استاد، یه چیزی هست میخوام باهاتون حرف بزنم.
آلوسیا، خوش اومدی.
چی شده؟
یه موضوع مهمه که آینده شما رو تحت تاثیر قرار میده.
چی؟
استاد...
داریم میریم...
برات لباس نو بخریم.
ها؟
قسمت ۸
روستایی ساده، با شمشیر برق آسا زده میشه.
یه هیاتی از سفن‌یاردوانیا
میان بالتراین.
آها، یادم اومد، شورنا گفته بود.
گفته بود درخواست شکار هیولا، بخاطر اونا زیاد شده.
خانم لیساندر؟
لعنت به لیساندر.
باورم نمیشه قبل از من به استاد گفته.
ام، آلوسیا؟
اوه، ببخشید. ادامه میدم.
به اردر وظیفه داده شده
که از مهمانای مهم محافظت کنه تا وقتی هیئت اینجاست.
آدمای وی آی پی.
پس رهبران کلیساى سفن میان؟
نه، مسائل سیاسی و دیپلماتیک کشور
رو پارلمان، به ریاست خانواده سلطنتی، اداره میکنه.
مهموناى ما میشن.
آها.
میخوام در موردش باهاتون حرف بزنم استاد.
ها؟
این خوب نیست.
به جز کمک خواستن از شما براى امنیت،
میخوام یه قرار ملاقاتی هم با خانواده‌های سلطنتی هر دو کشور براتون ترتیب بدم.
عه، چه ایده خوبى!
یه فرصت عالیِ که اسم استاد بریل رو تو داخل و خارج کشور ببرن.
این... زیادی نیست یه کم؟
میدونم زیاد از این جور جاها خوشت نمیاد استاد.
ولی یادت باشه جایگاهت یه مربی خاصیه که...
مهر سلطنتی خورده روش.
وقتی اینجوری میگه نمیشه نه گفت.
باشه خب.
تشکر میکنم از فهمیدنت.
از این بالاتر دیگه افتخاری نیست...
که کمک شما رو داشته باشم استاد بریل.
هی، هر سال این کارو میکنیم، زیاد نگران نباش.
خودراضی بودن دشمنه کورونی.
اوه، ببخشید.
خب، بریم سر اصل مطلب.
این نبود که؟!
اگه قراره با اشراف ملاقات کنی،
لباس مناسب این موقعیتو بپوش.
آها، باشه.
پس واسه همین باید بریم لباس بخریم.
خیلی طولش داد.
حتما اینطوره.
اعضای گروه
میتونن زره یا لباس رسمی بپوشن.
چون تو عضو گروه نیستی، لباس مخصوص نداری، نه استاد؟
هوم... فکر کنم نمیشه با لباسای معمولی برم.
باشه، وقتی وقت کردم یه چیزی پیدا میکنم.
اصلا نه!
چرا اینطوره؟
ببخشید استاد، شما هنوز مغازه‌های پایتختو نمیشناسید.
یه مغازه لباس فروشی خوب بهت معرفی میکنم،
همه چیو بسپار به من.
اگه فردا عصر یه کم وقت بذاری خیلی ممنون میشم.
باشه، خب، میسپارمش به تو.
ممنون.
خب، کار دارم، خداحافظی میکنم.
آ... آره.
اینجوری یه پیرمرد مثل منو مواظبت کنه...
واقعا یه کم خجالت آوره.
فرمانده خیلی پررو بود، نه؟
خب، استادشه دیگه، پس براش مهمه.
آره، درسته.
ولی نمیدونم فقط همین باشه یا نه.
رسیدم خونه.
اوه، خوش اومدی.
این چیه؟
واسه تو اومده.
نمیدونم چیه.
لباس؟
"بریل عزیز. بابت اون روز ممنون."
کسی که این آدرسو میدونه و اینکارو میکنه...
ایبروی هست.
یه دوستَم واسه تو، موی، لباس فرستاده انگار.
اینجور چیزای پف‌پفی به من نمیاد.
نه بابا، دروغ میگی.
کلی لباس اینجا هست، هر کدومو دوست داشتی بپوش.
حالا شام بخوریم.
نوش جان.
آره، مرسی.
آها، راستی.
قراره یه مدت تو کارم از وی‌آی‌پی‌ها مراقبت کنم.
