چیزی نیست.‏ مایکل دیگه نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.‏
‏« افعی اسکس »‏
بابت فقدان‌تون متأسفم.‏
‏- هرکاری داشتین به ما بگین.‏ ‏- ممنونم.‏
خیلی متأسفم.‏
وقت خونه رفتنه؟‏
می‌ریم «آلدوینتر».‏ استلا گفت یه کلبۀ اجاره‌ای اونجا هست.‏
چی؟
کورا، دیدی که یه دختر توی دست‌های خواهرش غسل داده شد.‏
‏- چرا می‌خوای برگردی اونجا؟ ‏- باید بدونم اونجا چه‌خبره.‏
تو هم می‌خوای توی اسکس بمونی، مگه نه؟
نه، از هوای تازه متنفرم.‏
شاید توی کلبه بهمون خوش گذشت.‏
منم می‌رم خونه وسایلت رو میارم.‏
کتاب شرلوک هم می‌خرم برات.‏
کرایه قطار هم لازم دارم.‏
البته. اگر هم باز پول لازمت شد...‏
‏- خوشحال می‌شم که...‏ ‏- خودم از پس خودم برمیام.‏
برگرد به لندن.‏
ببخشید، لوک. نمی‌تونم.‏
الان شوکه‌ای.‏
وقتی برگردی لندن،‏ دوباره خودت می‌شی.‏
‏- الان خودمم.‏ ‏- نه، باور کن. من می‌دونم مشکلت چیه.‏
‏- مشکل؟ ‏- آره.‏
اضطراب زنانه. جبر ناخود آگاه برای بازگشت به صحنۀ آسیب.‏
‏- دارم به خودم کمک می‌کنم.‏ ‏- منظورت چیه؟
اینجوری می‌تونم با مردم حرف بزنم.‏ بهشون یه توضیح منطقی ارائه کنم.‏
می‌خوای نظریۀ پلسیوسورت رو بهشون بگی؟ الان؟
کورا، یه دختر جوون مرده.‏
‏- از نظر من...‏ ‏- چی؟ همۀ تفکراتم رو بذارم کنار؟
خودت همچین کاری نمی‌کنی.‏
‏- من یه دکتر قابل‌ام.‏ ‏- منم مریضت نیستم.‏
برام نامه می‌نویسی؟
معلومه می‌نویسم.‏
‏- بریم ایستگاه قطار.‏ ‏- بله، قربان.‏
کوچیکه.‏
از مسافرخونه بزرگ‌تره.‏ یه اتاق واسه خودت داری.‏
توی لندن هم اتاق داشتم.‏
چطوره؟
از نظرتون ارزش خوندن داره؟
البته.‏
اینو گوش کنین.‏
‏«هرآنچه منسجم، معدوم.‏ هرآنچه مقدس، کفرآمیز.‏»‏
شکسپیر؟
کارل مارکس.‏
گمونم کتاب «مانیفست حزب کمونیست» باشه.‏
چی شد که انقدر...‏
رادیکال (افراطی) شدین؟
من توی «بتنال گرین» به‌دنیا اومدم.‏
آدم وقتی تمام چیزهای اطرافش شکسته باشه،‏ می‌ره دنبال تفکرات جدید.‏
چی شده که کورا توی خونه با یه سوسیالیسم متعصب کنار اومده؟
من و اون خیلی هم متفاوت نیستیم.‏
توی خونۀ اشرافی‌ش.‏
اون از شوهرش بهش رسید.‏
‏- همراه جواهراتش؟ ‏- هیچ‌کدوم رو نگه نداشت.‏
پس باهاش صمیمی هستی؟
بله، می‌شه اینطور گفت.‏
‏- به تو اعتماد می‌کنه؟ ‏- بعضاً.‏
درمورد مسائل قلبی؟
خب، منظورم اینه که...‏
‏- به‌نظرت...‏ ‏- به‌نظرت مدت زیادی توی اسکس بمونه؟
نمی‌دونم.‏
کورا از اینجا به بعد هرکاری بخواد می‌کنه.‏
‏- واقعاً؟ ‏- درست مثل خود شما، البته، دکتر گرت.‏
اوه. کجا پیداش کردی؟
همین بیرون. می‌شه پیشم بمونه؟
فقط تا وقتی بفهمیم واسه کیه.‏
دیگه بیرون چی دیدی؟
یه عالمه آدم که سیاه پوشیده بودن.‏
