‫بفرما
‫آقای دورست؟
‫چیه؟
‫گوشت خرچنگ با تست کره‌ای
‫نه. نه، ممنون
‫ببخشید
‫ممنون
‫استر ویلیامز؟
‫آلن
‫آقای شوارتز کجاست حالا؟
‫رفته خارج شهر برای کار
‫من باید میومدم. ‫عضو کمیته زنان هستم
‫- ما جشن رو ترتیب دادیم ‫- احیانا تو درست کردنِ...
‫منو دست داشتی؟
‫چون انقدر که اینا دارن ماهی‌های صدف‌دار
‫و خوک سرو می‌کنن تو بارهای آلمانی ‫هم سرو نمی‌کنن
‫توی جشن حومه‌نشینان منوی شبات گذاشتیم ‫ولی کسی نیومد
‫یهودیت اصلا مد نیست
‫واقعا باید جلوم رو بگیری ‫که با شکم خالی الکل نخورم
‫چون اگه نگیری فردا صبح ‫رو اون چمن
‫بیدار میشم
‫بنظر نمیاد چند تا نوشیدنی بتونه تکونت بده. ‫دیگه بزرگ شدی
‫تویی که ازدواج کردی و عضو کمیته هم شدی
‫مطمئنم به زودی کلی شوارتز
‫از سر و کولت بالا میرن
‫مگه نه؟
‫مدی. سلام
‫ببخشید مدی. عذر می‌خوام
‫- اشکالی نداره. فکرشو نکن ‫- نه، نه
‫نه، نه. منظورم اینه که بابت رفتار اون شبم ‫ازت عذر می‌خوام
‫مدتها بود می‌خواستم اینو بهت بگم
‫بچه بودیم
‫اصلا چرا باید بحثش رو پیش بکشی؟
‫چون پدر من مرد خوبی نیست
‫و اگه لازمه چند تا نوشیدنی
‫با شکم خالی بخورم که بهش اقرار کنم...
‫لخایم (به افتخار)
‫بنظرم باید یکم هوا بخوری
‫آلن، خودت حرفش رو پیش کشیدی
‫شاید یه هفته قبل از جشن پرام، ‫شنیدم با همدیگه پچ پچ می‌کردین
‫دیدم چجوری نگاش می‌کردی، ‫و دیگه فهمیدم
‫اون نقاشیه هم بود که ‫تو توش توی دریاچه‌ای
‫خیلی می‌خواستم دلت رو بشکنم
‫دل من رو؟
‫چون تو رو مقصرِ...
‫ولی الان اینطور فکر نمی‌کنم
‫می‌دونم باهات چیکار کرده
‫نه، نمی‌دونی
‫حداقل تو آخر شب می‌تونستی بری خونه
‫من باید باهاش زندگی می‌کردم
‫بنظرت خنده داره؟
‫خیلی هم خنده داره آلن
‫می‌دونی، فقط تو نبودی
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که تو تنها دختری نبودی ‫که باهاش بودی مدی
‫متأسفم
‫متأسفم. منم مثل پدرممم
‫می‌دونی، مامان...
‫همیشه یه جوری منو نگاه می‌کنی
‫حتی وقتی بچه بودم
‫انگار که یه مشکلی هست ‫و فقط تو اون مشکل رو می‌بینی
‫بعد خاطراتت رو خوندم و...
‫فهمیدم که تو رو یاد چیزی میندازم
‫که نمی‌خواستی به یاد بیاری
‫ولی من پسرتم
‫نه اون مردهایی که قبل از من تو زندگیت بودن
‫متأسفم. فقط...
‫می‌خواستم از مادرت تشکر کنم ‫که قاتل دخترم رو پیدا کرد
‫می‌تونی بیای داخل آقای دورست
‫بفرمایید
‫به گمونم به جفتتون یه عذرخواهی بدهکارم
‫بچه‌ی بعدیت حقیقت رو خواهد دونست
‫مامان!
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫زودباشین، بیاین!
‫خیلی‌خب. باید زور بزنی خانم مورگنسترن!
‫- خانم شوارتز! ‫- خانم دورست!
‫زور بزن، زور بزن!
‫دختره یا پسر؟
‫داستانت...
‫یه سرنخ خوب نیاز داره
‫نه، وایسا! لازمت دارم!
‫کلئو؟
‫نه!
