‫آنچه گذشت...
‫گواهینامه و کارت ماشین، لطفاً.
‫- بفرمایید. ‫-ممنونم.
‫- جیمز لیندزی آره؟ ‫- جیم.
‫- تو اینجا چه غلطی میکنی؟ ‫- تو دکستر مورگانی؟
‫منم. هریسون.
‫چه بلایی سرت اومد؟ ‫کجا بودی؟
‫بین یه مشت پرورشگاه مزخرف ‫پاس کاری میشدم.
‫بلاخره تصمیم گرفتم پیدات کنم.
‫من برای گرفتن جواب سوالام اومدم.
‫هرچی می‌خوای ازم بپرس.
‫چرا ما رو ترک کردی؟
‫منم مثل تو، ‫توی خون متولد شدم.
‫منم وقتی همسن تو بودم، ‫همین امیال خشونت‌آمیز رو داشتم.
‫مثل تو ‫نمیدونستم باهاشون چیکار کنم.
‫ولی پدرم یه «قانون» بهم یاد داد.
‫راهی برای هدایت کردن اون امیال.
‫من همه‌چیز رو بهت میگم.
‫از این استفاده می‌کنی وقتی، ‫می‌دونی...
‫می‌دونی، وقتی دنبال آدم‌بدا می‌ری؟
‫نه.
‫آماده‌ای؟
‫این آخر خطه، ‫کِرت کالدول.
‫- چرا اینکارو میکنی؟ ‫- تو زن‌ها رو به قتل رسوندی.
‫تو و پسرت، شماها ‫یه جور تیم عدالت‌جویی هستید؟
‫پسر کو ندارد نشان از پدر.
‫برگرد. زانو بزن. ‫دستات روی سرت.
‫موضوع چیه؟
‫دکستر مورگان، ‫شما بازداشتید.
‫این کارو نکن.
‫- لعنتی. ‫- تو واقعا،
‫اهمیتی به نجات کسی نمیدی، ‫مگه نه؟
‫تو فقط داری ‫این «مسافر تاریک»ـت رو سیر میکنی.
‫رفیق، تو دقیقاً مثل منی.
‫چشماتو باز کن ‫و ببین چیکار کردی!
‫باید ضامنش رو آزاد کنی.
‫نفس عمیق.
‫- بامن حرف بزن. ‫- آسیب به قفسه سینه و قلب
‫بر اثر شلیک گلوله داریم، ‫خونریزی خیلی شدیده.
‫داریم از دستش میدیم. ‫شوک با شمارش من.
‫سه، دو، یک. حالا!
‫نبض نداره. شارژ مجدد.
‫سه، دو، یک. حالا!
‫ضربان قلب داریم.
‫یه قلب تپنده.
‫همین غنیمته.
‫دکستر: رستاخیز
‫"کلینیک سِنِکا" ‫10 هفته بعد
‫سلام، دکستر مورگان.
‫من مُردم؟
‫هنوز نه.
‫ولی وقتی کسی که بهش علاقه داری ‫تا پای مرگ می‌بردت،
‫زخم خاص خودش رو داره.
‫نه مگه دکستر؟
‫من خودم به پسرم گفتم بهم شلیک کنه.
‫اون داشت از قانون پیروی می‌کرد.
‫این دیدگاه خیلی مزخرفی
‫به پدرکُشیه.
‫خب، هریسون هم ‫یه زندگی خیلی مزخرفی داشته.
‫به لطف تو.
‫صبر کن،
‫تو فکر می‌کنی هریسون تقصیر منه؟
‫حالا من آدم‌بده هستم؟
‫اگه فکر نمی‌کردی که می‌تونی ‫رویای یه زندگی عادی رو داشته باشی
‫زنت هنوز زنده بود.
‫رها نمیشد.
‫دقیقاً مثل خودت تو همون سن.
‫شاید اون پسر عزیزت
‫تبدیل به یه پدرکش نمی‌شد، مثل...
‫مثل من.
‫اون هیچی‌ش شبیه تو نیست!
‫بذار یه نصیحت کوچیک بهت بکنم،
‫از یه قاتل زنجیره‌ای به ‫یه قاتل زنجیره‌ای دیگه.
‫اشتباهت اینجا بود که فکر کردی ‫می‌تونی همه‌چیز رو با هم داشته باشی.
