‫مضطربی؟
‫هه هیچوقت
‫خبر خوب اینه که، من فکر می‌کنم ‫دنیس قراره ترفیع بگیره به زودی
‫و وقتی اون ترفیع بگیره، ‫منم می‌تونم ترفیع بگیرم، و
‫آره ۳ دلار بیشتر در ساعت خیلیه
‫- درست می‌شه ‫- آره، می‌دونم عزیزم
‫من من فقط یکم بهم شوک وارد شد،
‫وقتی در مورد افزایش اجاره شنیدم ‫واسه همین هم
‫عزیزم،
‫درست می‌شه
‫من نمی‌خوام اینجا رو از دست بدیم
‫- نمی‌دیم ‫- نمی‌تونیم
‫می‌دونی، لویی مجبور میشه ‫مدرسه عوض کنه،
‫اون تازه داره دوست پیدا می‌کنه
‫دوست‌های جدید پیدا می‌کنه
‫شاید
‫اون یه جورایی عوضیه
‫- تینا ‫- حالا کلاً دارم می‌گم
‫سابقه‌اش خوب نیست
‫خوب نیست، نه؟
‫نه، بد ئه
‫یه لطفی بهم بکن
‫به این زودی وحشت نکن
‫بهم می‌گی کی وحشت کنم؟
‫من مطمئناً بهت می‌گم ‫کی وحشت کنی
‫- سلام مامان ‫- سلام
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم زانوت چطوره؟
‫منو میشناسی هیچوقت شکایت نمی‌کنم
‫- بس کن ‫- تینا
‫می‌تونم یه دقیقه باهات صحبت کنم؟
‫حتماً باشه
‫- بعدا صحبت می‌کنیم ‫- خیلی‌خوب اوهوم
‫باور کنید هیچکس نمی‌خواست ‫کار به اینجا بکشه،
‫اما واقعیت شرایط فعلی اینه
‫اوم، همه‌ی شما کارکنان ‫فوق‌العاده‌ی شرکت بودید،
‫و ما برای سال‌ها خدمات شما ‫سپاسگزاریم
‫جدا شدن هیچوقت آسون نیست،
‫اما فکر می‌کنم با گذشت ‫زمان متوجه خواهید شد که
‫کار چطور بود؟
‫همون همیشگی، همون همیشگی
‫لویی، شام حاضر ئه
‫پاشو بیا اینجا دیگه!
"رزومه‌ی تینا ماخرو"
‫لویی، اون لعنتی رو خاموش کن!
‫سلام
‫می‌تونم رزومه‌ام رو بدم؟
‫اوم، می‌توستید فقط تو ‫لینکدین درخواست بدید
‫راحت‌تر بود
‫و ویژگی فوق‌العاده‌ای ‫ که این کار داره
‫اینه که به معنای واقعی ‫کلمه، هیچ محدودیتی
‫برای میزان درآمد شما وجود نداره
‫تماماً به خودتون و اینکه چقدر ‫می‌خواید کار کنید بستگی داره
‫خودم رو بگم، من پارسال ‫100 هزار دلار درآمد داشتم
‫حالا، شما یه پولی رو پیشاپیش میدید، ‫اما این فقط برای شروع فروشه
‫در اصل این تعهد شما به خودتونه،
‫و یه قوله که شما هرچی در توان دارید ‫برای این کار می‌ذارید
‫پنج سال پیش کارت اتوبوسم منقضی ‫شد داشتم تو خیابون راه می‌رفتم
‫اومدم اینجا، و اون روز ‫زندگی من تغییر کرد
‫لویی، بسه!
