‫چه بلایی سر دخترمون اومد، کارآگاه؟
‫بهتون قول می‌دم...
‫مَردی که دخترتون رو کُشت، پیدا می‌کنیم.
‫- از «لیام» و «مارکو» دی‌اِن‌اِی پیدا کردیم. ‫- این مدرکـه دیگه، درستـه؟
‫- گوشی «برانتی» رو دزدیدی. ‫- گفتی توی دردسر افتادی.
‫کمک کنید تا این سه مورد رو پیدا کنیم:
‫گوشی «برانتی»...
‫دوربین و رایانه‌ی شخصی‌ش.
‫بابت دیروز عذر می‌خوام.
‫آشغال خر!
‫- برو خونه، «اَش». ‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫ما مجوز تفتیش خونه‌تون رو گرفتیم، ‫خانم «اِلیوت».
‫- چرا؟ ‫- چی شده؟
‫دی‌اِن‌اِی پدر شما...
روی لباس «برانتی» پیدا شده.
‫همه‌جا رو بگردین.
‫چرا دوربین «برانتی» ‫توی پارکینگ قایق شما بوده؟
‫«برایان اِلیوت»، شما به جُرم ‫قتل «برانتی لِیدلر» بازداشت هستید.
‫- نه، «وِریتی»! ‫- چیزی نیست!
‫♪ زنده بمون ‫زنده بمون... ♪
‫♪ ها ها ها ‫زنده‌موندن... زنده‌موندن... ♪
‫«بازماندگان»
‫«میا چنگ»، من «رایلی دِیتون» هستم.
‫- از شبکه‌ی محلی هوبارت، استرالیا. ‫- حرفی ندارم. ببخشید.
‫درک می‌کنم بهتون سخت گذشته.
‫- حرفی درباره‌ی مرگ «برانتی لِیدلر» ندارین؟ ‫- لطفاً تنهامون بذارین.
‫عوضی.
‫یعنی چی؟ ‫الان پیش بابایـی؟
‫نه، پیش وکیل‌هام. ‫نمی‌ذارن ببینمش.
‫پس آدرس رو بفرست. ‫دارم می‌آم.
‫- خونواده‌ت رو تنها نذار. ‫- ما مشکلی نداریم، «وِریتی».
‫من هم مشکلی ندارم. ‫«جِف» باهامـه.
‫حالا وکیل‌ها چی می‌گن؟
‫برنامه‌ای ندارن؟
‫الان کار دارم. ‫بعداً، بهت زنگ می‌زنم.
‫«وِریتی»، بیا برنامه رو بررسی کنیم.
‫پس روی دوربین اثرانگشت نبود...
‫ولی توی محافظ لنز خاک پیدا شده.
‫آره. عجیبـه.
‫ولی چه معنایی داره؟
‫«برایان» اثرانگشتش رو پاک کرده...
‫کارت حافظه‌ش رو برداشته ‫و دوربین رو دفن کرده و باز برش داشته.
‫عقلش در این‌حد کار نمی‌کنه.
‫شاید هم‌دست داره.
‫پرونده‌ی پزشکی‌ش رو یادت نره. ‫باید با ملایمت باهاش رفتار کنیم.
‫نمی‌خوام کله‌ش رو بکوبم به دیوار که.
‫اگه واقعاً یادش نیاد کُشتش چی؟
‫یعنی هنوز هم قاتلـه.
‫و هنوز خطرناکـه.
‫آقای «اِلیوت»...
‫حال‌تون چطوره؟
‫تشنه‌تونـه؟
‫غذا خوردین؟
‫عع...
‫نه.
‫نه. نیازی نیست بهش بگین.
‫به کی؟
‫ببخشید، فکر کردم شما...
‫با «وِریتی» صحبت کردید؟
‫امروز نه. ‫چطور مگه؟
‫چرا باید با «وِریتی» صحبت کنم؟
‫- چون خوب می‌دونه. ‫- چی رو؟
‫چی رو خوب می‌دونه؟
‫خوب می‌دونه چی بگه.
‫زنت بهت کمک می‌کرده؟
‫«وِریتی» همیشه بهم کمک می‌کنه.
‫توی چه کاری کمکت کرد؟
‫می‌گم «وِریتی» توی چه کاری کمکت کرد؟
‫کمکم...
‫کمکم می‌کنه لباس بپوشم.
‫می‌خوام هزینه‌ی دیشب رو پرداخت کنم. ‫ممنون.
‫خدایا، صبر بده.
‫ولش کن. بیا بریم.
‫«وِریتی»؟
‫«لیام»، بیخیال شو.
‫ماشین رو بردار. ‫می‌خوام برم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- یه‌کم اون زن رو تنها بذار.
