مترجمین: حانیه حسن آبادی، فائزه طالبی
همینجا بمون.
ویسی هدمن؟
نگران نباش. منم، جو پیکت!
خدای من، جو پیکت، منو تا سر حد مرگ ترسوندی.
فکر میکردم تو مرد خونه باشی.
اگه بودم در نمیزدم.
خب، چه خبره؟
سرم شلوغ بود.
اوهوم.
آره، فکرمیکردم که اینجا میتونم پیدات کنم.
هی، دارم یه کار مهم انجام میدم.
اون خرج منو به عنوان کلانتر میده.
با پول شوهرش؟
البته اگه در یک رازی سهیم باشی، نگه داشتنش آسونتره.
چرا شلوارتو درنمیاری و نمیای داخل؟
برای کابوی هایی که یونیفرم میپوشن سنگ تموم میذاره.
و وقتی زمان خوابش میرسه، دیوونه میشه.
ویسی،
موضوع اوته کیلی‌ه.
آره.
- میخواستم بیام پیشت. - صحیح.
از شنیدنش ناراحت شدم.
خب، اوته آخرین بار با دوتا مرد دیده شده
که به سمت یک کمپ گوزنهای شمالی در
نهر کریزی ومن میرفتن.
خب؟
اون دو نفر، هرکسی که بودن،
به این یه ربطی داشتن.
پس میرم اون بالا و ازش سر در میارم.
بارنوم تا الان کسیو دستگیر نکرده؟
فکر میکنم فرد اشتباهی رو گرفته.
بر چه اساس اینو میگی؟
حدس می‌زنم.
- حدس؟ - اوهوم.
مسیری که به طرف نهر کریزی ومن میره،
یکی از بدترین مسیرهای وایومینگه.
یه حدس ارزش این همه تلاشو نداره.
میدونم.
به همین خاطر هم میخوام که باهام‌ بیای.
تو راه رو بلدی، مگه نه؟
آره.
درموردش فکر کن جو.
هرکسی که اوته رو کشته، اگه اون بالا بوده
تا الان کلی از اینجا دور شده.
خب، یا شایدم بی سروصدا وسط ناکجاآباد منتظر نشسته باشن
تا آبها از آسیاب بیوفته.
تو که نمیخوای به هرکسی که اون بالا رفته باشه شلیک کنی.
الان، زن و بچه هام توی یه متل قایم‌ شدن.
نمیتونم‌توی چشماشون نگاه کنم
و بگم‌ که میتونن با خیال راحت به خونه برگردن.
نه تا وقتی که علت مرگ‌ اوته رو بفهمیم.
این مهمه ویسی. به کمکت نیاز دارم.
اگه مهم نبود ازت نمیخواستم.
مطمئن نیستم وقتی که بری اونجا و خودتو به کشتن بدی
چقدر احساس امنیت بیشتری میکنن.
میدونم این بلایی که سر اوته اومده، همتونو ترسونده...
ولی این فکر بدیه.
- فکر بد. - صحیح، صحیح.
اگه باهام نمیای، خب
فکر کنم‌خودم تنها باید برم اونجا.
اگه چیزی پیدا کردی، من...
به بارنوم‌ خبر میدم.
مطمئنم خیلی دوست داره با حل کردن
چنین پرونده ای اعتبار کسب کنه.
صبر کن.
خدا لعنتش کنه.
تنها رفتنت خوب نیست.
همین الان دارو خوردم. حروم شد.
فکر کنم تیمی کار کردنمون
باعث میشه از بارنوم جلو بزنم.
البته اگه نمیریم.
رفت و برگشتمون یه روز طول میکشه.
پس موقع طلوع آفتاب سرجاده میبینمت.
و با اسب بیا.
اوه، اوه.
سلام محیط بان. نمیای تو؟
اونو بیخیال شو عزیزم. اون ازدواج کرده.
اشکالی نداره. برام مهم نیست.
نه.
- جو اونطوری نیست. - اوهوم.
خوش به حال تو.
برو تو.
بهتره فرار کنی. کلاهمو برگردون.
سلام.
فکر نمیکردم بتونی بیای.
- یه راهی پیدا کردم. - بیا اینجا. میتونه بشنوه؟
میشنوی؟
صدای بچه مونه که اونجاست.
همه چیز توی متل روبراهه؟
- آره. - حال دخترا خوبه؟
به ظاهر که خوبن.
مامانم، از یه طرف...
ممکنه خوب نباشه.
- نظری ندارم. - هوشمندانه بود.
گوش کن، حس بدی راجع به اتفاقی
که برای اوته کیلی توی خونه افتاد، دارم.
میخوام مطمئن بشم که دیگه چنین اتفاقی نمیوفته.
تو که اونو نکشتی.
میدونم، فقط...
حس میکنم شاید مرتبط باشن.
اون اتفاقی که بین من و اون افتاد.
