چرا نرفتی فیلمو ببینی؟
قسمت ۸
می‌خواستم ببینمت.
تو همون "اون-هو"یی هستی که من می‌شناسم؟
چرا زنگ زدی به من؟
از اینکه تا دیر وقت تنها کار می‌کردم ناراحت بودم.
من
به تنهایی عادت کردم.
فکر می‌کردم احساس تنهایی یه تجمله.
انگار دلم برای گرما تنگ شده بود.
روزی که اومدم خونت،
برای اولین بار،
خونم سرد به نظر می‌اومد.
اونقدر بهش عادت کرده بودم که نفهمیدم سرده.
انگار یادم رفته بود
که خونه می‌تونه گرم باشه.
عجیبه، نه؟
چیزایی که قبل از دیدنت عادی بود برام،
دیگه برام عادی نیستن.
ولی،
عجیب‌تر اینکه، ازش خوشم می‌اومد.
قرار گذاشتن سر کار بدون جدا کردن زندگی شخصی و کار.
یه چیزی نیست که من انجام بدم.
ولی شکست خوردم، حقم بود.
چی؟ چرا اینجوری نگاهم می‌کنی؟
خانم کانگ.
هیچ‌وقت به نظر نمی‌رسه از چیزی فرار کنی.
درست مثل وقتی که
به من اعتراف کردی.
من بلد نیستم چیزا رو تو دلم نگه دارم مثل یه نفر.
پس خوشت نیومد؟
خوشم اومد.
فکر نمی‌کردم دوباره بتونم از کسی خوشم بیاد.
کاملاً تو فکر بچه‌م بودم.
فکر نمی‌کردم جایی برای یکی دیگه باشه.
ولی دلم خیلی تند می‌زد.
پس سعی کردم باهاش بجنگم،
ولی منم شکست خوردم.
می‌فهمم.
من پر از جذابیت‌ام.
اون-هو.
زیاد فک نکنیم.
فقط احساساتمون رو نسبت به هم در نظر بگیریم.
خوب باهات رفتار می‌کنم.
خیلی دوستت دارم.
منم همینطور.
چرا مدام
اینجوری نگاهم می‌کنی؟
نگران نباش و رانندگی کن.
پس این شکلی از کنار دیده می‌شی.
بد نیست.
پیاده نشو.
اگه پیاده شی، شاید نذارم بری.
دارم می‌رم.
پیشونیت رو نشونم بده.
چشما‌تو ببند.
تموم شد.
بیول.
بله؟
بیول…
چه حسی داری
اگه من یه کسی رو دوست داشته باشم؟
بابا، نامزد گرفتی؟
کنجکاوم بدونم نظرت چیه.
خوشحال می‌شم.
بابا، من دیگه هفت سالمه.
بچه نیستم.
دوست دارم وقتی زیاد می‌خندی.
بابا، خوابم میاد.
یه روز خوب بهاری
ببخشید
که بهت گفتم شجاعت به خرج بدی.
ببخشید لازم نیست.
نمی‌تونم برای همیشه دل‌شکسته بمونم.
بهتره که…
نمی‌تونم من باشم، درسته؟
فرقی نمی‌کنه چقدر عجله‌ای باشه، اگه کسی رو دوست داشته باشی،
قرارت رو باهاش کنسل نمی‌کنی، نه؟
منظورم اینه،
اون… بستگی داره چی شده باشه.
شاید یه کاری خیلی فوری پیش اومده.
اینطوره؟
اوه، لعنتی.
دوباره امید پیدا کردم.
نگاه کن به خودت.
عشق یکطرفه‌ات خیلی جدیه.
می‌گی انگار خودت اینطوری نیستی.
نسبت به تو، من…
بهتر نیستم.
تقریباً مثل همیم.
اون کسی که من دوست دارم
منو به چشم یه مرد نمی‌بینه.
احتمالاً هنوز منو مثل یه دانش‌آموز دبیرستانی می‌بینه.
وقتی با منه، فقط در مورد بچه‌هامون حرف می‌زنه.
نباید پیشنهاد می‌دادم که دوستای والدینی بشیم.
هر روز سر کار بهش نگاه می‌کنم،
ولی اون یکی دیگه رو نگاه می‌کنه.
با هم کار می‌کنید؟
- پس باید هر روز ببینیش. - آره.
خب؟ من بُردم؟
من بدبخت ترم.
هر روز صبح بچه ها رو میفرستم مدرسه.
فردا هم همینطور.
- واقعاً؟ - آره.
روز بعدش که نیومد؟
آره.
خیلی شدیده.
از پدرم متنفرم.
واسه همینه که تو رو بچه میبینه.
بیا دیگه، دیگه تو سن بلوغ نیستی.
نه، اینطوری نیست.
جدی میگم،
واقعاً نمیفهمم.
حتی بعد از
مرگ بچه خودش،
چطور تونست...
باید دیوونه باشم. چی دارم میگم؟
ببخشید.
چون نوشیدم، هیچی یادم نمی‌مونه.
هر چی میخوای بگو.
میدونی چیه؟
دلم واسه داداش بزرگم تنگ شده.
داداشم...
واقعاً آدم خوب و مهربونی بود.
کاملاً با من فرق داشت.
اما...
خیلی زود مرد.
نمیدونم چرا
خوب‌ها زود میرن.
منم نمیدونم.
هنوز جوابشو پیدا نکردم.
