‫ببین، لیوی...
‫جلو نیا. جلو نیا. جلو نیا.
‫- آروم باش ‫- باشه
‫- لیوی، آروم باش ‫- به این اسم صدام نزن
‫حتی وقتی عاشقت بودم هم ‫بدم می‌اومد بهم بگی لیوی
‫حتی تو بدترین دورانم هم ‫عاشق این بودی بهت بگم لیوی
‫- می‌خوای با یه اسم کوفتی گمراهم کنی؟ ‫- نه، فقط دارم یادت میارم که...
‫هی، شاید بهتره با زن دیوونه‌ای که ‫تفنگ دستشـه، بحث نکنی
‫- به یه زن نگو دیوونه ‫- حتی وقتی که تفنگ گرفته سمت‌مون؟
دیوونه‌ی این جمع من نیستم، خب؟
‫این یه واکنش کاملاً منطقی به کاریـه که ‫این هیولا کرده
‫واسه تو منطقیـه
‫کاملاً موافقیم
‫- تو اصلاً دیوونه نیستی ‫- لازم نکرده خَرَم کنی
‫- هرچی بگم همینـه ‫- فقط خفه‌شو
‫دنبال چی هستی، اولیویا؟
‫همون چیزی که چندین ساله بودم
‫که نذارم به افراد بیشتری ‫آسیب بزنی
‫اما نه، هردفعه که میرم پیش پلیس، ‫می‌فرستنم پی کارم
‫ظاهراً زن‌های زیادی بهشون میگن که
‫دوست‌پسرهای سابق مزخرف‌شون ‫سلاخ غربن
‫خدایا! پس واسه همین ‫ادای پلیس‌ها رو در می‌آوردی
‫نه دیوونه نیستی، نه فقط... ‫دارم تیکه‌های پازل رو کنار هم می‌چینم
‫- آره، واسه همین بود ‫- یعنی همینطوری می‌رفتی سرِ صحنه‌های جرم؟
‫- هیشکی ازت سوال نمی‌کرد؟ ‫- باورت نمیشه با یه ژاکت آبی و
‫یه ذره حق به جانب بودن، ‫چه کارها می‌تونی بکنی
‫با این‌حال، هیشکی نمی‌خواست باور کنه که
‫این یارو یه قاتل عوضیـه
‫من حرفت رو باور می‌کنم اما ‫از وقتی که با هم بودیم
‫مت‌ کارهای درمانی خیلی خوبی کرده
‫درمانی؟
‫وای! بزرگ شو دختر!
‫چه داستان غم‌انگیزی برات تعریف کرده،‌ هان؟
‫جای سیگارهای عموش روی بدنش یا ‫نامادری ظالم مُرده‌ش؟
‫- خب دیگه، اولیویا ‫- نامادری ظالم مُرده‌ش رو گفته دیگه؟
‫از داداش کوچیکش محافظت می‌کرده، ‫قطعاً همین رو بهت گفته چون
‫- به‌طرز بدبختانه‌ای به خواهرت وابسته‌ای ‫- «به‌طرز بدبختانه‌ای وابسته‌‌ام»؟
‫- تو این رو بهش گفتی؟ ‫- این کلمه‌ها رو که نگفتم،
‫با این ترتیب
‫پس اون سفر شکاری
‫با عمو استن...
‫مزخرف خالص بوده. ‫از خودش درآورده.
‫شاید راه‌حل این باشه که توی سگ‌صفت رو با یه تیر خلاص کنم
‫خوب بهش فکر کن. ‫پس اولی چی میشه؟
‫چی میشه؟ ‫اون پیش مامان‌ و بابامـه
‫مشکلی نداری که دیگه هیچوقت ‫باباش رو نبینه؟
‫شاید اگه بدون بابا باشه...
