بی‌خیال.
بی‌خیال. بی‌خیال. بی‌خیال!
لعنتی! نه!
لعنتی! لعنتی. لعنت بهش.
آه، لعنتی...
ارزشش رو داشت؟
- نه!
نه، نه، نه! لطفاً!
لطفاً، لطفاً، لطفاً! لعنت بهش!
لعنتی!
نه!
لعنتی.
- ه-سلام؟
کمکم کن!
فکر می‌کنی چیکار می‌کردیم؟
اسپاد!
- و...و اینگرید؟ - سلام.
اوه، خدا...
اینگرید بهم گفت چی شده.
گفت کلیف و جودیت نمی‌خواستن بیان دنبالت
برای چند ساعت.
سی دقیقه به نظر کافی میومد.
ولی به جودیت نگو که من اینو گفتم.
خیلی متاسفم!
خیلی گند زدم اسپاد.
ممنون.
اوه، خدا...
اوه، خدا.
من هواتو دارم.
ممنون برای آب پرتقال، اینگرید.
کمترین کاری بود که می‌تونستم بکنم.
واقعاً نمی‌خواستم این کارو بکنم،
ولی جودیت بهمون گفت باید این کارو بکنیم
تا خودمون رو ثابت کنیم.
می‌دونی، برای دروغ گفتن بهش.
این شبیه جودیت هست.
بله، واقعاً همینطوره.
خب...
تموم کردی
با این چیزای فرقه‌ای، درسته؟
بله.
یه چیز بدی رو شروع کردم.
باید متوقفش کنم قبل از اینکه کسی دیگه آسیب ببینه.
تو کی هستی، گیلبرت؟
به نظر من که زیاد شرور به نظر نمی‌رسی ،
بیشتر شبیه یه احمق معمولی می‌مونی.
یه عده از اون بچه‌ها بهت بیست دلار دادن که اون ماسک رو بذاری
و منو از مسیرشون منحرف کنی؟ این اتفاق افتاد؟
برای من هم به نظر یه کم دور از ذهن میاد.
مشکل اینه که اخیراً دارم به چشمای خودم هم شک می‌کنم،
و تو کار من، این باعث میشه نفهمم چی دور از ذهنه و چی نیست.
کجا کار می‌کنی؟
تعمیرگاه خودرو.
نمی‌شه یه نفر به اسم باب رو بشناسی؟
اوه، مسیح.
بیداری. بذار برم پرستارو بیارم.
- اینجا چیکار می‌کنی؟ - تو یه تصادف بودی.
نه! چرا اینجایی
به جای اینکه خونه اون قاتل رو بگردی؟
اون پسر رو مثل بره ذبح کردن.
- ولم کن. - تمام مدارکی که لازم داری تو اتاق دختره‌ست
تو نیاز به کمک داری.
هنوز دیر نشده که اینو تموم کنی، ولی وقت داره تموم میشه.
به این مرد کمک کنید. داره خون از دست میده!
چرا اینجایی؟ -
- رئیس؟
همه چی خوبه؟
- اوه... اه...
قاضی فلسون امضا کرد برای حکم جستجو برای جردن استنویک.
- می‌خوای من انجامش بدم؟ - نه، خودم باید ببینم.
ام... ام...
فکر کنم گیلبرت و دوست قدیمی‌مون، باب، یه رئیس مشترک دارن.
می‌تونی بری باهاش حرف بزنی؟
چی شده ، رئیس؟
فکر می‌کنم که شهرمون،
که همه‌مون،
تحت تهدید...
از شیوع گسترده هستیم.
چی...شیوع؟ یعنی چی؟
داری می‌گی که ما تسخیر شدیم؟
- هنوز نه. - هنوز نه؟
شیوع مرحله اول تسخیر هست.
این زمانی هست که موجود خودش رو نشون میده
به وسیله توهمات،
کابوس‌ها، تغییرات بدنی.
معمولاً به یه مکان محدود میشه،
ولی هر چی که ریشه اینه،
زیر پامون پخش شده.
- چی باعث شده انقدر مطمئن باشی؟ - بله.
دیشب اولین مورد تسخیر کامل رو تایید کردم.