خواهرم و شوهرش تو یه تصادف فوت کردن.
خیلی بار این سوالو پرسیدم
وقتی بچه‌شونو گرفته بودم که دنبال والدینش می‌گشت.
ولی نتونستم جوابشو پیدا کنم.
چرا ما اینطوری شبیهیم؟
میدونم.
تو این صورت،
پسرت...
آره، پسر خواهرمه.
اما، هر چی بقیه بگن، الان پسر منه.
همیشه نگرانم که مادر خوبی نباشم.
چون مادر خونیش نیستم.
به خاطر سئو-جون شروع کردم به نوشتن کتاب داستان.
داستانایی دارم که میخوام برای سئو-جون تعریف کنم.
راستش،
اون باید یه احمق باشه.
چرا یه آدم خوب مثل تو رو نمیبینه؟
درسته؟ منم همینو میگم.
این ضررشه که با من نیست.
درسته.
اوایل که اومدی اینجا، با سرعت اومدی.
فکر کردم بلدی پرواز کنی.
پشت کمرم بال دارم.
جدی؟
آره، ندیدیشون؟
معلوم نبودن که.
اگه مهربون بودی، میدیدیشون.
سو-هیون.
واقعا بابت دیروز متاسفم.
سالم رسیدی خونه؟
آره، باید متاسف باشی.
قرارمونو کنسل کردی. بلیطامونو حروم کردی.
یه کم بی رحم بودی.
درسته؟
آره، بی رحم بودم.
هر چی میخوای فحش بده. قبول میکنم.
اگه واقعاً متاسفی،
دفعه بعد بلیط بگیر.
کافیه؟
بیشتر از خوشحال میشم.
و سو-هیون،
دفعه بعد با بچه ها بریم سینما.
اونا هم فیلم دوست دارن.
آره، دوست دارن.
بابا یو.
اون کار فوری دیشب...
مربوط به خانم کانگ بود؟
چی؟
آره.
فهمیدم.
حدس میزدم همین باشه.
آه، بایول.
خطرناکه. نکن... آخ.
صبر کن.
- سلام. - سلام.
- روز خوبی داشته باشی.
- سلام. - آه، سلام. روز خوبی داشته باشی.
- سلام، آقای یو. - سلام.
درها دارن بسته میشن.
میتونیم رابطه‌مونو تو محل کار مخفی نگه داریم؟
- آره. - سر کار، سختگیر باش.
زندگی شخصی و کارو جدا نگه دار، اوکی؟
ساعت ۱ جلسه داری با وکیل جانگ سون-وو،
داروسازی جاین ساعت ۴ بعد از ظهر و گلوس اپارل ساعت ۵ بعد از ظهر.
چیز دیگه‌ای هم هست که باید گزارش بدی؟
نه، ولی...
پرده‌ها رو پایین بکشم؟
آقای یو.
درست انجامش بده.
زیاد تابلوش نکن.
باشه.
برو بیرون.
چرا باید پرده‌ها رو پایین بکشم؟
یه کم خجالت‌آور بود.
ایون-هو،
با خانم کانگ کاری کردی؟
امروز باهات خیلی سرد برخورد می‌کنه.
تو این مواقع
یه کافئین ویژه لازمه. درسته.
ایون-هو.
خانم کانگ خیلی حساسه که زندگی شخصیش و کارش جدا باشن.
ها! این که دیگه گفتن نداره.
خوبه، نه؟
خیلی خوب. نگهش دار، ایون-هو.
قلبت شکستس، آدم دلش می‌سوزه.
کیونگ-هوا.
امروز خوب کار کن.
وای خدای من.
مدت زمان قانونی گذشته،
پس احتمال طرح دعوی دوباره کمتره.
بله.
باشه، دوباره تماس می‌گیرم. ممنون.
- سلام. - سلام.
وقت زیادی ندارم، پس قبلاً سفارش دادم.
وقت زیادی برای غذا خوردن ندارم. مشکلی نیست؟
- بله، شنیدم. - باشه.
- می‌تونیم حین غذا خوردن صحبت کنیم. - حتماً.
موسسه حقوقی می‌کانگ منو انتخاب کرده؟
شنیدم بین من و یه نفر دیگه داشتن تصمیم می‌گرفتن.
هر دوی شما متخصص در دعاوی اداری هستید،
که دقیقاً همینه که موسسه حقوقی می‌کانگ دنبالشه.
خیلی طول کشید تا تصمیم نهایی رو بگیرن.
در نهایت، چیزی که موسسه رو تحت تأثیر قرار داد...
باید نرخ موفقیتم باشه.
موسسات حقوقی بزرگ هم روی نرخ موفقیت وسواس دارن.
نه، پرونده‌های برجستت بودن.
پرونده‌های زیادی داشتی که قوانین رو به شکل جدیدی به چالش کشیدن و تفسیر کردن.
موسسه حقوقی می‌کانگ کسی مثل تو رو نادیده نمی‌گیره.
پس این باعث می‌شه کاری که می‌خوام بگم راحت‌تر بشه.
تحت چند شرط حاضر به تغییر شغل هستم.
- شرط؟ - بله.
از ساعت ۴ بعد از ظهر از خونه کار می‌کنم.
مگر اینکه دادگاه داشته باشم.
دوست دارم کارهای محول شده رو به نصف کاهش بدم.
حداقل دو وکیل جوان برای خودم می‌خوام.
