‫سلام، چطوری؟
‫- ویل؟ ‫- انت!
‫- خوبی؟ ‫- خوبم!
‫- بچه‌ها، این انتونیه. نیروی موقتیمون. ‫- سلام.
‫قراره کمکم کنه یه ارائه‌ی پاورپوینت بسازم
‫تا بتونم ایده‌ی لاستیک ارزون رو ‫به بابام پیشنهاد بدم.
‫و قراره کمک کنه ‫چند‌تا نمونه‌ی تبلیغاتی بسازیم
‫چون می‌خوایم یه راه بزرگ ‫برای بازاریابیش پیدا کنیم.
‫تو دوست سیاه‌پوست داری؟
‫خب، آره، ولی انت یه طراح گرافیکه که استخدامش کردم.
‫یعنی میگی دوست سیاه‌پوست داری؟
‫آره.
‫اسم یکیشون رو بگو.
‫اِم...
‫- دینین. ‫- تاملینسون؟
‫لدینین تاملینسون، ‫بهترین دونده تاریخ چارجرز دوستته؟
‫باشه، انت اینجاست تا یه کمپین ‫برای ایده لاستیک ارزون بسازه.
‫پس باید چند تا ایده بازاریابی پیدا کنیم.
‫داداش، اینو. ‫کارواش.
‫- نه این نه. ‫- خودت .
‫- باکلاس، ولی خوراک چشم آقایون. ‫- بسه دیگه. باشه!
‫سطل‌ها رو مثل اسکلا ‫با خودت ببری.
‫خفه شو دیگه!
‫«لاستیک‌ها»
‫«شایعات»
‫چطوری کایلا؟ سفارشتون. چراغ عقب.
‫امروز صبح یه گربه وحشی تو جاده ۲۰۲ دیدم.
‫- جالبه. ‫- آره، اولین بارم نبود.
‫سلام، با دیو لواپولیس از تعمیرگاه ‫ولی فورج تماس گرفتید.
‫لطفاً پیغام بذارید، ‫در اسرع وقت باهاتون تماس می‌گیرم.
‫دیو، منم ویل.
‫این سومین باریه که امروز زنگ می‌زنم. ‫لطفاً فوری بهم زنگ بزن.
‫خب، چی داریم؟
‫خب، تا الان این رو درست کردم. ‫نظرت چیه؟
‫باشه، شروع خوبیه.
‫ولی این چطوره؟
‫اگه یه کپه لاستیک باشه که ‫من دارم از توش پول درمیارم چی؟
‫پس ایده‌ت فقط یه یهودیه ‫که داره تو یه کپه پول می‌گرده؟
‫نه، فقط من رو اونقدر یهودی نکش.
‫می‌خوای یه آدم دیگه بکشم؟
‫چی؟
‫- کارش با کامپیوتره، رامبراند نقاش نیست که. ‫- من فقط امروز رو اینجام.
‫- شین، چرا داری خرابش می‌کنی... ‫- ویل، میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫- سرم شلوغه! ‫- باید باهات حرف بزنم.
‫- همینجا بگو. ‫- نمی‌تونم. یه چیزیه که باید به ویل بگم.
‫- پنهون‌کاری می‌کنید؟ ‫- نه.
‫- اگه پنهون‌کاری بکنی، روزتو خراب می‌کنم. ‫- پنهون‌کاری نیست.
‫دیشب یه خوابی دیدم، ‫و باید به ویل بگم.
‫برگشته بودم به هاکی دبیرستان.
‫مامانم دروازه‌بان بود. ‫پاهاش مثل پای عنکبوت بود.
‫- وای خدا. برو. برو. ‫- آره، خیلی...
‫باهاش برو.
‫امیدوارم این خوابت از اون دیروزیه کوتاه‌تر باشه.
‫خوابی در کار نیست. فقط می‌خواستم ‫یه جوری شین رو از سرمون وا کنم.
‫میشه تو یه کاری کمکم کنی؟
‫نه، دارم رو این پاورپوینت کار می‌کنم.
‫بی‌خیالش. اون چرته.
‫چرا به من کمک نمی‌کنی؟
‫قراره بره تو پاورپوینت؟
‫- ببین، خبر بد دارم. ‫- اوه.
‫یه شایعه‌ای شنیدم ‫که دارن یکی از کارگاه‌ها رو می‌فروشن.