‫کجا می‌ره؟
‫بذار کنار خونواده‌ش باشه.
‫لطفاً ولم کن.
‫«وِریتی» رفته هوبارت.
‫- بیاین کمک. ‫- باهاش حرف زدی؟
‫«جِف» کنارشـه. ‫«برایان» هم توی بازداشتگاهـه.
‫بله، چون تقصیر ماست. ‫دَر رو ول کن، جون عزیزت!
‫روز به‌خیر، «کریس»!
‫روز به‌خیر. مجوز بررسی ‫دوربین‌های کافه رو گرفتم.
‫گفتم که دوربین‌ها قدیمی‌ان. ‫سیستم‌شون به فنا رفته.
‫مهندس آی‌تی بهشون رسیدگی می‌کنه.
‫همه‌ی پیگیری‌ها رو خودت کردی؟
‫فعال شدی‌ها.
‫فعلاً که دارم بار هیزم خالی می‌کنم...
‫بعدش می‌آم.
‫پس صبر می‌کنم.
‫آخ!
‫سلام!
‫سلام، عزیزم.
‫- «تریش»! «لیو»! ‫- چطوری، عزیزم؟
‫- برات شام آوردم. ‫- ممنون. زحمت کشیدی.
‫می‌ذارمش توی یخچال.
‫اگه الان می‌خوری، گرمش کنم؟
‫- بله. می‌خورم. ‫- باشه.
‫حالت خوبـه؟
‫آره. خوبـم.
‫«تریش»، زحمت نکش.
‫- مجبور نیستی... ‫- یه‌کم تمیزکاری می‌کنم دیگه.
‫شما دوتا بشینین. ‫من کتری می‌ذارم.
‫یه چایی بخوریم.
‫«اَش» بود.
‫می‌رم واسه چایی چندتا لیمو بیارم.
‫- ایول. ‫- دنبالم بیا.
‫بچه‌ها نگرانت شدن. ‫یه سری بهشون بزن.
‫یه چیزی می‌خوام بگم، «لیو».
‫روز مرگ «برانتی»...
‫رفتی توی اتاقش.
‫دیدمت.
‫اگه چیزی می‌دونی، به بابام کمک کن.
‫تو هم‌خونه‌ش بودی.
‫شاید اون حرفی زده یا تو چیزی دیدی...
‫گوشی «برانتی» دست منـه.
‫از اتاقش برداشتم.
‫«اَش» بعضی‌وقت‌ها بهش پیام می‌داد...
‫و کلاً تابلوبازی درمی‌آورد.
‫- می‌دونم کارش احمقانه بود، ولی... ‫- هنوز دستتـه؟
‫آره.
‫پس باید تحویلش بدیم.
‫«کیران»...
‫- این به بابام کمک می‌کنه! ‫- می‌دونم، ولی...
‫نمی‌تونم... من...
‫- معذرت می‌خوام. ‫- چی؟
‫«لیو»، تو بهم مدیونـی!
‫تا حالا رازت رو به هیشکی نگفتم؛ حتی «میا».
‫یه کلمه از اون روز نگفتم.
‫من ازت نخواستم اون کار رو بکنی.
‫می‌دونم، ولی نمی‌خوای جبران کنی؟
‫عجب.
‫معذرت می‌خوام، من...
‫نه، این رفتارت رو درک می‌کنم.
‫فکر نکن اون لطفت رو یادم می‌ره.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره، «کیران».
‫خب برو به پلیس بگو.
‫نمی‌شه. به جُرم دست‌کاری ‫مدرک جُرم دستگیر می‌شه.
‫در واقع «سرقت» مدرک جُرم.
‫بین شما دوتا چه خبره؟
‫این بوی خوش قطعاً از آشپزی «کیران» نیست.
‫- مامان. ‫- به‌به!
‫- بابا چی شد؟ ‫- حالت چطوره، «تریش»؟ «لیو»؟
‫- قربونت. تو خوبـی؟ ‫- یه ترافیک عجیبی بود...
‫- موقع برگشتن... ‫- مامان!
‫«جِف» هم مثل پیرمردها رانندگی می‌کرد.
‫قشنگ یه‌ساعت‌ونیم بیشتر توی راه بودیم.
‫- بابا رو دیدی؟ ‫- وکیل‌ها دارن تلاش می‌کنن که ببینمش.
‫- برای دی‌اِن‌اِی چی گفتن؟
‫می‌گن شاید وجود دی‌اِن‌اِی روی جسد تصادفی بوده.
‫خب یعنی چطوری؟
‫ما رفع زحمت می‌کنیم. ‫حتماً خسته‌ای.
‫نه‌خیر. هر دو واسه شام می‌مونین.
‫- عع... ‫- نیازی نیست.