می‌تونم بپرسم چرا؟
تعادل بین کار و زندگی؟
دوست دارم تو زندگیم این رو داشته باشم.
همونطور که گفتی، اگه من یه کاندیدای غیرقابل چشم‌پوشی هستم،
چنین سرمایه‌گذاری‌ای زیاد درخواست بزرگی نیست.
در عوض، بهت نرخ موفقیت بالا رو قول می‌دم.
باید اینو جواب بدم. معذرت می‌خوام.
مذاکره آسون نخواهد بود.
خانم جانگ چیز دیگه‌ای بهت گفته؟
نه.
باید دلیلی پشت این تغییر ناگهانی رفتارش باشه.
ببین در تماس با موسسات جستجو یا کارفرمایان دیگه هست یا نه.
بله، خانم.
وقتی کسی که به کار اعتیاد داره یک‌دفعه دنبال تعادل بین کار و زندگی می‌شه،
باید یه دلیلی باشه.
همه رو به ایمیلت فرستادم.
لطفاً یه نگاه بنداز.
- ممنون. - خداحافظ.
اگه بتونی به موقع جواب بدی...
باید ما هم بریم.
برگردیم دفتر؟
نه، اول بیایم یه قهوه بخوریم.
یه کافی‌شاپ نزدیک پیدا می‌کنم.
نمی‌ریم؟
نباید تو ساعت کاری اینجوری رفتار کنی.
- تو دفتر که نیستیم. - ولی هنوز ساعت کاره.
چون خیلی سخت‌گیری...
ناراحتت کردم؟
البته که نه.
کاملاً درست گفتی.
از حالا به بعد، بیشتر مراقب نگه داشتن این راز خواهم بود.
چرا همزمان که اینو می‌گی دست منو نگه داشتی؟
چرا اینقدر مصمم به نظر می‌رسه؟
خوب پیش رفت؟
وای، چی بود اون؟
چرا بیرون وایستادی؟
جلسه.
مگه تو جلسه با وکیل جانگ سون-وو نبودی؟
چرا.
خوب پیش رفت؟
آره، خوب پیش رفت.
همه چیز خوب پیش رفت.
بیا دیگه، یو ایون-هو.
خیلی بامزه‌س.
داری چیکار می‌کنی؟
چی؟
من؟!
مگه تو همین الان...
سرم...
- سردرد داری؟ - آره.
برات یه قرص میارم.
ولی...
من که دیدم این کارو کرد.
چقدر ناز؟
صبر کن...
کی؟
نگران خانم جونگم.
نویسنده جونگ سو-هیون
آسمون داره می‌چرخه.
حالت خوبه، خانم جونگ؟
اون کم‌نوشه.
نویسنده جونگ سو-هیون
مرسی بابت دیروز.
من باید تشکر کنم.
که به حرف‌های بی‌خودم گوش دادی.
چرا هر وقت همو می‌بینیم، می‌خوریم؟
اون آدم جالبیه.
باعث می‌شه دلم رو خالی کنم.
بله؟
کارت خوب پیش می‌ره؟
آره، خوبه.
- از این بخور. - بذارش اونجا.
سر کار می‌خورم. مرسی، مامان.
چیه این نگاه کنجکاو؟ رو صورتت؟
سوالی داری، بپرس.
خب، خیلی کلافه‌ام.
بهت وقت دادم که بری قرار بذاری،
ولی اون-هو زودتر از تو برگشت.
در حالی که با حال بد برگشتی خونه.
چی شد؟ خوب پیش نرفت؟
مامان، نفس بکش وقتی حرف می‌زنی.
دقیقا!
جواب بده قبل از اینکه نفسم تموم شه.
خوب پیش رفت یا نه؟
ما فیلم رو ندیدیم،
و دیگه همدیگه رو تنها نمی‌بینیم.
پس دیگه امیدوار نباش.
این در سال ۲۰۲۱ اتفاق افتاد.
با مقصر دانستن خطای مقامات در روال کار،
تصمیم گرفته شد که قانون رو نقض نکرده.
بعدش گرفتیمش.
خوبه. باشه.
پس این می‌شه تمرکزمون.
خانم جونگ، لازم نیست گوشیت رو چک کنی؟
مدتیه داره زنگ می‌خوره.
- می‌تونی سند رو بدی؟ - بفرما.
وای، نمی‌تونم کار کنم. ببخشید.
متاسفم،
ولی باید برم.
ببینید اگه پرونده‌های مشابهی هست.
عصر بررسی می‌کنم. ببخشید!
باشه، بعدا می‌بینمت.
فردی که تماس گرفتید در دسترس نیست…
رفته به پیغام‌گیر.
۳۰ دقیقه گذشته.
- جواب نمی‌ده؟ - نه.
پیغام فرستادم، ولی جواب نمی‌ده.
خیلی با اونی که می‌شناختم فرق داره.
نمی‌تونم بفهمم چی حقیقیه.
با دفترش تماس گرفتی؟
ممنون. یک لحظه.
خانم جانگ.
وای، خیلی متاسفم.
یک لحظه.
تائه-یون.
بیا بالا حرف بزنیم.
یه محاکمه مهم بعد از ظهر هست، پس کسی تو دفتر نیست.
ببخشید که نیومدم.
یه کاری پیش اومد.
فکر می‌کنم باید بدونیم چی شده.
می‌تونم بپرسم چی شده؟
درخواست طلاق دادیم،
و دارم برای حضانت می‌جنگم.
