همینطوری دور آتیش بشینی تا ابد هم خسته نمیشی، نه؟
آره.
من میتونم این کارو ساعت ها انجام بدم!
مخصوصا اگه کوه باشیم.
عاشق اینجور وقت گذروندنم!
آره.
تاریکی محض، ساکت، و هیچکس دور و برمون نیست.
فردا، میخوام برم جاده ونوس لاین.
ارتفاع ۱۴۰۰ متر.
یکی از معروف ترین جاده های پر پیچ و خم ژاپن،
که از میون جنگل ها و ارتفاعات رد میشه.
یه مسیر که به آلپ ژاپن مشرفه،
با یه عالمه چشم انداز نفس گیر. یا اینجوری میگن!
آجی بزرگه پست گذاشته "همه موتورسوارا عاشقشن! مسیر و منظره عالیه!"
واسه همین، میخواستم برم، هرچی هم که شد!
امیدوارم بتونیم برسیم به کیریگامین.
نگاه کن! ویدیو هم هست.
زود باش، آیی. بریم تو چادر بخوابیم.
آره.
شب بخیر.
#12 ونوس لاین، پناهگاه نگاه کن.
رصدخونه چایخونه میتسومینه
یا خدا!
کوه فوجی! چقدر قشنگه!
راه زیادی رو اومدیم، نه؟
هنوز تموم نشده که!
باید هی بیشتر و بیشتر رانندگی کنیم.
حتی یه روز بیشتر، تا جایی که میتونیم.
درسته؟ با هم!
آره.
درسته.
اوکی، بریم!
بز کوهی = سیرو
از دوتا سیرو با هم عکس گرفتم! صبر کن... هان؟ یا خدا، سفیده سفیده!
از یه شب تاریک مطلق رسیدیم به یه صبح سفید روشن!
صبح بخیر، یوکو.
اوه، عجب چیزیه این.
هیچی نمی بینم!
ولی باید منظره اش خفن باشه، نه؟
راهه داغونه ها!
چه دست اندازایی داره!
تو این شرایط، این جاده بسته میشه: اگه بارون به ۸۰ میلی متر برسه (تجمعی) یا ۲۰ میلی متر (در ساعت) یا بیشتر منطقه کنترل ترافیک زمستون این جاده بسته بود.
به خاطر برف و بهمن...
و چون جاده یخ میزد.
جاده؟
بهش میگن "یخبندان"...
و جاده های اینجور جاها زود خراب میشن با اینا.
آهان.
انگار کسی هم نیست تعمیرش کنه، پس باید باهاش بسازیم، نه؟
کیریگامینه؟ ردش کردیم؟
اسمشو خوب گذاشتن. فقط مه هست!
این همه مه، این همه حسرت!
شوخی کردم!
- یوکو، جلو رو نگاه کن. - جلو؟
اوه مای گاد!
اوپس!
شانسی رد شدیم!
باید بیشتر حواسمو جمع کنم.
برگردیم بهتر نیست؟
یه کم دیگه. فقط یه کم دیگه.
شاید آفتابی بشه، میدونی که.
جاده بسته است
اوه نه.
حالا گیر افتادیم.
فکر میکنی اگه فنسو بشکنیم، میتونیم بریم جلو؟
خط ونوس رانش زمین جلوتر جاده بسته است نوشته "رانش زمین." فکر نکنم ایده خوبی باشه.
درسته.
تو این مه، نباید ریسک کنیم، درسته؟
حتی اگه آفتابی هم بشه.
عجب سوتی! خب... ولی فکر کنم میتونیم یه استراحتی بکنیم، نه؟
آره.
رصدخانه چایخونه میتسومینه
اَییییی.
این همه راه اومدیم.
فقط میخواستم منظره های خط ونوس رو ببینم.
سی دقیقه تا قله.
ها؟
یه منظره‌ی خفن که میشه راحت ازش یه پانورامای 360 درجه گرفت.
کوه میتسومینه.
کوه میتسومینه؟
داشتم این بروشوره رو که از زمین برداشتم می‌خوندم.
بروشور؟
نوشته از اینجا نیم ساعت دیگه می‌رسیم به قله.
قبلاً این مسیر یه راز سر به مهر بودا.
چای‌خونه‌ی میتسومینه تقریباً 30 دقیقه! قله "از قله می‌تونید منظره‌ی دیدنیِ کوه فوجی، آلپ شمالی، و حتی دریاچه سووا رو ببینید.
وای! منم می‌خوام برم!
بازم احتمالاً هیچی رو نمی‌تونیم ببینیم.
خب، رو قله شاید آفتابی باشه!
اصلاً معلوم نی!
پس شرط‌بندیم. می‌تونیم کوه فوجی رو ببینیم یا نه؟
بازنده باید یه هفته لباس بشوره!
من هستم.
اگه ول کنیم، ممکنه گم شیم.
من به این مه نمی‌گم.
بیشتر انگار داریم تو ابرا راه می‌ریم.