آره، همه ما فکر میکنیم که
زندگی مثل یه باری شطرنج بزرگه
و اگه همه حرکاتمونو درست انجام بدیم،
هر مسابقه ای رو برنده میشیم.
ولی زندگی مثل شطرنج نیست.
پوکر ه.
و تنها کاری که میتونیم بکنیم اینه که بهترین حرکتی
رو با ورقهای توی دستمون انجام بدیم.
و من باید برم‌ دستشویی.
- حالت خوبه؟ - آره، آره.
مامان کجاست؟
آه.
خوبه، یه پسر بچه سالم.
♪ نوئل، نوئل ♪
کریسمس مبارک رفقا.
ببینید چی پیدا کردم.
هی، بازش کن.
♪ تولد پادشاه ♪
♪ بنی اسرائیله ♪
ما که گفتیم‌ سال بعد!
خب، اون همین الانشم مرد شده.
فکر کردم لیاقت اینو داره که زودتر بهش برسه.
هی، نگران نباش.
بهش نشون میدم‌ چطور ازش استفاده کنه.
هی، بیخیال.
وقتی هم سن اون بودم بابام‌ یه‌دونه بهم داد.
ببین چی شدم.
یالا‌ بیا اینجا.
هوم.
- بهتره بهش یاد بدی. - یاد میدم.
ازش خوشت میاد جو؟
هی.
اگه یه جوری تونستم بفهمم که جنسیت بچه چیه،
- میخوای بهت بگم؟ - فهمیدی؟
نه، فقط دارم میپرسم که اگه فهميدم بهت بگم یا نه.
نه، نمیخوام بدونم.
حتی نمیخوام بدونم که تو فهمیدی یا نه.
میدونی. میدونی؟
نه.
باشه، از امتحان سربلند بیرون اومدی.
فردا میرم یه جایی.
احتمالا خارج از محدوده.
کجا میری؟
نیت گفت
شبی که اوته مرد، اونو با دوتا مرد دیگه دیده.
پس دارم‌ میرم دنبال اونا بگردم.
در این حد مطمئنی که نیت اونو نکشته؟
خب، گفتنش سخته.
منظورم اینه ظاهرش طوریه که میتونه آدم بکشه
ولی اصلا با عقل جور درنمیاد.
و بارنوم موافقه؟
نه نه هیچکس با من همنظر نیست.
جو، احتمالش هست که اون آدم تورو بازی بده؟
هیچکس، هیچکسو بازی نمیده.
فقط دارم میرم چیزی که گفت رو بررسی کنم.
خب، پس
واقعا دوست دارم خودم با نیت صحبت کنم.
چرا؟
چون بیا و با حقیقت روبرو شو،
من توی کارآگاه بازی از تو بهترم.
ولی تو که...
تو که حتی مامور قانون نیستی.
من وکیلم.
آره، ولی نه برای پرونده های قتل و اینجور مسائل
خب، باشه توام کارآگاه
پرونده های قتل و اینجور چیزا نیستی آقای محترم.
باشه. با بارنوم صحبت میکنم.
اینجوری خوبه.
ممنونم.
پرتاب کن.
- شلیک خوبی بود. - آفرین.
- اوه.
مامان، ورن‌ه.
اونجا اسبهای قشنگی دارین.
آره، چرت نگو.
عزیزدلم.
برو و یکم لیموناد برامون بگیر، باشه؟
چشم مامان‌بزرگ.
تله افکن کار نمیکنه
خبر داری؟
قطعا اوپال.
پرتاب کن.
اوه.
آشغالاش ریخت روی تو.
بدت نمیاد؟
بهم‌ بگو
چرا اون محیط بان جدید داره
به طرف نهر کریزی ومن میره؟
نگران نباش.
مشکل‌ساز نمیشه.
پرتاب کن.
از کجا انقدر مطمئنی؟
دنبال علت مرگ اوته کیلی‌ه.
اوته توی خونه اون مرده.
تمام تمرکزش روی همونه.
و درموردش چی میدونه؟
هیچی.
کیلی چیزی نگفته؟
تنها کاری که اوته کرد، مردن بود.
من درموردش با جو صحبت کردم.
اگه چیزی میدونست بهم‌ میگفت.
یادت باشه، این همون آدمیه که گاورنر باد رو به خاطر
ماهیگیری بدون مجوز کریمه کرد.
همه میشناسنش.
اوته کیلی تفنگشو ازش دزدید.
احتمالا فکر میکنه که به اون ربط داره.
نگران‌ نباش.
چیزی نیست.
من هیچوقت نگران نمیشم،
ولی از گندکاری متنفرم.
پسرا، با گندکاریامون چیکار میکنیم؟
خودمون تمیزش میکنیم.
درسته.
هرچیز اضافه ای بی نزاکتی به حساب میاد.
تو که نزاکت داری، مگه نه ورن؟
هیچ گندکاری ای برای تمیز کردن نیست.