اون منو مقصر می‌دونه که به خاطر کار به بچه‌مون نرسیدم.
پس حتما باید با بچه‌م وقت بگذرونم.
پس دلیل اینکه این شرایط رو خواستی...
بله.
تو کار فعلیم، مسئول پرونده‌های زیادی‌ام.
شوهرم خوب می‌دونه.
کارم رو تو یه شرکت جدید کم می‌کنم.
دارم تلاش می‌کنم.
باید اینو نشون بدم تا برتری پیدا کنم.
دلیلشون اینه...
نتونست از خیانت جلوگیری کنه چون من به خاطر کار به خانواده نرسیدم.
و در این بین بچه‌مون خوب مراقبت نشده.
امروز، پرستار بچه یهویی مریض شد.
ولی کسی رو ندارم که ازش مراقبت کنه،
پس تصمیم گرفتم امروز خودم نگهش دارم.
دوباره با بچه‌م اومدم دفتر.
نمی‌شه کار نکرد.
آره، درسته.
ولی...
می‌تونستم کمترش کنم.
بعد از زایمان، نمی‌خواستم از کارم بگذرم.
خیلی جاه‌طلب بودم.
ولی آخرش،
نه کار و نه بچه‌داری،
هیچی رو درست انجام نمی‌دم.
شوهرم میگه،
شاید حق مادری رو نداشته باشم.
راهی برای مراقبت از بچه‌م نیست.
جاه‌طلب بودن درست بود؟
باید حضانت بچه‌ام رو بگیرم تا جاه‌طلبی‌ام رو برآورده کنم؟
همیشه راه‌حل پیدا می‌کنم برای مشکلات دیگران،
ولی وقتی به خودم می‌رسه گیج می‌شم.
البته که حقش رو داری.
بچه بزرگ کردن آسون نیست.
گاهی اونقدر سخته که بخوای همه‌چی رو ول کنی.
ولی تو اینکار رو نکردی.
داری تمام تلاشت رو می‌کنی
تا کارت و بچه‌ات رو نگه داری.
همین خودش خیلیه.
هیچ پدر و مادری از همون اول همه چیز رو بلد نیست.
حتی اگه کم باشه، سعی می‌کنی بهترش کنی.
برای تو هم همینه…
برای من هم همینطوره.
تو حقش رو داری.
بیول، اشکالی نداره.
اون‌هو.
بیا طلاق بگیریم.
وقتی بیول رو پیشت می‌بینم
نفسم بند میاد.
فکر می‌کنی برای خانم جانگ عوض کردن شغل سخت باشه؟
حتی اگه توضیح بدم،
مشتری به راحتی قبول نمی‌کنه.
راستی،
چرا از من نمی‌پرسی؟ باید کنجکاو باشی.
کنجکاوم،
ولی ممکنه بهت آسیب بزنه.
تو هم از من نپرسیدی.
اون دوران سختی داشت.
گفت که داشت خفه می‌شد،
پس نتونستم جلوش رو بگیرم.
ازش دلخوری نداری؟
اولش داشتم.
الان دیگه به سختی به یاد میارمش.
هنوز باهاش در تماسی؟
هیچ وقت باهاش تماس نگرفتم و ازش خبری نداشتم.
بیول می‌دونه؟
امیدوار بودم که ندونه،
ولی بزرگ که شد خودش فهمید.
با این حال،
تا حالا بیول هیچ وقت نشون نداده.
بعد از اون اتفاق، گیج شده بودیم.
اون بچه کوچولوی بی‌خبر انگشتم رو گرفت.
خیلی محکم.
بعدش خودم رو جمع و جور کردم.
از اون موقع دارم با حس مسئولیت زندگی می‌کنم.
به جای این که من بیول رو بزرگ کنم،
اون بود که من رو بزرگ کرد.
باید از بیول تشکر کنم
که تو رو اینقدر عالی بزرگ کرد.
یکی از اون دو نفری که
من رو به جایی که الان هستم رسوند، بیوله.
اون یکی کیه؟
داستانش طولانیه.
دفعه بعد برات تعریف می‌کنم.
پس قبول داری که عالی هستی؟
خب،
بد نیستم، مگه نه؟
تو نمی‌دونی، نه؟
بد نیست؟
تو فوق‌العاده‌ای.
داری سرخ می‌شی.
یکهو…
باید خوشحال باشی.
- سلام آقا. - سلام اونه‌هو.
کسی رو دیدم که حادثه آتش‌سوزی رو یادشه.
- واقعاً؟ - بله.
شماره تلفنش رو گرفتم.
پیامک می‌فرستمش. باید زنگ بزنی.
باشه، آقا. ممنون.
- ممنون، آقا. - خواهش می‌کنم.
اونه‌هو.
بیا بریم.
شرکت حقوقی می‌کانگ یه نامزد جدید انتخاب کرده.
با وکیل آن جونگ‌مین تماس بگیر.
باشه.
با خانم جانگ چیکار کنیم؟
راهی نیست.
پیدا کردن یه شرکت حقوقی که شرایطش رو برآورده کنه آسون نیست.
بهش زنگ می‌زنم.
حرف دیگه‌ای داری؟
درباره خانم جانگ.
نظرت چیه که اون رو به عنوان وکیل داخلی بگیریم؟
وکلای داخلی سر ساعت مشخصی میان سرکار.
