‫درد زیادی داری؟
‫فقط یه‌ذره تیر می‌کشه.
‫وقتشه.
‫هیچی نیست.
‫- هیچی! ‫- پدر. پدر.
‫- نمی‌تونم ببینم. ‫- اشکال نداره. آروم باش.
‫- «اولومن»، جواب نداد. ‫- پدر، لطفا.
‫دوباره امتحان می‌کنیم. ‫دوباره عمل رو انجام بده، دوباره امتحان کن.
‫متأسفم. کار دیگه‌ای نمی‌شه انجام داد.
‫اشتباه می‌کنی! ‫باید راهی باشه.
‫- اولومن. ‫- پدر.
‫باید بازم بخونی. همهٔ کتاب‌های پزشکی، ‫هر چی که هست.
‫جواب‌ باید اونجا باشه.
‫پدر، من همهٔ کتاب‌ها رو خونده‌م.
‫و چیزی که نوشتن اینه که ‫قرنیه‌هات آسیبی دیده که درمان نداره.
‫به‌اندازهٔ کافی خوب نگشتی.
‫من نابینا نمی‌شم.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫نابینا نمی‌شم!
‫چیه؟
‫هوا ورت نداره.
‫ستوان رن هستم.
‫بله ستوان.
‫دروازه رو باز کنید.
‫بله قربان!
‫و به‌این ترتیب...
‫«تریوانتین» بزرگ، «تالیور»... ‫زخمی شد اما نمرد...
‫با پای خسته‌اش بلند شد ‫و سوار اسبش شد.
‫اگر چه رعد و باران...
‫حس‌هاش رو مختل کرده بودن
‫افراد خسته‌ش رو میان علف‌زارهای بلندِ ‫«سرزمین ملعون» به سمت
‫قلعهٔ «گنایت» راهنمایی کرد.
‫۲۰ سرباز «تریوانتینی» تحت فرمانش،
‫کل شب مقابل لشکر «گنایت»
‫در ساحل مقاومت کردن...
‫و صبح بعد هم به‌همین ترتیب، تا اینکه ‫جنگ‌جویان ارتش آمدند که ورق را برگردانند.
‫منو کجا می‌بری؟
‫خودت می‌بینی.
‫تا حالا توی همچین ارتفاعی نبوده‌م.
‫جدی؟
‫وقتی جوون‌تر بودم، ‫همه‌ش از این برج‌ها میومدم بالا.
‫تنها جایی که بابت بینا بودنم ‫حس امنیت داشتم.
‫گمونم عاشق رفتن به جاهایی بودم ‫که می‌دونستم کس دیگه‌ای نمی‌تونه بیاد.
‫اینجوری شد اینجا رو پیدا کردم.
‫از اون‌موقع بهش می‌رسم.
‫مردم قبلا بابت بینایی‌شون شکرگزار بودن.
‫ما کاری می‌کنیم که هنر ‫شنیده، حس یا بوییده بشه.
‫هر چیزی که تو دنیاشون بوده ‫برای دیده‌شدن بوده.
‫- مردم هم؟ ‫- چی؟
‫ما هم قرار بوده دیده بشیم.
‫این یکی رو از همه بیشتر دوست دارم.
‫قبلا همه‌ش دربارهٔ دختر توی عکس‌ها ‫واسه خودم داستان سرهم می‌کردم.
‫اسمش رو «گوندلین» گذاشتم.
‫اسمش آلیسه.
‫می‌تونی بخونی.
‫اسم کتاب «آلیس در سرزمین عجایب»ـه.
‫«آلیس دیگه داشت از نشستن روی ‫نیمکت پیش خواهرش خسته می‌شد
‫و از اینکه هیچ کاری نمی‌تونست بکنه.
‫«یکی-دوبار داخل کتابی که خواهرش می‌خوند ‫دزدکی سرک می‌کشید
‫ولی هیچ عکس یا مکالمه‌ای داخلش نبود.»
‫نه!
‫آلیس با خودش فکر کرد: ‫«پس اصلا فایده کتاب چیه؟
‫وقتی نه عکس و نه مکالمه‌ای توش هست»
‫بسه.
‫برادر بزرگه، ‫خوب دووم آوردی.
‫جای زخم‌هات در مقایسه با زخم‌هایی ‫که روی پشتم گذاشتی هیچی نیست.
‫با «حَنیوا» چکار کردی؟
‫حَنیوا؟
‫بابت دخترت می‌ترسی.
‫ترس از دردش بدتره، مگه نه؟
‫وقتی بچه بودم واسه من همین‌طوری بود.
