‫♪ بگو که دوستم داری تا یه میلیون ♪
‫♪ میلیون سال دیگه ♪
‫♪ اگه نشد که بشه ♪
‫- تو زاغی؟ ‫- من زاغم
‫- سلام روی ‫- چه خبر کلئو؟
‫مرسی که این پشت راهمون دادی. ‫صف در اصلی عجیب شلوغه
‫ازم تشکر نکن قشنگم. ‫فقط یه بوس بهم بدی ردیفه
‫می‌دونی قراره قورباغه بمونی دیگه، نه؟ ‫(اشاره به تبدیل قورباغه به شاهزاده)
‫ببین، یا میری جلو پول میدی ‫یا میای این پشت بوس میدی
‫- نمی‌خوای نخواه ‫- من انجامش میدم
‫انجامش میده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، ‫دوستان اهل‌نوشیدنی خیابون پنسیلوانیا
‫یه ترانه دیگه هم تا قبل شروع ‫مسابقه استعدادیابی داریم
‫بیلی هالیدی دوست دارین؟
‫حیف که اینجا نیست
‫ولی میگم کی هست
‫یه کف مرتب بزنین برای اتل اِنیس
‫و ترانه جدیدش: «عشق فروشی»
‫مرسی اسلپی
‫البته منظورم کسب و کار شماست
‫- صحیح. کسب و کار من ‫- بله، ببخشید
‫آره، همین. ‫همین رو میگم
‫- روی ‫- بله قربان؟
‫نمی‌خوای بگی امشب چند تا دختر ‫رو یواشکی راه دادی؟
‫فقط همین دو تا آقای گوردن
‫- قسم می‌خورم. بله قربان ‫- که اینطور؟
‫خب، هر بلیت پنج دلاره
‫ولی پولی که من اینجا می‌بینم ‫به زور به نهصد دلار می‌رسه
‫با این ارقام، حتما حدود ‫بیست سی تا دختر راه داده
‫حس می‌کنم دارم یه روح می‌بینم
‫تو دختر ال شروود هستی، مگه نه؟
‫- بله قربان ‫- حیف شد که گذاشت رفت
‫یه پیشنهاد دارم
‫اگه حساب کتابت ذره‌ای به بابات رفته
‫می‌تونم کار اونو بهت بدم
‫شاید حتی چشم بهم بزنی ‫ببینی جای این کار می‌کنی
‫من هنوز دارم درس می‌خونم آقای گوردن
‫فقط... یواشکی با دوستم دورا اومدم
‫که توی مسابقه استعدادیابی‌تون بخونیم
‫ولی گوش کن چی میگم
‫بعدا دوباره بیا، تو حساب کتابام کمکم کن
‫منم همین الان هم تو هم دوستت ‫رو می‌برم روی اون استیج
‫حاضری؟
‫کلئو
‫تو برو
‫چی داری میگی؟ ‫این برنامه که یک‌نفره نیست
‫- ما زاغ‌هاییم ‫- حالم بده
‫می‌تونم یه نوشیدنی برات بیارم
‫- نوشیدنی نمی‌خورم ‫- آب که می‌خوری، نه؟
‫تو هیچیت نیست کلئو
‫فقط ترسیدی عزیزم
‫خواهش می‌کنم، تو برو
‫من میام
‫- می‌تونی بهم بگی خداحافظ
‫دیگه رفته کلئو. رفته
‫و تو هم اگه فردا صبح هنوز نفس بکشی ‫منم می‌میرم
‫پیشنهاد می‌کنم خودت رو نجات بده ‫و کمکم کن برم پیشش
‫من بهت شلیک نمی‌کنم رجی
‫اگه نمی‌کنی...
‫اون پول رو بردار
‫و برو
‫من مثل بابام از شل فرار نمی‌کنم
‫حالا که دورا مرده...
‫لازم نیست مرگش هیچ و پوچ بشه، مگه نه؟
‫شاید بتونی کمکمون کنی
‫اگه این کارو بکنی...
‫اگه این کارو بکنیم...
