‫آنچه گذشت...
‫دخترای شما تو موقعیت خاصی به دنیا اومدن
‫پالرمو خیلی خوب یادشه
‫هیچ‌کس باهاشون ازدواج نمی‌کنه ‫اونا به اندازه‌ی کافی ارزش ندارن
‫برای اونایی که باید، ‫اونا همیشه حروم‌زاده‌ان!
‫تو با مادرمون مثل یه اسیر رفتار کردی!
‫- خفه شو، دختره‌ی گستاخ... ‫- خودت خفه شو، تقصیر توئه!
‫اومدم رضایتتون رو بگیرم
‫برای ازدواج با آنجلا
‫این فکر از کجا به سرت زد؟
‫واگذار کردن دخترت به خونواده‌ای ‫که هیچ اسم و رسمی ندارن!
‫پدر، بذار از الان به ‫بعد مسئولیتش با من باشه
‫من هر کاری لازم باشه برای احترام ‫به اسم فلوریو می‌کنم
‫ولی به یه شرط
‫خواهرام باید بتونن با هر کی ‫دلشون می‌خواد ازدواج کنن
‫می‌دونم تو از این ازدواج راضی نیستی، ‫ولی من ترجیح می‌دم با چیزی که سرنوشت
‫ایگنازیو فلوریوی بیچاره ‫اسمت تو رو محکوم کرده
‫برای دیگران تصمیم بگیری
‫کامیل، چیکار می‌کنین؟
‫- ژوزفین! ‫- ایگنازیو، برادر عزیزم
‫مارسی، 1860
‫چقدر خوشحالم می‌بینمت، سفرت چطور بود؟
‫خوب بود، یه کم طولانی ‫بود ولی خیلی خوب بود
‫- خواهرزاده‌ی کوچولوم کجاست؟ ‫- از این طرف
‫خیلی خوشحالم که قراره ‫چند روزی پیشمون باشی
‫- منم همینطور ‫- عاشق اینجا می‌شی
‫مارسی شهر قشنگیه
‫کامیل
‫- به مارسی خوش اومدین ‫- عصر بخیر، کامیل
‫چون "فرانچسکو" نیست اومده اینجا کمکم کنه
‫- می‌تونم؟ ‫- بله
‫خیلی شبیه پدرشه ‫اصلا به تو نرفته
‫- دختر کوچولوت کجاست؟ ‫- رفته کلاس
‫سلام
‫- چقدر خوشگله ‫- همینطوره
‫وقت غذاشه
‫- بیا ‫- بده‌ش به من
‫از آخرین باری که دیدمتون خوش‌تیپ‌تر شدین
‫شما هم همینطور
"شیرهای سیسیل"
‫نشونه بگیرین!
‫آتش!
‫اینا شورشی‌های ‫صومعه‌ی "لا گانشیا" هستن
‫حرومزاده‌ها جلوی چشم همه کشتنشون
‫اونا می‌خوان سرنوشت ‫مخالفای بوربن رو به همه نشون بدن
‫نشونه بگیرین!
‫آتش!
‫اون احمق داره چیکار می‌کنه؟
‫اون هم‌سن پسر من بود
‫ما برای ندیدن زیادی این شهر رو می‌شناسیم
‫- منظورت چیه؟ ‫- اوضاع قراره خیلی بدتر از این بشه
‫زود باش، بیا بریم
‫- ایگنازیو ‫- الان میام
‫دایی دیگه باید بره چون ‫یه عالمه کار داره
‫زود برمی‌گردی؟
‫معلومه که برمی‌گردم ‫ولی تو هم باید بیای پالرمو
‫برای اینکه شهر مادری‌تو ببینی
‫اونجا هم دریا هست؟
‫آره، دریای اونجا فوق‌العاده‌ست ‫خیلی از اینجا قشنگ‌تره
‫- خیلی‌خب، حالا دایی رو ببوس ‫- ایگنازی
‫یه تلگرام از بابا داری
‫تلگرام؟
‫اون می‌گه که قراره یه ‫انقلاب دیگه تو پالرم رخ بده
‫گفته برنگردی ‫خیلی خطرناکه
‫ظاهرا کشتی‌هاشون هنوز تو راهن
‫هیچ شکی نیست
‫که "گاریبالدی" و افرادش ‫به زودی میان سیسیل