نسبت به شرکت‌های حقوقی، پرونده‌ها و دادگاه‌هاشون کمتره،
پس کارش به عنوان یه والد راحت‌تره.
وقتی براش دنبال کار جدید می‌گردیم،
نمی‌تونیم تمام زندگی شخصیش رو در نظر بگیریم
فقط به خاطر رعایت.
درسته.
می‌فهمم.
باید یه پیشنهاد باشه.
پیشنهادی برای وکیل داخلی هست؟
اون کارش درسته.
کمک به آدمای حرفه‌ای تا جای مناسب کار کنن.
این کار ماست.
این لیست پیشنهادای جستجوه؟
بیشتر می‌گردم یه جا پیدا کنم که با تخصص خانم جانگ بخوره.
خوشحالی که گفتم آره، نه؟
بیایم لیستو کم کنیم و با مسئولش ملاقات کنیم.
میتونیم بزنیم قدش، نه؟
میتونی بری.
عمو،
فکر کنم بابا یکیو پیدا کرده که دوست داره.
- چی؟ - چرا انقدر تعجب کردی؟
تعجب نکردم.
چطوری فهمیدی؟
مدرک دارم.
مدرک؟
از کجا این کلمه رو بلدی؟
اول.
این روزا خیلی به آینه نگاه میکنه.
دوم.
تلفنش همیشه پیششه.
چی شده؟
موهات مزاحمن؟
آره.
بابا، این کش مو مال من نیست.
جدید خریدم.
سوم.
کش موی یه زن دیگه رو داشت.
چه جور دختری رو داره این هیون بزرگ میکنه؟
بیول، فکر میکنم
تو باهوش‌ترین هفت‌ساله‌ای هستی که تا حالا دیدم.
این که چیز خاصی نیست.
درسته، چیز خاصی نیست.
راستی،
نظرت چیه؟
راجع به چی؟
اینکه بابات یکیو دوست داره.
باهاش مخالفی؟
به بابا گفتم خوشحال میشم.
اوه، واقعاً؟
خیلی بهت افتخار میکنم، بیول.
عمو، وقتی فهمیدی کیه، باید به من بگی.
- قول؟ - باشه.
قول میدم.
کتابفروشی دودام
هوا چقدر خوبه.
میخوای بریم یه نوشیدنی بزنیم؟
چرا انقدر خوشحالی؟
جایزه بانک بردی؟
بردن جایزه چیز خاصی نیست.
وقتی یکی که دوستش دارم خوشحاله، اون بردنه.
اون واسه اینه که ما هیچ‌وقت چیزی نبردیم.
چی شده؟
- راجع به هیونه. - آره؟
- فکر کنم داره قرار میذاره. - واقعاً؟
عالیه. چه خبر خوبی!
باید بره قرار بذاره.
چند روز پیش، مردد بود و جرئت نمیکرد.
بهش افتخار میکنم.
وقتشه که خوشحال باشه.
تو عملاً مثل مامان هیونی، مگه نه؟
کی وقت کرده یکیو ببینه؟
همیشه به نظر میاد که این روزا با جی‌یون هست.
درسته.
ممکنه که…
چی؟ مسخره است.
چرا هی اونا رو با هم قاطی می‌کنی؟
ممکنه.
اونا زوج خوبی میشن.
داری عجیب میشی.
چرا نباید با هم باشن؟
جی‌یون مجرد هست،
- و هیون… - چی؟
به هر حال، نمیتونه اون باشه.
جی‌یون ازم خواسته منشی‌اش رو عوض کنم…
چی؟ چی شده؟
لعنتی. بیا بریم یه نوشیدنی بزنیم.
صبر کن، چی؟
خدای من.
در حال بالا رفتن.
درو بسته است.
لعنتی.
چرا صبح زود اینجاییم؟
تو…
بذار اول اینو در کنم.
به خاطر تو خوردم، تو باید حساب کنی.
ممنون.
ترشی و زیتونم اضافه کردی؟
هنوزم برات مهمه؟ آره، اضافه کردم.
- سس رو هم دو برابر؟ - آره.
جی‌یون، میدونی…
درسته، نه؟
چی درسته؟
من نمی‌فهمم. موضوع و مفعول رو جا انداختی.
درست بگو.
تو و یون-هو،
- شما... - بله.
من یون-هو رو دوست دارم.
می‌خوای چیکار کنی؟
واقعاً باهاش قرار میذاری؟
مگه اشکالی داره؟
ببین، می‌دونم یون-هو آدم خوبیه. آره، می‌دونم.
ولی با این حال…
چرا یه راه سخت رو انتخاب کردی؟
چون دوستش دارم.
دلیل دیگه‌ای لازم دارم؟
پس چرا از بین همه آدم‌ها، یون-هو رو دوست داری؟
خیلی وقت بود که تنها بودی.
بالاخره یکی رو پیدا کردی که بهش تکیه کنی، ولی چرا…
اون یه مرد با بچه است؟
چی؟
می‌خوای منو خودخواه صدا کنی، بکن.
هی.
من می‌دونم چه زندگی داشتی.
بدون والدین، از خونه یکی به خونه دیگه…
جی-یون.
من فقط می‌خوام
تو با یکی مثل آدمای دیگه بدون مشکل آشنا بشی
و یه رابطه عادی داشته باشی.
می‌دونم منظورت چیه.
ولی می-ائه،
چرا این یه مشکله؟
اون زندگی خودشه.
