‫«اتاق شلوغ» ‫«فصل یکم، قسمت پنجم»
‫اشکالی نداره دنی.
‫مرحله به مرحله پیش می‌ریم.
‫نظرت چیه از قبل‌تر بگیم؟ خب؟
‫نظرت چیه از دوران...
‫کودکیت بگیم؟
‫از چیش بگیم؟
‫خب، می‌تونی از دوران خوش ‫زندگیت برام بگی؟
‫می‌تونی خاطره خوشی برام تعریف کنی؟
‫«چهارده، پونزده، شونزده، ‫هفده، هجده، نوزده.»
‫نوزده بار خراب کردیم.
‫- ولی باز هم بردیم. ‫- حرف نداره.
‫سوبودا دو بار ترکوند.
‫ولی تیم کابز هم برد.
‫این‌قدر نگران کابز نباش. ‫از من بشنو، امسال قهرمان می‌شیم دن.
‫صداتون از تو اتاق میادها. ‫مگه نگفتم بگیرین بخوابین؟
‫به نظرت کانال نه رو ‫می‌شه تو لندن هم دید؟
‫نمی‌دونم.
‫لندن خیلی دوره.
‫من که نیستم، تو تشویقشون کن. ‫به تشویق نیاز دارن.
‫کلئون.
‫- جونز در جایگاه قرار می‌گیره. ‫- کلئون.
‫- جنکینز موفق می‌شه. ‫- کلئون.
‫ضربه می‌زنه، اما به توپ نمی‌خوره! ‫امتیاز می‌گیره.
‫چی؟
‫تیم «متس» به خاطر ‫کمبود تشویق دنی سالیوان می‌بازه.
‫تشویق می‌کنم، خب؟ ‫تشویق می‌کنم.
‫بابا خیلی زود میاد دنبالم.
‫کاش مجبور نبودی بری.
‫کریسمس که بشه، من هم همین رو بهت می‌گم.
‫چیزیت نمی‌شه. شب به خیر دنی.
‫شب به خیر آدام.
‫دوقلو بودین، درسته؟
‫مامانم قبلا می‌گفت اصلا از هم جدا نمی‌شدیم.
‫راست هم می‌گفت.
‫جریان مال کیه؟
‫خودم و برادرم ابتدایی بودیم.
‫اواخر تابستون بود. ‫موقع بازگشایی مدارس بود.
‫یعنی اولین بار همون موقع ‫از همدیگه جدا شده بودین؟
‫آره.
‫جریان از این قراره که آدام ‫همیشه هوام رو داشت.
‫بیاین تو.
‫[شیرینی با مغز شکلات]
‫سلام رفیق.
‫سلام بیل.
‫برداریم؟
‫چرا که نه؟ گمون کنم بهتره برداریم.
‫من پولم رو جا گذاشتم. تو پول نداری؟
‫وای.
‫امروز پول توجیبی کل این هفته رو بهم دادن.
‫می‌تونیم خردش کنیم.
‫بهت پس می‌دم.
‫ده سنتش رو بیشتر خرج نکن، خب؟
‫نگران نباش. ‫من که گفتم بهت پس می‌دم.
‫[شیرینی با مغز شکلات]
‫یکیشون رو انتخاب کن دنی.
‫پس دادم.
‫[شیرینی با مغز شکلات]
‫سعی کردیم با مادرت تماس بگیریم، ‫ولی اصلا جواب نمی‌ده.
‫تلفنمون خراب شده. ‫می‌گه به تعمیرش نمی‌ارزه.
‫بعدازظهرها تو بیمارستان کار می‌کنه.
‫خب، از اون‌جایی که بابات هم...
‫واسه همین آقای جونز تشریف آوردن.
‫آقای جونز مشاور ابتداییمونه.
‫خب، چنین شروعی خیلی قشنگ نیست.
‫البته مسلما کار آقای کارتر خیلی زشت بود،
‫ولی اون‌جوری قشقرق به پا کردن هم قشنگ نیست.
‫اشکالی نداره.
‫حرفی نداری دنی؟
‫می‌شه برم خونه؟
‫معلومه. معلومه که می‌تونی. ‫خودم و خودت هفته‌ای یه بار صحبت می‌کنیم.
‫[برگه اقدام انضباطی مدرسه الم ریج]
‫این رو به مادرت بده.
‫در رو نکوب.
‫ببخشید مامان.