‫دردی که منو بهش مبتلا کردی
‫حتی نزدیک ترسی نبود که قبل از اومدنش داشتم،
‫ترس از اینکه تو داری میای.
‫و بهت قول می‌دم
‫حَنیوا مثل من، هر شب ‫همون ترس به جونش میفته.
‫ایدو، لطفا ولش کن بره.
‫تو برادرم بودی.
‫هنوزم برادرتم. ‫شرمنده‌م.
‫باید ازت محافظت می‌کردم، ‫ولی مجبورم کردن...
‫تو نمی‌دونی شرمندگی چیه. ‫هنوز نه.
‫ولی می‌فهمی.
‫چون اینجا نگه‌ت می‌دارم...
‫و واسه هر شبی که منو شلاق می‌زدی، ‫شلاقت می‌زنم.
‫و سال‌ها بعد
‫وقتی بالاخره تصمیم گرفتم بکشمت
‫از خوشحالی زجه می‌زنی.
‫به‌هوش نگه‌ش دار.
‫- ایدو. ‫- می‌خوام تک‌تک ضربات رو حس کنه.
‫نه. ایدو، ولش کن بره.
‫ایدو، ایدو!
‫ایدو!
‫ایدو نه، ولش کن!
‫ایدو!
‫ایست.
‫به‌اندازهٔ یه دست‌شویی رفتن ‫و پرکردن قمقمه‌هامون توقف می‌کنیم.
‫بله قربان.
‫می‌خوام دست و صورتم رو بشورم.
‫نمی‌خوام نزدیک افرادم باشی.
‫گرسنه و خسته‌ن
‫و تو بهترین حالت‌ هم ‫خوششون از ریخت جادوگرها نمیاد.
‫بیا.
‫تاحالا با چندتا جادوگر صحبت کردی؟
‫قبل از تو هیچ‌کس.
‫پس اگه من اولی‌ـم، ‫از کجا می‌دونی باید از چیزی بترسیم؟
‫آدمایی مثل تو دنیای قدیم رو با ماشین‌ها ‫و سم‌هاتون نابود کردید.
‫گونهٔ تو مسئول مرگ میلیون‌ها نفر بودن.
‫و امثال شماها مسئول مرگ هزاران نفر.
‫شما «آلکنی» رو ...
‫قبلیه‌م رو از صفحهٔ روزگار محو کردید.
‫می‌دونستن پناه دادن به جادوگرها به چه قیمتی ‫تموم می‌شه، قانون سلطنت بود.
‫شما بچه‌ها و اطفال رو کشتید.
‫من اونجا نبودم.
‫و اگه بودی چکار می‌کردی؟
‫اصلا من جادوگرم.
‫کی بیشتر آدم کشته؟ ‫تو یا من؟
‫ملکه‌ام.
‫باهوش‌ترین افراد «پنسا» ‫رو به پیشگاه‌تون آورده‌م، شورای سیاسی‌تون.
‫شورای چی‌م؟
‫شورای سیاسی‌تون ملکه‌ام.
‫که به شما مشاوره بدن، ‫دستورات‌تون رو اجرا کنن.
‫ما اینجا واسه تشکیل شورای سیاسی نیومدیم، ‫می‌خوام شواری جنگ تشکیل بدیم.
‫علیاحضرت، طبق قانون ‫تشکیل شواری جنگ
‫به‌دنبال یه اعلان جنگ رسمی صورت می‌گیره.
‫می‌خواد به من قانون یاد بده.
‫به ما اعلان جنگ شد.
‫کاپیتان «گاست»، نگرانم که ‫متوجه خطرات موجود نباشی.
‫خاطرتون جمع، متوجه‌م علیاحضرت.
‫و هر چیزی که می‌گم ‫با کمال احترام
‫و مطابق خواسته‌هاتون هستش.
‫اگه می‌خوایم در مقابل عظمت ‫لشکر «تریوانتینی» بایستیم
‫باید در تمام کشور ابزارهای ‫دفاعی‌مون رو تقویت کنیم.
‫- کاپیتان گاست... ‫- دفاعی؟
‫خداوند ما رو موظف به شکست ‫تریوانتین‌ها کرده.
‫باید برای حمله آماده باشیم، ‫نه دفاع.
‫- سیبث... ‫- کی؟
‫عذر می‌خوام، علیاحضرت.
‫شاهدخت مارگرا، اگه حرفی داری بزن.
‫«پایا» بعد از ازدست دادن «کنزوا» ضعیف شده
‫و شایعهٔ مرگ شما، ‫موجب هرج و مرج شده.