- چی؟ - کی؟
نمی‌تونم هویتی رو در این زمان افشا کنم
برای امنیت مبتلا و خانوادش.
برای امنیت اونا؟ پس امنیت ما چی؟
لطفا. باید صبور باشیم.
مسئله سرنوشت ماست.
- صبر؟ داداش، تا حالا صبر چی بهمون داده؟ - هیچی.
منظورم اینه، پلیس قاتل پسرم رو گرفته؟
تو چی؟ ما التماس کردیم،
گریه کردیم برای کمک.
- ازمون محافظت کردی؟ - نه.
می‌فهمم که کلافه‌ای.
این کلافگی نیست!
ما خیلی وقت پیش از این مرحله گذشتیم.
- این؟ این عصبانیت خالصه. - آره!
و همه‌مون می‌دونیم کی مسئول این وضعیته.
اون گروه لعنتی. و رهبرامون؟
هیچ کاری نمی‌کنن.
- پس ما مردم باید... - آره!
...خودمون دست به کار بشیم!
- آره!
- مامان؟ - فِیث، ساعت نزدیک00.
دیرت می‌شه برای مدرسه.
نمی‌تونم برم.
این درباره دیشبه؟
همیشه حق با تو بود، مامان.
چی می‌گی؟
رایان به خاطر من مرد.
و همین‌طور گیلبرت. و حالا تنها دوست دارم می‌ره زندان به خاطر کاری که من کردم.
من هرچی رو لمس می‌کنم، خراب می‌کنم.
بدی واقعاً تو وجود منه.
اوه...
دختر کوچولوی شیرین من.
من کمک می‌خوام، مامان.
می‌دونم شاید نخواهی این رو بشنوی...
ولی کشیش می‌تونه کمکت کنه.
مامان، اون... اون منو شکنجه داد.
نه. اون مرد خوبیه. اون واقعاً مرد خداست.
و هرچی قبلاً برات اتفاق افتاده
هیچ ربطی به اون نداره.
قول می‌دم.
اون می‌تونه تو رو درست کنه، فِیث.
همون‌طور که منو درست کرد.
باشه.
می‌رم.
اوه.
برو خودتو تمیز کن، منم به کشیش زنگ می‌زنم.
اون خوشحال می‌شه.
- باشه. - اوه!
وقتی برگردی خونه، همه چیز عوض می‌شه.
قول می‌دم. باشه؟
باشه.
اوه. سلام، بابا.
ام، من برای تو و مامان صبحانه درست کردم.
گرسنه نیستم.
اوه. ام، چی می‌گی به یکم قهوه
قبل از کار؟
امروز مرخصی گرفتم.
اوه.
باشه.
بابا، می‌تونیم حرف بزنیم؟
من می‌خوام همه چیزو درست کنم.
با یک عذرخواهی برای دیشب شروع کنم.
دیشب؟ دیشب چی شد؟
من... یواشکی رفتم بیرون. برای رفتن پیش جودیت.
- و متاسفم.
دیلن، من اصلاً نمی‌دونستم که یواشکی رفتی بیرون.
چون چیزای بزرگتری اینجا در جریانه غیر از شورش نوجوانیت.
این با تخم‌مرغ همزده و آب پرتقال درست نمی‌شه.
مامان کجاست؟
مامان حالش خوب نیست.
- بیداره؟ می‌تونم سلام کنم؟ - نه، نه.
- الان زمانش نیست.
- اون چی بود؟
فقط... برو مدرسه.
هی، و وقتی برگشتی خونه، مامانتو اذیت نکن.
- بابا؟
لیندا، لطفاً. باید متوقفش کنی!
- چی شده؟
باید یه کاری کنی، تریسی.
رکس هادسون دقیقاً چی گفت که می‌خواد بکنه؟
به طور واضح، هیچ چیزی،
ولی عملاً داشت وسط کلیسای ما یه گروه تشکیل می‌داد.
یکی آسیب می‌بینه، یا بدتر.
تو برای پلیس کار می‌کنی. چرا اینو به اونا نگفتی؟
که چی بگیم؟
مردم دیگه به مقامات اعتماد ندارن.
چی اگه...