‫این چه ربطی به من داره؟
‫نیروی دریایی سلطنتی بزرگ و قدرتمنده
‫ولی نمی‌تونه تمام ساحل ‫سیسیل رو گشت بزنه
‫نمی‌تونید چنین درخواستی از من بکنید ‫دیگه نه
‫وینچنزو، پادشاه به شدت ‫برای دفاع از سواحل به
‫ناوگان شما وابسته‌ست
‫پس در این مواقعی که شما ‫در حال تعقیب گاریبالدی هستید،
‫من چطور بدون کشتی به کارم ادامه بدم؟
‫وقتی طوفان خوابید،پادشاه ‫به شما پاداش می‌ده
‫اگه این طوفان بخوابه، آقای شاهزاده
‫تازه به شرط اینکه ‫فردیناند همچنان پادشاه بمونه
‫می‌دونم که خیلی بهتون مدیونم
‫برای همینم ناوگانم رو در اختیارتون می‌ذارم
‫ولی هر دومون خوب می‌دونیم
‫که به محض رسیدن گاریبالدی به سیسیل، ‫مردم اطراف ازش حمایت می‌کنن
‫برای همینه که باید جلوشو بگیریم
‫جنگ اوناست ولی با کشتی‌های تو ‫تاریخ تکرار می‌شود
‫ولی این دفعه جور دیگه‌ای تموم می‌شه
‫چی شده یهو از آرمان ‫انقلابی‌ها حمایت می‌کنی؟
‫من از هر کسی که ما رو از این ‫بوربون‌های لعنتی آزاد کنه حمایت می‌کنم
‫ایگنازیو
‫- مادر ‫- عزیزم
‫چقدر طولانی شد
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- برگشتم
‫ایگنازیوی قشنگم
‫بیا اینجا ‫بیا مادربزرگتو بغل کن
‫مادربزرگ، حالت چطوره؟
‫یه پام لب گوره ‫ولی فعلا خوبم
‫به نظر من که خیلی خوب به نظر می‌رسی
‫تلگرام منو دریافت نکردی؟
‫چرا
‫قرار نبود برگردی اینجا ‫اینجا در جهنم باز شده
‫نمی‌خواستم در مواجهه ‫با این چیزا تنهاتون بذارم
‫اشتباه کردم؟
‫بیا اینجا
‫آقایون، من اومدم ازتون درخواستی بکنم
‫ولی در نهایت تصمیم‌گیرنده شمایید
‫هر کس داوطلبه، می‌تونه حداقل ‫سه ساعت بیشتر در روز کار کنه
‫دون وینچنزو، منو ببخشید
‫ولی ما الانم ده ساعت تو ‫روز کمر خودمونو می‌شکنیم
‫گفتم هر کس داوطلبه ‫هر کس بخواد پول خوبی هم دریافت می‌کنه
‫خب چرا؟ مگه به اندازه کافی کار نمی‌کنیم؟
‫برای من چرا ‫ولی اینی که می‌گم برای انقلابه
‫- ما به 50 تا توپ نیاز فوری داریم ‫- قراره برای گاریبالدی کار کنیم؟
‫اون برای فتح سیسیل به ‫ما و توپ‌های ما نیاز داره
‫خیلی‌خب، حالا چیکار می‌کنید؟ ‫بهش کمک کنیم؟
‫من که فکر می‌کنم آره ‫اگه شمام موافقین دستا بالا
‫خوبه
‫آفرین، بهتون افتخار می‌کنم
‫حالا برید سرکارتون
‫باید اسلحه‌خونه‌مون بسازیم ‫همگی موفق باشید
‫ببخشید، پدر. تو الان ناوگانت ‫رو به پادشاه قرض دادی
‫بعد میای برای انقلابی‌ها توپ می‌سازی؟
‫نمی‌ترسی متوجه بشن؟
‫هیچی نمی‌تونه جلوی این انقلاب رو بگیره ‫"فیلانجری" هنوزم متوجه نشده
‫گاریبالدی قراره به سیسیل بیاد و فتحش کنه
‫ما باید طرف درستی قرار بگیریم
