‫چقدر دیر برگشتی خونه. ‫داشتم کم کم نگران می‌شدم
‫ببخشید، امروز یه جلسه‌ی ‫اجباری برای امنیت دفتر بود...
‫و بیش‍تر از چیزی که ‫فکر می‌کردیم، طول کشید
‫-که اینطور. راجع به چی بود؟ ‫-خب، یه ویروس خیلی خطرناک هست که...
‫داره تو کل دنیا تلفات به ‫بار میاره و خیلی هم مسریه!
‫وای، خدایا! چیکار باید بکنیم؟
‫خب، باید حواسمون رو جمع کنیم...
‫محض احتیاط، من این دستکش‌های لاتکس و ...
‫از این ماسک‌های فیلتردار تنفسی هم خریدم
‫باید یه سر به ‫همسایه‌هامون بزنیم...
‫و کلی هم آب تصفیه شده ذخیره کنیم
‫فکر خوبیه، برد
‫اگر یه لحظه غافل بشیم...
‫این ویروس می‌تونه کلا نابودمون کنه
‫یه چیزی رو یادت رفته، جنت...
‫چی رو، برد؟
‫ما توی بهترین کشور دنیا زندگی می‌کنیم...
‫ما توی ایالات متحده‌ی آمریکا زندگی می‌کنیم
‫و اگر هرکس در حد خودش کمک کنه و...
‫از دستورالعمل‌های مرکز کنترل و ‫پیشگیری از بیماری‌ها پیروی کنه
‫همه‌چی درست میشه...
‫دولت آمریکا از ما مواظبت می‌کنه...
‫-اون همیشه مواظب ماست ‫-اون همیشه مواظب ماست
‫بد نیست
‫اگر اون بخش آب تصفیه ‌شده رو ‫حذف کنی، فکر کنم همین خوبه
‫زودتر فیلمبرداریش رو شروع کنید و به ‫همه شبکه‌های پربیننده بدید تا پخش کنن...
‫که البته فکر کنم این روزا، ‫شامل نتفلیکس هم میشه
[زیرنویس اختصاصی]
‫خب، ما تا 24 ساعت که جلسه ‫تشکیل بشه، وقت داریم
‫رسیدیم...
‫اینجا جاییه که سازنده‌ی ویروس...
‫قراره با خریدار ملاقات کنه ‫تا درمان ویروس رو بهش بده
‫ما معامله رو نگاه می‌کنیم...
‫مجرمین رو شناسایی می‌کنیم، ‫و بعدش وارد عمل می‌شیم
‫اونا حاضرن همینجوری بیان ‫خودشون رو به ما تسلیم کنن؟
‫بله، البته...
‫یا، نمی‌دونم، ممکن هم هست بکشنمون...
‫خیلی در این مورد مطمئن نیستم
‫این دیوونگیه!
‫ما مثل باتلاق تو این قضیه گیر کردیم، اوون. ‫ما از پسش بر نمیایم، من بر نمیام...
‫-من دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.برمی‌گردم خونه ‫-ببین...
‫بهم گوش کن. بیا اینجا
‫یادته تو برلین چه اتفاقی برامون افتاد؟
‫-آره ‫-ما از آسمون پرت شدیم پایین...
‫-و ولمون کردن تا بمیریم ‫-آره
‫-هیچ پشتیبانی و ساپورتی نداشتیم. ‫چیکار کردیم؟
‫ما حالشون رو گرفتیم...
‫و به همین کارمون توی فلورانس، ‫سودان، دانمارک و فرانسه ادامه دادیم...
‫همین‌طور توی فلوریدا...
‫تا حدودی هم توی لتونی حالشون رو گرفتیم. ‫و حالا هم رسیدیم به اینجای قشنگ...
‫-شانگهای ‫-بله
‫شانگهای، چین
‫آره، این جاییه که الان هستیم ‫-بله
‫ولی اینا نباید مربوط به پلیس باشه؟!
‫ما پلیسیم!
‫و دکتر هم هستیم...
‫-که یعنی ما... ‫-پلیس‌های دکتر هستیم
‫من می‌خواستم بگم دکتر‌های پلیس. ‫این رو بیشتر دوست دارم
‫ببین، من واقعا از کاری ‫که سعی داری بکنی ممنونم...
‫ولی می‌دونی چی باعث میشه حس ‫بهتری داشته باشم؟ اسلحه!