‫دیگه برگشتی وجود نداره
‫متأسفم عزیزم. خیلی متأسفم
‫کلئو؟ کلئو جانسون؟
‫نه، خواهش می‌کنم
‫جیغ نزن. ‫اگه بزنی میرم
‫دیگه تا ابد غیب میشم
‫من تو مراسم ترحیمت بودم
‫بودی
‫ولی نذاشتی مُرده بمونم
‫نمی‌فهمم
‫ازت می‌خوام دست برداری
‫از چی؟
‫من جونم رو به خطر انداختم ‫که بفهمم کی تو رو کشته
‫سعی نکن درباره من بنویسی
‫اگه داستان منو بنویسی، ‫اونوقت خودت منو می‌کشی
‫پس زن توی دریاچه کی بود؟
‫دوستم بود
‫دوست خیلی صمیمیم
‫- اون شب داشت از شهر می‌رفت که... ‫- دورا کارتر
‫بله
‫شب کریسمس اوردوز کرد و مرد
‫با مواد اوردوز کرد؟
‫با اگ‌ناگ اوردوز نکرد خانم مورگنسترن
‫زن طفلک
‫آقای گوردن می‌خواست من بمیرم
‫برای همین رجی رو فرستاد سراغم
‫ولی رجی قبل از دیدن من، ‫جسد دورا رو پیدا کرد
‫رحم اون و جسد دورا من رو زنده نگه داشت
‫ولی باید اونقدر تو دریاچه می‌موند
‫که دیگه کسی شک نکنه
‫وقتش که شد، ‫من اون نامه رو فرستادم برای بخش پشتیبانی
‫نقشه‌ام داشت خوب جلو می‌رفت
‫تا اینکه تو از آقای گوردن ‫درباره لاتاری کریسمس سوال کردی
‫چرا؟ چرا به جاش مفقود نموندی؟
‫چون وقتی مفقودی مردم ‫هنوز دنبالت می‌گردن
‫- ولی وقتی بمیری... ‫- آزادی
‫الان فکر کردی من آزادم؟
‫آخرین حرفی که شوهرم بهم زد این بود که
‫«به دورا بگو اگه بخندی دیگه گریه نمی‌کنی»
‫بیدارین خانم مورگنسترن؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نظافت می‌کنم خانم
‫کی گفته نصفه‌شب بیای نظافت کنی؟
‫خیلی ببخشید خانم مورگنسترن
‫در واقع، چون خیلی وضعیت مناسبی ‫برای صحبت کردن نداشتین
‫فرصت نکردم بهتون بگم
‫که برای همه ما دخترا یه قهرمانین
‫خیلی شجاعید. 110 روی 70
‫من سه تا دختر دارم
‫دوتاشون میگن می‌خوان خبرنگار بشن
‫زود کارتو تموم کن
‫- خانم مورگنسترن باید استراحت کنه ‫- البته خانم
‫چرا نرفتی؟
‫چرا؟
‫تو بچه داری خانم مورگنسترن؟
‫بله، یه بچه دارم
‫پس می‌فهمی. ‫پسرهام رو تو ترحیم دیدی؟
‫دیدم
‫اگه بذاری بین مُرده‌ها بمونم، ‫می‌تونم یه جوری برگردم پیششون
‫ولی دارم تو چشمات می‌بینم
‫که زنده بودن من اونقدر داستان جذابیه ‫که نمی‌تونی بیخیالش بشی
‫مگه اینکه یه داستان بهتر باشه
‫مگه نه مدی؟
‫شاید
‫داری بابت جاه‌طلبیم قضاوتم می‌کنی؟
‫نه مدی
‫روش حساب باز کردم
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام شل گوردن رو نابود کنم
‫اگه بیخیال داستان من بشی
‫اونوقت می‌تونی خبرنگاری باشی
‫که دست مردی رو رو می‌کنه
‫که دستور ترور مرتل سامر رو داده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫ممنون
‫- از کجا می‌دونی اون ترورش... ‫- هیس. مقاله‌ت رو می‌خوای؟
‫جمعه قبل غروب بیا
‫ضلع جنوبی دریاچه ببینمت
‫یه داستان بهت میدم که ‫تیتر اول هر روزنامه‌ای که بخوای بشه
‫دیگه استراحت کن
‫واقعا امیدوارم ببینمت خانم مورگنسترن
‫حالت خوبه؟
‫خیلی ممنون که اومدی دنبالم
‫چه خبر شده؟
‫یه نفر باید جلوی ملی‌گراهای سفید رو می‌گرفت
‫حزب حقوق ملی کنار پارک پترسون ‫تظاهرات کرده بود
‫پلیس هم که به خودش تکونی نداد
‫برای همین خود کاکاسیاه‌ها دست به کار شدن
‫ای وای، نگاه کن
‫ای کاش این جماعت همونقدر که شجاعن ‫هوش استراتژیک هم داشتن
‫هنوز راهش رو پیدا نکردن
‫وقتی به من نگاه کردی چی دیدی مدی؟
‫یه زن؟ یه مادر؟ یه کاکاسیاه؟
‫یا شایدم هیچکدوم اینا
‫شاید تنها چیزی که تو من می‌دیدی...
