‫جو جورج رو کُشت ‫و به راکسی هم شلیک کرد.
‫- باید ببریمش بیمارستان! ‫- جو! زده...
‫وایسا، اگه ببریمش بیمارستان
‫- زخم گلوله رو می‌بینن... ‫- نه، اگه نبریمش
‫از خونریزی می‌میره! ‫باید ببریمش بیمارستان!
‫خیلی‌خب، باید بریم.
‫باید بریم!
‫بریم، من دارمت راکسی.
‫- یالا، باید بریم. ‫- ۱۶ کیلومتری جاده
‫یه بیمارستان هست. ‫اومدنی ازش رد شدیم.
‫وایسا، وایسا ببینم! ‫کجا میری؟!
‫دنبال کلارا!
‫سوار ماشین شو لانی، زود باش!
‫یالا!
‫خوبه. ‫به من نگاه کن، به من...
‫حالش چطوره؟
‫زیاد خوب نیست.
‫فقط...زنده نگهش دار، باشه؟
‫زنده نگهش دار.
‫«شکارچیان» ‫«فصل دوم، قسمت پنجم»
‫جورج رو کُشتن.
‫- چی؟! ‫- به راکسی هم شلیک کردن.
‫- جورج مُرده؟ ‫- چی؟!
‫- کلارا رو گرفتن. ‫- کی؟ کی گرفته؟
‫- جو. ‫- جو؟
‫و تراویس.
‫تراویس...
‫اون که توی پوکیپسی زندانیه.
‫فعلاً که اینجاست.
‫همه‌شون اینجان.
‫جورج باید بیشتر مراقب می‌بود.
‫احمق!
‫خیلی‌خب.
‫کلارا رو گرفتن.
‫خب؟ ‫و...
‫ونی که باهاش بردنش...
‫پنجره‌هاش رو با روزنامه پوشونده بودن.
‫اسمش...«دیاریو ویا سنورا» بود فکر کنم.
‫روزنامه‌ی محلیه.
‫ویا سنورا یه روستای کوچیکه.
‫خیلی‌خب، باید بریم. ‫همین حالا.
‫- ما جایی نمی‌ریم. ‫- نه.
‫نه، نه، نه!
‫- باید بریم، زود باشید. ‫- اونا کلارا رو طعمه کردن!
‫- برام مهم نیست. ‫- جایی نمی‌ریم!
‫- باید بریم، زود باشید... ‫- ...باید بریم.
‫۳۰ سال. ‫۳۰ سال دنبال این مرد بودم.
‫الان از همیشه نزدیک‌تریم.
‫مسئولیت ما اون ۶ میلیون نفرن
‫- نه دوست دختر شیکسای این! ‫- من نمی‌ذارم همینطوری بکُشنش!
‫- این مسئله بزرگ‌تر از توئه جونا. ‫- خونواده مهم‌تره.
‫خودت این رو گفتی.
‫خونواده‌ی تو منم!
‫تنها خونواده‌ی تو منم!
‫چطور جرأت می‌کنی دم از خونواده بزنی؟
‫جورج خونواده‌ی تو بود.
‫بهت می‌گفت ایما. ‫تو رو مادر خودش می‌دونست.
‫چندین سال کنارت بود.
‫حتی بعد از مرگ مَز ‫و کُشته شدن سوفی
‫و رفتن زِو ‫جورج کنارت موند.
‫و حالا جورج مُرده ‫و تو طوری رفتار می‌کنی
‫که انگار جورج یه تیکه ‫گه چسبیده به کفشت بوده.
‫شاید تو خونسردتر و بی‌رحم‌تر از من باشی ‫ایمای عزیز
‫اما جونی که امروز از دست رفت ‫دیگه کافیه.
‫اول می‌ریم دنبال دختره.
‫وگرنه خودت می‌تونی تنهایی بری دنبال هیتلر.
‫ترسوها.
‫همه‌تون ترسویید.
‫مادربزرگت اگه بود ‫ازت نااُمید می‌شد.
‫و همینطور پدر تو.
