‫[آنچه گذشت...]
‫دیدی مگی چطوری نگاهم کرد؟
‫مگی جوری نگاهت نکرد. ‫اون می‌دونه چه اتفاقی افتاده.
‫نمی‌دونه با کی اتفاق افتاده.
‫خب، پس دیر یا زود می‌فهمه.
‫اسب‌ها به نظرم حال‌شون بهتره، ‫پس من... من میرم.
‫- بهتره روبن رو با خودت ببری. ‫- مگی، نمی‌دونم.
‫منظورت اینه نمی‌خوای با شوهر...
اون خانومه بری.
‫- شما باید مگی باشی. ‫- ایشون ستوان اولسنه.
‫بخش بزرگی از کار من پیدا کردن،
‫و قرنطینه کردن کارمن ناوارو بود.
‫اون آدمی که میگه نیست، ‫همه‌ی اینا هم،
‫واسه هرچی که هستن، ‫چیز خوبی نیست.
‫ادوارد! کسی اینجا هست؟
‫کارمن! برایان!
‫خدایا.
‫سلام؟
‫خدایا...
‫وضعیت... خیلی پیچیده شده.
‫چون نمی‌دونم اومدی کمکم کنی ‫ یا اومدی کار رو تموم کنی، می‌دونی؟
‫ در واقع، ازت می‌خوام یه دلیل خوب برام بیاری
‫که چرا بعد از کشیدنِ این سیگار ‫ نباید یه تیر توی سرِت خالی کنم.
‫اومدی کار من رو تموم کنی؟
‫اون کسی که کارت رو می‌سازه منم.
‫قسم می‌خورم، من فقط واسه کمک اومدم اینجا.
‫بهت گفتم. یه مرد دیگه که ماسک داشت...
‫- مکنب. ‫- آره. اون...
‫اون توی خونه‌مون بود. ‫ما همون نزدیکی زندگی می‌کنیم.
‫چرا هنوز داری دروغ میگی؟!
‫دروغ نمیگم! به خدا قسم دروغ نمیگم.
‫دروغ نمیگم! دارم راستش رو میگم، ‫پسر من مریضه.
‫واقعاً، واقعاً مریضه.
‫این بخشش چرته. ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫- چون... ‫- واسه چی نرفتی یه بیمارستان ، ها؟
‫- ها؟! ‫- خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم.
تف توش!
‫باشه...
‫دارم راستش رو میگم، ‫سعی کردیم بریم شهر، ولی...
‫این قسمتش به نظر چرت و پرت میاد، می‌دونم،
‫ولی یه چیزی رو کشیدن، باشه؟
‫یه خط آبی رو روی زمین کشیدن،
‫یه چیزی رو علامت زدن، ‫نمی‌دونم اسمش چیه،
‫یه جورهایی... یه جورهایی یه میدان نیروئه.
‫اگه از اون خط رد بشی، می‌میری.
‫ببین داری چی میگی.
‫یه جوری رفتار می‌کنی که انگار ‫داری واقعیت رو میگی،
‫انگار من نمی‌دونم دروغ چیه.
‫- نمی‌دونم الان داری راجع به چی حرف می‌زنی. ‫- همینطوری ادای احمق‌ها رو درار،
‫- اونوقت من یه گلوله توی شیکمت می‌زنم. ‫- من دروغ نمیگم!
‫نه در مورد پسرم، نه در مورد اون خط، ‫نه در مورد اون میدان نیروی لعنتی!
‫انقدر نگو میدان نیرو!
‫اگه واقعاً مکنب رو دیده بودی،
‫می‌دونستی اینی که میگی نیست.
‫باشه، قبوله. ‫پس چه کوفتیه؟
‫دارم راستش رو میگم، یه تله‌ست.
‫یه نصیحتی بهتون بکنم.
‫نذارید مکناب باهاتون بیاد دستشویی.
‫مگه این که بخواید اذیت بشید.
‫اوه...
‫آره، بامزه‌ست.
‫ولی یه لطفی بهم بکن.
‫سعی کن به این بخندی.
‫- خدایا. ‫- آره...
‫فکر می‌کردم همین رو بگی.
‫من فقط سعی کردم لبه‌ی تله رو امتحان کنم.
‫- تقریباً دستم هم بهش نخورد. ‫- لازم نیست کسی اون رو ببینه.
‫این واقعیه.
‫این اتفاق داره میفته!
‫بعد هم یه روزی قرار نیست اتفاق بیفته.