عیچ گندکاری ای.
ورن دانگان همه چیزو تحت کنترل داره.
کلانتر، میخواستی منو ببینی؟
آره.
کامپیوتر
نمیتونه اثرانگشتهای نیت رومانوسکی رو بخونه.
دوباره انجام‌ بده.
باشه.
واقعا باید بیشتر به کارت اهمیت بدی.
- کریکت؟ - چیه؟
تو اون اثر انگشتهارو گرفتی؟
نمیدونم. آره.
پس فکر کردی کسی میتونه اونارو بخونه، آره؟
هی، دوباره انجامش بده.
و بیشتر به کارت اهمیت بده.
هی.
ببین جی پیدا کردم. یه ساندویچ که مال دیروزه.
خوردنش خیلی سخته.
دندونام هنوز لقه.
آره، خب طبق قانون باید بهت غذا بدم.
نگفته که تو میتونی سفارش خدمات بدی.
صحیح.
تندترین فلفل تند میتونه تورو به کشتن بده.
هرساله مردم به خاطر فلفل تند میمیرن.
کدوماتون دوست اوته کیلی بودین؟
خب، اینجا یه انجمن بافندگیه.
خیلی خوب، پس...
خیلی وقته اینکارو نکردم، ولی میشه اینو قرض بگیرم؟
ادامه بده.
خب.
اوته آخرین بار با دو نفر دیده شده.
نمیدونین اونا کی بودن؟
چون اون توی خونه من مرده
و حالا من میترسم به خونه برم.
و همونطور که میدونی، من تازه به این شهر اومدم.
پس متاسفانه دوستی هم ندارم
که بهم بگه سراغ کی برم.
صحیح.
اگه من قمارباز بودم، که خب نیستم...
چندین دلار شرط میبستم
که کایل لنسگراو و کلوین...
چی چی بودن. (یعنی فامیلشو نمیدونم.)
اوته بدون اون دوتا کله خر
که همیشه بهش آویزون بودن، کار زیادی نمیکرد.
- چقدر خطرناکن؟ - خیلی.
اونا اجتماع ستیزن. همه شون.
اگه زرنگ باشی باهاشون درنمیوفتی.
ممنون.
بیا تو.
یه نفر میخواد با شما حرف بزنه کلانتر.
کیه؟
آنی از دسته سواران سدلسترینگ
میپرسه که میخواین با ویسی هدمن... به
نهر کریزی ومن برید؟
ویسی هدمن؟
ممنونم پیکت.
بهش بگو...
بهش بگو بهترین افرادمو میفرستم تا
از محیط بانها محافظت کنن.
مک‌لاناهان!
بیا اینجا!
باشه. باشه دارم میام.
بابا!
سلام.
اوه.
اوه، اوه.
متل چطور بود؟
عذاب آور.
فکر کردم گفتی تا وقتی به این اوضاع سرو سامون بدیم،
توی متل میمونین!
- همینجا احساس امنیت میکنم. - آها.
من فکر میکردمکه، میدونی...
ببین جو، دوروبر متل مردم پرسه میزنن.
من هیچ کسو نمیشناسم.
اینجا توی خونه، حداقل میدونم کی به اینجا تعلق داره
و کی نداره.
میتونم خطرو ببینم.
خب، من طلوع آفتاب راه میوفتم.
اینجا نیستم که مواظبت باشم.
مواظبم باشی...
جو، خدا لعنتت کنه
تنها کسی ای که امشب اینجا دنبال دردسر میگردی، خب؟
فقط باید به تصمیم من توی این مورد اعتماد کنی.
بابا، بوکارو غذاش رو خورده!
شریدان حالش خوبه؟
- آره. - آره؟
یه کم ترسیده، فکر کنم. ولی آره حالش خوبه.
- پس گوش کن. - اوهوم.
کایل لنسگراو و کلیوین چی چیَک
کسایی ان که دنبالشون میگردی.
- آها. - از دوروبریا پرسیدم.
و خطرناکن.
فکر کنم بهتره اینجا پیشمون بمونی.
بیخیال این یه مورد بشو.
یه نفر دیگه رو بفرست دنبالشون.
احساس امنیت میکنی؟
- منظورت چیه؟ - الان، توی خونه خودمون
احساس میکنی جامون امنه؟
نه، نمیکنم.
منم نمیکنم.
تا وقتی احساس امنیت نکنیم نمیتونیم زندگی کنیم.
باید بفهمم مرگ اوته برای چی بوده،
و چرا به اینجا اومده.
جوابها بالای اون کوه‌ن،
و من باید پیداشون کنم.
صحیح.
فقط سالم برگرد، باشه؟
باشه.
پس وقتی برگشتی نظرمو بهت میگم.
سلام ورن.
جو، درباره نقشه‌ت شنیدم.
به نظرت ایده خوبیه؟
نگران نباش. چیزیم نمیشه.