‏- هنری.‏ ‏- شنیدی چی می‌گن؟
نه.‏
گریسی به‌خاطر گناهانش کشته شد.‏
نه، هنری، نه.‏
نه، اون غرق شد. خب؟
همش حادثه بود. یه حادثۀ متأثرکننده.‏
الان دیگه خدا مراقبشه.‏
ما هم باید مراقب نائومی باشیم.‏
چه کاری از من برمیاد؟
برات آهنگ بخونم؟
‏- بذار برات آهنگ بخونم.‏ ‏- باشه.‏
♪ قصری وجود دارد به میان جنگل بلوط ♪
♪ زنگ‌های بهشتی طنین انداز در گوش من ♪
♪ قصر در میان اطلس‌های بنفش مبسوط ♪
♪ تختی وجود دارد به میان قصر ♪
♪ زنگ‌های بهشتی طنین انداز در گوش من ♪
♪ تخت با مخمل‌های قرمز در حصر ♪
♪ می‌جوشد چشمه‌ای به زیر تخت ♪
عذر می‌خوام.‏
♪ از یکی آب جوشد ♪
♪ از دیگری خون ♪
♪ از یکی آب جوشد...‏ ♪
خانم سیبورن.‏
‏- کورا.‏ ‏- فقط برای ادای احترام اومدم.‏
عذر می‌خوام اگه بقیه رو ناراحت کردم.‏
امـم...‏
من و استلا، فکر نمی‌کردیم برگردی.‏
خب، گفتم شاید بتونم کمک کنم.‏ رفتار درست از خودم نشون بدم.‏
‏- چطور؟ ‏- براشون اتفاق رو توضیح بدم.‏
نه، واسه اون افعی اومدی.‏
بهتره برم.‏ فرنکی داره وسایل رو می‌چینه.‏
من همراهی‌تون می‌کنم.‏
واسه دردسر درست کردن نیومدم، ویل.‏
ولی می‌خوای این اطراف سرک بکشی، از مردم سؤال بپرسی.‏
بدم نمیاد.‏
مردم ترسیدن،‏ باید محتاط باشی.‏
بله، البته.‏
ولی استلا خیلی دلش می‌خواد تو رو ببینه.‏
وقتی مستقر شدی یه سر بهمون می‌زنی؟
بله، خوشحال می‌شم.‏
امیدوارم با اومدن من مخالفت نکنی.‏
خب، برای درک واقعیت اومدی،‏ می‌خوای حقیقت رو پیدا کنی.‏
من مخالفت نمی‌کنم.‏
خدمتکارتون بیدار می‌مونه تا حواسش به شما باشه؟
من خودم خدمتکارم.‏
‏- البته. منو ببخشین.‏ ‏- شوخی کردم، اسپنسر.‏
مورین، چی شده؟
توی زرادخانه انفجار شده.‏
گمونم یکی از مصدوم‌ها دچار پارگی برون شامه شده.‏
‏- جوونه؟ ‏- بله. خیلی هم قوی.‏
زودباش.‏
دوباره شروع شد.‏
ممکنه یه لطفی به من بکنین؟
حالش خوب می‌شه، دکتر.‏ می‌بینین، اصلاً خون‌ریزی نداره.‏
گمون می‌کنم کنار قلب برادرتون پاره شده باشه.‏
داره خون‌ریزی می‌کنه...‏
از داخل. خیلی هم شدید.‏
باید فوراً جراحی بشه.‏
روی قلبش؟ مشکلی پیش نمیاد؟
می‌خوام باهاتون صادق باشم.‏ دفعه قبل مریض زیر دستم فوت کرد.‏
ولی توی پزشکی هرچیزی یه بار اولی داره...‏
و برادرتون اگه جراحی نشه تا صبح بیشتر زنده نمی‌مونه.‏
تنها راه همینه.‏
ماسک رو آماده کن.‏
بهتره بیرون منتظر باشین.‏ دوستم کنارتون می‌مونه.‏
لطفاً، تمام تلاش‌تون رو بکنین.‏
بریم.‏
زیباست.‏
کسی رو نداری که بهش خبر بدم؟ خانواده؟
من و نِو یک‌ساله از هند مهاجرت کردیم.‏
اینجا هیچ آشنایی نداریم.‏
چی شد به لندن اومدی؟
با یه خانوادۀ بریتانیایی اومدیم.‏
