به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود
بر اساس رمان "هنر شــادی" از گولیاردا ساپینزا
« هــنــر شــادی »
آره، دزدیدم
همیشه سهم خودم رو ...از شادی دزدیدم
از همه چیز و همه کس
این موقع روز خیلی روشنه یه کم پرده رو بِکشم؟
چند بار عاشق شدم؟
هر وقت که لازم بوده
تاریک‌ترش کنم؟
هی
کوچولو؟
تو خونه فقط جسد مادر و خواهرش بود
یکی انداخته بوده‌شون تو یه اتاق و... بیچاره‌ها
نتونستن فرار کنن
!ای مادر مقدس، چه وحشیانه
دکتر میلاتزو که معاینه‌ش کرده می‌گه بهش تعرض شده
ای مریم مقدس - بسه دیگه، ساکت شو، ساکت باش -
دیگه این که سال ۱۹۰۹ باشه مهم نیست اتفاقای وحشتناک می‌افتن
چیزایی که حتی تو قرون وسطی هم نبود
آدمای خدا ترس این شهر رو ول کردن رفتن
می‌دونین چند نفر از اینا که بی‌خدا شدن رو دیدم؟ تمومی نداره
جناب مارشال
واقعا ببخشید
نباید چیزی یادش بیارین باید همه چی رو فراموش کنه
به حقِ سنت آگاتا که مثل این دختر کوچولو شهید شد
دیگه اذیتش نکنین
اسم این دختره چیه؟
مودِستا صداش می‌کنن
مودستا... خب بیاین بریم ادامه حرفامونو بیرون بزنیم
چند تا لباس مردونه ‌سوخته پیدا کردن
ولی از جنازه خبری نیست
فعلاً امروز نگهش می‌داریم اینجا بعدش تصمیم می‌گیریم ببریمش کجا
...راستی، مارشال - بازم معذرت می‌خوام -
گوش کنین. فردا باید برگردین اینجا - چشم -
لطفاً! چون اینجا نمی‌تونیم نگهش داریم
باشه
احتمالاً آخرش می‌ره یتیم‌خونه
!مودستا... مودستا
یخ رو از کوه آوردی؟
و تخم‌مرغ‌ - ساکت باش -
تخم‌مرغ‌ها رو بیار
دو دونه هست - فقط دوتا؟ -
اون یکی (تخم‌مرغ) چی؟ چی کارش کردی؟ خوردیش؟
کفش‌ها تنگن
بیا ببینم
پام درد میگیره. تنگن
همه‌چیز مالِ تینا هست
حتی کفش‌ها رو هم براش برای مراسم عشای ربانی گرفتی
پام درد میکنه. خیلی تنگه
!مودستا، بُز
بارونه... بارونه... بارونه
چه اشتهایی داره این دختر - دقیقاً -
ببخشید مادر
بیا با من... بیا
!روزاریا! اینکوروناتا
این دختره نمی‌تونه با ما تو سالن غذا بخوره
کارهاش زننده‌ست... خدا رو شکر فردا می‌ره
نگران نباشین خواهر کوستانزا
چاقو... چنگال
یادش بدین مثل آدم غذا بخوره
چشم، انجام می‌دیم
ولی نمی‌فهمم. من گرسنمه
اینجا کسی حق نداره با لهجه حرف بزنه
بیا... بخور
نه - با این بخور -
اینطوری
دعا هم نمی‌خونی؟
مریم مقدس برای فرشته‌ام دعا می‌کند و با روح‌القدس صحبت می‌کند
چیزهای خوشمزه‌ی زیادی آماده می‌کند و به من شب‌به‌خیر می‌گوید
ای مریم مقدس، خودت کمکمون کن
زود باشین، زود باشین
فقط یه حیوون تو طویله می‌تونه همچین کاری بکنه
نگاه کن چه گندی زده
...مادر لئونورا
،خواهر اینکوروناتا این لباسا رو بدین بشورن