‫همین الان داره اتفاق میفته.
‫اونا اینجان.
‫دارن بین‌مون زندگی می‌کنن!
‫بسه! برات کافیه. بهت گفته بودم.
‫کلیدهات رو بهم بده.
‫همین الان. زود باش.
‫چطوری باید برم خونه؟
‫مشکل من نیست مکنب.
‫وقتی کلیدهام رو می‌گیری ال گنده‌بک،
‫باعث میشه مشکل تو باشه.
‫اون چطور؟
‫باشه. تازه‌وارد؟ بیا.
‫بگیر.
‫اون زخم.
‫چشه؟
‫واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫گفتم واقعاً چه اتفاقی افتاد.
‫بعد اصلاً نمی‌دونی این تله‌ی نامرئی ‫چطور کار می‌کنه؟
‫معنیش این نیست که واقعیت نداره.
‫آره، ولی باید یه چیزی داشته باشه، درسته؟
‫یه جور انرژی یا یه منبع نیرو.
‫یه منبع وجود داره.
‫مثل هیچی که تا حالا دیدی نیست.
‫اون... رنگارنگه.
‫و زنده‌ست.
‫اگه بهش نزدیک بشی، دعوتت می‌کنه،
‫مثل... مثل آواز یه سایرن می‌مونه.
‫مثل چی؟
‫مثل یه چراغ واسه حشرات می‌مونه.
‫جذبت می‌کنه.
‫مجذوبت می‌کنه.
‫نزدیک و نزدیک‌تر میشی...
‫تا این که یه دفعه!
‫یه دلیل بیار که دروغ بگم.
‫بیشتر آدما دلیل لازم ندارن.
‫می‌خوای یه راز کوچولو رو بهت بگم؟
‫من بیشتر آدما نیستم.
‫اوه! هی...
‫[کنترل شرایط دست ما نیست]
‫ای تف توش.
‫اون تو حالت خوبه؟
‫دارم میام داخل.
‫یعنی چی؟
‫وای! وای، من فقط...
‫داشتم بهت سر می‌زدم.
‫فقط شلیک نکن...
‫برام مهم نیست.
‫برام مهم نیست یه نفر...
‫فکر کنه من هم فقط چرت و پرت میگم.
‫یه دروغگوام.
‫عقلم رو از دست دادم.
‫ولی تو...
‫توی چشم‌هات می‌بینمش تراویس.
‫چی رو می‌بینی؟
‫از خودت می‌پرسی که...
‫اگه این دیوونه، این عوضی‌ پیر ‫داره واقعیت رو میگه چی؟
‫من یه آدم‌فضایی که تغییر قیافه داده نیستم.
‫یه آدم فضایی که...
‫تغییر قیافه داده هم دقیقاً همین رو میگه.
‫فقط خفه شو و تکون نخور.
‫پس چطور؟ هی.
‫چطوری ثابت کنم یکی از این مهمان‌ها نیستم؟
‫کل داستان همینه.
‫نمی‌تونی.
‫مکنب حتماً این رو بهت می‌گفت.
‫خب، اون دقیقاً باهام حرف نمی‌زد.
‫فقط یه اسلحه رو گرفت سمت‌مون و روی این ‫وایت‌بورد یه چیزهایی نوشت، واسه همین...
‫گوش کن... ‫من نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده،
‫یا اینجا داره چه اتفاقی میفته، ولی هی...
‫می‌دونم که تو کمک می‌خوای. واقعاً می‌خوای.
‫زنم، اون یه دکتره. ما دارو داریم. ‫اون می‌تونه کمک کنه که...
‫فکر می‌کردم واسه پسرت کمک می‌خوای.
‫حالا زنت دکتر شد؟
‫نمی‌تونی طبق داستانت پیش بری.
‫اون مدل دکتر نیست. یه دامپزشکه.
‫بس کن دیگه. دکتر. دامپزشک.
‫بچه‌ی مریض. نمی‌دونی اینجا ‫چه اتفاقی افتاده.
‫یا این که دروغ نمیگی و کمک لازم داری.
‫وضعیت پیچیده‌ی .
‫من فقط می‌خواستم یه مقدار کنترل داشته باشم.
‫بتونم زندگیم رو کنترل کنم، ‫این که چه اتفاقی برام میفته رو.
‫من چقدر احمقم...
‫گولش رو خوردم.
‫تو باهوشی، ذهن بازی داری.
‫می‌دونی دارم چی میگم.
‫اون آدم‌های توی تلویزیون، توی اینترنت...