به نظرتون دریا زیر آب هم اینجوریه؟
اون چیه؟
هی، این قله‌س!
"کوه میتسومینه، ارتفاع 1887 متر."
واقعاً تو 30 دقیقه رسیدیم بالا!
مهه، شاید دارم خیالاتی می‌شم،
ولی الان انگار کمتر شده، نه؟
هنوز هیچی نمی‌بینم.
ولی نگاه کن!
الان خورشید رو می‌بینیم و...
ها؟
آیری، نگاه کن!
اونوره!
یه نفر تو مه‌ه!
هی! اونجا!
هی، طرف دست تکون داد!
هی! داریم می‌آییم، لطفاً منتظرمون باش!
یوکو! حواست باشه!
ولی اون شخص...
ها؟
اوه. ضایع!
سایه‌ی خودم بود.
ولی مسئله اینه...
چه سایه‌ی عجیبیه، نه؟
خیلی گنده‌ست، یه هاله رنگین کمونی هم داره!
انگار یه خداییه!
بی‌خود نیست اسمش خط ونوسه. ونوسه دیگه!
یه "بروکِن اسپِکتر"؟
بروک— کیه این؟
یه ابرانسان؟
یه پدیده‌ی فوق‌العاده نادره که یه سایه‌ی گنده تو مه می‌افته.
نور خورشید تنها راه دیدنش اینه که تموم شرایط جوی اوکی باشه. سلامِ مقدس پس ما خیلی شانس داشتیم، نه؟
نشونه‌ی یه سلام مقدسه، خوش شانسیه!
هی...
داره محو می‌شه!
اوه!
دریاست!
آره.
این پاداشمونه که تا اینجا اومدیم، نه؟
آره.
هی، نکنه...
کوه فوجی!
دیدیمش!
از اونجا اومدیم.
یه راهِ دراز رو اومدیم!
آره واقعا.
خیلی اتفاقا افتاد.
سفرمون از اونور کوه فوجی شروع شد.
"بوم! یه زیردریاییِ غول‌پیکر رو خشکی!"
"چه نمایشِ خفنی تو موزه‌ی نهنگ آهنین تو کورِه."
"معبد تودای‌جیِ نارام.
بودای بزرگ باحاله، گوزن‌هاشم همینطور."
"بالاخره! نوکِ ژاپن، کِیپ سویای هوکایدو..."
"و مسیری که باید بری تا بهش برسی؟"
اوه، اینم یه ویدئو.
رانندگی تو خط اورورون کنار ساحل، با اون منظره‌های خفنش، عالیه!
اوه، این دنیا خیلی قشنگه، اینطور نیست؟
جاهای قشنگ.
هزار تا جای دیگه مثل اینا تو دنیای بیرون هست!
نمی‌دونم الان بیرون چه خبره؟
صبح بخیر!
صبح بخیر.
کپسول آتش‌نشانی باز دیشب دیر خوابیدی، نه؟
توالت
آب کشی تارو لطفاً دستشویی رو تمیز نگه دار! صبح بخیر، یوکو!
آخ! عادی امروزم سالمی. ولی یه کم کمبود پروتئین داری.
کمبود پروتئین باعث کاهش تمرکز و این چیزا میشه و...
درسته!
نامردی! به تو بیشتر غذا دادن!
هی، اون تارتوی توالت منوی منو عوض کرد!
یه مشکلی پیدا کردن.
اینجا کسی ادا اصول نداره!! این مال تو. نایس!
بیگانه آشغال ولی مطمئنی؟ آبجی بزرگ گفته همیشه همه چی رو باید تموم کنیم.
خب، به نظرت عجیبه؟
چی عجیبه؟
همه غذاهایی که تو تورینگرام می بینیم خیلی خوشمزه به نظر میرسن.
این باعث میشه غذای اینجا بی مزه به نظر بیاد.
به نظرت این عجیبه؟
خب که چی؟
یه دنیایی خیلی بزرگتر تو این گوشیه.
هی، اوه اوه! دیرمون میشه! زود باش!
خیال راحت!
صبح بخیر، یوکو، آیری.
صبح بخیر، آبجی بزرگ!
صبح بخیر.
یوکو، می بینم که دوباره تا صبح بیدار بودی.
چی؟
آیری، تو یه زندگی مرتب داری.
آفرین!
چطور فهمیدی؟
هیچی از چشم آبجی بزرگ پنهون نمیمونه.
خب، بیاید درس امروز رو شروع کنیم.
اوکی!
ببینیم، ساعت اول ریاضیه.
ببخشید، معلم!
خانم یوکو انرژی نداره!
اوه، خدای من.
خب، ولی هر روز همون روال تکراریه.
خسته کننده است!
و همه این درس خوندنا به هیچ دردی نمیخوره.
اهه، ولی لازمه که یه روال زندگی روزانه داشته باشی.
اوم. درک می کنم، ولی...