و دختره رو ببرین به سلول خودش
بیا بریم ایلاریا
چه آبروریزیه مادر
بیا بریم - ولی این کشیشه کیه؟ -
اون مادر لئونوراست، رئیس صومعه همه‌چی دست اونه
مودستا... مودستا وایسا
!مودستا
داری چیکار می‌کنی؟ ولش کن... ولش کن
ولش کن، باید ولش کنی
ایلاریا، ول کن
باشه
فهمیدم
با من بیا
ولی این خونه‌ توئه؟
خب، اینجا اتاق مطالعه‌ست
بشین
اسمتو دوباره بگو
اسمت چیه؟
مودستا
مودستا... چه اسم قشنگی
خواهر کوستانزا یه کم از داستانت برام گفت
چی رو نگاه می‌کنی؟
سنت آگاتا؟
داستانشو می‌دونی؟
آگاتا... یه دختر ۱۵ ساله بود با موهای طلایی‌رنگ
خودشو وقف خدا کرده بود و قسم پاکدامنی خورده بود
ولی فرماندار سیسیل اون رو می‌خواست و اون ردش کرد
واسه همین دستور داد شکنجه‌ش کنن
گوشت تنشو سوزوندن
...سوزوندن
تا جایی که می‌تونستن بدنش رو آزار دادن
،وقتی دیگه از خشم دیوونه شدن
با انبر دندون‌هاشو کندن
...دندون‌هاشو
و بعد مُرد؟
،بدنش مُرد ولی روحش رفت بهشت
و تبدیل به یه قدیسه شد
ترسیدی؟
نه؟ بهتر که اینجوریه
بیچاره
با اون همه اتفاقی که برات افتاده
میشه بهم بگی با کی خونه بودی وقتی آتیش گرفت؟
با خواهر و مادرم
فهمیدی که ...خدا مامان و خواهرت رو
صدا کرده و بردتشون پیش خودش؟
آره
یه مرد هم اونجا بود؟
اذیتت کرد؟
می‌تونی بهم بگی
اون بود که آتیش زد؟
اون عصبانی می‌شد چون اونا همیشه حرف می‌زدن
و هیچ‌وقت ساکت نمی‌شدن
بسه
،الان که اینجایی
پیش ما، دیگه در امانی
بشین
چه چشمای درشتی
"این یکی چشم قشنگه اون یکی هم داداششه"
"اینجا کلیسای کوچیکه اینا هم برادرای کوچولوشن"
"و این دماغ کوچولو هم زنگ کلیساست که می‌گه دین ‌دان، دین دان"
دخترِ بدبخت کثافتِ توله‌سگِ عوضی
امپراتوری عثمانی؟ - !قسطنطنیه -
مصر؟ - !قاهره -
قاهره... پرو؟
!لیما
آفرین - آفرین -
مثل یه میمون دست‌آموزه
سه ماه پیش خدا این دختر رو فرستاد پیش ما
،ما هم بهش غذا دادیم تمیزش کردیم، آموزشش دادیم
و ادامه هم می‌دیم
مودستا پیش ما می‌مونه
تا وقتی که به سن قانونی برسه
،و اگه خدا بخواد خادم خودش می‌شه، مثل ما
چه دل بزرگی دارین
میمو! می‌تونم تا همیشه اینجا بمونم
می‌خوای اسب‌سواری کنی، آره؟
!برو
مادر لئونورا، خودتون خوب می‌دونین
که خونواده‌های دخترای تازه‌وارد اصلاً خوششون نمیاد
دویست ساله که این صومعه فقط دخترای اشرافی رو می‌پذیره
فقط و فقط از خونواده‌های اصیل سیسیلی
هیچ‌وقت جز نجیب‌زاده‌ها کسی نیومده
دویست ساله که کار ما خیریه‌ست
وظیفه‌مون کمک به فقرا و مستضعفینه
تقصیر خودشون نیست که بی‌سواد موندن
مسیح راه رو نشونمون داده
"بگذارید کودکان نزد من آیند زیرا پادشاهی خدا از آنِ ایشان است"
لئونورا، داری اشتباه می‌کنی