‫در مورد بشقاب پرنده‌ها حرف می‌زنن، یوفوها...
‫کالبدگشایی آدم فضایی‌ها.
‫همه‌اش چرت و پرته.
‫همه‌اش هم بر اساس چیزهاییه که ‫می‌تونی ببینی‌شون.
‫یه نفر که لباس لاستیکی پوشیده و اینا.
‫حرف من اینه،
‫که هیچکس...
‫به یک... موجودیت غیرمادی فکر کن.
‫- پس بشقاب‌پرنده‌ای در کار نیست؟ ‫- وقتی جسم نداری بشقاب‌پرنده واسه چیه؟
‫آره، ولی شهاب‌سنگ‌ها؟
‫هرسال هزاران شهاب‌سنگ به زمین برخورد می‌کنن.
‫یه مهمان فقط سوارشون میشه،
‫هیچکس هم واکنشی نشون نمیده.
‫بهش فکر کن.
‫بعد بدن‌مون رو می‌دزدن؟
‫نگفتم می‌دزدن.
‫گفتم توش ساکن میشن.
‫کنترلش می‌کنن.
‫هی، گوش کن.
‫من نیازی ندارم که تو واقعاً باور داشته باشی،
‫حداقل نه تا وقتی که واقعاً باورش کنی.
‫فقط خوشحالم هنوز داری گوش می‌کنی.
‫این یعنی تو ذهن منتقدی داری.
‫قضاوت نمی‌کنی.
‫مسخره نمی‌کنی. فقط...
‫می‌شنوی، شواهد رو می‌سنجی،
‫بعد خودت تصمیم می‌گیری.
‫بعدش چیکار می‌کنن؟
‫بعد از این که توی بدنت ساکن شدن؟
‫هم مهمان‌های خوب داریم، هم مهمان‌های بد.
‫از یه جا میان.
‫وقتی سر و کلۀ یه مهمان خوب پیدا می‌شه، ‫یه مهمان بد شکارش می‌کنه.
‫خب، چرا؟
‫چرا اینجا؟
‫سوال اصلی همینه.
‫تو هم دقیقاً روش متمرکز شدی.
‫تفکر منتقد یعنی همین.
‫واقعاً تیزی تراویس. واقعاً تیزی.
‫خب، تو چطور این چیزها رو می‌دونی؟
‫اوه، اونجا، نگاه کن.
‫دقیقاً به موقع.
‫لعنتی، نه، اون که...
‫خب، ممکنه یه چیزی باشه. ‫ممکنه هم نباشه.
‫هوم؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫این پسره دوستمه.
‫با اسلحه بلده کار کنه؟
‫سوال خوبیه. بریم ببینیم؟
‫بیا یه دوری بزنیم.
‫این باعث میشد از دانشگاه افسری بندازنت بیرون.
‫این رو بده بهم.
‫شصتت آزاده.
‫به سمت هدفت نشونه می‌گیری.
‫انگشت وسط و اشاره‌ات رو هم‌راستا کن.
‫ساده‌ست، موثره.
‫قضیه‌ی این عکس‌های شما چیه راستی؟
‫شلیک کردن به یه غریبه راحته.
‫شلیک کردن به یه دوست...
‫اون کار سختیه.
‫پس دیگه پلیس نیستی.
‫من و پلیس مسیرمون از هم جدا شد. درسته.
‫خوب بود تراویس، فقط بدون که...
‫شلیک کردن چیزی نیست که نجاتت میده.
‫یه مهمان، از پوچی ساخته شده.
‫مثل... بخار یا هوا می‌مونه.
‫شلیک کردن نمی‌تونه بکشتش.
‫بعد می‌تونی میزبان رو بکشی.
‫ولی مهمان؟
‫فقط میره توی بدن یکی دیگه.
‫ولی نکته اینجاست.
‫ما یه نفر رو تحت نظر داریم.
‫یه نفر که یه مهمان توش ساکن شده.
‫خفه شو بابا.
‫مری آلیس داکر.
‫درست شبیه یه خانم معمولیه، درسته؟
‫- آره. ‫- بهم اعتماد کن،
‫اون یه مهمانه.
‫یه بدش.
‫از کجا می‌دونی؟
‫آدم‌هایی که من باهاشون کار می‌کنم،
‫کارول و مایلو...
‫اونایی که توی همون چت روم که نشونت دادم بودن،
‫الان دو ساله که دارن تعقیبش می‌کنن.