‫حداقل باید نشون بدیم که برای
‫طرف درست موندن هر ‫کار می‌تونستیم کردیم
‫به "فرانچسکو کریسپی" نامه بزن ‫و بگو که باید باهاش حرف بزنیم
‫ویچه، همین الان یه پیغام برات اومد
‫از طرف دوشس اسپادافورا- اینگهام
‫پدر! بیا برگردیم خونه ‫مامان منتظرمونه
‫گاریبالدی می‌رسه ‫"ساووی"ها می‌خوان کل سیسیل رو بگیرن
‫پدر، الان وقت فکر کردن به سیاست نیست
‫چرا برای عزاداری بن وقت نمی‌ذاری؟
‫یه روزی، عموت ایگنازیو، یه چیزی بهم گفت ‫همین‌جا هم بودیم
‫"تو زندگی باید همیشه ‫نگاهمون به آینده باشه، همیشه"
‫منم از اون موقع فقط همین کارو کردم
‫به دوتا خواهرت اجازه دادم با دوتا ‫آدم عادی ازدواج کنن
‫چون تو بهم یه قولی دادی
‫ولی تو وقتتو می‌گیری ‫که به اون احترام بذاری
‫کی می‌خوای برای خودت یه زن پیدا کنی؟
‫بهش رسیدگی می‌کنم ‫قول می‌دم
‫- ببین چقدر خوشگلی ‫- آنجلا! بیا تو
‫یکی دیگه رسید ‫فورا تحویلش گرفتم
‫مرسی ‫لازم نبود
‫هیچ‌وقت جوابشو ندادی
‫الان خیلی سرم شلوغه
‫- اسمش کامیله؟ ‫- هیچ‌وقت اسمشو اینجا نیار
‫ببخشید، نمی‌خواستم...
‫نه، منو ببخش
‫خوشحال شدم دیدمت ‫به لوییجی سلام برسون
‫این دختر به اندازه کافی زجر کشیده ‫حداقل جوابشو بده
‫اون فرود اومده، تا چند ‫روز دیگه می‌رسه سیسیل
‫امیدوارم ‫دوست دارم این یارو رو ببینم
‫باید شخصیت مقدسی داشته باشه
‫اولین کاری که می‌کنه، اینه که عنوان ‫اشرافیت رو برمی‌داره، عالیه
‫نه، اون آدم متعصبی نیست
‫- آدم جسوریه، جمهوری‌خواهه ‫- کسیه که به پادشاه سوگند یاد کرده
‫چون پادشاه پیدمونت از پادشاه ناپل بهتره؟
‫هیچ‌کس از پادشاه ناپل بدتر نیست
‫همشون غریبه‌ان
‫کنتس "مازارینو" رو دیدی؟ ‫هر روز خوشگل‌تر می‌شه
‫- کپی مادرشه ‫- پس عادیه که خوشگل باشه
‫به نظر میاد فلوریوی جوان در ‫نظر داره یه حرکتی بزنه
‫وای همچین بدم نیست ‫ایگنازیوی عزیزمون اهداف بالاتری داره
‫- اون کی هست؟ ‫- تو نمی‌شناسیش؟
‫اون دوشیزه "بارون ژیووانا دوند"ئه
‫برو
‫دوشیزه بارون ژیووانا، می‌تونم ‫باهاتون چند کلمه حرف بزنم؟
‫بفرمایید
‫گستاخی من رو ببخشید، ‫ولی نتونستم جلوی خودم رو بگیرم
‫- مطمئنی؟ ‫- البته
‫حتی نمی‌شناسیش
‫امیدوارم برای خوشحالی ‫پدرت این کارو نکرده باشی
‫نه، مادر، خوب بهش فکر کردم
‫اون قطعا بهترین انتخاب،
‫برای یه ازدواج مناسبه
‫چی داری می‌گی ‫مگه معامله تجاریه؟
‫درباره‌ی چی حرف می‌زنین؟
‫پدر، من با یه دختر آشنا شدم
‫- ژیووانا دوند ‫- بارون جوان، ژیووانا دوند
‫دختر خواهر شاهزاده "تریگونا"
‫زن ایده‌آل من
‫بالاخره به خبر خوب شنیدیم
‫واقعا فکر می‌کنی باهاش خوشحال باشی؟
‫خوشحال...
