‫« هـنـر خـوشـی »
‫دنبالم نیا
‫دیگه تحمل ندارم
‫خیلی اذیت میشم
‫دیگه نمی‌تونم این قسمت ‫از بدنم رو تکون بدم. ببین
،‫اگه دهنتون رو بپوشونید ‫میام کمک‌تون می‌کنم
‫چی؟
...‫- اگه دهنتون رو بپوشونید، میام کمک‌تون !‫- اوه، بس کن
،‫اینقدر مسخره نباش ‫وسواس داری، مودی
‫نمی‌بینی چندین ماهه ‫که کسی خونه‌مون نیومده؟
‫خودت چیکار کردی؟
‫باید فوراً به طبیب زنگ بزنی
‫می‌خوام قبل از اینکه بچه خیلی ‫بزرگ بشه، اوضاع رو درست کنه
‫دلیلی برای ترسیدن وجود نداره
‫نه، نه... مسئله‌ی خاصی نیست
،‫فقط یه‌کم خون از دست میدی ‫اتفاق خیلی عجیبی نمیفته
.‫قبلاً یه دهقان بودی، بنیه‌ی قوی‌ای داری ‫سریع خوب میشی
‫تو این چیزها رو نمی‌دونی، من می‌دونم
‫من می‌دونم
‫مسئله‌ی خاصی نیست. فقط یه‌کم خون ‫از دست میدی، اتفاق خیلی عجیبی نمی‌افته
‫این براتون خوبه
‫آخ
‫باید هر چه سریع‌تر ‫چند تا کارگر بگیریم
،‫از وقتی باغبون‌ها دیگه نمیان
‫درخت‌ها از شکل افتادن
...‫و خود خونه هم
‫چقدر می‌خوای من رو شکنجه کنی؟ ‫بسه دیگه
‫فکر می‌کنی برام مهمه؟
‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫- ببخشید؟ ‫- ها؟
‫- واقعاً اونقدر حالش بده؟ ‫- متاسفانه آره
‫خیلی می‌ترسم
.‫خودم حواسم بهش هست ‫خودش ازم خواست
...‫هیچکس
‫تکرار می‌کنم، هیچکس ‫نباید وارد اتاقش بشه
‫فقط اونطوری می‌تونیم کاری کنیم ‫بیماری بین بقیه‌مون پخش نشه
‫- چطور بیمار شده؟ ‫- یه بیماری موذیه
‫از همون اول مراقب بودیم
‫ویروسیه که روی اشیاء ‫و سطوح باقی می‌مونه
‫یادتون رفته دکتر چی گفت؟
‫بجنبید
‫کارهای زیادی دارم
:‫«علائم مسمومیت عبارت‌اند از ،‫خشکی غشای مخاطی
،‫مشکل در بلعیدن
،‫پوست ملتهب و خشک ،‫تب، افزایش ضربان قلب
‫پریشانی، گیجی، هذیان، گرفتگی عضلات
...‫خواب‌آلودگی، کما
‫و ایست قلبی تنفسی»
‫این برای گردش خون‌تونه، شاهدخت
‫- بدن دردتون بهتر شده، درسته؟ ‫- آره، آره
.‫مثلاً... ببین، می‌تونم این کار رو بکنم ‫قبلاً نمی‌تونستم
‫خوبه
‫اما حس عجیبی دارم
‫یه‌کم نوشیدنی نیاوردی؟
‫یه بطری هست ‫توی میز سمت چپ تخته
...‫می‌دونی
...‫نه، تنها بوندن
‫برای این همه مدت اصلاً باحال نیست
‫باید به خودت دلداری بدی
‫برای خودت هم یه لیوان بیار. یالا
‫خیلی‌خب. اما بعدش ‫بازم چای گیاهی بهتون میدم
...‫اما تنها بودن
‫چند تا مزیت هم داره
‫مخصوصاً برای شما
...‫شاهزاده
‫مثل یه ساعت سوئدی بود
‫به محض اینکه چشم‌هاش رو باز می‌کرد ‫آماده و سرحال میشد
،‫خیلی عجیب بود ...‫واقعاً نفسم رو گرفت
.‫یا بهتره بگم خسته‌م کرد ‫«این کار رو بکن، اون کار رو بکن
‫فلان کار رو بکن، فلان کار رو بکن»
،‫بعضی‌وقت‌ها می‌خواستم بگم نه ‫اما خب بداخلاق میشد
...‫پس برای حفظ آرامش خونه
...‫نه، چون
‫باید قبل از ازدواج
