‫« سارقان زمان » ‫« فصل ۱، قسمت ۶ »
‫وای نه
‫کوین، مواظب باش!
‫این دیگه چی بود؟
‫خیلی تاریک بود. ‫هیچ هوایی نداشت.
‫عین یه کابوس بود
‫تجربه‌ی ترسناکی بود
‫ویجیت، این کار دوست‌ سابقت بود؟
‫نه،‌ فیانا نمی‌تونه به معنی واقعی کلمه ‫خلأ بدون هوا درست کنه
‫اما تو شرایط خاص صد در صد می‌تونـه
‫خب، حال همه خوبـه؟
‫- آره، من خوبم ‫- خوبـه
‫جودی کجاس؟
‫- اوه ‫- چی؟
‫کجاس؟
‫جودی!
‫- جودی! ‫- جودی!
‫کجاس؟
‫- جودی! ‫- وای نه،‌ بسته شده
‫من دیدمش‌ها، ‌اما دیگه ندیدمش. ‫پنه‌لوپه، چی‌کار کنم؟
‫- اشکالی نداره ‫- من بهش گفتم...
‫بیتلیگ، یا به سمت پوچی کشیده شده...
‫چی؟
‫...یا شاید هم یه جایی همینجاهاس
‫آره. ‫باشه.
‫فکر نکنم اینجا باشه
‫پس در این صورت...
‫چی؟ ‫یه سارق دیگه تحت نظارت من گم شده؟
‫نمیشه برگردیم تا پیداش کنیم؟
‫نمی‌دونم اون چیـه
‫تاحالا ندیدمش. ‫نقشه هم هیچ‌ اشاره‌ای بهش نداره.
‫تاحالا نشنیده بودم ‫همچین اتفاقی افتاده باشه
‫آره
‫خیلی‌خب، ‫اینجا کجاس؟
‫اگه محاسباتم درست باشن، ‫وین مرکزی، سال ۱۸۹۷
‫- نه، درست نیستن ‫- آره، درست نیستن
‫وسط بیابونیم
‫آره، واقعاً وسط بیابونیم و یعنی ‫نمی‌تونیم منتظر بمونیم، چون می‌میریم
‫اما اطمینان دارم که جودی پیدامون می‌کنـه
‫باید راه بیفتیم
‫گُل گفتی
‫- کوین ‫- باشه، اومدم
‫ای بیابان
‫بی‌امان و بی‌رحم
‫تا چندین کیلومتری اطراف ‫هیچ موجود زنده‌ای نیست
‫اونا چطور؟
‫وای
‫به‌جز اونا
‫- اوه ‫- بریم
‫« آفریقای جنوبی » ‫« ۱۳۲۴ میلادی »
‫آره، کار درستی به‌نظر میاد
‫گرماش رو حس کنین
‫بجنبین بچه‌ها. ‫اینجا حرف نداره. بریم.
‫وای، جودی...
‫بیتلیگ، تحقیق کن ببین اینا کی‌ان و ‫و چی‌کار می‌کنن و چیزای دیگه
‫شماها کی هستین؟ ‫چی‌کار می‌کنین و چیزای دیگه
‫این سفر حج مانسا موسی هست
‫مانسا موسی؟
تو کتابم هست
‫اون توی قرون وسطی ‫پادشاه مالی بوده
‫ثروت تخمینی‌اش او را ‫ثروتمندترین فرد تمام دوران برآورد می‌کند
‫خیلی‌خب، این همون لحظه‌ایـه که ‫منتظرش بودیم
‫ثروتمندترین فرد تاریخ با ‫بزرگ‌ترین دزد تاریخ ملاقات می‌کنـه
‫اینجاس؟ ‫بریم یکم مشاوره بگیریم
‫نه،‌ خودم رو گفتم
‫آها، بله
‫قراره که حماسی‌ترین دزدیِ ‫ تمام دوران رو مرتکب بشیم
‫- آره ‫- اوه
‫من هم یه نقشه‌ی بی‌نقص دارم
‫خیلی‌خب، ‫گوش کنین
‫همزمان که ویجیت ‫کارآمدترین مسیر
‫تا نزدیک‌ترین پورتال رو برای فرارمون ‫ حساب می‌کنـه...
