شب تنها چیکار می‌کنی؟ هان؟
بیخیالش شو، ولش کن.
ببخشید. فقط تو بودی. ترسوندیم.
قانون به روایت لیدیا پوئت
آقا، یه دختر دیگه رو چاقو زدن. سومیه.
بذار ببینم.
نه، آروم باش.
می‌تونی جمعش کنی؟
می‌شه بدونم داری چیکار می‌کنی؟
دارم صبحانه درست می‌کنم.
چرا خاله هنوز اینجاست؟
تمام شب حرف زدیم.
و اون با من موافقه.
خوبه.
پس قراره با باغبون ازدواج کنی.
من عاشق پائولو هستم. مشکل مامانه.
می‌شه موضوع رو عوض کنیم؟
سزاره بهم گفت در مورد این کتاب‌فروش، نیتی.
چرا بهش علاقه‌مندیم؟
می‌خوام بدونم چرا برادرم مرد.
اگه وکیل بتونه کمکمون کنه...
این نیتی، قبل از اینکه کتاب‌فروشی باز کنه،
منشی جوارا تو بانک تورین بود.
پس احتمالاً آتیلا تو تحقیقاتش باهاش ملاقات کرده.
امشب ازش می‌پرسم. دارم می‌رم ببینمش.
منم می‌تونم بیام؟
دوست دارم تنها برم.
خب، عزیزم، داشتی در مورد این تصمیمت می‌گفتی؟
می‌تونی دقیقاً بهم بگی این تصمیم چیه؟
خبر خوب اینه که ماریانا عاشق پائولو شده.
اون نامزدی رو بهم نمی‌زنه. درواقع، نمی‌تونه صبر کنه برای ازدواج.
و خبر بد؟
-نه. چرا؟ چیزی نیست... -تو با خبر خوب شروع کردی.
چون یه خبر بهتر هم هست.
اون تو نهاری که برای دوک‌های مارکیزیو برنامه‌ریزی کردی خواهد بود،
و قول داده چیزی نگوید که تو رو خجالت‌زده کنه. بهم قول داده.
-البته. -این سبکشه.
می‌دونستم که می‌فهمه. فقط می‌خواستم ازش محافظت کنم.
-ممنونم. -خواهش می‌کنم.
خیلی کمک کردی. حالا، اگه بذاری بیاد داخل.
کی؟
بیرون نیست؟
-نه. اون خبر بده. -و اینم از این.
اگه اجازه بدی، انریکو، کاری که تو و ترزا کردید واقعاً...
-من کاری نکردم! -آه، من بلای خاندان هستم، درسته؟
-نه، عشق عزیزم. -البته.
نیت‌هات خوب بود.
تموم شدی؟
کاری که تو و ترزا کردید واقعاً شرم‌آور بود.
و معجزه‌ای خواهد بود اگه بتونی حتی یه ذره از اعتماد ماریانا رو برگردونی.
انتظار داری بیاد خونه یعنی هنوز نمی‌دونی چیکار کردی.
ماریانا به زمان نیاز داره.
و شاید حتی یه عذرخواهی.
پنج روز.
ولی تو پیشش می‌مونی.
چرا؟ نه. چرا باید این کارو بکنم؟
یه دختر با موقعیت خوب نمی‌تونه تو خونه‌ای پر از مرد تنها بمونه.
اگه پیش خاله‌ش باشه، قابل قبوله.
صادقانه بگم، ترجیح می‌دم لیدیا اونجا وقت نگذرونه.
لیدیا یه زن بالغ هست. اون نیازی به حفظ آبرو نداره.
-ممنون. -نه، ممنون لیدیا.
نگفته نمونه که شهر پر از جنایتکارانیه که دارن زن‌ها رو می‌کشن.
اینکه بدونم تو پیش دخترم هستی خیالم رو راحت می‌کنه.
و مطمئنم یاکوپو هم می‌فهمه. درسته؟
باشه.
-کاری که ترزا می‌گه رو بکن. -می‌تونم مخالفت کنم؟
-نه. -نه.
-و در مورد یاکوپو... -می‌دونم. هیچ تماسی.
آره.