خب، من اونقدرام مطمئن نیستم.
نمیتونم اجازه بدم دوتا از بهترین محبط بانهام
به خاطر یه کابوی احمق و مریض از دست برن.
حالا، اگه فکر میکنی که اوته آدم بدی بوده،
اون افراد فاسدی که باهاشون میگشت،
برای کشتنت تعلل نمیکنن.
آره، خب در مقابل اونها هم باید
انتظار چنین حرکتی از من داشته باشن.
توی دنیا هیچ مردی خطرناک تر از شکارچی ای نیست
که به دیوار تکیه زده باشه.
مواظب خودت باش جو.
تعلل نکن.
آره.
سلام.
اگه اوضاع ناجور شد
و یه حسی بهم میگه که حتما اینطور میشه...
مطوئن شو که تقصیر گردن محیط بانها میوفته.
فهمیدی؟
آره.
خوبه.
سلام‌ پیکت.
اون از پس یه کشتن همستر برمیاد؟
سلام محیط بان
بهتره از توی مهمات یه هفت تیر برداری.
منظورم یه تفنگ مردونه ست.
نمیدونی اونجا قراره با چی روبرو بشی.
تو که نمیخوای اون بالا شانسی رو از دست بدی؟
- من با این راحت ترم.
خودتو آماده کن.
- این شکلی.
ته تفنگ رو با حرکت دادن دسته پیچ
تا جایی که میتونی به سمت بالا باز میکنی.
هیچوقت بهش فشار نیار. باید راحت باز شه.
دست راستتو دور دسته میذاری،
همونطور که انگشت اشاره‌ت رو بیرون محفطه ماشه نگه داشتی.
بعدش قسمت جلویی رو با دست دیگه‌ت نگه میداری.
و به هیچ عنوان به لوله تفنگ دست نمیزنی.
فقط یه شماره۲۲ ساده‌س، جویی‌.
اسباب بازی نیست، ولی
هربار که ماشه رو بکشی با شدت نمیخوره به دهنت.
میخوای بری باهاش یه دوری بزنی؟
پسر خوب.
بریم.
- ♪ بعضی وقتا نمیدونم ♪
♪ این جاده کثیف منو کجا میبره ♪
♪ بعضی وقتا حتی دلیلش رو هم نمیدونم ♪
♪ ولی فکر کنم دارم خطر میکنم♪
♪ کلی دردسر و کلی حرف بی‌ سر و ته♪
♪ خب، آسونتر از منتظر مرگ بودنه ♪
♪ رفقا، یه زمانی ♪
♪ من مامان داشتم، حتی بابا ♪
♪ خب، یه بار مامانمو با کمربند کتک زد ♪
♪ چون گریه کرد ♪
♪ به بابام گفت از من مراقبت کنه ♪
♪ رفت ایالت تنسی ♪
♪ خب، آسونتر از اینه که منتظر مرگ باشی♪
- میدونی، دروغ نمیگم...
واقعا یه جورایی هیجان زده‌ام
که تو این سفر با شماهام، خب؟
یعنی، حتی با اینکه، میدونی، ممکنه بهترین دوستای هم نباشیم
یا هر چیزی مثل این، دوسش دارم.
خوبه که هر چندوقت یه بار
حق خودمون رو به جامعه ادا کنیم.
خب، مفتخرم که در خدمت شمام
و میدونی، راه جنگل رو نشونتون میدم
خب، یه جور هدیه‌س برام.
- ♪ اه، اسمش کدئینه ♪
♪ بهترین چیزیه که تاحالا دیدم ♪
♪ خب، با هم، قراره منتظر مرگ باشیم ♪
- میتونم یه سوال ازت بپرسم؟
- حتما.
- فکر میکنی آدم میتونه گاومیش بایسون رو برونه؟
- ام.
- اگه روش زین بندازی؟
- احتمالا نه.
یعنی، با این همه گاومیش بایسون
که این دور و اطراف پرسه میزنن،
احتمالا یکی تاحالا امتحان کرده.
- اوهوم.
آره، شاید.
یا شایدم فهمیدن که روندن اسب‌ آسونتره.
میدونی، آسون‌ترین راه.
- یا شایدم ممکن نیست.
آره، شاید.
- اشکالی نداره دوباره ازت اثر انگشت بگیرم؟
- قبلیا مشکلی داشتن؟
- آره، اولیا خیلی خوب درنیومدن.
- میشه یه قراری باهم بذاریم؟ - چی؟
- این نون خیلی خوردنش سخته.
بهم سوپ بده...
و من کارتو با اثر انگشت‌ راه میندازم.
میتونم کمکتون کنم؟
- آره، اومدم نیت رمانوسکی رو ببینم.
من مریبث پیکت‌ هستم.
پس تو کسی هستی که شوهرمو فرستادی پی هفت خان رستم؟
- به نظرم انگار سخته بخوای اون مرد رو
بفرستی جایی که دلش نمیخواد بره‌.
