫- آسیب؟ منظورتون...
‫- منظورتون از آسیب چیه؟ ‫- آسیبِ عصبی، اگر باشه
‫چجور آسیب عصبی‌ای؟
‫حرکتی، ادراکی، گفتاری
‫ولی نباید گمانه‌زنی کنیم
‫در حال حاضر وضعیتش پایداره ‫و این چیزیه که باید روش تمرکز کنیم
‫دکتر؟
‫- شرمنده، من باید... ‫- خب کِی...
‫کِی قصد دارید بیدارش کنید؟
‫اواخر امروز چندتا آزمایش جدید انجام می‌دیم، ‫و اگه نتایج خوب باشن،
‫فردا سعی می‌کنیم بیدارش کنیم
‫- ولی خوب میشه، مگه نه؟ به طور کامل ‫- بله. ممکنه. آره
‫شما گفتید ممکنه، ولی احتمالش چقدره؟
‫یعنی، با توجه به تجربه‌تون ‫با موارد دیگه، دکتر؟
‫خب، هر مورد فرق می‌کنه، ‫و من واقعاً متأسفم،
‫تنها کاری که ازمون برمیاد صبر کردنه
‫کاترین و رابرت به پرسیدن سؤال‌هایی ادامه میدن
‫که خودشون می‌دونن بی‌فایده‌ان،
‫ولی به امید گرفتنِ جوابی متفاوت اصرار می‌کنن
‫- جوابی که دلشون می‌خواد بشنون ‫- دکتر. دکتر
‫- خیلی متأسفم. من باید برم... ‫- آره
‫- ممنون ‫- ممنون
‫از خودت می‌پرسی آیا نیکلاس همیشه ‫در معرض مرگِ زودرس بوده
‫اون قبلاً یک بار نجات پیدا کرده بود،
‫ولی وحشت داری که این دفعه ‫اونقدر خوش‌شانس نباشه
‫سردرگمی ذهنِ رابرت رو آشفته کرده
‫بستری شدن نیکلاس در بیمارستان ‫احساس گناه و اضطراب شدیدی ایجاد می‌کنه
‫اما اون احساسات نمی‌تونن ‫حسادتی رو از بین ببرن
‫که نسبت به پسر جوانی احساس می‌کنه ‫که با زنش رابطه داشته
‫و بعدش جونِ بچه‌اش رو نجات داده
‫شهیدی که برای همیشه ‫مردانگی‌اش رو زیر سؤال برده بود
‫همچنین به گفتگوی شب قبلش ‫با استیون بریگزستاک فکر می‌کنه
‫فروتنی و سادگیِ اون مرد،
‫و درک و همدردی زیادش
‫و این که تنها چیزی که استیون ‫و همسرش خواسته بودن
‫دیدنِ پسربچه‌ای بود که پسرشون ‫در حین تلاش برای نجات دادنش مُرده بود
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره
‫- ردیفی؟ ‫- یعنی...
‫خب، من قبلاً نام کاربری ‫و کلمه‌ی عبورت رو وارد کردم
‫فقط روی مرکز کمک کلیک کن، ‫چطور حسابم را حذف کنم،
‫و بعدش حسابت رو برای همیشه حذف کن
‫خیلی خب. ازم می‌پرسه ‫«چرا می‌خواهید حساب خود را حذف کنید؟»
‫چی باید بنویسم؟
‫هرچی دلت می‌خواد بنویس. ‫مهم نیست
‫خیلی خب، نگرانی در مورد ‫حریم خصوصی رو انتخاب می‌کنم
‫بهم میگه «این حذف برگشت ناپذیر خواهد بود»
‫آره. حیف میشه، می‌دونی
‫یکی از بهترین کارهام بود
‫دوباره کلمه‌ی عبورت رو وارد کن
‫«لطفاً تأیید کنید»
‫«مطمئنید می‌خواهید حساب خود را حذف کنید؟»
‫از رها کردنِ حساب اینستاگرام جاناتان ‫ناراحت بودم
‫ولی وقتش بود که شروع به مرتب کردن کنم
‫و آثار انگشتم رو پاک کنم
‫حذف شد
‫آره
‫تموم شد رفت
‫به همین راحتی
‫[رابرت ریونزکرافت]
‫- این واسه توئه، تامی ‫- ممنون
‫می‌تونی واسه خودت چندتا دوستِ جدید بخری
‫- الو؟ ‫- آقای بریگزستاک
‫رابرت هستم
‫- بله ‫- رابرت ریونزکرافت
‫وقتِ بدی که مزاحم نشدم؟
‫نه، آقای ریونزکرافت
‫متأسفانه تماس گرفتم ‫خبرِ غم‌انگیزی بدم
‫نیکلاس توی بیمارستانه
‫اوه، چه بد. خیلی از شنیدنش متأسفم
‫حالش خوبه؟
‫هنوز برای مطمئن بودن زوده ‫ولی وضعش پایدار به نظر میاد
‫خب، می‌تونم بپرسم مشکلش چیه؟
‫بله
‫- نیکلاس مدتیه که درگیرِ اعتیاد بوده ‫- خدافظ
‫خیلی متأسفم
‫نمی‌تونم تصور کنم چه احساسی دارید
‫بله، خیلی سخته
‫می‌تونم بپرسم...