‫یه خانواده ‫و مسافر تاریکت.
‫گلوله‌ای که به سینه‌م خورد
‫خیلی خوب ‫این درس رو بهم یاد داد.
‫مثل ناجی ما،
‫گاهی اوقات باید ‫از جهنم عبور کنی
‫تا به رستاخیز برسی.
‫نه اینکه ما چیزی ‫شبیه خداوند خوبمون باشیم.
‫تو خودت می‌دونی ‫واقعاً چی هستی.
‫واقعاً کی هستی.
‫بیمار هنوز واکنشی نداره.
‫شریک.
‫دوست من.
‫برای یه مدت، آره، بودم.
‫عالی بود که کسی رو پیدا کردم ‫که می‌تونستم بهش اعتماد کنم.
‫بله.
‫چیزی بود که هردومون بهش نیاز داشتیم.
‫برای دو تا مرد بالغ نادره ‫که اینو در هم پیدا کنن.
‫معمولاً، تنها زمانی که ‫می‌تونستم اونقدر راحت باشم،
‫اونقدر با کسی واقعی باشم،
‫وقتی بود که اونا رو ‫روی میز قتلم داشتم.
‫وقتی قاتل‌های دیگه رو می‌کشتی،
‫قربانی‌های بی‌گناه آینده ‫نجات پیدا می‌کردن.
‫یه جور نجابت در این کار هست.
‫ولی وقتی سعی کردی عادی باشی
‫آدمایی که حقشون نبود
‫به همون اندازه مُردن.
‫راه تو یه مسیر تنهاییه، ‫دوست من.
‫- هریسون. ‫- هی.
‫دقیقاً دنبال خودت می‌گشتم.
‫می‌خواستم هرچه زودتر اینو بهت بدم.
‫- باشه. ‫- بازش کن.
‫گندش بزنن. وای.
‫در مورد دیپلمته؟
‫قبول شدم.
‫خدای من! ‫می‌دونستم می‌تونی!
‫بهت گفتم که امتحانتو عالی میدی.
‫روزهای ترک تحصیل کردن من
‫رسماً تموم شد.
‫ممنون که تشویقم کردی ‫تا این کار رو بکنم.
‫تو خیلی تشویق کردنی هستی.
‫این یکی از خیلی چیزاییه که ‫در موردت دوست دارم.
‫اِم، من... ‫هنوز امشب، ‫- باید مراقب پسر کوچولوت باشم؟ ‫- آره. خیلی امتحان دارم.
‫یه گروه درسی دارم ‫و امشب هم کلاس.
‫می‌خوام سری اصلی ایستمن از
‫لاک‌پشت‌های نینجا رو بهش نشون بدم.
‫بعد از انجام تکالیف.
‫اول تکالیف. ‫قرار نیست از زیرش در برم.
‫دیگه یه ترک‌تحصیل‌کرده نیستم.
‫باشه. عالیه. ‫- امشب می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫یادآوری. سوئیت‌های طبقه‌ی بالا ‫این هفته رزرو شدن.
‫آماده‌سازی برای یه جشن بزرگ آخر این ماهه.
‫پولدارها هم باید جشن بگیرن.
‫درسته.
‫می‌تونی اتاق ۲۳۷ رو بگیری.
‫مطمئن میشم ‫آخر از همه تمیز بشه.
‫ممنون.
‫مـ... من باید برم سر کارم. ‫استفان داره می‌چرخه.
‫لعنتی.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، مرد.
‫آدرین. چطوری؟
‫- هی هریسون. ‫- صبح بخیر.
‫- صبح بخیر کلاود. ‫- هی، چطوری؟
‫خورخه، چه خبر؟
‫فقط بوریتوی سبزیجات مونده.
‫دنیل، اون با من.
‫لعنتی.
‫- میخوای برسونمت، گنده‌بک؟ ‫- کاش میشد.
‫اون ماشین رایانه؟
‫آره. یه خوشگل کنارشه ‫و دنبال تو می‌گرده.
‫گرفتم.
‫چی؟ شیفت من ساعت چهار شروع میشه.
‫و ما اینجا تو هتل امپایر چی میگیم؟
‫«سروقت اومدن یعنی دیر اومدن.»
‫- داداش خودم. ‫- رایان.