‫دورهمی یه سالادی می‌زنیم دیگه.
‫- توی یخچال غذا دارم. ‫- مامان.
‫- اوه. ‫- «تریش»، توروخدا تنهام نذار.
‫مامان، توضیح بده.
‫باشه.
‫می‌گن خیلی پیش اومده که دی‌اِن‌اِی طرف...
‫مثلاً با دی‌اِن‌اِی تکنیسین آزمایشگاه ‫یا نظافت‌چی قاطی بشه.
‫پس شاید مال بابا نباشه.
‫- پس مو چی شد؟ ‫- خب...
‫شاید جسدش لب ساحل کشیده شده.
‫«برایان» هم هر روز اونجا راه می‌ره.
‫و همه می‌دونن که ریزش مو داره.
‫همه‌جای دست‌شویی موهاش ریخته. ‫تو و «میا» می‌تونین براش شهادت بدین.
‫بیخیال! ما که می‌دونیم پلیس‌ها بی‌عرضه‌ان!
‫دیدین که گذاشتن ‫اون پسره «مارکو» از کشور فرار کنه.
‫دَرش سفت باز می‌شه؟
‫عع، نه.
‫سوییچ ماشین دستتـه؟ ‫می‌رم پیش بچه‌ها.
‫- یا الله. ‫- سلام.
‫خوبـی؟
‫می‌خواستیم بعداز شام بیایم دیدنت.
‫این رو بازی کردی؟
‫این‌روزها دیگه بازی نمی‌کنم، رفیق.
‫بازی نوستالژیکـه. ‫باید خروجی رو پیدا کنی.
‫ولی فقط یه چماق دارم و یه شاتگان کوفتی...
‫یعنی دهنمون سرویسه.
‫- می‌خواستیم بیایم پیشت. ‫- «شان» همین‌الان گفت.
‫می‌خوای التماست کنم؟ ‫بابام به جُرم قتل بازداشت شده!
‫- این خیلی مهم‌تره! ‫- می‌دونم، داداش.
‫ولی چون سابقه‌دارم، حداقل دو سال برام می‌بُرن.
‫- خب پیام‌ها رو پاک کن. ‫- نمی‌تونیم واردش بشیم.
‫اگه روشنش کنیم، سریع ردمون رو می‌زنن.
‫خدایی اون شب کجا بودی؟
‫گفتم که اینجا بودم.
‫آره. همه‌ش دراز کشیده بود.
‫پس چرا همین لباس‌ها تنت بود؟
‫فرداش که اومدی دنبال «لیو»، دیدمت.
‫با همین لباس‌ها خوابم برد، جناب قاضی.
‫کلاً چهارتا لباس داره.
‫خجالت نکش. بگو من آدم کُشتم.
‫می‌دونم چرا قاطی کردی، داداش.
‫ولی رعایت حال ما رو هم بکن.
‫شاید یه چیزی توی گوشیـه که ‫قاتل واقعی رو لو بده.
‫ولی درهرصورت، من می‌افتم زندان.
‫ببین، هم دی‌اِن‌اِی...
‫هم موهای بابات اونجا بود، ‫و هم دوربین.
‫اوضاع خیلی خیتـه.
‫واسه‌ت نوشیدنی می‌آرم.
‫یه چیزی بخور.
‫چقدر خوش‌مزه‌ست، «تریش». ‫توش چی ریختی؟ ریحون؟
‫آره. «لیو» گفت بریزم.
‫کم توی رستوران‌ها کار نکرده.
‫منظورت کافه‌ی «سرف ان ترف»ـه.
‫چرا «کیران» نیومد؟
‫اون پسرها که با هم می‌افتن، دیگه جدا نمی‌شن.
‫می‌خواست با «اَش» صحبت کنه.
‫درباره‌ی مراسم و فوتبال بوده حتماً. ‫همه‌شون بازی می‌کنن، نه؟
‫آره فکر کنم.
‫هرکسی یه‌جور خودش رو سرگرم می‌کنه. ‫تو هم می‌ری، «تریش»؟
‫نه بابا. من رو چه به فوتبال!
‫ای بابا.
‫نه. ممنون.
‫بیخیال، «میا». ‫از زندگی لذت ببر.
من خوبم، «آدری».
‫می‌خوای واسه این هم ‫از نرم‌افزارت اجازه بگیری؟
‫یه نرم‌افزار داره که بهش می‌گه ‫کِی باید به بچه شیر بده.
‫این‌روزها واسه همه‌چی نرم‌افزار هست. ‫تویـی که پیر شدی و عقب موندی، خانوم.
‫ولی خداییش اگه ‫این مادرهای جَوون اینترنت نداشتن...