‫همین اخیرا پایتخت جدید اعلان کردیم.
‫شاید بهتره زمان بیشتری برای ‫رسیدگی به وضعیت قلمرومون،
‫و به سامان‌دهی و تقویت لشکرهامون قرار بدیم
‫درحالی که البته نسبت به ‫تهدید تریوانتیس آگاه باشیم.
‫همه...بیرون.
‫بیرون!
‫سیبث...
‫شنیدی چی شد؟
‫چی؟
‫یه اتاق پر از آدم، بی‌سر و صدا ‫اختیارات منو زیرسوال می‌برن
‫اصلا نمی‌دونم دیگه طابع ‫دستوراتم هستن یا نه.
‫کاپیتانی که باهام بحث می‌کنه.
‫سیاست‌مدرانی که افکار خیانت به سر دارن
‫و همه‌شون نمی‌خوان سر ‫به تن هیچ‌کدوم ما باشه
‫و می‌خوان خاندان سلطنتی‌مون ‫برای همیشه از بین بره.
‫و توی اون اتاقِ پر از خیانت
‫خواهر خودم باهام ساز مخالف می‌زنه.
‫جنگ خودکشیه.
‫چندنفر رو می‌خوای واسه دروغت قربانی کنی؟
‫کسایی که می‌میرن، ‫مرگ باشکوهی دارن...
‫به‌خاطر پایا می‌میرن...
‫به‌خاطر دنیای جدیدی که توسط فرزندان‌مون ‫ساخته می‌شه.
‫بچه‌هایی که وقتی تریوانتین‌ها
‫پایا رو تبدیل به خاکستر کنن، ‫همراه بقیه‌مون می‌میرن.
‫جدا فکر کردی می‌تونیم شکست‌شون بدیم؟
‫اگه واسه همین نبوده باشه، ‫پس چرا زنده‌م؟
‫خداوند بچهٔ بینایی رو در شکمم قرار داده
‫بچه‌ای که هم‌اسم پدرمون می‌شه
‫و این کشور رو به وسیله‌ای برای بازگرداندن ‫بینایی به جهان تبدیل کنه.
‫سرنوشت منه.
‫خدا به دادمون برسه! ‫واقعا حرفات باورت شده.
‫ما تریوانتیس رو تصرف می‌کنیم
‫لشکریانشون رو نابود می‌کنیم
‫و تنها فرمانروای واقعی این سرزمین می‌شیم.
‫سبیث.
‫باید راه دیگه‌ای باشه.
‫تو خودت هیچ‌کاری نکردی...
‫وقتی «تاماکتی‌جون» بعد از اینکه ‫خودت قبول کردی، به قصد کشتنم شمشیر کشید.
‫و خدا نذاشت اتفاق بیفته.
‫خوب اون لحظه رو یادت باشه خواهر.
‫و اینم یادت باشه که اون‌روز من بودم که ‫تو رو نجات دادم
‫نه برعکس.
‫حَنیوا.
‫اگه این تختم بود، ‫هیچ دلیلی واسه بلند شدن نداشتم.
‫خب، یکی بهت می‌گم.
‫سنگ‌های قیمتی.
‫این یکی انگار یه تیکه از آسمونه.
‫چی نوشته؟
‫«تا ابد»
‫خوشگله.
‫به جز اینکه اینطور نبوده.
‫خوشگل نبوده؟
‫نه، ابدی نبوده.
‫خب، شاید حس‌شون اینجوری بوده.
‫ملکهٔ پایان اعلام کرده که ‫بچه‌ای بینا حامله‌ست.
‫ملکه کین این رو هم گفته که لشکر ما بوده
‫که پایتخت کانزوا حمله کرده.
‫پس ملکه به مردمش دروغ گفته.
‫پس چرا باید باور داشته باشیم که
‫دربارهٔ این بچهٔ فرضا بینا حقیقت رو گفته؟
‫از کجا ممکنه همچین چیزی رو ‌بدونه؟
‫اگه پدرش بینا بوده باشه، ‫می‌تونه بدونه.
‫اجازه بده همینجا حرفت رو قطع کنم ژنرل.
‫چون از همین الان مشخصه ‫قضیه چی می‌شه.
‫چندین گزارش از حداقل ‫یک فرد بینا اهل پایا داشتیم.
‫منظورت جرلامرال‌ـه؟
‫جرلامرال وجود خارجی نداره، ‫چیزی جز یک افسانه نیست.
‫ما که از این قضیه مطمئن نیستیم.