‫همینطوری بی‌دلیل تعقیبش می‌کنن؟
‫تفکر منتقدت همینه.
‫اه، خدایا!
‫این سوال منم بود.
‫ولی بهم اعتماد کن،
‫دلایل خودشون رو دارن.
‫اصلاً توی روتین روزانه‌اش تفاوتی ایجاد نشد،
‫تا دو هفته پیش.
‫بعد یه دفعه واقعاً فعال شد.
‫اسلحه خرید، دست‌بند زیپی خرید،
‫همه جوره خودش رو مجهز کرد،
‫انگار داشت خودش رو آماده می‌کرد.
‫خدایا، نمی‌دونم والا.
‫خب، ما می‌دونیم، واسه همین...
‫رفتار مری آلیس،
‫فعالیت‌های شهاب‌سنگی...
‫نشون میدن یه مهمان دیگه داره میاد.
‫یه خوبش.
‫این رو بچسبون.
‫نمی‌دونیم کی اقدام می‌کنه،
‫ولی به زودی این اتفاق میفته.
‫وقت داره می‌گذره.
‫وقتی اون مهمان خوب بیاد اینجا،
‫مری آلیس میره شکارش کنه.
‫وقتی این کار رو کرد، ما اون رو شکار می‌کنیم.
‫اون هم ما رو درست می‌بره پیشش.
‫بعدش چی؟
‫بعدش همه چیز رو نجات می‌دیم.
‫بعدش این میشه.
‫[چشم‌آبی، فعالیت شدیده. به زودی می‌رسن.]
‫[چشم‌آبی: دریافت شد.]
‫مطمئنی؟
‫آخه، تو چطور این چیزها رو می‌دونی؟
‫اگه تو...
‫نمی‌دونم...
‫دنبال هیچ و پوچ باشی چی؟
‫چشم‌آبی عزیزم.
‫آبی‌ترین چشم‌هایی که تا حالا دیدی.
‫دخترم آلیسا.
‫ده سال پیش...
‫خیلی قبل از این که بیام اینجا،
‫آلیسا، یه دفعه... ‫رفت توی جنگل قدم بزنه.
‫همین.
‫قدم بزنه.
‫بعد وقتی برگشت فرق کرده بود.
‫یه مهمان...
‫یه خوبش...
‫توش ساکن شده بود.
‫فکر کردم...
‫نمی‌دونم چی فکر کردم. ‫سعی کردم به اورژانس زنگ بزنم.
‫ولی تلفن قطع شده بود.
‫اون تله رو دیگه گذاشته بودن ‫و آلیسا شکار شده بود.
‫بعدش یه مهمان بد در خونه‌مون رو زد.
‫اسم من آدامه، اومدم کمک کنم.
‫مثل نیروهای امداد لباس پوشیده بود،
‫شبیه کسی بود که کمک می‌کرد.
‫می‌خواستم خیال خودم رو راحت کنم،
‫ولی با عقل جور در نمی‌اومد.
‫از چهره‌ام متوجه شد شک دارم، ‫یه اسلحه گرفت سمتم.
‫خشکم زد.
‫یه بطری از یه مایعی هم داشت،
‫بعد یه ذره ازش رو خورد،
‫آلیسا رو مجبور کرد یه ذره بخوره.
‫بعد از خونه کشیدش بیرون،
‫من رفتم دنبال‌شون.
‫ولی اونا فقط...
‫یه جوری از تله رد شدن که انگار هیچی نبود.
‫وقتی من به لبه‌ی تله رسیدم،
‫اون درد وحشتناک بود.
‫یعنی، انگار همه چیز درد می‌کرد.
‫ولی یه جوری، به پشت افتادم.
‫قطعاً دوباره سعی کردم بلند شم،
‫و ازش عبور کنم، ولی...
‫این دفعه می‌فهمیدم که تله نزدیکه،
‫چون می‌تونستم حسش کنم.
‫مطمئنم حس می‌کنم که...
‫همین الان یکی از اون تله‌ها نزدیکه.
‫اون درد...
‫بعد هم...
‫یه جایی اون...
‫اون تله یه دفعه ناپدید شد.
‫بعد...
‫مشخصاً تا اون موقع اونا هم ناپدید شده بودن.
‫اون آلیسا رو برد.
‫جای دوری نه.
‫معلوم شد که...
‫خب، به نظرم یه نفر منتظرش بوده.
‫یه نفر که می‌تونست اون مهمانی که توی آلیسا ‫ساکن شده رو بهش منتقل کنه.