من دایه‌شون بودم و نِو هم معلم‌شون.‏
ولی وقتی اومدیم اینجا نظرشون عوض شد.‏
ما رو ول کردن.‏
متأسفم.‏
قیچی.‏
گیره.‏
آماده‌ای؟
سوزن.‏
گاز.‏
قیچی.‏
زخم بسته شد. فعلاً.‏ بیا سینه‌ش رو ببندیم.‏
باید صبر کنیم تا به‌هوش بیاد.‏
حتماً زخم دوباره باز شده.‏
بهش زمان بده.‏
داره به‌هوش میاد.‏
لوک.‏
خیلی خوب پیش رفت.‏ همه‌چی مرتبه، آروم باش.‏
سلام، نِو.‏
کنار سینت پاول بودم...‏
به این فکر می‌کردم،‏ گنبد چه‌جوری سرپا وایستاده.‏
لطفاً منو ببخشین،‏ باید برم دنبال آقای گرت.‏
لوک؟
لوک.‏
چی‌کار می‌کنی؟
گفتم ممکنه... نمی‌دونستم.‏
یه ثانیه هم بهت شک نکردم.‏
سلام.‏
بیا داخل.‏
اینو براتون آوردم.‏
ممنون.‏
ببخشید اگه دیروز مزاحم‌تون شدم.‏ خواستم بهتون تسلیت بگم.‏
همین اطراف یه کلبه گرفتم،‏ کمکی بود در خدمت هستم.‏
بابت فقدان‌تون متأسفم.‏
شوهر خودم تازگی فوت کرد، ولی...‏
از دست‌دادن دخترتون...‏
حق با شماست. عادی نیست.‏
‏- به‌نظرتون واقعاً موجودی این اطراف هست؟ ‏- به‌نظرم بهتره بری.‏
اون مرغی که پسرتون پیدا کرده...‏ واسه کراکنل پیره.‏
پشت مرداب.‏
ممنون.‏
‏- ظهر بخیر، خانم سیبورن.‏ ‏- سلام.‏
‏- چرا می‌رین پیش کراکنل؟ ‏- مرغش رو آوردیم.‏
مراقب باشین.‏
منظورتون چیه؟
اون کلیسا نمی‌ره.‏
ما هم کلیسا نمی‌ریم.‏
سلام.‏
آقای کراکنل؟
سلام.‏
تازه‌واردهای عشق افعی.‏
اونم که مرغ منه.‏
ببخشید. امیدوارم فکر نکنین دزدیده شده.‏
یه جونور دزدیده؟
معتقدین یه موجودی این اطراف هست؟
واسه من دیگه معتقد بودن یا نبودن معنی نداره.‏‏
‏- بذارش توی قفس.‏ ‏- یعنی مدرک دارین؟
منظورم اینه،‏ کسی که به خدا اعتقاد نداره...‏
به شیطان هم نمی‌تونه اعتقاد داشته باشه.‏
پس چه بلایی سر گریسی بکنس اومد؟
هرسال یه نفر توی مرداب می‌میره.‏
با جریان آب کشیده می‌شه.‏
تا به حال اینجا یه چیز غیرعادی ندیدین؟ مثلاً یه موجود دریایی؟
نه هنوز. مارماهی، فوک.‏
ولی هیولا نه.‏
ببخشید، آقای کراکنل.‏
اسم اینا چیه؟
گاگ و ماگاگ.‏
محض شوخی.‏
می‌خوای بهشون غذا بدی، پسر؟
بفرما.‏
‏- ممنون.‏ ‏- خواهش می‌کنم.‏
‏«صـاحب»‏
می‌شه یه چیزی بهت بگم، پدر؟
معلومه می‌شه.‏
من افعی رو دیدم.‏
مطمئنی؟
تازگی شب‌ها هم می‌بینمش.‏
انگار توی سایه منتظر منه.‏
‏- نه، نائومی.‏ ‏- راست می‌گم.‏
حسش می‌کنم.‏
فقط...‏
شب‌ها ترس به آدم غلبه می‌کنه.‏
‏- سلام، استلا.‏ ‏- سلام.‏
سلام.‏
از دیدنت خوشحالم.‏
حال‌تون چطوره؟ بچه‌ها چطورن؟
هنوز یه‌ذره ترسیدن.‏
بفرمایین.‏
کورا. فرنکی.‏
چی‌کار می‌کنی؟
‏- درس می‌خونم. مسخره‌ست.‏ ‏- دست‌کم تو می‌تونی درس بخونی.‏
دخترها درس نمی‌خونن؟
همۀ ما واسه درک دنیا باید بریم دنبال علم و دانش.‏