‫یکی از کارگاه‌های خودمون؟
‫می‌تونی دخترای خوشگل بکشی؟
‫آره می‌تونم دخترای خوشگل بکشم.
‫ولی، گفته باشم، ‫تو کشیدن صورت افتضاحم.
‫اصلاً مهم نیست.
‫کدومش؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم بدترینش، ‫که یا بلمونته یا مال شما.
‫چی؟ مال ما؟ مال ما بدترینه؟
‫- آره. ‫- کی بهت گفته؟
‫مهم نیست. منبعش قابل اعتماده.
‫اگه بهت بگم می‌تونی کل روز ‫پول بگیری و نقاشی بکشی چی؟
‫گوش می‌کنم.
‫لعنتی!
‫به شین نگو، خب؟ ‫چون به همه می‌گه.
‫عین دختر‌های دبیرستانی دهن‌لقه.
‫- واقعاً عین دخترای دبیرستانیه. ‫- آره.
‫دقیقاً. باشه، باید برم به دیو زنگ بزنم.
‫باشه، چیز عجیب غریبی نگی.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫داریم یکی از مغازه‌ها رو می‌فروشیم؟
‫باید از کال این خبر رو بشنوم؟
‫من لایق اینم که این خبر رو ‫از یه مکانیک نشنوم.
‫راستی، امیدوارم بلمونت باشه.
‫بهتره بلمونت باشه.
‫چون، می‌دونی، ‫اینجا کلی کار داریم انجام میدیم.
‫ایده، کلی ایده در هوای اینجا معلقه.
‫اِم...
‫تو دردسر افتادی، مرتیکه. ‫گفته باشم.
‫قصد نداشتم داد بزنم. ‫اگه قراره کسی اخراج بشه، تویی لعنتی.
‫این رو به بابام بگو.
‫به جای بلمونت مغازه‌ی من رو بفروشه
‫روز شکرگزاری حسابش رو میرسم!
‫دیو، ویلم. بهم زنگ بزن.
‫بفرما، داداش.
‫ممنون که با مرکز تعمیرات ‫ولی فورج در وین تماس گرفتید.
‫روز فوق‌العاده‌ای برای رانندگیه. ‫من جفری هستم.
‫کوچ، منم ویل.
‫- سلام ویل. ‫- از وست‌چستر.
‫آره، آره.
‫پسر رئیس.
‫اوه، ویل! چه خبر، گنده‌بک؟
‫خب، خبر زیاده. ‫بابام یا دیو اونجان؟
‫نه. راستش همین چند دقیقه پیش رفتن بیرون.
‫کجا رفتن؟
‫گفتن دارن می‌رن جلسه، ‫بعدش هم میرن رستوران اپلبیز
‫ولی دیو می‌خواست بره اوت‌بک چون ‫اونجا درهای دستشوییش بلنده.
‫جلسه کجاست؟
‫مطمئن نیستم. شاید مغازه‌ی اسپرینگفیلد.
‫هی ویل...
‫امروز چقدر شیر کاکائو خوردی؟
‫هان؟
‫می‌دونی، الان ۱۰ صبحه.
‫حتماً تا حالا ‫حداقل سه تا شیر کاکائو خوردی.
‫- چی داری زر می‌زنی؟ ‫- روتینت همینه، نه؟
‫کل روز شیر کاکائو می‌خوری.
‫نه!
‫والا ما که اینطور شنیدیم، رفیق.
‫من هیچ‌وقت شیر کاکائو نمی‌خورم.
‫تقریباً عالیه. ‫دلم می‌خواد چند تا تغییر کوچیک بدم.
‫شین تو شایعه پخش کردی که من ‫دوست دارم زیاد شیر کاکائو بخورم؟
‫نه.
‫شاید. ‫یادم نمیاد.
‫چرا، یادت میاد.
‫ولی ملت باور می‌کنن. بهش نمی‌خوره ‫همیشه شیر کاکائو بخوره؟
‫- آره، قیافه‌ش همین رو نشون میده. مشخصه. ‫- آنتونی، داری رو پاورپوینت کار می‌کنی؟
‫دارم یه پوستر برای ‫کارواش بیکینیت طراحی می‌کنم.
‫باشه...
‫ویل، مغازه‌ی بلمونت پشت خط دوئه.
‫باشه، شین، وقت آنتونی رو هدر نده.
‫ما کارواش بیکینی راه نمی‌ندازیم!
‫دمت گرم آنتونی.
‫خیلی خوبه.