‫- می‌خواستن چی‌کار کنن؟ ‫- «میا»؟
‫بله؟
‫تو یه مادر عالی هستی.
‫- آره! ‫- ممنون، «تریش».
‫بله که عالیـه.
‫اگه بتونم به‌اندازه‌ی نصف ‫شما دونفر مادری کنم، شاهکار کردم.
‫ما هنوز هم مادریـم.
‫می‌دونم. منظورم...
‫می‌دونین منظورم چی بود دیگه. ‫هر دوتون مادر نمونه بودین.
‫همم...
‫البته فقط ما دوتا هم هستیم که بچه‌شون مُرده.
‫عجب زبونی داری، زن!
‫باز هم می‌خواین؟
‫«میا»، از نرم‌افزارت اجازه گرفتی؟
‫- می‌دونی یاد چی افتادم؟ ‫- یاد جی؟
‫شب‌های بعداز طوفان.
‫باز هوس کردی «جولیان» رو دعوت کنی؟
‫آره، باز می‌آد منتقد غذا می‌شه.
و اصرار می‌کنه فیلم ببینیم با هم.
واقعا سیستم خودش رو داشت.
‫چرا دیگه با هم جمع نمی‌شیم؟
‫جمعه‌شب‌ها توی کافه برنامه همونه.
‫اَه، مامان!
‫چیـه؟ حسودیت شد؟
‫- خیلی! ‫- اون شب‌ها...
‫واقعاً خاص بودن. مگه نه؟
‫از اون شب‌ها متنفرم.
‫♪ زمان زیادی گذشته ‫باید از این خواب بیدار بشم... ♪
‫شنیدین به «بارلین» اتهام تعرض زدن؟
‫باز شروع شد.
‫- واقعیتـه. «لین» بهم گفت. ‫- پس حتماً واقعیتـه.
‫فکر کردی چرا بیکار و بیعار می‌چرخه؟
‫هیچ دانشگاهی استخدامش نمی‌کنه.
‫ولی باغش رو خوب درست کرده.
‫- مرتیکه دزد. ‫- ها؟
‫اونجا رو مفت از «گرَن» خرید.
‫پلیس‌ها باید در اصل دنبال اون باشن.
‫«برانتی» همیشه اونجا بود.
‫برو کنار ببینم.
‫ای بابا! ۱۹ به ۱۲ بودیم!
‫من رو که دید، ترسید.
‫- صبر کن. ‫ آماده‌ای؟
‫- سرویس. ‫- بزن.
‫پس «برانتی» با «بارلین» دمخور بوده؟
‫آره. مطمئنـم بین‌شون خبرهایی بود.
‫پس حتماً بهش پیامک زده.
‫اوف!
‫آره!
‫گول نمی‌خورم، داداش.
‫سرش مسابقه بدیم؟
‫اگه بُردم، گوشی رو بده من.
‫حرف حساب زد.
‫دسته رو بده بهش، «شان».
‫۱۱ امتیاز کافیـه؟
‫سرویس شدی!
‫یک-صفر به نفع «کیز».
‫خیلی زحمت دادیم، «وِریتی».
‫کنسرو هلو هم دارم.
‫- من که دارم می‌ترکم. ‫- دیگه داره دیر می‌شه.
‫خوش‌حال شدم دیدمتون. ‫ببخشین «کیران» نتونست بیاد.
‫نمی‌دونم داره چی‌کار می‌کنه.
‫ببینین! برق می‌زنه!
‫باریکلا به تو، «تریش».
‫«میا» فکر می‌کنه «برایان» مقصره.
‫مگه نه، «میا»؟
‫این چه حرفیـه!
‫اِشکالی نداره بابا!
‫تابلوئـه که شواهد اون رو گناهکار نشون می‌ده.
‫آخه از موقع دستگیری‌ش، ‫حتی یه حرف محبت‌آمیز بهم نزده.
‫بهش فرصت بده. ‫هنوز ۲۴ ساعت نشده.
‫نمی‌خواد به‌جاش صحبت کنی. ‫خودش زبون داره.
‫- واقعاً نمی‌دونم چی بگم، «وِریتی». ‫- جداً؟
‫باشه پس.
‫هر وقت فهمیدی چی بگی، ‫ما رو در جریان بذار.
‫بسـه دیگه، «وِریتی».
‫- چیـه؟ ‫- چرا این‌قدر اذیتش می‌کنی؟
‫- نه. اِشکالی نداره. ‫- خودش می‌گه عیب نداره.
‫آروم باشین، دوستان. ‫اوف، دارم اینجا خفه می‌شم.
‫حداقل من فراموش نکردم ‫که یه دختر به قتل رسیده.
‫چی؟
‫تلخ‌ترین اتفاق این شهره دیگه. ‫درستـه؟
‫خیلی ببخشید...
