‫تموم شد.
‫آیک.
‫چی؟
‫اوه!
‫واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫دیدین؟ همچین قدرتی داره.
‫و این فقط آغشته به مقدار کمی نقره‌فام بود.
‫با استفاده بیشتر، قدرت نقره‌فام کمتر می‌شه...
‫خانم.
‫قدرت نقره‌فام می‌تونه ‫مقاومت سلاح رو ضعیف کنه،
‫ولی این شمشیر اونقدری باکیفیته
‫که فکر نمی‌کنم جای نگرانی باشه... خانم.
‫مـ ـ معلومه!
‫هرچی نباشه، یکی از ساخته‌های منه.
‫نقره‌فامت همچین بدک نیست.
‫حتی شاید اعتراف کنم با ‫قدرت شمشیرم برابری می‌کنه.
‫باشه...
‫حداقل الان می‌تونه کم و بیش ‫ مستقیم باهاش صحبت کنه.
‫همینطوره.
‫ظاهراً پرنسس فهمیده ‫چطوری با قضیه برخورد کنه.
‫ا ـ البته اشتباه نکنی ها!
‫ درمورد شمشیرم و نقره‌فامت حرف می‌زنم! همین!
‫اصلاً منظورم این نیست که بین ‫ من و تو، پیوند خاصی وجود داره!
‫ها؟ آها، باشه.
‫حس می‌کنم روش عجیبی برای برخورد باهاشه.
‫تصمیممو گرفتم!
‫تمام سلاح‌هامون رو براش بیارید!
‫تو به حقیقت چنگ انداختی
‫در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
‫اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
‫از هر شکست درسی بگیر
‫تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
‫تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد
‫بجنب!
‫بکشش!
‫منتظر چی هستی؟
‫زودتر دخلشو بیار!
‫ترکیبش کردم.
‫بگیرش.
‫لـ ـ لعنتی!
‫برو کنار!
‫حالا نوبت منه!
‫بعدی.
‫واقعاً فکر خوبیه که همچین کاری کنم؟
‫نصف نقره‌فامت رو برای استفاده‌ی خودت نگه دار،
‫و از نصف دیگه برای ترکیب‌کردن ‫ سلاح سربازها استفاده کن.
‫توی این نبرد، از هنرهای نقره‌فام استفاده نمی‌کنی.
‫استفاده از اونا، هیچ به نفع‌مون نیست.
‫الان قطعاً تو بهترین وضعیتم نیست.
‫ولی اینطوری نیست که بدنم تکون نخوره.
‫اگه تنهایی بجنگم، نتیجه خیلی بهتر می‌شه،
‫پس واقعاً نباید از هنرهای نقره‌فام استفاده کنم؟
‫چرا؟
‫اصلاً نمی‌فهمم.
‫حرف از چیزایی شد که نمی‌فهمم...
‫همینه! پدرشو در بیار! چرا اینا دارن انقدر جدی بهم حمله می‌کنن؟
‫کاری کردم که ناراحتشون کرده؟
‫اگه اینطوره، دلم می‌خواد عذرخواهی کنم، ولی...
‫ای تف توش!
‫نمی‌فهمم فرمانده‌مون چی تو این فسقلی دیده!
‫اصلاً نمی‌فهمم قضیه چیه!
‫عوضی! خونسردیش خیلی رو اعصابه!
‫نمی‌تونم نگاه سنگین‌شونو تحمل کنم.
‫اون قیافه‌ی از خود راضی رو ‫ از صورتش پاک کنین!
‫همینطور دارم عرق سرد می‌ریزم.
‫فقط می‌خوام زودتر تمومش کنم تا برگردم سلولم!
‫از غلاف درارش.
‫شین!
‫شینه!
‫سردسته شمشیرزنان، شین کاتلاس.
‫من با بقیه این آماتورا فرق دارم.
‫اوه، واقعاً قوی‌ای.
‫حتی فرصت نشد نقره‌فامم رو استفاده کنم.
‫قدرتش اندازه لئوـه.