‫- جنسمو اوردی؟ ‫- معلومه.
‫تو این شهر هرچیزی پیدا می‌کنی.
‫یه لطف دیگه ازت می‌خوام.
‫این حرومزاده خراب شد.
‫فکر نکنم جایی رو بشناسی ‫که اینو درست کنه.
‫خواهش می‌کنم. حله.
‫اون بهترینه.
‫خب، ما فقط بهترین‌ها رو استخدام می‌کنیم.
‫به هتل امپایر خوش آمدید. ‫چک-این می‌کنید؟
‫آنلاین چک-این کردیم. ‫اتاق ۷۱۵ هستیم.
‫عالیه. بذارید وسایلتون رو بیارم بالا ‫و ببرمتون اتاقتون.
‫برای کار اینجا هستید؟
‫ریچارد جلسات رو داره. ‫من روزهای اسپا رو.
‫چه خوب.
‫خب، اگه پیشنهادی برای شام، ‫بار، یا هرچیزی
‫لازم داشتید...
‫رو من حساب کنید.
‫- ام، سلام؟ ‫- خیلی ببخشید.
‫اتاق شما از این طرفه.
‫بازم میگم، اگه چیزی لازم داشتید...
‫ممنونم.
‫کجاست؟
‫سلام، پسرم.
‫دلم برات تنگ شده بود، بابا.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫اومدی خداحافظی کنی؟
‫هیچ بندی تو قانون نیست که بگه
‫می‌تونی تسلیم بشی و بمیری.
‫دیگه چیز زیادی برای زندگی کردن ندارم.
‫تو یه پسر داری.
‫پسری که بهم شلیک کرد.
‫فکر می‌کنم ‫بدون من حالش بهتره.
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫ شاید کل دنیا جای بهتری می‌شد
‫اگه منو از اون کانتینر نجات نداده بودی.
‫من تو زندگیم،
‫اشتباهات زیادی کردم.
‫ولی نجات دادن تو یکی از اونا نبود.
‫می‌تونم چند نفری رو نام ببرم ‫که ممکنه مخالف باشن.
‫منظورت چندتا قاتله.
‫چندتا آدم خوب هم بودن.
‫من هیچوقت برای هریسون نبودم.
‫و وقتی تو آیرون لیک پیداش شد،
‫سعی کردم اونو هم ‫شبیه خودم کنم.
‫ولی در موردش اشتباه می‌کردم.
‫مطمئنی؟
‫اون بیرون تو جنگل ‫خیلی واضح نشون داد
‫که شبیه من نیست.
‫اون فقط عصبانیه.
‫نه با وجود من. ‫به خاطر من.
‫برادر تو پدر نداشت.
‫اون مادر هم نداشت.
‫به خاطر تو.
‫و هریسون مادرش رو ‫به خاطر تو از دست داد.
‫دکستر، پسرت بهت نیاز داره.
‫سلام... کسی اونجاست؟
‫سورپرایز بیشرف.
‫مگه قانونی نیست که میگه این چیزا
‫بعد از روح سوم تموم میشن؟
‫از دیدنم خوشحال نیستی، مورگان؟
‫لعنتی. بس کن.
‫این ذهن منه.
‫چه بخوای چه نخوای، مورگان،
‫این گفتگو باید اتفاق بیفته.
‫من از قبل می‌دونم ‫چی می‌خوای بگی.
‫من یه روانیِ حرومزاده‌م.
‫از همون اول در مورد من ‫حق با تو بود.
‫نه، من اشتباه می‌کردم.
‫اون ته ته وجودت، خیلی عمیق،
‫بعد از همه‌ی اون گندکاری‌های ‫قصاب لنگرگاه
‫یه ذره خوبی هست.
‫خوبی؟
‫کلمه‌ای نیست که هیچوقت شنیده باشم ‫به من نسبت بدی.
‫خب، حالا بشنو.
‫و به خاطر پسرت بهش بچسب.
‫چون اون به اون بخش از وجودت هم نیاز داره.
‫برو پیشش، مورگان.
‫وگرنه، واقعاً هیچی نیستی جز ‫یه روانیِ حرومزاده.
‫عجب پایان باشکوهی.
‫به سرزمین زندگان ‫خوش برگشتی، آقای مورگان.
‫این واقعیه؟
‫آره.
