‫[آنچه گذشت...]
‫چیزی نمی‌دونیم، جز اینکه اون اینجاست
‫و احتمالاً رفته توی جِلد یکی از ماها.
‫همه گوش کنید. ‫اگه بفهمیم شخص مورد نظر کیه،
‫باید غرقش کنیم.
‫اینجا نوشته یه خانواده توی «مین» بوده
‫که «آدمکش» رفته بوده توی جلدِ مادر خانواده،
‫برای همین دست و پاش رو بستن ‫و توی دریاچه غرقش کردن.
‫از کجا فهمیدن؟
‫به گمونم وقتی مامانه رو برگردوندن، ‫مثل قبل شده بوده.
‫نوشته یه‌سری گروه‌های اینترنتی هستن
‫که خودشون می‌گن ما «مقاومت» هستیم.
‫نیروهای مخفی.
‫- اون ماشینه رو قبلاً دیدم. ‫- هیدنِ عوضیه.
‫هیدن عضو گروه کوچیک ما بود.
‫تا اینکه پیش‌دستی کرد و گند زد به همه‌چی. ‫ بهت گفتم اون روانیه.
‫مهمان‌ها از مادۀ خاصی ساخته نشدن.
‫مثل بخار یا هوا می‌مونن.
‫با شلیک نمی‌شه کُشت‌شون.
‫میزبان رو می‌شه کُشت
‫ولی مهمان، می‌پَره توی بدن یکی دیگه.
‫گفتم بهش خیره نشو!
‫آتیشش بزن.
‫نمی‌تونید از بین ببریدش!
‫ولی یه کاری هست که می‌تونیم بکنیم.
‫آهای مامان، چی شده؟
‫مشکل چیه؟ قضیه چیه؟
‫می‌دونم آدمکش کیه.
‫- توی اتاق الن پیداشون کردم. ‫- هنوز خودش آدمکشه؟
‫نه، نه. اون آدمکش نیست.
‫پس کیه؟
‫تویی.
‫سلام.
‫آره، برش داشتم.
‫نه. فقط بگو مکنب کجاست.
‫«فنجان چای»
‫بازم خیلی درد می‌گیره
‫ولی اینا دردش رو کم می‌کنن.
‫فقط یه تیکه لازم داریم
‫و همون باید برای همه کافی باشه.
‫توش اون‌قدر نیست ‫که همه بتونن زنده برن اونور خط.
‫در حدی هست که من بتونم...؟
‫- آره فکر کنم. ‫- فکر کنی؟
‫آره.
‫برو بریم.
‫این روش جواب می‌ده؟
‫باید بده!
‫لعنت بهش.
‫روبن!
‫آخ!
‫پاشو! یالا!
‫به قول نیکولاس:
‫به همین راحتی، به همین خوشمزگی.
‫آره.
‫آدمکش رو نمی‌شه کُشت، ‫پس چطور برنده بشیم؟
‫من... نمی‌دونم والا.
‫تا حالا چند نفر مُردن؟
‫کلیر.
‫کارمن.
‫ادوارد.
‫برایان.
‫یه زنه کنار طویلۀ ناوارو بود.
‫اولسن.
‫اون بچه‌ای که توی زیرزمین بود.
‫تراویس.
‫تیر خورده بود؛ ‫نمی‌دونم چند بار.
‫مرگش قطعی بود. ‫فکر کنم خودش هم می‌دونست.
‫بهم گفت توی عمرش تنها خواسته‌اش ‫این بوده که کنترل رو به دست بگیره.
‫کنترلِ زندگی‌اش. کنترلِ هر چیزی.
‫ولی...
‫جلوی اتفاقی که داشت می‌افتاد رو نمی‌شد گرفت.
‫جایی نبود که بریم و کمک بگیریم.
‫کاری نمی‌شد کرد، حتی اگه می‌شد هم...
‫واقعاً متأسفم.
‫نه، من متأسفم.
‫تا قبل از اینکه تفنگ رو بگیره سمت خودش،
‫فکر کردم منم اون پایین می‌میرم.
‫و تنها چیزی که مدام بهش فکر می‌کردم...
‫و تنها دعایی که می‌کردم
‫این بود که خدا کنه مگی بدونه ‫چقدر متأسف و شرمسارم.
‫کاری از دستم برنمی‌اومد ‫که بخوام نجاتش بدم.
‫حتماً خیلی ناجور بوده.
‫برای منم ناآشنا نبود.
‫چی برات ناآشنا نبود؟
‫فکر نمی‌کنم تا حالا حس کرده باشم ‫که کنترل اوضاع دستمه.
‫منظورت چیه؟
‫کنترلِ زندگی‌ام.
‫شغلم.
‫من و تو. زندگیِ مشترک‌مون.