پشیمون می‌شیم از این کار
تویی؟ واقعاً خودتی؟
خدا یعنی خوبی
همه چیزایی که خوبن
خدا توی همه چیزهاییه که دور و برمونه
پس یعنی تو چیزای بد هم هست؟
ایلاریا، شنیدی چی گفت این بچه؟
چیزای بد به خاطر اینن که آدما تو وسوسه بیفتن
!پس یعنی انسان‌ها از خدا قوی‌ترند
نه، خدا قادر مطلقه و
فراتر از همه‌چیز و همه‌کس‌ه، مودستا
وقتی بزرگ شدی
الهیات می‌خونی و همه این رازها برات روشن می‌شن
چرا وقتی بزرگ شدم؟ من الان می‌خوام بدونم
چون تازه خوندن و نوشتن یاد گرفتی
هیچی نمی‌فهمی هنوز
کسب دانش مرحله به مرحله‌ست
!یا خدا! زلزله‌ست ! مودستا
مادر
اون کوهه... خودش بود
حس می‌کنی قلبت چه‌جوری می‌تپه، دختر کوچولو؟
بزرگ می‌شدم و تغییر می‌کردم
،صدای مهربون مادر لئونورا اون نگاه آبی‌ش
صدای خش‌خش ردای اون
منو تو راهروهای تاریک به پرواز در میاورد
تا بهش برسم
همیشه باهاش باشم
،از دهنش کلمات رو می‌دزدیدم نت‌های موسیقی
مفاهیمی که دیگه هیچ‌کس نمی‌تونست ازم بگیره
خادم مسیح
تو صومعه گلدوزی می‌کردم درس می‌خوندم، یاد می‌گرفتم
ساز می‌زدم و غذا می‌خوردم انگار هر روز، یک‌شنبه‌ست
و ملحفه‌ها بوی آرامش می‌دادن
اما اینکه همه عمر اونجا باشم؟
باید انگشت‌هات رو اینجوری بذاری
ایلاریا، خواهش می‌کنم این همون خواسته خودته
اما من تنها می‌مونم دیگه دلگرمیِ بودنِ شما رو ندارم
این چه حرفیه می‌زنی؟ تو هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی
تو حالا خادم خدایی
اتفاقاً از حالا که دیگه نوویزا نیستی
می‌تونی کنار بقیه خواهرها زندگی کنی
ببخشید مادر، می‌تونم بیام؟
بفرما، مودستا... خوش اومدی
خواهر
مادر، مرسی که منو پذیرفتین
و اجازه دادین کنار شما زندگی کنم
مودستا
سنت آگوستین وقتی بزرگسال بود ایمان آورد
اما هیچ‌کس مثل اون با چنان پشیمونی‌ای دعا نکرده
بابت چیزی که خودش عادت‌های‌ زشت قدیمی" می‌نامید"
"می‌خوام چند جمله از "عشق حقیقی نوشته‌ی پیر دولابریول بخونم
میشه، مادر؟
"مِیل دوست‌داشتن هنوز توی وجودشه"
،"لطافت گذرای جسم‌ درخشش نور"
"نغمه‌ی شیرین آواز و عطر دلپذیر گل‌ها"
"جسمی که برای این دنیا آفریده شده"
مرسی، مودستا... کافیه دیگه
،خب کی می‌خواد ادامه بده؟
...من می‌خواستم بگم
...جسمی‌ خدا به دادمون برسه
"لطافت گذرای جسم‌..."
خدا خودش نجاتمون بده و از این غرایز رها کنه
...غریزه
خدا بزنه ریشه‌شو بسوزونه
اونا خدا داشتن... من زندگی می‌خواستم
،و به جای زندگی ،"اونا واژه‌هایی مثل "گناه
جهنم"، "اطاعت"، و "بدی" رو می‌ذاشتن جلوم"
،منم با دقت تکرارشون می‌کردم
فقط واسه این که پذیرفته بشم
تا برگزیده باشم
و عزیزدردونه لئونورا بشم
هیچ عشقی جز عشق به خدا مجاز نیست...