‫امکانش هست برم و نیکلاس رو ‫توی بیمارستان ملاقات کنم؟
‫- یعنی، اگه از نظرتون اشکالی نداشته باشه ‫- بله، البته که می‌تونید
‫اون توی بخش مراقبت‌های ویژه ‫بیمارستان ایست اکتونـه
‫ممنون
‫امکانش هست...
‫امکانش هست همین امروز عصر به ملاقاتش برم؟
‫البته. منم خیلی از دیدنتون خوشحال میشم
‫ممنون، آقای ریونزکرافت. ممنون
‫برای نیکلاس دعا می‌کنم
‫- خداحافظ. لطفاً مراقب خودت باش ‫- ممنون
‫از این که چقدر آسون قطعاتِ پازل ‫کنار هم قرار گرفتن غافلگیر شدم
‫پسره معتاده
‫البته که هست
‫و پدرِ خنگ و نفهمش،
‫خوراک رو توی یه سینی بهم تقدیم کرده بود
‫و تنها کاری که باید می‌کردم ‫لذت بردن ازش بود
‫رابرت بهت اجازه نمیده نزدیکش باشی
‫پس نوبتی کنارِ نیکلاس می‌شینید
‫به نحوی خیالت راحته که نمی‌بینیش
‫هیچ جایی برای فکر کردن به اون نداری
‫تنها چیزی که می‌خوای ‫اینه که با پسرت باشی،
‫- الو؟ ‫- الو، کاترین؟
‫سارا فینچام هستم، ‫از منابع انسانی تماس می‌گیرم.
‫سلام، سارا. بله. چه کمکی ازم برمیاد؟
‫فکر کنم دیروز توی دفتر ‫یه حادثه‌ای پیش اومده
‫سایمون میگه نمی‌خواد رسماً شکایت کنه
‫بااین‌حال مجبوریم به عنوان ‫حمله‌ی فیزیکی ثبتش کنیم
‫باید بره توی پرونده‌ت
‫که اینطور
‫ببخشید کاترین
‫ولی قوانین انضباطی باید شاملِ حالِ همه بشه
‫پس باید به اتهاماتی ‫که آقای استیون بریگزستاک
‫بهت وارد کرده رسیدگی کنیم. ‫چون خیلی جدی هستن
‫- جدی؟ ‫- مطمئنم که درک می‌کنی دیگه؟
‫آره. آره
‫حرفی داری توی این مرحله بزنی؟
‫نه
‫خب اولا که تا یه هفته برات مرخصی رد می‌کنم
تا ببینیم چی میشه
‫- وایسین. ببینین نفس می‌کشه یا نه ‫- کاترین؟ پشت خطی؟
‫آره، آره. می‌شنوم
‫متوجه هستم که سر کار تحت فشار بودی
ربطی به کار نداره. من سر کار تحت فشار نبودم
‫خب خوشحالم این رو می‌شنوم
‫خیلی‌خب، پس مرخصی پزشکی برات رد کنم؟
‫بله لطفا
‫ببین، به نظرم شاید بهتر باشه با مشاور
‫در رابطه با مدیریت خشمت صحبت کنی
‫ما هم می‌تونیم هزینه‌ش رو پرداخت کنیم
‫یه نفر که مستقل باشه و البته رازدار
‫نظرت چیه؟
‫- این‌جوری... ‫- ببخشید، الان نمی‌تونم صحبت کنم
‫اومدم بیمارستان
‫یا خدا! متأسفم! همه حالشون خوبه؟
‫نه، نه. اصلا اوضاعِ خوبی نیست
‫وای! متأسفم...