‫بیتلیگ کنار خیمه‌ی گنج مانسا قایم میشه،
‫وضعیت رو بالا بررسی می‌کنه و ‫تموم خطرات رو ارزیابی می‌کنه
‫وقتی بهمون علامت داد، ‫آلتو، استاد تغییر چهره‌مون...
‫- به‌عنوان یه شتر ظاهر میشه ‫- نه، نه
‫می‌تونـه چالش‌برانگیز باشه
‫اما فکر کنم بشه با یه حالت فیزیکی ‫کار رو در آورد
‫نه،‌ آلتو. ‫نه.
‫به نگهبان نزدیک میشی و ‫بهش میگی که اومدی تا جاش وایسی
‫بعد هم اون سوار شتر میشه و ‫ میره
‫نه، نه
‫وقتی نگهبان از سر راه‌مون کنار رفت،
‫تنها کاری که می‌مونـه اینه که ‫مانسا موسی رو بخوابونیم
‫اینجاس که کوین وارد میشه
‫اوه، چون خیلی حوصله‌سربرم
‫دقیقاً
‫ور، ور، ور، استون‌هنج
‫ور، ور، ور، مصر باستان
‫و در آخر من طلاها رو
‫جلوی چشمای مانسا می‌دزدم
‫- یه لحظه صبر کن ‫- بله؟
‫بهم گفتی که قراره من رو ببری خونه
‫به‌جاش کاملاً یهویی، ‫رسیدیم به ثروتمندترین مرد تاریخ
‫- اتفاقی شد. کاملاً اتفاقی ‫- آره
‫آره. ‫اتفاقی.
‫خب این خیلی مشکوکـه
‫به‌نظرم ویجیت می‌دونـه ‫چطوری با نقشه راه رو پیدا کنـه
‫چطور جرات می‌کنی؟ ‫ناراحتم کردی
‫یعنی میگی که... ‫اوه...
‫ببخشید، گفتی که «می‌دونـه چطوری...»
‫عادت کرده بودم بقیه برعکسش رو بگن
‫درستـه، ‫چون تو نقشه‌خون نیستی
‫راست میگه
‫- چی؟ ‫- هنوز جای کار داری
‫هیچوقت قرار نیست مامان‌بابام رو نجات بدم
‫کوین، ما باید در مسیر هدف‌مون قدم برداریم. ‫ما سارقیم. کارمون همینـه.
‫خب بچه‌ها، ‫ساعت‌هاتون رو هماهنگ کنین
‫ساعت نداریم
‫آره. ‫نکته‌ی خوبی بود.
‫باید بریم یه زمانی که ساعت داشته باشه و ‫بدزدیم‌شون
‫همم
‫بریم سراغ طلاها
‫من احتمالاً به اندازه‌ی کافی ‫برای همه ساعت دارم
‫خیلی‌خب. باید نزدیک‌ترین پورتال رو ‫ پیدا کنم. کاری نداره.
‫میون‌بُر
‫اون‌وقت میگن من نقشه‌خون نیستم
‫چشم و چراغ زندگانیم، ‫بهت خوش می‌گذره؟
‫«بریم حج، ایناری.
‫خیلی خوش می‌گذره ایناری.
‫فقط خودمونیم، ایناری»
‫به همراه ۶۰ هزارتا از رفیقات
‫خیلی کثیف شدم. ‫باید حموم کنم.
‫باشه، اون‌وقت چطوری وسط بیابون ‫برای تو حموم پیدا کنیم؟
‫هی. ‫بهت می‌خوره گنده و قوی باشی.
‫من رو میگی؟ ‫مگه من رو می‌بینی؟
‫معلومـه که می‌بینم
‫یه مرد گنده و موطلایی ‫وسط بیابونی
‫- یه ماموریت برات دارم ‫- نمی‌تونم
‫باید دزدی کنم
‫- باید چی‌کار کنی؟ ‫- اوه، هیچی
‫بیا دنبالم
‫بجنب دیگه
‫درود
‫تو از نگهبانی معافی دوست من
‫اما من تازه کارم رو شروع کردم
‫نه، نه، نه. ‫تو ساعت‌هاست که اینجایی دوست قدیمی من.
‫داریم پیر میشیم، نه؟ ‫همه‌چی رو فراموش می‌کنیم.
‫حتماً همینطوره ‫چون تو رو یادم نمیاد
‫تو کی هستی؟
‫من دوست ابدی تو ام
‫اومدم شیفتت رو تحویل بگیرم. ‫لباسم رو نگاه.