‫به زن راجع به همه‌چیز اطلاع بدن
‫خواسته‌هاش زیاد بود
‫همیشه کلی چیز می‌خواست
...‫نه، جدی میگم، واقعاً
...‫خیلی... خیلی ‫دستور می‌داد
:‫وقتی اولین بار دیدمش با خودم گفتم ‫«چطور می‌خوام دووم بیارم؟»
‫«امکان نداره بتونم همیشه حرفاش رو گوش بدم»
...‫اما شد، شد، شد
‫حتی گاهی بد هم نبود
...‫و لئونورا
‫مثل پدرش اشتیاق داشت
‫عاشق دستور دادن بود
‫از اون جور کارها خوشش می‌اومد
‫اما خب یه زن بود
،‫اگر مرد می‌بود ‫یه ویژگی عالی می‌بود
...‫اون
‫یه زیبایی دو لبه داشت
!‫بز
‫خوابی؟
‫گرسنمه
‫منم گرسنمه
‫پاشو بریم
‫کجا؟
‫بهم اعتماد کن
‫این سالن جشنه
‫خوبه، نه؟ بریم
‫- این سالن کوچیکه‌ست ‫- آره، آره
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- چی؟
‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- یادت رفته چی گفتم؟
‫- چی گفتی؟ ‫- ماسکت رو بزن
‫- حق دارم ببینمش، نه؟ ‫- ماسکت رو بزن
‫نمی‌فهمی که خطرناکه؟
‫چه مرگت شده؟
‫کابوس دیدم
‫- دلم برای مامان تنگ شده !‫- اینقدر بهش نگو مامان
‫اون مادربزرگته
‫چرا نمی‌ذاری ندیمه‌ها ‫ازش مراقبت کنن؟
،‫اگه تو خطر می‌کنی میری پیشش ‫چرا من نباید برم؟
‫من از همون اول پیشش بودم
‫تازه، خیلی رعایت می‌کنم، باور کن
‫سعی دارم ازت محافظت کنم
‫به هر حال من قوی‌ام
،‫بئاتریچ
‫لطفاً
‫برو توی اتاقت
‫صبح بخیر
‫یه نوشیدنی بده بخورم
‫امشب کسی همراهت بود؟
‫ها؟
‫یه بچه همراهت بود
‫بوی پودر تالک می‌داد
...‫یا شاید هم
‫بوی عرق با بوی پودر تالک ‫قاطی شده بود
...‫مطمئنم خواب ندیدم
‫هیچوقت از حرف‌هام ‫اطاعت نمی‌کنی، مودستا
...‫نه، چیزی که می‌گید
‫بالاخره دکتر قراره کِی بیاد؟
،‫تا حالا نشده خودش رو سریع برسونه
‫اما اینکه اینقدر ما رو منتظر ‫نگه داشته خیلی مشکوکه، نه؟
،‫با این همه‌گیری خیلی سرش شلوغه ‫دسترسی بهش خیلی سخت شده
...‫به یکی گفتم بهش پیغام برسونه
...‫اینقدر پافشاری نکن، مودستا
‫به اندازه‌ی کافی هیولا به دنیا اومده
‫دیگه کسی نام خانوادگی ما رو ‫زنده نگه نمی‌داره
‫و روی حرف من هم حرف نزن
‫چون حتی اگه مُرده باشم هم ‫تنبیه‌ت می‌کنم
‫حتی وقتی مُرده باشم هم !‫قدرت تنبیه کردن تو رو دارم
:‫توی وصیت‌نامه‌م نوشتم
‫«بدون وارث»
،‫اگه اونطور نباشه ‫همه چیز رو از دست میدی
...‫در واقع، یادم بنداز که حتماً شخصاً
‫تحویلش بدم به سردفتر
،‫اگه بهم بگید کجاست ‫خودم می‌تونم بدمش بهش
‫گفتم شخصاً، عزیزم
،‫هر کسی بچه داشته باشه ‫همه چیز رو از دست میده
‫همه چیز به خیریه می‌رسه
،‫به جز عنوانت چیزی برات نمی‌مونه
!‫چقدر خنده‌داره
،‫یه شاهدختِ گدا
‫شاید حتی یه بچه‌ی ‫بی‌ریخت هم داشته باشی
‫دوباره تونست من رو کنترل کنه
‫یه نوشیدنی بده بخورم، بجنب
‫زود باش