‫چند نفری می‌شناسم ‫که واقعاً از کارت خوششون میاد.
‫- شوخی نکن! ‫- وای خدا!
‫داداشیا، از ذهن من به دستای این یارو ‫و بعد رو این صفحه.
‫صبر کنید تا این لامصبی رو بببینید . ‫نشونشون بده.
‫خب اگه می‌خوای ‫یه کم سنشون بیشتر بشه...
‫ ‫وای خدا! تو جادوگری.
‫می‌تونم ویل رو هم ‫یه کم یهودی‌تر کنم.
‫ادامه بده.
‫عالیه.
‫اگه بخواین، ‫می‌تونم دخترها رو یهودی‌تر کنم.
‫- نه، نه، نه. ‫- آره، این کارو نکن.
‫- این هوش مصنوعیه؟ ‫-از همین همش حرف می‌زنن.
‫از چیش ناراحتند؟
‫- نمی‌دونم. داره آدم می‌سازه. ‫- ها!
‫هوش مصنوعی دیگه چیه؟
‫- بذار من امتحان کنم. ‫- یه امتحانی بکن.
‫- اوه! ‫- تندتر بزن.
‫- خیلی کارت خوبه. ‫- مرسی داداش.
‫ممنون که با مرکز تعمیراتی ولی فورج در ‫اسپرینگفیلد تماس گرفتید...
‫باشه. هیس، هیس! لیزا، ویلم.
‫سلام ویل.
‫سلام، بابام و دیو اونجان؟
‫اِم... آره.
‫باشه. خب، میشه با یکیشون حرف بزنم؟
‫متأسفانه، تو جلسه‌ان.
‫با کی؟
‫راستش مطمئن نیستم. ‫چند نفر. یه خانم و یه آقا.
‫چی پوشیدن؟
‫اِم، کت‌شلوار.
‫کت‌شلوار رسمی یا معمولی؟ ‫یا مثلاً شلوار خاکی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫لیزا، بالا و پایینشون به هم می‌خوره؟
‫آره. آره، انگاری یک‌دسته.
‫بالا و پایینشون به هم می‌خوره. ‫این یعنی کت و شلوار کامل لعنتی.
‫اوکیه؟
‫میشه به یکیشون وقتی اومدن ‫بیرون بگی به من زنگ بزنه؟
‫حتماً.
‫راستی این حرفم ‫بی‌ربطه ولی این شایعه رو
‫شنیدی که من دوست ‫دارم شیر کاکائو بخورم؟
‫اِم...
‫- آره. ‫- چی؟
‫درباره‌ی رفتنت به بیمارستان هم شنیدم.
‫فکر کنم اگه دکترها بهت می‌گن بس کن، ‫باید گوش کنی. ولی این فقط نظر منه.
‫دکترها؟
‫لیزا، چه شایعه‌های دیگه‌ای ‫درباره من شنیدی؟
‫اِم...
‫اشکالی نداره. می‌تونی بگی.
‫شنیدم ازت خواستن ‫از باغ وحش المووود بری بیرون
‫چون داشتی برای کارکنا ‫صدای خر درمیاوردی.
‫والا دیگه نمی‌دونم چی بگم!
‫صدای میمون؟
‫صدای خر.
‫خیلی مسخره‌ست، لیسا!
‫شنیدم با یه هرزه رفتی مراسم پرام.
‫- خدایی؟ ‫- همش سعی کردی بزنیش.
‫شین گفت تو و دوستت رو تو یه بار دیده
‫که داشتین روانی بازی در میاوردین،
‫ولی همزمان نه.
‫شین گفت نوبتی این کارو کردین... ‫ولی تو مشخصاً عجیبتر بودی.
‫لعنتی!
‫باشه، انت، اگه یه عکس ‫از دوست دختر سابقم بهت بدم،
‫چقدر طول می‌کشه تا تموم کنی...
‫ببخشید، همه گوش کنید!
‫این چیه؟ ازش متنفرم. ‫شین، الان به همه‌ی مغازه‌ها زنگ زدم.
‫همه درباره شیر کاکائو شنیدن، ‫و ۱۵ تا شایعه دیگه.
‫تعجبی نداره که بابام بهم زنگ نزده ‫اگه فکر می‌کنه من توی یه رستورانم و
‫دارم گل لگد میکنم.
‫- چی؟ ‫- این یکی هم پخش شده؟
‫- آره! ‫- این یکی رو یادم رفته بود.