‫هی، هی! ‫چی‌کار دارین می‌کنین؟
‫ببخشید، هنوز هم با ما کار دارین؟
‫گفتیم یکم تنهاتون بذاریم
‫چطوره بذاریم زن‌ها برن؟ ‫بذاریم زن‌ها برن
‫- اونا ربطی به این ماجرا ندارن ‫- این مردونگی‌های الکیت رو بذار برا خودت
‫- باشه؟ ایوا همه‌چی رو درموردت بهم گفته ‫- یعنی چی؟
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- هیچی نگفتم. طرف پاک دیوونه‌ست
‫- حالا دیوونه شد؟ ‫- دیوونه‌ست خب
‫کارش همینـه. ‫خب؟
‫آدم‌ها رو فریب میده. ‫وارد ذهن‌تون میشه و
‫بین‌تون... اختلاف می‌اندازه
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه
‫شاید بهت بگه که عاشقتـه اما ‫این آدم توانایی عشق‌ورزی نداره
‫- اینطوری درموردش حرف نزن ‫- توری،‌ تو دخالت نکن لطفاً!
‫راست میگم، هیچوقت عاشقتم نبودی و ‫هیچوقت از کارم حمایت نکردی!
‫دست بردار. ‫چی رو میگی؟ کلاه‌برداری‌ کارهای‌ بانکیت؟
‫در دفاع از خودم بگم که اونقدر باهوش نبودی ‫که بتونی از پسش بربیای، پس...
‫جداً؟
‫پس چطوری راضیت کردم ‫اون پلیسه رو بکشی؟
‫مت، چی رو داره میگه؟
‫تو من رو راضی نکردی کسی رو بکشم
‫همش اراده‌ی خودم بود
‫وای عزیزم، خودم می‌خواستم ‫اینطوری فکر کنی
‫تو مامور پلیس کشتی؟ ‫کِی؟
‫نیاز داشتم که اون بمیره، ‫پس شاید ازت واسه تنها کاری که
‫توش مهارت داری، استفاده کرده باشم
‫- تو از من استفاده کردی؟ ‫- وای، خدا
‫آخ! خیلی‌خب!
‫خیلی‌خب،‌ ببین لیو...
‫اولیویا، بیخیال. ‫این کارها دیگه چیـه؟
‫ما قبلاً‌ عاشق همدیگه بودیم
‫جفت‌مون می‌دونیم که دروغـه
‫من چی‌کار کردم؟
‫وای نه، نه. ‫من چی‌کار کردم؟
‫- اشکالی نداره ‫- جون‌مون رو نجات دادی
‫- مجبوری شدی ‫- ما رو نجات دادی
‫- نه،‌ نه، من... ‫- نه، اشکالی نداره...
‫- مجبور شدی ‫- جون‌مون رو نجات دادی... وای خدا!
‫تو الان مادر بچه‌م رو کشتی
‫وای خدا
‫خیلی‌خب. ‫آروم باش رفیق.
‫آروم باش. ‫خونسردیت رو حفظ کن.
‫دوستان، شاگردان، عشاق...
‫واقعاً باعث افتخاره که
‫این مراسم مقدس رو برگزار می‌کنم
‫برای شروع کار، ‫فقط یه شماره کارت اعتباری معتبر لازم دارم
« بر اساس داستان واقعی »
‫من...
‫چیزی نیست توری
‫ما... یه کاریش می‌کنیم
‫چطوری؟
‫اوم...
‫- ایوا؟ ‫- دارم فکر می‌کنم
‫فقط فکر می‌کنم. ‫فکر می‌کنم ببینم...
‫- هی بچه‌ها ‫- خودتون رو جمع و جور کنین
‫بعضی‌هامون بدجوری دستشویی‌لازمیم
‫- می‌تونین نوبتی پشت آلونک کارتون رو بکنین؟ ‫- پشت آلونک؟ باشه
‫باشه. مهمونی خفنیـه.
‫- باشه! هورا! خب دیگه ‫- ممنون
‫گوش کنین، می‌دونم حرفم خیلی ناراحت‌کننده، ‫ترسناک و فجیعـه اما
‫یه جنازه‌ی کوفتی رو دست‌مون داریم...
‫اسمش اولیویاست
‫باشه
‫الان یه جنازه از اولیویا کف خونه‌مونـه
‫و یه مشت مهمون کوفتی هم بیرونن و ‫آماده جشن گرفتنن
‫باید یه کاری بکنیم
‫باشه،‌ آره... ‫بهشون میگم عروسی کنسلـه.