‫همسایه، زنده‌ای که!
‫به زور
‫سلام
‫خوب بنظر میای
‫ممنون بابت گل‌ها
‫- چی میل دارین؟ ‫- من فقط قهوه، لطفا
‫- باشه ‫- منم همینطور، ممنون
‫و یه لیوان آب
‫خوشحال شدم که اینقدر زود پیدات شد
‫حالت چطوره؟
‫چی شده؟
‫باید یه سری اختصار و یادداشت ‫ببرم دفتر روزنامه
‫فکر کردم فقط می‌خوایم یه صبح آروم ‫رو با هم بگذرونیم
‫متأسفم
‫باید اسلپی جانسون رو پیدا کنم ‫و باهاش مصاحبه کنم
‫تو زندانه
‫تو مراسم ترحیم کلئو باهام حرف نزد. ‫ولی بنظرم الان می‌زنه
‫من می‌دونم اسلپی جانسون کجاست
‫می‌دونم بدت میاد که ‫ازت اطلاعات بگیرم
‫ولی این فرق داره، مگه نه؟
‫- من دیگه پلیس نیستم مدی ‫- چی؟
‫- مجبورم کردن استعفا بدم ‫- چرا؟
‫از قرار معلوم افسر باسکو
‫خوشش میاد شب‌ها رو جلوی خونه تو بگذرونه
‫بفرمایید
‫دیده که از پله‌های اضطراری اومدم پایین
‫و به کاپیتان گزارش داده
‫خیلی متأسفم. بهشون میگم که...
‫میگم هیچی بینمون نبوده. ‫باید حرفم رو باور کنن
‫اگه چیزی بگیم میفتی زندان مدی
‫به جرم زندگی مشترک با یه کاکاسیاه
‫نه، فقط دنبال بهونه بودن ‫که منو استعفا بدن
‫می‌خواستن بیرونم کنن ‫چون رفتم سراغ شل گوردن
‫نه. چی؟
‫همش به خودم میگم برای کلئو این کارو کردم
‫ولی شاید برای این بود که تو گفتی نمیرم ‫و خواستم ثابت کنم اشتباه می‌کنی
‫دلیلش هر چی که هست، ‫من دیگه مأمور قانون نیستم، پس...
‫باید یه راهی باشه که دوباره برت گردونن
‫می‌تونی بری یه جای دیگه
‫ویرجینیا تو فکرم بود
‫ویرجینیا؟
‫یه زوج دو نژاده تو ویرجینیا هستن
‫پرونده‌شون رو بردن دیوان عالی
‫میگن قراره حکم به نفعشون صادر بشه، ‫اینجوری قانونی میشه
‫ما قانونی میشیم
‫حرفم اینه که نمی‌دونم ‫چه اتفاقی قراره بیفته
‫ولی الان یه چیز رو می‌دونم تو زندگیم
‫اونم حسم نسبت به توئه
‫فردی
‫حس می‌کنم داشتم خواب ‫می‌دیدم و تازه بیدار شدم
‫هنوز مشغول این مقاله‌ام
‫الان نمی‌تونم تصمیم بزرگی بگیرم
‫باید تا تهش برم
‫خودکار داری؟
‫آره
‫آدرسمه
‫اگه منو می‌خوای، من اونجام
‫خوش برگشتی مدی
‫- بیگل نداری مدی؟ ‫- خبری از بیگل نیست
‫تبریک میگم
‫باب
‫سلام بتی
‫بازم هست. بهت خبر میدم
‫آقای مارشال
‫نزدیک بود فرصت دیدار باهات ‫رو از دست بدم، نه؟
‫فکر کنم سرسخت‌تر از اونیم که ‫بقیه فکر می‌کردن، نه؟
‫همیشه از حضور پوست‌کلفت‌ها ‫در استار استقبال می‌کنیم
‫سم صدام کن. میشه لطفا بشینی؟
‫نوشیدنی میل داری؟
‫یه سامارولی خیلی خوب دارم، ‫و یه بطری بومور که از اونم بهتره
‫هر چی خودتون می‌خورین
‫شنیدم باوئر اومده بیمارستان ملاقاتت
‫ممنون
‫بله، خیلی لطف کرد اومد ملاقات
‫اصلا بهش نگفتی که چجوری اون اتفاق افتاده
‫نه، می‌خواستم همش رو برای خودم ‫نگه دارم، مگه نه؟
‫خب، داستان قوی‌ایه
‫قطعا
‫من نه رازی دارم، نه سوگلی‌ای
‫نه رقیب تشنه به خونی