‫سلام اوه
‫می‌تونم رزومه‌ام رو بدم؟
‫ما قطعاَ این رو توی ‫پرونده نگه می‌داریم
‫باشه
‫ممنون
‫پسر عموی دیگو رو می‌شناسی ‫که شرکت حمل و نقل داره؟
‫به گمونم این آخر هفته ‫موقعیت کاری مازاد دارن،
‫واسه همین هم به یکی دیگه نیاز دارن
‫گفت ۸۰۰ دلار می‌شه، شاید بیشتر ‫اگه اون خونواده خوب انعام بده
‫تو چطور دو تا کار پیدا می‌کنی ‫و من تو یکیش موندم؟
‫روز شانسمه به گمونم
‫به نظرت پسر عموی دیگو ‫موقعیت شغلی دیگه‌ای نداره؟
‫مثلا یه چیزی برای یه ‫خانوم مسن ناموفق
‫یه خانوم جوون زیبا
‫سلام
‫می‌تونم بهتون کمکی کنم؟
‫اوه، نه شما جذب نیرو دارید؟
‫اوه، نه، متاسفانه
‫اما اگه دنبال چیزی این ‫اطراف بودید بهم بگید
‫باشه اوم، می‌تونم رزومه‌ام رو بدم؟
‫اوه، ما جذب نیرو نداریم، اما ممنون
‫- آره، اگه به کمک نیاز داشتید بگید، خب؟ ‫- باشه
‫به چی داری فکر می‌کنی؟
‫هر روز یه گوشه تمرگیدم و هیچ ‫غلط مفیدی نمی‌کنم، و انگار که
‫عزیزم، همش دو هفته گذشت
‫می‌دونم، ولی من اینجوری نیستم
‫من کار کردن رو دوست دارم
‫من روتین داشتن رو دوست دارم
‫می‌فهمم عزیزم واقعا می‌گم
‫آره ولی تو میری سر کار
‫اوهوم
‫تی، من یه دربانم
‫باید برای مردم در باز کنم
‫آره، ولی من نمی‌تونم ‫هیچ آشغالی رو باز کنم
"کار اداری"
‫سلام مامان
‫آره، هنوزم محصولات آوون رو می‌فروشی؟
‫اوه، هنوزم اون کار کمک‌معلمی رو ‫برای کودکان استثنایی انجام میدی؟
‫نه، من خوبم
‫مـ من فقط می‌خواستم بدونم که ‫هنوزم از اون دوقلوها مراقبت می‌کنی؟
‫خب، من درست بعد از دبیرستان ‫تو «فیلن» کار می‌کردم،
‫پس به فروشگاه‌های بزرگ آشنام
‫اوه نه حتماً
‫فقط اگه خبری شنیدید بهم بگید
‫فقط اگه شیفتی خالی شد بهم خبر بدید
‫اگه هر کاری بود بهم خبر بدید
‫خب کار بیشتر در ارتباط با ‫برگه‌های زمانی
‫و تاییدشون برای حقوقه
‫به علاوه مدیریت برنامه‌ی ‫شیفت‌های کاری و این جور چیزها
‫آره، این دقیقاً همون کاریه که تو شغل ‫قبلیم انجام می‌دادم، پس عالیه
‫عالیه بذارید یه سری فرم بیارم که پر کنید، ‫بعدش می‌تونیم یه مصاحبه داشته باشیم
‫- مرجعی اینجا دارید؟ ‫- اوهوم
‫هوم مدرک کارشناسی‌تون رو دارید؟
‫یعنی از دانشگاه؟
‫خیلی متاسفم
‫اینجا تو این مورد واقعاً سختگیرن
‫می‌دونم که فوق‌العاده آزاردهندست،
‫اما همیشه سعی می‌کنن ‫از نیروهای خودمون ارتقا بدن،
‫واسه همین هم همه‌ی استخدامی‌های ‫جدید باید مدرک تحصیلی داشته باشن،
‫برای پتانسیل رهبری
‫امـ اما من دقیقاً همین کار ‫رو ۱۵ سال انجام دادم
‫- نه، حتما ‫- پس
‫متاسفم
‫شاید بتونید مدرسه‌ی ‫شبانه رو امتحان کنید؟
‫قطعا تو شغل پیدا کردن کمک می‌کنه
‫آره، شاید
‫ممنون که اومدید
‫هوم
‫لویی در مورد اون کارتون‌ها ‫چی بهت گفتم؟ کمش کن!