‫ده هفته‌ست که توی کما بودی.
‫- ده هفته؟ ‫- اره.
‫- میتونم یه سوال بپرسم؟ ‫- آره، بگو.
‫ببخشید. ‫(بازی با کلمه‌ی shoot که به معنی تیر خوردن دکستر هم هست)
‫انتخاب کلمه‌م بد بود.
‫بفرما.
‫چقدر با...
‫با مردن فاصله داشتی؟
‫آره، خب...
‫تقریباً مردی.
‫آره، یه مدت وضعیتت ‫لب مرز بود،
‫ولی شانس آوردی که تو هوای ‫صفر درجه تیر خوردی.
‫سرما و برف، ‫ضربان قلبت رو آهسته کرد.
‫خونریزی رو کم کرد.
‫اگه تابستون بود، زودتر از زندگی متاهلی قبلی من کارت تموم بود
‫ولی دووم آوردی.
‫من باید به یه بیمار دیگه سر بزنم.
‫صبر کن.
‫پسرم کجاست؟ حالش خوبه؟
‫آخرین خبری که داریم اینه که پسرت ‫هفته‌ها پیش شهر رو ترک کرده.
‫از اون موقع کسی ازش خبر نداره.
‫ازش دور شو.
‫وگرنه چی، تو هیچی نیست.
‫فقط بذار من شانا رو ‫برگردونم به اتاقش
‫و می‌تونیم وانمود کنیم ‫هیچوقت این اتفاق نیفتاده.
‫گمشو برو از اینجا!
‫ آشغال گوه...
‫فکر می‌کنی یه جور ‫قهرمان لعنتی هستی؟
‫آشغال عوضی.
‫یه بی‌هویت کوفتی.
‫باشه. اوکی.
‫اگه می‌خوای اون هرزه رو از اینجا ببر.
‫احمق.
‫از اون خیلی بیشتر هست.
‫همیشه بیشتر هست.
‫نه، نه، نه، نه!
‫لعنتی.
‫بریدن از روی لباس سخته.
‫بهتره درشون بیاری.
‫من معمولاً اونا رو ‫به نُه تیکه تقسیم می‌کنم،
‫بسته به اینکه چقدر بزرگ باشن، ‫برای راحتی در حمل و نقل.
‫لعنتی.
‫بزن بریم.
‫لازم نیست چیزی رو اثبات کنی.
‫اینقدر به خودت فشار نیار.
‫آروم باش.
‫لعنتی.
‫فقط دارم راه میرم.
‫این جمله رو شنیدی که ‫«یا ازش استفاده کن یا از دستش بده»؟
‫خب، تو ازش استفاده نکردی، ‫پس از دستش دادی.
‫زمان می‌بره.
‫چقدر زمان؟
‫با توجه به اینکه چقدر ‫توی کما بودی،
‫و سنت،
‫شکرگزار باش که اون دستگاهایی که بهت وصل بودن ‫دائمی نبود.
‫هستم.
‫ولی جدی میگم، تو باید
‫بدن خیلی خوبی ‫داشته باشی قبل از...
‫اون اتفاق.
‫آره. من گوزن‌ها رو دنبال می‌کردم
‫توی برف.
‫نُرم بلک‌اسنیک رو می‌شناسی؟
‫آره، اون هر سال ‫از کوه میومد پایین
‫و میومد مغازه‌ی من.
‫وسط حمله‌ی قلبی ‫خودش رو رسونده اینجا.
‫نه دوستی، نه خانواده‌ای.
‫دو هفته‌ی گذشته با دستگاه زنده بوده.
‫اون پیرمرد بدعنق قراره بمیره
‫و هیچی جز اون آشغال‌های تو جعبه‌ش ‫که باهاش اومده اینجا، نداشته باشه.
‫منم می‌تونستم همین سرنوشت رو داشته باشم.
‫وقت فیزیوتراپی تمومه.
‫باشه.
‫می‌تونی؟
‫آره، می‌تونم.
‫چطور من ‫توی بیمارستان زندان نیستم؟
‫آنجلا کدوم گوریه؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم قراره داخل کیسه‌ی جسد ‫آیرون لیک رو ترک کنی
‫یا با دستبند.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫بهتر از این هم بودم.
‫اون دستبند برای منه؟
‫از طرف آنجلاست.