باید یه لباسایی واسه خودم بخرم،
پس فردا عصر با آلوسیا میرم خرید.
آلوسیا... اون دختره از گروه؟
آره، همونی که موهای نقره‌ای داره.
تو دفتر مرکزی همدیگه رو دیدین، نه؟
با ما میای خرید؟
نه.
واقعا؟
با اون قیافه‌اش، آلوسیا خیلی با بچه‌های کوچیک مهربونه.
- لازم نیست... - نمیام.
آره، باشه.
مویی چرا اینقدر حرص می‌خوره؟
درک کردن دخترا تو سن اون، واسه یه پیرمرد مثل من خیلی سخته.
معذرت میخوام که منتظرت گذاشتم.
چیزی شده؟
نه بابا.
فقط تا حالا اینجوری ندیده بودمت.
با این لباس شوالیه رفتن مغازه لباس، یه کم عجیبه نه؟
درسته.
بهت میاد.
م... ممنونم.
خب، بریم.
آره، اول شما.
خیلی خوب میدونم فرمانده کجاها میره خرید.
عجب.
اینو میگی، ولی خودتَم کنجکاوی، نه؟
نه که کنجکاو نباشم، ولی...
بریم!
باید بگم منطقه مرکزی بالتراین، حرف نداره.
مغازه‌هاش یه جور کیفیت خاصی دارن.
از این مغازه شروع کنیم.
تو که خوبی، ولی من اینجا خیلی جا افتاده نیستم.
اصلا اینطور نیست.
خوش اومدین.
اوه، خانم سیتروس.
خوشحالم که میبینمتون.
میخوایم یه کم دور بزنیم.
خواهش می‌کنم، بفرمایید. هر چی خوشتون اومد، بگید.
همه چی خوبه، ولی خیلی زیاده واسه انتخاب.
و اصلا به سلیقه خودم اعتماد ندارم.
بهتره بذاریم آلوسیا انتخاب کنه.
استاد، این چطوره؟
قشنگه.
گیپور داره.
چشم خوبی داری، خانوم سیترس.
واقعا؟
خوشت نمیاد؟
امم، شاید یه کم زیادی شلوغه.
به نظرم بهت میاد.
آره، چون کارت فروشه اینو میگی.
ولی باهاش اینجوری میشم.
به نظرت بهم میاد؟!
خب، ببینیم چی دیگه دارن.
خیلی خب.
واگذاشتن به آلوسیا خطرناکه.
اگه خودم جلو نیوفتم،
آخرش یه لباسای خیلی شیک میپوشم.
اون یکی چطوره؟
خب، فکر کنم یه کم ساده‌س.
فکر کنم خیلی بهم میاد.
و راحت هم هست.
چشم آقا.
ببخشید، میشه اینو یه کم نگه دارید؟
حتما.
من راضیم به همونا که انتخاب کردیم.
ولی نمیتونم کارایی که آلوسیا برام میکنه رو نادیده بگیرم.
برمیگردیم.
بريم مغازه‌های دیگه رو هم ببینیم آقا.
اوکی.
راستی آقا، ناهار نخوردید که؟
نه. قبل از اینکه بریم مغازه بعدی، یه جایی بریم واسه ناهار؟
آره!
انگار جرقه‌ها داره میپره!
فکر میکنی؟
این رستوران واسه ناهار تو مرکز شهر خوبه.
خیلی شیکه، یه کم خجالت میکشم.
خودم هیچوقت نمیومدم همچین جایی، خوشحالم که شما انتخاب کردید.
بفرمایید.
چقدر قشنگ چیده شده.
حیفِ خوردنش.
اگه هی نگاهش کنی سرد میشه.
وای اونم حیفِ.
بزن بریم.
خرید و ناهار با هم.
این دیگه یه قرار واقعیِ!
ها؟ چی گفتی؟
هیچی.
غذا چطوره؟
عالیه.
فرمانده خیلی خوشحاله به نظر میرسه.
آره، من هیچوقت همچین چیزی ازش ندیده بودم.
این که میگن قرار واقعیِ.
اگه اینطوره، پس ما هم الان سر قراریم؟
اصلا نه.
نه؟
ببخشید.
کلی لباس تو کلی مغازه بهم نشون دادی،
آخرشم همونیو برداشتم که تو اولین مغازه دیده بودم.