‫شاید حتی قوی‌تر.
‫تـ ـ ترحم تو رو نمی‌خوام!
‫اوه، ولی هنوز نقره‌فام رو
‫تچ، نیم‌وجبی بی‌مصرف!
‫خیلی‌خب، بعدی! سریع‌تر برو سراغش!
‫نذار استراحت کنه!
‫برگرد سر کارت، خیکی!
‫واقعاً رقت‌انگیزه.
‫دوتا سردسته شمشیرزنا زانوی غم بغل کردن.
‫گریه نمی‌کنم!
‫خیلی هم می‌کنی.
‫خفه شو!
‫خودتم برو دخلتو بیاره دیگه، کریس.
‫الانشم باختم، و سلاحم با نقره‌فام ترکیب شده.
‫پس واسه چی انقدر بی‌تفاوتی؟
‫طبیعیه که یه جنگجو ‫ سلاح قدرتمند بخواد، مگه نه؟
‫در وهله‌ی اول به‌خاطر همین عضو ارتش شدم.
‫حالا حس می‌کنم می‌تونم یه اژدهای برتر رو ‫ مثل آب‌خوردن دو شقّه کنم.
‫تچ!
‫بین قوی‌تر شدن با یه سلاح قوی،
‫و قوی‌شدن فقط به‌خاطر یه سلاح، ‫زمین تا آسمون فرق هست.
‫از خر شیطون پایین نمیایا.
‫خب، البته می‌فهمم چی می‌گی.
‫تو همچین سن کمی، انقدر قدرتمنده.
‫علاوه بر اون، از فرمانده‌مون هم ‫ توانایی خاص قوی‌تری داره.
‫باعث می‌شه تفاوت قدرتِ کسایی که ‫ با استعداد ذاتی متولد شدن رو حس کنی.
‫اگه بهت بگم اذیتم نمی‌کنه، دروغ گفتم.
‫اون استعداد ذاتی نداره.
‫ها؟
‫کاملاً برعکسشه.
‫با اینکه فقط برای یه‌لحظه جنگیدیم،
‫می‌تونستم حس کنم که دستاورد ‫ مدت‌ها تمرینِ فردی بی‌استعداده.
‫اون سنگینی رو حس کردم.
‫یعنی اون بچه پیرتر از چیزیه که به‌نظر میاد؟
‫منم ازش مطمئن نیستم.
‫ولی نمی‌تونم احساس واقعیم رو انکار کنم.
‫و بخوام صادق باشم، فهمیدن اینکه ‫با گذر زمان تنبل‌تر شدم، واقعاً دردناکه.
‫چی؟ واسه همین غمباد گرفته بودی؟
‫فکر کردم به‌خاطر اینه که ‫ فرمانده عاشق اون پسره شده.
‫اونم به‌شدت دردناکه.
‫کجا داری می‌ری، شین؟
‫از شنیدن ناله و زاری پیرمردها خسته شدم.
‫می‌رم دوباره به مبارزه دعوتش کنم!
‫و اگه ببازم، هرچندبار مجبور باشم تکرارش می‌کنم!
‫نمی‌خوام کسی باشم
‫که تو میدون‌ جنگ ‫ پشت قهرمان قدرتمند قایم شده.
‫هی، هی!
‫شینیگامی، درباره لیانه چه فکری می‌کنی؟
‫من گریام.
‫منم هزلام.
‫اسم تو چیه، شینیگامی؟
‫راگنا.
‫خب؟
‫نظرت درباره لیانه چیه؟
‫نـ ـ نظرم چیه؟
‫دوستش داری؟
‫یا متنفری؟
‫نـ ـ نه دوستش دارم، نه متنفرم.
‫تازه باهاش آشنا شدم.
‫درباره کسی که تازه آشنا شدی هم می‌تونی نظر بدی.
‫مثلاً «بانمکه!» یا «الانشم تحمل ریختشو ندارم!»
‫لیانه گفت به‌نظرش تو خوش‌قیافه‌ای!
‫راستشو بخواید، درموردش مطمئن نیستم.