‫انقدر احساساتی نباش ‫انگار ما چقدر تونستیم خوشحال باشیم
‫خب تو معلومه که نمی‌تونی
‫عزیزم
‫اگه دلت یه جای دیگه باشه نمی‌تونی ‫توی زندگیت خوشحال باشی
‫ببند دیگه
‫ایگنازیو داره به رفاه ‫این خونواده فکر می‌کنه
‫می‌فهمی؟
‫میِ 1860 ‫گاریبالدی پالرمو را تصرف کرد
‫- سلام، آقای مدیر ‫- آنتونیو
‫تمام پولا رو بذار تو گاوصندوق
‫- حتما ‫- خیلی مهمه
‫- مدارک چی؟ ‫- نه، اونا رو خودم برمی‌دارم
‫ساک رو باز کن
‫این مدارک رو بگیر
‫- چی هست؟ ‫- کلید آینده‌مون
‫مشاور کریسپی ‫دیدنتون باعث افتخاره
‫به خودم اجازه دادم از طرف خونواده‌ی ‫فلوریو براتون یه هدیه بیارم
‫چی هست؟
‫اطلاعات تمام دارایی‌های بانک سلطنتی
‫بفرمایید
‫هرچند خودتون می‌دونید، ولی ‫به عنوان مدیر بانک سلطنتی،
‫قرار دادن این اطلاعات در اختیار شما، ‫من رو در معرض خطرات زیادی می‌ندازه
‫- ژنرال گاریبالدی لطفتون رو جبران می‌کنن ‫- خوبه
‫- حالا چرا این لطف رو در حق ما می‌کنید؟ ‫- بخاطر هدفمون
‫دیگه؟
‫و درخواست مجوز برای باز ‫کردن موسسه‌ی اعتباری در سیسیل
‫آهان، پس وینچنزو فلوریو بانک خودشو می‌خواد
‫اگه ساووی‌ها بانک سلطنتی ‫رو تصاحب کنند، مشاور،
‫تاجرای سیسیلی مثل من،
‫باید راه‌های دیگه‌ای ‫برای گرفتن وام پیدا کنن
‫پس شما بخاطر هدف خودتون اومدین
‫هیچ‌کس از من خوشحال‌تر نیست ‫که از دست بوربنی‌ها خلاص شدیم
‫ولی شما کشتی‌هاتونو به اونا ‫قرض دادید تا کشتی‌های ما رو غرق کنن
‫یکی مثل من، جناب مشاور، ‫نمی‌تونه به پادشاه نه بگه
‫هرچند که خودم با تمام وجودم بخوام
‫و باید بهتون یادآوری کنم، جناب مشاور،
‫که توپ‌های استفاده شده در جریان تصاحب ‫پالرمو، از کارخونه‌ی من به دستتون رسید
‫- من این کارو برای شما کردم ‫- درسته
‫می‌شه گفت شما در حین اینکه ‫منتظر بودین ببینین چی می‌شه،
‫یه همه کمک کردین
‫راستشو بخوام بگم، تا حالا کارگرا رو
‫از ساختن توپ انقدر خوشحال ندیده بودم
‫فقط چون بهشون گفتم که می‌خوایم ‫اونا رو علیه ِبوربن استفاده کنیم
‫باد بالاخره در جهت درستی وزید
‫ایشون پسرتونن؟
‫ایگنازیو فلوریو ‫از دیدنتون خوشحالم جناب مشاور
‫یه روزی شرکتم مال اون می‌شه
‫خوبه، مهمه که بدونیم یکی ‫بعدا جای شما رو پر می‌کنه
‫شما به بانکتون می‌رسید
‫ازتون ممنونم، فلوریوها هیچ‌وقت کسی ‫که بهشون کمک می‌کنه رو فراموش نمی‌کنن
‫خوب شد فهمیدم
‫برای تصاحب باقی ایتالیا ‫به توپ‌های بیشتری احتیاج داریم
‫با اجازه‌تون
‫نزدیک بود همه چیزو از دست بدیم ‫ولی حالا قراره بانک خودمون رو داشته باشیم
‫پدر، تو همیشه منو غافلگیر می‌کنی
‫حالا دیگه نوبت توئه منو غافلگیر بکنی
‫مگه نه؟
‫- قصدتون جدیه؟ ‫- معلومه، کاملا جدی
‫- می‌تونم ازتون یه سوال بپرسم؟ ‫- البته
‫برای ما خیلی مهمه که ‫بانو بارون بتونه بچه‌دار شه