‫اون با آدری شهر رو ترک کرد ‫بعد از، می‌دونی... همه‌ی اون اتفاقات.
‫که منو تبدیل به ‫سرکلانتر موقت آیرون لیک میکنه.
‫آنجلا خیلی متاسف بود که ‫شما رو اشتباهاً دستگیر کرده
‫به جرم قتل مت کالدول.
‫معلومه، آخرش مشخص شد ‫که پدرش... خب، خودت می‌دونی.
‫و حتی بیشتر متاسف بود ‫که بهت شلیک کرده.
‫وقتی جای گلوله رو ‫تو سلولت پیدا کرد،
‫که ثابت می‌کرد لوگان ‫بهت شلیک کرده
‫و تو فقط داشتی ‫از خودت دفاع می‌کردی،
‫خیلی حالش گرفته شد.
‫ببین، تعارفات رو بذاریم کنار،
‫من باید وظایفم رو به عنوان ‫سرکلانتر موقت آیرون لیک انجام بدم.
‫ما منابع زیادی نداریم،
‫ولی من باید عدالت رو اجرا کنم.
‫کارم همینه.
‫پس...
‫می‌خوای از اداره‌ی کلانتری آیرون لیک
‫به خاطر اینکه رئیس پلیس آنجلا بیشاپ
‫بهت شلیک کرده، شکایت کنی؟
‫نه.
‫نه، مشکلی نیست.
‫یه سوءتفاهم بود.
‫ترجیح میدم ‫فراموشش کنم.
‫کنیم.
‫نمی‌دونی چقدر ‫خیالم راحت شد.
‫وای، تو بهترینی.
‫ممنونم.
‫که بزرگواری کردی.
‫سعی می‌کنم.
‫ببخشید.
‫من... ‫میذارم استراحت کنی.
‫اگه چیزی لازم داشتی، ‫فقط بهم بگو.
‫ممنون، تدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫وای، گندش بزنن.
‫به پلیس زنگ بزنید!
‫اینجا یه جسد داریم.
‫خب، حداقل یه تیکه‌ش رو.
‫افسر والاس و اولیوا. ‫بخش جنایی.
‫بعد از ظهر بخیر، کارآگاه‌ها. ‫من افسر اسکلویتز هستم.
‫چی می‌دونی، اسکلویتز.
‫امم، یه کارگر شهرداری ‫داشته آشغالا رو جدا می‌کرده.
‫یه کیسه پاره شده، ‫و دو تیکه از یه پا،
‫یه پای انسان، اومده بیرون.
‫می‌دونی این آشغال‌ها ‫از کجا اومدن؟
‫امم، بـ...بله؟
‫چرا طوری میگی ‫که انگار داری سوال می‌پرسی؟ ‫- چون مطمئن نیست. ‫- خب میتونه بگه نه.
‫کامیونی که این آشغال ازش اومده ‫صدها ایستگاه داشته.
‫هزاران کیسه. ‫فـ...فکر کنم برای همینه که
‫بهش بگو بس کنه.
‫بقیه‌ی جسد کجاست؟
‫پزشکی قانونی توانایی
‫شناسایی کسی رو از روی ‫اثر انگشت پاش نداره.
‫ما به یه سر یا یه دست نیاز داریم.
‫درسته. امم
‫اطلاعات مرتبط دیگه‌ای
‫با تحقیقات من داری، افسر؟
‫نه.
‫پس چرا هنوز اینجایی؟
‫کلودت.
‫واقعاً باید با ‫افسرهای یونیفرم‌پوش مهربون‌تر باشی.
‫چرا باید اون ‫بی‌کفایتی رو تشویق کنم؟
‫من میرم سر کارم.
‫باید تیکه‌های جسد رو پیدا کنیم.
‫اون چه مرگشه؟
‫اون چیزهایی رو می‌بینه ‫که ما نمی‌بینیم.
‫نگاه کنید و یاد بگیرید، افسرها.
‫آره.
‫اولیوا!
‫همین یکی اینجا.
‫این؟
‫- اینجا. ‫- باشه.
‫از قربانی دزدی نشده.
‫حلقه‌ی گرون‌قیمت ‫هنوز تو انگشتشه.
‫ولی ساعتش کجاست؟
‫هیچوقت تو زندگیم
‫اینقدر سخت کار نکرده بودم ‫که اینقدر سریع به هیچ‌جا نرسم.