‫ازم می‌ترسی؟
‫تو می‌خواستی با جونا ازدواج کنی ‫اونوقت از من می‌ترسی؟
‫می‌دونی چقدر آدم کشته؟
‫بهشون شلیک کرده، ‫گلوشون رو بُریده
‫و یا با برق اونا رو کُشته؟
‫من که حتی شنیدم یه پسر بچه رو هم کشته
‫یه بچه‌ی بی‌گناه
‫یه...بچه‌ی ۸ ساله.
‫عزیزم، شما ‫یه تخت رو...
‫یه زندگی رو...
‫با یه قاتل بی‌رحم شریک بودی.
‫هیچوقت نشده بود که...
‫حسش کنی...
‫وقتی که باهات بود؟
‫خواهش می‌کنم...
‫آخه کیه که نخواد تو رو نجات بده؟
‫برو نیازت دارن.
‫همیشه خوره‌ی کتاب بودی، نه؟
‫رابطت کارش خوب بوده.
‫اینا خیلی زیادن.
‫می‌دونم که بیشتر هم پیدا می‌کنی.
‫پول می‌تونه چیزهای زیادی توی ‫این دنیا برات بخره، روث خانم.
‫بقیه‌ی چیزها هم...
‫چیز کجاست...
‫اون نابغه‌ای که
‫هیلدا هافمن داره ‫برات می‌فرسته کجاست؟
‫میگه که ‫برای پیدا کردن یه مرد
‫اون می‌تونه کلید موفقیتمون باشه.
‫میگه تا الان بهترین استخدامیش بوده.
‫مردی که بی‌سر و صدا
‫توی این زمین ‫چندین و چند نازی رو در اروپا نابود کرده.
‫هیلدا هیچ عکسی ازش نداره.
‫هیچ سابقه‌ای هم نداره.
‫فقط یه اسم...توماس آرنت.
‫توی آلمان‌ـه ‫برای همین...
‫آلمان؟
‫آخر هفته برمی‌گردم.
‫راحت باش روث.
‫کفش‌هات رو در بیار.
‫فکر کن خونه‌ی خودته.
‫اما اینجا خونه‌ی من نیست مایر.
‫همچین اشتباهی نمی‌کنم
‫و تو هم نباید من رو اشتباه بگیری.
‫سفر به‌خیر.
‫نه، نه ‫حالِت خوب میشه.
‫لانی، نمی‌تونم بیشتر از ‫این به‌هوش نگهش دارم.
‫تندتر از این نمیره!
‫شیفت نگهبان‌ها ساعت ۲ صبح عوض میشه.
‫کارل، ادی، لیرا
‫شما باید ۵ دقیقه قبلش ‫دم در جنوب غربی باشید.
‫اگه بیشتر بشه ‫نگهبان‌ها شک می‌کنن
‫فهمیدید؟
‫اونجاست که من میرم سمت سلول ایمانی
‫قفل درش رو باز می‌کنم ‫و از در شمالی فراریش میدم.
‫ای‌جی، تو ساعت ۲:۲۱ دقیقه ‫جلوی در با ون باش.
‫نه معطل می‌کنی نه وایمیسی، فهمیدی؟
‫این نقشه باید بی‌نقص پیاده بشه
‫درست عین ساعت.
‫بعدش هم تا می‌تونیم به سمت شمال می‌ریم.
‫فهمیدید؟
‫اونا یه زن بی‌گناه رو زندانی کردن
‫و من نمی‌ذارم خواهرم ‫توی سلول زندانشون بمیره.
‫کمک!
‫تو رو خدا، کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫چرا اینجا انقدر ساکته؟
‫نمی‌دونم.
‫امروز یک‌شنبه‌ست. ‫همه رفتن کلیسا.
‫چیز دیگه‌ای یادته؟
‫یه ون خاکستری بود. ‫دوج مدل رَم. بدون پلاک.
‫در مورد ماشین از اینور اونور بپرسید. ‫ببینید کسی چیزی می‌دونه یا نه.
‫من و میلی می‌ریم قسمت غربی.
‫اینجا زیاد مهمون‌نواز نیستن. ‫حواستون رو جمع کنید.
‫چیزی‌مون نمیشه.
‫چیه؟
‫من یه‌کاری کردم.