‫نه،‌ نمی‌تونی این کار رو بکنی
‫- توری! ‫- چی؟
‫من الان یکی رو کشتم. ‫حق امتیاز تاهلم رو می‌خوام تا
‫مت مجبور نشه علیهم شهادت بده
‫- چی... ‫- و...
‫مگه این که بخوای بری زندان،
‫تو هم بهش نیاز داری
‫راست میگه
‫به گمونم باید ازدواج کنیم دیگه
‫وای خدا
‫خیلی‌خب، گوش کنین بچه‌ها
‫تک‌تک‌تون دقیقاً همون گهی که...
‫از دهنم خارج میشه رو انجام میدین
‫- هی ‫- توری و مت...
‫شما از شر مهمون‌ها خلاص بشین
‫حتماً این رو تو دفترچه خاطراتت بنویس
‫ممنون
‫من و نیتن هم راه رو باز می‌کنیم
‫شوخیت گرفته دیگه لامصب؟
‫ای خدا! نمی‌شد فقط بگی که ‫لوله‌ی خونه ترکیده؟
‫باید بگم که، من آدمای زیادی رو به عقد هم در آوردم
‫همینطور کلی حیوانات
ولی شما دو نفر لازمه‌های یه رابطه‌ی پایدار رو دارید
‫و می‌مونه جسد
‫خب مت، اگه فقط یه کار بود که ‫تو از پسش برمی‌اومدی...
‫اصلاً نمی‌دونم بتونم یا نه
‫این کار رو می‌کنی، ‫خودم کمکت می‌کنم
‫آهای، نگاه کن، یه نیروی کمکی داریم که ‫می‌تونه به دفن جسد کمکت کنه
انگار از آسمون واست کمک رسیده
‫لشکر مامان‌های «همسایه» ‫ماشین اولیویا رو دیدن
‫«...بیرون یه خونه‌ی مزخرف ‫توی مار ویستا»
‫ما تو یه خونه‌ی مزخرف توی مار ویستاییم. ‫گه توش!
‫سر جات بمون. همه‌چیز درست میشه. ‫فقط صبر کن.
‫بذاریمش پشت وانتت؟
‫نه، با جیپ تو میریم. ‫ماشین چهارچرخ متحرک لازم‌مون میشه.
‫صبر کنین. ‫وایسین!
‫بذارینش زمین. بازش کنین. ‫باید یه چیزی ازش بردارم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫می‌دونم که آسیب روانی دیدی و ‫واقعاً درکت می‌کنم
‫اما باید همین حالا ‫ژاکت این زن مُرده رو بپوشی و
‫ماشینش رو برگردونی تو خونه‌ش
‫تا مامان‌های محله زنگ نزنن به پلیس و
‫همه‌مون راهی زندان نشیم
‫هی...
‫هی نیتن، راستش می‌خوام یه چند کلوم حرف بزنم
‫آره، اشکالی نداره؟
‫کندن این قبر حالا حالاها تموم نمیشه
‫فکر کنم بتونیم یه دقیقه استراحت کنیم
‫- باشه ‫- ممنون
‫اوم...
‫راستش تو یه همچین پارکی ‫ازش خواستگاری کردم
‫عاشق طبیعت بود
‫می‌گفت... بهش برای فکر کردن فضا میده
‫به گمونم به‌خاطر آرامش و...
‫خب، الان دیگه حسابی در آرامشـه
‫قشنگ بود
‫راستش هنوز تموم نشده...
‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫بعد اون همه مزخرفی که درموردش گفتی؟ ‫اون همه چیزهای وحشتناک درموردش گفتی و
‫حالا می‌خوای... ‫ادای عزادارهای زن‌مُرده رو در بیاری؟
‫خب عزادار زن‌مُرده هم هستم
‫- لعنتی! ‫- لعنتی!
‫خیلی‌خب، ببین رفیق، ‫بیا آروم باشیم، خب؟
‫بیخیال بشیم
‫نه، من دیگه ازت نمی‌ترسم
‫چون همه‌ی این کارها یه دروغـه
‫تموم کارهات دروغـه
‫- تو گولم زدی ‫- حتماً
‫ایوا رو گول زدی. ‫توری رو گول زدی.