‫برای امروز به اندازه کافی کار کردی.
‫یادت باشه، وقت داری.
‫فکر اینکه مردم باعث شد
‫به شدت متوجه بشم که زمانم ‫واقعاً چقدر محدوده.
‫فقط می‌خوام به اندازه‌ای ‫بهبود پیدا کنم که بتونم
‫پسرم رو پیدا کنم، ‫مطمئن بشم حالش خوبه.
‫ما تو رو به اونجا می‌رسونیم.
‫وقت ناهاره. فکر می‌کنی بتونی ‫برگردی اتاقت؟
‫برای غذای بیمارستان، حتماً.
‫دکستر؟
‫خواهش می‌کنم این یکی هم ‫یه توهم دیگه باشه.
‫و نه.
‫وای.
‫انگار دارم روح می‌بینم.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫فکر کنم به چیزی،
‫غیر از غذای بیمارستان نیاز داری.
‫ممنون.
‫نمی‌دونم ‫جیم لیندزی چی دوست داره بخوره،
‫ولی رفیق قدیمی من دکستر مورگان، ‫عاشق یه ساندویچ کوبایی بود.
‫یه ذره طعم خونه.
‫وای.
‫دلم برای اینا تنگ شده بود.
‫تعجب منو تصور کن
‫وقتی رئیس پلیس بیشاپ ‫یهویی بهم زنگ زد
‫و گفت که تو زنده‌ای.
‫حتماً خیلی شوکه شدی.
‫باید بدونم.
‫چرا این همه سال غیبت زد؟
‫خیلی داغون بودم، می‌دونی؟
‫به خاطر دب و اینا.
‫با دب چیکار کردی؟
‫آخرین تصویری که ازت داشتم ‫فیلم دوربین مداربسته بود
‫که داشتی اونو با ویلچر ‫از بیمارستان بیرون می‌بردی.
‫وقتی اون طوفان زد...
‫و دب طوری ناپدید شد که انگار
‫نمی‌دونم، ‫اون موقع منطقی به نظر می‌رسید.
‫و من اونو با خودم با قایق بردم.
‫فقط باید فرار می‌کردم.
‫مستقیم روندم تو دل طوفان.
‫و قایق واژگون شد و، امم...
‫از دستش دادم.
‫و فکر کنم راهم رو گم کردم.
‫بعد از ریتا و دب،
‫نمی‌تونستم تو میامی بمونم.
‫و...
‫یه جوری سر از اینجا درآوردم.
‫ولی چرا جیم لیندزی؟ ‫جعل کردن مرگت؟
‫نمی‌دونم، ‫به یه شروع جدید نیاز داشتم.
‫زندگیم تبدیل به یه جهنم شده بود.
‫می‌دونم خیلی ‫منطقی به نظر نمیاد.
‫ولی غم...
‫یه بلایی سر آدم میاره.
‫لازم نیست اینو به من بگی.
‫منم تو رو از دست دادم، برادر.
‫لعنتی، من حتی ‫تو مراسم یادبودت سخنرانی کردم.
‫ممنونم.
‫فکر کردم باهات تماس بگیرم، ‫ولی نمی‌تونستم
‫دوباره اون در رو باز کنم.
‫حالا بازه.
‫آره.
‫ولی هنوز یه کم گیجم.
‫شروع شد.
‫من یه تماس از ‫رئیس پلیس اینجا گرفتم.
‫که فکر کنم دوست‌دخترت بوده.
‫و اون عجیب‌ترین چیز رو گفت.
‫اون اشاره کرد که تو ‫قصاب لنگرگاه هستی.
‫چه کوفتی؟
‫آنجلا و من همیشه رابطه‌ی ‫پرتنشی داشتیم، ولی وای،
‫وقتی بهت زنگ زده حتماً ‫خیلی از دستم عصبانی بوده.
‫- عجیبه. ‫- عجیب‌ترم شد.
‫من سوار هواپیما شدم،
‫رسیدم و دیدم که ‫دوست‌دخترت بهت شلیک کرده.
‫و وقتی فردای همون روز ‫باهاش حرف زدم،
‫بعد از اینکه با اون اتهام ‫بهم زنگ زده بود،
‫از همه‌چیز عقب‌نشینی کرده بود.