‫منظورت چیه؟
‫قبل از اینکه بیایم اینجا
‫من...
‫یه...
‫یه اسقف بود که دنبالش بودیم.
‫با نازی‌ها توی لیتوانی همکاری داشته.
‫و قسر در رفته؟
‫حتی به محاکمه هم نرفت.
‫و نتونستی بیخیالش بشی.
‫می‌دونن کار من بوده.
‫- نه، میلی... ‫- می‌دونن.
‫و دیر یا زود پیدام می‌کنن.
‫- برای همین باید فرار کنم. ‫- نه.
‫- باید برم. باید گم‌وگور شم. ‫- نه، نمی‌تونی. نه.
‫نه. ‫می‌دونم گم‌وگور شدن چطوره.
‫می‌دونم یه زندگی رو کامل ‫در حال فرار بودن چطوریه.
‫اما مطمئن باش ‫که همیشه فرار کردن
‫تو رو به هیچ جا نمی‌رسونه.
‫کارم اشتباه بوده؟
‫نه...
‫تو کار درست رو انجام دادی.
‫مشکل همینه. ‫من...
‫توی قلبم حس می‌کنم ‫که کارم درست نبوده
‫انگار که امتحان خدا رو مردود شدم.
‫- طرف اسقف بوده... ‫- نه، یارو فقط کلاه و ردا داشته.
‫لباس داشته اما اسقف نبوده. ‫نازی بوده.
‫گوش بده ببین چی میگم.
‫تو...فکر می‌کنی کاری که کردی گناه بوده؟
‫کاری که تو کردی نعمت بوده.
‫به‌خاطر پدرم...
و ‫به‌خاطر من اینکار رو کردی.
‫میلی، تو جهنم نمیری.
‫- هریت... ‫- تو جات توی جهنم نیست.
‫یه ثواب بزرگ
‫می‌تونه همه‌ی گناه‌ها رو ببخشه.
‫می‌تونه تمام گناه‌ها رو پاک کنه.
‫فقط یه ثواب بزرگ.
‫پیدا کردن هیتلر؟
‫تو نه قراره بری جهنم
‫و نه قراره بیوفتی زندان.
‫هیچ جا نمیری ‫مگه اینکه خودم باهات باشم.
‫متوجه شدی؟
‫[برلین]
‫خدافظ.
‫سلام.
‫من دنبال توماس آرنت می‌گردم.
‫- توماس... ‫- بله.
‫برای دیدن پدر و مادرش به مجارستان رفته.
‫جمعه برمی‌گرده.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫می‌خواید براش پیام بذارید؟
‫نه، ممنون.
‫من دوست قدیمیشم.
‫پس همون جمعه میام.
‫- خیلی هم خوب. ‫- ممنون.
‫بنداز!
‫بنداز.
‫دیوونه شدی؟
‫سؤال بود؟
‫فکر کردی قراره بالای واشنگتن
‫یا لندن یا مسکو پرواز کنی
‫و یه بمب اتم روشون بندازی؟
تو ‫ترجیح میدی اینجا بمونی و ‫هر روز به خاک و سنگ نگاه کنی
‫تا اینکه یواش یواش پیر بشیم و بمیریم؟
‫شاید مرگ زودتر از اینا از راه رسید.
‫تو توی آمریکا شکست خوردی عزیزم.
‫کلی فرصت و پول در اختیارت گذاشتم.
‫ایوا، تو رو به زانو در آوردن...
‫و حتی طوری که به‌خاطرش ‫توی جنگ معروف شدی هم نبود.
‫و حالا یهودی‌های کوچولوت اینجان...
‫و اسباب‌بازی‌های کوچولوی ‫ما باید گندکاریت رو تمیز کنن.
یکی از اون شهرها رو بمبارون کن
تا ‫تمام توانشون رو بذارن تا قبل از ‫اینکه حتی
‫فرصتش رو داشته باشیم ما ‫رو پیدا کنن و نابودمون کنن.
‫ایوا...
‫من در طول ۶ سال و یک روز
‫بیشتر از اونی که چنگیز خان در ۲۰۰ سال ‫آدم کُشت، کُشتم.