‫ژنرال «واس»، مرز غربی ما مرتبا
‫توسط «گنات‌ها» مورد حمله قرار گرفته
‫و می‌خوای یه جبههٔ دیگه به سمت شرق
‫بر اساس گفته‌ها و شنیده‌ها راه بندازیم؟
‫بینایی، برمی‌گرده.
‫و اولین ملتی که قدرتش رو به‌دست بیاره
‫ملتی می‌شه که دنیا رو تصاحب می‌کنه.
‫شورا از این بحث‌های ‫برپایهٔ فرضیات خسته شده.
‫هر کشوری که به بیناها مجال حضور رو بده
‫خودشون بنیان نابودی‌شون رو بنا می‌کنن.
‫و اگر بر فرض محال، ‫هر فرد بینایی هم پیداش بشه
‫به‌عنوان تهدیده علیه مردم‌مون اعدام می‌شن.
‫بقیهٔ ملت‌ها شاید همچین کاری نکنن.
‫۲۰۰ ساله که جنگی رو شکست نخوردیم.
‫و دلیلی نیست که فکر کنیم ‫الان قراره شکست بخوریم.
‫شیفتگی‌ت به بینایی به‌عنوان ‫یه تمرین استراتژیک جالب بود
‫ولی الان دیگه خطراتش ‫داره حواس‌پرتی ایجاد می‌کنه.
‫باید توجه‌مون رو به غرب
‫و جایی که «گنایت‌ها» دارن ‫روز به‌روز بیشتر می‌شن.
‫نمایندهٔ مردم با ارتش موافقه.
‫خزانه‌داری با نمایندهٔ ملت موافقه.
‫حکم شورا تصویب شد.
‫فرماندهٔ کل، ممنون بابت خدماتت.
‫صبح به‌خیر.
‫خوابم برد.
‫دلم نیومد بیدارت کنم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫به این فکر می‌کنم که...
‫چی می‌شه اگه ولت کنم.
‫تو هم می‌تونی باهام بیای.
‫خونه و کار و زندگی‌م اینجاست.
‫چرا می‌خوای جایی بمونی که ‫به‌خاطر کسی که هستی اعدامت می‌کنن؟
‫یه‌جوری می‌گی انگار فقط فایده‌م بینا بودنمه.
‫من سرباز تریوانتیس هستم.
‫من دختر، نوه و نتیجهٔ
‫مردمی هستم که تریوانتیس رو ساختن
‫کسایی که واسه‌ش جنگیدن و مردن.
‫اگه رازت برملا بشه ‫هیچ‌کدوم اینا نجاتت نمی‌ده
‫می‌تونیم بریم سمت شرق.
‫می‌تونی برادرم رو ببینی.
‫شاید تونستیم بقیه کسایی که مثل ما هستن رو پیدا کنیم.
‫می‌تونیم کمک کنیم دنیا عوض شه.
‫فکر کردی ماها خاصّیم.
‫ولی نیستیم.
‫ما فقط... با بقیه فرق داریم.
‫به‌نظرم چون با بقیه فرق داریم خاصّیم.
‫اگه مقدّر شده باشه بینایی برگرده، ‫برمی‌گرده.
‫وظیفه ما نیست دنیا رو تغییر بدیم.
‫وظيفه ما...
‫اینه که با استفاده بینایی‌مون ‫اوضاع رو همین‌جایی که هستیم بهتر کنیم.
‫و چطور باید اینکارو کنیم؟
‫خب...
‫می‌تونی از کتاب خوندن واسه من شروع کنی.
‫با کمال میل.
‫آلیس با کمی خجالت گفت
‫می‌تونم ماجراجویی‌هام رو ‫از امروز صبح براتون بگم،
‫ولی دیگه گفتن از گذشته فایده‌ای نداره
‫چون اونموقع من آدم دیگه‌ای بودم.
‫پس این جنگجوی بزرگ «بابا‌واس» هستش
‫الان هیچ چیزی نیستی، مگه نه؟
‫برو سرجات!
‫بلند نشو!
‫- بلند نشو. ‫- دماغم رو شکستی مرتیکه!
‫قربان.
‫بابا‌واس.
‫چهار روز شکنجه و اسارت.
‫باید ازت تشکر کنم.
‫ببخشید، نمی‌تونم چیزی بهتر از آب بهت بدم.
‫ولی...بیا.
‫صدات رو می‌شناسم جادوگریاب
‫توی کابوس‌هام می‌شنومش.
‫تاماکتی‌جون.
‫تو زنم رو کشتی.
‫سرزنشت نمی‌کنم که می‌خواستی بمیرم.
‫بلاهای زیادی سر تو و مردمت آوردم
‫ولی کشتن زنت جزوشون نیست.