چی اگه امروز... یه دستگیری صورت بگیره؟
این خیلی غیرمحتمله، ولی با این حال،
فکر نمی‌کنم هیچ فرقی بکنه.
مردم الان به تو نیاز دارن!
چرا من؟ چرا الان؟
چون همه چیزایی که سال‌ها به ما هشدار دادی
همه‌اش درست از آب دراومده.
اون به هپی هالو اومده.
و من خودم با چشمای خودم دیدمش.
چه شکلی بود؟
اون... قد بلنده با...
شاخ‌های گره‌دار.
بال‌هایی با چنگال‌های متصل بهشون.
و یه لبخند وحشتناک.
هممون در خطر هستیم.
اون حداقل یک نفر رو تسخیر کرده.
کی؟
پدر متیس نمیگه. هی بهمون میگه
- باید صبر کنیم تا راه حلی پیدا کنه. - نه، نه.
وقت صبر کردن نداریم.
برای همینه که من اینجام!
باشه.
با پدر متیس صحبت میکنم...
و میبینم چی میتونم بکنم.
فکر کنم تو اولین نفری هستی که دوباره اومدی.
از اینکه فرصتی دارم تا اشتباهاتمونو درست کنم ممنونم.
خب، برای اینکه برنامه‌زدایی کار کنه،
باید یه اعتماد متقابل داشته باشیم.
به من اعتماد داری، فیت؟
آره.
ولی چطور به تو اعتماد کنم؟
دفعه پیش که باهات حرف زدم منو دروغگو و منافق صدا کردی.
حالا کمک منو میخوای.
این مشکوکه.
نه... الان میفهمم.
واقعا یه چیز پلید تو من هست،
- و میخوام بره... - نه، نه. فیت.
این حرف شاید رو مادرت اثر می‌کرد ولی رو من نه.
میخوای من اینو تحمل کنم،
باید بهت اعتماد کنم.
- هیچ دلیلی برای اعتماد بهم ندادی. - یکی رو کشتم!
دفعه پیش یادم بردی، و من...
دوباره به اون نیاز دارم.
خواهش میکنم!
از گناهانتون توبه کنید،
یه قلب نو بگیرید، یه روح نو بگیرید،
توبه کنید و زنده بمونید.
هنوز دیر نشده.
میتونم کمک کنم.
ولی باید بخوای.
میخوای، فیت؟
بیشتر از هر چیزی.
خوبه.
خب، جا بگیر.
زود شروع میکنیم.
ممنون، پدر روحانی.
پدر؟ داری کجا میری؟
تریسی.
گرفتیم... درست موقعی که داشتم از شهر میرفتم.
خب، راسته که مردم میگن؟
که یکی تو شهر تسخیر شده؟
نمیخواستم این حرف اینقدر زود پخش بشه،
ولی متاسفانه بله،
شایعاتی که شنیدی درسته.
- و داری مارو تنها میذاری؟ - نه.
نه، دارم میرم کمک بگیرم.
برای اینکه بتونم جن‌گیری کنم،
باید این مدارک رو دست‌به‌دست برسونم
به اسقف‌نشینی دیترویت.
وقتی اسقف تایید کنه...
نه، پدر، تو نمیفهمی.
این مردم، دیگه خسته شدن!
تو گروه کلیساییم دیدم که دارن عصبانی‌تر و عصبانی‌تر میشن.
خوشحالم که تو این موضوع رو مطرح کردی، تریسی، که من مجبور نشم.
میدونی شیطان از چی تغذیه میکنه؟
ترس.
ترس، تریسی، بزرگترین نابودکننده ایمانه.
و اگه بخوام به یکی اشاره کنم که بیشتر از همه مسئول
ترس تو جامعه‌مون هست...
اون تویی.
صبر کن!
این مردم، دارن از من کمک میخوان.
بهشون چی بگم؟
از رهبران دروغین برحذر باشید.
- الو؟ - ام، ه-هی، جوردی.
- من و اسپادیم. فقط... - الان واقعا وقت خوبی نیست.
ببین، میدونم که از من عصبانی هستی.
و کاملا حق داری، ولی فقط می‌خواستم بدونی
من رابطه‌ام رو با اون گروه قطع کردم.