‫اوه.
‫مطمئن نیستی؟
‫چرا؟
‫دلیلشو بهمون بگو!
‫آخه...
‫الان صورتم این‌شکلیه.
‫چطوری با وجود این باند‌ها روی صورتم،
‫می‌خواد بفهمه خوش‌قیافه‌م یا نه؟
‫فقط داره تصور می‌کنه ‫زیر این باندها خوش‌قیافه‌م.
‫ولی حقیقت اینه که نیستم.
‫مطمئنم وقتی درشون بیارم، ناامید می‌شه.
‫برای همین یه‌ذره نگرانم.
‫آدم بامزه‌ای هستی، راگنا!
‫فقط وقتی داری خودتو می‌کوبی، ‫بلدی واضح حرف بزنی.
‫واقعاً عجیبی!
‫جـ ـ جدی؟
‫تادا!
‫اینا سلاح‌های ماست!
‫ما با تفنگ می‌جنگیم!
‫بهت اجازه می‌دیم گلوله‌هامون رو ‫ با نقره‌فام ترکیب کنی.
‫آها...
‫محشره، نه؟ موقع ترکیب‌کردن قدردان باش.
‫آه، باشه.
‫خیلی پرانرژی ان.
‫فکر کنم تقریباً هم‌سن لئو باشن.
‫یه بوی خوبی از این شمت میاد.
‫پورون، پورون!
‫یه اژدهاست!
‫بوی یه اژدهاست!
‫اسلایمسنپای، مطمئنی فکر خوبیه؟
‫مگه کریمزن نگفت خودتو نشون ندی؟
‫پورو! راست می‌گی!
‫واای، چه بانمک!
‫یه کوتوله‌ست!
‫پورو؟
‫سلام، کوتولهسان! اسمتون چیه؟
‫من اشلایم اهریمنی ام، ‫خدمتکار شماره یکِ کرونیکاساما.
‫چه باحال! یه حیوون دست‌آموزی؟
‫تا حالا یدونه سخنگوشونو ندیده بودم!
‫پو! منو با حیوون‌های بی‌عقل یکی نکن، بچه پرر
‫همم؟
‫صورتاتون یه‌جورایی شبیه اژدهایانه.
‫چشما و دندوناتون!
‫واسه یه آدمیزاد، خیلی شبیه اژدهایین!
‫مو به تنم شیخ می‌کنه!
‫قیافه‌های عجیبی دارین، آدمیزادهای فشقلی!
‫ها؟ حس و حال‌شون تغییر کرد...
‫هی، اسلایمچان.
‫چندتا خوراکی خوشمزه می‌خوای؟
‫خوراکی؟ اژدهاست؟
‫دلت می‌خواد اژدها بخوری؟
‫آره، دلم اژدها می‌خواد!
‫بعد خوردن‌شون گنده‌تر می‌شم!
‫از لیانه می‌خوایم چندتا برات نگه داره.
‫پورورون!
‫در این شورت، سریع برام غذا بیارین، ‫آدمیزادهای بی‌ریخت!
‫باشه!
‫بیا بریم!
‫نمی‌دونم چرا...
‫حس می‌کنم دیگه قرار نیست ‫ سنپای رو صحیح و سالم ببینم.
‫پورو؟
‫پش اژدها کو؟
‫ما هیچ خاطره‌ای از والدین‌مون نداریم.
‫پورورو؟
‫اولین خاطرات‌مون، بودن توی ‫یه سیرک نمایش عجیب‌الخلقه‌هاست،
‫جامعه با امثال ما خیلی خشن برخورد می‌کنه.
‫دارین درباره چی حرف می‌زنین؟
‫چون تو همچین محیط سختی بزرگ شدیم، ‫از نظر احساسی کمبود داریم.
‫مثلاً، مفهوم حقارت رو درک نمی‌کنیم.
‫پورو...
‫حالا سعی می‌کنیم با تقلید از بچه‌های اطراف‌مون، احساسات‌مون رو فعال کنیم.
‫در واقع، به‌خاطر توهینت عصبانی نیستیم.