‫مدلین شوارتز، خبرنگار روزنامه استار ‫امشب در بیمارستان بستری‌ست
‫پس از آنکه از مادر مظنون قتل، ‫مادر استفان زوادسکی ضربات چاقو دریافت کرد
‫بنظر می‌رسد اقدامی برای قتل و خودکشی بوده
‫بنده وظیفه‌ی خود می‌دانم که ‫به اطلاعتان برسانم
‫که مدلین شوارتز نه‌تنها همکار ماست
‫بلکه از دوستان قدیمی بنده‌ست
‫من هم به همراه باقی شهر ‫برای سلامتی او دعا می‌کنم
‫پلیس گزارش داده که خانم شوارتز
‫هنگامی که وارد منزل زوادسکی شده
‫در حال انجام کار برای روزنامه استار نبوده
‫اینکه این پرونده‌ها چه ارتباطی با یکدیگر دارند
‫معمایی‌ست که لحظه به لحظه ‫به پاسخش نزدیک‌تر می‌شویم
‫بنظر می‌رسد این موضوع، ‫استفان زوادسکی را
‫از قتل کلئو جانسون تبرئه می‌کند
‫گفته می‌شود پلیس مظنونین جدیدی ‫را مدنظر دارد
‫کجا میری؟
‫وایسا ببینم
‫کار من نبود. من زنم رو دوست دارم
‫بگو ببینم، انگیزه‌ام چی بوده؟
‫گوش کن دیگه حاجی. ‫چرا حرفم رو گوش نمیدین؟
‫هی، چه خبرا تی‌من؟
‫تدی؟
‫پلیس الان بابام رو برد. ‫تو چیزی دربارش می‌دونی؟
‫بیا اینجا رفیق
‫چی می‌خوای پسر؟
‫یه چیزی برات آوردم
‫این چیه؟ ‫تو می‌دونی کی مادرم رو کشته؟
‫یالا دیگه پسر. حرف بزن
‫سخنرانی خیلی پرمغزی بود آقای گوردن. ‫من خوب می‌دونم
‫سلام رجی
‫همه‌چی روبراهه رئیس؟
‫کوکِ کوکیم
‫تنها مشکل اینجا بودنِ ‫کاراگاه پلت‌ـه
‫منم خوشحالم می‌بینمت رجی
‫فقط با خودم گفتم جفتتون...
‫حتما از این خبر خوشحال میشین ‫که اسلپی جانسون
‫شده مظنون شماره یک
‫ایده‌ای ندارین که چرا ممکنه ‫اون قتل کلئو رو بندازه گردن شما؟
‫خب، اون و کلئو
‫یه شب اینجا بدجور دعواشون شد، ‫فقط همینو می‌دونم
‫رجی سرش زیادی ضربه خورده
‫یادش رفته که لازم نیست ‫یه سوال رو دو بار جواب بده
‫ما بعد از خاکسپاری با پلیس صحبت کردیم
‫آره، ولی یادتون رفت
‫به برد بزرگ کلئو توی لاتاری کریسمس ‫اشاره کنین، نه؟
‫و اینکه توی ترور مرتل سامر ‫اون راننده ماشین بوده
‫آره؟
‫می‌دونی آقای گوردن، ‫واقعا برام سواله
‫که چطور خودتون رو قهرمان سیاهان می‌دونین
‫در حالی که یه مرد سیاهپوست ‫بی‌گناه داره میفته زندان
‫اونم به جرمی که خودتون می‌دونین ‫مرتکب نشده
‫تا حالا اسم سیکلید آفریقایی به گوشت خورده؟
‫گمون نمی‌کنم جناب گوردن
‫فکر نمی‌کردم شما هم متخصص ماهی باشین
‫من متخصص ماهی نیستم. ‫متخصص رجی‌ـه
‫به علوم دریایی مسلطه
‫اصلا همینجوری می‌فهمم که ‫مغزش هنوز کار می‌کنه
‫از این پسر می‌تونی ‫هر سوالی درباره ماهی‌ها بپرسی
‫این یکی رو براش توضیح بده رجی
‫کاکاتونمای کوتوله
‫درسته. بهش بگو از کجا میاد
‫- از سرزمین مادری ‫- آهان
‫بیشتر از 800 گونه هست که
‫تو سه تا دریاچه‌ی مختلف تو آفریقا ‫رشد می‌کنن
‫اینم بگو که چرا همدیگه رو می‌کشن
‫بگو بهش
‫خب، فقط وقتی مال یه دریاچه نیستن ‫این کارو می‌کنن
‫درست مثل ما
‫می‌دونی، سفیدپوست‌ها فکر می‌کنن ‫ما همه مثل همیم
‫ولی خودمون فرقمون رو می‌دونیم
‫بله، می‌دونیم
‫شب خوش آقایون
‫این دومین باره تو این هفته
‫که یه نفر رو این صندلی می‌شینه
‫و میگه کلئو لاتاری کریسمس رو برده
‫پس یا پلت و اون خبرنگار یهودیه ‫منبع دروغشون یکیه
‫یا تو یه چیزی رو ازم مخفی کردی پسر
‫گفتم که ترتیبش رو دادم جناب گوردن
‫- تو شب کریسمس، همونطور که گفتین ‫- جدی؟
‫چون من یادم نمیاد به جنابعالی گفته باشم
‫که جسدش رو بندازی تو اون فواره لعنتی
‫آره. آره، متأسفم. ‫حق با شماست رئیس
‫نمی‌دونم چه فکری با خودم می‌کردم
‫نمی‌دونی چه فکری می‌کردی؟
‫کاپیتان استاسلی؟ ‫باید یه صحبتی باهات بکنم
‫سلام مدی
‫مدی؟
‫سلام، حالت چطوره پهلوون؟
‫چطوری؟
‫استفان زوادسکی بالاخره حرف زد
‫سعی کرده به دختر دورست تعرض کنه
‫نتونسته...