می‌تونی بهمون درس بدی؟ به همه بگی چرا اینجایی؟
خیلی خوشحال می‌شم.‏ می‌تونم فسیل‌هام هم بیارم.‏
‏- اگر از نظر شما اشکالی نداره.‏ ‏- من که اشکالی نمی‌بینم.‏
‏- از ویل می‌خوام ترتیبش رو بده.‏‏ ‏- ویل کجاست، راستی؟
توی اتاق مطالعه.‏
می‌رم یه سلامی بکنم.‏
اوه. امـم...‏
خانم سیبورن.‏
کورا. من...‏
فکر نمی‌کردم یه کشیش انقدر اهل مطالعه باشه.‏
امـم...‏
چه کوته‌فکری متعجب‌کننده‌ای.‏
اینجا چی‌کار می‌کنی، ویل؟‎
منظورت چیه؟
خب، مردی مثل تو اینجا کنار مرداب.‏
ممکنه منم همینو از تو بپرسم.‏
ببین توی پیاده‌روی صبحگاهی چی پیدا کردم.‏
نمی‌دونستم به مجموعه‌داری هم علاقه داری.‏
خب، تو منو ترغیب کردی...‏
همون اندازه که به بالا نگاه می‌کنم،‏ به پایین هم نگاه کنم.‏
چیه؟ نظری نداری؟
انگار یه‌جور خرچنگ‌ـه.‏
هوپلوپاریا یا...‏ کجا پیداش کردی؟
نزدیک صخره‌های سینت اوسیث.‏ می‌تونم یه روز ببرمت اونجا.‏
ممنون.‏
نگهش دار.‏
چند لحظه دیگه میام پیشت. فقط...‏
این یکی چیه؟
رنگش عجیبه، مگه نه؟
داریم گنج‌هامون رو به هم نشون می‌دیم.‏
اگه اشکالی نداره؟
معلومه اشکالی نداره.‏
اینو کنار رود تیمز پیدا کردم.‏
جدی؟ فکر کنم اینو از همه بیشتر دوست دارم.‏
مارتا کی برمی‌گرده؟
خیلی زود، امیدوارم.‏
‏«آقای لوک گرت موفق به انجام...‏
‏- اولین جراحی قلب...‏ ‏- می‌دونیم.‏
‏...در بیمارستان بارا واقع در لندن شده‌اند.»‏
‏«هنرنمایی آقای گرت،‏ یا به‌گفتۀ برخی، معجزۀ ایشان...‏
‏- معجزه؟ ‏- خفه شو، گرت.‏
‏...این شاهکار جراحی نباید دست‌کم گرفته شود.‏»‏
‏«نتنها ممکن است مرزهای علم پزشکی را گسترش دهد...‏»‏
اینجا چی‌کار می‌کنین؟ فکر نکنین از دیدن‌تون خوشحال نشدم.‏
خب، ممکنه آقای گرت معجزه کرده باشه.‏
اصلاً شاید خود عیسی باشه...‏
ولی هیچ مریضی بدون غذای خوب زنده نمی‌مونه.‏
من همراه‌تون میام.‏
آقای گرت داره توی افتخار غلت می‌زنه.‏ فقط من موندم تا مراجع‌ها برسم.‏
‏«برای آن دختر همان فردی بود...‏»‏
خیلی بهتر شدی.‏
ممنون، دکتر.‏
باید از آقای گرت تشکر کنی،‏ اگه تونستی ببینیش.‏
ممکنه یه نگاه کوچیک به بخیه بندازم؟
اوه...‏
‏- ممنونم.‏ ‏- به‌هرحال قرار بود نون درست کنم.‏
خیلی لطف کردین.‏
منم وقتی همسن تو بودم برادرم مریض شد. خیلی سخته.‏
پدر مادرت پیش‌تون نبودن؟
مشکلی نیست. الان خیلی گذشته. ده سال.‏
‏- الان حال برادرت خوبه؟ ‏- نه. حصبه داشت. نتونست...‏
خیلی متأسفم.‏
از خیلی جهات هم زندگی خوبی داشتم.‏
الان یه خونه و شغل خوب دارم.‏
فکر می‌کنی الان نسبت به خونه رفتن حس بهتری داره؟‏
وقتی که یه عالمه دارو بهش دادی و گفتی یه ماه استراحت کنه؟
حداقل یه ماه.‏