‫پس می‌تونی خودت انتخاب کنی ‫که داستانش رو برای کی تعریف کنی
‫بیخیال، همه بالاخره یه الگو دارن
‫می‌خوای کی گزارشش رو بنویسه؟
‫خودم می‌نویسمش
‫- خودت؟ ‫- بله
‫از هر مردی که تو ذهنته ‫بهتر می‌نویسمش
‫نمی‌خوام مسیر کاریم منحصراً
‫با ارتباطاتم با خانواده زوادسکی و دورست ‫تعریف بشه
‫دارم روی یه مقاله جدید کار می‌کنم
‫کیه که نکنه؟
‫از اون خوب‌هاست سم
‫خواننده‌های سیاهپوستت رو زیاد می‌کنه. ‫می‌دونی، افرو...
‫- مدی... ‫- بله؟
‫مخاطب‌های ما می‌تونن هر روزنامه‌ای رو انتخاب کنن، ‫ولی ما رو انتخاب می‌کنن
‫- می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون ما وقتشون رو هدر نمیدیم
‫خب
‫چطوره دختر خوبی باشی ‫و چند تا لقمه رو یه جا دهنت نکنی؟
‫جفت مقاله‌ها
‫صفحه اصلی
‫با اسم خودم، با ضمانت کامل
‫باید همش رو با هم بخوای
‫چی شده؟ کجا میری؟
‫از پشتیبانی اومدم بیرون
‫- چیکار کردی؟ ‫- یه میز جدید برای خودم جور کردم
‫- چی؟ ‫- سم گفت می‌تونم...
‫سم؟
‫- سم گفت... ‫- سم
‫که برای مقاله بعدی ‫می‌تونم هر کی که می‌خوام
‫رو برای همکاری انتخاب کنم
‫منم تو رو خواستم
‫- واقعا؟ ‫- واقعا
‫اونوقت چه مقاله‌ای؟
‫- کلئو جانسون ‫- آره
‫از کجا می‌دونستم؟
‫شوهره رو راضی کردی ‫که حرفاش ثبت بشه؟
‫یا یادت رفت خانم پشتیبانی؟
‫راضیش می‌کنم
‫چه خبر تی‌من؟
‫برای عید پاک برنامه‌ای چیزی داری؟
‫دیگه لازم نیست بیای این طرفا ‫نوکر آقا گوردن
‫به صدقه تو نیاز نداریم
‫می‌دونم. می‌دونم سخته
‫ببین تدی، ‫صدقه نیست، خب؟
‫یه کار برات دارم
‫به چارلی گفتم دیگه لاتاری کار نمی‌کنم
‫لاتاری نیست. خب؟
‫کاریه که مامانت اگه بود ‫دوست داشت قبول کنی
‫یالا. سوار شو
‫بگو کارش چیه، خودم میام
‫منو احمق فرض کردی؟
‫می‌دونم یه چیزی رو ازم قایم کردی
‫راست میگی. ‫ولی برای صلاح خودت بود
‫بهم اعتماد داری؟
‫نه
‫با تو هیچ‌جا نمیام
‫جانسون
‫دهنم بوی بد نمیده؟
‫چه خبر چارلی؟ شنیده بودم مردی. ‫خوشحالم می‌بینمت
‫وانستا
‫وای. خانم خبرنگار
‫می‌تونی مدی صدام کنی
‫مدی
‫می‌دونی، جز وکیلم تو تنها کسی هستی ‫که از وقتی اومدم اینجا
‫می‌ذارن ببینمش
‫شهرتی برای خودم دست و پا کردم ‫که درِ خیلی جاها رو باز می‌کنه
‫نه اون درهایی که من می‌خوام باز بشن
‫- مگه اینکه اطلاعاتی برام داشته باشی؟ ‫- متأسفم
‫تو نباید اینجا باشی
‫و کاملا حق با تو بود
‫نمی‌دونستم دارم روی زمین کی می‌رقصم
‫انگار من خودمم کفش مناسب رقص نداشتم
‫چی شد؟
‫مادر استفان زوادسکی بهم چاقو زده
‫و فهمیدم که هیچی اونطور ‫که فکر می‌کردم نیست
‫اگه جزئیات آخرین روزهایی که با کلئو ‫قبل از غیب شدنش بودی
‫رو بهم بگی
‫من می‌تونم یه خط زمانی سرهم کنم ‫که کمکم می‌کنه
‫مقاله‌ای بنویسم که آزادت می‌کنه
‫چه جور مقاله‌ای؟
‫چه حسی پیدا می‌کنی اگه بهت بگم...