پس داره میره؟
- وکیلت باید خبرای جدیدو بهت بده‌.
- فعلا وکیل ندارم.
- یه وکیل نیاز داری‌.
- اگه شوهرت بی‌گناهیمو ثابت کنه نیازی ندارم.
- حتما، ولی نجات دادن جونت
قسمتی از دستورالعمل شغلیش نیست، مگه نه؟
- پس تو چرا اینجایی؟
- من یه پیش‌زمینه‌ای تو قانون دارم.
و رک بگم، یه ردیاب حرفه‌ای چرت‌وپرت.
- فکر میکنی دارم شوهرتو اسکل میکنم؟
- به نظرم با این شرایط
یه احتمال واضحه.
تو اوت کیلی رو کشتی؟
- نه.
ولی بخوام راستشو بگم، احتمالا این کارو میکردم،
اگه بیشتر وقت داشتم.
- خیلی خب. تو واقعا یه وکیل لازم داری‌.
و اولین چیزی که بهت میگه
اینه که این حرفا رو تمومش کنی.
یا احتمالا اصلا هیچ حرفی نزنی.
اصلا حرف نزنی.
ببین، من نمیدونم کی هستی یا بازیت چیه،
ولی اگه بفهمم تو شوهرمو به عنوان بخشی از نقشه‌ت
فرستادی بالای اون کوه...
و بلایی سرش بیاد یا بمیره...
بهت قول میدم هربار اسم پیکت رو بشنوی به غلط کردن بیفتی.
- آهای، تاحالا یه خارشی داشتین
که یه مدت طولانی از بین نره؟
چند سال پیش، یه خارش تو قسمت داخلی رونم داشتم...
خب، بیشتر شبیه جوش بود.
دکتر ازم پرسید از کجا گرفتمش، بهش گفتم...
آهای، میدونستین
واسه اسب‌ها خمیردندون میسازن یا نه؟
هیچوقت نشده بگن،
«میدونین، دندون‌پزشک‌ها اینو واسه اسب‌ها پیشنهاد میدن.»
واسه این برام جای سواله که دندون‌هاشون از مال ما بزرگتره.
- مکلنهن، بیخیال.
- آهای، آهای.
صبر کنین.
آهای، رفقا، صبر کنین، خب؟
اسبم داره عوضی‌بازی درمیاره.
هی، به خدا یه مشت میزنم
تو صورتت، فهمیدی؟
- نه، این کارو نمیکنی.
- آره، من...
آهای. وای، وای، وای.
آروم باش، دختر.
- حضور مکلنهن تو فیش حقوقی
شبیه اینه که دو تا نیروی خوب رفته باشن.
- اوهوم.
- هی، هی، هی، صبر کن.
- وقتی کلانتر منتخب شم، اولین کاری که میکنم
اخراج کردن اینه
قبل این که حتی کارتمو سفارش بدم.
- مشکلی... مشکلی نیست.
خیلی خب؟
امروز زیادی ساکتی، جو.
یه خبری بهم رسید.
- خبر خوب یا بد؟
- مشخص شد دارم پسر دار میشم.
- اوه، عالیه، جو.
تبریک میگم.
- آره، ممنون.
راجع بهش خوشحال نیستی؟
- نمیدونم چه حسی درباره‌ش دارم.
- منظورت چیه؟
- خب، من...
رابطه پیچیده‌ای با پدرم داشتم.
من...
همش فکر میکردم قراره فقط دختر بزرگ کنم.
- خب، برات خوشحالم.
اگه نظر منو بخوای
میتونی تو خونت یکم تستسترون به کار بگیری.
- باشه، باشه.
- میدونی، همه فکر میکنن ما یه مشت
مامور کنترل حیوانات مشهوریم.
سرشار از شجاعت و این چیزا.
- تو دنیای خیال، شاید.
- نگامون کن.
انگار رویای بچگی پسرونه به واقعیت تبدیل شد، نه؟
ما همون آدم خوباییم که داریم آدم بدا رو تعقیب میکنیم.
یالا.
جالبه‌.
- توصیفش...
سخته.
از این حیوونای مسخره متنفرم.
زود باش.
این اسبه دوباره چشه؟
واسه اسب‌ها هم فرزندخوندگی دارن؟
- راستش، فکر کنم اسبت فقط بذاره یه نفر بره اونجا، پیکت.
خفه شو، مکلنهن.
- رمانوسکی بهت سرنخی داده
که اون دو نفر دیگه کیا میتونن باشن؟
- نه، ولی فکر کنم اسم‌هاشون رو میدونم.
کایل لنسرگراو و، اه،
کالوین نمیدونم چی‌.
- اه، لعنتی.
- اونا رو میشناسی؟
- آره‌. کاش نمیشناختم.
مندز، فامیلیش اینه.
کالوین مندز.