خب چه‌جوری اجاره خونه بدن؟
می‌گی خونه رو ازشون می‌گیرن؟
البته که نه. مطمئن باش دوباره از اول هفته بر می‌گرده سر کارش.‏
نه. نه، مارتا.‏ اینجوری بهبودش به خطر می‌افته.‏
باید بهش گوشزد بشه.‏
چی؟ اینکه نمی‌تونه به زخمش غلبه کنه؟ من بهش بگم یا خودت می‌گی؟
گمونم اگه تصمیمات بهتری می‌گرفتم...‏
الان پشت میز نشسته بودم و درمورد یه قانون جزئی بحث می‌کردم.‏
ولی واقعاً... ترجیح می‌دم وقتم رو صرف این کنم که...‏
کراکنل رو برگردونم پیش خدایی که هیچ‌وقت ترکش نکرده.‏
یا...‏
چیزی که واقعاً می‌خواستم، هدف بود،‏ نه دستاورد.‏
فرق‌شون رو می‌دونی؟
درضمن...‏
استلا نیمۀ گمشده منه.‏
خب، همین جاها پیداش کردم.‏
انگار که اینجا بعد از زلزله رانش زمین اتفاق افتاده.‏
آره. کل این منطقه بدجور خراب شد.‏
با ابزارم برمی‌گردم اینجا.‏
می‌خوای چی پیدا کنی؟
یه پیوند محسوس به گذشته.‏
از موجوداتی که قبل ما زندگی می‌کردن.‏
از چیزی که فکر می‌کنی اینجاست.‏
ممکنه.‏
ولی چطوری یه فسیل مرده می‌تونه وجود یه فسیل زنده رو تایید کنه؟
نمی‌تونه. ولی ممکنه یه‌جور سرنخ و راهنما باشه.‏
واقعاً به این حرف باور داری؟
فکر کنم آره.‏
هیچ‌وقت نفهیمدم فکر کردن و باور داشتن دقیقاً چه فرقی دارن.‏
گمونم یه روز بتونی بهم یاد بدی.‏
فکر کردم شواهد محکم رو به فرض ترجیح می‌دی.‏
علم هم مثل الهیات به رویا نیاز داره.‏
برای پیدا کردن راه توی تاریکی،‏ از نادانی به دانایی.‏
ایمان.‏
فکر می‌کنی افعی واقعیه؟
نمی‌دونم، فرنکی.‏
فکر نکنم هنوز به همۀ جواب‌ها رسیده باشیم.‏
ولی اینو به شوهرم نگو.‏
من رازنگه‌دارم.‏
منم همینطور.‏
داشتن صدف پیدا می‌کردن.‏
منم بچه که بودم این کارو می‌کردم.‏
اوه. فکر کردم از این دخترهای شهری باشی.‏
نه، تا 16 سالگی توی ساحل زندگی می‌کردم.‏
پدرم برای دیدن شوهرم منو آورد به لندن.‏
متأسفم. حتماً دلت براش تنگ شده.‏
اگه بیای به خونه‌م اولین ‌چیزی که به چشمت‌ می‌خوره...‏
یه گلدون کینتسوگی ژاپنی‌ـه.‏
یه گلدون سفالیه که شکسته و دوباره با طلا ترمیم شده.‏
قشنگه.‏
وقتی با مایکل آشنا شدم، اونو بهم داد.‏
بهم گفت می‌خواست منو بشکنه و با طلا منو ترمیم کنه.‏
بهت آسیب رسوند؟
نگاه کن.‏
با نایتزبریج یه‌ذره فرق داره، ها؟
‏- سلام. ممنون که اومدین.‏ ‏- حرفش هم نزن.‏
از دیدن‌تون خوشحالم.‏
‏- مریض چطوره؟ ‏- بهتره.‏
همونطور که گفتین،‏ هر روز زخم رو تمیز می‌کنم.‏
درد داری؟
فقط وقتی نفس می‌کشم.‏
خوبه.‏
ممنون.‏
لادانوم. هزینه لازم نیست.‏
ممنون.‏
اگه قول بدی برنگردی سر کار.‏
کارم دیگه از دست رفته.‏
چطوری می‌گذرونین؟
هر جور هست می‌گذره.‏
تا وقتی خوب بشی‏،‏ من اجاره‌ت رو پرداخت می‌کنم.‏