- و با جودیت هم. - راستش اونا قطعش کردن.
مرسی، ولی برای این کار یکم دیره.
پلیس الان داره اتاقمو زیر و رو می‌کنه.
چی؟ چی شده؟
چی شده؟
پلیس داره خونش رو می‌گرده.
همه اینا تقصیر منه، مگه نه؟
ببین، داداش، می‌خوام کمکت کنم...
ولی خیلی سخته یه لحظه واقعی داشته باشیم
با اون چیزی که توی بینیت داری.
پسر، تو خیلی چیزا رو از پدر و مادرت قایم می‌کنی، مگه نه؟
موسیقی، جواهرات...
دیگه چی؟
اگه اشکالی نداره فکر کنم اینو بین خودم و دفتر خاطراتم نگه دارم.
داری دنبال چی می‌گردی، به هر حال؟
وقتی پیدا کردم بهت خبر میدم.
اشکالی نداره که زیر تخت رو هم بگردم؟
بستگی داره. آیا خرگوشای گرد و خاکی غیرقانونی‌اند؟
می‌دونی، برای کسی که حکم بازداشت داره،
خیلی خونسردی.
خب، اعتماد به نفس با بی‌گناهی میاد.
هوم.
مطمئنی؟
چیه؟
باشه، جوردی،
اگه بی‌گناهی، شاید می‌تونی توضیح بدی
چطور شد که تو صاحب این شدی.
این.
جردن استنویک، دارم بازداشتت می‌کنم.
واسه چی؟
داشتن اسپری مو؟
هوم.
میشه بهم بگی چی شده؟
یه نفر خبر داده که تو به کشتن رایان افتخار می‌کردی.
یه نفر گفته که تو یه نشونه نگه داشتی تا ثابت کنی.
- کی؟ - نمی‌دونم.
می‌تونی به کسی فکر کنی که دلیل داشته باشه همچین چیزی بگه؟
نه...
اصلا.
- هی، رئیس، منم.
شاید بخوای هر چه زودتر بیای مغازه.
اوضاع خوب نیست.
ای خدا.
کشیش؟
کشیش، اونجایی؟
الو؟
گیلبرت رو پیدا کردن.
بعد از نظارت، برگشتم تا مغازه رو باز کنم
و اون پلیس خانم منتظرم بود. گفت چند مایل اونورتر پیدا شده.
توی کماست. باید از وقتی که من رفتم، اون دور و بر می‌چرخیده.
از قبل از اینکه برم.
چی...دو روز تو جاده بودی
بدون اینکه یه بار هم بهش سر بزنی؟
هی، تو هم دیدیش!
از کجا باید می‌دونستم دوباره مثل لازاروس برمی‌گرده پیشمون؟
و تو پسری از هادسون رو آوردی، که باعث مرگش شد.
- بیا، من چاره‌ای نداشتم. - تو همیشه یه انتخاب داری!
اشتباه کردی!
اون اشتباه شماره یک بود.
اشتباه شماره دو این بود که نتونستی جسد گیلبرت رو از بین ببری.
فعلاً،
چیزی که باید بدونم اینه،
آیا تا حالا اشتباه شماره سه رو کردی؟
وقتی پلیسا اومدن،
موقع حرف زدن اسم من رو بردی؟
من...
من هرکاری که گفتی رو کردم.
همه چی.
می...
می‌دونی بزرگترین اشتباه من چی بود؟
این بود که باور کنم کسی
می‌تونه روحی به این ناامیدی رو نجات بده.
صبر کن!
الو؟
کسی اینجا هست؟
اوه. بازید؟
بازیم، باور کن.
- عالیه.
می‌دونی، من افتخار می‌کنم که نوشیدنی همه رو اینجا می‌دونم،
ولی واقعاً نمی‌دونم مال تو چیه، تریسی.
من می‌خوام، اه...
موهیتو.
می‌دونی، فکر کنم باید ازت عذرخواهی کنم
برای وقتی که اومدی گروهم.
تریسی، اشکال نداره. لازم نیست...
نه، نه، نه. من... باید.
تو منو به چالش کشیدی و من به جاش سعی کردم کوچیکت کنم.
خب، معذرت می‌خوام.
صادقانه.