یه بار واسه پوست کندن یه گرگ زنده دستگیرش کردم.
لعنتی، گفت موش خرمای خونگیش رو خورد و میخواست انتقام بگیره.
آره، یارو رسما دیوونه‌س، مگه نه؟
- شاید یه چیز جدید فهمیدی، جو.
خدا میدونه که هیچ افتخاری از شکارچی‌های غیرقانونی بهمون نمیرسه‌.
- وای، وای، وای.
بوشو حس میکنین؟
- مکلنهدن، بوی حیوون مرده.
- اه، بوی بدی میاد.
- اینجا خیلی حال به هم زنه.
- اینجاست، پیداش کردم.
- آره، یه چیزی اینجاست.
میخوام ازش نمونه بگیرم.
- جون هر کی دوست داری، پیکت،
ما عجله داریم خیر سرمون، نظرت چیه؟
- چی؟ رم کردن.
- با چی؟
- اه، حدسم اینه... هر چیزی که داشت اون گوزن رو میخورد.
- وای.
- اون خرس بود؟
- نمیدونم.
- وای، من از خرس متنفرم.
گمشو. - خفه شو، مکلنهن.
- نه، اگه خرس دیدی باید از خودت صدا دربیاری میفهمی؟
- نه، نه، نه، نه! - آهای!
آهای!
- هی، هی، هی!
- چه مرگته؟
- لعنتی، مکلنهن. چته؟
- فکر کردم خرس اونجاست، خب؟
- حالا مجبوریم دنبال اسب‌های خودمون بدوییم.
- نه، اونا رم کردن.
کل راهو تا اردوگاه اصلی میدوئن.
چقدر دیگه مونده، ویسی؟
فکر میکنی بتونیم پیاده قبل غروب برسیم؟
- سعیمون رو میکنیم.
- شاید باید به بچه‌ها بی‌سیم بزنیم، میدونی، فقط...
بهشون اطلاع بدیم، میدونی،
قراره یکم دیر کنیم، مگه نه؟
- آره، زود باش. بی‌سیم بزن.
- اسب‌ها بی‌سیم رو بردن.
- آره، اسب‌ها بی‌سیم رو بردن.
یه مشت اسب دزد.
یالا‌.
- باشه، خب، قرارمون سرجاشه.
- قرارمون سرجاشه.
متاسفانه بهترین چیزیه که گیرت میاد.
خیلی وقت پیش همشونو سوزوندم.
- لوسی، امرالد حموم نیاز داره.
- نه، نداره.
- آره، داره. غذا ریخت رو خودش.
- حالت خوبه، شریدان؟
- خوبم. میتونم برم؟
- حتما. - ممنون.
- چی شده؟
- اوه، هیچی.
- قبلا هم اون بیرون دیدمش.
- آره، منم.
چه بد که نمیتونی از پس مخارج یه روانشناس خوب بربیای،
چون واقعا انگار نیاز داره.
- اینم از این. مرسی مامان.
- منتظر کسی بودی؟ - نه.
سلام. - سلام، این واسه توئه.
- واسه من؟
- مقدمات محاکمه‌. - چی؟
- مقدمات محاکمه‌س.
نیت رمانوسکی گفت تو وکیل جدیدشی.
- نه، نه، نیستم.
لطفا اینو اینجا نذار. من نمیخوامش.
- شریف بارنوم بهم گفت بدمش به تو.
- اگه نمیخوایش، باید زنگ بزنی اداره
بهش بگی که بهم بگه
که فردا برگردم ببرمش.
- مسخره‌س.
- آره، اه، امضا میزنی بی‌زحمت.
- باشه.
- ببخشید، این... - بفرما.
- عجیب بود.
- چقدر مونده؟
- خیلی مونده.
- نگران همین بودم.
- آره.
امکان نداره بتونیم تو روشنایی به اردوگاهشون برسیم.
- اشکالی نداره. بیاین همه تلاشمونو بکنیم.
- عجب، میخوای تو تاریکی محض بری تو اردوگاهشون؟
- کل این قضیه مزخرفه، خب؟
اونا به احتمال زیاد اصلا اونجا نیستن.
- خب، اگه اسب‌ها رو نمیترسوندی،
میفهمیدیم و الانم خونه بودیم.
- باید یه جایی واسه اتراق کردن پیدا کنیم.
صبح زود حرکت میکنیم.
منم خوشم نمیاد.
- میدونی، نباید ازتون انتظار داشته باشم
میان‌وعده انرژی‌زا یا همچنین چیزی آورده باشین؟
قند خونم افتاد.
- من جیره یه روز کامل رو آوردم
واسه هر سه تامون، محض احتیاط.
ولی اسب‌ها اونم دزدیدن.
- اه، لعنتی.
- بهت گفتم ایده مسخره‌ایه، جو.
- آره.
فکر کنم بالای این تپه جایی واسه کمپ زدن باشه.