‫کلئو هنوز زنده‌ست؟
‫حس می‌کنم دروغ میگی
‫خانم توی دریاچه دورا کارتر بود، ‫اوردوز کرده بود
‫رجی کلئو رو قایم کرده ‫از وقتی دیدمش توی...
‫- کلئو رو دیدی؟ ‫- دیدم
‫و رجی، ها؟
‫می‌دونه من اینجام؟
‫اون فرستادت؟
‫آقای جانسون...
‫- اون تو رو فرستاده؟ ‫- نه
‫پس واسه چی اینا رو بهم میگی؟
‫جانسون! آروم!
‫اون داره اون بیرون ول می‌گرده
‫و تو به جرم قتل اون این تویی
‫باید حقت رو بگیری
‫حقم، ها؟
‫گرفتم
‫می‌خوای قبل از بقیه داستانم رو بشنوی
‫بهش میگن خبر دست اول
‫خوابش رو ببینی
‫من اینکاره نیستم
‫شر و ورهات رو باور نمی‌کنم
‫یه کلمه‌ هم از حرفایی که از اون دهن سفیدت ‫درمیاد رو باور نمی‌کنم
‫«به دورا بگو که اگه بخنده ‫دیگه گریه نمی‌کنه»
‫کلئو بهم گفت این آخرین چیزیه که بهش گفتی
‫ولی اون نرسیده به دورا بگه
‫پس می‌تونی من رو از اینجا دربیاری ‫برگردم پیش پسرهام؟
‫بله
‫نجاتم میدی؟
‫از دست زنم؟
‫می‌خوام آزادت کنم
‫نمی‌دونم چرا داری نیتم رو زیر سوال می‌بری
‫از زن و بچه‌هام چی می‌دونی تو؟
‫اینو می‌دونم که کلئو می‌خواد ‫یه کار احمقانه بکنه
‫- و... ‫- هی!
‫زن من خیلی چیزها هست
‫ولی احمق... اصلا
‫حالا اگه حرفت درست باشه ‫و واقعا جایی قایم شده باشه
‫برای پسرامون این کارو کرده
‫ولی تو کوری و نمی‌بینی
‫پس یه کلمه هم نمیگم
‫که بخواد مانعش بشه
‫بذار ببینم درست فهمیدم
‫تو حاضری تو زندان بپوسی
‫بابت جرمی که اصلا اتفاق نیفتاده؟
‫نگهبان!