می‌تونم حداقل بدونم که نامزدی برای مجلس رو قبول کردی؟
یک چیز رو به وقتش، لیدیا.
بیایم تمرکز کنیم روی برگردوندن ماریانا به خونه،
بعد در موردش فکر می‌کنیم.
روزنامه پیدمونت!
نسخه ویژه!
قتل وحشیانه در تورین!
وکیل پوئت.
می‌خوام یه دقیقه باهاتون صحبت کنم اگه وقت دارین.
-البته. -و دعوت به شامم رو نادیده بگیرین.
یه لحظه قضاوت اشتباه کردم.
نه خیلی غیر قابل بخشش.
می‌خوام چندتا سوال بپرسم در مورد یکی از موکل‌های قدیمی‌تون،
آزورا موندلو،
که برای قتل اکلی کاستلنووو مورد تحقیق قرار گرفت.
البته. یادمه.
دوباره دستگیر شده؟
نه. متاسفانه، موضوع جدی‌تریه.
دو تا قتل دیگه مثل این بوده.
همون سلاح.
همون زخم تو شکم.
فکر می‌کنید همه‌شون توسط یه نفر کشته شدن؟
نمی‌دونم.
تنها چیزی که می‌دونم اینه که این زن‌ها هیچ وجه اشتراکی ندارن.
همدیگه رو نمی‌شناختن. سنشون فرق داره.
ویژگی‌های فیزیکی‌شون فرق داره.
ولی سلاح قتل یکیه.
یا یکیه یا خیلی شبیه.
خانم، همونطور که متوجه شدین،
خیلی تحسین کردم نحوه حل کردن پرونده آخرتون رو.
ممنون.
امیدوارم دوباره بتونی ارتباطی رو ببینی،
یه ارتباطی که متاسفانه من نمی‌فهمم.
داری ازم می‌خوای با دادستانی همکاری کنم؟
یه همکاری غیر رسمی، و فقط برای یه مدت محدود.
صبر کن تا به برادرم بگم.
نه، لطفا. باید ازت بخوام این رو محرمانه نگه داری.
نمی‌تونم رسماً اونو درگیر کنم.
پرونده ورزنی رو یادت میاد؟
اون ۱۱ زن رو کشت. البته که یادمه.
وقتی دانشگاه بودم،
پروفسور لومبروزو چندین درس رو به اون پرونده اختصاص داد.
شاید بتونه به ما بینشی بده در مورد ذهن یک قاتل سریالی.
پروفسور لومبروزو از تو تشکر می‌کنه برای مشارکتت در مطالعه ما
در مورد ساختار مغز زنان.
وقتی نوبتت شد،
می‌تونی بیای تو.
نه. این خانم جوان با منه، دکتر کارنا. ما با پروفسور قرار ملاقات داریم.
عذر می‌خوام، آقای دادستان. خیلی شرمنده‌ام.
نه. نگران نباش.
در واقع، اگه وقت هست، می‌تونی اندازه‌های منو هم بگیری.
باعث افتخار ماست.
لطفا دنبالم بیاید.
امیدوارم نظرت رو در مورد من عوض کرده باشی، خانم پوئت.
من هیچ‌وقت نظر بدی نسبت به تو نداشتم.
در واقع، نطق تو درباره جنایتکاران مرد یک شاهکار بود.
اما فکر می‌کنم ذهن تو خیلی بازه که چنین ارتباط محکمی رو قبول کنی
بین برخی ویژگی‌های جسمی و رفتارهای جنایتکارانه.
تو هنوز تمایل خودت رو برای صادقانه صحبت کردن از دست ندادی.
چطور می‌تونم کمکت کنم؟
احتمالا شنیدی از سه قتل بی‌رحمانه‌ای که
تو این روزای اخیر اتفاق افتاده.
خب، ما دلیل داریم که فکر کنیم قاتل همون مرد بوده.
مثل پرونده ورزنی؟
دقیقا. و این خانم پوئت بود که به این شباهت اشاره کرد.
می‌خوایم بفهمیم ورزنی از چه معیاری استفاده می‌کرد
برای انتخاب قربانی‌هاش، اگه معیاری بوده.
بله، قربانی‌هاش ویژگی‌های جسمی مشترکی داشتن.