‫از «برایان» که حرف زدم، حوصله‌ت سر رفت؟
‫می‌گم مردم این شهر، ‫همه‌ش دخترهای مُرده رو نادیده می‌گیرن!
‫- عجب. ‫- ای خدا.
‫یعنی شوهرم باید توی زندان بپوسه ‫چون تو می‌خوای جنبش فمینیستی راه بندازی؟
‫- گفتن این چیزها واسه تو راحتـه. ‫- بس کن.
‫راحتـه چون شوهر تو کنارتـه.
‫همه‌چیزش مال توئـه! ‫برنده تویـی!
‫خودت طردش کردی، «وِریتی»!
‫- تو که اینجا نبودی ببینی... ‫- اون چیـه؟
‫هوی! هوی!
‫وایستا بینم!
‫مرتیکه‌ی عوضی! بیا اینجا! ‫کثافت!
‫حرومز...
‫- ولش کن! ‫- «میا»!
‫- چیزیت نشد؟ ‫- گورت رو گم کن!
‫- خدایا. ‫- حالت خوبـه؟
‫آره. خوبـم...
‫مرتیکه چندش اومده پشت دَر!
‫- چیزیت نشد؟ ‫- خیلی ترسیدم!
‫تو خوبـی؟
‫الهی بمیرم.
‫عع...
‫گریه کن خالی بشی.
‫چیزی نیست.
‫شرمنده، داداش.
‫تلاشت رو کردی، ولی نشد.
‫بیخیال، «کیز». ‫می‌دونی که من عاشق باباتـم.
‫«برایان اِلیوت» یه اسطوره‌ست!
‫- خیلی جربزه داره. ‫- واقعاً اسطوره بود؟
‫دیگه نمی‌دونم بابام چه آدمیـه.
‫- مامانم فکر می‌کنه همون شوهر سابقشـه. ‫- خب هنوز هم همونـه.
‫مامان‌بابات عاشق همدیگه‌ان.
‫هر روز دارم می‌بینم.
‫تو مثل مرغ مینا می‌مونی، داداش.
‫همون‌هایی که خودشون مامان ندارن...
‫و به یه خونواده‌ی دیگه خودشون رو بند می‌کنن.
‫داداش، فکر نکنم...
‫مرغ مینا از این کارها بکنه.
‫از وقتی اومدی، یه تشکر خشک‌وخالی نکردی.
‫تشکر واسه چی؟
‫واسه این‌که ۱۴ سال مراقب مامان‌بابات بودم؟
‫«لیام»... «اَش»...
‫همه‌مون مراقبشون بودیم.
‫تو گذاشتی رفتی.
‫و مسئولیتش رو ما قبول کردیم.
‫دیگه بسـه.
‫می‌دونین باید چی‌کار کنیم؟
‫باید قاتل واقعی رو پیدا کنیم...
‫و این پرونده‌ی کوفتی رو ببندیم.
‫خب...
‫یه‌نفر پارکینگ قایق‌مون رو دست‌کاری کرده بود.
‫با رنگ صورتی درشت نوشته بود «قاتل».
‫شاید همون موقع دوربین رو اونجا گذاشتن.
‫مطمئنـم پلیس‌ها آمار رنگ رو درنیاوردن.
‫بریم ببینیم چه خبره.
‫حلـه. ‫من پشت فرمون می‌شینم.
‫راه بیُفت، پسر.
‫♪ قسم می‌خورم که دختره رو یه‌جا دیدم ♪
‫♪ بارون هم می‌بارید ‫انگار که داشتم خواب می‌دیدم ♪
‫مراقب باش.
‫- پیداش کردی، «کیز»؟ ‫- آره. پیداش کردم.
‫«جورج بارلین» بعداز آزار ‫دانشجوی دختر، از دانشگاه اخراج شد.»
‫دیدی گفتم؟
‫- دیگه چی می‌گه؟ ‫- جلو رو بپا!
‫چپ نکنی!
‫یا خدا!
‫ترمز بگیر!
‫- ریدم به خودم. ‫- اوف.
‫- ترمز دستی. ‫- حواسم هست.
‫روبه‌راهـی؟
‫- رسیدیم به خونه‌ی «گرَن». ‫- برخیز.
‫♪ عشقم دوست داره توی جمع باشه ♪
‫♪ می‌خواد توی خیابون‌ها خودی نشون بده ♪
‫باغش باحالـه، نه؟
‫راه برو.
‫عوضی‌ها، قضیه جدیـه. ‫مسخره‌بازی درنیارین.
‫- «اَش» ‫- این رو ببین.
‫- چیزیت شده؟ ‫- نه بابا.
‫این دیگه چیـه؟
‫- رنگ صورتی. ‫- باشه.