‫یه‌ روزی از پشت این میله‌ها میام بیرون
‫و وقتی که بیام بیرون ‫دمار از روزگارت در میارم.
‫گوش کن ببین چی می‌گم. ‫من بودم که ولم کردن بمیرن، نه ماگرا.
‫اسمش رو به زبون نیار. ‫اسمش رو به زبون کثیفت نیار!
‫چطور می‌تونستم بهش صدمه بزنم. ‫اون شاهدخت منه.
‫شاهدخت؟ چی داری می‌گی؟
‫چرت و پرت می‌گی جادوگریاب.
‫همسرت دختر‌ِ علیاحضرت، ‫پادشاه وولف کینه.
‫و قسم خوردم که از اون ‫به‌عنوان وارث تخت‌ پادشاهی پایا محافظت کنم.
‫دروغ می‌گی. ‫تو یه دروغ‌گویی.
‫از خودت بپرس ببین جه دلیلی داره ‫تو این موقعیت دروغ بگم.
‫پس داری می‌گی همسر من، ‫که بچه‌هاش رو از بدو تولد تعقیب می‌کردی
‫یه شاهدخته الان؟
‫همینو می‌گم.
‫و اینم بهت می‌گم که
‫وقتی همراه ملکه منو ول کردن ‫خیلی هم سالم و سرحال بود.
‫- بیا. ‫- از طرفین پدر.
‫بعد از هر تاب یه ضربه بزن.
‫تماس دائم با زمین، اگه می‌تونی.
‫چوب رو دورتر بگیر.
‫خوب داری پیش می‌ری. خوبه. ‫آسون‌تر می‌شه پدر.
‫یه‌جور باهام صحبت نکن انگار بچه‌م.
‫ول کن!
‫خودم بدون کمک از کسی راهم رو پیدا می‌کنم! ‫می‌فهمی؟
‫می‌خوای چکار کنی؟
‫بهش عادت می‌کنه. ‫فقط بهش یه‌کم زمان بده.
‫ایزد خورشید.
‫لرد هارلن تقاضای ملاقات دارن.
‫بگو بیاد و خودت برو.
‫چشم ملکه‌ام.
‫به به.
‫عاشق بوی حمام شیر اسطوخودسم.
‫لرد هارلن
‫تمایل نگران‌کننده‌ای به غیررسمی بودن داری.
‫بعضی‌ها ممکنه با بی‌احترامی اشتباه بگیرنش.
‫برعکس.
‫گذشته‌مون رو با هم دوست‌ دارم
‫بچگی‌م توی دربار پدرت.
‫فکر کنم این ما رو خیلی عمیق‌تر از ‫یه رابطهٔ صرفا ملکه-رعیتی به هم پیوند می‌زنه.
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫که منو به دلیل ملاقاتم می‌رسونه.
‫از شدت کنجکاوی دارم می‌میرم.
‫شروع جنگ، اونم بالافاصله بعد از ‫تعیین پایتخت جدید یه حرکت جسورانه‌س.
‫- اگه دل و طاقتش رو نداری... ‫- طاقت شکست ندارم.
‫خب، از شانس خوبت ‫طرف برندهٔ ماجرایی.
‫باهام ازدواج کن.
‫آها. ‫خیلی جواب مورد انتظارم نبود.
‫وقتی گستاخی‌ت حتی من رو هم متعجب می‌کنه
‫شاید وقتشه که رو جهان‌بینی‌ت ‫یه تجدید نظری بکنی.
‫تو به من، ارتشم و مردمم نیاز داری.
‫منظورت ارتش و مردم خودمه دیگه؟
‫داری علیه بزرگ‌ترین نیروی نظامی دنیا ‫اعلان جنگ می‌کنی.
‫حتی واسه امید به فتح این جنگ هم
‫به وفاداری بی‌چون و چرای ‫تمام زن و مردهای اینجا نیاز داری.
‫تو «پنسا» رو داری، ‫کل «پایا» هم تحت فرمانت می‌شه.
‫منو باش فکر می‌کردم همین الانشم هست.
‫آره.
‫رعیت‌هات ممکنه برای حفاظت از ‫فرمانروای به‌حقشون از جونشون بگذرن، ولی...
‫شک ندارم وقتی پای محافظت از
‫بچه‌ای که به‌نظرشون جادوگره در میون باشه، ‫اون‌قدرا هم از جونشون سیر نیستن.
‫و اگه باهات ازدواج کنم؟
‫یه نسله که اینجا قانون‌گذارم.