‫از راه رسیدن جمعه مبارک.
‫اولین هفته کلاس سوم پسر بزرگم چطور بود؟
‫بد نبود.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره مامان.
‫لبخندت رو ببینم.
‫دارن از پانسیونه می‌رن.
‫آره عزیزم، دارن می‌بندنش.
‫حالا کی قراره اونجا ساکن بشه؟
‫نمی‌دونم. احتمالا اشباح ساکنش بشن.
‫برات ساندویچ کره بادوم‌زمینی ‫و مربا درست کردم.
‫- نمی‌شه خونه بمونی؟ ‫- ببخشید عزیزم.
‫شکممون فقط با حقوق خودم سیر می‌شه.
‫من هم باید آماده بشم ‫که برم سر کار.
‫چی؟ با مامانم صحبت کردی؟
‫حالش خوبه؟ چطوره؟
‫خوبه. آره، خوبه.
‫گفت می‌خواد بیاد ملاقاتت.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫[برگه اقدام انضباطی مدرسه الم ریج]
‫- چی بود؟ ‫- هیچی.
‫خیال می‌کردم تو چاه افتادی.
‫شیفتت از ساعت... ‫وای نه. نه‌خیر. راه نداره.
‫بچه نباید بیاد اینجا. ‫قوانین ایالتیمون ورودش رو منع می‌کنه.
‫- رنگ‌آمیزی کن. ‫- ممکنه کار و بارم رو تعطیل کنن.
‫- ولی ماریو گفت... ‫- خودم می‌دونم. بذار ردیفش کنم.
‫ما که صحبت کرده بودیم. ‫کندی، شوخی ندارم.
‫تا ده بشمار، بعدش آهنگت رو بذار.
‫خودت می‌دونی کدوم رو می‌گم دیگه، مگه نه؟
‫یک، دو، سه...
‫- ببین، همین یه دفعه است دیگه. ‫- هر دفعه همین یه دفعه است.
‫چهار، پنج، شش، هفت...
‫شرمنده‌ام که معلوم شد پیت ‫عین همیشه بی‌شعور بوده.
‫هشت، نه، ده.
‫اگه بیان اینجا و ببینن ‫بچه‌ای داره تو بار غذا می‌خوره...
‫اگه نشسته باشه جرمش سنگین‌تر می‌شه.
‫امان از دستت کندی.
‫چیه؟ الان دیگه نباید بذارم بچه ‫با جوک‌باکس آهنگ بذاره؟
‫به من چه که آهنگ محبوبتون یکسانه؟
‫واقعا نوبرش رو آوردی، خودت می‌دونستی؟
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
‫- حالت چطوره دن؟ ‫- سلام ماریو.
‫بهش یه نوشابه یا برگر بده. ‫بچه خیلی لاغره.
‫- آخرین باره. قول می‌دم. ‫- حتما همین‌طوره.
‫مرسی، ولی خیلی... ‫جلوت رو بپا دختر.
‫شرمنده.
‫حالتون چطوره؟
‫چی میل دارین؟
‫دو نوشیدنیی بادویزر لطف کنین خانم.
‫سلام مرد کوچک. چی جلوته؟
‫کتاب رنگ‌آمیزیه.
‫دایناسور داره. ایول.
‫تا حالا از موزه تاریخ طبیعی بازدید کردی؟
‫آره. طبقه چهارمش پر از دایناسوره.
‫آره. رو یکی از دیوارهاشون...
‫نقاشی بزرگی از بال‌انگشتی‌ها کشیدن. ‫مال تو قشنگ‌تره.
‫عذر می‌خوام. رو لباس من نشستین.
‫- آره. ‫- شرمنده.
‫سلام بر شما. سلام. درود.
‫اهل کجایی؟
‫- داریم نوشیدنیمون رو می‌خوریم. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫آره. ببین رفیق. ‫به نفعته دنبال دردسر نباشی، خب؟
‫واقعا؟
‫دنی، لطفا بیا اینجا.
‫بهتره به حرف مامانت گوش بدی.
‫کسی نگفت می‌تونی باهاش صحبت کنی.
‫کسی بهم نگفته بود باید اجازه بگیرم.
‫شما کاکاسیاه‌ها خیلی لجوجین.
‫من هوات رو دارم. کافیه نفس بکشی، خب؟
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم خونی که اون شب ریخت، ‫من رو نشون کرده.