"استخدام مدیر" "مصاحبه‌ی استخدامی فردا" "سلام تینا می‌خوایم تو رو دعوت کنیم"
‫اوه، ممنون
‫می‌دونم از روی مهربونیته
‫اما می‌دونم تو دردسر افتادیم،
‫و من واقعا به این کار ‫نیاز دارم، می‌دونی؟
‫من ناامیدت کردم؟
‫نه عزیزم
‫نه
‫یادته وقتی ۲۰ ساله بودیم؟
‫آره
‫اینجوری ترسناک بود؟
‫آره
‫یه جور دیگه ترسناک بود، اما آره
‫- آره ‫- اوم
‫من نمی‌خوام هیچوقت ‫نگران باشی، عزیزم
‫می‌دونم
‫سلام
‫من برای مصاحبه اومدم
‫اون لغو شده
‫اون‌ها
‫دیروز یکی رو استخدام کردن
‫آره، اما من تو لینکدین درخواست دادم
‫- یه ایمیل گرفتم ‫- اوه، آره
‫اوه، شاید، اما هیچ ‫موقعیت شغلی‌ای نیست
‫متاسفم
‫مطمئـ
‫باید شاید شاید ‫بتونید یه چک کنید لطفا؟
‫آره مـ من چک کردم اوه
‫ام هیچ شغلی نیست ‫مـ متاسفم
‫باشه، ام
‫خب، پس، اوم، شما باید ‫اون پست رو حذف کنید
‫مثلاً بلافاصله، می‌دونید؟
‫مردم ممکنه امیدوار بشن
‫و این حکم تبلیغات دروغ رو داره، ‫یا حالا هر چیز دیگه‌ای، می‌دونید؟
‫باشه بهشون می‌گم
‫عالیه
‫و و، می‌دونی دیگه چی ‫می‌تونی بهشون بگی؟
‫تف بهتون
‫اوه وای
‫لعنتی
"تاخیر ۳۵ دقیقه" "تاخیر ۲۸ دقیقه"
‫لعنت بهت
"بیف"
‫خیلی‌خب! ‫امروز در چه حالیم خوش تیپ؟
‫ قهوه با شکر و خامه، دو تا ‫سیب زمینی و یه کوکاکولا؟
‫آره برات میارم، برات میارم
‫قهوه با شکر و خامه ‫سیب زمینی و کوکاکولا
‫- مارتی ‫- دوتا قهوه بی‌نام
"ساندویچ گوشت ایتالیایی"
‫خانوم هی، خانوم، دیگه ‫نمی‌تونید اینجا سیگار بکشید
‫- بله شما ‫- نوبت مارتیه!
‫- مارتی ‫- دو تا قهوه‌ی بی‌نام آمادست
‫سیب زمینی و یه کوکاکولا ‫دو تا قهوه با شکر و خامه
‫- آره، میشه ۲۱/۵۰ دلار ‫- جزمین، سفارشت آمادست!
‫- ممنون آره ‫- واقعا فکر می‌کنی من خوش‌تیپم؟
‫ده از ده ای
‫- خیلی‌خب، ماماسیتا، چی می‌خوری؟ ‫- اوه، فقط یه قهوه
‫- همین؟ ‫- فقط قهوه
‫- چجوری می‌خوای؟ سیاه؟ مدل دانکین؟ ‫- سیاه سیاه
‫مارک مارک مارک
‫مارک مامور نارک "نیروی پلیس" ‫ممنون، مارک، ممنون
‫- سفارش آقای ریشو رو آماده کردی؟ ‫- سفارش آقای ریشو الان آماده میشه
‫بفرمایید یه قهوه‌ی سیاه ‫مهمون من
‫- سفارش ‫- مارتی!