دقیقاً همینه، خواهر ایلاریا
توی دهن اون، این حرفا گِرد و شیرین بودن مثل سیب
باید محتاط‌تر باشی، مودستا
هوش و فهم می‌تونه خطرناک باشه
،ولی وقتی مزه‌شونو می‌چشیدی می‌فهمیدی که فاسد شدن
...و می‌تونه بندازدمون تو دام
تو دام گناه، می‌دونم... گناه
،ولی من می‌خوام یاد بگیرم می‌خوام دانشمند شم
این عطش تو برای دونستن یه کم منو می‌ترسونه
آخرش به چه کارت میاد؟
یه زن هیچ‌وقت به مرتبه‌ی دانش مردها نمی‌رسه
...ولی مادر
شما هم زن هستین و هم عالم
منم می‌خوام مثل شما بشم
!چه دختر خل‌وضع نازی
اون بالا رو می‌بینی؟ تلسکوپ رو همون‌جا گذاشتم
بابام اون تلسکوپ رو بهم داد
اون بود که یادم داد اسم ستاره‌ها چیه
امشب بهت نشونشون می‌دم
با اون تلسکوپه چقدر بزرگ دیده می‌شن؟
چاله‌های ماه رو هم می‌شه باهاش دید؟
!بدو
بیچاره‌ها خیس شدن
بیا، ما هم بریم تو
...پا برهنه
...و در تاریکی
...چشمانم
...نگاهت
...لبخندم
...سکوت
آمین
مادر لئونورا حتی صبحونه هم نخوردن
ولی براش بردی تو اتاقش؟
نه، رفته بود سمت صحن جدید که حرکت کنه
به سمت کاتانیا؟
مادر! مادر
چمدونا رو می‌ذارم توی کالسکه
سلام، مودستا - سلام -
کجا دارین می‌رید؟ می‌رید سفر؟ چیزی بهم نگفتین
آره، امروز صبح یه نامه رسید
منو خواستن که برم کاتانیا
یه سری کارای خانوادگیه
کاتانیا؟ این‌همه راه؟ - یه روز راهه فقط -
خب، بذارین باهاتون بیام - نه -
من که فقط می‌خوام همراهی‌تون کنم - امکان نداره -
باید اینجا در امان بمونی
نمی‌دونی، ولی بیرون جنگه اتفاقای خیلی بدی می‌افته، عزیز دلم
مادر؟ شنیدم دارین می‌رید
امیدوارم زود برگردین
می‌تونم کمکی بکنم؟
نه مرسی ایلاریا، برو عزیزم
،"این یکی چشم قشنگه اون یکی هم داداششه"
"اینجا یه کلیسای کوچیکه اینا هم برادرای کوچولوشن"
"و اینم زنگ کوچیکه که می‌گه دین ‌دان، دین‌ دان"
کمکتون می‌کنم، مادر - سلام میمو -
سفر خوبی داشته باشین - ممنون -
خداحافظ
# مامان، می‌خوام شوهر کنم #
اینجا پیش ما راحتی؟ همه چی خوبه؟
آره، اوایل که اومدیم صومعه
ما هم دلتنگ مامان و بابامون بودیم
...منم باید عادت کنم
بدون مادرم، بدون خواهرام
اهل کجایی؟ اسم خونواده‌تون چیه؟
ما از خاندان کیا‌رومونته‌ایم از راگوزا
ولی تو کاخ‌مون تو کاتانیا بزرگ شدم. تو چی؟
من مارکیزِ آلتاویلا هستم
امسال تو کاتانیا مراسم دخترای تازه‌وارد برگزار شد؟
نه، از وقتی جنگ شروع شده نه عروسی بوده، نه جشن، نه نامزدی
همه جوونا رفتن سربازی
چه غم‌انگیز - آره -
و تو اهل کجایی؟
ایشون اشراف‌زاده‌ن
بانو مارکیزه و اهل "چیانا دل بووه" هستن
این خاندان رو نمی‌شناسم کجاست؟
چطور نمی‌شناسین؟ چیانا کنار آتناس
دور تا دورش پر از گدازه و کلی گل‌و‌لای هست
جای قشنگیه پر از بز و گاو و مرغ