‫به دیل گفتم که ویل و دوستاش ‫می‌رن رستوران
‫و میرینن بهم.
‫فقط چند تا پسر که میرن...
‫خب، ایتالیایی‌ها!
‫- هی! ‫- اوه! آروم باش!
‫- حرف دهنت رو بفهم! ‫- چرا داری به بقیه‌ی مغازه‌ها زنگ می‌زنی؟
‫پنهون‌کاری؟
‫یه شایعه‌ای پخش شده
‫که بابام می‌خواد کم سودترین مغازه رو بفروشه،
‫که یا بلمونته یا... ما.
‫اوه لعنتی، داداش.
‫لعنتی...
‫اگه اخراج بشی می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه دوستی داریم که به پیشخدمت نیاز داره.
‫اوه، بنی.
‫- می‌تونی برای بنی به عنوان پیشخدمت کار کنی. ‫- آره، همینه.
‫- پیشخدمت کوچولوی خوبی می‌شی. ‫- باشه.
‫همیشه به پیشخدمت نیاز هست.
‫- این‌قدر نگید پیشخدمت! ‫- شین، می‌تونی بیای برای ما کار کنی.
‫- خوش می‌گذره. ‫- نه؟
‫- من برای یه مشت ایتالیایی دو رو کار کنم؟ ‫- هی!
‫- این چه حرفیه؟ ‫- قصد بی‌احترامی ندارم، رفقا.
‫- داری بدترش می‌کنی. ‫- اوه! قصد بی‌احترامی ندارم، رفقا.
‫- این یکی خوب بود. ‫- در واقع بد نبود.
‫- خیلی خوب بود. ‫- جدی. راسته؟
‫نمی‌دونم. کال بهم گفت، ‫و نمی‌خواد بگه کی بهش گفته.
‫کال نمی‌گه؟ ‫میام و از حلقومت می‌کشم بیرون.
‫کایل بود.
‫اوه!
‫کار اون کایل دروغگوی عوضی بود.
‫کایل دروغگو دیگه کدوم خریه؟
‫همونی که به همه‌ی کارگاه‌ها جنس می‌بره.
‫آره، همونی که درباره‌ی همه چی دروغ میگه!
‫حالا همه چی نه. ‫پیاز داغش رو زیاد می‌کنه.
‫«کایل دروغگو»
‫کلاس پنجم که بودم به ‫برنامه‌ی دابل‌دِیر رفتم.
‫استخون رونم تو پوره سیب‌زمینی شکست.
‫بهت گفتم سه‌شنبه‌ی هفته پیش ‫مست که کردم سیصدتا توپ بولینگ انداختم؟
‫باشه، کایل.
‫پسرعموی مامانت ‫به جای بیگ برد تو فضاپیمای چلنجر رفت؟
‫- آره. خیلی ضد حاله. ‫- اسمش چی بود؟
‫گری.
‫- فقط گری؟ ‫- آره، پسرعمو گری.
‫یه بچه‌ای که باهاش بزرگ شدم، ‫خرس کامل خوردش.
‫اوه، می‌دونی چیه؟ ‫واقعیتش من...
‫باشه. خب... من صبر می‌کنم.
‫- خیلی تماسم طول می‌کشه. ‫- اشکالی نداره.
‫خصوصیه.
‫می‌دونستی الکل‌سنج نمی‌تون الکل ‫لیموناد‌های گازدار الکی رو تشخیص بده؟
‫ممنون کایل. مرسی.
‫خودت سرچ کن. فکر کنم تو یوتیوبه.
‫- کاملاً درسته. خدا شاهده. ‫- آره.
‫لعنتی! واقعاً چرت و پرته! ‫باشه. شین، بیا دفترم.
‫دوباره امتحان کن.
‫- لطفاً. ‫- باشه.
‫پس اینا آمار فروشمونه؟
‫آره، اینا همه چیز ‫از دو ماه گذشته‌س.
‫- فقط تو کامپیوتره؟ ‫- اوهوم.
‫باشه، این ایمیلیه که ‫دارم برای کل کارکنان می‌فرستم.
‫من کل روز شیر کاکائو نمی‌خورم.
‫برای کارکنان باغ وحش صدای خر در نمیارم.
‫من هیچوقت عضو یه فرقه‌ی مذهبی نبودم.
‫من عن دوستم رو نمی‌خورم. ‫هیچوقت یه دختر کر رو اذیت نکردم.