‫همه‌ش مزخرفه. ‫دیگه خسته شدم.
‫لعنتی. لعنتی!
‫تو خسته‌ای شدی آشغال؟ ‫تو خسته‌ای شدی آشغال؟
‫عن توش نیتن
‫بتمرگ همونجا
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم. ‫نیتن، دارم بهت هشدار میدم.
‫نیتن!
‫فکر می‌کنی می‌خواستم همچین کاری بکنم؟
‫این چه مزخرفیه که میگی؟
‫تموم کارهای مزخرفی که کردی رو بهت گفتم
‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫الان کجایی؟
‫داری یه جسد رو خاک می‌کنی
‫حق با توئـه
‫دیگه حوصلت رو ندارم
‫حوصله‌ی هیچ‌کدوم از این کارا رو ندارم
‫کجا داری میری؟
‫نیتن، تو هم درست ‫به اندازه‌ی من گناهکاری
‫چی‌کار می‌خوای بکنی؟ ‫تحویلم بدی به پلیس؟
‫هرکاری می‌خوای بکن
‫دیگه برام مهم نیست
‫- سلام ‫- سلام، ماشین چطور شد؟ حالت خوبـه؟
‫آره، تموم شد. ‫تاکسی گرفتم برگشتم خونه.
‫وای، به همین زودی رسیدی خونه؟ ‫چقدر سریع
‫فقط می‌خواستم تموم شه
‫راستش، بهتره امشب رو تنها نباشی. ‫می‌تونی برگردی اینجا و...
‫- خوبم ‫- باشه، گوش کن
‫می‌دونم امشب ترسناک و مزخرف بود. ‫اتفاقات زیادی افتاد.
‫اما درست میشه. مت و نیتن ‫دارن همه‌ی کارها رو می‌کنن
‫و به زودی زندگی به روال عادیش برمی‌گرده، خب؟
‫روال عادی. همه‌‌ی این‌ها رو ‫پشت سر می‌ذاریم. درست میشه.
‫فعلاً با روال عادی چندین فرسخ فاصله دارم
‫از لحن صدات خوشم نیومد...
‫واقعاً داری می‌ترسونیم
‫فقط خسته‌م
‫ممنون که امشب هوام رو داشتی
‫این چه حرفیـه؟ ‫همیشه هوات رو دارم، خب؟
‫و من... بهت افتخار می‌کنم
‫منظورم اینـه که تو خیلی شجاع بودی و...
‫بخشی از وجودت رو دیدم که ‫تاحالا ندیده بودم. انگار...
‫ایو ببین، واقعاً باید دست از سرم برداری، خب؟
‫خیلی خسته‌م...
‫شب‌بخیر
‫یا خدا. چی شد؟
‫موفق شدم
‫بالاخره به مت گفتم. ‫دعوامون شد.
‫تموم کارهای مزخرفی که کرده رو ‫بهش گفتم
‫صبر کن ببینم، چی؟ ‫واقعاً؟ با هم دعواتون شد؟
‫- وای! حالت خوبـه؟ ‫- عالی‌ام
‫وای عشقم. اگه زندگی‌مون اینقدر بهم‌ریخته و ‫تقریباً رو به نابودی نبود،
‫الان خیلی عصبی می‌شدم
‫راستی، توری خیلی حالش خوب نیست. ‫خیلی نگرانشم.
‫معلومـه. خیلی‌وقته که طلسم شده.
‫باید حرفاش رو می‌شنیدی، ‫نمی‌دونی چطوری درمورد اولیویا حرف می‌زد
‫انگار واقعاً براش مهم بود. ‫عین گری اولدمن شده بود.
‫آره اما... مطمئنی گری اولدمن؟
‫آره، نمایش خیلی خوبی به پا کرده بود
‫از گری اولدمن... خوشت نمیاد؟
‫چرا،‌ اون که بازیگر موردعلاقمـه. ‫عاشق گری اولدمنم.