موی قرمز.
کک و مک مثل مادرش، که از بچگی اذیتش کرده بود.
اما قربانی‌های ما شباهت‌های واضحی ندارن.
در این صورت، می‌ترسم خانم پوئت عجله کرده باشه
در پیشنهاد شباهت‌ها بین این دو پرونده.
به هرحال، همه می‌دونن که عجول بودن ویژگی
جنس ضعیف‌تره.
و در این مورد،
خانم پوئت هم استثنا نیست.
کتابفروشی نیتی
یک لحظه.
دنبال صاحب فروشگاهم، آقای نیتی.
باید یه روز دیگه بیای. صاحب مغازه اینجا نیست.
داری چیکار می‌کنی؟
کی بهت اجازه داد بیای تو؟
نه. من با صاحب مغازه قرار دارم، و تو داری ازش دزدی می‌کنی.
آقای نیتی غیبش زده.
یه ماه حقوق به من بدهکاره. مطمئنم می‌فهمی.
همینطور بی‌خبر غیبش زده؟
هیچی. حتی یه یادداشت هم نذاشته.
ببخشید.
اگه می‌تونی یه لحظه وایسی.
لطف کردی.
این مرد رو تا حالا دیدی؟
اسمش آتیلا بروسافرو هست.
بله، فکر کنم.
نه خیلی وقت پیش، اومد نزدیک زمان بستن مغازه.
تا حالا ندیده بودمش،
ولی می‌تونستم بگم آقای نیتی منتظرش بود.
بعد منو فرستاد به عقب.
می‌دونی چیزی خریده؟
یا فقط حرف زدن؟
یه عالمه پول داشت توی یه کیف مسافرتی.
بعد دیدمش که با دو تا کتاب رفت.
-چه کتابایی؟ -نمی‌دونم.
باید قدیمی بوده باشن.
خیلی ممنون.
می‌تونی به دزدی ادامه بدی.
من دارم دزدی نمی‌کنم.
باشه.
آقای جوارا.
اونا خوب واکنش نشون ندادن؟
اینجا شوخی نمی‌کنیم. نمی‌تونیم از این اشتباهات داشته باشیم.
نیتی فرار کرده، و هیچ اثری از اسناد نیست.
بله، اما اونا هنوز دنبال اون اسناد هستن.
باید بکشمشون؟
هنوز نه.
به جستجو ادامه بده.
و چشم ازشون برندار.
خب، پدرمون کلکسیونر بود.
آتیلا هیچ‌وقت برای همچین چیزهایی پول نداشت.
فکر نمی‌کنم به کتابای قدیمی علاقه داشته باشه.
پس چرا اونا رو خرید؟
لطفا، سزاره، یکم اون ماده خاکستری رو تحریک کن، بیا.
نیتی منشی جوارا بود توی بانک تورین.
آتیلا بهش یه عالمه پول می‌ده
در ازای کتابایی که بهش علاقه نداشت.
تو نمی‌فهمی…
لطفا، دخترخاله.
یکم رضایت به من بده.
شاید نیتی بهش کتابای قدیمی داده،
اما یه چیز دیگه هم داخلش بود.
اسنادی که آتیلا حاضر بود براشون کلی پول بده.
و چیزایی که قرار بود مخفی بمونن.
خوبه.
اگه یه روز دنبال کار بودی، بدون که عمو یاکوپو هست...
اینجا چیکار می‌کنی؟
با نیتی چطور پیش رفت؟
از تورین فرار کرد، ولی پیداش می‌کنم.
به من اعتماد کن.
اینجا چیکار می‌کنی؟
ترزا...
نمی‌خوای بگی که می‌خواد اینجا بمونی.
اگه چادر داری، خوشحال می‌شم بیرون بخوابم.
-نمی‌خوام مزاحمت بشم. -مزاحم نیستی.
خودتو لوس نکن. بیا داخل.
آه، انریکو.
-خفه شو. -باشه.
یاکوپو.
ببخشید، یه صدایی شنیدم. ترسیدم.
کتاب‌های آتیلا بیدارت نگه داشته؟
تقصیر سزاره‌ست. مثل قطار خر و پف می‌کنه.