‫- چاره‌ای جز اطاعت نداشتم !‫- ساکت باش
!‫ساکت باش
،‫فلج روی یه تخت افتاده بود ،‫اما انگار روی تخت پادشاهی بود
‫و من خدمت‌کارش بودم
‫دوباره موفق شده بود ‫اراده‌ش رو بهم تحمیل کنه
‫ببخشید
‫و موضوع بچه رو هم ‫کاملاً مشخص کرده بود
‫به یه آتش‌بس نیاز داشتم
‫زمان می‌خواستم
‫به هر قیمتی که شده بود ‫باید پیداش می‌کردم
‫و از شرش خلاص می‌شدم
‫نه دوست داشتم زنده باشه، نه بمیره
‫عجب زن عجیبی بود
‫تصمیمی که می‌گرفت ‫تا آخر پاش می‌موند
‫واقعاً تحسینش می‌کردم
‫اینجایی
‫- گرفتمت، عوضی !‫- مودستا
‫- حواسم بهت هست !‫- بجنب
!‫دارم میام! دارم میام
،‫بمون همین‌جا ‫بعداً میام سراغت
!‫صبر کنید
!‫- صبر کنید !‫- بجنب، مودستا
!‫بیا بریم
‫- بیا داخل ‫- ببخشید، می‌خواستم تمیزکاری کنم
‫- خیلی وقته کسی اینجا نیومده ‫- کارت رو بکن
.‫به چیزی دست نزنی ‫دنبال یه کتاب پزشکی می‌گردم
‫- چشم ‫- می‌تونی تمیزکاریت رو بکنی
.‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم ‫اما شاهدخت کارم داشتن
‫چی گفتی؟
.‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم ‫اما شاهدخت کارم داشتن
‫دیدیش؟
‫شنیدم که زنگ اتاقشون ‫مدام به صدا درمی‌اومد
‫باید چیکار می‌کردم؟ ‫رفتم بالا، می‌ترسیدم اتفاقی افتاده باشه
‫- حتی نمی‌تونم ۵ دقیقه اونجا رو ترک کنم؟ ‫- خیلی مراقب بودم، به چیزی دست نزدم
.‫فاصله‌م رو باهاشون حفظ کردم ،‫به شدت به دکتر نیاز داشتن
‫پس منم یه نفر رو ‫فرستادم سراغ دکتر
.‫خیلی بی‌قرار بودن ‫فقط کاری که دستور دادن رو انجام دادم
‫دکتر کِی میاد؟
‫فکر کنم فردا
‫حقیقت داره
‫دزدی می‌کردم
‫همیشه خوشی‌ای که ‫می‌خواستم رو می‌دزدیدم
‫از همه‌کس و همه‌چیز
،‫اونا خدا داشتن ‫من زندگی دنیوی رو می‌خواستم
،‫اونا توی زندگی با کلماتی مثل «شیطان» ‫«جهنم»، «اطاعت» و «گناه» مخالف بودن
:‫پشت سر هم می‌گفتم ‫«متنفرم. ازت متنفرم!»
،‫هر چقدر بیش‌تر تنفرم رو بیان می‌کردم ‫حالم بهتر میشد
‫باید بیش‌تر احتیاط می‌کردم
‫تا همین‌جاش هم مرتکب ‫اشتباه‌های زیادی شده بودم
‫حس می‌کردم روح لئونورا ‫توی سراسر خونه پرسه می‌زنه
‫فکر می‌کردم همراه خودم آوردمش
،‫و همراه با لئونورا ‫مُرده‌های دیگه هم اومده بودن
‫از تظاهر به مطیع بودن ‫خسته شده بودم
:‫از شنیدن این حرف‌ها خسته شدم بودم ...‫«خودت می‌بینی
.‫مسئله‌ی خاصی نیست ،‫فقط یه‌کم خون از دست میدی
‫بنیه‌ی قوی‌ای داری»
‫اون اتفاق نمیفته
‫این بچه میشه اولین چیزی ‫که من صاحبش میشم
‫صدقه‌ی هیچکس نیست
‫من آخرین مانعتم
‫آره
‫همه چیز رو از دست میدی، می‌دونی؟
‫بدون پول شما هم می‌تونم دووم بیارم
‫بدون این امکانات
...‫نگران بئاتریچم
،‫و ایپولیتو
‫فقط نگران بچه‌ی خودم نیستم
‫باید زندگی کنیم
‫نباید داخل این دیوارهای ‫مرگ‌آور زندانی باشیم