و تازه، الان نمی تونی بری بیرون. تعطیلات زمستونی اولین روز مدرسه مبارک! واسه همین داریم فکر می کنیم به راه هایی که بتونی توی این پناهگاه زندگی بهتری داشته باشی.
حق با توئه، آبجی بزرگ.
حالا...
بریم واسه زنگ اول، چرا ریاضی رو کنسل نکنیم و فیلم نبینیم؟
عالی!
بابا، چه فیلمی بود!
اون تی رکس خیلی خفن بود!
غرش
چه غرشی هم داشت!
مهمانسرای یامامیکو منم دلم می خواد یه تی رکس نگه دارم!
گرافیتی ممنوع! اگه تو فیلم بودی، اولین نفری بودی که خورده می شدی. چی؟
بقیه ی کلاسای امروز همشون کار عملیه، درسته؟
درسته.
من عاشق کار عملی ام!
زنگ دوم کار عملی کشاورزی
بعد از برداشت، بذاریدشون تو دستگاه خشک کن. محصول گوجه های بایو-مگا زدیم بالا! به به.
زنگ سوم پرورش حیوانات کار عملی اونورو نگه دار، باشه؟ با من.
اوه اوه، روده هاشو پاره کردم.
اوف. یه بوی گندی میاد.
زنگ چهارم ورزش
هاناکو نه!
گل!
بزن بریم!
0-6 له شدیم انگار داره روغن پس میده. فکر کنم کلاس تکنولوژی فردا تعمیرات باشه. بله قربان.
اون موقع فکرشم نمی کردم این کلاسا به درد بخوره...
ولی الان خوشحالی که خوندیمشون، نه؟
شنیدم هدف این بود که مطمئن بشن اگه لازم شد، می تونیم خودمون زندگی کنیم.
آجی بزرگه خودمون بودا؟
ولی اون روز یهوویی بود.
جدی؟ مطمئنی اوکیه؟
هی، صبر کن. داری سر به سرمون میذاری؟
اوکی کردن، خطری نداره.
هر وقت بخوای میتونی بری بیرون از پناهگاه.
چه خبر خوبیه، هان، یوکو؟
دنیای بیرون که خوابشو میدیدم...
یعنی میتونیم بریم سفرم، نه؟
واقعا راس راسه، نه؟
نمیدونم چرا، ولی باورش سخته.
تِپ تِپ تِپ هی، دنیای بیرون خیلی بزرگه، نه؟ به نظرم فقط راه رفتنمون خستمون میکنه، برعکس اینجا، فهمیدی چی میگم؟ آروم باش.
خب، دیگه لازم نیست نگران این چیزا باشی.
آخرش تو موتورتو داری دیگه، نه؟
آره، دقیقا مثل خودت، آجی بزرگه.
واقعا میتونم برم بیرون.
آره! واقعا میتونیم بریم بیرون!
ن-نفس کم آوردم.
آره! آره!
اینش بودا، نه؟
آره.
وقتی از اینجا بری، دیگه نمیتونم کمکت کنم.
نگران نباش! حله، آجی بزرگه.
هوم. رو تو حساب میکنم، آیری.
هان؟
حله.
یوکو، آیری، شما دوتا تا هرجا که خواستید میتونید برید.
به جای ما برید... تا اونجا که میتونید.
آ-آره.
آجی بزرگه، راه میفتیم!
راه میفتیم.
سفر خوبی داشته باشید.
تعطیلات زمستونی اولین روز مدرسه مباااارک!
سطح
بسته
باز
هتل یامابیکو
هی.
واو!
اوهوم.
اون روزو یادته؟
آره.
بعد از اینکه از اون پناهگاه زدیم بیرون...
خوش گذروندیم، اولین تجربه‌ها، چیزایی که جواب نداد.
خیلی اتفاقا افتاد.
آره.
چیزی که الان می‌خوام ببینم دنیای بیرون که همیشه آرزوشو داشتم نیست،
فک کنم این دنیای الان رو می‌خوام.
بریم سفرمون رو ادامه بدیم.
آره.
چقدر این دنیا قشنگه!
می‌خوام تو این دنیای زیبا تا جایی که می‌تونم سفر کنم.
چی؟
وات؟
همینجوری پرید از دهنم بیرون.
یعنی چرا؟
بی‌خیال، آیرى، شرطمون رو که یادت نرفته، نه؟
ها؟
چون فوجی‌رو دیدیم، هفته‌ی بعد شستن لباسا با توعه، باشه؟
اوهوم.
می‌دونی بعدیش کجا میریم؟
خب، اونجا قراره...
ها؟
چته؟
هوم؟ از کی تو اون پناهگاه بودیم؟
همیشه اونجا بودیم.
آره، بودیم دیگه، نه؟
اوهوم، باشه! اوکی.
بریم.
بخش بعدی از سفر هیجان‌انگیز و خفن‌مون!
مقصد کجاست؟
هر جا دلمون بخواد!