‫که اون مهمان بد ولش کنه.
‫نه.
‫من آلیسا رو...
‫صبح روز بعدش پیدا کردم،
‫مُرده بود.
‫گلوش رو بریده بودن،
‫انداخته بودنش توی یه سطل آشغال ‫پشت یه خواروبار فروشی.
‫این...
‫این چیزیه که اون مهمان مجبورش کرد بخوره.
‫این... این همون مایعه.
‫این مال توئه.
‫- چی؟ نه، من نمی‌تونم... ‫- چرا، چرا.
‫چرا، چرا، چرا.
‫ممنونم.
‫هیچکس صدمه نمی‌بینه؟
‫اگه من بتونم کمک کنم نه.
‫از من می‌خوای چیکار کنم؟
‫ازت می‌خوام ماشین رو برونی.
‫ ♪ یه اسب می‌خوام، یه گوسفند می‌خوام ♪
‫ ♪ می‌خوام یه خواب خوب داشته باشم ♪
‫ ♪ توی خونه‌ای در دل روستا زندگی کنم ♪
‫بیا، یه دست‌بند زیپی بگیر.
‫- باید باهاش چیکار کنم؟ ‫- محض احتیاط.
‫ ♪ می‌خوام جابه‌جا بشم، می‌خوام برم ♪
‫ ♪ می‌خوام به همۀ کسایی که می‌شناسم بگم ♪
‫ ♪ دنبال یه خونه در دل روستا می‌گردم ♪
‫ ♪ دل روستا ♪
‫میشه خفه شی؟
‫ثابت بمون.
‫خودشه؟
عوضی!
‫من قبلاً اون ماشین رو دیدم.
‫نه، اون نیست.
‫اون هیدنه.
‫هیدن کیه؟
‫هیدن اون عوضی‌ایه که جاش اومدی.
‫این ماسک اونه که قراره بپوشیش.
‫جای اون؟ فکر کردم ما...
‫اون الان دختره رو می‌ترسونه.
‫هیدن عضو گروه برادران ما بود.
‫تا این که پیش‌دستی کرد و رید به همه چی. ‫بهت گفتم اون روانیه.
‫آره. درسته. گورت رو از اینجا گم کن.
‫کثافت زیادی نزدیک شده.
‫مشکلی نیست. مشکلی نداریم.
‫می‌بینمش.
‫خودشه.
‫بریم.
‫وای. ببین، ببین.
‫کمک آورده.
‫شبیه قاتل‌هاست.
‫مطمئنم بهش آموزش داده که دقیقاً ‫همین کار رو بکنه.
‫خدایا.
‫بسیار خب، بریم.
‫گیرت آوردم.
‫اون زنه‌ی جلوی در. می‌بینیش؟
‫اون حتماً مهمان خوب‌مونه.
‫فقط به نظر مریض میاد.
‫خدایا. اون شهاب‌سنگ کمتر از 48 ساعت قبل...
‫خورده بیخ گوشش. این واقعیته.
‫هدف‌مون، آماده و مسلح میاد اینجا. این حقیقته.
‫اون زنه هم داره دقیقاً مثل کسی رفتار می‌کنه ‫که یه نفر توش ساکن شده.
‫همینطوری می‌خوایم بریم و یه نفر رو متهم کنیم که یه آدم‌فضایی قاتله؟
‫بعد با اون یکی زنه چیکار کنیم؟ بدزدیمش؟
‫- تراویس. ‫- من فقط... من فقط دارم سعی می‌کنم...
‫می‌خوای همینطوری اینجا بشینی و شاهد ‫افتادن اتفاقات بد واسه اون خانواده باشی؟
‫یا می‌خوای جون چند نفر رو نجات بدی؟
‫- لعنت بهش! لعنتی! ‫- باشه.
‫لعنتی.
‫چشم‌هاتون رو باز کنید پسرها! ‫چشم‌هاتون رو باز کنید!
‫این دیوونگیه.
‫- دارن حرکت می‌کنن! ‫- من چیکار کنم؟
‫فقط استخر رو آماده کن.
‫نه، وایسا. بیخیال. ‫ما واقعاً نمی‌خوایم...
‫تراویس، خواهش می‌کنم!
‫امنه!
‫اونجا!
تف توش، زود باش.
‫زود باش. خدا لعنتش کنه. لعنتی.
‫تیر خورد، تیر خورد!
‫لعنتی! لعنتی.
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫مکنب!
‫همونجا بمون!
‫خدایا...