‫من واقعا فکر می‌کردم بهمون اجازه ‫میدن اسلحه‌هامون رو ببریم تو هواپیما!
‫-تقصیر منه نذاشتن؟ ‫-خب، حالا قراره چیکار کنیم؟
‫خب، من یکی رو اینجا تو شانگهای میشناسم ‫ولی اون از دیدن من خوشحال نمیشه
‫حالا سر چی باهم دعواتون شده؟
‫راستش رو بخوای...
‫حتی یادم هم نمیاد
‫مامور سابق پلیس، ادگار توبی!
‫استاد قدیمی من!
‫کاراگاه سابق، اوون مسترو. ‫کسی که پام رو شَل کرد!
‫آها! آره، آره، آره، الان یادم اومد!
‫بیا بغلم، رفیق گنده‌ی من!
‫خیلی خب
‫سلام، من لولام. من و اوون همکاریم
‫عجب جایی!
‫ممنونم
‫وای! این... این!
‫خب، حال استاد تیراندازی قدیمی من چطوره؟
‫-خوبم، مرسی ‫-شما تیراندازی رو به اوون یاد دادید؟
‫همه تلاشم رو کردم...
‫تازگی‌ها به کسی تصادفا تیر نزدی، اوون؟
‫-واقعا بامزه بود! ‫-ولی، درواقع، آره...
‫همین چند روز پیش که برلین بودیم، ‫اشتباها به یه بچه شلیک کرد
‫نه، من قصدم این بود که به اون بچه تیر بزنم. ‫فقط نباید این کار رو می‌کردم...
‫ولش کن، می‌دونم که دوستیمون ‫یه جور افتضاحی تموم شده
‫-وقتی بهم شلیک کردی ‫-تصادفا تیر تفنگم رو خالی کردم
‫توی پای من؟
‫به سمت پای تو!
‫نکته اینجاست که درست مثل ‫اون تیر، ما هم باید بگذریم
‫من رویای دکتر شدنم رو پیدا کردم ...
‫و تو به چین مهاجرت کردی تا...
‫به رویای ظرف شستنت وقتی که ‫داری دستشویی می‌کنی، برسی
‫این رویای من نبود، اوون...
‫هرچند که واقعا کار باحالیه...
‫ولی این... رویای من بود
‫آره!
‫رویات این بود که بچه‌های فقیر چینی رو...
‫با نقاشی‌های روزنامه‌های آمریکایی آشنا کنی
‫تصویرپردازی نقاشی‌های روزنامه‌ای، ‫مهارت به درد بخوری تو قرن 21 ئه
‫همچنین، من دارم کمک می‌کنم بچه‌های ‫فقیر چینی از تو خیابون‌ها جمع بشن...
‫و این راه خوبیه واسه اینکه ‫دوباره به اجتماع برگردم...
‫حالا که دیگه نمی‌تونم پلیس باشم
‫-چون اوون بهت شلیک کرد؟ ‫-آفرین!
‫مینگ، کشیدن خطای تابدار اشاره‌ای ‫اطراف بدنش رو هم امتحان کن...
‫اینجوری می‌تونی نشون ‫بدی که اون بو میده
‫یادتون باشه: نشون بدید، نگید!
‫ببینید چطوری این قطره‌های ‫عرق، بهمون نشون میدن...
‫کتی چقدر استرس داره
‫اوون، بیا این رو ببین
‫دیلبرت رو ببین...
‫-تو پنجره اول، یه خانوم اینجا نشسته... ‫-آره
‫ولی تو پنجره سوم خانومه ناپدید ‫میشه، فقط پاهاش رو می‌تونیم ببینیم
‫یعنی یه اتفاق دیوونه‌وار ‫تو پنجره دوم افتاده...
‫درسته؟ چه بلایی سر خانومه اومد؟
‫این‌چیرا خیلی جذابن، ادگار. ‫منظورم اینه که قشنگن...
‫ولی ما به یه دلیلی اومدیم اینجا
‫آره، ما به کمکت نیاز داریم
‫بریم توی دفتر من، که البته آشپزخونه ‫و اتاق خواب و دستشوییم هم هست
‫منظورت همین اتاقیه که الان توش بودیم؟
‫خودشه. بیاید
‫خیلی‌خب، بعد ازناهار، می‌خوایم روی ‫سگ‌هایی که قهوه می‌خورن کار کنیم
‫چی شده؟
‫بیا بگیر بشین...