اصلا مهم نیست، مهم اینه که خوشت اومده.
بعدشم...
تو هیچ کار اشتباهی نکردی آلوسیا.
از اول باید باهات میومدم.
متاسفم که بی فکر بودم و تورو تو یه موقعیت بد گذاشتم.
تا اومدن کالسکه بعدی وقت داریم. چیزی بخوریم؟
اون موقع که بیرون نرفتیم غذا بخوریم، نه؟
بالاخره رفتیم.
هیچی.
واقعا؟
باشه، من دیگه میرم.
ممنون بابت امروز.
من‌م ممنونم.
فرمانده فقط نگاش می‌کنه که میره.
چ...چی؟ این خیلی ایده ی بدیه!
فرمانده.
هن‌بلیتز، چی شده؟
ببخشید.
تقریبا داشتم دنبالت می‌گشتم.
اشکال نداره.
هیچی از اونایی که دیدی، باعث نمیشه من خجالت بکشم.
فرمانده، میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟
بله، چی شده؟
استاد بریل براتون کیه؟
-صبح بخیر. -صبح شما هم بخیر.
بابت دیروز معذرت می‌خوام.
یهو رفتی و من از تعجب فرار کردم.
به فرمانده نگفتم باهام بودی، نگران نباش.
حس بدی داشتم، آخه خودم دعوتت کرده بودم.
نگران نباش.
صبح بخیر.
صبح بخیر فرمانده.
ص...صبح...بخیر.
می‌رم تمرین شمشیر بزنم.
کُرونی چش شده؟
شاید دوس داره یه کم جا داشته باشه تا راحت شمشیر بزنه.
آخه زوای هندرا بلنده.
آها.
می‌خوام استادمو خوشحال کنم.
همین.
متاسفم که تمرین همه رو قطع می‌کنم،
ولی یه مدت سالن رو می‌گیرم.
یعنی چی؟
استاد اومد، باهاش مسابقه می‌دم.
تو و استاد بریل؟!
دیگه کسی از شمشیرزنی‌ش شک نداره.
قبل از ملاقات با خانواده‌ی سلطنتی، بذار با من بجنگه
بیشتر بهشون ثابت میشه.
ببره یا ببازه، اگه با تو که تمام تلاشتو می‌کنی، خوب بجنگه،
نشون میده واسه مربی شدن خیلی خوبه.
آره.
یه چیزی می‌شه ازت بپرسم؟
چی می‌خوای بگی؟
فقط به خاطر همین می‌خوای باهاش بجنگي؟
اگه... اگه بتونم ببرمش،
یه آرزومو باهاش در میون می‌ذارم.
خب، حالا میرم آماده بشم.
چی می‌گفتین؟
با مستر بریل روبرو میشه.
گفت اگه ببره، به مستر بریل میگه چی میخواد.
چی؟ یعنی قراره بهش بگه دوسش داره؟!
آخه دیروز خیلی خوش میگذروند.
فرمانده هم زیباست هم باهوشه،
و با اینکه سفته، مهربونم هست.
اگه به یه مردی ابراز علاقه کنه، کدوم مرد ردش میکنه؟
صبح بخیر.
صبح شما هم بخیر.
همه دارن حسابی کار میکنن، میبینم.
صبح بخیر استاد.
اوه صبح بخیر.
این موقع تو سالن آموزش، غیر عادیه.
اومدی یه کم ورزش کنی؟
آره. میخوام باهات شمشیر بازی کنم.
باشه... ها؟
هیئت بزودی میرسه،
برای همین گفتم شمشیرمو گرم کنم.
البته اگه موافق باشی.
آها... خب معلومه که فقط تمرین خشک و خالی، فایده نداره.
-خب، شروع کنیم؟ -آره.
هنبلتز، لطفا علامت شروع رو بده.
چشم.
سالهاست که با آلوسیا روبرو نشدم.
حالا فرمانده ی گروهه. اگه با تمام توانش بیاد جلو، نمیتونم ببرم.
حداقل یه کم ورزش میکنه.
استاد.
میدونی مردم بهم چی میگن؟
خودت بگو.
یه کم بی فرهنگیه،
ولی بهم میگن "آلوسیای برق آسا".
شروع.
دقیقا همونطور که انتظار داشتم.
با بیشتر حریفام، همینجا تموم میشد.