‫منظورت چیه؟
‫خب، خون و به خصوص خون ناشی از خشونت...
‫در یهودیت باستانی و حتی آثار شکسپیر ‫قدرت سحرآمیزی داره.
‫توان پس زدن خباثت ‫یا حتی ایجادش رو داره.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫به نظرت تقصیر خودته ‫که چنین بلایی سرت اومده؟
‫خب، امکان نداره کل وقایع بعدش...
‫تصادفی بوده باشن، مگه نه؟
‫واسه چی نخوابیدی؟
‫فکر دعوائه از ذهنم بیرون نمی‌ره.
‫متأسفم. می‌خوای تو تخت من بخوابی؟
‫جریان از این قراره که با رفتن بابا ‫آسیب‌پذیر شدیم.
‫مامانم همیشه ناامید بود.
‫یعنی همیشه گمون می‌کردم ‫دنبال کسی بود که اوضاع رو درست کنه...
‫یا زندگی رو طبق انتظاراتش رقم بزنه.
‫به منجی نیاز داشتیم.
‫[زندان کودکان اوسترویل]
‫[دروازه مخصوص کارکنان]
‫سلام.
‫سلام، مارلین هستم. ‫با اون ماهیه هم‌اسمم.
‫بشین. راحت باش.
‫مشکلی نیست جو.
‫جدی می‌گم، من کاریت ندارم... کریستوفر.
‫راحت باش.
‫قهوه می‌خوری؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- چرا که نه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫شیر و شکر بریزم؟
‫نه، فقط شکر بریزین. ‫عین خودم سیاه و محکم باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، من مشاور ارشد اینجام...
‫و مدیریت پذیرشت با منه.
‫خب، پیش از هر چیز بهت می‌گم ‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫خودم می‌دونم به نظرت چرت می‌گم، ‫ولی اشکال نداره.
‫اگه چیزی رو قایم کردی و تحویل ندادی،
‫می‌تونی بدون هیچ عواقبی ‫الان به من تحویل بدی.
‫قول نمی‌دم اگه بعد از ترک این اتاق ‫چیزی ازت بگیرن، کاریت نداشته باشن.
‫نه بابا. چیزی همراهم نیست.
‫خیلی‌خب.
‫ورود غیرقانونی به ملک.
‫آره. مامان‌بزرگم در خونه رو قفل کرده بود،
‫ولی قرار بود پیش خودش بمونم.
‫واسه چی بابت ورود به خونه خودم ‫دستگیرم کردین؟
‫به نکته خوبی اشاره کردی.
‫عجب. دیروز تولدت بود؟
‫یه روز دیرتر می‌گرفتنت، ‫زندان کودکان نمی‌اومدی.
‫نه بابا، زندان عادی و کودکان فرقی نداره.
‫خب، جریان از قراره کریستوفر فوربز:
‫می‌تونی واسه من ادای سرسخت‌ها رو دربیاری، ‫ولی شرایط اینجا دشواره.
‫تو هم خیلی کم‌سن و سال‌تر جلوه می‌کنی ‫و به شدت ریزجثه‌ای.
‫اینجا هم...
‫سربه‌سر ریزجثه‌ها و درشت‌جثه‌ها می‌ذارن.
‫واسه همین رفیق لازم داری. ‫من می‌تونم رفیقت باشم.
‫می‌تونم هوات رو داشته باشم.
‫نه بابا، رفیق نمی‌خوام.
‫باشه. هرچی خودت بگی بچه. ‫ببین، از قوانین پیروی کن.
‫درگیر مشکلات اجتناب‌پذیر نشو.
‫خودم و خودت اطمینان حاصل می‌کنیم ‫شش ماه حبست رو بکشی...
‫و امیدواریم سالم و سلامت از اینجا بری.
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.
‫بگو «فهمیدم مارلین».
‫- فهمیدم مارلین. ‫- خیلی‌خب.
‫تموم شد جو.
‫من دنده می‌خورم. یه لحظه وایستا.
‫فکرش رو هم نکن.
‫می‌دونی چیه جو؟ ‫شرمنده، باید سوال دیگه‌ای ازش بپرسم.
‫یه لحظه وایستا. شرمنده.
‫چی شده؟
‫یکی از هم‌بلوکی‌هام یادم داده بود.
‫راستی، وقتی گفتین هوام رو دارین...
‫البته من که نیازی ندارم.
‫- نه. باشه. ‫- باشه.
