آیرا رو ازم گرفتی!
آیرای کوچولوی من!
برش گردون! خوکای کثیف!
اینجا پر از مانعه. نمیتونم تند بدوم.
اشکال نداره! یه فکری دارم!
نمی‌تونی فرار کنی!
دختر خلافکار!
آیرا رو برگردون!
پسر احمق و بی‌عرضه!
حالمو خراب می‌کنی.
تو این زمین سخت...
من مشکلی ندارم.
فقط میخوام باهات باشم.
با خوردنت، تو میشی گوشت و خون من.
اینطوری، می‌تونم همیشه باهات باشم!
پس بذار درست حسابی...
بخورمت.
چرا نمی‌تونم جلو برم؟
اکروباتیک‌های تو همه چیز رو گیر می‌ندازه، نه؟
با اون پرم سوخته که داری،
به نظر میاد نمی‌تونی چیزایی که گیر انداختی رو ول کنی.
خیلی خوب فرار کردی!
خوکای لعنتی!
فکر نکنین با این حقه منو گرفتین!
خانم آیاسه! داره سعی میکنه پرتوها رو بشکنه تا خودشو آزاد کنه!
فکر کردی میذارم!
جرئت نکن به پاهای قشنگم دست بزنی، دختر خلافکار!
اوکارون، با تمام سرعت برو!
هنوز انجامش ندادی، نه؟
با تمام سرعت برو و بزنش هوا!
بزنش هوا؟ چطوری؟
ها؟
وقتی با بیگانه جنگیدیم، من وحشت‌زده و کمی ناامید بودم.
و با اون روح مکان‌دار، تمام تلاشم رو می‌کردم که فرار کنم!
تا حالا هیچ وقت درست حسابی کسی رو هوا نکردم!
چرا حالا داری بهم میگی بعد از این همه؟ فقط بزنش!
بزنش، مثل فوتبال؟
من چه میدونم! هرچی باشه، سریع انجامش بده!
خوب نیست! عجله کن، اوکارون!
دیگه نمی‌تونم نگهش دارم!
شما کوچولوهای لعنتی...
میکشمتون!
محشر.
چی؟
تمام بدنم داره منفجر میشه!
قدرت منو استفاده کردی ولی این همه کاری بود که تونستی بکنی؟
این سخته.
حرومزاده!
چیکارش کنیم؟
بذاریم مامان‌بزرگ جن‌گیریش کنه؟
اون هیچ کسی نیست. فقط یکی از حمله‌های منو خورد.
تا یه مدتی نمی‌تونه از قدرت روحیش استفاده کنه.
بیشتر از این، این زیپ‌بند ها رو از دستم در بیار.
اوکارون، یه جفت قیچی داری؟
ببخشید، ندارم.
تمام این مدت به خاطر این دختر احمق دستام بسته بوده.
چطوری به اون آکرو-سیلکی مربوطه، اصلا؟
هی، مومو.
توپ طلایی رو پیدا کردی؟
پیداش کردم.
وای!
آفرین، اوکارون!
یکی از گنجینه‌های خانوادگیت رو پیدا کردیم!
نحوه گفتنت خیلی خجالت‌آوره.
ولی مهم‌تر از همه...
چی شده؟
این دختره مرده.
مرده؟
قسمت ۷ نه ممکن نیست! اوکارون، نبضشو چک کن! او-باشه!
نمی‌تونه...
یه انسان عادی که توسط یه یوکای خورده بشه می‌میره.
تعجبی نداره.
فقط اتفاقی بود که کسی که قدرت روانی داره
و کسی که قدرت روحی منو داره نجات پیدا کردن.
فقط همین.
اوکارون، بلدی CPR انجام بدی؟
ها؟ خیلی مطمئن نیستم.
قلبش رو ماساژ می‌دم!
اگه از قدرت روانی استفاده کنم، میتونم مستقیم قلبشو ماساژ بدم!
اگه مرده باشه، قلب فقط یه تیکه گوشته. یک، دو، سه، چهار، پنج...
فایده نداره ماساژ بدی.
خفه شو!
اگه می‌خوای جلوی ما رو بگیری، بزن بیرون!
اُکارون، نفس بکش!
مامان‌بزرگ، آمبولانس خبر کن! گوشی موکو رو داری، مگه نه؟
چقدر بیهودست.
یک بار دیگه!
یک، دو، سه، چهار، پنج... اُکارون!
یک، دو، سه، چهار، پنج...
آیرا...
آیرا کوچولوی من...
لعنتی! وقت این کارا رو نداریم!
من مراقبش هستم! خانم آیاسه، به احیا ادامه بده!
هاله مثل باتری برای موجوداته.
هاله آیرا تقریباً تموم شده. می‌تونی با هاله من تقویتش کنی.