چیکار داره می‌کنه؟
چیانا دل بووه رو نمی‌شناسین؟
پادشاهی بزرگ "چیانا دل بووه" رو نمی‌شناسین؟
مرسی
"فقط به تو فکر می‌کردم ای عزیز دلم"
"چشمای تو، نگاه تو"
"منتظرم وقت پیدا بشه تا بهت بفهمونم چقدر برام عزیزی"
"نگاهت ‌کنم"
سلام، مودستا امروز صبح انگار خیلی خوشحالی
آره، مادر لئونورا برگشته
قول داده امشب بریم ستاره‌ها رو ببینیم
می‌دونی؟ تا حالا ندیده بودم این‌قدر به یکی از ما علاقه نشون بده
چی می‌گی آخه؟ مادر لئونورا دل بزرگی داره
و همه‌مون رو به یه اندازه دوست داره می‌دونی که
حق با توئه... نه، این منم که حسادت کردم، گناه من بود
ولی از وقتی تو اومدی انگار دوباره جون گرفته
هیچ‌کدوم از ما تا حالا با مادر لئونورا نرفتیم بالای برجک
!میمو
بیا پایین تو دیگه بزرگ شدی… منم دارم پیر می‌شم
مراقب باش. گوش کن. مراقب باش
هیچوقت نزدیک چاه نشی
می‌گن این جای تاریک روح‌های سرگردونو به سمت خودش می‌کشه
اما من که یه روح سرگردون نیستم
فقط می‌خواستم ببینم چه شکلیم
معلومه آینه نداری خودت رو ببینی
نمی‌دونم صورتم چه شکلیه یا چشام چه رنگیه
نمی‌دونم خوشگلم یا زشت همینو داشتم نگاه می‌کردم، میمو
تو زشتی؟
چی می‌گی؟! تو که مثل یه پرنسسی
اگه بدونی اونایی که پشت سرت حرف می‌زنن ...چقدر دلشون می‌خواست زیبایی تو رو داشته باشن
قدم برداشتنت شاهانه‌ست پوستت مثل ماه، سرت مثل یه قو
اینجا توی دلت از همه اصیل‌تری
بیچاره میمو، چرا انقدر آدم خوبی بود؟
و من، بدون اینکه ‌مجازات بشم اونو به صلیب می‌کشیدم
چون خوشحال بودم
شاید زیادی خوشحال
لئونورا برگشته بود، اون عزیزِ دلم برام نوشته بود
من تو یه حالت شور و شعف عجیبی بودم
یه شادی ناب
اون ستاره‌ی قطبیه
و یه کم بالاتر، اون "سیریوس"ـه [ شباهنگ ]
درخشان‌ترین ستاره‌ی فلک
فلک" چه واژه قشنگیه"
مواظب باش
پایه‌اش لقه، خطرناکه
ببخشید
و شم چی، مادر؟
،قبل از اینکه سوگند (رهبانی) بخورین زندگی‌تون چطور بود؟
یه آدم دیگه بودم
از دنیایی می‌اومدم که توش صدای خدا نمی‌رسید
لباسای حریر می‌پوشیدم با تور و گیپورهای مسخره
هر روز موهامو به مدل‌های مختلف درست می‌کردن
کاش اون موقع می‌شناختم‌تون - نه، این حرفو نزن عزیز دلم -
این که آدم دنبال زرق‌وبرق دنیا بره، گناهه
منو نامزدِ یه افسر سواره‌نظام کرده بودن
یه اشراف‌زاده‌ی آلمانی که سه نفر رو کشته بود
فقط سر یه سری افتخارات احمقانه
خدایا ببخشش
فقط یه بار از پشت پنجره دیدمش
زیر بالکنم با گروهانش ایستاده بود
و چطوری بود؟
قد بلند، سبزه
بعدش دوباره تو یه مجلس جشن دیدمش
منو دعوت به نوشیدنی کرد
و وقتی صحبت می‌کردیم... نگاهم کرد
ترس وحشتناکی تو دلم انداخت
مردها همیشه بهم حس تنفر می‌دادن
...فکر اینکه چشم‌هاشون
...اینطوری روم قفل بشه وحشتناکه
مامان؟