‫- سفارش آقای ریشو ‫- ممنون
‫- مارتی! ‫- لعنت بهت سفارش گندت رو میندازم دور
‫بفرمایید عشقم
‫- این برای شماست، خانوم جوان ‫- ممنون
‫- خواهش می‌کنم ‫- به حساب خودمونه
‫- این چیه؟ ‫- یه ساندویچ گوشت گاو ایتالیاییه
‫گوشت گاو ایتالیایی چیه؟
‫گوشت گاو ایتالیایی چیه؟ اوم
‫- می‌دونی ساندویچ دیپ فرانسوی چیه؟ ‫- آره
‫این یه دیپ ایتالیاییه
‫- باشه ‫- امیدوارم دوست داشته باشید
‫من ریچی‌ام
‫من تینام ممنون ریچی
‫از ملاقاتت خوش‌وقتم
‫نوش جان
‫خیلی‌خب ‫هی، نایک ایر، بیایید بترکونیم!
‫منتظر دعوتنامه‌ی رسمی‌ای؟
‫یکی دیگه
‫اینم از این، آبراهام
‫اوه، یه «شماره هفت» می‌خوای؟ ‫"ساندویچ بیکن و کاهو و گوجه با مرغ"
‫یه «شماره هفت» واسه این ‫بچه خوشگل شبیه خودشیفته‌ها
‫یه «شماره هفت» می‌خوای،
‫برو همون مک دونالد کوفتی پسر خب؟
‫برو آره
‫چه مرگته تو؟
‫گمشو بیرون
‫لعنتی رفیق باشه
‫باید تو یه موضع قدرت باشی داداش
‫اگه تو موضع قدرت نباشی ‫هیچوقت این مرحله رو رد نمی‌کنی
‫ولی من خروس طلایی رو گرفتم
‫آره، این جادوگره می‌زنه دمار ‫از روزگارش درمیاره احمق
‫می‌خوای تو تمیز کردن میز کمک ‫کنی یا اینجایی که بازی کنی؟
‫- آره، می‌تونم بعد از اینکه ‫جادوگره رو دیدم ‫- نیل!
‫«می‌تونم بعد از اینکه ‫جادوگره رو دیدم کارمو بکنم؟»
‫«می‌خوام بعد از ‫دیدن جادوگره کار کنم»
‫- هی، نیل ‫- چیه؟
‫یه صف کامل اینجا داریم ‫چی کار داری می‌کنی؟
‫- بازی می‌کنی؟ ‫- الانه که جادوگره رو ببینم
‫- «جادوگر» ‫- ناموساً؟
‫- آره ‫- هی، چی‌چی، سفارش‌ها رو بگیر
‫حس می‌کنم داره میاد
‫رفیق، به معنای واقعی ‫کلمه هیچ شانسی وجود نداره
‫که این مرحله رو رد کنه
‫چرا، یه احتمال قوی هست
‫هیچ احتمال کوفتی‌ای مثل جاذبه نیست، فک
‫و تو نمی‌تونی با جاذبه مذاکره کنی!
‫- بویاکاشا! ‫- بجنب، بیا!
‫بجنب
"کمترین امتیاز ممکن" ‫اوه!
‫- من خیلی بازندم! ‫- ای عقب مونده‌ی لعنتی!
‫- اوه، بی‌خیال! ‫- عقب مونده!
‫- باید به مامانت زنگ بزنی ‫- آره!