‫داستان من
‫حس بدی به این قضیه دارم کلئو
‫اگه تدی باور نکرده باشه که زنده‌ای
‫به آقای گوردن میگه چه برنامه‌ای داریم
‫شبیه بابام شدم
‫مطمئنی نگران تدی هستی، نه خودت؟
‫می‌دونی رجی، حتی سگ‌ها هم
‫گاهی وقتا دستی که بهشون غذا میده ‫رو گاز می‌گیرن
‫منظورت چیه؟
‫فقط می‌خوام مطمئن شم ‫جنمش رو داری
‫بس کن
‫تو فقط به فکر این باش ‫که خبرنگاره پیداش بشه. خب؟
‫شلواره رو بده
‫اگه بتونی منو ببری داخل شل نابود میشه
‫تمام دفترهای کثیفی که جرمش رو ‫ثابت می‌کنه رو برای خبرنگاره گیر میارم
‫حتی رفقاش تو نیروی پلیس
‫هم نمی‌تونن بعدش گندش رو جمع کنن
‫وقتی این داستان تموم شه، ‫خودم رو تحویل پلیس میدم
‫به تدی و سامر فکر کن
‫مجبور نیستی این کارو بکنی کلئو
‫فقط اینجوری اسلپی بابت ‫قتل من مجازات نمیشه
‫سلام تی‌من! برگشتی؟
‫نه
‫شرمنده بابت مامانت، داداش کوچولو
‫مرسی لیپس. اومدم شل رو ببینم
‫بهش بگو تدی جانسون ‫می‌خواد باهاش حرف بزنه
‫شرمنده تدی
‫- آقای گوردن امروز خیلی سرش شلوغه ‫- می‌دونم
‫با ورنون می‌خوان از شرط‌های ‫عید پاک مطمئن بشن
‫برای همین باید حرف منو بشنوه
‫اگه الان بهش نگی، ‫بعداً به گوشت می‌رسه
‫جدی؟
‫آره، منتظرش می‌مونم
‫شنیدی آقا چی گفت
‫بده عددها رو ببینم
‫عددها اینان
‫پسر کلئو اومده
‫میگه به نفعته حرفاش رو بشنوی
‫این سمت هتل قدغنه قربان
‫اوکیه رفیق
‫مگه الان نباید تو زمین باشی؟
‫تو دقیقا از نبایدهای من چی می‌دونی؟
‫این دفتردار جدیده‌ست که شل می‌گفت
‫گفت بریم اتاق خزانه پیشش
‫خیلی‌خب
‫رجی؟
‫ترسیده که از بازیش بو برده باشی
‫منم نمی‌خوام دیگه دستی توش داشته باشم
‫چه بازی‌ای؟ بگو بهم
‫چه بازی‌ای تدی؟
‫خوبی؟
‫می‌دونی دیگه
‫می‌فهمم
‫تو؟
‫فردا بپرس
‫- شرمنده انقدر یهویی میام رفیق ‫- اوکیه رفیق
‫واسه چی می‌زنی رفیق؟
‫آسانسور! آسانسور رو بزن کلئو
‫ورنون
‫ورنون. منم
‫وای. کلئو؟
‫در رو باز کن
‫لطفا ورنون
‫وقتی تو تعطیلات بزرگ ‫عددها رو تعیین می‌کنی
‫رجی عددها رو به ملت میده
‫رجی میگه روی عددهای تعیین‌شده ببندن
‫اونا هم 70 درصد رو برمی‌گردونن بهش
‫اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫ازم خواست براش کار کنم
‫واقعا؟
‫چرا از تو خواست؟
‫شاید بابت بلایی که سر مامانم اومد ‫دلش می‌سوزه
‫خب، من به این راحتی باورم نمیشه
‫که داری راست میگی بهم
‫- کلئو ‫- وضع اضطراریه. وقت ندارم
‫نوامبر 1966 کجاست؟
‫نمی‌فهمم. چی...
‫- دفتر حساب‌های کثیف. نوامبر 1966 ‫- همونجا رو میزه
‫چه خبره؟ شل خبر داره؟
‫از چی؟
‫- از اینکه زنده‌ای ‫- کی گفته زنده‌ام؟
‫این چیه؟
‫- بازنشستگیت ‫- پول خیلی زیادیه
‫هی. آسانسور قفل شده
‫- جورج هم نیست ‫- به فیلیکس بگو
‫امروز جمعه نیکه
‫کل شهر شرط می‌بندن
‫رجی اینو بهم داد که روی 725 ببندم
‫برو خونه، تکالیفت رو بنویس
‫وقتش که شد خبرت می‌کنم
‫هی، این مال توئه
‫هی، بگیر این پول رو پسر
‫حقته
‫چارلی میگه آسانسور خراب شده
‫جورج هم گم شده
‫تو هتل گوردیان هستیم
‫مطمئن نیستم دقیقا چی شده. ‫ولی دود اینجا رو گرفته
‫ببخشید
‫هی. گوش کن بهم
‫- این چیه؟ ‫- با ماشین راه بیفت
‫انگار که یه جمعه معمولیه
‫من اینجا می‌مونم ‫که حواسم به همه‌چی باشه
‫- نه ‫- نه، آخه لازم نیست این کارو بکنی
‫- لازم نیست این کارو بکنیم رجی ‫- گوش کن بهم
‫به پسرهات فکر کن، خب؟
‫اون پسرها بهت نیاز دارن
‫از نظر دنیا هم کلئو جانسون مرده
‫منم اینجا می‌مونم که نظرش تغییر نکنه
‫هی، اتاق پشتی رو چک کن. ‫مراقب گاوصندوق باش
‫برو کنار، برو کنار
‫به فرعون زنگ بزن
‫ببین رجی از زمین مسابقه برگشته یا نه. ‫می‌خوام...