...‫دیوونه‌ای
‫- که دوست داری زندگی کنی ‫- برعکس دیوونگی و علاقه‌ی شما به مرگ
‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- معلومه که دوست‌تون دارم
‫قسم می‌خورم
‫آرزوم اینه مثل شما باشم
‫مثل کی؟
‫من کی هستم؟
...‫اینجا
‫در حالی که اتاق‌ها رو مرتب می‌کنم
‫تا آماده‌ی پذیرایی از ...‫فامیل‌های مرحومم بشم
...‫من
‫شاهدخت برندیفورتی هستم
‫اما فردا؟
‫از همین الان می‌تونم ...‫سر و صدا رو بشنوم
...‫هیاهوی مردم
‫در مقابل دروازه‌های کاخ
...‫سگ‌ها
‫درست مثل تو
‫به سرسختی تو
‫اما به شجاعت تو نه
...‫درخواست و تمنا می‌کنن
‫یه سیسیل جدید می‌خوان
‫یه ایتالیای جدید می‌خوان
‫یه رهبر جدید می‌خوان
‫به نام عدالت
...‫تمام این جنبش‌ها، این نگرانی‌ها
‫فقط برای چند صباحی زندگی کردن
‫در این حد افراطی ازش ‫دفاع کردن. چقدر رقت‌انگیز
‫چقدر رقت‌انگیز
...‫این دوران پیری
‫چیزی جز ویرانی محض نیست
‫حیف که نمی‌دونی من قبلاً ‫چقدر دختر شادی بودم
‫همیشه خندان و پرانرژی بودم
‫همیشه در حالی خوشی بودم
‫خیلی‌خب. یه چیزی بیار بخورم
‫دیگه این حق رو دارم که بمیرم، نه؟
...‫این طاعون لعنتی
،‫شاهدخت بیچاره
‫حتی یه تشییع جنازه‌ی ‫درست‌وحسابی هم براش نگرقتن
‫- دُن آنتونیو ‫- کارمین
.‫چه مصیبتی، دُن کارمین ‫چه فقدانی
‫زن فوق‌العاده‌ای بود
‫- سارو ‫- دُن کارمین
‫به مدت ۳ روز کار رو تعطیل کنید
‫عزاداریم
...‫دیگه بی‌کس شدم، مودستا
،‫اون تنها مادر واقعی من بود ...‫دیگه هیچکس رو ندارم
‫همه‌شون مُردن
‫خودم در کنارتم
‫تو من رو داری. من اینجام
،‫بئاتریچ
‫می‌دونم چه حالی داری
‫می‌دونم وقتی یکی از عزیزانت رو از دست میدی ‫چه حالی بهت دست میده
‫اما ما همدیگه رو داریم
‫صبح بخیر، خانم
‫- خونه‌ی دُن کارمین کجاست؟ ‫- اونجا
‫- خونه‌ی دُن کارمین رو نشونش بده ‫- دنبالم بیا، خانم، من می‌برمت
‫ممنون
.‫الان مهمون داره ‫لطفاً بیاید داخل
‫تو کی هستی؟
،‫اسم من «وینچنزو»ئه، شاهدخت ‫من پسر کارمین هستم
‫چند دقیقه‌ی دیگه میاد
‫داره با یکی از هم‌رزم‌های ‫برادرم حرف می‌زنه
.‫از ماتیا برامون یه نامه آورده ‫هر دوتامون جبهه بودیم
،‫من چند هفته پیش برگشتم ‫این مدت هیچ خبری از ماتیا نداشتیم
‫- بشینید. آب بیارم براتون؟ ‫- آره، ممنون
‫الان میارم
‫یه مدال هم گرفته
.‫دنبالم بیا ‫باید به افتخارش بنوشیم. وینچنزو
‫توی ناپله، داره میاد خونه
‫حتی یه مدال هم گرفته
‫شاهدخت. بشین
‫- چیزی بهش تعارف کردی؟ ...‫- آب، اما
.‫گوش کن، برید به غذاخوری ‫برای این پسر جوون یه لیوان نوشیدنی ناب بگیر
‫شادی رو به این خونه آورده
‫- خداحافظ، علیاحضرت ‫- برید، منم بعداً میام
‫- ممنون، دُن کارمین ‫- خداحافظ، خدا حفظت کنه
‫فکر می‌کردم پسرم رو از دست دادم