‫نه، نه، نه. ‫تو کی هستی؟
‫من...
‫من شترم
‫بیتلیگ علامت نداد
‫فکر نکنم بتونی از پسش بر بیای
‫جدی؟
‫فقط ببین که چطوری ‫ با مخفی‌کاری‌هام دزدی می‌کنم
‫برو. ‫«توفان آتش» در حالت آماده باش.
‫غلت نامرئی
‫ایول، رسیدم به... ‫اوه، تو آلتو نیستی
‫نخیر
‫خیلی‌خب
‫باشه
‫ویجیت؟ ‫ویجیت کجاس؟
‫میگن نقشه‌خون نیستم؟ ‫من یه نقشه‌خون ماهرم
‫فوق‌العادم. احتمالاً جزو بهترین‌هام. ‫بهترین جهان.
‫اینجا کجاس؟
‫پنه‌لوپه!
‫بیتلیگ!
‫آلتو! کِـ-کنین. ‫کِـ-کرمیت.
‫کوین
‫جودی!
‫چطوری ۶۰ هزارنفر رو گم کردم
‫مصالح بهتر از شِن برای این کار نیست، فاربا؟
‫نه. ‫بِکَن.
‫مانسا موسی، ‫یه گروه از این افراد عجیب
‫وسط کاروان‌مون پیدا کردیم
‫اون داشت ادای یه شتر رو در میورد
‫چی؟
‫این یکی هم داشت ازمون دزدی می‌کرد
‫سارقن؟
‫مانسا می‌خواد بدونه که ‫این‌ها سارقن یا نه
‫نه. سارق نیستن. ‫آخه نگاه‌شون کن.
‫خب... اگه بعضی‌ها به دستورات عمل می‌کردن ‫می‌تونستیم سارق باشیم
‫البته می‌خواست یه کیسه از ‫ آتش‌زن‌های فوری رو بدزده
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫یه کیسه از سرگین شتر
‫بیخیال بابا
‫پس سارق نیستن. ‫پس یعنی می‌خوان فقط شب رو گرم بمونن؟
‫مانسا میگـه که اونا ‫یه مشت‌ بدبخت‌بیچاره‌ن که دنبال آسایشن
‫«یه مشت احمق فقیر و ناراحت ‫که سردشونـه»
‫باشه اما همچین چیزی نگفت
‫به‌خاطر زحمات‌شون ‫یه‌چیزی بهشون بدین
‫- نه، نه ‫- بهشون طلا اعطا کنین
‫- اگه خودتون اصرار دارین ‫- چی؟
‫بیاین طلا بردارین
‫- خدایا ‫- خدایا
‫ممنون
‫نگاه کن
‫مانسا موسی واقعاً به همون اندازه‌ای که ‫میگن، حکیم و دست‌ودل‌بازه
‫باعث افتخاره
‫باورم نمیشه که تونستیم ‫ثروتمندترین فرد تاریخ رو ببینیم
‫هی. چی گفتی؟ ‫پسره چی گفت؟
‫مانسا مایله تا پسر جوان ‫حرفی که زد رو کلمه به کمله تکرار کنه
‫نه، نه، نه. ‫حرفاش درمورد ثروتمندترین و اینا.
‫بعضی‌ها میگن که شما حتی از ‫جف بزوس آمازون هم ثروتمندترین
‫ثروتمندتر از جف بزوس کبیر آمازون. ‫اون کیـه؟
‫مانسا از جف بزوس کبیر آمازون هم ثروتمندتره
‫و ما هیچ اطلاعی نداریم که ‫اون کیـه
‫پس تو دقیقاً‌ همون حرفا رو می‌زنی، ‫فقط تجملاتی‌تر، درستـه؟
‫ایشون بالا کویاته هستن، ‫گریوی من
‫من بالا کویاته هستم
‫سخنور، معلم، مشاور و ‫از همه مهم‌تر، تاریخ‌دان
‫وای. ‫خود من هم یه تاریخ‌دان تازه‌کارم.
‫اوه
‫اسمت چیـه و ‫اهل کجایی پسرجان؟
‫اسم و مکان تولد
‫من کوینم و ‫اهل انگلستانم
‫انگلستان؟ ‫همونجا که طاعون داره؟
‫اونجا اصلاً امن هست؟ ‫شنیدم اصلاً خودتون رو نمی‌شورین
‫مانسا میگـه که شنیده که انگلستان ‫جای قشنگیـه
‫من خودم رو می‌شورم. ‫مامانم مجبورم می‌کنـه.