‫آره. خیلی‌خب. خیلی ممنون
‫خدا نگهدار
‫می‌دونی که آبرو و اعتبارت
‫دیگه از بین رفته.
‫دیگه هیچ‌چیز برات مثل سابق نمیشه
‫و برات مهم نیست
‫تصمیم گرفتم از اسپری جاناتان بزنم
‫ژاکت نانسی رو هم پوشیده بودم
‫سه نفری می‌تونیم تعادل رو برگردونیم
‫سلام
‫دنبالِ نیکلاس ریونزکرافت می‌گردم
‫سلام
‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت
‫سلام
‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت
‫سلام
‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت
‫آفرین پسرِ خوب!
‫بپر. بپر
‫وقتی دیدم دارم نگاهم می‌کنه، ‫براش عشوه اومدم؟
‫جوری رفتار کردم که ‫نشونه‌ی علاقه‌م بهش باشه؟
‫فکر نمی‌کنم
‫بیا بریم شام بخوریم
‫ولی باید اعتراف کنم که اون لبخندِ ریز
‫و اون ارتباط مختصر، حس خوبی بهم داد
‫و همین‌جور که از ساحل دور می‌شدم، ‫حس کردم داره از پشت سر نگاهم می‌کنه
‫حتما الان دیگه کل همکارهات کتاب رو خوندن
‫[جیسو کیم: بابت نیکلاس متأسفم. حالش خوبه؟]
‫ولی دیگه اهمیتـی نداره
‫هر چی هم که بشه حداقل اون قسمت تموم شده
‫می‌دونی که اگه نیکلاس زنده بمونه، ‫همه‌چیز آشکار میشه
‫اون از همه‌چی باخبر میشه
‫بذار دوباره بررسی کنم و بهت خبر میدم
‫باشه. خداحافظ.
‫یه دقیقه صبر کنید
‫بفرما. ممنون
‫- سلام. کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- نیکلاس ریونزکرافت
‫ببخشید، متوجه نشدم
‫اومدم ملاقات نیکلاس ریونزکرافت
‫آهان بله، آقای ریونزکرافت گفتن تشریف میارین
‫دنبالم بیایین، راهنمایی‌تون می‌کنم
‫باید بهتون هشدار بدم که
‫نیکلاس در حال حاضر به کلی دستگاه وصل شده
‫پس شاید اون لحظه اول کمی ترسناک باشه
‫خب؟ ولی الان شرایطش پایداره
‫سلام. پدربزرگِ نیکلاس اومده
‫ممنون.
‫- سلام ‫- سلام
‫ممنون
‫آخرین تخت، سمت چپ
‫ممنون
‫می‌خواستم همه‌چیز رو از ‫کاترین ریونزکرافت بگیرم
‫همین‌جور که به هدفم نزدیک می‌شدم
‫قلبم تند تند می‌زد و از شدت ‫هیجان گوش‌هام داشت می‌ترکید
‫و نیکلاس تقریبا از دست رفته بود
‫بدون اینکه بهش دست بزنم، ‫به این روز انداختمش
‫هیچ‌چیزی رو حس نمی‌کرد
‫راستش راهِ خوبیه برای مُردن
‫بهتر از غرق شدنـه
‫فقط یه هُلِ کوچولو نیاز داشت
‫عواقبش برام مهم نبود
‫تنها چیزی که برام مهم بود
‫این بودم که کاترین ریونزکرافت ‫مثل من و نانسی عذاب بکشه
‫اینم از کلیدها
‫- مرسی. پدرتون اومدن ‫- جانم؟
‫- پدرتون اومدن. الان پیشِ نیکلاس هستن ‫- نه پدرِ من...
‫چیکار می‌کنین؟ اون نباید اینجا باشه
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نزدیکِ پسرم نشو
‫نزدیکِ پسرم نشو!