‫تموم شد جو.
‫[حراج لوازم الکترونیکی]
‫[رستوران، بار و بیلیارد]
‫حالتون چطوره؟
‫صد بار از کنار اینجا رد شده بودم، ‫ولی اصلا نیومده بودم تو.
‫واسه چی امروز اومدین؟
‫لابد تصمیم گرفتم تابلوتون رو جدی بگیرم.
‫- چیزی میل دارین؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫نوشیدنی می‌خورم. ‫اگه میلر دارین، همون رو می‌خورم.
‫- داریم. ‫- مرسی.
‫خودتون همراهیم نمی‌کنین؟
‫قراره تنهایی نوشیدنی بخورم؟
‫ولی تو که واقعا نمی‌دونی ‫اون اتفاقات رخ دادن یا نه.
‫نه، دقیقا این‌طور رخ ندادن. ‫ولی فرق می‌کنه.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫خب، آدم بعضی چیزها رو ‫با تجربه مستقیم می‌فهمه.
‫بعضی چیزها رو با مطالعه می‌فهمه.
‫ولی بعضی چیزها رو هم ‫با شنیدن هزار باره‌ی...
‫روایتشون می‌فهمه.
‫این‌قدر خوب می‌فهمه ‫که انگار تجربه مستقیم بوده.
‫مادرت بهت گفته؟
‫جفتشون گفتن.
‫بچه که بودیم، مدام به خودم و آدام می‌گفتن.
‫خب، بعدش چی شد؟
‫کل شب تا اتمام شیفت مامانم صحبت کردن.
‫دقیقا نمی‌دونم چی می‌گفتن.
‫ولی از همون حرف‌های عشاق می‌زدن.
‫امیدوار بود جلوی ‫هیولاهای زندگیمون رو بگیره.
‫لابد خیال می‌کرد مارلین از پس ‫چنین کاری برمیاد.
‫گمون کنم جفتمون چنین خیالی می‌کردیم.
‫ولی؟
‫ولی حقیقت از این قراره ‫که کارمون ساخته بود.
‫هیولاهای زندگیمون ‫همون موقع هم حمله کرده بودن.
‫[بیرون‌بر و رستوران]
‫وای، بگیرشون!
‫هر روز صبحانه درست می‌کنی؟
‫- صبح به خیر جناب. ‫- ببین کی زود بیدار شده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا، بیا صبحانه بخوریم.
‫- نمی‌خوای بشینی؟ ‫- نه. نمی‌خوام دیرم بشه.
‫- آدام امروز برمی‌گرده. ‫- روز خوبی داشته باشی مرد جوان.
‫آهای، ظرف غذات رو یادت رفت.
‫کاپشنت هم یادت نره.
‫[مدرسه الم ریج]
‫دنی، وایستا! در رو نگه دار!
‫- سلام. ‫- خونه بابا چطور بود؟
‫- بدک نبود. ‫- مامان آقایی رو دعوت کرده بود.
‫بابا چند بار سراغت رو گرفت.
‫دلش خیلی برات تنگ شده.
‫داره دوباره می‌ره لندن.
‫گفت وقتی برگرده، از مامان می‌پرسه ‫می‌تونه بیاد پیشمون یا نه.
‫قطعا جوابش منفیه.
‫آره، ولی بابا رو که می‌شناسی، ‫دست‌بردار نیست.
‫اگه یهو بیاد خونه‌مون و تو رو بدزده ‫هم غافلگیر نمی‌شم.
‫- کاش می‌دزدید. ‫- دنی، شنیدم از دختر کتک خوردی.
‫شنیدم با عن خودت خفه شدی.
‫دلم خیلی براش تنگ شده.
‫همون‌طور که گفتم، آدام همیشه ‫هوام رو داشت، متوجهی؟
‫بابام زیاد سفر می‌کنه،
‫واسه همین زیاد نمی‌بینیمش.
‫شرکتشون داره تو لندن هم شعبه می‌زنه.
‫الان دیگه قراره اونجا خونه بگیره.
‫واسه همین این رو برام خریده.
‫[راهنمای گردشگری لندن]
‫خلاصه قراره وقتی کار بابام ‫تو آژانس مسافرتی تموم شد،
‫از کل جاهای این راهنما بازدید کنیم.
‫همون‌طور که رو جلدش نوشته، ‫زیر و بم شهر رو می‌بینیم.