‫-کل داستان رو برات می‌گیم ‫-آره
‫همه‌چی از وقتی شروع شد که دوتا ‫دانشجو اومدن به بخش کودکان...
‫و جلسه فردا، توی یه مکان عمومیه
‫ولی اگه چیزی خوب پیش نره، ‫ما به اسلحه نیاز داریم
‫دوست داشتم می‌تونستم کمک کنم، ولی ‫من دیگه دنبال این قضایا نیستم...
‫من کلا اسلحه‌ رو از وقتی که فهمیدم چقدر می‌تونن ‫به آدم آسیب بزنن، از زندگیم حذف کردم
‫تو نمی‌دونستی که اسلحه‌ها ‫به آدما آسیب می‌زنن؟!
‫تا وقتی که تیر نخورده بودم، نه. ‫من فقط از تجربیات خودم می‌تونم درس بگیرم
‫ببین، گروهبان...
‫شاید من نتونسته باشم همیشه درست ‫به هدف شلیک کنم، ولی کارم درسته...
‫و الان می‌خوام یه حقیقتی رو بهت بگم ‫که امیدوارم مستقیم به قلبت بشینه...
‫ما به پشتیبانی نیاز داریم، و اگر پشتیبانی ‫نداشته باشیم، ما دیگه مهره‌ی سوخته‌ایم...
‫لطفا، کمکمون کن
‫لعنت بهت، ماسترو!
‫-آره! رأیش رو زدیم ‫-عجله نکن!
‫-من خودم نمی‌تونم باهاتون همراه شم... ‫-چی؟
‫ولی می‌تونم برای تامین ‫اسلحه کمکتون کنم...
‫هنوز چندتا تفنگ از روزهای قدیمی برام مونده
‫فکر می‌کردم اسلحه رو از زندگیت حذف کردی!
‫آره، کردم. به اینجا تبعیدشون کردم
‫خیلی‌خب، بذارید این ‫خوشگله رو بهتون نشون بدم
‫دقیقا اینجا...
‫-جاییه که اسلحه لگد نمی‌زنه... ‫-باشه
‫و به اینجا میگن بخش لوله‌ای...
‫و اینجا ماشه‌اس. تیرها رو آزاد می‌کنه. ‫فقط کافیه فشارش بدی
‫باشه؟
‫بذار ببینم...
‫-این چیه به نظرت؟ ‫-یه چاقوی ضمن‌دار؟
‫بهتر از اون...
‫- این یه شونه‌اس...
‫واسه وقتی که می‌خوای موهات رو به یه ‫سمت فرق باز کنی، به درد می‌خوره
‫البته
‫البته بی‌سیم هم دارید، که بتونید ‫با هم ارتباط برقرار کنید...
‫-و یه چندتایی دستبند ‫-عالیه
‫نمی‌تونم چطوری ازت تشکر کنم، گروهبان
‫مطمئنی که نمی‌خوای با ما بیای؟ ‫می‌تونستیم یه شلیک خوب داشته باشیم
‫شاید یه روز دیگه
‫این احتمالا تنها باریه که ‫همچین چیزی ازت می‌خوایم
‫شاید یه روز دیگه
‫یادت باشه نیکولا گفت هر دو طرف ‫معامله کلاه قرمز سرشون می‌کنن...
‫-تا بتونن همدیگه رو بشناسن ‫-توام یادت باشه، همکار
‫-من هنوز یه ذره مضطربم ‫-مضطرب نباش...
‫-من تمام مدت تو گوشتم ‫-کجامی؟!
‫تو گوشت
‫فکر کردم گفتی، پشتمی
‫و اینجوری بودم که،" نه مرسی، فقط برو کنار!"
‫فکر کردم...
‫فکر کردم اینجوری گفتی
‫نه من گفتم، گوش
‫-باشه، خوبه ‫-بیا بریم به محل قرار
‫یادت باشه هر دوشون، ‫کلاه قرمز سرشون می‌کنن...
‫خب، اون سازنده‌ی ویروسمونه
‫پروفوسور واترز؟!
‫-لعنتی! ‫-یعنی چی؟!
‫می‌دونستم اون مرد یه مشکلی داره!
‫بیا فقط صبر کنیم تا ببینیم ‫اون کی رو قراره ملاقات کنه
‫لولا!
‫لولا! چیکار داری می‌کنی؟
‫-پروفوسور واترز! ‫-لولا!