‫و حتی کوچک‌ترین جرأتی ‫برای پیدا کردن من نکردن.
‫من بمب‌ها رو میندازم عزیزم.
‫بعد تو بشین تماشا کن و یاد بگیر که یه ‫نفر با قدرت واقعی چه کارهایی می‌تونه بکنه.
‫این حرف رو مردی داره می‌زنه ‫که لباس سفر تنشه
‫توی یه زمین بی‌حاصل که ‫اطرافش رو خاک و کثافت گرفته
‫بی‌هدف به کبوترهای سفالی شلیک می‌کنه.
‫من ربطی به این ماجرا ندارم.
‫هر کاری که سم داره می‌کنه...
‫جونا...هرچی که اسمش هست...
‫خواهش می‌کنم...تو رو خدا...
‫مامان و بابام پولدارن.
‫من می‌تونم...
‫اونا می‌تونن...
‫کلی پول بهت بدن.
‫- اگه فقط بذاری برم... ‫- من برام پول مهم نیست.
‫- پس چی برات مهمه؟ ‫- بس کن.
‫نمی‌تونم.
‫وقتی استرس دارم نمی‌تونم حرف نزنم
‫و الان تا حد مرگ ترسیدم.
‫می‌خوای من رو بکُشی؟
‫اسم من کلاراـه.
‫من اهل کروزبورو هستم، نزدیک لندن.
‫فاصله‌ای ندارن.
‫دانشجو هستم.
‫و الان ترسیدم.
‫تو کی هستی؟
‫اهل کجایی؟
‫فقط...
‫باهام حرف بزن.
‫اسمت چیه؟
‫حرف نزن.
‫اسمت چیه؟
‫حرف نزن.
‫می‌دونی که ممکنه تا الان مُرده باشه؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫داریم اینجا وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫تو فکر می‌کنی عشق یعنی ‫شریک شدن زندگی با یکی.
‫وفادار موندن بهش، بدون توجه ‫به مشکلاتی که ممکنه پیش بیاد.
‫نه‌خیر کوچولو.
‫عشق واقعی یعنی بدون هیچکدوم از اینا
‫ازشون مراقبت کردن.
‫من با عشق زندگیم اومدم آرژانتین.
‫و وقتی زِو من رو به مأموریت ارجحیت داد
‫قبل از پیدا کردن هیتلر ‫رابطه‌مون رو تموم کردم
‫چون می‌دونستم حاضره جونش ‫رو برای من به خطر بندازه
‫و من نمی‌تونستم همچین رابطه‌ای داشته باشم.
‫مثل قطع کردن دست و پا بود.
‫چیزی پیدا نکردیم.
‫باید بریم.
‫وایسا...توی ون گل بود.
‫تراویس از توی ون پرت کرد. ‫فکر کردم مسخره کردن بوده.
‫ممکنه سرنخ بوده باشه.
‫چیزی می‌خواستید؟
‫می‌خواد واسه دوست دخترش گل بخره.
‫- آها... ‫- اما...
‫شما ون دارید؟
‫جانم؟
‫شما ون دارید؟
‫نه.
پس با چی پیک می‌برید؟
‫با دوچرخه.
‫با دوچرخه‌‍ت...
‫خب، شهر کوچیکیه.
‫ببخشید.
‫جونا، گله چه شکلی بود؟
‫بنفش بود.
‫بنفش بوده.
‫جونا...
‫این بود؟
‫آره، خودشه.
‫این گل‌ها رو کی برات میاره؟
‫جوابش رو بده.
‫مال یه باغ کوچیک گل هستن.
‫توی لس اُلمس.
‫آدرسش کجاست؟
‫بگو ببینم. ‫یالا!
‫توی جاده‌ی آگوا.
‫اون فقط ترسیده.
‫ممنون.
‫[زوکس]
‫به مغازه‌ی زوکس خوش اومدید.
‫امری داشتید؟
‫سوسیس‌های سفیدمون تازه هستن.
‫- نه. ‫- گوشت گردن خوک هم داریم.
‫- هر سه‌تاش میشه یه مارک. ‫- نه، ممنون.