‫بچه‌ها. همه‌چی!
‫همیشه حس می‌کردم که کلش...
‫یه‌جوری خودبه‌خود پیش اومده.
‫اون‌وقت تو رو که می‌بینم...
‫هم توی کارِت،
‫هم با بچه‌هامون،
‫کلاً توی هر چیزی،
‫همیشه کنترل اوضاع دستت بوده.
‫همیشه همه‌چی تحت کنترلت بوده.
‫فقط...
‫فکر کنم منم یه مقدار از این حس رو می‌خواستم.
‫من و والریا، سرِ کار با هم صمیمی شدیم.
‫اولش صرفاً دوست بودیم.
‫و...
‫یه بخشی از ماجرامون ‫برای این بود که اون حس رو درک می‌کرد.
‫درک می‌کرد که مسائل مختلف زندگی ‫برای خودشون اتفاق می‌افتن.
‫بدونِ اینکه حق اظهار نظر داشته باشیم.
‫نمی‌دونم والا. ‫ خوشم اومد که از این لحاظ، درکم می‌کنه.
‫برات منطقیه؟
‫در حال حاضر هیچی منطقی نیست.
‫می‌دونم.
‫این‌جوری هم که می‌گم نیست.
‫آرلو.
‫مریل.
‫اونا برام منطقی‌ان.
‫رابطۀ ما چی؟
‫می‌دونم فعلاً منطقی نیست
‫ولی می‌تونیم دوباره منطقی‌اش کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید.
‫در حال حاضر تنها جوابی که می‌تونم بهت بدم ‫همین «شاید»ـه.
‫«شاید» هم قبول می‌کنم.
‫- دیگه می‌دونیم باید کجا بریم. ‫- نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫آدمکش ممکنه توی بدن هر کسی باشه.
‫حتی اگه می‌فهمیدیم آدمکش کیه، ‫می‌پرید توی بدن یکی دیگه.
‫یعنی به‌فنا رفتیم؟
‫آرلو، این چه حرفیه؟
‫چیه؟ حقیقت داره، غیر از اینه؟
‫یه کاری هست که می‌تونیم بکنیم.
‫چی‌کار؟
‫آدمکش.
‫نمی‌فهمم.
‫در رو قفل کن.
‫نذار کسی بجز من بیاد داخل.
‫باشه؟
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫مامانمه. آدمکش مامانمه!
‫می‌خواست بگیرتم. فرار کردم، ولی...
‫فکر کنم می‌خواست ‫به آرلو آرام‌بخش تزریق کنه.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫اینا رو همراهش داشت.
‫آروم باش. ‫خیلی‌خب، باید بریم به بقیه خبر بدیم.
‫- صبر کن. ‫- چیه؟
‫- قبلش بذار یه چیزی بگم. ‫- چی؟
‫هر اتفاقی هم که بیفته، ‫خیلی خوشحالم همدیگه رو پیدا کردیم.
‫- جدی می‌گم. باید بدونی... ‫- آرلو رو تنها گذاشتم.
‫واقعاً می‌خوای مجبورم کنی ‫یکی دیگه از جوک‌های مسخره‌ام رو تعریف کنم؟
‫مریل، چی... چی شد؟
‫نه! نه...
‫آرلو، چرا از اتاقت اومدی بیرون؟
‫توی بدنِ مریله. ‫اون داره کارهای بدی می‌کنه.
‫فقط چیزی که می‌خوام رو بهم بده.
‫نه.
‫نه، نمی‌تونم بذارم نزدیک آرلو بشی.
‫پس مجبورم بکُشمت.
‫آره، مجبوری.
‫شایدم نه.
‫شاید...
‫کافیه دختره رو بکُشم.
‫نه.
‫نه، این کار رو نمی‌کنی.
‫معلومه که می‌کنم.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫ماسکت رو بزن! ماسکت!
‫اون مایع رو بخورید، ‫از خط رد شید و برید کمک خبر کنید.
‫- اول من می‌رم. ‫- بعدش هم مثل چی فرار می‌کنی.
‫- مجبور نبودم کمک‌تون کنم. ‫- مجبور هم نبودی بهم شلیک کنی.
‫نیکولاس!
‫چی شد؟
‫پیش مامان بودم. ‫گفت می‌دونه آدمکش کیه، بعدش...
‫- یادم نمیاد. ‫- بذار ببرمت داخل.
‫دوستان؟
‫مگی...
‫یالا...
‫یالا، مریل.
‫خواهش می‌کنم...
‫یالا، مریل.
‫یالا!
‫مریل، خواهش می‌کنم!
‫مریل!
‫جیمز و مگی اونجا پیش مریل هستن.
‫- اون... ‫- والریا کجاست؟
‫آممم...