عجیبه، نه؟
دوباره دوتایی اینجا با همیم.
باید از هم دوری می‌کردیم.
لودیا.
-ماه‌ها گذشته. -نه، البته.
نمی‌دونم. شاید با کسی در ارتباطی.
می‌پرسی که با کسی هستم...
فقط اگه بخوای در موردش حرف بزنی.
فقط بگم تصمیم گرفتم بیشتر روی کارم تمرکز کنم.
باشه؟
تو چی؟
نه. البته که نه.
اگرچه اخیراً،
حس عجیبی دارم که یکی دنبالمه.
می‌فهمم.
به خاطر قتل‌های اخیره.
وقتی می‌دونی یه مرد اون بیرون ول می‌گرده...
پس فکر می‌کنی یه نفره؟
چرا این برات جالبه؟
دادستان فورنو.
ازم خواست
به صورت غیررسمی به تحقیقات ملحق بشم.
غیررسمی.
آره.
نمی‌دونم. به نظر نمی‌رسه که هیچ پیشرفتی داشته باشم.
اصلاً.
اگه اطلاعاتی داری،
فرضیه‌ای، هر چیزی.
لودیا، اینا فقط شایعه‌ست.
چیزی نیست که بشه منتشر کرد.
چون در مورد کسیه که باید از هر شکی مبرا باشه.
می‌گفت سوال‌هایی که توی اعتراف‌گیری می‌پرسید
مثل سوال‌هایی که کشیش‌ها معمولاً می‌پرسن نبود.
سوال‌هایی که نمی‌خوام تکرارشون کنم تا حرف زشت نزنم.
و فکر می‌کنی این دوستت قابل اعتماده؟
نمی‌دونم. اون چیزی رو که بهش گفتن بهم گفت.
ولی می‌دونیم دو تا قربانی دیگه نزدیک اونجا زندگی می‌کردن.
احتمالاً اونا هم برای مراسم مذهبی اینجا اومدن.
نمی‌تونم بر اساس شایعه یه کشیشو بازجویی کنم.
می‌دونستی که خانواده‌م والدنسی هستن؟
همیشه برام سوال بوده که اعتراف چطوریه.
به نام پدر، پسر و روح‌القدس، آمین.
آخرین بار کی اعتراف کردی؟
چند سال پیش.
راستش خیلی مذهبی نیستم.
شوهرم مرده و نمی‌تونم آرامش پیدا کنم.
اسمت چیه؟
آنا.
ببین آنا،
فقط ایمان می‌تونه به درد معنا بده و در نتیجه، به مرگ.
ولی من
فرمان ششم رو شکستم.
وقتی شوهرت زنده بود بهش خیانت کردی؟
نه. فقط تو…
فقط توی فکرم، قسم می‌خورم.
ولی حس گناه شدیدی دارم.
می‌خوای بهم بگی چه فکرایی؟
خیلی مهربونی، پدر. ببخشید اگه ناراحتت کردم.
خیلی خجالت می‌کشم.
بهتره برم.
صبر کن.
تموم نکردیم.
اگه دوست داری، می‌تونیم
جای دیگه‌ای حرف بزنیم.
اعتراف اینجا فقط یه رسمه.
اگه نمی‌خوای مجبور نیستی.
می‌تونیم بیرون حرف بزنیم.
می‌تونم تا خونه همراهیت کنم.
برادرم بیرون منتظرم هست.
ولی می‌تونم نزدیک غروب برگردم.
اگه برات مشکلی نداره.
اخیراً برای خوابیدن مشکل داشتم.
منم همین‌طور.
منم برای خوابیدن مشکل دارم، آنا.
مشکلی نیست.
عالیه.
ممنون، پدر.
عشق عزیزم، میشه یه لحظه بیای اینجا، لطفاً؟
همه‌چی خوبه؟
آره. حالا، عزیزم، البته که موضوع پول نیست،
ولی واقعاً لازم بود آشپز فیلیپ رو استخدام کنیم؟
اون صدف‌ها رو مستقیم از خلیج کانکال آورده بودن.
همونجوری که باید باشه.
نمیدونم چطور روزم بدتر از این میشه.