‫فقط داشتم نگاه می‌کردم.
‫- شما توریست هستید؟ ‫- خب، آره
‫من از آمریکا اومدم ‫برای همین...
‫از کلاهتون خوشم میاد.
‫کلاهم؟ ‫کدوم کلاه؟
‫ممنون.
‫بیاید اینجا.
‫- چی؟ ‫- بیاید، کاریتون ندارم.
‫نه، بیخیال.
‫نه، نمی‌خوام. ‫نه...
‫بیاید. عاشقش می‌شید. ‫قول میدم.
‫اینطور که معلومه ‫مجبورم.
‫خیلی خوبه.
‫- یه شیشه ازش می‌برم. ‫- چشم.
‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫آممم، حدوداً...۲۰ سال؟
‫بیخیال، امکان نداره.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه، ۵ سالم بود
‫که مادرم من رو گذاشت زمین رو جارو کنم
‫۱۰ سالگیم اومدم پشت دخل
‫و همین هفته‌ی پیش ‫شدم مدیر مغازه.
‫دو نسله که این کار ‫شغل خونوادگی‌مونه.
‫آنیا، حرف زدن بسه.
‫فریزر رو باید تمیز کنی.
‫چشم مامان، چشم.
‫باید قبلاً تمیز می‌کردی.
‫دختر دوست‌داشتنی‌ای دارید.
‫ممنون.
‫خب...فقط گولاش می‌خواستید؟
‫جان؟ ‫آها...
‫نه.
‫آقا؟
‫آقا...
‫من کل روز رو وقت ندارم.
‫من نصف دنده می‌برم.
‫این گوشت خوکه.
‫- گوشت خوکه؟ خب باشه، می‌برم امتحان کنم. ‫- آره.
‫پس شد همین؟ درست؟ ‫باشه.
‫مغازه‌ی قشنگی دارید.
‫ممنون. آره، پدر و مادرم ساختنش
‫و وقتی فوت کردن ‫من مغازه رو دست گرفتم.
‫خوبه؟
‫خدا رحمتشون کنه.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫توی جنگ فوت کردن؟
‫نه، نه، نه.
‫پدرم که...سکته‌ی قلبی کرد
‫و مادرم هم
‫از غم و غصه.
‫خب...
‫خب، معمولاً این اتفاق‌ها میوفته.
‫وقتی که دو نفر مدت زیادی با هم هستن ‫و یکی‌شون فوت می‌کنه...
‫نه، نه دلیلش مرگ پدرم نبود.
‫دلیلش مرگ برادرم بود.
‫از من بزرگ‌تر بود
‫و واقعاً الگوی من بود.
‫تا اینکه فهمیدم چه آدمی شده.
‫خب، پس شد...
‫- گولاش. ‫- بله.
‫خیلی‌خب...
‫میشه ۱۰ مارک. ‫مارک آلمان.
‫- چشم. ‫- بله.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫خیلی از آشناییتون خوشحال شدم.
‫ببخشید اگه یه‌کم فضول بودم.
‫نه، نه اصلاً.
‫تو اهل آمریکا هستی، درسته؟
‫همیشه دلم می‌خواست برم اونجا.
‫شاید کالفرنیا.
‫موج‌سواری رو امتحان کنم.
‫تا حالا موج‌سواری کردی؟
‫نمی‌دونم چرا فکر می‌کنم همه‌ی ‫آمریکایی‌ها موج‌سواری می‌کنن.
‫من...
‫- نزدیک صحرا زندگی می‌کنم. ‫- وای.
‫صحرا هم هست؟
‫نمی‌دونستم.
‫من یه جای کاملاً برعکس بزرگ شدم.
‫جایی که من اهلشم ‫هر روز بارون میاد.
‫توی صحرا چیکار می‌کنید؟
‫پدر و مادرت استخری چیزی دارن؟
‫من یه موتور صحرایی داشتم.
‫چطوری از صحرا
‫رسیدی به...اینجا؟
‫من باید همین‌کار رو بکنم.
‫کارِت دزدیدن منه؟
‫کارِت کشتن منه؟
‫چرا؟
‫من که کاری نکردم.