‫مجبورم می‌کرد
‫شنیدم که شما توی انگلستان ‫گوشت گاوتون رو می‌جوشونین
‫و بدون ادویه می‌خورینش
‫درستـه
‫اَیی. ‫چقدر عقب‌مانده.
‫توهین نباشه.
‫قصد توهین ندارم اما اَیی
‫- اَیی. مانسا میگه که «اَیی» ‫- اَیی
‫اَیی
‫نه، نه، نه. ‫چیزی نیست بالا.
‫فقط جلوی غریبه‌ها باید حرفم رو تکرار کنی
‫نه جلوی دوستان
‫یعنی من دوست شمام؟
‫معلومه، کِل... ‫کوین
‫فردا، باهامون میای تا با همدیگه ‫سلطان قاهره رو ملاقات کنیم؟
‫آره!
‫- آره. گفت آره. گفت آره ‫- آره. آره
‫- گفت آره. گفت آره ‫- خوبـه. خوبـه. دل تو دلم نیست
‫قبل از رفتن‌مون هم
‫باید کلی داستان جذاب دیگه ‫برای تمام کاروان تعریف کنی
‫- اوه، خوب به چیزی که گفتین فکر کنین ‫- همه‌مون قصه بلدیم
‫نه تو... ‫تو باید ساکت باشی
‫- به اونا طلاهاشون رو دادی؟ ‫- بله
‫از اینجا ببرشون، ‫از اینجا ببرشون
‫- به طلاهاشون رسیدن ‫- راه بیفتین
‫اسمت هم خیلی جالبـه. ‫چطوری تلفظش می‌کنی؟
‫- یه بار دیگه بگو ‫- کوین
‫کِـ... کِـ...
‫- کوین ‫- کِـ-فین. کِـ-فین
‫اینطوری، کِو-ین
‫فکر کنم یاد گرفتم
‫کلوین
‫کِو-ین
‫یاد می‌گیریم، ‫نگران نباش
‫جودی گم شده
‫سوزان مُرده
‫من گم شدم
‫ممکنه بزودی هم بمیرم
‫نقشه‌خون خیلی خوبی نیستم
‫ستاره‌ها
‫کلیدِ کار، ستاره‌ها و سیاره‌هان
‫نقشه فقط بخشی از اطلاعات رو نگه می‌داره
‫فواصل زمانی توی آسمون ‫رمزگذاری شدن
‫وای!
‫اون تروآس. ‫اون چینِ قرن نوزدهمـه.
‫اون قرن بیستمـه. ‫اون هم قرن هشتمـه.
‫پورتال‌ها با هم توی تناقض نیستن
‫به‌خاطر تقارن بی‌همتای جهان اینطوری شدن
‫نقشه تموم اطلاعات رو توی خودش نگه می‌داره
‫که با ماهیت بی‌پایان هستی ‫ بهش دست پیدا کرده!
‫ستاره‌ها که توی چندین صورت فلکی‌ان
‫به نقاط مختلف زمان متصل میشن
‫حلش کردم!
‫خدای من! ‫ای خدا
‫مداد می‌خوام
‫مداد می‌خوام تا یادداشتش کنم
‫بهم مداد بده. ‫مداد می‌خوام.
‫و اینطوری بود که ‫از پادشاهی تبعید شدن
‫و خانواده‌ی شاهزاده تحقیرشون کرد
‫برای همین شاهزاده چندین کیلومتر
‫در اقیانوس‌ها سفر کرد تا ‫در سرزمین شاهدخت، کنارش باشه
‫چه حکایت زیبایی از آدم‌های مختلف ‫توی جاهای مختلفی که
‫همدیگه رو پیدا کردن
‫امیدوارم که اوضاع برای مگان و هری ‫خوب پیش بره
‫بگو ببینم، نظر بقیه‌ی زن‌های شاهزاده ‫درمورد مگان چیـه؟
‫هری فقط یه زن داره...
‫هان؟
‫...و زنش دوتا شوهر داشته
‫کوین، تو جالب‌ترین کسی هستی که ‫تاحالا به چشم دیدم
‫نه... ‫جدی میگی؟
‫آره. ‫جدی میگم.