مرسی، تریسی.
می‌دونی چرا این کارو می‌کنم؟
نه به خاطر شهرت یا توجه.
آخر شب،
همه کاری که می‌کنم اینه که سعی کنم دنیا رو
جای بهتری برای دخترم کنم.
فکر کنم همه والدین همینو می‌خوان.
احتمالاً.
فقط فکر کردم که من می‌تونم این کارو کنم.
فکر کردم می‌تونم به مردم خطرات کاراشون رو نشون بدم،
ولی حالا، می‌ترسم بیشتر آسیب زدم تا فایده.
و ممکنه دیگه خیلی دیر شده باشه تا درستش کنم.
هیچ وقت دیر نیست، تریسی.
کسی تسخیر شده.
اینجا، توی شهرمون.
و ده‌ها، صدها نفر... ممکنه دنبالش بیان.
داریم دسته جمعی میریم جهنم.
و من قرار بود جلوش رو بگیرم.
پس شایعات رو باور داری؟
که شیطان آدم‌ها رو تسخیر می‌کنه؟
با چشمای خودم دیدمش.
خیلی متاسفم. می‌تونم بپرسم، چی شد گوشت آسیب دید؟
مطمئنم شنیدی چی شد برای دخترم
و دیلن کمپبل.
البته.
سعی کردم یه گفتگوی متمدنانه داشته باشم در موردش
با مامان دیلن، و بعد این اتفاق افتاد.
من شانس آوردم که کلشو نبرید.
صبر کن، لیندا کمپبل این کارو کرد؟
آره.
هی، بابا. تموم لباس‌ها رو شستم.
چیزی هست که بتونم...
الو؟
الو؟ کسی هست اون بیرون؟
الو؟
الو؟ کسی هست اون بیرون؟
م-مامان؟
دیلن، عزیزم، میشه بیای تو؟
اه، بابا گفت مزاحمت نشم.
مزاحم من نمیشی، عزیزم.
لطفاً، می‌خوام باهات حرف بزنم، دیلن.
مامان؟
چرا همه چراغا خاموشه؟
سرم خیلی درد می‌کرد.
عزیزم، میشه بیای تو و چراغ رو روشن کنی؟
وا...چرا نمی‌تونی روشنش کنی؟
او، دیلن، فقط می‌خوام صورتت رو ببینم،
و بگم چقدر بابت کاری که با وسایلت کردم متاسفم.
نه مامان، اشکالی نداره.
من...من اومدم اینجا تا ازت معذرت‌خواهی کنم.
بابت چی، عزیزم؟
اخیرا پسر بدی بودم،
و فقط می‌خوام همه‌چیز رو درست کنم.
می‌تونی منو ببخشی؟
عزیزم، فقط می‌خوام صورتت رو ببینم.
دیلن، لطفا چراغ رو روشن کن.
منو از این لعنتی بکش بیرون!
مامان!
- دیلن! - بابا!
- بهت گفتم اینجا نیای!
- بابا، چی شده به مامان؟ - برو! برو!
- بابا؟
هفته‌هاست دارم تلاش می‌کنم این خانواده رو کنار هم نگه دارم.
بین پسرم، رهبر فرقه نوجوان‌ها،
و زنم که می‌گه جن‌زده شده.
صبر کن، مامان فکر می‌کنه جن‌زده شده؟
فکر می‌کنه؟
تو دیدیش تو اون اتاق. چطور دیگه می‌خوای اینو توضیح بدی؟
ولی...ولی چطور؟
تو بگو.
فکر نمی‌کنی این تقصیر من بوده؟
اوه، دیلن...
دیلن، دیگه نمی‌دونم چی فکر کنم.
بابا، همه اون حرف‌های فرقه‌ای، همه‌شون دروغ بود.
همچنین اون... اون مراسم‌هایی که داشتیم.
ما فقط داشتیم بازی می‌کردیم.
هیچ‌کدوم از این چیزای شیطانی...
واقعی نیستن.
درسته؟
برای اون واقعی هست.
می‌دونی اون ضرب‌المثلی که می‌گه،
هر خبری، خبر خوبیه؟
خیلی درست نیست، نه؟
به خدا، انگار یه چیزی تو هوا هست
که مردم رو دیوونه می‌کنه.