‫وقت نداریم تراویس! متاسفم!
‫مکنب!
‫وایسا، خواهش می‌کنم!
‫- من رو تنها نذار! ‫- داره تله رو کار می‌ذاره!
‫وایسا، خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫اوه، تف توش.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم جواب بده، خواهش می‌کنم جواب بده.
‫لطفاً تنهام نذار... اوه...
‫زود باش مکنب. خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم تنهام نذار...
‫اه!
‫پس اون مهمان...
‫وارد بدن تو شد؟
‫اون صدای توی سرم؟
‫اون صدایی که صدای منه؟
‫یه صدای دیگه هم اونجا بود.
‫داد می‌زد.
‫عصبانی بود.
‫صداش خیلی کوبنده بود.
‫بعد همه چیز عجیب و...
‫گیج‌کننده شد، ‫بعد حس می‌کردم دارم غرق میشم.
‫ولی نمردم. فقط...
‫غرق می‌شدم،
‫همینطوری توی پوچی غرق می‌شدم و غرق می‌شدم.
‫سعی کردم باهاش مبارزه کنم. ‫سعی کردم شنا کنم و به سطح بیام.
‫بعد...
‫این کار رو کردم.
‫فقط یه لحظه، ازش عبور کردم.
‫بعد خودم بودم.
‫و می‌تونستم هرچیزی بگم.
‫گفتم بس کن.
‫لطفاً بس کن.
‫ولی نکرد.
‫تو... تو کی هستی؟
‫من کجام؟
‫مکنب!
‫کدوم گوری رفتی؟!
‫تراویس. تراویس؟
‫تراویس!
‫اوه، تف توش!
‫باشه... بهم نگاه کن... بهم نگاه کن...
‫باید... باید از اینجا ببریمت.
‫باید... باید ببریمت بیمارستان.
‫تو... چی داری میگی؟
تف توش!
‫خیلی اذیت شدم، ‫رفتم خونه‌ی اولسن.
‫فکر هم می‌کردم کار خوبیه، می‌دونی؟
‫چون فقط می‌خواستم از اونجا برم.
‫قایم بشم.
‫دیدم که رفت توی اون سیلوی.
‫دیدم که تله رو کار گذاشت.
‫بعد چیکار کردم؟
‫همونجا وایسادم.
‫شاید می‌تونستم جلوش رو بگیرم.
‫شاید می‌تونستم جلوی کل این مسائل رو بگیرم.
‫ولی حتماً یه راهی هست که اون تله‌ رو ‫خاموش کنیم، درسته؟
‫تنها کسی که می‌تونه متوقفش کنه ‫همون مهمانیه که ساختتش.
‫هرکس دیگه‌ای باشه، اون می‌کشتش.
‫به خودش جذب‌شون می‌کنه، ‫مثل پروانه و آتیش،
‫بعدش اونا رو می‌کشه.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫اینجا نه، اینطوری نه.
‫ولی حداقل اینطوری...
‫دیگه لازم نیست تنها بمیرم.
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫فقط باید بذاری برم.
‫خاله جولیم...
‫اون تنها کسی توی خانواده‌مه که ‫به من اهمیت می‌داد.
‫وقتی بچه بودم مُرد.
‫اون به این چیزها اعتقاد داشت.
‫مریخی‌ها...
‫نورهای توی آسمون...
‫این که ما تنها نیستیم.
‫ای کاش می‌تونستم بهش بگم درست می‌گفت.
‫اتفاقاً...
‫شاید بتونم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫روبن!
‫جیمز!
‫جیمز.
‫نمی‌ذاره برم!
‫داره نزدیک‌تر میشه!
‫تنهام نذار!
‫صبر کن!
‫یه تبر پیدا کردم. می‌تونم بیارمت بیرون.
‫از دیوار فاصله بگیر!
‫نمی‌تونم! فقط... همین الان انجامش بده!
‫باید بریم خونه.
‫من خونه ندارم!
‫واسه این کارها وقت نداریم!
‫عذر می‌خوام.
‫یه دفعه‌ای اتفاق افتاد.
‫این چیزها یه دفعه‌ای اتفاق نمیفتن.
‫باید بریم.
‫نمی‌تونیم همینطوری ولش کنیم.
‫روبن، همه توی خونه در خطرن.
‫باید بریم.
‫سواری بلدی؟
به درک.
‫آرلو!
‫خدایا.
‫آرلو! هی.
‫آرلو. خدایا. حالت خوبه؟
‫خدایا.