‫نمی‌خوام بهتون توهین کنم، آقای بارون
‫ولی ما هر دو برای خونواده‌مون وارث می‌خوایم
‫گوش کنید، اگه کسی بخواد از وارثِ
‫خونوادگیش مطمئن بشه، اون منم
‫ژیووانا یه زنِ جوون و سالمه
‫اون می‌تونه جانشین قوی‌ای ‫برای خونه‌تون به دنیا بیاره
‫- مدرک پزشکی لازم دارید؟ ‫- البته که نه، نیازی نیست
‫ژیووانا، همسر منو ببخش ‫اون بعضی وقتا نمی‌دونه چی بگه
‫ولی نگران نباشید، ارثی نیست
‫اتفاقا،
‫پسرتون یه کم، کم‌حرفه
‫ایگنازیو، من تا حالا افتخار شنیدن ‫صدای شما رو نداشتم
‫بگو ببینم؟ ‫حرفی برای گفتن ندارید؟
‫آقای بارون اگه به این ازدواج رضایت بدید، ‫باعث افتخارمه
‫مطمئنم که من و ژیووانا ‫با هم‌دیگه خوشبخت می‌شیم
‫اون فقط برای خوشحالی تو داره ازدواج می‌کنه
‫اصلا متوجهی که این ازدواج چقدر مهمه؟
‫می‌فهمی؟
‫کسی که متوجه نیست داره ‫پسرشو به بدبختی و تنهایی
‫محکوم می‌کنه تویی ‫تو دقیقا همین کارو کردی
‫من؟ من؟ خودش همه کارا رو کرده
‫- من هیچ کاری نکردم ‫- هیچ کاری نکردی؟
‫- تو اونو با تصور خودت شکل دادی ‫- خب پسرمه، چیز عجیبی نیست
‫- ولی اون مثل تو نیست ‫- مگه من چطوری‌ام، جولیا؟
‫من چطوری‌ام؟ یعنی انقدر نفرت‌انگیزم؟ ‫انقدر که حمایت کردن از من غیرممکن باشه؟
‫ازدواجت با من،
‫تنها حرکت فداکارانه‌ای بود که انجام دادی
‫همش سعی کردم خودمو قانع کنم ‫که بازم می‌تونی تبدیل به اون آدم بشی
‫نه اینکه فقط جنبه‌های مالی ‫و اجتماعی برات مهم باشه
‫ولی می‌دونی چیه؟ اشتباه می‌کردم
‫فکر می‌کنی من با ازدواج کردن با تو ‫هیچی رو قربانی نکردم؟
‫من پول‌دارترین مرد سیسیلم
‫ولی هنوز که هنوزه تو ‫دایره‌ی اشرافیون راهم نمی‌دن
‫این حرومزاده‌های متظاهر...
‫جوری از بالا به من نگاه می‌کنن ‫انگار یه سگ ولگردم
‫خب یعنی می‌گی تقصیر منه؟ ‫چون با من ازدواج کردی؟
‫- من با یه اشرافی ازدواج نکردم ‫- ولی باید می‌کردی، آره؟
‫- من اینو نگفتم ‫- دیگه هیچی نگو خواهشا
‫من فقط می‌گم که نمی‌خوام ایگنازیو
‫مثل من خجالت‌زده بشه
‫- بذار خودش انتخاب کنه ‫- خب انتخاب کرده
‫انتخاب کرده با این بارون ازدواج کنه ‫همین، ختم کلام
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونم تقصیر توئه یا مادرت،
‫ولی تو هم پسرمونو نفرین می‌کنی
‫نفرین؟ کدوم نفرین آخه؟ جدی دیگه بس کن
‫آینده‌ی خونه‌ی فلوریو ‫فقط همین برات مهمه
‫ولی الان چی؟
‫اگه من اینطوری نبودم، چطور می‌تونستیم
‫انقدر ثروتمند باشیم؟
‫وینچنزو، من به پول و مادیات علاقه‌ای ندارم
‫تو باید بفهمی که خوشبختی ‫به این چیزا نیست
‫پس به چیه؟ ‫به احساساته، جولیا؟
‫واقعا فکر کردی عشق انقدر قابل پیش‌بینیه؟
‫که دو تا جوونی که قبل از ‫سی سالگی همو دوست دارن،
‫تا آخر عمرشون قراره همو دوست داشته باشن؟ ‫جولیا!