‫- باید همراهمون بیای ‫- نه، باید همراهمون بیای
‫- بهتره آرامشت رو حفظ کنی ‫- یارو می‌خواد یه بلایی سر پسرم بیاره
‫باید کم‌کم به بقیه خبر بدیم
‫بهشون بگیم چه اتفاقی افتاده
‫اول باید به ساشا زنگ بزنم
‫درستش اینه که اول به اون خبر بدیم
‫نمی‌خوام از زبونِ یکی دیگه بشنوه
‫سلام اِما
‫نانسی بریگزستاک هستم. امکانش هست ‫با ساشا صحبت کنم لطفا؟
‫می‌دونی کی برمی‌گرده؟
‫متوجه‌م ولی موضوع مهمیه، اِما
‫میشه لطفا گوش بدی؟
‫خبر بدی براش داریم
‫جاناتان مُرده
‫اینکه...
‫اینکه جاناتان مُرده. منظورم این بود
‫توی ایتالیا رفته یه بچه رو نجات بده ‫ولی توی دریا غرق شده
‫همین کار رو بکن
‫ممنون
‫چی گفت؟
‫ساشا خونه نبود ولی گفت بهش میگه
‫چیزِ دیگه‌ای نگفت؟
‫تسلیت گفت
‫همین
‫گفت باید بره
‫هیچ‌وقت نفهمیدیم مامان ساشا بهش گفت
‫چه اتفاقی افتاده یا نه
‫چون دیگه خبری ازشون نشد
‫یه چیزی ساشا، دوست‌دخترِ ‫جاناتان رو فراری داده بود
‫و باعث شده بود برگرده پیش پدر و مادرش ‫و جاناتان رو توی ایتالیا تنها بذاره
‫یه اتفاقی اونجا افتاده بود که باعث شده بود ‫مادرش اینقدر پشت تلفن عصبانی باشه
‫نیکلاس مشکلی نداشت تنها بخوابه
‫البته به شرطی که در بین‌مون باز بمونه
‫تا وقتی بیدار شد منو ببینه
‫و وقتی چشم‌هاش رو می‌بست ‫دیگه خوابش می‌برد
‫و به وضوح یادمه اون شب چقدر خوشحال بودم
‫خیالم راحت شده بود که
‫بالاخره همه‌چیز درست شده بود
‫داشتم تنهایی با نیکلاس وقت می‌گذروندم
‫و تصمیم گرفتم شب رو
‫با خوردن یه لیوان نوشیدنی توی تراس ‫به پایان برسونم
‫میشه لطفا روبه‌جلو نگاه کنی؟
‫خیلی وقت بود که زنی بهم توجه نشون نداده بود
‫حس خوبی داشت که بهم دست زد ‫و مراقب بود آسیب نبینم
‫- و با ملایمت باهام برخورد می‌کرد ‫- سه میلی‌متر گشادی مردمک
‫ممنون
‫و صداش هم دلنشین بود
‫واقعا نگرانم بود و از لطفش ممنون بودم
‫خیلی‌خب. تموم شد
‫- خوبی؟ ‫- گمونم آره
‫یکم اضطراب دارم
‫حق داری، عزیز. ‫ضربه‌ی ناجوری خوردی
‫اون زن عینِ شوهرمه
‫می‌دونم چه حسی داره این‌جوری بهت حمله بشه
‫همه علائم حیاتی نرماله
‫- اگه کاری داشتی، صدام بزن ‫- ممنون
‫مراقب خودت باش، اقای استیون
‫ممنونم
‫دیگه تموم شد
‫حالت خوبه دیگه
‫چند روزِ آینده یکم درد می‌کشی
‫برات مُسکن میارم
‫میشه یه قرصی بهم بدی بتونم بخوابم؟
‫- محض احتیاط ‫- حتما
‫سلام. ملاقاتی دارین
‫خیلی متأسفم
‫شنیدم چه اتفاقی افتاده. ‫به محض اینکه شنیدم خودم رو رسوندم
‫می‌دونم همسرم چیکار کرده و واقعا شوکه شدم
‫خیلی متأسفم
‫تقصیرِ شما نیست آقای ریونزکرافت
‫گمونم ایشون هم شوکه شدن که منو اونجا دیدن
ایشون خبر نداشتن شما بهم گفتین بیام؟
‫راستش ما با هم صحبت نمی‌کنیم
‫می‌دونم با توجه به وضعیت نیک، عجیبه
‫ولی من...