‫- «دراکولا». آره ‫- «نیروی هوایی یکم». وای
‫- «سید و نانسی» ‫- وای نگو
‫بعدش توی یکی از قسمت‌های ‫سریال «فرندز» بازی کرد
‫درام، کمدی. مگه نقشی هست که ‫گری اولدمن از پسش بر نیاد؟
‫نکته‌ی حرفم همینـه. به نظرم مت ‫نقش بازی نمی‌کرد
‫به نظرم به خاطر اولیویا ناراحتـه
‫ناسلامتی مادر بچه‌هاش بود
‫و توری... آخه، اون یکی رو کُشته
‫هضمش خیلی سختـه
‫فقط زمان می‌خواد تا باهاش کنار بیاد
‫باید یه مدت از مت دور باشه
‫- همه‌مون ‫- غیب گفتی
‫واسه همین اونجا ولش کردم تا ‫گندکاری خودش رو تمیز کنه
‫خوبه. وایسا. چی؟ ‫چیکار کردی؟
‫مت رو تنها توی جنگل با یه جسد ول کردی؟
‫آره
‫یه جسد رو که دی‌ان‌ای‌مون سر تا پاش هست، ‫توی جنگل ول کردی و
‫تنها کسی که می‌تونه ‫ترتیبش رو بده یه قاتل روانیـه
‫که بهش گفتی بره درش رو بذاره؟
‫یه مشت هم زدم توی صورتش
‫عن توش
‫عن توش!
‫اینقدر قدم‌رو نرو. ‫خیلی ضایع و تابلویی.
‫- باید چه غلطی بکنیم؟ ‫- باید آروم باشی
‫من آرومم
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- فقط بذار فکر کنم ‫- آره. فکر کن
‫- می‌دونی چیه؟ ژاکتت رو بده من ‫- چی؟ چرا؟
‫چون اولویا همینطوری قسر در رفت و ‫با یه ژاکت بادگیر
.همه‌جا رفت و همه حرفاش رو باور کردن ‫من هم همین کار رو می‌کنم.
‫با اعتماد به نفس میرم اون پایین، ‫بادگیر تنم می‌کنم، طوری که...
‫نه، حرفشم نزن. حق نداری بری اون پایین و ‫خودت رو پلیس جا بزنی لامصب
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫فکر بهتری داری؟
‫گوه توش
‫هزار بار هم که ببینی، بازم واسه آدم سختـه
‫آره
‫هنوز قربانی رو شناسایی نکردن؟
‫هنوز نه
‫ولی...
‫می‌دونیم. بازم از قربانی‌های قاتل مقلده
‫آره، مشخصـه کار قاتل مقلده
‫- درسته. اصلاً شکی نیست ‫- اوهوم
‫علی‌الخصوص که یه پیام رمزی دیگه ‫نزدیک جسد پیدا کردن
‫- پیام رمزی؟ ‫- اوهوم
‫- پیام رمزی همینجا؟ نزدیک همین جسد؟ ‫- آره
‫وای خدا. عوضی کثافت. ‫شوخیت گرفته؟
‫از کدوم سازمان هستی؟
‫اوه
‫سؤال... خوبی بود
‫واحد قربانیان ویژه، بخش کوهستان
‫یه‌عالمه پرونده‌های جنایی کوهستانی حل کردم
‫واسه همچین چیزایی خبرم می‌کنن. این...
‫آره. وای خدا، رئیسم زنگ زد. ‫بله قربان؟
‫وای خدا. یه کوهنورد دیگه از سقوط کرده. ‫باید برم.
‫آره، باشه، قربان. ‫الان دارم میام.
‫پس، مت با قاتل مقلد ارتباط داره؟
‫- چرا؟ ‫- روحم هم خبر نداره
‫ولی حق با تو بود. ‫باید کاملاً خودمون رو ازش جدا کنیم.
‫همین رو از خدا می‌خواستیم. ‫قراره این قتل رو بندازن گردن قاتل مقلد،
‫و ما قسر در می‌ریم، دوباره!
‫نباید نگران حرکت بعدی مت باشیم
‫باید نگران حرکت بعدی خودمون باشیم
‫سلام، گله‌ی خرگوش‌...