‫به‌عنوان پدرخواندهٔ اون بچهٔ نابینا ‫می‌تونم نظر کسایی که نیازه رو عوض کنم.
‫دیگه بهتر از این راهی ‫واسه تحکیم موقعیتـت سراغ ندارم.
‫و موقعیت خودت.
‫البته که خودم هم.
‫و گرنه چرا باید این‌کارو کنم؟
‫می‌تونی با خواهرم ازدواج کنی.
‫پدرخوندهٔ بچهٔ بینا و سلطنتی اون باش.
‫دو تا داره.
‫مگه ماگرا قبلا ازدواج نکرده؟
‫باباواس مرده.
‫و خب به‌ هرحال ‫بودن آلکنی‌ها تو چادرشون
‫همچین توی قوانین پایا، ‫ازدواج محسوب نمی‌شه.
‫فکر نکنم ماگرا همچین فکری کنه.
‫لرد هارلن، جذبهٔ خودتون رو دست کم گرفتین؟
‫باهاش صحبت می‌کنی؟
‫بله.
‫دروازه رو باز کنید.
‫نصف بالا.
‫یکی راست.
‫بیا، نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫وایسا. وایسا.
‫مستقیم.
‫دو قدم به چپ.
‫اون پسره می‌بینه.
‫گفتم چپ!
‫گفتی فقط تو اینطوری هستی.
‫برنامهٔ مخفی ایدوئه. ‫پسره بچهٔ جرلامارله.
‫اون رو به‌عنوان بخشی از قراری که ‫با ژنرال داشت تمرین داد.
‫جرلامارل؟
‫یعنی چی...همینجوری...
‫پسره رو ول کرد؟
‫رن، اون یه بچه‌ست.
‫منو هم ول کرد. ‫متوجهی؟
‫منو به کام مرگ فرستاد.
‫- قرار نیست بمیری. ‫- هردمون می‌دونیم «ایدو» هیچ‌وقت نمی‌ذاره برم.
‫حنیوا.
‫حنیوا
‫هر کاری که بتونم واسه حفظ جونت ‫انجام می‌دم، قول می‌دم.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫می‌کنم.
‫برو.
‫ژنرال، قربان.
‫ستوان. زندانی رو بیار ‫و بیارش توی خیابون.
‫چرا؟ چی‌ شده؟
‫دختره رو همین الان بیار پایین.
‫بابا؟
‫بابا!
‫خیلی شرمنده‌م. ‫همهٔ اینا تقصیر منه.
‫می‌خواستم بهت این فرصت رو بدم ‫که واسه آخرین بار گریهٔ دخترت رو بشنوی...
‫قبل از اینکه واسه خدمت به کشور بفرستمش بره.
‫مردم تریوانتیس
‫اینم از بزدل اعظم، باباواس.
‫قاتل.
‫۲۵زمستون از زمانی که اون ‫«تیو واس» پدرم رو به‌قتل رسوند
‫و از شهر فرار کرد
‫گذشته.
‫ولی عدالت تریوانتین حتی ‫هزار زمستان هم بگذره
‫نه از یادش می‌ره، ‫نه به‌رحم میاد.
‫ببریدش!
‫تو شهر بچرخونیدش.
‫نه، نه، نه. بابا.
‫- نه! نه، نه، نه. ‫- قاتل.
‫ترسو!
‫- حنیوا! ‫- نه! نه، نه، نه.
‫نه، لطفا. نه، لطفا. لطفا.
‫ژنرال چرا یه‌کم بیشتر پیش من نگهش نمی‌دارین؟
‫منبع اطلاعاتی باارزشیه.
‫نه. به‌قدر کافی به زحمتت انداخته‌م رن.
‫تازه، اون چیز خیلی بهتری از اطلاعات داره.
‫زندانی رو همین الان ببرید به خونه‌م.
‫چشم!
‫ببریدش!
‫حرکت کن! یالا. برو دیگه!
‫لطفا...
‫والاحضرت، ملکه کین.
‫علیاحضرت، شاهدخت ماگرا.
‫پیاده روی بین مردم؟ ‫تو از این کارا نمی‌کنی.
‫شهروندان پنسا خیلی از دربار و ملکه دور شده‌ن.
‫باید هر کاری برای تسخیر قلب و ذهن‌شون ‫از دستمون بر میاد انجام بدیم.
‫پس این کاریه که می‌کنیم؟ ‫قلب و ذهن‌شون رو تسخیر می‌کنیم؟
‫بله. اگه می‌خوای واقعا مفید واقع بشی
‫حرکات استراتژیک و بزرگ‌تری ‫برای انجام دادن هست.