‫ما عاشق شدیم، درسته
‫ولی تو این 25 سالی که با هم ‫گذروندیم باید سخت کار می‌کردیم
‫ما خیلی فداکاری کردیم
‫خودم خوب می‌دونم که ایگنازیو ‫به این دختر حسی نداره
‫ولی مطمئنم که اون شوهر خوبی می‌شه
‫و با گذر زمان، یاد می‌گیرن ‫که همو دوست داشته باشن
‫مثل مامان و بابات؟ ‫که کل عمرشون از هم متنفر بودن؟
‫این چیزیه که برای ایگنازیو می‌خوای؟
‫دیگه قبل از وارد شدن در نمی‌زنن؟
‫مادر بزرگ
‫- مامان، چی شده؟ ‫- سردمه، ویچه، خیلی سردمه
‫شالش کجاست؟ همونی که از باگنارا آورده بود
‫شالشو براش بیار
‫بس کن، مامان
‫می‌دونی که ایگنازیو می‌خواد ازدواج کنه؟
‫- اینو به مادربزرگت گفتی؟ ‫- آره
‫تو باید اونجا کنارمون باشی ‫بدون تو که نمی‌شه
‫چه خبر خوبی
‫- می‌خوای ازدواج کنی، ایگنازیو؟ ‫- بله، مادربزرگ
‫خوشحالی؟
‫خیلی
‫من زندگی پدرتو سخت کردم
‫این حرفو نزنین، بانو ژوزفین ‫دیگه گذشته
‫- فراموشش کنید ‫- از حسادتم بود
‫اون همه چیز داشت
‫اون مردی که می‌خواستو داشت
‫ولی من نتونستم داشته باشم ‫نتونستم
‫نتونستم اون کارو بکنم
‫ما رو تنها بذارید، لطفا
‫ایگنازیو، با کسی که دوستش داری ‫ازدواج کن، فقط اینه که مهمه
‫من کشیش رو می‌فرستم
‫- مامان... ‫- قلبم...
‫قلبم کوچیک و سرد بود
‫اونو به تو هم منتقل کردم
‫اینو نگو
‫من هر کار تونستم کردم تا بدبختت کنم
‫هر کاری
‫اینطور نیست
‫منو ببخش، ویچه
‫می‌بخشمت
‫ولی منو ترک نکن، مامان
‫منو ببخش
‫ممنون که اومدی
‫- اومدی ‫- به محض اینکه تونستم اومدم
‫نتونستم باهاش خداحافظی کنم، ‫مادربزرگ بیچاره
‫- فرانچسکو نیومده؟ ‫- اون سفره، نتونست بیاد
‫کامیل باهام اومده
‫تسلیت می‌گم
‫برادر عزیزم
‫ژوزفین، کامیل چرا اینجاست؟
‫برای تشکر از اینکه بهمون کمک کردی ‫به من و آنجلا
‫تو بخاطر ما فداکاری کردی که ‫ما بتونیم آزاد باشیم
‫ولی تو هم آزادی
‫چرا خودتو محکوم به پیروی از ‫قوانینی می‌کنی،
‫که خودشم ازش پیروی نکرده؟ چرا؟
‫به نام پدر، پسر و روح القدس
‫آمین
‫پدرت
‫تقریبا همسن بودن ‫عمر درازی داشت
‫بله، ولی عشق هیچ‌وقت از بین نمی‌ره ‫تقوا هم همینطور
‫وقتی به خودم می‌گم نیست که ‫ازدواجشو ببینه ناراحت می‌شم
‫ما هم همینطور
‫ببخشید
‫چرا اومدی؟
‫تو چرا به هیچ‌کدوم از ‫پیامای من جواب ندادی؟
‫من می‌خوام ازدواج کنم
‫می‌دونم، ژوزفین بهم گفت
‫ولی اینم بهم گفت که بابتش خوشحال نیستی
‫برای همین اومدم
‫تو نمی‌تونی تو مراسم ‫خاکسپاری مادربزرگ من باشی
‫می‌فهمی؟
‫اگه از دیدنم خوشحال نیستی ‫فورا از اینجا می‌رم
‫بعدا بیا پیشم
‫- پدر، داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم ‫- به چی؟
‫با توجه به اتفاقی که اخیرا متحمل شدیم،
‫بهتره عروسی ‫رو به تعویق بندازیم
‫- چند ماهی مثلا ‫- برای چی؟ منتظر چی باشیم؟
‫مادر بزرگت پیر بود ‫و روحش به آرامش رسید
‫نگرانش نباش
‫باید به آینده فکر کنی، پسرم ‫همیشه باید به آینده فکر کنی
‫حالا که حرفش شد...