من یون-هو رو همینجوری که الان هست دوست دارم.
من دوستش دارم برای زندگی‌ای که داشته.
پس دیگه همچین حرفی نزن.
خدای من، واقعاً نمی‌دونم چیکار کنم.
اگه نمی‌دونی، ساکت باش.
خودم حلش می‌کنم.
فعلاً تظاهر کن سر کار چیزی نمی‌دونی.
چیزی به یون-هو نگو.
تو واقعاً برای اون رفتی ته خط.
خوش اومدی.
تنهایی؟
آقا، لطفاً منو به این آدرس ببرید.
این قضیه چیه؟
من می‌دونم که پیشنهاد شرکت وکالت می‌کانگ تمام شده.
مشکلی هست؟
من مسئول چیزی هستم؟
نه، می‌خوام بهت یه پیشنهاد کاری دیگه بدم.
نه، اشکالی نداره.
دارم آماده می‌شم شغلم رو ترک کنم.
فعلاً کار نمی‌کنم
تا کاملاً از بچه‌ام مراقبت کنم.
داری کار رو کلاً ول می‌کنی؟
به خاطر دعوای حضانته؟
باید بدونی که ترک شغلت به نفع حضانتت نمی‌شه.
ممکنه علیه تو عمل کنه.
بله، می‌دونم.
اون به من حمله می‌کنه و می‌گه من نمی‌تونم از بچه‌ام مراقبت کنم
بدون وسایل مالی.
وقتی کار می‌کنم، وقت ندارم از بچه‌ام مراقبت کنم.
وقتی کار نمی‌کنم، وسیله مالی ندارم.
می‌گن من حق مادر بودن ندارم.
واقعاً سعی خودمو کردم، تا جفتش رو داشته باشم.
همه این‌ها برای اینکه بچه‌ام رو نگه دارم.
ته-یون گفت
می‌خواد با باباش بره.
می‌خواد با اون زندگی کنه.
اما من حاضر نیستم اونو بدم.
من پیش خودم نگهش می‌دارم.
ببخشید.
سلام؟
ته-یون هنوز خونه نیست؟
باید از کلاساش برگشته باشه.
باشه، بهش زنگ می‌زنم.
چرا جواب نمی‌ده؟ کجا رفته؟
چیکار کنم؟
باید رفته پیش باباش.
خوب…
خانم جانگ، لطفاً آروم باشید.
سلام.
اومدم مدیر عامل کانگ جی-یون رو ببینم.
شما پسر خانم جانگ سون-وو هستید؟
بله.
می‌خوای اینو داشته باشی؟
ممنون.
چطور این آدرس رو پیدا کردی؟
کارت ویزیت خانم کانگ رو از دفتر مامانم گرفتم.
- عجب. - تو باهوشی.
تو لیاقت این نوشیدنی ماست رو داری.
- وای. - ته-یون.
چی شده؟
نگرانت بودم.
یه خواهش از خانم کانگ دارم.
من؟
بله.
چه خواهشی از من داری؟
لطفاً بذارید مامانم کار کنه.
ته-یون، منظورت چیه؟
دفعه قبل تو دفتر شنیدم.
که تو نمی‌تونی کار کنی به خاطر من.
من نمی‌خوام به خاطر من کارت رو ول کنی.
امروز، پرستار بچه یهویی زنگ زد که مریضه.
ولی کسی رو ندارم که ازش مراقبت کنه،
برای همین تصمیم گرفتم امروز خودم مراقبش باشم.
دوباره اومدم دفتر با بچه‌م.
بعد از زایمان، نمی‌خواستم کارمو ول کنم.
خیلی جاه‌طلب بودم.
نه کار و نه بچه‌داری، هیچ‌کدومو درست انجام نمیدم.
همونطور که شوهرم میگه،
شاید حق مادری ندارم.
اگه من اینجا نبودم،
میتونی به کارت ادامه بدی.
به همین خاطر می‌خواستی با بابا باشی؟
من تو زندگی‌ت دخالت می‌کنم.
- به همین دلیله؟ - ته‌یون.
ته‌یون، این حقیقت نداره.
چرا باید اینطور باشه؟
ته‌یون بهترینه.
من به خاطر تو زنده‌ام.
تو دلیلی هستی
که من زنده‌ام.
من مزاحمت نیستم؟
پس می‌تونم با تو زندگی کنم؟
البته.
واقعا می‌خوام با تو زندگی کنم.
ته‌یون، اگه این خواسته‌ته،
ما می‌تونیم کمک کنیم.
این آقا یه موقعیت عالی برای مامانت پیدا کرده.
اون می‌تونه کار کنه و همچنان با تو وقت بگذرونه، ته‌یون.
استخدام وکیل داخلی
شرکت الکترونیک ته‌سون دنبال یه وکیل داخلی می‌گرده.
وکیل داخلی؟
آره.
حقوقش کمتر از الان خواهد بود،
ولی شرکت خیلی به توسعه زمین علاقه‌منده.
این به تو کمک می‌کنه تخصصتو گسترش بدی.
ساعات کاری کوتاه و منظم هست.
می‌تونی وقت زیادی رو با ته‌یون بگذرونی.
سر فرصت فکر کن و بهمون زنگ بزن.
ممنون از پیشنهاد خوبتون.
سعی می‌کنم کار و بچه‌مو، هر دو رو خودم مدیریت کنم.
تشویقت می‌کنم.