‫نیازی نیست جناب گوردن
‫آتیش رو تو راه انداختی
‫منم الان روح ندیدم، دیدم؟
‫اون دورا بود تو دریاچه؟
‫به تو نمیاد همچین چرت و پرت‌هایی ببافی، ‫آقای گوردن
‫دورا
‫دورای من رفته پاریس ‫که از نو شروع کنه
‫کلئو جانسون بانوی توی دریاچه‌ست
‫و همه اینو می‌دونن
‫حالا اون تلفن رو بردار
‫به پلیس زنگ بزن ‫و بهشون بگو
‫که مردی که دستور اقدام به ترور مرتل سامر
‫و مردی که کلئو جانسون رو کشت
‫جفتشون تو هتل گوردیان نشستن ‫نوشیدنی می‌خورن
‫ببینم آقاپسر، سوار میشی؟
‫مامانم گفته با غریبه‌ها جایی نرم
‫مامانت مرده
‫باورم نمیشه خودتی
‫ببخشید که قضیه رو از رجی شنیدی
‫ولی از الان دیگه رازی در کار نیست
‫هیچ رازی
‫این مدت که نبودی شرط‌بندی نکردم
‫یالا، سوار شو
‫بدو
‫رجی کجاست؟
‫شنیدی؟ ‫یه نفر هتل گوردیان رو آتیش زده
‫- کی؟ ‫- یه لات به اسم رجی رابینسون
‫برای شل گوردن کار می‌کرده
‫اعتراف کرده؟
‫به قتل کلئو جانسون اعتراف کرده؟
‫میگه گوردن دستور قتل کلئو جانسون ‫و مرتل سامر رو داده
‫از صبح پیدات نیست، ‫واسه همین مارشال من رو نویسنده اصلی کرد
‫- تو رو؟ ‫- آره
‫این داستان منه. جفتتون می‌دونین
‫داستان تو بود
‫سربه‌سر من نذار باب
‫تو این شهر هر کی از ننه‌ش قهر کرده ‫افتاده دنبال این سوژه
‫اینجوری ازشون عقب میفتیم مدی
‫تونستی شوهر جانسون رو ببینی؟
‫آره
‫چی بهت داد؟
‫بین من و خودشه
‫می‌دونی چه فکری می‌کنم؟ ‫فکر می‌کنم هیچی تو چنته نداری
‫یا داری یه چیزی رو قایم می‌کنی
‫ولی در هر صورت، اگه این تیتر ‫رو به چاپ عصر نرسونیم
‫برمی‌گردی میری تو پشتیبانی
‫سث؟
‫- کجایی خانم پشتیبانی؟ ‫- باید برم باب
‫مدی؟
‫سث، چیکار داری می‌کنی؟
‫اینا خاطرات منن. این داستان منه
‫فکر می‌کنی همه داستان‌ها مال خودتن
‫این واقعا مال منه
‫خب، داستان منم هست
‫می‌خوام میلتون تا روز مرگش ‫فکر کنه پدرمه
‫من تو کل عمرم به هیچکس نگفتم ‫حتی به مادر خودم
‫چرا الان باید به کسی بگم؟
‫چون عاشق داستان‌ها شدی، ‫بخصوص داستان‌هایی که بیشتر زخم می‌زنن
‫فکر می‌کنی همچین کاری با تو می‌کنم؟
‫آره
‫می‌دونی، موضوع این نیست ‫که از این خونه خوشم نمیاد
‫فقط به اینجا تعلق ندارم
‫تو هم همینطور
‫همیشه می‌تونی بهم اعتماد کنی. ‫می‌دونی دیگه؟
‫عکاسی چیزی تو بوته‌ها قایم نشده؟
‫نه، خودم تنهام
‫هر چی که برای داستانت نیاز داری اینجاست
‫مدارک فرارهای مالیاتی شِل
‫رشوه به سیاستمدارها، پلیس
‫و نقش من توی اقدام به...