‫اوه، اینجا...
‫ریدم.
‫- کار من نبود. ‫- باشه.
‫رنگ صورتی کجاست؟
‫- سطل روغنی هم نیست؟ ‫- هیچی نیست.
‫- نه. ‫- رنگ صورتی.
‫مطمئنـم این‌ها مال منـن.
‫آره. مال منـن.
‫- طرف تاریک‌خونه داره؟ ‫- اونجا رنگ نیست؟
‫نه. هیچی.
‫هیچی؟
‫هیچی.
‫اینجا توالت نیست، «شان».
‫اسپری رنگ پیدا کردم، «شان».
‫- با توام. ‫- ولم کن.
‫- زدی تو شکمم. ‫- معذرت.
‫باز هم داریم؟
‫اونجا رو.
‫آخ آخ.
‫دیگه ما رو دید.
‫بسپرینش به من.
‫اینجا چه خبره؟
‫وقت به‌خیر، «جورج».
‫چیزی شده، عزیزان؟
‫شرمنده. داشتیم می‌رفتیم.
‫اومدم ابزارم رو بردارم.
‫شال رو دربیار.
‫شال دیگه مال منـه. ‫جبران مافات.
‫دارم محترمانه ازت می‌خوام ‫که شال رو بدی، رفیق.
‫- «اَش»، شال رو بده. ‫- عمراً.
‫صبر کن ببینم.
‫این یکی رو لازم نداری.
‫حالا بزنش.
‫- نکن، «اَش»! ‫- آخ، لعنتی!
‫- نکن! ‫- لهش کن، «اَش»!
‫می‌گم بس کنین!
‫برو کنار، «شان»!
‫دیگه بسـه!
‫- کافیـه، «اَش». ‫- نه!
‫- مرتیکه غارنشین! ‫- تمومش کن!
‫یه‌بار دیگه بیاین اینجا، می‌دم دستگیرتون کنن.
‫- بریم. ‫- همه توی این شهر ازت بَدشون می‌آد!
‫- تو یه قاتلـی! ‫- راه بیُفت.
‫«جورج» چیزیش نشد؟
‫نه بابا. از پس خودش براومد.
‫تو خوبـی؟
‫اگه واقعاً بابام باشه چی؟
‫اگه واقعاً «برانتی» رو کُشته باشه؟
‫- این‌طوری نگو. ‫- ولی ممکنـه. درستـه؟
‫احتمالش هست.
‫بابا زورش زیاده.
‫کبودی‌های روی بازوی مامانم رو دیدم.
‫شاید مثل روزهای دیگه، ‫نمی‌دونسته داره چی‌کار...
‫چه حسی بهت دست می‌ده؟
‫- منظورت چیـه؟ ‫- اگه کار اون باشه...
‫باز هم می‌مونی؟
‫کجا بمونم؟
‫کنار من.
‫معلومـه که می‌مونم.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه. عذرخواهی نکن.
‫باشه؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چیـه؟
‫روز طوفان تنها نبودم.
‫برو. برو.
‫به همه دروغ گفتم.
‫ادامه بده، «اولیویا»! ‫برو!
‫«اولیویا» هم بود.
‫با هم توی غار بودیم...
‫که یه‌هو طوفان شد.
‫برو! برو!
‫نه!
‫بیا!
‫نه!
‫«کیران»!
‫کمک!
‫نه! نه!
‫من «فین» و «توبی» رو خبر نکردم.
‫«لیو» خبر کرد.
‫و تا الان بهم نگفته بودی.
‫حدس می‌زنم چرا نگفتی.
‫سال‌ها داشتی ازش محافظت می‌کردی؟
‫نمی‌خواستم اون هم مثل من اذیت بشه.
‫حالا چرا توی غار بودین؟
‫و...
‫- «لیو» نمی‌خواست کسی بدونه. ‫- چرا نمی‌خواست؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید چون هیچ‌وقت رابطه‌مون رو جدی نمی‌گرفت.
‫دوستت دارم.
‫من هم همین‌طور.
‫عجب...
‫«لیام» دوتا پرونده پیدا کرده...
‫که دی‌اِن‌اِی افراد با هم قاطی شده.
‫بله؟ ‫خودمـم. بفرمایید.
‫مطمئنـم اشتباه کردن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫«برایان» رو خوب می‌شناسم.
‫باشه. می‌آم. ‫تا دو ساعت دیگه می‌آم.
‫متهم شناخته شده.
‫دارن می‌برنش زندان...
‫قبل‌از این‌که ببرنش، ‫می‌تونیم ۱۵ دقیقه باهاش حرف بزنیم.
‫- باشه. پس من هم می‌آم. ‫- من همین‌الان می‌رم.