‫- حرکات استراتژیک؟ ‫- به هارلن گفتم باهاش ازدواج می‌کنی
‫چی؟
‫- چی؟ شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫- نه.
‫اعلی‌حضرت، ملکه کین...
‫خب، پس از چیزی که فکر می‌کردم دیوونه‌تری.
‫زیادی داری شلوغش می‌کنی. ‫فقط یه توافق کاریه.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه‌جور استخوان خدایانِ بی‌کیفت؟
‫این یه بازوبند ازدواجه که ‫واسه من و شوهرم باباواس درست شده.
‫پیوندهای آلکنی توسط قانون پایا ‫به‌رسمیت شناخته نمی‌شن.
‫پس به باباواس خیانت نمی‌کنی، ‫تازه اگه زنده باشه.
‫عجب سلیطهٔ سنگ‌دلی هستی.
‫هر چی می‌خوای می‌تونی بهم بگی
‫ولی بهت قول دا‌دم که پایا رو ‫واسه بچه‌هات امن می‌کنم، و کردم.
‫ولی فکر کنم یادت رفته چقدر ‫لب مرز نابودی قرار داریم.
‫هارلن مشخصا راجع‌به کانزوا شک کرده.
‫شهرش رو که ازش گرفتیم، ‫اگه یه‌کاری نکنیم راضی بشه
‫تهش خودمون هدف حمله رو شورش قرار می‌گیریم.
‫همون‌طور که خودت گفتی به هارل ‫و ارتشی که تحت فرمانشه نیاز داریم
‫تا وقتی که دیگه نیاز نباشه.
‫- پس خودت باهاش ازدواج کن. ‫- که شاه بشه؟
‫دوباره وقتی آروم شدی درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫نه، نمی‌کنیم.
‫مرتد! ملکه یه مرتده!
‫جادوگردوست! ‫مایهٔ ننگه.
‫جادوگر رو آتیش بزنید!
‫آتیشش بزنید! ‫و کل خونواده‌ش رو!
‫- پیداشون کنید. ‫- فورا.
‫- ملکه رو آتیش بزنید! آتیشش بزنید! ‫- آتیشش بزنید!
‫جادوگر!
‫گفتم که، لب مرزتر از اون چیزی ‫هستیم که تو فکر می‌کنی.
‫بسوزونیدش!
‫نه.
‫سه‌تا دیگه می‌ذارم روش.
‫- چاخان نکن. ‫- حاضری کارت‌هات رو رو کنی؟
‫بابا واس؟
‫باباواس؟
‫کی هستی؟
‫کسی که اگه بدونن بهت کمک می‌کنم می‌کشنش.
‫پس لطفا، تا وقتی از اینجا نرفتیم بیرون ‫سوالی نکن.
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- می‌برمت پیش حنیوا.
‫- می‌دونی کیه؟ ‫- آره، ولی باید عجله کنیم.
‫ترتیب نگهبانا رو دادم، ‫ولی باید قبل از شیفت بعدی بریم.
‫باباواس.
‫اگه می‌خوای با جنگ بری، ‫می‌تونی از هر کمکی استفاده کنی.
‫من فقط واسه بردن تو اینجام.
‫تو هم مثل من می‌خوای بری پیش ماگرا.
‫دیر یا زود خواهرش بهش پشت می‌کنه
‫اگه تاحالا نکرده باشه.
‫انتظار داری بهت اعتماد کنم جادوگریاب؟
‫من با طرز فکر ملکه آشنام.
‫تو اصلا نمی‌دونی چطور دنبالش بگردی.
‫اگر هم می‌دونستی دور تا دورش جادوگریابه. ‫جادوگریاب‌های خودم.
‫من «تاماکتی‌جون» رو آزاد نمی‌کنم.
‫اونم میاد.
‫همین الانشم با آزاد کردنِ ‫تو مرتکب خیانت شده‌م.
‫این جرم رو با آزاد کردن فرماندهٔ ‫جادوگریاب‌ها سنگین‌تر نمی‌کنم.
‫فقط یه‌بار می‌تونن یه بار اعدامت کنن.
‫یا همین الان می‌ریم، ‫یا می‌میریم.
‫برو.
‫از این طرف.
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه!
‫به‌محض اینکه دیگه به‌دردم نخوری
‫دل و روده‌ت رو می‌ریزم بیرون ‫و به خوردت می‌دم.
‫که باید هم بکنی.
‫سلاح نگهبانا رو بردارین.
‫خیلی سریع راه می‌ری. ‫عصات اصلا زمین نمی‌خوره.