‫هنوز درک نکردم چرا اون کار رو کرد
‫یا چرا حتی چیزی به من نگفت
‫من مسیرِ زیادی رو با اتوبوس اومدم
‫چون واقعا دلم می‌خواست نیکلاس رو ببینم
‫می‌دونم همسرم نانسی هم اگه ‫زنده بود همین رو می‌خواست
‫خیلی دوست داشت ‫با پسری که جاناتان نجاتش داده
‫آشنا بشه
‫خب نظرتون چیه یه بار دیگه بیایین؟
‫- جدی میگین؟ ‫- بله. بله. چرا که نه
‫نیکلاس خیلی هم خوشحال میشه
‫به هیچ‌وجه نگران نباشین
‫هدیه‌ی عالی‌ای براش میشه
‫خیلی لطف دارین. ‫بله. خیلی خوشحال میشم
‫- ممنون ‫- اینم از مسکن‌هاتون
‫دوتا بخورین
‫و نباید این کار رو بکنم ولی ‫این کمک‌تون می‌کنه امشب بخوابین
‫ولی فقط یه دونه بخورین
‫بسیار خب. ممنونم. باشه
‫خیلی لطف کردین. خیلی ممنونم
‫خواهش می‌کنم. مراقب خودتون باشین
‫مرسی
‫نه، دیگه واقعا باید برم
‫- خیلی خسته‌م... ‫- بله، البته
‫اوضاع پیچیده‌تر شده بود
‫و یه لحظه پیش خودم گفتم باید به ‫تقدیر اعتماد کنم تا حقم رو بگیرم.
‫احتمالش بود که نیکلاس ریونزکرافت بمیره،
‫بدون نیاز به دخالتِ من
‫پرستار گفته بود که سکته کرده
گفت ممکنه زنده بمونه
‫ولی ممکنه تا پایان عمرش به شدت ناتوان بشه
‫جذاب بود ولی کافی نبود
‫نمی‌خواستم به کاترین ریونزکرافت ‫این فرصت رو بدم که
‫نقش مادر دلسوز و فداکاری که
‫از پسرِ ناتوانش مراقبت می‌کنه رو بازی کنه
‫نه، می‌خواستم از نبودنِ پسرش عذاب بکشه
‫فقط مرگه که برگشت‌ناپذیره
‫فقط اون موقع می‌تونم بکشمش
‫فکر می‌کردم فرصت رو از دست دادم
‫ولی بعد پدرش که موجود ضعیف و ناتوانیه
‫- کلیدهای زرین رو بهم داده بود ‫- در باز می‌شود
‫فقط نیاز بود یه بار دیگه بیام ملاقات نیکلاس
‫در بسته می‌شود
‫بهش لبخند زدم، آره
‫چون خجالت می‌کشیدم و نمی‌خواستم بی‌ادبی کنم
‫و حس بدی داشتم که می‌دونست تنهام
‫و اصلا عادت نداشتم کسی این‌جوری نگاهم کنه
‫شاید
‫شایدم نه
‫اینجا بودی که پلیس اومد
‫و خبر مرگِ پسرت رو بهت داد
‫بشین
‫اول برات چای درست می‌کنم
‫باید درستش کنی
‫[زولپیدم]
‫پررنگ می‌خوری؟
‫برام مهم نیست
‫کتابت خیلی با جزئیات و دقیق نوشته شده
‫من ننوشتم. نانسی نوشته
‫نویسنده‌ی خیلی خوبی بود
‫خب، تونسته بود خیلی ‫دقیق مکان‌ها رو توصیف کنه
‫ما هم رفتیم اونجا، یادته؟
‫رفتیم جایی که جاناتان مُرد
‫بااین‌حال، شگفت‌انگیزه که
‫تونسته با چندتا عکس این داستان رو سرهم کنه
‫نویسنده‌های بزرگ این‌جورین دیگه
‫اونا از بخشی‌هایی از واقعیت کمک ‫می‌گیرن و جوری باهم ترکیبش می‌کنن
‫که حقیقتی ژرف رو نمایان کنه
‫بگیر بشین
‫آره
‫واقعا شگفت‌انگیزه که زنت تونسته
‫اینقدر باورپذیر درباره‌ی ‫این همه اتفاق بنویسه
‫در حالی که اصلا اون زمان اونجا حضور نداشته
‫واقعا هم زنِ شگفت‌انگیزی بود
‫صحیح
‫الان دیگه می‌تونم شروع کنم
‫وقتشه که حرف‌های منم شنیده بشه