‫«آدری» رو بگیر. ‫من به «میا» زنگ بزنم.
‫سلام، خوشگل‌خانوم!
‫رفتی ساحل هواخوری؟
‫کمکی ازم برمی‌آد؟
‫آره. بگیرش بی‌زحمت.
‫آفرین. گرفتیش؟
‫- سلام. من «میا»م. پیام بذارین. ‫- سلام... ای بابا.
‫منـم. بابا متهم شناخته شده.
‫می‌تونیم بریم دیدنش ‫و باید الان راه بیُفتیم بریم هوبارت.
‫خبر بده که کجایـی. ‫یه زنگی، پیامی، چیزی بده.
‫دوستت دارم. خدافظ.
‫این‌ها تازه‌ان؟
‫- این‌ها تازه‌ان؟ ‫- چی؟ آره. تازه‌ان.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- باید سریع راه بیُفتیم.
‫لباس تمیز و پوشک بردار.
‫«آدری» رو هم می‌بریم.
‫ممنون.
‫نوش جان.
‫همم.
‫طرف مقابل بیشتر کتک خورد.
‫من ازطرف «کیران» عذر می‌خوام. ‫خودش هم پشیمونـه.
‫همم.
‫خب حالت چطوره؟
‫- هنوز دارم قضیه رو هضم می‌کنم. ‫- آره.
‫«برایان اِلیوت» رو خوب نمی‌شناسم، ‫ولی می‌دونم «برانتی» ازش خوشش نمی‌اومد.
‫«برایان» رو می‌شناخت؟
‫چطوری؟
‫یه‌بار با هم درباره‌ی طوفان حرف زدن.
‫«وِریتی اِلیوت» هم با «برانتی» حال نمی‌کرد.
‫می‌گفت اون همسرش رو اذیت می‌کرده.
‫به نظرتون ماجرای...
‫«برانتی» و «گبی» به هم مربوطـه؟
‫نمی‌دونم.
‫راستش باید یه چیزی نشونت بدم.
‫«برانتی» این عکس رو گرفته؟
‫آره. همه‌ی این عکس‌ها مال اونـه.
‫بهش اجازه دادم اینجا تاریک‌خونه بسازه.
‫یه جعبه پُر از این عکس‌ها دارم.
‫بعضی‌هاش عکس‌های ‫قدیمی «گبی»ـه که «تریش» بهش داده.
‫چرا این‌ها رو تحویل پلیس ندادی؟
‫قراره تحویل بدم.
‫بذار این رو بهت بگم...
‫و امیدوارم بعداز شنیدنش، ‫درباره‌م فکر بَد نکنی.
‫کتابی که دارم می‌نویسم، درباره‌ی این شهره.
‫طوفان، مرگ‌میر و همه‌چی.
‫حتی مرگ «برانتی»؟
‫اون هم اضافه شد دیگه.
‫- می‌شه ببینم؟ ‫- بله.
‫جات راحتـه، گوگول‌مگول؟
‫آره؟ ‫جیگرتو.
‫چیزی هست که از الان لازم باشه بدونم؟
‫منظورم از گذشته‌ی باباست. ‫چیزی که به ضررش باشه.
‫مثلاً سابقه‌ی خشونت؟
‫می‌دونم می‌خوای به چی برسی، «کیران».
‫وقتی پسرش این‌طوری بهش شک داره...
‫دی‌اِن‌اِی بابا چطوری روی بدنش بوده؟
‫باز نگو خطای آزمایشگاهیـه.
‫می‌دونم فکر می‌کنی من زن بَدی‌ام.
‫- نه، مامان. ‫- اِشکال نداره.
‫فکر می‌کنی بهت سخت می‌گیرم.
‫درستـه. خیلی بَد رفتار کردم.
‫می‌دونم.
‫اون موقع‌ها بابات سالم بود و رفتارش...
‫راست می‌گی. اون دیگه آدم سابق نیست.
‫می‌دونم همه‌چی واسه‌ت یه‌هویی بوده.
‫احساس می‌کنی دیگه نمی‌شناسیش ‫و خیلی چیزها رو از دست دادی.
‫فقط حال کسایی که ‫هر روز باهاش بودن رو هم درک کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫فکر کنم اثرات دیشبـه.
‫آره.
‫بیا.
‫تو مشکلی نداری؟
‫آخه تنها اینجا برگشتی...
‫کم‌کم یه هم‌خونه‌ی جدید پیدا می‌کنم.
‫ببخشین. بَد گفتم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اون شب‌های بعداز طوفان...
‫که با «برایان»، «وِریتی» و «جولیان» بودی... ‫- خب؟
‫گفتی از اون شب‌ها متنفری.