‫خیلی‌ها...
‫بعضی‌ از نزدیکانم فکر می‌کنن که ‫آدم خسته‌کننده‌ای‌ام
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- اصلاً ‫- اصلاً
‫- کوین، تو خیلی خردمندی ‫- کوین
‫خردمند
‫نقشه کجاس؟ ‫نقشه رو گم کردم...
‫هیچی. ‫برو که رفتیم.
‫لعنت بهش، ‫هنوز اینجام
‫تف بهش. ‫خب دیگه.
‫اوه
‫اون چی بود قرار بود یادم باشه؟
مغزت رو کار بنداز
‫بیتلیگ
‫بله فاربا؟
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره فاربا، ‫هرچی که می‌خوای
‫ببین... یه کسی هست که ‫خیلی خیلی ازش خوشم میاد
‫خب؟
‫با همدیگه سفر می‌کنیم... ‫با همدیگه غذا می‌خوریم،
‫اما جرات نمی‌کنم که ‫درمورد احساسم بهش بگم
‫فاربا، من یه چیزی درمورد این قضیه می‌دونم
‫من دوستی دارم که این دوستم ‫یه دوستی داره
‫و اون هیچوقت به این دوستش ‫احساسش رو درمورد دوستش نگفت
‫و حالا دوستم شاید دیگه هیچوقت نتونه ‫این دوست‌مون رو ببینه
‫باید بهم قول بدی فاربا
‫اشتباهی که دوست من کرد رو نکن
‫این که به دوستش، حسی که ‫ درمورد این دوست‌مون داشت رو نگفت
‫باید بهش بگی که ‫چه حسی درموردش داری، خب؟
‫اگه نگی، تا آخر عمر پشیمون میشی فاربا
‫حق با توئـه بیتلیگ
‫- تصمیمم رو گرفتم ‫- جدی؟
‫به ملکه ایناری میگم که ‫چقدر عاشقشم
‫وای
‫تو عاشق ملکه ایناری‌ای؟
‫- آره ‫- زن مانسا موسی؟
‫فاربا، ‫راستش خیلی مطمئن نیستم
‫اما همونطوریـه که گفتی، بیتلیگ
‫اگه عشقم رو بهش اعتراف نکنم ‫تا آخر عمرم پشیمون می‌مونم
‫آره، اما اگه بدن سرت رو قطع کنن آخر عمرت همین نزدیکی‌هاست
‫ای وای بیتلیگ، ‫تو چی‌کار کردی؟
‫به قاهره خوش اومدی کوین
‫به شهر تمامی‌ شهره‌ها خوش اومدی
‫وای
‫همین حالا دزدیدمش
‫- اوه ‫- پولش رو ندادم
‫می‌خوای بری دزدی؟
‫- لازم نیست ‫- بیخیال، تو که عاشق دزدیدنی
‫دیگه عاشق چیزی نیستم
‫نیستم
‫پس بقیه سارق‌ها چی میشن؟ ‫آخه ما که نمی‌دونیم بیتلیگ کجاس
‫جودی ممکنـه هرجایی باشه. ‫ویجیت هم گم شده.
‫آره، درستـه
‫البته نه که ویجیت از جودی یا ‫بیتلیگ مهم‌تر باشه
‫اما نقشه دست اونـه
‫و اگه پیداش نکنیم ‫تا ابد اینجا گیر میفتیم
‫آره، ‫خب که چی؟
‫- خب که چی؟ ‫- آره
‫آب
‫آب می‌خوام
‫اوه
‫چه سراب کوچول مچولویی
‫عمراً اگه گول بخورم
‫نمی‌خورمت
‫اوه، رد پا هم که هست
‫پس میریم به دیدن سلطان
‫آره، بریم
‫ببخشید!
‫میشه چندلحظه کوین رو ازتون بگیرم؟
‫آره اما فقط چند لحظه
‫مانسا میگه که می‌تونی ببریش ‫اما زود برش گردون. دل‌مون براش تنگ میشه.