‫گفت «اشتباه کردم».
‫عجب اشتباهی، ‫به دوست‌پسرت شلیک کنی
‫چون فکر می‌کنی ‫یه قاتل زنجیره‌ایه.
‫فقط همین یه چیزه که ‫انگار نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫ماریا لاگوئرتا. ‫ماریا رو یادت میاد.
‫معلومه که یادمه.
‫ماریا به طور محرمانه ‫بهم گفت،
‫که مطمئن بود
‫که تو قصاب لنگرگاه هستی.
‫عجیبه، نه؟
‫دیوانگیه.
‫ولی بعدش ماریا کشته شد.
‫توسط یه حرومزاده‌ی پیر کارتل.
‫یا دب.
‫دوران سختی بود.
‫لعنتی، خیلی سخت بود.
‫ولی همه‌مون می‌دونیم ‫که قصاب لنگرگاه
‫دوکس بود، درسته؟
‫چی بهت می‌گفت؟
‫اون خیلی چیزا بهم می‌گفت.
‫عجیب‌غریب لعنتی. ‫روانی عوضی.
‫عقب‌افتاده‌ی لعنتی. روانی.
‫خدای من، ‫تو قصاب لنگرگاه هستی. ‫اون از
‫دوکس همیشه تو استفاده ‫از کلمات ماهر بود.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خاطره‌بازی با تو ‫خوش گذشت، رفیق.
‫ولی... فکر کنم ‫به یه کم استراحت نیاز دارم.
‫فردا برمی‌گردم.
‫می‌تونیم بیشتر گپ بزنیم.
‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫آره.
‫نزدیک بود یادم بره.
‫یه خبر خوب دارم.
‫بگو بشنوم.
‫تو رسماً زنده‌ای.
‫بعد از غرق شدن قایقت،
‫من بودم که گواهی فوتت رو پر کردم.
‫وقتی شنیدم زنده‌ای،
‫فکر کردم مناسبه ‫که دکستر مورگان
‫قانوناً دوباره زنده بشه.
‫حالا می‌تونی رأی بدی،
‫گواهینامه‌ت رو تمدید کنی، می‌دونی
‫یه آدم معمولی باشی.
‫خیلی لطف کردی.
‫استراحت کن.
‫یا به خاطر اینه که
‫نمی‌تونی یه مرده رو محاکمه کنی؟
‫ممنون، قدردانم.
‫دکتر آبرامز؟
‫ممنون که در مورد دکستر ‫تماس گرفتید.
‫آره، خب، برای بیمارا خوبه که ‫دوستاشون دور و برشون باشن.
‫فکر می‌کنید چقدر باید بمونه؟
‫اون به طرز شگفت‌آوری مقاومه.
‫ولی یه گلوله‌ی فاجعه‌بار ‫به سینه‌ش خورده،
‫پس حداقل برای ‫چند هفته‌ی دیگه اینجاست.
‫عالیه.
‫ساعات ملاقات فردا کی هست؟
‫یازده تا چهار.
‫ساعت یازده می‌بینمتون، دکتر.
‫باشه.
‫اگه دنبالم بیاین.
‫کارآگاه، فکر کنم شما...
‫به محض اینکه تموم کردید، ‫یه بررسی جامع
‫با لومینول از تمام این فضا می‌خوام.
‫باشه.
‫اون کیه؟
‫اسمش مورگانه، ‫هریسون مورگان.
‫جِنسی، لطفاً اینجا کمک کن.
‫صدایی نیست که دلت بخواد
‫وقتی رو تخت بیمارستانی بشنوی.
‫می‌دونی، مجبور نیستی تنها بمیری.
‫تو هنوز هریسون رو داری.
‫می‌دونم.
‫زمان مرگ؟
‫۵:۱۳ صبح.
‫شل کن. خیلی خشکی.
‫ببخشید، فقط عادت ندارم ‫روی میز باشم.
‫با کسی که بالای سرمه.
‫برای استرس داشتنت ‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫یعنی، دوستت ‫کِرت کالدول
‫معلوم شد ‫یه قاتل زنجیره‌ایه.
‫تو تیر خوردی.
‫دنیای دیوونه‌ایه.
‫آره.
‫مصیبت پشت مصیبت.