‫کل انگشت‌های پام سالمه.
‫چیزی از قلم انداختم؟
‫تو به یه طوطی کلمه‌ی کاکاسیاه رو یاد دادی.
‫خدا لعنتت کنه!
‫این شایعات درباره‌ی من هستن ‫و نباید باورشون کنید.
‫من به همه‌تون به امید اینکه بتونیم در کارمون ‫حرفه‌ای ادامه بدیم ایمیل می‌زنم.
‫امیدوارم در آینده یاد بگیرید که ‫شایعات رو جدی نگیرید.
‫مخصوصا وقتی شایعات ‫از طرف شین باشه.
‫اسم من رو ننویس.
‫فرستادم.
‫- می‌تونی فروش ما رو با بلمونت مقایسه کنی؟ ‫- آره.
‫اوه، داریم نابودشون می‌کنیم.
‫آره، ولی خرج‌های سنگین کمتری دارن.
‫می‌تونیم همه‌‌ی مغازه‌های دیگه رو ببینیم؟
‫آره. همه چی همین‌جاست.
‫- می‌تونم امتحان کنم؟ ‫- آره، بفرما.
‫ویل، دیو پشت خط دو منتظرته.
‫دیو، ببخشید چند بار زنگ زدم. ‫فکر کردم مغازه داره بسته می‌شه.
‫ویل، آره.
‫اول از همه، ایمیلی که الان فرستادی برای ‫همه ۷۰۰۰ تا مشتری تو لیست ایمیلمون رفت.
‫صـ... صـ... صبر کن یه لحظه.
‫- چی؟ ‫- ببین واسه این چیزا الان وقت ندارم.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم
‫ما امروز صبح ‫با اگزوز فروشی مریلین جلسه داشتیم.
‫بابام داره مغازه‌م رو می‌فروشه؟
‫فقط جلسه اطلاع‌‌رسانی بود.
‫هیچکس چیزی نمی‌فروشه. ‫اون فقط داره وظیفه‌ش رو انجام میده...
‫ولی اگه قرار باشه بفروشیم، ‫کل زنجیره رو می‌فروشیم.
‫- نه فقط مغازه تو رو. ‫- کل زنجیره رو می‌فروشن.
‫پس
‫همه‌مون رو می‌فروشن.
‫ببین، نگران نباش، رفیق. ‫همه چی خوبه.
‫ولی، دیو، من یه ایده جدید عالی دارم ‫که می‌خوام باهات در موردش حرف بزنم.
‫می‌دونم. می‌دونم احتمالاً ایده خوبیه، ‫ولی مهم اینه که هول نشی.
‫حتماً در موردش حرف می‌زنیم.
‫نگران نباش. ‫به نظرت من نگران میام؟
‫یه کم.
‫من تا همین الان ‫اون شایعه‌ی طوطی رو نشنیده بودم.
‫- شایعه‌ی کاکاسیاه رو نشیده بوده. ‫- این یکی جدید بود.
‫شین...
‫نه! وای خدا جون!
‫باشه، اگه فرصتی از فروش لاستیک ارزون داریم ‫باید همین الان انجامش بدیم.
‫داداش، می‌دونم الان ‫نمی‌خوای این رو بشنوی.
‫کارواش تخصصی.
‫حتماً جواب میده، داداش.
‫یه صف طولانی ماشین راه می‌ندازیم. ‫چندتا متخصص میاریم اینجا.
‫شاید تو رو بندازیم رو کاپوت ماشینا برقصی. ‫بعد میاریمشون تو.
‫میگیم «هی، لاستیک جدید لازم دارین.» ‫اونجا می‌تونن جنسا رو بهشون بندازن.
‫می‌تونی بهشون نشون بدی ‫که ایده‌ی لعنتیت جواب میده.
‫حرفش منطقیه.
‫مطمئناً کلی ماشین میاد.
‫عمرا اگه بدونی بابام ‫چقدر عصبانی میشه.
‫آره ولی مگه مهمه رفیق؟ ‫همین الان گفتی دارن همه چیز رو می‌فروشن.
‫همون بهتر که ‫غرق در کار به آخرش برسی.
‫مثل مرد میری جلو، داداش.
‫بریم تو کارش.
‫آفرین، بگو آره.
‫آره.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫ممنون رفیق.
‫کار کار.
‫- آره! ‫- آره!
‫کارواش تخصصی. ‫برو که رفتیم.