‫بهش بگین «ممنون»
‫من واسه تو کار نمی‌کنم
‫چیشده؟
‫پنه‌لوپه حالش خوب نیست و ‫نمی‌دونم چی‌کار کنم
‫انگار هدفش رو گم کرده
‫اوه
‫چی می‌خوای؟
‫اومدی تا حرفه‌ی شکست‌خورده‌م رو مخسره کنی؟
‫نه، اومدم ببینم حالت چطوره
‫سارق‌ها گفتن ناراحتی
‫خب، درست میگن
‫راستی نمی‌تونیم ببریمت خونه‌ت. ‫نقشه و چهار نفر رو گم کردیم.
‫اوه، سه نفر
‫اینقدر بهم طلا نده
‫- اوضاع بی‌ریختـه ‫- واقعاً بی‌ریختـه
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫یه فکری دارم. ‫اما اول باید سلطان رو ببینم.
‫همم
‫خوش آمدید
‫و حالا طبق سنت همیشگی
‫مانسا موسی به نشانه‌ی احترام ‫در برابر سلطان زانو می‌زنن
‫نمی‌زنم
‫در حال حاضر ممکن نیست
‫زانوهاشون مشکلی دارن؟
‫من مانسا موسی هستم و ‫زانوهام خیلی هم سالمـن
‫من زانو نمی‌زنم. ‫اونـه که باید زانو بزنـه.
‫اول شما
‫من زانو نمی‌زنم. اون باید بزنـه. ‫رئیس منم.
‫- صد در صد ‫- اینجا کاخ منـه
‫- هرچی شما بگین. بله ‫- بهش بگو
‫مانسا حاضر میشن تا جلوی سلطان زانو بزنن؟
‫بعدش هم سلطان جلوی مانسا زانو می‌زنن
‫می‌خوای مانسا قبل از سلطان ‫جلوی سلطان زانو بزنـه؟
‫مانسا جلوی سلطان زانو می‌زنـه
‫سلطان هم بعد از مانسا ‫جلوی مانسا زانو می‌زنه
‫مانسا جلوی سلطان زانو می‌زنه
‫اما قبل از سلطان ‫جلوی سلطان زانو نمی‌زنـه؟
‫نه، نه، به حرفایی که از ‫دهنم خارج میشه گوش کن
‫- نه، به حرفایی که از دهنم... ‫- اینجا دربار منـه
‫این‌ها هم یاقوت‌های منن
‫این‌ها هم جنگجوهای منن
‫خب؟
‫بله، می‌بینم‌شون. ‫بله... یاقوت‌های زیبایی هم هستن.
‫کلی از اونا داری و ‫سربازها هم به‌نظر سرسخت و قوی میان
‫وای، نگاش کن
‫با این حال، من اول زانو نمی‌زنم ‫چون من یه مانسا ام
‫یعنی پادشاه، ‫که یعنی از سلطان‌ بالاتره
‫ممکن نیست
‫مانساها خارج از قلمروشون ‫قدرت کمتری دارن
‫اینطوری نیست
‫دقیقاً همینطوریـه
‫بذار قوانین رو بررسی کنم
‫اوه!
‫- اینطوری نیست ‫- تو دستت که چیزی نبود
‫می‌دونم چون همه قانون رو بلدن
‫اینجا من قانون تعیین می‌کنم و ‫اگه چیز عوض نشه،
‫اوضاع خیلی جدی میشه
‫این کار رو نمی‌کنن!
‫هرچقدر که خواستین تهدید کنین ‫اما این کار رو نمی‌کنن!
‫- من زانو می‌زنم ‫- این کار رو می‌کنن!
‫به احترام خداوند...
‫و همزمان با شما
‫می‌تونه همچین کاری کنه؟ ‫اجازه داره؟
‫به‌لحاظ قانونی گیرتون انداخت
‫شرمنده
‫خیلی‌خب
‫همزمان زانو می‌زنیم،
‫به احترام خداوند
‫- خوبـه ‫- با همدیگه
‫من هم همین رو گفتم. ‫همزمان یعنی با همدیگه.
‫- کلکی تو کار نباشه ‫- کلکی تو کار نباشه
‫وقت ندارم. ‫تا سه می‌شماریم.
‫یک...
‫دو...
‫سه
‫من میرم پایین‌‌تر
‫- من هم می‌تونم برم پایین‌تر ‫- تو می‌تونی بمونی، من برم پایین‌تر
‫نه، من هم میرم پایین‌تر
‫نمی‌تونی از من پایین‌تر بری
‫خب از زمین که پایین‌تر نمی‌تونی بری
‫سلطان به احترام خداوند ‫تا ‌پایین‌ترین حد ممکن تعظیم کرد
‫بله، بله،‌ بله. ‫طلا برای همه.