‫ولی عمداً سعی داریم عصبانی به‌نظر بیایم.
‫نگران نباش، نمی‌خوایم بکشیمت.
‫درست جوری که بچه‌های هم‌سن‌مون ‫ با حیوون‌ها برخورد می‌کنن،
‫فقط چندتا شوخی بامزه باهات می‌کنیم.
‫اول، با گسترش مقعد ‫ از طریق ترقه شروع می‌کنیم.
‫بهتره باسنتو شل کنی.
‫قدرت جادویی چیه؟
‫قدرت تغییر دنیاست.
‫پس اگه سؤال اینه که «مهارت جادویی چیه؟»
‫جوابش اینه: «وسیله‌ای برای هدایت ‫ تغییراتِ ایجادشده توسط قدرت جادویی».
‫قدرت جادویی‌ت رو در نوک انگشتات ‫ جمع کن و بیرون بریز.
‫ریوکوی یاها فاموله.
‫و به آتیش می‌رسی.
‫اونا کلمات جادویی هستن که با ‫هدایت تغییرات جادویی، آتیش ایجاد می‌کنن.
‫روش‌های دیگه‌ای هم برای ایجادش هست.
‫با انجام این‌کار...
‫و این...
‫و این.
‫به آتیش می‌رسی.
‫اگه فرد دست‌ها رو به این ترتیب قرار بده،
‫می‌شه همون تغییرات قبلی رو هدایت کرد.
‫برای کسایی که بهشون تسلط دارن،
‫راه‌های زیادی برای ایجاد همین تغییر هست.
‫خونی که در بدن‌شون جریان داره، ‫شکلی از تجسم جادوییه.
‫تنها با تصور تغییری که می‌خوان ایجاد کنن،
‫می‌تونن جادوی نیرومندی رو تجسم کنن.
‫برای همین قدرتمندن.
‫برای همین جادوگرها ‫از جادوی اژدهایان تقلید می‌کنن.
‫حلقه‌های جادویی براساس ‫جریان خون اژدهایان طراحی شدن.
‫مرکز حلقه، سرچشمه‌شه.
‫جادو در میان رگ‌ها به گردش درمیاد.
‫هرچی سال‌های بیشتری صرف این تحقیقات بشه،
‫بیشتر به قدرت اژدهایان شباهت پیدا می‌کنه.
‫این کار یه جادوگره.
‫خوب نیست.
‫به بن‌بست خوردیم.
‫حلقه‌های جذب و تلپورت رو کامل کردیم،
‫ولی بازم خوب به‌هم وصل نمی‌شن!
‫با این‌ وضعیت، به قدرت جادوییِ 15.7 اژدهای برتر نیازه
‫تا یه‌نفر بتونه تلپورت بشه.
‫و ما هم 1,800 نفر داریم...
‫هر اژدهایی که حمله ‌کنه هم شکست بدیم،
‫بازم بس نمی‌شه!
‫مسئله اصلی اینجاست که ‫ما فقط تلپورت انسان‌ها مدنظرمونه.
‫اوه! خودشه! بیاید از دست همین تیکه خلاص شیم.
‫اینطوری اژدهایان هم باهامون میان، خانم ماجو!
‫این‌شکلی که در رفتن فایده نداره!
‫چه مسخره!
‫حالیشون نیست.
‫مغز زیردستام از سر ‫هرروز و هرشب کار کردن تاب برداشته.
‫با تحقیقات قبلی هم به جایی پیش نمی‌رن.
‫از اینجا به بعد، به خلاقیت و آزمون‌ و خطا نیاز داریم.
‫ولی دیگه وقتی براش نمونده.
‫تو بدترین حالت، ‫ اژدهایان فردا صبح اینجان.
‫نه، با این‌وضع حتی قبل اینکه اژدهایان برسن ‫ فرمانده سر از تنم جدا می‌کنه.
‫باید امشب بزنم به‌چاک؟
‫استاد فو، الان چیزی گفتین؟
‫نخیر، زده به سرت.