‫ولی حال هر دوشون خوبه
‫این چندین سال اخیر ‫خیلی بهم سخت گذشت
‫دو تا پسر داری؟
‫معلومه، یه مرد مسنم
‫اصلاً بهم نگفتی
‫همسرته؟
‫آره، لوشیا
‫اینجاست؟
.‫ده سال پیش از دنیا رفت ‫روحش قرین رحمت باشه
‫تنهایی پسرهام رو بزرگ کردم
‫اون هم همین کار رو می‌کرد
...‫کارمین
‫بچه‌ت توی شکممه
‫یه چیزی بگو
‫بارداری رو دوست داری؟
‫یعنی نسل برندیفورتی ادامه پیدا می‌کنه
‫اسم خانوادگی من روش نیست
‫اینطوری به نفعشه
‫دیگه هیچوقت نبینم بیایی اینجا
‫پسرهام نباید چیزی ‫راجع به نقاط ضعف من بفهمن
‫- نقاط ضعف؟ ‫- تو خیلی جوونی
‫تو و وینچنزو تقریباً هم‌سن هستید
‫و الان متوجه شدی؟
،‫خودت اون شب اومدی در خونه‌ی من ‫این رو یادت باشه
‫وصیت‌نامه رو
‫تو همه چیز رو درمورد شاهدخت ‫می‌دونی. وصیت‌نامه کجاست؟
،‫فردا میام به ویلا ‫و همه چیز رو مرتب می‌کنم
‫سردفتر رو خبر کن
‫و دُن آنتونیو
‫و دکتر
‫حتی خدمت‌کارها رو هم خبر کن
‫دیگه برو
‫برو، داره تاریک میشه
‫نمی‌خوام شب توی خیابون‌ها باشی
‫لطفاً برو
...‫روح خجسته‌ی مادر گرامی‌تون
‫آقایون، آقایون، می‌دونم ،‫عجیب به نظر می‌رسه
‫اما شاهدخت هیچوقت چیزی ‫راجع به یه وصیت‌نامه نگفتن
‫با گوش‌های خودم شنیدم
‫- خب هیچی به جا نذاشتن ‫- نمی‌فهمم
‫چطور چنین چیزی ممکنه؟ ‫شاهدخت خیلی آدم محتاطی بودن
‫- دقیقاً ،‫- نمی‌خوام بی‌ادب باشم
‫اما خوب خونه رو گشتید؟
،‫با کمال احترام، دکتر ‫خونه رو زیر و رو کردیم
‫حتی توی گلدون‌ها رو هم گشتم
،‫حتی توی اتاق شاهزاده جاکوبو هم نبود
‫و اون اتاق موردعلاقه‌ی شاهدخت بود
‫پس احتمالاً شاهدخت اصلاً ‫وصیت‌نامه‌ای ننوشتن
‫بالاخره همه‌مون می‌دونیم ‫که عاشق بازی دادن دیگران بودن
،‫به خدمت‌کارها بگو همه‌جا رو بگردن ...‫نمی‌دونم، توی باغ
‫شاهدخت شخصاً چندین بار به من گفتن
...‫که مقدار مشخصی
‫حتماً، شاهدخت به من هم گفتن
‫که مقداری پول به جا می‌ذارن
‫که باید به نیازمندها داده بشه
‫بازسازی برج ناقوس
‫- شاهدخت بئاتریچ، یادتونه؟ ‫- درمانگاه چی؟
.‫آقایون، کافیه، بس کنید ‫جسدش هنوز گرمه
‫یه‌کم احترام قائل باشید
‫وصیت‌نامه نداریم
‫- توی چنین شرایطی چی میشه؟ ...‫- خب
....‫تا وقتی وصیت‌نامه پیدا بشه
‫چون شاهزاده ایپولیتو ،‫تنها فرزند پسر شاهدخت گایا هستن
‫ایشون وارث بر حق هستن
...‫البته با توجه به شرایط شاهزاده
‫خانم مودستا همه چیز رو مدیریت می‌کنه
‫می‌خوام یادآوری کنم که شاهزاده ‫از نیت و اراده برخورداره
،‫پس امیدوارم، شاهدخت
‫این موضوع رو بهشون اطلاع بدید
‫- البته، پیترو، با هم بهش می‌گیم ‫- آقایون، بیاید منطقی باشیم
‫خانم مودستا تنها کسیه ‫که تا آخر در کنار شاهدخت بوده
‫حتماً شنیده که وصیت‌نامه‌ی ‫مادرشوهرش چی بوده
‫می‌دونه به هر کسی چه چیزی رسیده