‫بینایی، مگه نه؟
‫باورت بشه یا نه، ‫قبلا خیلی خوب مخفی‌ش می‌کردم.
‫بریم.
‫حنیوا.
‫نگران نباش. ‫عمو ایدوت این کار رو نمی‌کنه.
‫اگه تقلا کنی...فقط طولانی‌تر می‌شه.
‫- وضعیت؟ ‫- سفیده!
‫سفیده!
‫خودشه. ‫اینو واسه حنیوا نگه‌دار.
‫ایدو اونو یه‌جایی طبقهٔ بالا نگه داشته.
‫جدا می‌شیم که دنبالش بگردیم.
‫تاماکتی نمیذاره کسی بیاد بالا.
‫واسه همچین کاری یه نفر بیشتر لازمه.
‫نه وقتی همچین مردی داریم.
‫پله.
‫نترس.
‫می‌تونم خوب رفتار کنم.
‫[تو مستقیم برو. ‫من اون‌طرف رو یه‌نگاه می‌ندازم و میام پیشت.]
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خیلی شرمنده‌م.
‫- می‌دونستم میای. ‫- خیلی شرمنده‌م.
‫تنها نیستم.
‫باباواس بهم گفت اینو بهت بدم. ‫بیا بریم.
‫وقتی رفتی من کوچیک‌تر بودم
‫و ضعیف‌تر.
‫و الان می‌فهمی که دیگه از این خبرا نیست.
‫راستش رو بخوای، ‫امیدوار بودم یه‌کم بیشتر جنم داشتی.
‫چه‌قدر هم برازنده‌‌ست...
‫که با شمشیر پدرمون بکشمت.
‫ایدو. متأسفم.
‫ولی لطفا، بذار با مرگم قضیه تموم بشه.
‫بذار حنیوا اینجا رو ترک کنه. ‫لطفا.
‫این رو قبل از مرگت بدون برادر.
‫حنیوا بقیهٔ عمرش رو ‫به‌عنوان یه ماده که فقط هدفش زاییدنه
‫توی سیاه‌چاله‌هام می‌گذرونه...
‫و برای بچه‌های بینای ارتشم مادری می‌کنه
‫تا وقتی که رحم‌ـش دیگه باروری نداشته باشه.
‫و وقتی دیگه نتونه بزاد...
‫گلوش رو جر می‌دم
‫و بدنش رو می‌ندازم توی همون چال پِهِنی
‫که بدن تو رو می‌ندازم.
‫ولش کن.
‫ولش کن!
‫- حنیوا! ‫- بابا.
‫خوبی؟
‫باید بریم. بیا.
‫منو ببر پیشش.
‫اگه یه‌بار دیگه نزدیک بچه‌هام پیدات بشه
‫کل این شهر خراب‌شده رو ‫به خاکستر تبدیل می‌کنم
‫و اون‌قدر زنده نگه‌ت می‌دارم
‫که بوی ذوب‌شدن پوست صورتت رو حس کنی
‫حالا شد.
‫این همون باباواسی‌ـه که می‌شناسم.
‫باید بریم.
‫تاماکتی‌جون.
‫حنیوا!‌ نه، نه، نه.
‫حنیوا. نه. ‫اونم با ماست.
‫اون مامان رو کشت.
‫به من گوش کن. ‫مادرت نمرده.
‫چی؟
‫چی داری می‌گی/
‫بعدا توضیح می‌دم.
‫گوش‌کن، الان باید بریم.
‫جاش امنه؟
‫نمی‌دونیم. ‫واسه همین باید بهش اعتماد کنیم.
‫حنیوا لطفا. ‫منو ببین. باید بریم.
‫لطفا.
‫به چپ. سمت دروازهٔ شرقی.
‫باهامون بیا.
‫نمی‌تونم.
‫لطفا.
‫تاابد.
‫حنیوا!
‫برو.
‫حنیوا!
‫کورا!
‫کورا؟
‫گفت بچه سقط شده.
‫غرق خون توی رو تختی‌م بود.
‫کشتیش.
‫گفت
‫بعضی‌وقت‌ها جنین‌ نمی‌تونه کامل رشد کنه. ‫که خیلی ضعیفه.
‫ملکه.
با من چیکار کردی ؟
‫همون کاری کردم که خودتون خواستید.
‫من اینو نخواستم.
‫نیازی به کشتنش نبود.
‫معلومه که بود.
‫کسی نباید بدونه.
‫من بچه‌م رو یه بینا اعلام کردم.
‫فکر می‌کنن دیوونه‌م.
‫پسرک احمق و بیچاره.