‫آها، پس فقط زده به سرم!
‫هو هو هو!
‫آره بابا!
‫ولی اشتباه نشنید، نه؟
‫الان گفتی می‌خوای بزنی به‌چاک؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجام چون بهم نیاز دارین.
‫ها؟
‫وقتی توی تنگنا گیر کنی،
‫به دانش و خلاقیت کاملاً جدیدی نیاز پیدا می‌کنی.
‫تو الان به این احتیاج داری.
‫برای همین اومدم کمکت.
‫«می‌خوام از عذاب رهاییت بدم.»
‫وقتی اولین‌بار اینو شنیدم، با خودم گفتم، ‫«این زنیکه چی داره زر زر می‌کنه؟»
‫اما درست همونطور بود که گفت.
‫شعله‌های نفرت که درونم بود ‫بیرون کشیده شدن.
‫خاطراتی از زمان انسانیتم دارم؛
‫ولی عواطفی که در کنارش بودن در خاطرم نیست.
‫تنها احساسم، علاقه عمیقی بود ‫ که نسبت به پادشاه اژدها؛
‫کسی که ارزشمندترین بخش وجودم رو دزدید، داشتم.
‫و چیزی که منو به تعجب وا می‌داره، ‫اینه که حتی احساس شرمی ندارم.
‫فکر می‌کردم با اومدن به اینجا، چیزی به‌یاد میارم.
‫تو چطور، آرنولد؟
‫اوه، الان شدی تاراتکتورا، درسته؟
‫یک‌چیز هست که تغییری نکرده.
‫همم؟
‫ما همچنان جنگجوییم.
‫ای همرزمانم.
‫در همین زمان و مکان،‌ ‫به شما قسم می‌خورم.
‫سوگند می‌دهم که هرگز دوباره ‫تحقیرِ از دست‌دادن اربابم رو متحمل نشم.
‫حتی اگه...
‫کسی باشه که ارباب انسانیم رو ‫ ازم دزدیده، پادشاه اژدها.
‫حتی تغییر از انسان به اژدها ‫مقصودم و یا حتی نحوه‌ی زندگیم رو
‫تغییر نخواهد داد.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫بیاید الان نقشه رو نهایی کنیم.
‫ما هدفمون دو چیزه.
‫یک: نابودی این کشور.
‫دو: کشتن کسایی که به تیا حمله کردن؛ ‫شینیگامی و همدست‌هاش.
‫لازم نکرده برای شینیگامی و رفقاش ‫ به خودت زحمت بدی.
‫اونا شکار خودمن.
‫چی؟ شکارت؟
‫می‌خوای ردشونو بزنی؟ ‫واقعاً انقدر احمقی؟
‫ها؟ چی زر زدی، نوکر؟
‫دشمن منطقاً وقتی تو نبودی ‫ تصمیم گرفته به تیا حمله کنه.
‫می‌خوای باز همون اشتباهو تکرار کنی؟
‫اصلاً وضعیتو درک می‌کنی؟
‫تیا جادوی کنترل زمانشو از دست داده.
‫هه!
‫تو محافظِ تیائی.
‫نذار حتی یه‌ثانیه از جلو چشمت دور شه.
‫هه! ببند دهنو، نوکر.
‫فکر نکن می‌تونی بهم امر و نهی کنی!
‫تازشم، خود ملکه ازم خواست سر دشمن‌ها رو بیارم.
‫کاشکی هیچ‌وقت نمی‌خواستم.
‫شوخیت گرفته تو؟
‫حالا که بیشتر فکر می‌کنم،
‫شاید اون‌موقع یه‌مقدار پیش از حد جوگیر شدم.
‫حالا که استدلال زوراسان رو شنیدم، ‫ به‌نظرم خیلی قانع‌کننده‌ست.
‫خودمو خالی کردم، حالم بهتر شد.
‫خیلی زود رنگ عوض کردیا.
‫ا ـ اون‌موقع عقلم سر جاش نبود!
‫لطفاً فراموشش کن!