نه، حالا دیگه میدونم. عالیه. ژاکوبو هم اینجاست.
آره. می‌خواستم با پائولو آشنا شه.
چه فکر خوبی. مرسی، ماریانا. خیلی ممنون.
حالا که همه جمعیم، اگه دوست داری دوئل کنی، الان موقعشه.
اوه، شمشیرم رو نیاوردم.
اول خونه، حالا می‌خوای دخترم رو هم ببری؟
انریکو، بس کن.
عزیزم، خیلی دلمون برات تنگ شده بود.
ما سرآشپز فیلیپ رو استخدام کردیم.
-آه. -بله.
واقعاً سنگ تموم گذاشتین.
-بله، اصلاً خرجش رو حساب نکردیم. -نه.
اگه بخوای، می‌تونم کمک کنم.
-نه، تو خیلی کمک کردی. -آه، پسرا.
اومدن.
آلبرتینا؟
همه لبخند بزنید.
چه سورپرایز خوبی. من عاشق غذاهای سرآشپز فیلیپم.
فکر کنم اما آشپز دائمی ندارین.
فقط آلبرتینه.
اون زیاد از آشپزی ایتالیایی سر در نمیاره،
ولی در کل، عالیه.
-خب. -اون عالیه.
ما هم خیلی خوشحالیم از دیدنتون آقای باربریس.
تاسیس یک روزنامه باید هیجان‌انگیز باشه.
بله، خیلی زیاد.
آیا شما این جنایت‌های اخیر رو بررسی کردین؟
بله.
زنان نباید به تنهایی بیرون برن.
یا شاید مردها نباید هیچوقت اونا رو بکشن.
اونم درسته.
ما خودمونو گول زدیم که باور کنیم پیشرفت جرم رو از بین می‌بره، اما...
متأسفانه، ما تو جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که خیلی ملایمه.
و شما وکلا به هر نکته فنی چنگ می‌زنید تا موکلانتان را تبرئه کنید.
نه، باور نمی‌کنید
چند نفر بی‌گناه به خاطر تعصب دستگیر می‌شن.
بله. متأسفانه.
فقط وقتی فقر رو می‌بینیم که خون جاری می‌شه.
در اون موقع،
ما خواستار پاسخ سریع نظامی هستیم،
اما علل جرم اجتماعی هستند، جناب عالی،
و این سیاستمداران هستند که باید با دید بازتری به اون نزدیک بشن
به نظر من.
-بله، موافقم. -خوبه.
متأسفانه، پادشاه خیلی تحت‌تأثیر زیبایی رم قرار گرفته.
آقای باربریس، شما می‌خندید؟
بابا، لطفا شروع نکن.
پائولو، وسط حرف نپر.
اگه آقای باربریس با سلطنت مخالفه،
باید صراحتاً بگه.
در واقع من
سوسیالیستم.
میگوها چطورن؟
-عالی. -خوبه.
ببخشید، خانم.
ببخشید، ولی من نمی‌خوام بحث رو تموم کنم.
چون اگه قراره خانواده‌هامون با هم متحد بشن،
تقارب دیدگاه‌ها ضروریه.
ببین، عالیجناب...
ببخشید
اگه درباره خانواده‌مون تصور اشتباهی پیدا کردین.
-بله. -وفاداری ما به شاه اومبرتو مطلقه.
در واقع، نخست‌وزیر دپرتیس و سناتور کراورو...
نخست‌وزیر دپرتیس چی؟
نخست‌وزیر دپرتیس و سناتور کراورو
کاندیدای برادرم رو برای مجلس نمایندگان مطرح کردن.
آقای پوئت، شما مرد فوق‌العاده‌ای هستین.
بله.
-انریکو، چه خبر خوبی. اصلاً خبر نداشتم. -بله، می‌دونم.
ولی این ناهار برای پائولو و ماریاناست.
من نمی‌خوام مرکز توجه باشم.
انگار که تا حالا نبودی.
-پس یه نوبت دیگه باید نوشیدنی بخوریم. -بله.
آلبرتین، رودخونه‌ای از نوشیدنی بیار!
آفرین، انریکو.
مرسی از زحماتت.
عالی بود.
قیمتش هم همینطور.