‫بهم بگو که برای اینجا ‫بودنت یه دلیل موجه داری!
‫کاش داشتم
‫تمام دنیام، داره جلوی چشمام، از هم می‌پاشه
‫-گوش کن، لولا. می‌تونم توضیح بدم ‫-پس توضیح بده!
‫من به پولش احتیاج داشتم
‫می‌دونی تحقیقاتی که من انجام ‫میدم، چقدر هزینه‌برن؟
‫لولا، چیکار داری می‌کنی؟
‫ببین، من نمی‌دونستم کی داره این تحقیقات رو می‌خره ‫و واسه چه هدفی می‌خواد ازش استفاده کنه
‫بعد از اون همه چیزی که به دست آوردی، با ‫وجود همه‌ی باوری که این سال‌ها بهت داشتم...
‫چطوری تونستی..؟
‫تا دیده بشم!
‫چی؟
‫خیلی از آخرین باری که یه نفر حتی یه ذره ‫به کارهای من توجه کرده بود، می‌گذشت!
‫می‌تونی بفهمی این چه حسی داره؟
‫بله، می‌فهمم
‫لولا، کوتاه نیا!
‫لولا، لولا، صدامو می‌شنوی؟
‫لولا، صدامو می‌شنوی؟ ‫اینا کار نمی‌کنن
‫قربان، لولا اسپرت رو تو دیدرسم می‌بینم...
‫اون هدف رو گیر انداخته...
‫تکرار می‌کنم، اون هدف رو گیر انداخته. ‫دستور بدید لطفا...
‫دستور بدید لطفا، قربان
‫قربان، پیامم رو دریافت می‌کنید؟
‫طبق نقشه پیش برو. ‫درمان رو از واترز بگیر و بعدش...
‫از شرشون خلاص شو
‫-میشه دوباره بگید، قربان ‫-گفتم هردوشون رو بکش!
‫دریافت شد
‫لعنتی!
‫لولا، این یه تله‌اس. از اونجا برو!
‫لولا، لولا...
‫لولا!
‫لعنتی!
‫-لعنتی! ‫-لولا فرار کن
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫-کلاهم! ‫-نه! ولش کن! وقت نداریم!
‫واترز، بیا اینجا
‫-تو باید بری ‫-چی؟
‫چی؟
‫تو باید درمان رو به کسی بدی که بتونه ‫ازش استفاده کنه، هرکسی به جر اینا!
‫امکان نداره! اون هیچ‌جا نمیره! ‫بهش اجازه نمیدم بره!
‫اون مسئول شیوع این بیماریه!
‫آره، ولی الان اون تنها کسیه ‫که می‌تونه حلش کنه. برو!
‫تکون نخور!
‫اون از اینجا میره!
‫مجبورم نکن بین شما دو تا انتخاب کنم، اوون
‫برو! حالا!
‫بجنب!
‫چه‌خبرا، دکترا؟
‫آی، دردم اومد!
‫کی داره تیراندازی می‌کنه؟
‫کالینز؟
‫خدا لعنتت کنه! کالینز؟
‫برو، برو!
‫نتونستم جلوی خودم رو بگیر که یه بار ‫دیگه نشونتون ندم، چطوری باید انجامش بدید
‫گروهبان توبی! گوساله‌ی پیر چاق!
‫محض اطلاعات، می‌تونستم به شما ‫دوتا هم شلیک کنم...
‫-ولی نکردم ‫-یدونه طلبت، ادگار
‫قابلی نداشت
‫مواظب خودت باش، ماسترو
‫همیشه یادت باشه اون گربه گارفیلد چی می‌گفت:
‫"من کاری به کل لازنیا ندارم...
‫-من از تک تک لایه‌هاش لذت می‌برم" ‫-دریافت شد
‫ما باید از اینجا بریم. بیا
‫ایست! دستاتون رو بذارید روی ‫سرتون و بخوابید رو زمین
‫چه اهمیتی داره؟! فقط کمکمون کن
‫خودشونن
‫-چی؟ ‫-یعنی چی؟!
‫ببریدشون زندان
‫-ولی... ‫-این ‌کارا یعنی چی؟
‫-چی؟ ‫مک‌اینتایر
‫چرا باید این کار رو بکنی؟
‫دارم نظرم رو راجع بهت عوض می‌کنم!
‫مترجم: نسیم
[زیرنویس اختصاصی]