‫- چی؟ ‫- ولش کرده تو زیرزمین
‫مادره هم فهمیده و تصمیم گرفته ‫خودش حلش کنه
‫- مامانه مرده ‫- خدای من
‫- حالا... ‫- اگه دروغ گفته باشه چی؟
‫نه، دروغ نمیگه
‫خون زیر ناخن‌های تسی ‫با گروه خونی مامانه همخونی داره
‫می‌دونم کی کلئو جانسون رو کشته
‫مدی، بیخیال. ‫انقدر به کلئو جانسون فکر نکن
‫- تازه شوهرش رو دستگیر کردن ‫- وای نه، نه، نه
‫گوش کن مدی
‫- الان فقط باید به فکر این باشی که... ‫- کار اون نبوده
‫حالت بهتر بشه. خب؟
‫نه، نه. مطمئنم کار اون نبوده
‫ممکن بود کشته بشی
‫هی
‫حالا اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫یعنی، چی گفت بهت قبل از اینکه...
‫اگه فکر کردی می‌تونی خودت ‫این داستان رو بنویسی...
‫خیلی بیشتر از اونی که فکر می‌کردم شهامت داری
‫مدی. مردم می‌خوان بدونن
‫بیخیال... مدی، گوش کن
‫خیلی دارن بهم فشار میارن
‫به مارشال بگو که داستان کلئو جانسون...
‫- مارشال می‌دونه اون مال خودته ‫- مال خودمه باب
‫خیلی‌خب. سرنخت کیه؟
‫قربان، اجازه ندارین الان اینجا باشین
‫- بله. گوش کن مدی ‫- داستان خودمه
‫- جناب؟ جناب، بیاین بیرون وگرنه مجبورم... ‫- مدی
‫- زنگ بزنم به حراست ‫- گوش کن
‫جناب؟
‫ببرش بیرون
‫- به مارشال بگو... ‫- بازم میام
‫زوادسکی‌ها دیگه قدیمی شدن
‫- الان داستان مهم مال کلئوـه ‫- یه بسته خنک‌کننده بیار
‫داستان من
‫تسی
‫«کمتر انسانی در دنیا هست
‫که به یکباره با حقیقت حیرت‌انگیز
‫رودررو شود
‫بیشتر انسان‌ها حقیقت را ‫خرد خرد می‌فهمند»
‫الان وقت خرد خرد ندارم
‫- همین الان لازمش دارم ‫- وگرنه چی میشه؟
‫وگرنه هیچکس نمی‌فهمه
‫حقیقت رو درباره قاتل کلئو جانسون نمی‌فهمه
‫وگرنه هیچکس نمی‌فهمه ‫چه نویسنده بزرگی هستی؟
‫جاه‌طلبی دشمن حقیقت نیست
‫حقیقت من چی؟ ‫داستان من رو هیچوقت نگفتی
‫کدوم داستان؟ یه زندگی حومه شهری ‫قشنگ داشتی که تموم شد
‫آنه فرانک خیلی زندگی سخت‌تری داشت
‫خبر تو دیگه قدیمی شده تسی
‫متأسفم تسی
‫خیلی متأسفم که جونت ‫اینقدر زود ازت گرفته شد
‫متأسفم
‫یه روز داستان تو رو روایت می‌کنم، قول میدم
‫ولی الان باید تمرکز کنم روی اینکه ‫کی کلئو جانسون رو کشته
‫مدلین شوارتز که بود؟
‫مورگنسترن!