‫- خوب گفتی، کارمین ‫- درسته
‫آره
‫شاهدخت گایا بهم گفت ...‫که می‌خواسته مقداری پول
،‫ببخشید، خانم مودستا ‫اما من صداتون رو نمی‌شنوم
‫شاهدخت مرحوم گرامی‌مون بهم گفت
‫می‌خواد مقداری پول
،‫به کلیسای دُن آنتونیو برسه ‫و همچنین درمانگاه
‫مشخصه که شاهدخت به هیچ وجه ‫به کسایی که این همه سال بهش خدمت کردن
‫بی‌توجه نبوده
‫- البته ،‫- دُن گیتانو، دِ شوشِیس، پیترو
‫- نقره، دُن کارمین ‫- من؟
‫البته
‫شاهدخت بئاتریچ طبیعتاً ‫یه مستمری ثابت دریافت می‌کنه
‫مستمری ثابت؟
‫آره
‫خیلی‌خب
،‫اگه به من نیازی نیست ‫دیگه می‌خوام برم
‫البته، بئاتریچ
‫دماغ و دهن‌تون رو بپوشونید
‫خیلی‌خب
‫آقایون، لطفاً من و کارمین رو تنها بذارید
‫قبل از اینکه بریم به کاتانیا ‫باید همه چیز رو مرتب کنیم
‫- مراقب خودتون باشید ‫- ممنون
...‫با اجازه‌تون
‫خب؟
‫نشستن روی اون صندلی ‫چه حسی داره؟
‫انگار یه‌کم اذیت‌کننده‌ست
،‫باید خیلی تمرین کنی ‫وگرنه باد آورده رو باد می‌بره
‫هیچوقت واضح حرف نمی‌زنی
...‫اگه من جای تو بودم
‫هیجان برای رفتن ‫به شهر رو کنترل می‌کردم
.‫کار دیوونه‌واریه ،‫دلیلش رو بهت میگم
‫به دو دلیل. یک، کاتانیا ‫خیلی از مناطق روستایی آلوده‌تره
‫و بعدش هم خیلی بهتر میشه ‫اگه یه برندیفورتی جوون همراهت باشه
‫یه مرد باشه بهتره. کی می‌دونه؟
‫شاهزاده جدید باعث ‫بسته شدن دهن همه میشه
‫و کسی دنبال این نمی‌گرده
‫شاهدخت وصیت‌نامه‌ش رو داد بهم
‫زن بیچاره بهم اعتماد کرد
‫اما من می‌دمش به تو
‫تو به سایه‌ی خودت هم اعتماد نداری
‫چی شده، مودستا؟
‫حرفی برای گفتن نداری؟
‫ازم متنفری و نمی‌خوای راضیم کنی
‫نمی‌خوای ازم تشکر کنی؟
‫بگیرش
‫پنجره‌ها رو باز کن
‫بذار هوای تازه بیاد توی خونه
‫این خونه به هوای تازه نیاز داره
‫به نظرت کاتانیا چطوره؟
‫پدرم قرار بود ببرم اونجا
‫به نظرم شهر زیبا و بزرگیه
...‫پر از مغازه، سینما و ساختمونه
‫کشتی‌های بزرگ توی دریا وجود دارن
‫بذار چشم‌هات رو ببینم
،‫اینقدر درها رو به هم نکوب !‫بیدارش می‌کنی
،‫قبول نمی‌کنی برادرزاده‌ت ‫پسر من رو ببینی
‫و همه‌ش از من دوری می‌کنی
‫نقره بهم گفت که تو بهش شیر میدی
‫عصبانی‌ام
‫یه خانم محترم ‫یه دایه استخدام می‌کنه
،‫اگه دلت جنگ می‌خواد، بئاتریچ ‫من آماده‌ی مبارزه‌ام
‫به هر حال، قراره بری به کاتانیا
‫می‌خوای بری تو جامعه باشی
،‫اما همه می‌دونن که اصالتی نداری، مودستا ‫با اینکه الان یه عنوان داری
‫هر جایی که بری ‫بوی فقر رو با خودت می‌بری
،‫ازدواجت یه رسواییه ‫شوهرت معلوله
‫و تو هم بوی جادوگری میدی
!‫برو بیرون
!‫از اتاق برو بیرون
!‫پاشو
!‫برو بیرون! گمشو
!‫- ولم کن !‫- بجنب
‫دیگه گریه نمی‌کنه
!‫برو بیرون
!‫در رو هم ببند
‫یه نوزاده، بئاتریچ
‫تا حالا توی این خونه‌ی مردگان ‫یه نوزاد دیدی؟