خوب پیش رفت، نه؟
خیلی خوب.
دخترمون از ما متنفره.
برادرت داره اعتبار منو خراب می‌کنه.
لیدیا می‌خواد منو مجبور کنه برای مجلس نمایندگان کاندید بشم.
بهتر از این نمی‌شه.
اگه نمی‌خوای کاندید بشی، هیچکس نمی‌تونه مجبورت کنه، انریکو.
به مارکیسیوها می‌گیم نظرت عوض شده.
ولی
اگه نظر من
هنوز برات مهمه...
به نظرم این یه چیز فوق‌العادست.
بله، ولی آرزوی من نیست.
این آرزوی خواهرمه.
اون فقط می‌خواد من توی مجلس باشم
تا از قانون محکوم به شکستش حمایت کنم.
بهش فکر کردم.
به چی؟
قانون لیدیا.
شاید حق با اونه.
داشتم به ماریانا فکر می‌کردم.
و دخترهاش، اگه داشته باشه.
نمی‌گم باید دکتر یا وکیل بشن،
ولی خوبه اگه بتونن انتخاب کنن.
یا نکنن.
این خوبه.
لیدیا.
خبرهایی از کتابفروش رسیده.
تو ایستگاه، فهمیدم که دو روز پیش،
یه مرد به اسم اومبرتو نیتی یه بلیط به لیون خریده.
یه طرفه.
باشه، نه، بیخیال نیتی شو و تمرکز کن رو کتاب‌هایی که به آتیلا فروخت.
خیلی‌خب.
-هنوز کلید خونه رو داری؟ -آره، چرا؟
چون شاید هنوز اون کتاب‌ها اونجا باشن،
و بهتره که قبل از اینکه کسی دیگه پیدا کنه، ما پیدا کنیمشون.
آره، دارمشون. ولی نمی‌دونم قفل رو عوض کردن یا نه.
می‌فهمیم. عالیه. فردا صبح زود می‌ریم دنبالشون.
من باید برم.
-لیدیا. -بله؟
متوجه شدی من از تحقیق تو نپرسیدم؟
فقط مطمئن شو
زنده برگردی خونه.
برمی‌گردم به موقع برات صبحونه درست کنم.
-عالیه. -خوبی؟
عالی، آره.
سزاره، برو اتاقت، برو.
برو.
من اینجام.
منتظرت گذاشتم؟
نه، تازه رسیدم.
از این طرف بیا.
می‌تونیم راحت‌تر صحبت کنیم.
از این طرف؟
آدما بعضی وقتا خیلی کوچیکن.
یه مرد و یه زن رو تنها می‌بینن،
شبونه، و فکر می‌کنن حتما یه کار بد داره انجام می‌شه.
خب، اگه درباره من بد فکر کردن، حق دارن، پدر.
داری درباره افکار ناپاکت حرف می‌زنی؟
مشکل من چیه؟
هیچی.
هممون…
فابریتزیو دلالا، دستگیر شدی.
ببریدش به ایستگاه پلیس برای بازجویی. حرکت کن. برو.
اگه اون زنا رو کشته،
مجبورش می‌کنیم اعتراف کنه.
باید اینجا باشن.
-اگه کارلو پانکالدی نبردشون. -نه. کارلو نمی‌دونست دنبال چی بگرده.
برای همین بود که موقع جستجو گیر افتاد.
مثل ما حالا.
این‌ها همشون کلاسیکن.
اینجا لوکرتیوس، مونتنی.
یه کتاب راهنمای کیمیاگری.
نه، ببخشید، واقعا نمی‌فهمم چی...
یعنی، دنبال چی می‌گردیم؟
کتاب‌ها، سزاره. کتاب‌هایی که یه چیزی توشون باشه.
یادداشت‌ها، داده‌ها، اسناد.
چی شده؟
یادداشت آتیلا چی بود که برامون نوشت؟
تو برام یه معما شدی.
قدیس آگوستین اعترافات
اون درباره من و تو حرف نمی‌زد.
این یه نقل‌قول از سنت آگوستین بود.
یه پیام رمزی که بهمون می‌گه دنبال اینا بگردیم.