‫یه چیز وحشتناک ‫تو اخبار شنیدم.
‫جسد تیکه‌تیکه‌شده‌ی ‫یه مرد پیدا شده.
‫حالم بد میشه.
‫کجا بوده این؟
‫پایین تو نیویورک سیتی.
‫تیکه‌های جسد رو که به ‫نُه تیکه بریده شده بود پیدا کردن.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫نُه تیکه؟
‫زندگی تو منطقه سرخپوستی ‫می‌تونه مزخرف باشه، ولی
‫اینو به یه شهر بزرگ با ‫مردای سفیدپوست دیوونه ترجیح میدم
‫که دارن اینور و اونور ‫جسد تیکه‌تیکه می‌کنن.
‫بهت برنخوره.
‫قاتلای زنجیره‌ای همیشه انگار ‫مردای سفیدپوستن.
‫فقط یه واقعیته.
‫بهم برنخورد.
‫فکر کنم نباید در مورد ‫شهرهای بزرگ بد بگم.
‫یعنی، ‫کِرت کالدول همینجا
‫تو آیرون لیک بود و دخترای ما رو میکشت.
‫و وقتی بود که من کِرت رو کشتم
‫که به هریسون یاد دادم ‫چطور یه جسد رو
‫به نُه تیکه تقسیم کنه.
‫ممکنه؟
‫احساس می‌کنم یه کم خسته‌م.
‫فکر کنم زیادی فشار آوردم.
‫میشه برای امروز ‫تمومش کنیم؟
‫حتماً. آره.
‫به نُه قسمت تقسیم شده.
‫دقیقاً همونطور که من انجام می‌دادم.
‫و قربانی؟
‫یه متعرض جنسی سابقه‌دار
‫که از دست قانون در رفته بود.
‫با کُد جور در میاد، دکستر.
‫فکر می‌کنی هریسون داره ‫راه تو رو ادامه میده؟
‫یعنی، جسد به نُه تیکه تقسیم شده،
‫توی کیسه زباله چپونده شده، و ‫قربانی هم که اون بوده.
‫شهر فقط چهار ساعت فاصله داره.
‫برای هریسون رانندگی آسونیه.
‫جای عالی برای ناپدید شدنه.
‫و اگه کار هریسون باشه، ‫ممکنه تو دردسر واقعی بیفته.
‫پلیس نیویورک شوخی‌بردار نیست.
‫اگه از الان جسد رو پیدا کردن، ‫معلوم نیست
‫هریسون چه اشتباهات ‫دیگه‌ای ممکنه کرده باشه.
‫از هتلی که رایان هیچوقت ازش بیرون نیومد ‫شروع میکنم
‫چکمه‌هام کجان؟
‫باتیستا به زودی میرسه اینجا.
‫هریسون کامیون منو برده.
‫یه ماشین لازم دارم.
‫یه کم زود اومدم.
‫امکانش هست دوستم رو ببینم؟
‫نه.
‫ولی می‌تونید همونجا ‫منتظرش باشید.
‫از دست دوستایی مثل اون...
‫لعنت، لعنت، لعنت.
‫هی سیری، به کلینیک سنکا زنگ بزن.
‫کلینیک سنکا. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آره، سلام.
‫کارآگاه کوئین هستم، ‫پلیس میامی.
‫باید با کاپیتان باتیستا صحبت کنم.
‫لطفاً منتظر بمونید.
‫ببخشید، کاپیتان باتیستا؟
‫تلفن با شما کار داره.
‫کاپیتان باتیستا هستم.
‫سلام.
‫خانم، واقعاً نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫واقعاً دلم می‌خواد دوستم رو ببینم.
‫میشه دوباره چک کنید؟
‫ببخشید، هنوز تو حمومه.
‫۴۵ دقیقه گذشته.
‫آقا، شما نمی‌تونید همینطوری
‫دکستر، خوبی رفیق؟
‫لعنتی!
‫روانیِ لعنتی.
‫دعوت‌نامه تحویل داده شد.
‫وای!
‫یه عوضی همین الان سعی کرد ‫منو زیر بگیره.
‫با کُد جور در نمیاد.
‫عه جدا، بابا؟
‫پسر من.
‫میخوام گریه کنم.
‫راستش، نه نمی‌تونم گریه کنم.
‫لعنت بهش.