‫- چرا؟ ‫- آخه...
‫حداقل اون‌ها می‌دونستن ‫چه بلایی سر بچه‌شون اومده.
‫یه سرانجامی داشتن.
‫ولی قضیه واسه من هیچ‌وقت تموم نشد، عزیزم.
‫اوه. شکر بیشتری می‌خواد.
‫باید زودتر از این‌ها می‌آوردمش.
‫ترسیده بودم.
‫در لحظه تصمیم گرفتم.
‫- چیز دیگه‌ای برنداشتی؟ لپ‌تاپش؟ ‫- نه. فقط گوشی‌ش.
‫من...
‫به‌خدا فقط می‌خواستم به «اَش» کمک کنم. ‫همین.
‫می‌دونی که احتمالاً یه مدرک مهم رو قایم کردی؟
‫مدرکی که می‌تونه ‫خونواده‌ی «برانتی لِیدلر» رو به نتیجه برسونه.
‫باور کنین من هم ناراحتـم.
‫دیگه از تو انتظار نداشتم.
‫منظورم این نیست که ‫«اَش» به اون ماجرا ربط داره.
‫بعداً معلوم می‌شه.
‫چه قشنگـه.
‫این‌ها رو «برانتی» گرفته؟
‫آره. خیلی حرفه‌ای بود. ‫لحظه‌ها رو شکار می‌کرد.
‫حالا شاید این‌وسط یه‌کم بهش علاقه داشتم.
‫- عجب...! ‫- البته یه‌طرفه بود.
‫کدوم طرفی بود؟
‫وای، این رو یادمـه.
‫من اینجا بودم.
‫خیلی با هم صمیمی بودین، نه؟
‫مثل دوتا خواهر بودیم.
‫مرگ ناگهانی‌ش حتماً خیلی ناراحتت کرد.
‫خیلی.
‫خیلی سخت بود.
‫صبح روز طوفانی، با هم دعوا کردیم.
‫آخرین دیدارمون بود.
‫متأسفـم.
‫این رو کی گرفته؟
‫می‌شه نگهش دارم؟
‫حتماً.
‫زود بیای‌ها.
‫- چَشم. ‫- چقدر وقت دارم؟
‫- کمکت کنم؟ ‫- دَه دقیقه وقت داریم.
‫- جداً؟ ‫- بله.
‫از اینجا به بعد...
‫واسه هرچیزی آماده باش. ‫اعتمادبه‌نفس داشته باش.
‫یه‌کم دیر کردین.
‫پنج دقیقه بهتون وقت می‌دم ‫و بعد می‌بریمش.
‫آخ، عزیزم.
‫چیزی نیست.
‫منـم.
‫«وِریتی»ام. ‫بلند شو بشین.
‫بشین.
‫عزیزم.
‫من «وِریتی‌»ام، «برایان».
‫معذرت می‌خوام که تو اینجایـی...
‫و ما تنهات گذاشتیم.
‫می‌شه تو باهاش حرف بزنی؟
‫جواب من رو نمی‌ده.
‫- می‌ری؟ ‫- آره.
‫می‌رم.
‫نابودش کردین.
‫بابا...
‫منـم، «کیران».
‫پسرت.
‫«کیران»
‫آره.
‫منـم، باباجون. ‫لب ساحل چی شد؟
‫«کیران»
‫اون شب چی شد، بابا؟
‫منـم.
‫شنا کردم...
‫شرمنده، دیگه باید ببریمش.
‫می‌خواد یه چیزی بگه.
‫نه، قرار نیست بهت دست‌بند بزنن، بابا.
‫باید بریم، «کیران». ‫شرمنده.
‫- می‌خواد یه چیزی بگه. ‫- «کیران»
‫- بریم. ‫- بابا...
‫- بابا؟ ‫- بلند شو، «کیران».
‫می‌شه با شوهرم بیام؟
‫شما با من می‌آید. بفرمایید.
‫♪ زندگی سرانجامی نداره ♪
‫♪ کمکم کنین ♪
‫♪ به دادم برسین ♪
‫«شناگر رفت زیر آب»
‫داشتی نجاتش می‌دادی.
‫مامان... مامان...
‫بابا داشته نجاتش می‌داده.
‫این‌طوری دی‌اِن‌اِی روی لباس «برانتی» بوده.
‫اون بوده که جسد «برانتی» رو کشیده بیرون، ‫وگرنه دریا می‌بردش.
‫- می‌خواسته نجاتش بده. ‫- خیلی خوبـه، «کیران». این به دردمون می‌خوره.
‫♪ زندگی سرانجامی نداره ♪
‫♪ کمکم کنین ♪
‫لطفاً بایستید، آقای «اِلیوت».
‫♪ به دادم برسین ♪