‫بیا جلوتر
‫اینقدر از زندگی می‌ترسی؟
‫کدوم زندگی، مودستا؟
‫این زندگی توئه، نه من
‫نوزاد توئه، شوهر توئه، میراث توئه
‫اصلاً به من فکر می‌کنی؟
‫به فکر من هستی؟
‫توی کاتانیا من فقط ‫خواهر شوهر چلاق و بیچاره‌ی توئم
‫یه دختر ترشیده که هنوز ‫به خانواده‌ش وابسته‌ست
‫دیگه چیزی برام باقی نمونده
‫حتی جوونیم رو هم از دست دادم
‫حتی تو هم دیگه دوستم نداری
‫فکر می‌کردم دوستم داری
‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- اما من که دوستت دارم
‫تو خوشی من هستی
‫تو بخشی از روح من هستی
‫فقط می‌خوام تو خوشحال باشی ‫و احساس کنی در امانی
‫التماست می‌کنم، به من بی‌توجهی نکن
‫عشقم
،‫عشقم
‫مامانی اینجاست
‫ممنون
.‫اسم اون نقره‌ست ‫جیا این اسم مستعار رو روش گذاشته
‫پس ما هم همینطور صداش می‌زنیم
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫دیگه عضوی از این خانواده شده
‫- اونا وینچنزینا و سانتینا هستن ‫- صبح بخیر، شاهزاده
‫- عالی‌جناب ‫- صبح بخیر
‫- اون سالووئه
‫- صبح بخیر، شاهزاده ‫- صبح بخیر
‫خیلی زیادن
‫بیا بریم
‫مشکلی نیست
‫اون جوزپه، اومده جای آنتونیو
‫- و اون ترساست ‫- از دیدنتون خوشحالم
،‫خواهرش توی آشپزخونه‌ست ‫بعداً می‌برمت پیشش
‫ازش خوشت میاد؟
‫صبح بخیر، دایی ایپولیتو
‫من بئاتریچم، خواهرزاده‌ت
‫بئاتریچ، بالاخره دیدمت
‫مودستا خیلی ازت تعریف کرده
‫بیا بریم. گفتم ناهار رو بیرون ‫آماده کنن تا جشن بگیریم
‫شاهدخت، خواهرزاده‌م رو ‫بهتون معرفی کردم؟
‫- خواهرزاده؟ ‫- آره، خواهرزاده‌م، گولیِلمو
‫- اون دیگه چه کلمه‌ایه؟ ‫- برای صبحونه؟
‫- «بانیا کاودا» ‫- «بانیا کا...»
‫- سلام، چطوری؟ ‫- از آشنایی باهات خوشحالم
‫- خیلی خوش‌تیپ شدی !‫- کارمین
!‫کارمین
!‫- بیا ‫- وای، خدا، عجب بادیه
‫- مگس و باد ‫- اومدم
‫- یکی از اونا هم بهم بده ‫- سلام به این گروه دلنشین
‫- ممنون ‫- صبح بخیر، کارمین
‫- بیا شاهزاده‌ی جوان رو ببین ‫- اصلاً برای همین اومدم
‫- دُن کارمین ‫- چطورید؟
‫- خواهرزاده‌م، گولیِلمو رو دیدی؟ ‫- بیا اینجا
‫از آشنایی باهات خوشحالم
.‫خیلی خوشگله ‫چه رنگ و رویی داره، ببینیدش
‫- تبریک میگم، علیاحضرت ‫- ممنون
‫یه هدیه‌ی کوچیک برای شاهزاده آوردم
‫- اسمش رو چی گذاشتین؟ ،‫- اِریپراندو
‫- از روی اسم پدرِ مامان ‫- البته
‫قطعاً همه چیز به رفتارت بستگی داره
‫تبریک میگم، شاهزاده
‫ممنون
‫متاسفانه باید با شما خوبان ‫خداحافظی کنم، کار دارم
،‫زمین‌ها منتظرن ‫خیلی کار روی دستم مونده
‫بمون، کارمین. غذا زیاده
‫- نمی‌تونم، شرمنده ‫- نمی‌خوای یه‌کم دیگه بمونی؟
‫من همراهت میام
،‫راجع به خیلی چیزها باید حرف بزنیم ‫خیلی وقته که غایب بودی
‫- میگم اسب‌ها رو آماده کنن ...‫- شاهدخت