‫اگه هنوز چیزی ازتون باقی مونده
‫می‌دونم اکثرتون ازم متنفرید یا ‫فکر می‌کنید دغل‌باز و شیادم
‫راستش بی‌راه هم فکر نمی‌کنید. ‫من قاتل خرگوشی نیستم.
‫یعنی هستما
‫ولی من... این چهارچوب ‫شخصیتم رو تعیین نمی‌کنه
‫من یه بچه قاتل و شوهر قاتل دارم
‫منظورم اینـه که خانواده دارم
‫خانواده‌ای که دوستم دارن
‫علی‌رغم خطری که با این اعتیاد ‫براشون به وجود آوردم
‫چون جنایت واقعی واسه ‫امثالِ ما همینـه دیگه
‫من ادعا می‌کنم حقیقت رو برملا می‌کنم،
‫اشتباهات رو اصلاح می‌کنم، معماهای جنایی رو ‫حل می‌کنم، مزخرف، مزخرف...
‫ولی همه‌ش واسه این بود که حس کنم خاصم
‫که حس کنم واسه خودم کسی‌ام
‫ولی واسه آدمایی که بیشتر از همه مهم بودن...
‫نیازی به این کار نبود و ‫همینطوریش براشون کسی بودم
‫بگذریم، ممنون که تا اینجا باهام همراه بودید
‫تمام
‫برای همیشه
‫دل شیر می‌خواست گفتن اینا
‫خب، باید یه کاری می‌کردم
‫بهت افتخار می‌کنم
‫حالا می‌تونیم روی خانواده‌ و ‫زندگی زناشویی‌مون تمرکز کنیم
‫چطوره از همین الان شروع کنیم؟
‫یجورایی بی‌احترامی بود؟
‫عه؟ بعد از این همه بالا پایین،
‫تازه یادت افتاد که اینجا ‫خط و مرز تعیین کنی؟
‫خب... تو با مامانم دوستی؟
‫آره. اون... ‫اون دوست خوبمـه
‫واسه همین ماشینش دستِ توئـه؟
‫اوهوم. آره، بهم قرض دادش
‫واسه امروز
‫عجیبـه. فکر می‌کردم ‫مادربزرگم قراره بیاد دنبالم
‫خب، شاید فقط می‌خواسته غافلگیرت کنه
‫خب، از غافلگیری خوشم میاد
‫آره، من هم همینطور
‫من هم همینطور
‫سرینا، واقعاً به دادم رسیدی. دمت گرم
‫بیست دقیقه‌ی میایم دنبال جک، خب؟
‫- ایوا، دارن میگن تو همون قاتل خرگوشی تیک‌تاکی ‫- تیک‌تاک؟
‫من... نه، فکر نکنم
‫- توی جاده هستیم وسط کوهستان ‫- ایوا؟
‫باید برم. خداحافظ
‫وای خدا، از دروغ متنفرم
‫از «ایربی‌ان‌بی» چیزی پیدا کردی؟
‫- چطوریه که همه‌ی این خونه‌ها اتاق بیلیارد دارن؟ ‫- خیلی‌خب عزیزم
‫فقط یه خونه‌ی امن موقتـه. ‫نمی‌خواد شیک و پیک باشه. بیخیال.
‫درسته
‫هر چند، خونه‌ی بینگ کرازبی توی ‫پالم اسپرینگز اینجا توی لیست هست
‫خیلی مُفتـه
‫چند وقته اونجاست؟
‫بینگ؟ مطمئنم هفت تا کفن پوسونده
‫بینگ نه. این رنج رووری که پشتمونـه
‫ده تا بلوک قبل‌تر دیدمش و ‫حالا برگشته
‫مشکلی نیست. ترافیک همینطوریـه دیگه
‫ممنون. واقعاً. ‫ولی نه، گمونم داره تعقیب‌مون می‌کنه.
‫عزیزم، دوستت دارم. گمونم ‫شک برت داشته. همه چی مرتبـه.