نه، اگه الان تموم شه، اون ورزشی که میخوای نمیکنی.
خیلی سریع بود، ندیدمش.
چیه؟
اون نشونه‌ی کوچیک که قبل از حمله میومد، نبود.
واقعا لایق اسمشه.
نمیتونم تا ابد ضربه‌هاشو دفع کنم.
یعنی...
باید حمله کنم.
اینا حرکات کسی نیست که فقط پشت میز بشینه و کارای اداری انجام بده.
این شاگرد من عجب آدمیه!
ولی نمیتونم بهش ببازم.
اگه اینجا ببرم، ممکنه شمشیرباز خیلی بهتری بشه.
خیلی خوشحالم.
حالا میتونم مهارتایی رو که یاد گرفتم بهت نشون بدم
از وقتی که پیشت نبودم، استاد.
آره. کاری که نشون میدی عجیبه.
کی میبره؟
فرمانده یه سر و گردن بالاتره.
استاد بریل انگار داره زور می‌زنه.
اگه فرمانده استاد رو دوست داشته باشه،
فکر میکردم خیلی خوب باشه که با هم باشن.
ولی اینجوری که میبینم، نمیدونم چی بگم،
شاید استاد ترجیح بده همونطوری بمونه که هست.
بیا تمرکز کن بیشتر.
کوچیکترین حرکتشو هم از دست نده.
دیدم!
سرعتش مطلق نیست.
شاید زانوهاشو انقدر خوب استفاده میکنه که حرکاتش ناگهانی به نظر میرسه.
ولی اینو که بدونیم، دفع کردن ضربه هاشو راحت نمیکنه.
به علاوه، چشمای عقابیش باعث میشه کمتر بتونم ضربه بزنم.
حریفیه که تو مبارزه ی منصفانه نمیتونم ببرمش.
حالا!
یک امتیاز.
این... خوبه؟
مبارزه ی واقعی قانون نداره.
بعدشم، احتمالا فقط یه نفر تو دنیا هست که بتونه
اینجوری با فرمانده مبارزه کنه.
درسته.
بردی.
شمشیربازیِت تمیزه، اما شاید یه کم زیادی تمیز.
همیشه با حریفایی که منصفانه میجنگن روبرو نمیشی،
اینو یادت باشه.
ممنون بابت آموزشات.
راستش، هیچ جوره نمیتونم به اون سطح برسم.
خب... ام... مثلا...
اگه میبردیش میخواستی به استاد بگی چه حسی بهش داری؟
-چی؟ -ببخشید.
بهش از حرفامون گفتم.
استاد واسه خودش لباس نو خریده بود،
پس فکر کردم اگه ببرم، حداقل اینو میشه ازش بخوام.
چ... چی، یعنی این بود قضیه؟
پس باهاش خرید لباس خیلی حال داد، نه؟
ببخشید که سوال مسخره ای پرسیدم، فرمانده.
یهو خیلی گشنم شد. میرم ناهار بخورم.
فرمانده، میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
دیروز، امروز... یه عالمه سوال داری ها!
بگو.
اگه میبردی، راستش میخواستی بهش بگی چی حس میکنی، نه؟
میخوام استاد من خوشحال باشه.
پس حدس میزنم همونه.
خلاصه، داشتم کم می آوردم.
وقتی بردم، کلی راحت شدم.
پس یه مبارزه واقعی بود، دیگه؟
آره.
دیدن شاگردم که انقدر قوی شده بود و واقعا باهام مبارزه کرد، عالیه.
شاید میخواست فقط تو چشمای تو باشه...
ها؟
مویی، چه حرفای خنده داری میزنی!
خب، درسته دیگه!
اون خرید دیروز، تو که دعوتش نکردی.
اون دختره... خیلی دوست داره...
دیگه ادامه نده.
چرا؟
چون شاگرد منه. و اختلاف سن خیلی زیادی داریم.
روی چیزای بیخود گیر کردی!
اگه یه پیرمردی مثل من دیگه به این چیزا اهمیت نده، تمومه.
غذاهای آنچنانی واسه پیرمردا سرسام آوره!
مخصوصا اگه یه زن خوشگل هم کنارشون باشه.
-من انقدر خوشگلم؟- -یه حرف کلی بود!
موضوع بعدی: "یه پیرمرد روستایی بعد از کلی سال دوباره میره شکار."