‫ترور مرتل سامر
‫اگه اینا رو منتشر کنم
‫اعتراف رجی به جرمی که مرتکب نشده ‫رو ثابت می‌کنه
‫خودش تصمیم گرفت
‫تصمیم گرفت اینجوری تاوان ‫کارهایی که کرده رو بده
‫تا من و شوهرم آزاد باشیم
‫رفتم زندان دیدن شوهرت
‫و بهش گفتم زنده‌ای
‫چرا؟
‫چون فکر کردم اون داستان بهتریه
‫اون چی گفت؟
‫یه کلمه هم نگفت که مانعت بشه
‫زندان رو به مصاحبه با من ترجیح داد
‫با خودم گفتم بهتره اینو بدونی
‫همه براشون سوال میشه ‫که این مدارک رو از کجا آوردی
‫روزنامه‌نگارها این حق رو دارن
‫که منابعشون رو ناشناس نگه دارن
‫داستانم رو به خوبی بنویس مدی مورگنسترن
‫فقط من اینجوری‌ام
‫یا تو هم حس می‌کنی
‫تو شرایط متفاوتی...
‫می‌تونستیم دوست باشیم؟
‫تو چه شرایطی اونوقت؟
‫مراقبت کن
‫برای قفسه کتابت
‫خاطرات آناییز نین
‫با امضای خودش، ‫و تقدیم شده به هیلدا
‫شرمنده، از مغازه...
‫- دست‌دوم‌فروشی گرفتمش ‫- هیلدا؟
‫واقعا حرف نداره
‫دیگه نمی‌بینمت، درسته؟
‫چی؟
‫ماشینم تو محوطه بارگیریه
‫همه وسایلم توشه
‫کفش پام می‌کنم میام کمکت
‫نه، نمی‌خوام...
‫دارم میرم خونه جدیدم
‫یه خونه جدید نزدیک پایکس‌ویل گرفتم
‫این همه راه اومدی اینجا ‫که اینو بهم بگی؟
‫فردی، من نمی‌خوام از دستت بدم، ولی...
‫ولی دیگه نمی‌تونم زن کسی باشم
‫چون نمی‌خوام خودم رو هم از دست بدم
‫ولی شاید بتونی یه موقع بیای ‫شب بمونی
‫آره
‫می‌ذاری از در بیام تو؟
‫بیخیال. اینجوری نیست دیگه
‫خدافظ مدی
‫دیگه حرفی بینمون نمونده
‫بالتیمور رو در حالی ترک کردم که نمی‌دونستم
‫کمی بعدش تا مرز نابودی میره
‫دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور، ‫مبشر سیاه احتراز از خشونت
‫به دست یک تروریست ‫گلوله خورده و کشته شده است
‫ناگهان، یک رهبر سیاه بزرگ مرده بود
‫و آتش‌ و غارت‌ در خیابان‌ها
‫دل‌ها را آکنده از غم و اندوه کرده بود
‫شل گوردن زندانی شد
‫و ایالت کنترل لاتاری رو به دست گرفت
‫تو داستان رو همونطور که ازت خواستم نوشتی
‫از این بابت تحسینت می‌کنم
‫اما جفتمون بهایی بابت آزادی‌مون دادیم...
‫مگه نه مدی؟
‫شبت بخیر کاکاسیاه ‫(فرانسوی)
‫دورا کارتر
‫دورا!
‫نویسنده‌ی پرافتخار، مدلین مورگنسترن
‫ممنون از همگی که امروز تشریف آوردید
‫♪ روز جدیدیه ♪
‫♪ من حالم خوبه ♪
‫♪ ای عطر کاج ♪
‫♪ تو می‌دونی چه حالی دارم ♪