‫ممنون دنی. خیلی خوب بود.
‫سوگلی معلمی.
‫بسه دیگه.
‫سارا. ممنون.
‫ممنون.
‫دن، می‌شه یه دقیقه بمونی؟
‫ممنون.
‫خیلی خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫بیا.
‫کوله‌ات رو بذار.
‫تو بچه مهربونی هستی دنی.
‫مشخصه حساسی.
‫به نظرت درست نمی‌گم؟
‫لابد دیگه. چه بدونم.
‫به نظر من حساسی.
‫به نظرم احساسات عمیقی داری. ‫احساسات خیلی عمیقی داری.
‫بابات پیشتون نیست، مگه نه دن؟ ‫مامانت هم خیلی کار می‌کنه.
‫دو جا کار می‌کنه. ‫به نظرم باید دوست پیدا کنی.
‫دوستی پیدا کنی که از نظرش خاص باشی ‫و بتونی باهاش صحبت کنی.
‫من درکت می‌کنم دن.
‫به نظرم آدم خاصی هستی. ‫لزومی نداره این‌قدر احساس تنهایی کنی.
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیارم پسرم. ‫می‌خوام کمکت کنم.
‫اینجا دقیقا چه خبره؟
‫صرفا صحبت می‌کردیم.
‫مامان پسره ازم خواست بیام دنبالش.
‫بیا بریم دن.
‫انگار بهترین گزینه واسه کمک به ما بود.
‫بامزه است، مگه نه؟
‫راستش نه، بامزه نیست.
‫آره، گمون نکنم بامزه باشه.
‫چی گفتی؟
‫باید چمنشون رو بزنن، موافق نیستی؟
‫شما چمن‌زنی بلدین؟
‫نیستین؟ می‌خواین بزنین؟
‫می‌خوای من بیارمش؟ خیلی‌خب.
‫بیا.
‫سوار شو که بریم.
‫وقتی نیومدی بیرون، نگران شدم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫خیلی‌خب.
‫حالت خوبه دن؟
‫آره؟
‫اونجا چیکار می‌کردین؟
‫هیچی.
‫بهت دست زد؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫خب، تو فکر خواستگاری از مامانتونم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫به نظرم خوشش بیاد.
‫موافق نیستی؟ ها؟
‫راستش، تأمین هزینه‌ها اذیتش می‌کنه.
‫با جفت کارهاش به مشکل خورده.
‫راستش رو بخواین،
‫حتی مطمئن نیستم بتونه ‫شما رو نگه داره، متوجهین؟
‫من حاضرم کمکش کنم.
‫ولی باید پیمانی ببندیم.
‫باید بین خودمون باشه.
‫به نظرت از پسش برمیایم؟
‫- چرا که نه؟ ‫- واقعا؟
‫می‌شه دیگه بس کنم؟
‫خـ...
‫خیلی مهمه که سعی کنی ادامه بدی.
‫البته هر موقعی می‌شه بس کرد.
‫ولی تلاش کردن مهمه.
‫قراره کاری کنیم.
‫تو هم ازش خوشت میاد.
‫ولی قراره بین خودمون بمونه.
‫بیا.
‫نرو.
‫بیا دیگه. بیا اینجا.
‫می‌خوام چیزی نشونت بدم. بیا دیگه.
‫بیا دیگه.
‫ببین، تو که نمی‌خوای مامانت رو ‫ناراحت کنی، مگه نه؟
‫می‌خوام نگاهم کنی.
‫ببین، از این کارها نکن.
‫پسر خوبی باش.
‫بیا دیگه. می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫بیا دیگه.
‫من می‌خوام ببینم تو طویله چه خبره. ‫به جاش من رو ببر. به مامان نمی‌گم.
‫از این مسخره‌بازی‌ها در نیار!
‫چیزی نیست دن.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫چند وقت بعدش با مامانت ازدواج کرد؟
‫چند ماه بعدش، زمستون همون سال، ازدواج کردن.
‫به کارش ادامه داد؟
‫واسه چی بس کنه؟
‫مامانت چی؟
‫اصلا خبر نداشت.
‫همیشه هم سراغ آدام می‌رفت.
‫همیشه.
‫منجی من بود.
‫خب، چی به سرش اومد؟
‫چطوری مرد؟
‫این مسائل چه ربطی به آریانا داره؟
‫مگه نیومده بودیم از آریانا ‫و راکفلر سنتر بگیم؟