پس، به نظرت، این همون کتابیه که دنبالشیم.
آره. این فقط اولین جلدشه.
متوقف می‌شه
تقریبا نیمه راه.
می‌فهمم.
و نیمه دیگه؟
باید پیداش کنیم.
یا کسی بردتش…
یا آتیلا قایمش کرده.
سزاره، تو خونه گاوصندوق بود؟
ببخشید.
حقیقت رو پیدا می‌کنیم.
قول می‌دم.
می‌تونیم اطلاعاتی جمع کنیم درباره دوستان و همکاران نیتی و…
هیچ‌کس تو دو روز غیب نمی‌شه.
پیداش می‌کنیم، سزاره.
اعتراف کرد؟
فقط به پیش‌روی کردن.
اگه اجازه بدی،
می‌تونم اهمیت یه اعتراف کامل و صادقانه رو بهش یادآوری کنم.
لیدیا، اون نیست.
دیشب، وقتی داشتم ازش بازجویی می‌کردم، یه زن دیگه کشته شد.
خبرنگارا دارن سوال می‌پرسن. این داستان داره مثل بمب می‌ترکه.
بیا بریم سردخونه ببینیم چی دستگیرمون میشه.
لیدیا، بی‌فایده‌ست.
هیچ مدرکی نیست، هیچ شاهدی. فقط چهار تا دختر که بی‌دلیل مردن.
چی شده؟
لیدیا، یه جعبه توی کشو هست،
سمت چپ.
-لیدیا. -بله.
همون.
بده به من.
ببخشید.
نیازی نیست معذرت بخوای.
متاسفانه، من یه
بیماری نادر دارم.
چه نوع
بیماری، اگه اجازه بدی؟
بهترین نوع برای یه کار مثل این.
هیچ قطعیتی نیست.
شاید عمر کوتاهی داشته باشم.
و هیچ میلی به طولانی‌تر کردنش ندارم.
اما
نگران نباش.
جلوی تو نمی‌میرم.
ممنون.
اگه کار دیگه‌ای هست که بتونم برات انجام بدم…
فقط به من ترحم نکن.
و وظایفم رو یادآوری کن.
و اون روبان رو فوراً از گردنت بردار.
چرا؟ خوشت نمیاد؟
برعکس.
ممکنه باعث بشه بخوام به زندگی ادامه بدم.
اینا چیه؟
اونا تو جیب دختری پیدا شد که دیشب کشته شد.
لعنتی.
ما هر روز با ده‌ها زن کار می‌کنیم.
همه‌شونو یادم نمی‌مونه.
پس شما سوابق جزئیات شخصی داوطلب‌ها رو ثبت نمی‌کنید؟
ابداً نه.
همه چیز ناشناس هست، برای امنیت دخترها.
ببخشید، اما چطور؟
ما اطلاعات خیلی حساس جمع می‌کنیم، پس بهتره محرمانه بمونه.
پس داری بهم میگی هیچ راهی نیست بفهمیم
که این دخترا در تحقیقات شما شرکت کردن یا نه؟
دقیقاً همینطوره.
اجازه بده مخالف باشم.
نه، البته می‌فهمم شما اسمشون رو جمع نکردید،
ولی باید داده‌های آنتروپومتریک داوطلب‌ها رو جمع کرده باشید.
این هدف تحقیقات ما بود.
اگه خوب یادتون باشه،
هیچ دو نفری اندازه‌های دقیقا یکسان ندارن.
نه تو یه نمونه آماری محدود.
پس، برای اینکه بفهمیم این زن‌ها شرکت کردن یا نه،
فقط باید اندازه‌هاشون رو با اونایی که شما جمع کردید مقایسه کنیم.
فقط دارم می‌پرسم. شاید دوباره دارم زیادی عجله می‌کنم.
نه، حق با توئه.
به ذهنم نرسیده بود.
بیست و یک.
چهل و چهار.
موضوع ۶/۳۷۵
سیزده.
حتی ریتا سالوِمینی هم تو لیسته.
موضوع ۶/۳۷۵.
همشون هستن.
یه چیز دیگه هست که این زن‌ها توش با هم مشترکن.