تو کمک بزرگی به علم پزشکی کردی.‏
‏- این کمترین کاریه که از ما برمیاد.‏ ‏- شما جون برادرم رو نجات‌ دادین.‏
لطفاً قبول کنین.‏
ما کمک نمی‌خوایم.‏
من و نِو آدم‌های تحصیل کرده‌ای هستیم که عادت داریم خودمون مشکلات‌مون رو حل کنیم.‏
‏- می‌دونم. به عنوان وام در نظرش بگیر تا وقتی که...‏ ‏- تا وقتی که چی؟
توی این زاغه گیر افتادیم داریم جعبه کبریت درست می‌کنیم.‏
‏- نمی‌بینی؟ ‏- چرا.‏
‏- واسه همین سوسیالیست شدم.‏ ‏- دردسرساز.‏
بعضی‌وقتا واسه ایجاد تغییر باید دردسر درست کنی.‏
اینم از این. همه‌چی مرتبه.‏ لادانوم دردش رو تسکین می‌ده.‏
بازم ممنونم، دکتر.‏
به یکی از جلسات‌مون بیا‏.‏ قدمت روی چشم ماست.‏
موفق باشین.‏
به کمکت نیاز دارم، اسپنسر.‏ کمک کن اوضاع رو تغییر بدم.‏
چه کاری از من برمیاد؟
می‌تونی با چارلز امبروز حرف بزنی.‏ اون منو جدی نمی‌گیره.‏
چی باید بهش بگم؟
مردم خونه‌های تمیز و اقتصادی لازم دارن.‏
باید امبروز رو متقاعد کنیم لایحۀ ساخت مسکن کشوری رو به مجلس ارائه کنه.‏
گمونم بتونم براش نامه بنویسم.‏ چیزهایی که دیدم رو تعریف کنم.‏
بذار من پیشنویس‌هاش رو انجام بدم تا تو روی نوشتۀ اصلی تمرکز کنی.‏
یا می‌تونیم ناهار بریم بیرون.‏ با هم بنویسیمش.‏
آقای امبروز عزیز،‏ امیدوارم جسارت بنده را ببخشید.‏
اخیراً فرصتی به من رسیده...‏
تا نگاهی به شرایط مسکن در حوزۀ انتخابیه شما داشته باشم.‏
و فکر می‌کنم حالا، همانطور که به قرن بیستم نزدیک می‌شویم، زمان تغییر فرا رسیده.‏
ایستگاه کالچستر!‏
مارتا.‏
اینجا چی‌کار می‌کنی؟
منم از دیدنت خوشحالم.‏ توی کتاب‌خونۀ شهر بودم.‏
‏- فرنکی کجاست؟ ‏- پیش استلا.‏
بذار اینو من بیارم.‏ کلی حرف باهات دارم.‏
‏- منم همینطور.‏ ‏- بی‌صبرانه منتظرم کلبه رو بهت نشون بدم.‏
اونجاست.‏
قشنگه.‏
ویل اونجاست.‏
وایستا.‏
سلام، کورا.‏
الان توی کتاب‌خونه بودم.‏ اون سراب نبود. بهش می‌گن...‏
‏- فاتا مورگانا.‏ ‏- از کجا فهمیدی؟
توی یکی از کتاب‌هام بود.‏
آنجلوسی یکی از اینا توی ایتالیا توی تنگه مسینا دیده بوده.‏
ببین.‏
وقتی نوع درست هوای گرم و سرد با هم ترکیب بشن، باعث شکست نور می‌شه.‏
بعد چیزهایی که روی آب هستن بالاتر از آب دیده می‌شن.‏
‏- من برم این اطراف رو ببینم.‏ ‏- منم الان میام.‏
شگفتی‌های علم.‏
ولی بازم... منو اذیت می‌کنه.‏
چرا؟
نمی‌دونم.‏
من و تو فکر می‌کنیم یه قایق می‌بینیم که بالاتر از آب وایستاده.‏
ولی نائومی فکر می‌کنه توی آب افعی می‌بینه.‏
نمی‌دونم.‏
استلا چی گفت؟
بهش نگفتم.‏
بهتره برم داخل به مارتا برسم.‏
کورا.‏
فکر می‌کنی اتفاقات عجیبیی داره این اطراف می‌افته؟
معلومه نه.‏