شاید.
شاید هم نه.
از این چیزا تو طبیعت زیاد می‌بینی.
آره... مثلا، چی؟
خب، تا حالا دیدی یه دسته پرنده
یهویی پرواز کنن؟
اون به خاطر اینه که یکی از اونا فکر کرده تهدیدی هست
و بقیه از ترس دنبالش کردن.
تو مزرعه منم همین اتفاق می‌افته.
نمی‌تونم ماشین چمن‌زنی رو روشن کنم بدون اینکه چریوس غش کنه،
و اگه اون غش کنه، لوسی هم غش می‌کنه،
و اگه اونم غش کنه، دیگه تمومه.
قدرت تلقین.
هوم.
می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
چرا این همه وقت با اون فرقه همراهی کردی؟
فکر کنم به خاطر این بود که...
وقتی این‌قدر وقت تنهایی می‌گذرونی که من گذروندم،
می‌دونی، پدر و مادرت سر کار،
و بقیه بچه‌ها فکر می‌کنن من مزاحمم...
وقتی آدمایی رو پیدا می‌کنی که... که تورو می‌بینن،
مثلا، واقعا می‌بینن،
بهشون می‌چسبی.
حتی اگه به اینجا ختم بشه.
- اسپاد، اونجایی؟
جوردی؟ یو، خوبی؟
می‌تونیم خصوصی صحبت کنیم؟
- آره. - ببخشید.
اوه.
سلام، فایرفلای.
همه‌چیز با فیت خوبه؟
- کجاست؟ - چه...
اِ، کجاست...
ببخشید.
- نوشیدنی خوردی؟ - نه.
یعنی، آره.
یعنی، مطمئنم شنیدی چی شده، پدر.
و من، نمیتونم کمک کنم ولی حس میکنم
که این قسمتش تقصیر ماست.
و میخوام اوضاع رو درست کنم، ولی نمیدونم چطور.
- این چیه؟ - بازش کن.
وای، خدا! چیکار کردی؟
من خیلی باهاتون صبور بودم.
اون صبر واسه رابرت تموم شد.
- و واسه تو هم داره تموم میشه.
پس یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
اسپری کجاست؟
فیت گذاشتش، همونطور که خواسته بودی.
نه...
نه، نذاشته.
نه، نه، نه.
این باید یه جور سوءتفاهم باشه.
یا فیت بهت دروغ گفته، یا تو به من دروغ میگی.
ولی حقیقت هیچ اهمیتی نداره.
چون بازی همونه.
من به اندازه کافی از عمرم رو تو زندان گذروندم.
نمیخوام آخرش هم تو زندان تموم بشه
به خاطر یه عوضی دروغگو
یا مادر ضعیف و ساده‌لوحش!
تو کی هستی؟
من هر چیزی هستم که موقعیت نیاز داره.
یک کلمه هم نگو.
میدونم که دیره، و از وقتی که گذاشتی ممنونم،
پس مستقیم میرم سر اصل مطلب.
دنبال اطلاعاتی درباره یه مردی به نام
بومونت هیکس هستم.
این اسم آشناست برات؟
نه، متاسفانه نیست.
شاید با نام مستعارش بشناسیش.
بهش میگن پدر.
اون چیزی که به عنوان برنامه‌ریز شناخته میشه.
هنوز هم آشنا نیست.
میتونم بپرسم چرا اومدی سراغ من؟
ما دلایلی داریم که باور کنیم اون ممکنه درگیر
قتل رایان هادسون باشه.
یه مقاله قدیمی پیدا کردم درباره این پدر،
و یه نقل قول از...
آقا و خانم مک‌کارتی.
اونا ازش تعریف میکردن که چطور به دخترشون
تریسی کمک کرده.
نام خانوادگی‌ت چی بود؟
خب، به نظر میاد که خودت میدونی،
ولی این واقعیت رو تغییر نمیده که من
هرگز اسم این مرد رو نشنیدم.
پس میگی، تو یه شهر به این کوچیکی،
دو تا خانواده مک‌کارتی بودن
که دخترهایی به نام تریسی داشتن؟
دارم میگم، نمیدونم چی خوندی،
ولی ربطی به من نداره.