یکم استتار واسه آتیش روشن کردن.
- اینو نیاز داریم.
- خیلی خب، قند عسلم.
خوب و خوش و خرم میخوابی؟
ببینم. ببینم.
Is Emerald snug? امرالد خوابیده؟
- بابا هنوز نیومد خونه، مگه نه؟
- نه، نیومد، ولی نگران نباش.
فردا صبح میبینیش، باشه؟
- مامان، میشه یه چیز بهت بگم؟
- آره. آره، عزیزم‌. چی شد؟
- من اون مرد رو دیدم...
همونی که مرد...
با بابا بدرفتاری میکرد.
- میدونستم آدم بدیه. - خیلی، خب. هی.
دیگه هیچ دلیلی واسه نگرانی نیست، خب؟
- فکر نمیکردم این اتفاق بیفته.
من میخواستم اون مرد بمیره. واسش دعا کردم.
- خیلی خب.
ببین.
دعاها،
نمیتونن همچین کارایی بکنن، باشه؟
اگه میتونستن، الان هممون اسب تک شاخ داشتیم و میلیونر بودیم.
- ولی بعضی وقتا اگه زیاد دعا کنی، به واقعیت تبدیل میشه.
- واقعا؟
- نه.
نه، لوسی‌‌.
خواهرت داره اجازه میده قوه تخیلش
ازش جلو بزنه.
درسته؟
مشکلی نیست.
قول میدم.
- عاشقتم. - منم عاشقتم.
- خوب بخوابی.
نذار حشره نیشت بزنه.
- بهش گوش نکن.
قوه تخیلت میتونه بهت جایزه بده.
کاری میکنم بابا بیاد خونه.
- شب به خیر. - شب به خیر.
شب به خیر، بابایی.
برو بگیرشون.
- خب، اینو بیخیال،
یه چیزی دارم که اون اسب‌های کوفتی ندزدیدن.
نوشیدنی.
- بالاخره دارم ارزشتو درک میکنم، مامور.
- آره، آره.
- اوهوم.
- پیکت، بگو ببینم.
قضیه این تفنگه چیه؟
- کادو کریسمس از طرف بابام بود.
- کارت باهاش خوبه؟
- تو دانشکده گیم واردن
بهم میگفتن تنبل کلاس. - آها.
نمیدونم پز بدم یا نه.
- آره، فکر کنم باید نزدیک تو بمونم، ویسی.
حتی با وجود این که، میدونی، عوضی هستی.
- انگار فقط میتونم اجسام متحرک رو بزنم.
- آها.
تو دانشکده، فقط با هدف‌های ثابت ازمون امتحان گرفتن.
هیچوقت توش خوب نبودم.
- انگار اوت خدابیامرز
نیاز نبود تفنگت رو ازت بگیره، پیکت.
لعنتی، از اولش هم نمیتونستی بهش شلیک کنی، مگه نه؟
- راستی، شنیدم اوت با خودش یه کلمن تو حیاط خونتون داشت.
داخلش چه خبر بود؟
- هنوز دارن بررسی میکنن.
- چی توش بود؟
- توش چندتا گلوله چرت و پرت نبود؟
- آره، واسه آنالیز فرستادمشون شایان‌‌.
زود باید برگرده.
- خب، شاید چیز خاصی نباشه.
شاید هیچوقت نفهمیم.
و تنها کسی که میدونه
اوت مرده‌ی خنگه.
- آهای، تاحالا فکر کردین که شاید
اوت فقط داشت واستون چندتا نوشیدنی میاورد؟
- میدونی، نوشیدنی بزنین همدیگه رو ببخشین.
- راستی، میدونستی جو قراره پسر دار شه؟
- وای، واقعا؟ - اوهوم.
وای، چه خبر خوبی، پیکت.
پسر داشتن... بهترین اتفاق ممکنه.
- تو پسر داری؟ - آره.
میدونی، فرقی با دختر بزرگ کردن نداره،
به جز این که پسرا احساسی‌ترن.
- آره... وای.
خنده دار به نظر میاد، ولی واقعیه، مگه نه؟
- به نظرم با بزرگ کردن دختر فرق داره.
خالصه.
خاصه‌.
من این حسو از بابام گرفتم
که انگار همیشه منو به عنوان یه جور رقیب
واسه محبت مامانم میدید، فکر کنم.
امیدوارم این اتفاق
واسه من و پسرم نیفته.
چون یه مادر همیشه باید
پسرشو بیشتر از شوهرش دوست داشته باشه.
یه چیز طبیعیه.
فقط امیدوارم بتونم بهتر از بابام با این موضوع کنار بیام.
- خدای من، پیکت.
عجب آدم عوضی‌ای هستی‌.
جای تعجب نداره که زیاد حرف نمیزنی‌.
منم اگه همچین تفکرات چرت و پرت دکتر فرویدی
تو ذهنم داشتم حرف نمیزدم.