‏- متیو.‏ ‏- سنگربندی تموم شد.‏
‏- می‌خوام یه نگهبانی اینجا بذارم.‏ ‏- چی؟ متیو.‏
آتیش‌های ساحل روشن شده.‏ خودم امشب نگهبانی می‌دم...‏
بعد لیست شب‌های بعد رو مشخص می‌کنم.‏
و اگه ببینمش...‏
چی؟ با شاخه بلوط می‌زنیش؟
می‌زنیش زمین؟
برمی‌گردم به روستا و زنگ خطر می‌زنم.‏
متوجه نیستی؟ خودمون و بچه‌هامون همه باید اطمینان خاطر داشته باشیم.‏‏
درسته.‏
‏- گمونم یه‌جور روشن‌سازی لازم دارن.‏ ‏- منظورت چیه؟
دوستم، خانم سیبورن،‏ طبیعت شناس‌ـه...‏
پیشنهاد کرد بیاد به مدرسه و با بچه‌ها حرف بزنه.‏
متوجه‌ام.‏
امیدوارم اونو پس نزنی.‏
می‌خوای من چی‌کار کنم؟
شورای محله رو جمع کن.‏
مطلقاً نه. جلسۀ شورا فقط ترس مردم رو بیشتر می‌کنه.‏
پس هرکاری خودت می‌خوای بکن.‏ و بذار شیطان بیاد.‏
فرنکی. ده دقیقه.‏
باشه.‏
کورا فسیل‌هاش رو آورده.‏
چی شده؟
دیشب یه مرغ دریایی اومد تو خونه.‏
مطمئن باش این یه نشونه‌ست.‏
‏- چیزی نیست. نگران نباش.‏ ‏- افعی داره میاد سراغ من.‏
کورا همه‌چی رو برامون توضیح می‌ده.‏
همه‌جای زمین، زیر گل‌ولای،‏ بقایای موجودات باستانی قرار دارن.‏
موجوداتی که خداوند هزارن سال پیش بر روی زمین قرار داد.‏
خب، از نظر من این موجودات در طول زمان تکامل پیدا کردن.‏
یعنی هزاران سال دیگه مردم...‏
‏- بقایای افعی رو پیدا می‌کنن؟ ‏- دانش‌آموز احمق. ساکت.‏
نه، سوال خوبیه.‏
یعنی ممکنه واقعی باشه؟
بله. اگه فسیل زنده باشه.‏
فسیل زنده؟ چطور تا الان به گوش من نخورده؟
خب، نمی‌دونم.‏
یه نظریه معروف می‌گه بعضی حیوون‌ها ممکنه از تکامل فرار کرده باشن.‏
یعنی افعی واقعاً هست؟
هیس. بشینین، بچه‌ها.‏
‏- خانم سیبورن همچین حرفی نزد.‏ ‏- نه، من دارم می‌گم...‏
بالاخره افعی هست یا نه؟
فقط راستش رو بهم بگو.‏
خب، من اینجام تا همینو بفهمم.‏
حقیقت اینه که،‏ واقعاً منم نمی‌دونم.‏
افعی داره میاد سراغ‌مون.‏
‏- افعی داره میاد سراغ‌مون.‏‏ ‏- نه، منظورم این نبود.‏
‏- افعی داره... افعی!‏ ‏- منظورم این نبود.‏
‏- جیکوب، مارک، بس کنین!‏ ‏- افعی!‏
‏- وایستین. شما می‌ترسین؟ ‏- آروم. بسه. شلوغ‌کاری کافیه.‏
بچه‌ها، کافیه!‏
بسه. خفه شین!‏
‏- نائومی.‏ ‏- نائومی، بشین سر جات...‏
تقصیر اون بود.‏
تقصیر اون بود.‏ تقصیر اون بود.‏
‏- تقصیر اون بود.‏ ‏- روث، بشین!‏
تقصیر اون بود.‏ تقصیر اون بود.‏
الیزابت، چی‌کار می‌کنی؟ بشین!‏
‏- تقصیر اون بود.‏ ‏- مارک، چی‌کار می‌کنی؟
‏- داره منو عذاب می‌ده!‏ ‏- داره منو عذاب می‌ده!‏
بشینین!‏
جو. نکن. لطفاً. لطفاً.‏
لطفاً. باهاش همراهی نکن. لطفاً.‏
جان، برو دنبال خواهرت.‏
نائومی؟ نائومی.‏
نائومی.‏
نائومی،‏ خواهش می‌کنم!‏
فرنکی؟
جو؟