شاید چشمات دارن فریبت میدن، رئیس.
فکر کنم اینطور باشه.
هوم.
ببخشید که مزاحم شدم.
آه، من همیشه خوشحالم که کمک کنم.
این دخترته؟
اون همه چیز منه.
زیباست.
شب خوبی داشته باشی.
و تو هم.
اون نزدیکه.
اینجا موندن برای من امن نیست.
سحر از شهر میرم.
تا اون موقع وقت داری اینو تموم کنی.
و منظورم اینه که تمومش کن!
به هر طریقی.
چطور؟
یه اعتراف.
و اگه نتونی اون رو برام بیاری،
هیچ وقت، هیچ وقت
دخترت رو دوباره نمیبینی.
گوش کن، خانم. این خانواده به خاطر تو خیلی سختی کشیده.
ممنون می‌شیم اگه به حال خودمون بذاری.
حق داری ناراحت باشی.
و واقعا معذرت می‌خوام،
ولی می‌خوام درستش کنم.
شاید یه وقت دیگه. شب بخیر.
نه!
می‌تونم به همسرت کمک کنم.
بابا؟
فکر می‌کنم باید بذاریم بیاد تو.
اون نیاز به جن‌گیری داره.
و فکر نمی‌کنم بتونیم تا برگشتن پدر ماتیث صبر کنیم.
چه انتخاب دیگه‌ای داریم؟
می‌تونید بذارید من انجامش بدم.
- امشب. - می‌تونی این کارو بکنی؟
نه، بیا تریسی. این مضحکه.
می‌تونم بپرسم...
آخرین باری که لیندا کنترل خودش رو داشت کی بود؟
نمی‌دونم. دیروز صبح بود؟
خب، پس خودت دیدی چقدر سریع اوضاع می‌تونه بدتر بشه.
چقدر دیگه می‌خوای بذاری همسرت این رنج رو تحمل کنه؟
این چیزا خطرناک نیستن؟
چطور صلاحیت این کارو داری؟
یه بار قبلاً اون رو از بدن کسی بیرون کردم.
کی؟
داری با خودش حرف می‌زنی.
من یه سوال دارم.
چطور این اتفاق واسه مامانم افتاد؟
شیطان از ترس تغذیه می‌کنه، دیلان.
و تو چیزای زیادی واسه ترسیدن بهش دادی.
ولی...
من این‌جوری نیستم.
الان فرصت داری ثابتش کنی.
اگه اون رو از بدنش بیرون کنیم،
از این شهرم بیرونش می‌کنیم.
و اگه بهم کمک کنی،
همه می‌بینن که چقدر جوان خوبی هستی.
و همه‌مون می‌تونیم برگردیم به زندگی عادیمون.
ولی اگه صبر کنیم...
نمی‌شه پیش‌بینی کرد چه اتفاقی می‌افته.
اما هنوز دیر نشده.
می‌تونیم امشب اینو تمومش کنیم.
ولی به همکاری تو نیاز دارم.
باشه.
کمک می‌کنم.
چرا داری همه این کارا رو می‌کنی؟
چی به دست میاری با این کمک کردن؟
یه دنیای بهتر واسه دخترم.
امیدوارم بدونی داری چی کار می‌کنی.
این گردنبندها مثل همن. درسته؟
آره، به نظر منم همین‌طور میاد.
ما می‌دونیم کی رایان هادسون رو کشته.
منم همین‌طور.
ولی تو از کجا می‌دونی؟
چرا الان داری اینو بهم می‌گی؟
چون اون بهم گفت این رو بذارم.
می‌خواست تو برام پاپوش درست کنی؟ باید بری پیش پلیس.
و به اونا فرصت بدی که دوباره از زیرش در برن؟
نه. دیگه نه.
پس چی کار می‌خوای بکنی؟
باید اون رو تو خونه‌ش پیدا کنن.
بهت می‌گم کجا می‌خوام بذارمش.
نمی‌تونی دوباره بری اونجا.
باید برم.
اگه تا فردا شب خبری ازم نشد،
برو پیش پلیس.
یعنی یه چیزی اشتباه پیش رفته.