منم تشویقت می‌کنم. موفق باشی.
قوی باش، ته‌یون.
- مرسی. خدافظ. - مراقب خودت باش.
خیلی خوبه.
چقدر بامزه.
آفرین.
یو اون-هو
داری چیکار می‌کنی؟ سالم رسیدی خونه؟
- الو؟ - هنوز نخوابیدی؟
نه، هنوز نه.
داشتی چیکار می‌کردی؟
تازه بیول رو خوابوندم.
خوبه خوابه؟
تا سرش رو بالش می‌ذاره می‌خوابه.
از این لحاظ به من نرفته.
چه حسی داری؟
ناراحتی که فهمیدی با تو فرق داره؟
نه، در واقع خوبه.
اگه کاملاً به من بره خیلی سنگین میشه.
اگه اشتباهی بکنه، احساس مسئولیت می‌کنم.
لازم نیست نگران اون باشی.
بیول خیلی باهوش‌تر از توئه.
والدین الکی نگران میشن.
خانم جانگ هم همینطوره.
بچه‌ها دارن خوب بزرگ میشن.
درسته، ما خیلی نگرانیم.
هنوز هم سختت میشه بخوابی؟
می‌بینی؟ دوباره نگران شدی.
از کی اینقدر سخت شد؟
اینقدر طولانی شده که یادم نمیاد.
کابوس می‌بینی؟
خب،
پدر مرحومم همیشه تو خوابم میاد.
خیلی دلت براش تنگ شده.
نه خیلی.
خیلی دلم براش تنگ نشده.
برای من، اون پدر خوبی نبود.
کتاب بخونم برات؟
نگفتم که بچه نیستم؟
این کتاب برای بزرگسالان هم هست.
یه کتاب فوق‌العاده کسل‌کننده.
مثل قرص خواب عمل می‌کنه.
چقدر کسل‌کننده است؟
بخونش ببینم.
ناامیدت نمی‌کنه.
ولی یکم دیرتر.
- دیرتر؟ - آره.
کتاب پیشت نیست؟
اون که نیست.
می‌خوام بیشتر باهات حرف بزنم.
خسته‌ای؟
نه.
هنوز اصلا خسته نیستم.
باورم نمیشه کتاب کسل‌کننده جواب نداد.
این دفعه یه داستان دلگرم‌کننده برات می‌خونم.
با یه جمله خوب شروع می‌کنم.
تسلی شاید چیزی نباشه که به سمتت بیاد.
می‌تونه چیزی باشه که دنبالش بگردی.
باید به تسلی نزدیک‌تر بشم.
باید صحبت رو با دلگرمی شروع کنم.
به فکرم رسید که
شاید آدمای دور و برم منتظر من بودن.
منتظر بودن که حالم اونقدر خوب بشه که حرفاشون رو بشنوم
که از قبل خوب آماده کرده بودن.
این باعث شد گریه کنم.
سلام؟
آه، فردا؟
متوجه‌ام.
باشه.
کل بعدازظهر فردا رو خالی کن.
باشه، ولی چرا یهو؟
باید تو مراسمی که رییس وو ترتیب داده شرکت کنم.
مراسم؟ فردا؟
میدونی بابام چجوریه.
جلوی سرمایه‌گذاراش،
می‌خواد به عملکرد و شبکه‌اش پز بده.
امروز بهم زنگ زد.
خب بریم و نشون بدیم که تشویق می‌کنیم.
بسته به جو، زودتر میریم.
بازم، اینکه یه روز قبل خبر بده یکم بی‌ادبانه‌ست.
شرکت سرمایه‌گذاری کره می‌خواد یه نفر استخدام کنه.
معاون لی سوک‌جین از فاینانس یوسونگ.
رزومه
بقیه‌ش با من.
فقط معرفی‌اش کن.
خانم کانگ.
داری خوب پیش میری.
امروز خانم کانگ خیلی ناراحته.
اتفاقی افتاده؟
نمیدونم.
پروژه‌ها خوب پیش میرن و مشکلی نیست.
نباید چیزی باشه که باعث ناراحتیش بشه.
لی کوانگ‌هی.
کاری کردی؟
چرا تقصیر عزیزم رو می‌اندازی...
عزیزم؟
سرش داد نزن.
داد زدن، درسته؟
می‌خواستی بگی، سرش داد نزن. درست نمی‌گم؟
یعنی الان اینجوری حرف میزنن؟ این یعنی چی؟
آره، آره.
داد نزن، داد نزن سرش!
داد زدن، متوجهم. فکر کردم شنیدم عزیزم. گوشم...
قطعا یه "ع" شنیدم.
فکر کردم کیونگ‌هوا داره کوانگ‌هی رو عزیزم صدا می‌کنه.
چرا باید این کارو کنم؟
نه بابا.
- در بازه. بازه. - وای.
شما دوتا نمیاین؟
یادم رفت مدارک بیارم.
گیو-ریم، باید یه چیزی رو چک کنم.
- صبر کن یه لحظه. - باشه.
شما برید جلو.
فردا می‌بینمت!
این قضیه داد زدن خیلی باحاله.
درسته؟ خیلی داد زدن بود، نه؟
تا کی می‌خوان اینجوری ادامه بدن؟
بذار به حال خودشون باشن.
من دارم خوش می‌گذرونم.
۴۵.۶٪
به خاطر مراسم فرداست؟
وقتی پیپلز تاسیس شد،
رییس وو خیلی کمکمون کرد.