‫آهای! این لحظه عشقولانه روی تخت چیه؟
‫می‌خوای بدونی، نوکر؟
‫تو خواب ببینی؟
‫هـ ـ هیچی نبود!
‫این صحبت دیگه تمومه!
‫نیازی نیست دنبالشون بگردیم؛ ‫ خودشون میان پیشمون.
‫منطقت چیه؟
‫هیچی.
‫از زمان نبردمون این حسو داشتم.
‫عمراً بذارم قسر در بری!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم فرار کنی!
‫می‌خوام توی سریع‌ترین زمان ممکن بکشمشون. ‫مطمئن می‌شم تک‌تک‌تون...
‫بمیرین! ‫شکار بشین!
‫اما دشمن هم قصد کشتن آلتیماتیاساما رو داره.
‫نمی‌تونم اجازه‌شو بدم.
‫من کسی می‌شم که از آلتیماتیاساما محافظت می‌کنه!
‫می‌بینم به یه مرد بالغ تبدیل شدی، درست نمی‌گم؟
‫از بچه یاد بگیر، احمقویی!
‫لال شو، حمال!
‫چی گفتی، مردک؟!
‫مشنگ، مشنگ، منشگ چلاق!
‫دوباره بگو حالیت کنم، حمال‌باشی! ‫امم، زوراسان؟
‫همم؟
‫اگه کامویی و نبیلیمسان پیشم بمونن،
‫پس کی قراره کشور رو نابود کنه؟
‫برآورده‌کردن خواسته‌های خداوندگار ‫ از زندگی خودم مهمتره.
‫بسپرش به خودم، تیا!
‫کارم مو لا درزش نمی‌ره.
‫ولی یه‌چیز هست که باید درک کنی.
‫نقشه اصلی این بود که تا جای ممکن ‫ انسان‌ها رو توی پایتخت جمع کنیم،
‫و با استفاده از حصارِ نبیلیمچان ‫ بهشون مرگ آروم و بی‌دردی می‌دیم.
‫متوجهم.
‫می‌دونم دیگه نمی‌تونم همچین ‫ خواسته خودخواهانه‌ای داشته باشم.
‫روش‌هاتون رو زیر سؤال نمی‌برم.
‫با سرعت و دقت، ‫تمام افراد این پادشاهی رو بکشید.
‫بسیار بسیار ساده.
‫تنها کافیه به هیولاها فرمان بدین.
‫به 40,000 اژدهای رده‌پایین و میانیِ ‫ این کشور و خارج از اون دستور بدید
‫تا همه رو ببلعن.
‫من و تاراچان مسئله پرنسس نقره رو حل می‌کنیم.
‫بورورون!
‫متوجه شدم؛ به‌عهده‌ش می‌گیرم.
‫ولی تمرکزت فقط روی کشتن نباشه!
‫کسایی که به تیا حمله‌کردن رو پیدا کن.
‫یه‌چیزی یادت نرفته؟
‫اون شینیگامی قراره با ارتش نقره باشه.
‫اگه کار به اونجا کشید، خبرت می‌کنم.
‫نشونشون بده چقدر می‌تونی سریع باشی.
‫آه، خیالم راحت شد.
‫فکر می‌کنم اینا بتونن محافظ و پشتیبانِ ‫بنیانگذار باشن، چه امروز و چه در آینده.
‫تاراچان!
‫همم؟
‫تو هم بیا یه‌چیزی بگو!
‫حرف برای گفتن داری، مگه نه؟
‫کشته نشید.
‫اعضای بالغ خاندان‌مون ‫دست‌وپای بنیانگذارند.
‫به‌هیچ عنوان نباید ناکارآمد باشید.
‫و دست‌وپا هم به این راحتی قطع نمی‌شه.
‫ما همین حالا هم نیمی از ‫این دست‌وپاها رو از دست دادیم.
‫خاندان‌مون.
‫این تحقیر رو کاملاً هضم کنید.
‫بدونید هر باخت دیگه‌ای در آینده به‌معنای شکسته.
‫به همین ترتیب، نقش‌تون رو ایفا کنید.