‫لازم نیست مهمون‌هاتون رو تنها بذارید
...‫تازه، اخیراً زایمان کردید
‫- اسب‌سواری براتون خوب نیست ‫- آره، عاقلانه نیست
‫- درست میگه، مودی ‫- اسب‌سواری خطرناکه
‫- آره، خطرناکه ‫- چیزی نمی‌خوری، کارمین؟
‫نه، خیلی ممنون
‫- خوش بگذره ‫- روز خوش
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫چه اسب خوشگلی
!‫ببخشید
‫ببخشد، دُن کارمین رو ندیدی؟
‫دُن کارمین رو ندیدی؟
.‫اون ناشنواست ‫صدات رو نمی‌شنوه
‫قایم شدی؟
‫فکر کردم کار داری
‫حتماً یه خبر خیلی مهمی رو ‫می‌خوای بهم بگی
‫دارم میرم، کارمین
‫میرم به کاتانیا
‫همون چیزیه که می‌خواستی
‫شاهزاده ایپولیتو رو توی شهر هم ‫می‌خوای به همه نشون بدی؟
‫به همه‌ی عالی‌جناب‌ها نشونش میدی؟
‫هیولا رو آزاد می‌کنی ‫تا همه‌ی توجه‌ها روی اون باشه
‫و کسی متوجه نشه خودت کی هستی
‫دلیلی نداره ایپولیتو زندانی باشه
‫رویابافی با واقعیت فرق داره
،‫حالا که همه قیافه‌ش رو دیدن ‫اقتدارت رو از دست دادی
‫تو نمی‌فهمی، من نیازی به اقتدار ندارم
‫- نمی‌خوام اولویت دوم کسی باشم ‫- می‌خوای یه خدمت‌کار باشی؟
.‫نه خدمت‌کار، نه اولویت دوم ‫چی با خودت فکر می‌کنی؟
‫من و شاهدخت مرحوم گرامی ‫بهت اعتماد کردیم
.‫اما ظاهراً فقط یه زن معمولی هستی ‫و خیلی هم تنبلی
‫به همین زودی از کار خسته شدی؟
.‫به خودم ربط داره ‫از این کار خوشم نمیاد
‫می‌خوام درس بخونم
‫- می‌خوام زمین رو بفروشم ‫- درس، درس
‫می‌خوام درس بخونم یعنی چی؟
.‫پس من فقط یه زن تنبلم ‫همونطور که خودت گفتی، یه زن معمولی‌ام
‫هر جور دوست داری فکر کن، پیرمرد
‫دیگه حرفی ندارم
‫اما وقتی همه بفهمن که ،‫می‌خوای زمین رو بفروشی
‫هیچکس به اندازه‌ی ‫قیمت واقعیش بهت پول نمیده
‫می‌فهمی؟
‫پس خودت بخرش
.‫بعد از ۲۰ سال برنامه‌ت رو تکمیل کن ‫پولش رو که داری، نه؟
‫باهوشی
‫اما من هیچوقت دزدی نکردم
‫هر چیزی که دارم رو ‫با سخت‌کوشی به دست آوردم
...‫در حالی که شاهدخت و بچه‌هاش
،‫نمی‌خوام پشت سر مُرده‌ها حرف بزنم
،‫اما اونا فقط سرشون توی کتاب‌هاشون بود ،‫به ستاره‌ها نگاه می‌کردن
‫- ولی من همه‌ش مشغول کار بودم ‫- به کاتانیا میایی؟
‫میایی بهم سر بزنی؟
‫کارم توی شهر چیه؟
،‫من یه آدم روستایی‌ام ‫به اینجا تعلق دارم
‫می‌ذارم بری به دیوونگی‌هات برسی
‫همیشه در خدمتتم، شاهدخت
!‫هی، مراقب باش
‫- آقا، تا شب نمیشه منتظر بمونیم ‫- من اومدم خرید کنم، تو چی؟
!‫اینجا رو ببینید
!‫همه‌ی گوشت‌ها فروشی‌ان
!‫بجنب، خانم
‫نظر تو چیه؟
‫خوشحالی که بالاخره به کاتانیا اومدیم؟
‫درست رفتار کن
‫- شاهدخت ‫- صبح بخیر
‫آروم، من کمک‌شون می‌کنم
‫- خوش اومدید ‫- خوش اومدید
،‫دختره‌ی احمق
‫اگه این‌قدر دلت می‌خواد ...‫بدونی دریا چه شکلیه
‫بفرما ببین
‫[ به یاد عمو کارلو ]