‫به مامانت زنگ بزن بگو مُردی
‫آره درسته
‫- من زنده‌ام ولم کن! ‫- هی پسرعمو پسرعمو
‫- بس کن! ‫- هی به اون خانوم چی گفتی؟
‫- من هیچی نگفتم ‫- یه ساندویچ مجانی بهش دادم
‫واقعاً داره گریه می‌کنه
‫آره، چون تو توی این بازی ‫کوفتی خیلی داغونی
‫آره، خب منم الان ناراحتم
‫آره، ناراحتی
‫تو ناراحتی
‫باید بهش بگی که گریه نکنه
‫- لعنتی من باید اینو بگم؟ ‫- همه‌ی آدم‌های عادی رو می‌ترسونه
‫می‌خوای چی بهش بگم؟
‫- نمی‌دونم می‌دونی ‫- چی؟
‫یه جنتلمن باش پسرعمو ‫برو بهش بگو دیگه
‫-چی بهش بگم؟ ‫- نمی‌تونه اینجا گریه کنه
‫- همینجوری اینو بگم؟ ‫- نمی‌تونه اینجا گریه کنه
‫نمی‌خوای اون جواهر کوچیک همدلی ‫کوفتی رو به مردم بدی رفیق؟
‫نمی‌تونه اینجا گریه کنه
‫- تو یه بربر کوفتی‌ای ‫- برو به صف برس
‫- فک، می‌تونی کمک کنی؟ ‫- آره
‫آره؟ می‌تونی به درد بخوری ‫و فقط بری کمک کنی؟
‫اوه
‫واقعاً ساندویچه انقدر بده؟
‫اوه نه من، من من فقط
‫من خوبم
‫- آره؟ ‫- آره
‫نمی‌دونم، چون قبل‌تر دیدمت
‫انگار گریه می‌کردی
‫فکر نمی‌کنم واقعا گریه می‌کردم
‫نمی‌دونم به نظر من که ‫داشتی واقعاً گریه می‌کردی
‫آره، اما نه، مثل هق هق کردن
‫هق هق نمی‌کردی؟ ‫خیلی‌خب، این درست
‫هق هق نمی‌کردی، اما فکر ‫کنم داشتی گریه می‌کردی
‫یه جورایی
‫روز بدی داشتی، نه؟
‫- بدترین ‫- آره
‫شما چی؟
‫اوم، نمی‌دونم می‌تونم بگم، ‫یه روز گند عادی و معمولی
‫آره، می‌دونم
‫تصور کن چه خوب بود اگه نمی‌دونستی؟
‫می‌دونی؟ مثلا اگه این خط پایه نبود
‫آره، اونوقت انسان نبودم
‫دقیقاَ
‫اوه
‫می‌تونم من اول بگم؟
‫- خواهش می‌کنم آره ‫- آره؟
‫خیلی‌خب بشینم؟
‫- بشین آره ‫- آره؟
‫ما یه دسشویی اون پشت داریم
‫که، انگار یعنی این دسشویی ‫تسخیر شدست
‫- هی همش داره منفجر می‌شه
‫انگار که انگار که، به یه اندازه ‫افسرده کننده و نفرت انگیزه
‫و انگار همه‌ی زمین اطرافش ‫کاملا پوسیدست
‫پس این
‫نمی‌دونم وضعیت بد اوله
‫شماره‌ی دو، اوم شرکت تحویله
‫این یارو پیکمون ‫شرایط ما رو تغییر داد
‫ما رو از پرداخت طی ۴۵ روز به ۳۰ روز ‫رسوند، که خیلی بده، می‌دونی؟
‫چون من می‌خواستم ازش بخوام ‫که پرداخت ما رو ۶۰ روزه کنه
‫پس به جای این گفتگوی دوست‌داشتنی،
‫الان باید در مورد یه ‫برنامه‌ی پرداخت صحبت کنیم
‫و به گمونم شماره‌ی سه
‫شماره سه تو یه سطح کلی ‫و به نوعی سطح کلانه،
‫ما خب به اندازه‌ی کافی ‫اینجا نیرو نداریم
‫پس کسایی که اینجا هستن یه جورایی ‫نسبت به هم بداخلاقی می‌کنن
‫چون ما مدام با هم ‫یه برخورد کوفتی داریم