‫مورگنسترن
‫ما چرا اینقدر برای خود ناشناخته هستیم؟
‫تنها راهمان برای شناخت مدلین مورگنسترن
‫کسانی هستند که بیش ‫از همه دوستش داشتند
‫مامان، برو بالا دیگه. ‫بهشون بگو من چه زندگی‌ای داشتم
‫من که نمی‌دونم کی بودی
‫- هیچوقت چیزی به من نمیگی ‫- خودت هیچوقت چیزی به من نمیگی
‫باشه
‫تو جشن پوریم، یازده سالم بود
‫همه بچه‌ها کاستوم پوشیده بودن
‫من لباس پروانه پوشیده بودم
‫و ناگهان یه پروانه واقعی دیدم
‫به چشمم زیباترین چیز دنیا بود
‫و می‌خواستم تو دستم بگیرمش
‫ولی وقتی گرفتمش، ‫دستم رو باز کردم دیدم مرده
‫بعدش دیدم پدرم داره میاد
‫اومد بهم بگه که برادرم
‫و مادرم در اردوگاه کار اجباری کشته شدن
‫مامان، وقتی اینو فهمیدی سی سالت بوده، ‫نه یازده سال
‫بعدم چرا فقط خاطرات وحشتناک داری؟
‫برای همین زیاد برات تعریف نمی‌کنم
‫خودت گفتی می‌خوای من رو بشناسی
‫این مراسم ترحیم منه
‫- من از تمام خواسته‌هام گذشتم... ‫- بله
‫- که تو بتونی چیزی رو... ‫- بله
‫- داشته باشی که من نداشتم ‫- از تمام خواسته‌هات گذشتی
‫بله. قبلا اینو شنیدم
‫همه مادرها اینو میگن، ‫ولی من چیزی که تو نداشتی رو نمی‌خوام
‫چیزی رو می‌خوام که خودم نداشتم
‫- خانم مورگنسترن ‫- نباید به سرنوشت تو دچار بشم
‫خودم میام
‫مدلین مورگنسترن یک مادر،
‫یک دختر، یک معشوق و یک همسر بود
‫تمام داستان این نیست
‫- اون نویسنده هم بود ‫- نویسنده!
‫با استفاده از غرایزش به جستجوی عجایب می‌رفت
‫عجایب!
‫برای بیان داستان‌هایی که مردم ‫باید می‌شنیدن جنگید
‫حق تسی رو گرفت. ‫حق کلئو رو هم گرفت. برای عدالت
‫عدالت
‫و باید اینطور به یادش بیاریم
‫بعنوان کسی که جنگید برای کسانی
‫که دیگه توان جنگیدن برای خودشون رو نداشتن
‫او برای عدالت جنگید. ‫او برای عدالت جنگید
‫قدرت سفید. قدرت سفید. قدرت سفید
‫...سخنران کو کلاکس کلن
‫و بنیان‌گذار حزب حقوق ایالات ملی
‫کشیش کانی لینچ به بالتیمور رسیده
‫تا تظاهرات را در شب دوم ‫در پترسون پارک رهبری کند
‫حزب حقوق ایالات قول داده ‫با هر تظاهرات مخالفی
‫با زور و خشم بی حد و حصر ‫مقابله کند...
‫مطمئن شو همه وسایلشون رو چک کنن و...