‫از اونجایی که باید به آینده فکر کنیم،
‫پدرم اینو به عموت ایگنازیو داده بود
‫که بعد اونم به من داد ‫امروزم دیگه نوبت توئه
‫حالا بیا بریم خونه
‫ناراحت می‌شم اینطوری می‌بینمت، می‌دونی؟
‫- چطوری؟ ‫- ناراحت... فکرت یه جای دیگه
‫ولی من کاملا درک می‌کنم
‫منم وقتی مادر بزرگم رو از دست دادم ‫قلبم شکست
‫- آره، خیلی دوستش داشتم ‫- البته
‫خواهرتم برای ازدواجمون میاد ‫یا برمی‌گرده مارسی؟
‫- نه، میاد، خودش گفت ‫- دوستش چی؟ اونم میاد؟
‫چطور؟
‫چون مادرم می‌خواد دعوتنامه‌ها رو آماده کنه
‫می‌خواست بدونه اونم حساب کنیم یا نه
‫فکر نمی‌کنم بیاد
‫آهان
‫نگران نباش
‫با گذر زمان بهتر می‌شه
‫کم‌کم تبدیل به یه خاطره‌ی ‫شیرین می‌شن، همین
‫- راجع به کی حرف می‌زنی؟ ‫- مادربزرگت
‫می‌شه بریم؟ ‫امروز زیاد سرحال نیستم
‫باشه
‫فورا متوجه شدم
‫امیدوار بودم که اشتباه کرده باشم ‫حالا از خونه من برو بیرون
‫- می‌شه یه لحظه حرف بزنیم؟ ‫- نه، فورا برو بیرون
‫اگه نمی‌خواین با من حرف ‫بزنین، با پسرتون حرف بزنین
‫ایگنازیو!
‫این خانم می‌گه می‌خوای یه چیزی بهم بگی
‫گوش می‌دم
‫پدرت می‌خواد منو بندازه بیرون
‫اون وقت تو هیچی نداری بگی؟
‫ایگنازیو؟
‫واقعا متاسفم
‫می‌بینی، خانم؟ ‫هممون متاسفیم
‫برات متاسفم
‫دیگه حق نداری تو خونه‌ی من ‫آشوب راه بندازی، خانم جوان
‫بیدار شو
‫کیو با خودت آوردی خونه‌ی من؟
‫بابا، چی شده؟
‫تو همیشه به برادرت حسودی می‌کردی، همیشه
‫چی داری می‌گی؟
‫برای همونه که اون عوضی ‫رو برداشتی آوردی اینجا؟
‫برای اینکه گمراهش کنه! ‫اگه من نمی‌نداختمش بیرون...
‫انداختیش بیرون؟
‫می‌خواستی همه چی رو خراب کنی ‫راستشو بگو
‫می‌خواستی اونم یه زندگی غم‌انگیز ‫و رقت‌بار مثل خودت داشته باشه
‫واقعا فکر می‌کنی زندگی من رقت‌باره؟
‫البته، پسر شاهزاده تریگونا هیچ‌وقت ‫راضی نشد باهات ازدواج کنه، هیچ‌وقت
‫خب منم هیچ‌وقت اونو نخواستم!
‫پس فکر می‌کنی پسر خدمتکاری ‫که انتخاب کردی، از اون بهتره؟
‫خودت چی؟ فکر کردی خودت چی‌ای؟
‫یه دکان‌دار ‫پسر یه دکان‌دار دیگه
‫- با من اینطوری حرف نزن! ‫- تو هم همینطور!
‫- تو دیگه نمی‌تونی به من دستور بدی! ‫- اینجا چه خبره؟
‫هیچی، مامان، طبق معمول بهم یادآوری ‫می‌کنه که هیچی نیستم
‫- وینچنزو... ‫- دخالت نکن
‫می‌دونی چرا به محض ‫اینکه تونستم ازدواج کردم؟
‫چون دیگه نمی‌تونستم تحملش کنم
‫خب پس گمشو برو
‫برو گمشو و دیگه هیچ‌وقت برنگرد
‫وای! آروم باش!
‫با کمال میل!
‫یه روزی باید بهم توضیح بدی که ‫چطور می‌تونی تحملش کنی
‫صبر کن، ژوزفین، بهش توجه نکن ‫تو که پدرتو می‌شناسی
‫اوه، آره دقیقا، برای همینه که می‌خوام ‫برای همیشه از این خونه فرار کنم!