‫پس نمی‌دونم، حال و ‫هوای کلی افتضاحه
‫و، آره، به گمونم ‫این منو ناراحت می‌کنه
‫هوم، مورد چهارم‌ای هم هست؟
‫اوه
‫آخرین باری که به رختخواب ‫رفتم رو یادم نیست
‫می‌دونی؟
‫چطوره، اوم، تو بگی؟
‫اوم یک، صاحبخونم ‫اجاره‌مون رو افزایش داده
‫-خیلی زیاد، که مشکل سازه ‫- خب
‫دو، شوهرم سال‌هاست ‫که منتظر ترفیعه
‫که احتمالا قرار نیست اتفاق بیوفته
‫اوه، سه، کارم رو از دست دادم
‫چهار، من برای هر شغلی تو این شهر ‫درخواست دادم و به چیزی نرسیدم
‫پنج، من ۴۶ سالمه
‫اوه پسر
‫آره
‫اوم مورد شیشم‌ای هم هست؟
‫من هم آخرین باری که به رختخواب ‫رفتم رو یادم نیست
‫عه؟
‫خیلی‌خب بهتری؟
‫- نه واقعا ‫- حتی یه ذره‌ی کوفتی هم نه
‫آره آره
‫خب، ما سعی کردیم، درسته؟
‫آره
‫اینو نگاه
‫این چه کوفتیه؟
‫هیچ نظری ندارم
‫نه، من، اوه
‫داداش کوچیکم، اون سرآشپزه
‫- اوه، چه باکلاس ‫- آره
‫اون ام
‫اون کارش درسته
‫- عه؟ ‫- آره
‫تو، ام
‫تا حالا با کسی آشنا شدی که مثلا
‫می‌دونه دقیقاً تو این دنیا ‫چه خبره و می‌خواد چی کار کنه؟
‫یعنی قشنگ می‌دونه و نه تنها می‌دونه،
‫توش هم واقعاً خوبه
‫هوم مثل یه رویا به نظر میاد
‫دارم میگم، من، من واقعاً ‫فکر می‌کنم که این یه رویاست
‫هوم
‫این یه کسب و کار خونوادگیه؟
‫هی
‫می‌دونی ‫بابام اینجا رو راه انداخت
‫اونم خودشو فرسوده کرد
‫با یه با یه انبوه بزرگ از ‫بدهی‌های پرداخت نشده
‫یه نگاهی انداخت و رفت، می‌دونی؟
‫سریع رفت فرار کرد سمت تپه‌ها، ‫هیچوقت برنگشت
‫هوم همین‌جورین
‫چی، بدهی‌ها؟
‫- باباها ‫- آره واقعاً
‫خب، این کار رو دوست داری؟
‫اوم
‫نـ نمی‌دونم یعنی من ‫من آدم‌ها رو دوست دارم
‫خب، اما کار رو دوست داری؟
‫قطعاً دوست ندارم که ‫هیچوقت حال نکردم
‫می‌دونی؟ من من من دوست ندارم ‫هر روز به اندازه کافی پول در بیارم
‫تا بتونم خرج دیروز رو بدم
‫دوست ندارم وقتی، اوم ‫اتفاقات بد می‌افته
‫فر خراب میشه یا فاضلاب می‌زنه بالا
‫دوست ندارم وقتی شرکت تحویل پیازهای ‫کوفتی رو یادش میره، می‌دونی؟
‫ولی آره نه، من دوست دارم من
‫من من آدم‌ها رو دوست دارم، می‌دونی؟
‫هوم
‫پس گمونم مردم برای همین ‫این کارو می‌کنن
‫- چی کار؟ ‫- رستوران می‌زنن
‫- آره؟ ‫- آره
‫نمی‌دونم یعنی می‌دونم، انگار
‫می‌دونم خیلی گند به نظر میاد،
‫اما من فکر می‌کنم که، ‫اگه واقعاً بهش فکر کنی،
‫می‌دونی، اون اون
‫می‌دونی، اون لحظات ‫خاص زندگیت رو مثل
‫جشن‌ها، اوقات خوش، ‫می‌دونی، خوشی‌ها
‫حس می‌کنم، می‌دونی، همیشه ‫کنار غذا اتفاق می‌افتن، می‌دونی؟