‫سلام کاپیتان. ‫با بنده کار داشتین؟
‫بله کاراگاه
‫باسکو
‫بله کاپیتان؟
‫کاراگاه پلت رو تا دفتر من
‫همراهی کن و اونجا منتظرم باشید لطفا
‫تو دفترتون قربان؟
‫زود میام پلت
‫خب داستان چیه؟
‫خب، بچه‌هایی که حزب محلی حقوق ایالات ‫رو درست کردن دیشب تجمع داشتن
‫هزار نفر بودن
‫چند ساعت دیگه دوباره می‌خوان تجمع کنن
‫آره، تو راه دیدمشون
‫پسرها دارن میرن جلوش رو بگیرن، نه؟
‫خب، حق دارن اعتراض کنن، ‫به شرط اینکه مسالمت‌‌آمیز باشه
‫اینکه کاکاسیاه‌ها رو دعوت به مرگ می‌کنن ‫مسالمت‌‌آمیزه باسکو؟
‫آزادی بیانه فردی
‫کاراگاه پلت
‫متمم اوله. شاید شنیده باشی
‫ای تو روحش. قفله
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫کلیدش رو دارم
‫کاپیتان باید یه تلوزیون داشته باشه اینجا
‫تیم کلتس بازی داره
‫می‌دونی، حقیقتش
‫کسی حزب حقوق ایالات ملی به کتفش هم نیست
‫همه مسابقه فوتبال براشون مهمه
‫بیشترمون فقط می‌خوایم صبح بریم سرکار
‫و برگردیم خونه یه غذای گرم بخوریم
‫همکارت، پرسی، اینو متوجه بود
‫لطفا بیا افسر دیویس ‫رو وارد بحث نکنیم
‫می‌دونی مشکل چیه فردی؟
‫همه یه جوری درباره شما کاکاسیاه‌ها ‫حرف می‌زنن که انگار کسی جز شما سختی نکشیده
‫می‌دونی، بابای من وقتی اومده بالتیمور
‫اینجا دست ایرلندی‌ها بوده. ‫هوای خودی‌هاشون رو داشتن
‫بعد افتاد دست ایتالیایی‌ها، ‫اونا هم هوای خودشون رو داشتن
‫حتی یهودی‌ها هم فوج فوج اومدن
‫و با تلاش جایگاهشون رو بدست آوردن
‫ولی الان همه یه جوری حرف می‌زنن
‫انگار همه سفیدپوست‌ها یکی‌ان
‫و ماییم در مقابل کاکاسیاه‌ها
‫شاید چون تنها چیزی که همه‌تون
‫سرش توافق داشتین ‫نحوه رفتارتون با ما بوده
‫همیشه اینجوری بوده، کاریش نمیشه کرد
‫- باید منتظر نوبت خودتون باشین ‫- شاید الان نوبتمون شده
‫آره. شاید
‫هی، پلت؟
‫بله؟
‫بگو ببینم
‫خانم شوارتز همونقدر که خوشگله ‫خوش‌بو هم هست؟
‫جان؟
‫مجبور شدم به کاپیتان بگم
‫که نشانش شب‌ها دزدکی از پنجره ‫میره خونه خانم شوارتز
‫پس شاید یه روز ‫که واقعا نوبتتون شد
‫بذاره از در اصلی بری تو خونه‌ش
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم سر قانون‌شکنی ‫نیفتی پشت میله‌ها
‫دارم این کارو می‌کنم
‫بابتش می‌تونی از کاپیتان تشکر کنی
‫ترجیح میده خودت بی‌سروصدا استعفا بدی
‫ولی اگه آبروی اداره به کتفتم نیست
‫تصور کن خانم شوارتز ‫وقتی به اتهام
‫زندگی مشترک با یه کاکاسیاه ‫بیفته زندان چه شکلی میشه
‫پس گمونم کاپیتان قرار نیست بیاد
‫ببخشید
‫سلام
‫اومدی
‫انگار حق با تو بود. ‫من قابل‌اعتماد نیستم
‫هیچوقت اینو نگفتم
‫گفتم اعتماد دارم که تو خودت باشی
‫من کی‌ام؟
‫و چطور می‌تونم به تو اعتماد کنم؟
‫من با چند تا زن سفید بودم
‫حقیقتش بهترین جنبه‌ی رابطه باهاشون
‫این بود که نمی‌تونستن
‫با من بیان تو مکان‌های عمومی
‫نه قولی در کار بود، نه قرار گرون‌قیمتی، هیچی
‫نه احساسی
‫فقط من بودم و رویای کاراگاهیم
‫و تصورم از آزادی این بود ‫تا اینکه تو رو دیدم
‫حتی بیشتر از کلئو جانسون؟
‫«ما با گذر زمان، بطور یکدست رشد نمی‌کنیم
‫در جوانب خاصی رشد می‌کنیم
‫در یک حیطه بالغ هستیم
‫در حیطه‌ی دیگر چون طفلی بی‌تجربه»
‫حالت خوبه؟
‫می‌دونم کی اونو کشته
‫مدلین، دکترها گفتن باید استراحت کنی
‫بگیر بخواب
‫بخواب
‫برات لباس آوردم
‫باید ثابت کنم کی کلئو جانسون رو کشته
‫مدلین
‫مامان؟
‫کجا میری؟
‫انقدر به اون کاکاسیاه فکر نکن مدلین
‫بیا داخل
‫[ فقط رنگین‌پوستان وارد شوند ]
‫271، 111، 366، 221، 271
‫111، 366، 251، 366، 221
‫111، 366، 221، 271
‫بهم بگو کی کشتت
‫بگو
‫این دفعه چیکار کردی خانم مورگنسترن؟
‫دیگه نمی‌تونم خواب ببینم
‫خواب نمی‌بینی
‫الان در همین لحظه، اینجا با منی
‫کی هستی؟
‫من کلئو جانسون بودم