‫- هیچکس تعقیب‌مون نمی‌کنه ‫- حق با توئـه. آخه کی ممکنه تعقیب‌مون کنه؟
‫آها فهمیدم. مت، قاتل مقلد، ‫هزار تا طرفدار عصبانی تیک‌تاک،
‫- هر کسی که می‌دونه چه بلایی سر اولیویا آوردیم ‫- درسته، درست میگی
‫ممکنه یکی تعقیب‌مون بکنه
‫می‌دونی چیه؟ ‫الان می‌فهمم
‫لعنتی. یکی قطعاً دنبال‌مونـه
‫خیلی‌خب، سفت بشین
‫- وای خدا. خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب، اینجا رو بپیچ
‫- بپیچ. بپیچ ‫- باشه. سفت بشین
‫- واو! واو! یواش! یواش! ‫- وای خدا!
‫- آره! ‫- باورم نمیشه این کار رو کردم!
‫- عنتر‌ها! ‫- وای!
‫- وایسا! وایسا! وایسا! ‫- باشه باشه باشه
‫- خیلی‌خب؛ دنده عقب بگیر، دنده عقب ‫- باشه، دارم سعی می‌کنم
‫- دنده عقب بگیر ‫- وای خدا، نمیشه. دارن صاف میان سراغ‌مون
‫وای گوه توش
‫« پیامت به دستم رسید، این هم پیام من: ‫بازی تموم شد، برنده منم »
‫بابایی!
‫اولی؟
‫سلام رفیق
‫از دیدنت خوشحالم
‫ولی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دوست مامان می‌خواست غافلگیرت کنه
‫جواب داد؟ غافلگیر شدی؟
‫آره. آره، بدجور غافلگیر شدم، رفیق
‫اون هیچی بهم نگفته بود
‫اولی، گرسنه‌ای؟ ‫می‌خوای چیزی بخوری؟
‫هر چی می‌خوای سفارش بده
‫اونا دیگه چه خری هستن؟ سگ‌پیله‌ها؟ ‫اِف‌بی‌آی؟ طرفدارهای روانی تیک‌تاکت؟
‫بدتر
‫مجری‌های پادکست
‫ایوا و نیتن بارتلت؟
‫چقدر خنده‌داره که اینجا به پست‌تون خوردیم!
‫می‌خواید بیاید توی پادکست‌مون؟ ‫چون طرفدار دو آتیشه‌ات هستیم
‫خب، پس یه سبد میوه بفرستید. ‫اینطوری توی کوچه نیاید رومون.
‫خیلی‌خب، وایسا. ‫در حالت عادی، توی هر شرایط دیگه‌ای،
‫به معنای واقعی حاضر بودم جونم رو بدم تا توی ‫پادکستِ «خواهران جرم و جنایت» باشم
‫یعنی، اصلاً باورم نمیشه
‫من... بدجور طرفدارتونم
‫ولی خدایی، این دیگه چه کاری بود؟ ‫ولی... خیلی طرفدارتونم
‫جدی؟ چون از برچسب‌‌های ‫سپرِ ماشین‌مون رو که نخریدید
‫هودی و ماگ‌مون رو هم که نمی‌بینم
‫گوش کنید، می‌دونم که شما ‫دنبال قاتل خرگوشی هستید
‫ولی من دیگه اون آدم نیستم. ‫دیگه ازش گذشتم.
‫- قبلاً بود. تموم شد ‫- پس، تموم شده. ما دیگه نیستیم
‫عزیزم، قاتل خرگوشی ‫به کتفمون هم نیست
‫آره، راستی، چه اسم افتضاحی
‫- واقعاً؟ ‫- خیلی دم دستی‌ـه
‫اومدیم که راجع به «بر اساس ‫داستان واقعی» صحبت کنیم
‫- بر اساسِ... ‫- بر اساس چی؟
‫- داستان... ‫- «بر اساس داستان واقعی» تویی
‫یکی از هزاران طرفداران‌مون ‫پروفسور زبان‌شناسیـه
‫و اون شباهت‌های غیر قابل انکاری بین
‫مقدمه‌های اونا و الگوهای گفتاری قاتل خرگوشی پیدا کرده
‫این «بر اساس داستان واقعی»ـه
‫«زندگی خودت رو سر و سامون بده، ‫بیخیال خرابکاری شو» در کل نصیحت خوبیـه
‫و این قاتل خرگوشیـه:
‫زندگی خودت رو سر و سامون بده. بیخیال خرابکاری ‫شو. یه سرگرمی‌ای چیزی واسه خودت پیدا کن.