‫به این باور داری؟
‫آره من فکر کنم ‫دارم کم کم باور می‌کنم
‫- باشه ‫- آره
‫- حتماً ‫- آره
‫پس اگه می‌تونستی هر کاری داشته ‫باشی، شغل رویاییت چی بود؟
‫خدایا نمی‌دونم تو چی؟
‫فکر نمی‌کنم من شغل ‫رویایی داشته باشم
‫من تو هیچی اونقدر خوب نیستم، پس
‫آره یعنی من فکر می‌کنم ‫تو خیلی چیزها خوبم،
‫اما نه مثلا در حد ‫درخشان بودن تو یه چیزی
‫- فکر کنم بیشترمون همینیم ‫- آره
‫یادمه وقتی بچه بودم ‫به یه سفر علمی رفتم
‫اصلا یادم نیست برای چی بود،
‫اما یادمه وارد یه ساختمون ‫قدیمی شدیم، می‌دونی؟
‫زیبا بود مثل یه آرت دکوی بی‌نقص
‫و هر طبقه، مثل یه کسب و کار ‫متفاوت بود، می‌دونی؟
‫همه‌چی رسمی بود
‫می‌دونی، یه سری با کت ‫و شلوار و لباس رسمی کار می‌کردن
‫و انگار براش ساخته شده بودن
‫و
‫یادمه به این ساختمون به چشم ‫ساختمون رویاها فکر می‌کردم، می‌دونی؟
‫چه نوع رویاهایی؟
‫خب، اگه به تک تک ‫اون آدم‌ها فکر کنی،
‫اون‌ها یه رویا داشتن، درسته؟
‫و اون رویا اون‌ها رو به اون ساختمون و بعد ‫به اون طبقه و بعد به اون شغل هدایت کرده
‫و اینجوری بود می‌دونی؟
‫پس برات الهام‌بخش بوده
‫نه منظورم اینه که، رفیق، ‫کاملاً افسرده کننده بود
‫- یعنی منو کشت ‫- چطور؟
‫من آخه نمی‌دونم
‫منظورم اینه که، من یه بچم و اونجام، ‫و پیش خودم می‌گم
‫«خب، این اتفاق برای من نمی‌افته»
‫می‌دونی، من می‌دونستم
‫می‌دونستم قراره ازش محروم باشم؟
‫می‌دونی؟ مثلاً من یه سری ‫کارها داشتم، می‌دونی؟
‫من کسایی رو داشتم که باید ‫ازشون مراقبت می‌کردم، انگار
‫نمی‌دونم اون چرت و پرت‌های ‫رویایی هوف، می‌دونی، فقط
‫می‌دونی، قرار نبود ‫برای من اتفاق بیوفته
‫من ۱۵ سال اونجا بودم
‫جایی که اخراجم کردن
‫بی‌رحمانست
‫هوم بی‌رحمانه
‫و وقتی برای همه‌ی این شغل‌ها ‫درخواست می‌دم
‫همش بچه‌هان درسته؟
‫بچه به نظر میان
‫رفیق، این بدترین چیز نیست؟
‫آره
‫اما همچنین قشنگ، می‌دونی؟
‫چرا؟ چطور؟
‫- به نظر گرسنه میان، می‌دونی؟ ‫- آره
‫و
‫و من با خودم فکر می‌کردم،
‫شاید من این رو در خودم از دست دادم
‫- آره ‫- می‌دونی؟
‫مثلاً من نگران پرداخت اجاره‌ام
‫مثلاً، نگران پول خرید روزانه، ‫چیزهای واقعی، درسته؟
‫و فکر می‌کردم جداً برام آسونه که ‫واقعاً از دست این بچه‌ها عصبانی شم
‫مثلا بگم «تف به بچه‌ها هیچی بارشون نیست»
‫اون‌ها هیچی نکشیدن، ‫نمی‌دونن استرس واقعی چیه
‫اما من اینم می‌گم که
‫«من هر بهایی می‌دم تا یکی ‫از اون‌ها لعنتی‌ها باشم»
‫اوه، رفیق
‫خیلی درسته لعنتی
‫من مثل چی حسودیم میشه
‫هی!