خب، به نظرم اتفاق خوبیه.
هر مردی میخواد یه پسر داشته باشه.
- آره.
- مریبث؟ همین الان میخواستم بهت زنگ بزنم.
- ورن، خوشحالم که... خوشحالم که جواب دادی‌.
- دنبال جوام. خبری ازش داری؟
- چند ساعت پیش همه ارتباط‌های رادیویی رو از دست دادیم.
چیزی برای نگرانی نیست.
اون بالا سیگنال‌ رادیویی ضعیفه.
- باشه، ولی گفت تا غروب میاد خونه.
- خب، تا اونجا سفر طولانی‌ایه.
واسم جای تعجب نداره که به یه مشکل جزئی برخورده باشن،
ایستاده باشن تا یکم بخوابن،
صبح دوباره راه بیفتن.
صبح یه هلیکوپتر از لارامی میفرستیم
واسه جستجو و نجات فقط محض احتیاط‌.
من خیلی وقته این کارو‌ میکنم، و نگران نیستم.
این هیچی نیست.
همه چی درست میشه. مطمئنم.
- باشه، ورن. باشه.
خیلی خب. ممنونم.
- انگار بسشونه.
- قضیه این تفنگه چیه؟
- کادوی کریسمس از طرف بابامه.
- بابام همسن اون بود یکی بهم داد.
ببین من چی شدم.
خیلی خب.
حالا ماشه رو فشار بده.
زود باش‌. تمرکز کن، جویی.
حواست جمع نیست.
میدونی چی لازم داری؟
یکم انگیزه میخوای‌.
این چطوره، ها؟
اگه دوباره تیرت خطا بره،
این نوشیدنی رو میریزم رو سرت، خوبه؟
یالا.
بزن‌.
چی؟
زود باش. خوش میگذره، پسر‌.
یالا!
- کی اونجاست؟
- شب به خیر.
صبح میبینمت.
شب به خیر.
- بریم.
- همینجاست.
رسیدیم‌.
آره.
- هر کسی که تو چادره، ما مامور نیروی انتظامی‌ایم.
شما رو محاصره کردیم.
- دستاتونو بیارین بالا و بیاین بیرون!
- وای، اوه! هاری دارن!
- اینجان، هردوشون.
مرده.
- چی؟
اوه، خدا.
اوه... اوه خدای من.
خدایا.
من...
حالم خوبه، من...
وای خدا.
وای، آره، خدایا.
قطعا کایل و کالوینن، خودشونن.
لعنتی، پیکت. حق با تو بود، نه؟
- صبر کن.
سه تا اسب اونجاست.
باید فقط دو تا باشه.
کسی دید از کجا شلیک شد؟!
- من ندیدم.
- ویسی. - نمیبینمشون.
- ما مامور نیروی انتظامی‌ هستیم.
مکلنهن، پخش شیم.
ویسی.
- بریم بگیریمشون.
- داری ما رو به کشتن میدی، پیکت.
- ویسی!
- لعنتی، جو!
داشت منو میکشت.
تو زندگیمو نجات دادی.
فکر کردم نمیتونی شلیک کنی.
- آره، خب، وقت فکر کردن نداشتم.
- جو، تیر خوردی.
- فکر کنم، اه، ساچمه باشه.
- مکلنهن عوضی. صورت جو رو تمیز نکردی؟
- یکی داشت بهمون شلیک میکرد.
- لعنتی، جو.
کل این مدت حق با تو بود.
و حالا هم موقع انجام وظیفه زخمی شدی.
تو یه قهرمان واقعی هستی.
باید بهت مدال بدن.
- باشه.
ولی خب، اون کیه؟
مترجمین: حانیه حسن آبادی، فائزه طالبی
- ♪ بعضی وقتا نمیدونم ♪
♪ این جاده‌ی کثیف منو کجا میبره♪
♪ بعضی وقتا حتی دلیلش رو هم نمیدونم ♪
♪ ولی فکر کنم دارم خطر میکنم♪
♪ کلی دردسر و کلی حرف بی‌ سر و ته♪
♪ خب، آسونتر از منتظر مرگ بودنه ♪
♪ رفقا، یه زمانی ♪
♪ من مامان داشتم، حتی بابا ♪
♪ خب، یه بار مامانمو با کمربند کتک زد ♪
♪ چون گریه کرد ♪
♪ به بابام گفت از من مراقبت کنه ♪
♪ رفت ایالت تنسی ♪
♪ خب، آسونتر از اینه که منتظر مرگ باشی♪
♪ بزرگ شدم و دختری رو پیدا کردم ♪
♪ تو یه کافه تو شهر تاسکولاسا ♪
♪جیبمو خالی کرد و سریع غیبش زد♪
♪ خب، سعی کردم دردمو خفه کنم ♪
♪ یکم نوشیدنی آوردم و یه قطار آرزو کردم ♪