‫نمی... نمی...
‫نمی‌دونم.
‫دیگه گیر نیفتادیم.
‫نه، نیفتادیم.
‫باید بریم.
‫- مریل هم همین‌طور؟ ‫- همه رو میارم.
‫در معرض دید نباشید. ‫برید سمت جاده.
‫اونجا می‌بینم‌تون. ‫بعدش...
‫همه‌مون از اینجا می‌زنیم به چاک.
‫با وَنی که اون اولسن مادرمُرده آورد اینجا.
‫به همین راحتی.
‫بریم.
‫ببینم... همه باید با هم بریم.
‫می‌رم مامان و خانوادۀ چنووث رو بیارم.
‫- ولی بابا... ‫- ببین.
‫فرار کنید!
‫وای...
‫نگاه نکن! چیزی نیست.
‫نه... نه...
‫- اون... ‫- عزیزم، نگاه نکن.
‫خب؟ منو ببین. منو ببین.
‫مامان؟
‫- مامان... ‫- آره، اون فوت کرده.
‫فوت کرده. ‫می‌دونم، فوت کرده.
‫فقط به من نگاه کن.
‫آه!
‫بابا!
‫جیمز!
‫آروم و روان. ‫روان و سریع.
‫- مامان، اون باباست. ‫- آره می‌دونم.
‫مامان.
‫لعنت بهش!
‫با این کارها، اصلِ ماجرا هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫اشتباه می‌کنی. فرق می‌کنه.
‫نه، واقعاً فرقی نمی‌کنه.
‫هردومون می‌دونیم حالا چه اتفاقی میفته.
‫آخ...
‫آرلو، سریع! سریع.
‫آرلو، برگرد.
‫واسه چی دیگه تسلیم نمیشی؟
‫به خاطر این که اهل تسلیم شدن نیستیم.
‫آخ!
‫لازم نیست پیروز بشیم.
‫فقط باید تو رو گیر بندازیم.
‫کمکم کنید...
‫کمک...
‫بابا...
‫- مامان؟ ‫- خواهش می‌کنم...
‫مریل.
‫اوه...
‫تموم شد.
‫زود برمی‌گردی، درسته؟
‫قطعاً، برمی‌گردیم.
‫باشه پس.
‫عذر می‌خوام.
‫نه...
‫اوه...
‫هنوز... هیچ خبری نیست.
‫کجا بریم؟
‫پیش پلیس؟ بیمارستان؟
‫می‌ریم آتش‌نشانی توی نیو هوپ.
‫فعلاً.
‫مریل.
‫- چیه؟ ‫- قاصد میگه...
‫باید بریم کوه بلناپ.
‫باید اول مطمئن بشیم ‫که همه حال‌شون خوبه. باشه؟
‫قاصد باید دستگاه رو روشن کنه.
‫می‌دونم.
‫اون چیه؟
‫کی اینجا مکنبه؟
‫من کارول هستم.
‫ایشون هم مایلوئه.
‫پیدام کردید.
‫پیدات کردیم.
‫مشکلی نیست.
‫اونا می‌دونن چه خبر شده. ‫اومدن کمک کنن.
‫وقتی دیگه توی چت‌روم پست نفرستادی،
‫و دیگه پیام‌ها رو جواب ندادی نگران شدم.
‫می‌دونی، گفتم...
‫خیلی نباید از آخرین موقعیتت دور شده باشی.
‫فکر درستی کردی.
‫یه سری‌ها همراه‌مونن که آسیب دیدن. ‫ما داریم سعی می‌کنیم بریم آتش‌نشانی.
‫حتماً. آم...
‫ما هم باهاتون میایم.
‫اوهوم.
‫فقط بذارید این رو...
‫از توی کیفم درارم.
‫آم...
‫اوه، خدایا، هیدنه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از سر راه برید کنار!
‫ازتون می‌خوام که فقط گوش کنید.
‫باشه؟
‫گوش کنید و نگاه کنید.
‫دستبندهای زیپی برای بستن‌تون.
‫کتامین برای بی‌هوش کردن‌تون.
‫این آدما...
‫اونا دوست شما نبودن.
‫این حقیقته.
‫این عوضی‌ها دارن بیدار میشن.
‫بعد ببینید چی میگم،
‫همه جا هستن.
‫حالا می‌تونید تنهایی پیش برید.
‫که من می‌تونم تقریباً تضمین کنم ‫که به‌فنا می‌رید.
‫یا می‌تونید با ما بیاید.
‫و شاید، شاید... زنده بمونید.
‫این فرصت در اختیار شماست.
‫پس...
‫چیکار می‌کنید؟
‫ما هیچ‌جا نمی‌ریم تا بهمون بگید ‫اینجا چه خبره.