‫- مثل چی آره ‫- اوه لعنتی
‫- خنده‌داره که چقدر سخت بوده ‫- اوهوم
‫برای من که چیزی پیدا کنم، مرد
‫- من ظرف می‌شورم، زمین تمیز می‌کنم ‫- هوم
‫آت و آشغال می‌فروشم، می‌دونی؟
‫من باید خرجمو در بیارم، درسته؟
‫من نیازی به روحیه ندارم
‫من نیازی به اشتیاق ندارم ‫من نیازی به جادو ندارم
‫من نیازی به نجات دنیا ندارم، ‫می‌دونی؟
‫من فقط
‫من فقط می‌خوام شکم ‫بچمو سیر کنم، می‌دونی؟
‫ایول
‫آره مرد
‫فقط یه روتین بهم بده
‫من پایه‌ام
‫باشه اوه
‫گوش کن، ممکنه اون ساندویچ ‫کوفتی رو کامل پرت کنی تو صورتم،
‫و و و، مثلا این کار رو بکنی، خب؟
‫چون من می‌خوام صادقانه بگم، اینجا
‫این رستوران کوفتی، افتضاحه
‫یعنی افتضاحه مثلا میری خونه ‫و بوی کوفتیش هست می‌دونی؟
‫و اینجا دیوونه‌واره
‫و اینجا کلی داد و بی‌داد کوفتی هست
‫اما قسم می‌خورم، روزهایی هست ‫که خیلی خوش می‌گذره
‫یعنی خیلی خوش می‌گذره‌ ها
‫و و و حقوقش بده، خب؟
‫اما روزهایی هست که کلی ‫از انعام درمیاریم و انگار
‫- حس خیلی خوبی داره، می‌دونی؟ ‫- هوم
‫پس
‫اوه
‫چی داری از من می‌خوای؟
‫من به یه آشپز جدید نیاز دارم
‫جدی؟
‫آره
‫من یه رزومه‌ی واقـ ‫من یه رزومه‌ی واقعی دارم
‫با رزومه چه غلطی بکنم؟
‫من با رزومه دسشویی تمیز می‌کنم
‫- هوی ‫- من نیازی به رزومه ندارم ‫من با تو صحبت کردم
‫- چیه؟ می‌دونی؟ نظرت چیه؟ ‫- هوی، پسرعمو!
‫مایکل! دستگاه نوشابه باز به فنا رفته
‫رفیق، من صدای مزخرفت رو شنیدم!
‫خفه خون بگیر دیگه!
‫پس اینو می‌بینی؟ اساساً ‫این‌جوریه، یعنی همیشه
‫- هوی پسر عمو، چی گفتی؟ ‫- محض رضای خدا
‫بذار برم ببینم این چی میگه، خب؟
‫اوه ببین، ممنون ‫در موردش فکر کن، خب؟
‫راستی من تینا ماخرو هستم سلام
‫- سلام مایکل برزاتو و ‫- باشه
‫- مایکل! نوشابه، مایکل ‫- از گفتگویی که داشتیم ممنونم
‫- من هم همین‌طور ممنون مرد ‫- آره از ساندویچت لذت ببر
‫- حتماً ‫- در موردش فکر کن من همینجام
‫- باشه مایکل ‫- رفیق، صادقانه یعنی چرا؟
‫رفیق بچه‌ها همون گند همیشگیه
‫- فقط از یه صدای کوفتی داخلی استفاده کن ‫- لعنتی
‫من فقط یکی دارم
‫چی؟
‫هوم
‫هوووم
‫چطور پیش رفت؟
‫عالی
‫خوبه
"بیف"