بدون کمکش،
این شرکت حتی وجود نداشت.
حالا،
انگار بار سنگینی شده.
یا من دارم بدبین میشم؟
نقشش زیاده؟
نه اینجوری نیست.
ولی با این روند، اگه بخواد،
می‌تونه کنترل پیپلز رو به دست بگیره.
نباید بذاریم این اتفاق بیفته.
من کسی بودم که شروعش کردم،
و خودم باید ازش محافظت کنم.
باید انجامش بدم.
خانم کانگ، به من نگاه کن.
فقط به یه چیز فکر کن.
این تو بودی که پیپلز رو تاسیس کردی و به اینجا رسوندی.
اگه تو نبودی،
هیچکس نمی‌تونست پیپلز رو هدایت کنه.
پس دیگه نگران نباش.
و بذار برم خونه.
چی؟
همه رفتن.
آقای رییس.
تبریک میگم.
ممنون. همه‌اش به خاطر شماست.
هی، خانم کانگ.
اینطرف.
سخت کار می‌کنم. حمایتتون رو فراموش نمی‌کنم.
پدر، خانم کانگ اینجاست.
سلام آقا.
اومدی.
خیلی دیر کردم.
سلام، خانم کیم!
مطمئنم همدیگه رو می‌شناسید.
آیا با آقای وو آشنا شدید؟
چند بار دیدمش.
خوشحالم که می‌بینمتون، آقای وو.
فکر نمی‌کردم اینجا ببینمتون.
این روزا خیلی از رئیس کمک می‌گیرم.
خیلی خوب!
امروز دعوتتون کردم برای یه جشن ویژه.
معاون رئیس، لی سوک‌جین.
معاون رئیس، لی سوک‌جین
معاون رئیس شرکت سرمایه‌گذاری کره شده.
- هفته بعد شروع می‌کنید؟ - بله، قربان.
کمک بزرگی برای اعضای ما خواهد بود.
من لی سوک‌جین هستم. مشتاقانه منتظر همکاری با شما هستم.
صبر کنید!
و خانم کیم.
مدیر عامل کیم هه‌جین خیلی سخت کار کرده.
شما دارید منو شاخ و برگ می‌دید.
بالاخره، کار من اینه که یه نامزد خوب معرفی کنم که مناسب موقعیت باشه.
هر نامزد خوبی رو که می‌شناسید، به من معرفی کنید.
دوستان، نامزدها رو معرفی کنید!
آرزوی موفقیت بزرگ برای همه شما دارم.
خانم کانگ مسئول کار شما نبود؟
چرا دیگه مثل قبل خوب نیست؟
اگه توانمند نبود، تا حالا رفته بود.
من پشتش رو خالی نمی‌کنم.
تنها چیزی که می‌تونه روش حساب کنه، مغزشه.
اگه دنبال استخدام کسی هستید، از خانم کانگ بپرسید.
آه، آقای پارک
دنبال داماد نبودید؟
خانم کانگ، یه مرد پیدا کن که آقای پارک به عنوان دامادش دوست داشته باشه.
آیا اونم می‌تونه اینجور افراد رو پیدا کنه؟
می‌تونم ازتون درخواست کنم یه گلف‌باز حرفه‌ای پیدا کنید که درس خصوصی بده؟
اگه ممکنه یه چهره زیبا داشته باشه.
باید حق‌الزحمه خوبی بهش بدید.
- پدر. - شکارچی‌های استعداد چیز خاصی نیستن.
اونا فقط افرادی رو که نیاز دارین، پیدا می‌کنن و کمیسیون می‌گیرن.
درسته، خانم کانگ؟
به نظر میاد هنوز درک کافی از شکارچی‌های استعداد ندارید.
باید بیشتر تلاش کنم.
ببخشید، ولی این تخصص من نیست.
خانم کانگ، چرا اینقدر جدی هستی؟
به من بسپارید.
شخصی رو پیدا می‌کنم که حتماً ازش خوشحال بشید.
ببخشید. باید به جلسه دیگه‌ای برم.
بله، بفرمایید.
تا آخر بمون.
این رویداد منه.
فکر کنم به اندازه کافی باهوش هستی که جایگاهت رو بدونی،
خانم کانگ.
اینجا!
بهش یه نوشیدنی بده.
بخور.
من یو اون‌هو هستم، منشی خانم کانگ جی‌یون.
ببخشید. نتونستم برنامه‌شو خالی کنم.
خانم کانگ باید به جلسه بعدیش بره.
وفاداری‌تون بیش از حد است.
باید بدونید که آیا جای دخالت شما هست یا نه.
ببخشید که بی‌ادبی کردم.
یاد گرفتم که اولویت منشی، فردی است که به او خدمت می‌کند.
بریم، خانم کانگ.
سپاس ویژه از کیم شین-راک
مدیر عامل مین جونگ‌هیوک.
او مدیر عامل شرکت موفق طراحی داخلی است.
امشب برای شام وقت داری؟
خانم کانگ به او علاقه‌مند می‌شود؟
همدیگه رو می‌شناسید؟
ما همکار بودیم.
- یکطرفه... - چیزی نیست.
رابطه‌ت با سو-هیون چیه؟
چشم به اون‌ها داری.
اصلا می‌دونی اون چجوریه؟
پیام داد که امروز نمی‌تونه سر کار بیاد.
امروز،
پدرتو دیدم.