قربانی‌ها همگی اندازه‌های جمجمه‌ای دارن که نشون‌دهنده ابتدایی بودن هست.
تا الان، این ویژگی رو فقط تو ۲٪ موارد دیدم.
ابتدایی بودن یکی از ویژگی‌های اصلی قاتل‌هاست.
پس به نظر شما، این زن‌ها مجرم بودن؟
این درست نیست.
اونا تمایل به جرم داشتن.
آیا ممکنه به همین دلیل کشته شده باشن؟
اگه فقط ۲٪ باشه، نمی‌تونه تصادفی باشه.
چطور قاتل می‌تونست همچین چیزی رو بفهمه؟
بیا بریم!
اتاق‌ها و حموم رو بررسی کنید.
پوئتان.
این رو ببین.
لوچیا گوری، ۲۷ ساله.
ستوان.
یه نفر رو بفرست هرچی اینجا هست که به درد دادگاه می‌خوره جمع کنه.
-باید الان دنبال این لوچیا گوری بگردیم. -باشه.
منم می‌مونم.
اگه مدرک دادگاهی می‌خواید، من می‌دونم دنبال چی بگردم.
نه. نمی‌تونم دوباره تو رو به خطر بندازم.
تو من رو به خطر نمی‌اندازی. من خودم تصمیم گرفتم بمونم.
این اون نیست.
همه چی اوکیه؟
پولی، همه چی اوکیه؟
لیدیا، این همکاری ما فقط یه بار بود.
چون نمی‌تونستم خودمو ببخشم اگه اتفاقی برات می‌افتاد.
تقصیر منه.
بهت گفتم که یه جور
میل غیرقابل‌کنترل دارم که دردسر درست کنم، مگه نه؟
ببخشید، نمی‌خواستم احساس ناراحتی بهت بدم.
می‌دونی که نمی‌تونم به خودم اجازه بدم...
می‌دونم.
فقط یه ملاقات بود.
شب‌ بخیر، دادستان.
گذشته‌ت برام مهم نیست،
یا اینکه اون برات چی بود، این...
لورنتسو.
می‌بینم که خاله‌م می‌خواست همه‌چیزو بهت بگه.
خوبه که گفت.
اگه شک داری،
حتی یه ذره،
باید بدونم.
نه. هیچ شکی ندارم، قسم می‌خورم.
اینکه لورنزو پول رو قبول کرده باعث می‌شه بیشتر از مادرم ازش متنفر بشم.
باشه.
ولی باید ازت بخوام صبور باشی.
و برگردی خونه.
و بعد وقتی ازدواج کنیم خودت می‌بینی...
تصمیمم رو گرفتم، عمو.
دارم برمی‌گردم خونه.
چی بهت گفت؟
در واقع، نه. نه. بهتره ندونم.
فکر کنم باید ازت تشکر کنم.
خوش نگذشته که این همه وقت رو
توی خونه اون فرد گذروندم.
جون سالم به در بردم، بیا بریم.
آره.
راجع‌به موضوع کاندیداتوریم، من...
انریکو، همین‌جا متوقفت می‌کنم.
اگه خودم می‌تونستم برای پست نامزد بشم، این کارو می‌کردم، ولی زنم رو نمی‌تونم.
بله، البته، می‌دونم. در واقع، به همین دلیل...
می‌فهمم، انریکو...
فکر کردم و تصمیم گرفتم که نامزد بشم.
شوخی می‌کنی؟ اگه شوخی کنی، می‌زنم می‌کشمت.
به هرحال می‌بازم.
چون،
در اون حالت خیلی نادر که واقعا انتخاب بشم،
احساس می‌کنم می‌تونم سهم خودمو ادا کنم.
برای تصویب یه قانون عادلانه مبارزه کنم.
قانونی که
نصف جمعیتو از وضعیت تبعیض‌آمیز آزاد کنه.
-ببخشید، مشاور. -بله؟
یه بازدیدکننده برای خانم لیدیا اومده.
آندریا.
خودمم. زنده‌ام. شبح نیستم.
سعی کردم برات نامه بنویسم، ولی...
رفتم نیویورک.
ولی این تنها خبر جدید نیست.
یه چیز مهم دارم که بخوام ازت بپرسم.