‫و... و... یاقوت‌ هم برای بعضی‌هاتون
‫دوستات واقعاً قراره که ‫فریب این نقشه‌ی کاملاً تابلو رو بخورن و
‫- عصام رو بدزدن؟ ‫- بله
‫اون‌وقت فکر می‌کنن که ‫استادای دزدی‌ان؟
‫- بله ‫- بعد هم می‌گیریم‌شون و سرشون رو می‌بریم
‫- نه ‫- نه، ما سر دزدها رو قطع می‌کنیم
‫مانع موثریـه. ‫باعث میشه دیگه این کار رو نکنن.
‫میشه لطفاً سرشون رو قطع نکنین؟
‫هرچی تو بگی کوین
‫اوه
‫سرباز، اسب رو می‌زنـه
‫حرکت خوبی بود کوین
‫از بابام یاد گرفتم
‫درواقع از کامپیوتر یاد گرفتم ‫اما بابام برنامه‌ش رو نصب کرد
‫خیلی‌خب بچه‌ها
‫کارتون رو بکنین
‫این بازی واقعاً آدم رو درگیر می‌کنـه
‫اگه یکی بیاد و عصای باارزشم رو بدزده ‫اصلاً متوجه نمیشم
‫بذار ببینم
‫این حرکت رو می‌زنم
‫همم
‫مانسای کبیر، ‫ما دیگه داریم میریم
‫اوه. بله.
‫کوین، تو هم باهامون میای؟
‫اوم...
‫کوین، اگه بری خیلی ناراحت میشیم
‫اگه دلت می‌خواد، می‌تونی باهامون بیای و ‫داستان‌های بیشتری رو برامون تعریف کنی
‫جداً؟ وای... ‫تصمیم سختیـه
‫کوین، پس اون کارت چی میشه؟ ‫همون قضیه نجات دادنت...
‫کوین، تو توی سفر دیگه‌ای بودی؟
‫خب، داشتم تلاش می‌کردم تا ‫پدرمادرم رو نجات بدم
‫پدرمادرت؟
‫ما فکر می‌کردیم تو یه یتیم از ‫انگلستان فقیری
‫یه‌جورایی هم هستم
‫پدرمادرت توی دردسرن؟
‫آره،‌ اما اصلاً نمی‌دونم که ‫می‌تونم نجات‌شون بدم یا نه
‫اما شماها ازم قدردانی می‌کنین
‫آره اما تو هم اینقدر قدران‌شونـی که ‫بخوای بهشون کمک کنی
‫کوین، تو... ‫باید بری
‫اما شماها خیلی باهام خوش‌رفتاری کردین
‫شاید هدف من اینـه که ‫براتون قصه بگم
‫نه، نه کوین. ‫قصه گفتن کار توئـه.
‫هدفت نجات دادن پدرمادرتـه
‫دلم برای قصه‌های تاریخیت تنگ میشه
‫کوین...
‫مانسا میگه که...
‫باید بریم. ‫تو که نزدیدیش.
‫اوه
‫کوین، کوین. ‫این رو بگیر.
‫ممنون
‫وای، ‫چه قشنگن
‫- ممنون ‫- اجازه هست؟
‫لطفاً به مهره‌های شطرنجم دست نزن. ‫مال تو نیستن.
‫هی، بجنبین!
‫خیلی‌خب. ‫باید بریم.
‫- اوه ‫- بهش دست نزن. بهش دست نزن
‫- دیگه فرصتت رو از دست دادی ‫- نه، نمی‌خوام...