‫می‌شه بگی چی شد که به اینجا رسیدیم؟
‫با خودش یه زن بدنام آورده خونه‌ی من ‫که ایگنازیو رو گمراه کنه!
‫پسرت دیوونه‌ی این زن بدنامه، می‌دونستی؟
‫فکر کنم دیگه وقتشه ‫با هم حرف بزنیم
‫به من بگو اینجا و اینجا چی می‌گذره
‫هیچی نیست، مامان، هیچی نیست
‫چطور می‌تونی این حرفو بزنی؟
‫می‌دونی که می‌تونی همه چیزو به من بگی
‫برای یه بارم که شده باهام حرف بزن
‫اون دخترو دوست داری؟
‫دوستش داری؟
‫می‌تونی به من بگی
‫مامان، خودت که می‌دونی چطوریه
‫- خب اون یه زنه و من یه مردم ‫- عادیه
‫یه مدت بگذره از سرش میفته
‫فقط یه هوس بود، همین
‫من می‌خوام با ژیووانا ازدواج کنم
‫اون کسیه که باید باهاش ازدواج کنم
‫فقط و فقط با اون
‫بریم
‫پدر، چی شده؟ باید بریم تو
‫- یه دقیقه صبر کن ‫- چرا؟
‫باید تا جایی که می‌شد ‫به فلوریوها نزدیک بشیم
‫مهم‌ترین خونواده‌ی پالرموئن
‫فکر می‌کردم این ازدواج انتخاب خوبیه
‫شاید برای ما انتخاب خوبی باشه ‫ولی برای تو چی؟
‫من ازت نپرسیدم خودت چه حسی داری
‫خودت چه حسی داری، ژیووانا؟
‫به اون هزار نفری که اون داخلن فکر نکن
‫به ما فکر نکن
‫الان قراره تا محراب قدم بزنیم ‫واقعا همینو می‌خوای؟
‫اگه نمی‌خوای همین الان برمی‌گردیم خونه
‫بریم
‫حالا فقط من موندم و تو
‫درست مثل قدیما ‫یادت میاد چطوری بود؟
‫دوتایی، از کل دنیا قایم می‌شدیم
‫من می‌خوام برم مارسی ژوزفین رو ببینم
‫کی؟
‫فردا می‌رم
‫- خب منم باهات میام ‫- نه
‫چرا؟
‫نیاز دارم ازت فاصله بگیرم
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم ببینم ‫همه چیزو خراب می‌کنی
‫جولیای عزیزم...
‫اینجا در سیسیل، مردم کمی نسبت ‫به اتحاد ایتالیا تردید دارن
‫پادشاهای خارجی دیگه ‫که به ما حکومت می‌کنن هم...
‫همون داستان همیشگی رو دارن
‫ولی با این حال من خوشبینم
‫این یک تحول مثبت برای کشورمونه
‫سلام، آقای مدیر
‫جولیا، عشق من، حالت چطوره؟
‫بدون تو، سکوت تمومی نداره ‫همش افکار خودم رو می‌شنوم
‫جولیای عزیزم،
‫افکار من سیاهن
‫نوه‌هامون چطورن؟
‫جولیای عزیزم، ایگنازیو و ‫ژیووانا در تلاشن که بچه‌دار بشن
‫ولی هنوز خبری نشده
‫ولی اون هنوز جوونه، ‫بنابراین، خوشبختانه هنوز وقت زیادی دارن
‫جولیای عزیزم، نمی‌دونم مردی به سن ‫من باز هم می‌تونه عوض شه یا نه
‫شاید نه ولی مطمئنم که ‫زندگی بدون تو غیرممکنه
‫جولیای محبوب من، بهار دیر به پالرمو می‌رسه
‫و نبود تو، بیشتر و بیشتر برام سنگینی می‌کنه
‫جولیای عززم، برگرد
‫هیچ جوابی به نامه‌هام نمی‌دی ‫التماست می‌کنم
‫حداقل امیدوارم نامه‌هام به دستت نرسیده باشن
‫جولیا، محبوب من... ‫جولیای عزیزم...
‫جولیا، عشقم، حالت چطوره؟ ‫دلم برات تنگ شده، جولیا
‫گفتم می‌خوام تنها باشم
‫تنها بودن به تو کمکی نمی‌کنه
‫هیچ‌وقت با تنهایی کنار نیومدی