کی باور میکنه حرفاتو!؟
تو فقط به فکر خوردنش هستی، نه!؟
و الان، دیگه نمی‌تونم آدم بخورم.
اگه هنوزم بهم اعتماد نداری، میتونی با این تیرآهن سرم رو له کنی.
حرفش درسته.
بدون هاله، اون دختر همون جوری می‌مونه.
من بهت اعتماد ندارم!
پس اگه حرکت مشکوکی کردی، سریع سرت رو می‌کوبم!
اُکارون، می‌تونی یه بار دیگه تمام تلاشت رو بکنی، درسته؟
هدفت رو نگه دار.
گفتی می‌خوای هاله این دختر احمق رو با هاله خودت تقویت کنی.
چطور این کارو می‌کنی؟ بهم بگو.
از قدرت روانی‌ات استفاده کن تا هاله منو به هاله ضعیف آیرا وصل کنی.
می‌تونی بگی مثل یه کابل ارتباطیه.
اُکارون، حتماً چشمات رو از روش برندار.
چه دردسری.
شروع می‌کنم!
بریم کارائوکه، جدی می‌گم.
چی؟ نه، اصلاً نمی‌ریم.
من اومدم خونه.
ما رو دست کم نگیر، لعنتی.
لعنت بهت!
لعنتی، این چه وضعیه!؟
مامان، ممنون برای همه چیز.
یادم نمیاد.
فکر کنم یه چیز ارزشمندی رو از دست دادم.
مامان.
ها؟
تو اون نیستی...
آیرا!
گفتم تنها جایی نرو.
فکر کردم مامان اونجاست.
امکان نداره اینجا باشه.
بابا، مامان کجا رفته؟
بارها بهت گفتم.
رفته یه جای خیلی دور.
کی برمی‌گرده؟
فعلاً برنمی‌گرده.
برای همین، آیرا، باید قوی‌تر بشی.
تا بتونی همه کارها رو بدون کمک مامان انجام بدی.
تا یه روزی، وقتی مامان برگرده، بهت افتخار کنه.
باشه! آیرا یه دختری میشه که مامان بهش افتخار کنه!
بچه...
بچه‌ام کجاست؟
آیرا...
درسته... الان یادم اومد.
من مامان آیرا بودم...
مامان.
ازش محافظت می‌کنم.
تا هیچ‌کس آسیبی بهش نرسونه...
من...
اون زنده شد!
مومو-چان، چی شده؟ چی کارت کرده؟
اگه کار مشکوکی کرد میتونم بزنمش، درسته؟
تمام تلاشم رو می‌کنم.
صبر کن!
صبر کن... لطفاً...
ببخشید، آیرا...
قسم خوردم که ازت محافظت کنم...
ولی کاری که کردم این بود که بهت آسیب زدم.
حتی نمی‌تونم احساسات خودم رو کنترل کنم.
تبدیل به یه هیولا شدم.
پس الان همه چیز رو تموم می‌کنم.
هی! هی داره از هم می‌پاشه. چه بلایی سرش میاد؟
بهت گفتم. هاله مثل باتریه. بدونش، می‌میری.
و داره با حسرت میره. نمی‌تونه آرامش پیدا کنه.
پس چی میشه؟
کاملاً مشخصه.
هیچ. هیچ اثری ازش نمی‌مونه.
انگار هیچ‌وقت در هیچ دنیایی وجود نداشته.
زندگی و مرگ... همه فراموشش می‌کنن.
خب، مطمئناً زندگیش ارزش نداشت.
از دست دادن موجودی مثل اون اهمیتی نداره.
نباید اینطور باشه.
خیلی ظالمانه‌ست!
هیچ راهی نیست؟ راهی که بذاره آرامش پیدا کنه؟
هیچی. اینکه بتونه آرامش پیدا کنه بستگی به دل خودش داره.
هیچ‌کاری از دست غریبه‌ها برنمیاد.
کاش می‌تونستم لباسای قشنگ بیشتری برات بخرم.
کاش می‌تونستم بیشتر باهات بازی کنم.
بیشتر... درست تر... بیشتر...
اگه بچه من به دنیا نیومده بودی...
خیلی بیشتر خوشحال بودی...
من باعث بدبختیت شدم...
خیلی متاسفم...
مامان.
دوستت دارم.
من خوشبخت ترین آدم دنیا بودم.
لطفاً، تا هیچ‌کس بهشون آسیب نزنه...
ببرشون به یه دنیای بهتر مهربون تر.
فراموش نمیکنم. قول میدم.
مومو، خونه‌ای؟
آره. یه توپ پیدا کردیم، ولی فقط یکی ازشون.
باشه.
خیلی خوبه!