‫کوین... ‫بیا بریم
‫بریم کوین
‫اوه
‫خب واسه چی عصا رو ندزدیدی؟
‫چون خوشحال بودم
‫چون می‌دونستی که اگه می‌خواستی ‫می‌تونستی عصا رو بدزدی؟
‫نه، چون می‌دونستم که همش زیر سر توئـه
‫چی؟ من؟ ‫نه بابا
‫نه، خوشحال بودم که دوستی داشتم
‫که حاضره همچین کاری برام بکنه تا ‫فقط احساس ارزشمند بودن داشته باشم
‫و خوشحالم که باهامون اومدی ‫با این که می‌دونم می‌خواستی بمونی
‫و به‌خاطر این هم خوشحالم که ‫یاقوت‌های سلطان رو
‫وقتی که داشتن سر زانو زدن بحث می‌کردن ‫دزدیدیم
‫چی؟
‫- من میرم پایین‌تر ‫- نه، من می‌تونم برم پایین‌تر
‫- شما همونجا بمونین. من میرم پایین‌تر ‫- نه، من هم میرم پایین‌تر
‫سلطان به احترام خداوند ‫تا ‌پایین‌ترین حد ممکن تعظیم کرد
‫این کار اشتباهیـه
‫خب می‌خواستی حس بهتری داشته باشم و ‫الان هم دارم
‫- یاقوت‌ها رو دارم. مگه نه بیتلیگ؟ ‫- همم؟
‫- نه، جودی دیگه اینجا نیست ‫- نه، یاقوت‌ها رو میگم
‫یاقوت‌هایی رو میگم که ‫از سلطان دزدیدیم
‫و بعد گذاشتی‌شون تو اون کیف بی‌انتها
‫خب چرا میگی توی کیف بی‌انتها؟
‫خب حالا تو اون کیف هستن یا نه؟
‫خب، کیف بی‌انتها کیفیـه که انتهاش سوراخـه دیگه
‫چی؟
‫همیشه واسم سوال شده بود که چرا ‫بهم میگی همه‌چی رو بذارم تو کیف بی‌انتها
‫- باید برگردیم ‫- نه، نه، نمی‌تونیم
‫وقت نداریم
‫- خب از این وقتی که میگی، چقدرش رو داریم؟ ‫- هیچی
‫این پورتال یه مورد غیرمعمولی داره
‫یعنی چی؟
‫- می‌دونم کجا میره ‫- اوه
‫و جاییـه که ما میریم
‫- اوه ‫- و پیچ در پیچـه
‫- خیلی‌خب ‫- یا لاکردار
‫بچه‌ها، گوش کنین
‫«او با ۶۰‌هزار و ۵ نفر ‫راهی سفر حجش به مکه شد»
‫آره، یه بار این رو گفتی کوین
‫خواب‌مون گرفت!
‫خیلی‌خب. ‫ایشالا که جودی پیدامون می‌کنـه.
‫نه
‫تعداد آدم‌ها عوض شده. ‫ما یه چیزی رو عوض کردیم.
‫پنج نفر بیشتر شدن. ‫یعنی ما.
‫ما می‌تونیم اتفاقاتی رو که ‫قبلاً افتادن تغییر بدیم
‫اوه! ‫چی؟
‫اوه...
‫«خدای عزیز، میشه دوباره بتونم راه برم؟»
‫نه، نمی‌تونم کمک کنم... ‫چطوری آخه این کار رو بکنم؟
‫نمی‌دونم
‫خواسته‌ی این دعاها خیلی زیاده. ‫مگه نه؟
‫«خدای عزیز، من تمام سال پسر خوبی بودم
‫میشه برام دوچرخه بگیری؟» ‫اشتباه گرفتی
‫- بفرستش واسه بابا نوئل ‫- باشه، می‌فرستم
‫دست سوم دندون‌ها
‫دست سوم؟ ‫مگه دو دست دندون بس نبودن؟
‫- آره ‫- دست سوم
‫دنبال چی‌ان؟ ‫دندونای دوران نوجوانی؟
‫دندونای... ‫دوره نوجوانی
‫- اوه، آره ‫- دقیقاً
‫دندونای دوران نوجوانی
‫دندونای دوران نوجوانی. ‫نه، نه، نه
‫اصلاً‌ حالا که اینطور شد جسپر...
‫اگه من می‌تونستم دعا کنم...
‫...به خودم دعا می‌کردم و ‫می‌گفتم
‫«منِ عزیز، ‫میشه لطفاً نقشه‌م بهم برگرده؟ آمین»
‫خب یه امتحانی بکن
‫خیلی‌خب
‫منِ عزیز، ‫میشه لطفاً نقشه‌م بهم برگرده؟
‫آمین
‫وایسا
‫وایسا،‌ وایسا، وایسا
‫نشنیدم
‫ارزش امتحان کردنش رو داشت
‫خب. حداقل می‌دونیم که ‫نقشه کجا رفته...
‫چون یکی‌شون رو گرفتم