‫خیلی‌خب. چی می‌خواید؟
‫چیزی که همه دنبالشـن. محتوا
‫با صدای فیلتر دار و تحت عنوان ‫«بر اساس داستان واقعی» باهامون مصاحبه کن
‫و ناشناس بمون،
‫وگرنه ما هویت‌تون رو فاش می‎کنیم
‫تا پلیس به خدمت‌تون برسه
‫باشه. کجا انجامش بدیم؟
‫سوار رنج روور بشید
‫بزنید بریم
‫- این کارها لازمـه؟ ‫- بیخیال!
‫ما فقط می‌خوایم راحت باشید و
‫- مطمئن باشیم که کسی جایی نمیره ‫- شماها شبیه فراری‌ها هستید
‫ما توی این جنگولک‌بازی‌تون با این دست‌بندها شرکت می‌کنیم، خب؟
‫ولی قبلش میشه موبایلم رو بهم بدید؟ ‫چون باید زنگ بزنم به پرستار بچه‌ام
‫- میشه یه لحظه اینا رو باز کنید؟ ‫- خیلی شرمنده. نه
‫پس ما می‌ریم که پادکست رو آماده‌سازی کنیم
‫ولی در این حین که منتظرید چیزی می‌خورید؟ ‫لیموناد با نِی؟
‫چطوره ول‌مون کنید بریم و ازمون اخاذی نکنید؟
‫- شدنی نیست ‫- مامانی دلش یه وانِ جدید می‌خواد
‫- خیلی‌خب، زود برمی‌گردیم ‫- می‌بینیم‌تون
‫- بریم که خوش بگذرونیم ‫- آره، شل کنید
‫- فقط یه مکالمه‌ست. همین و بس ‫- آره. بین رفقا
‫- خودشون خیط میشن ‫- چرا؟
‫توی هر وانی یه تپه عن هست
‫گوش کن، بهتره دست از شوخی برداری
‫چون ممکنه اینجا واسمون آخر خط باشه
‫ما واسه اونا مهم نیستیم؛ ‫واسه اونا فقط لایک گرفتن مهمـه
‫یه چندتا سوژه بهشون می‌دیم و ‫گورمون رو از اینجا گم می‌کنیم
‫حق با توئـه. ‫فقط یه پادکست مرگ و زندگیـه.
‫واقعی نیست. ‫واقعاً مرگ و زندگی نیست.
‫- ولی اینا خیلی واقعی به نظر میان. خیلی سفتـن ‫- واقعی‌‌ان
‫- مال تو هم سفت و محکمـه؟ ‫- بستِ پلاستیکیـه دیگه
‫واقعاً این کار رو نکردن که
‫فقط بهترین سوژه رو بهشون می‌دیم؛ ‫سلاخ غرب،
‫- و بعدش چشم به هم بزنی ولمون کردن رفتیم ‫- خیلی‌خب. آره
‫- یه کاری می‌کنیم روی مت تمرکز کنن ‫- دقیقاً
‫از سرمون بازشون می‌کنیم. ‫بعدش می‌تونیم یه مدت آفتابی نشیم.
‫از این وضع مزخرف خلاص شیم
‫باید بگم یکم دراماتیکش کردن،
‫ولی ما توی استودیوی ضبط ‫پادکست خواهران جرم جنایت هستیم!
‫توی فهرست آرزوهام بود
‫- میشه تمومش کنیم؟ ‫- آره
‫- خیلی‌خب، حاضری؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب، رفقا. ما حاضریم
‫سلام، «بر اساس داستان واقعی»
‫واسه دیدنتون داشتم جون می‌دادم
‫یا باید بگم «آدم می‌کُشتم که ببینم‌تون»؟
‫قاتل مقلد اینجاست
‫و اگه هنوز متوجه نشدید...
‫شماها قربانی‌های بعدیم هستید