‫تو که نازی نیستی.
‫باید این رو بدونی.
‫باید بدونی.
‫تو می‌تونی به‌یاد بیاری.
‫می‌تونی به ذهنت بگی به‌یاد بیاره.
‫- نه، وایسا. تو رو خدا... ‫- نه.
‫میشه اول یه‌کم آب بخورم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫ممنون، ممنون. ‫من...
‫خیلی خیلی ازت ممنونم.
‫ممنون.
‫نه!
‫نه، نه. ‫تو رو خدا، نه!
‫گفتید چه بلایی سرش اومده؟
‫ما شنیدیم توی پالادیو تیراندازی بوده.
‫تصادف ماشین بوده!
‫- بهت که گفتم. ‫- خون می‌خواد.
‫- براش خون بیارید! ‫- خیلی ازش خون رفته.
‫باید همین الان عملش کنیم.
‫می‌خوای قهرمان باشی؟
‫مادر باش.
‫حرفی داری بزنی؟
‫تو خودت حرفی نداری؟
‫چطوره بگی: «مرسی بابا ‫که نجاتم دادی
‫- اون هم دوباره»؟ ‫- پس با اینکه دخترت رو با
‫اتهام ساختگی توی بازداشتگاه نگه دارن
‫- مشکلی نداری؟ ‫- دارم، اما با اینکه
‫اون یکی دخترم هم بره ور دستش هم مشکل دارم.
‫اون هم حالا که توی خونه یه ‫دختر بچه داره که بهش نیاز داره.
‫می‌دونی اینکارت چقدر خودخواهیه؟
‫خودخواهی؟
‫من دارم هرکاری می‌تونم می‌کنم ‫که آبجی بزرگه‌‍م رو از زندان در بیارم.
‫من دارم همه چیزم رو ‫برای ایمانی به خطر میندازم.
‫تو چیکار می‌کنی باباجون؟
‫چی...چی...؟
‫من دارم خونه رو گرو می‌ذارم و وکیل می‌گیرم.
‫من دارم درخواست احضار زندانی رو میدم.
‫من دارم دادگاه‌ها رو درگیر ‫می‌کنم و از مطبوعات کمک می‌گیرم.
‫من دارم راه درست رو میرم ‫راه قانونی.
‫حتی اگه اینکارها رو هم بکنی ‫باز هم فایده‌ای نداره.
‫اتفاقی که برای ایمانی افتاده هیچ جنبه‌ی ‫درست، قانونی یا عادلانه‌ای نداره بابا.
‫فکر کردی خودم نمی‌دونم؟
‫می‌دونی چند دفعه به‌خاطر ‫اعتراض و تحصن بازداشت شدم
‫و افتادم گوشه‌ی بازداشتگاه ‫و خون ازم رفت
‫و گریه کردم و از دست رفتم
‫تا شما مجبور نباشید اینا رو تجربه کنید؟
‫تا دوتا دختر کوچولوم ‫بتونن زندگی‌ای داشته باشن
‫که بتونن نور خورشید رو ببینن
‫که بتونن لبخند بزنن و آزاد باشن
‫و شاد باشن
‫و توی این دنیا به هر چی ‫که می‌خوان تبدیل بشن.
‫اونوقت حالا می‌خوای طوری رفتار کنی
‫انگار که یکی از اعضای ارتش ‫آزادی‌بخش سیاه‌پوست‌هایی؟ ای خدا.
‫خدا رو شکر انقدر عقل ‫داشتی که با خودت اسلحه نبری.
‫من فقط می‌خوام کار درست رو انجام بدم بابا.
‫همیشه همین بودی.
‫از بچگیت.
‫هر مشکلی برات تبدیل به یه دلیل می‌شد.
‫مالیکا هم بزرگ‌ترین دلیل منه.
‫من فقط می‌خوام دنیا رو براش بهتر کنم.
‫مشکل همینه عزیزم.
‫تو خودت دنیای اونی.
‫و وقتی که می‌خوای دنیا رو نجات بدی
‫دنیای اون رو به خطر میندازی.
‫دوستتون زخمش خیلی وخیمه.
‫سرخرگش ممکنه قطع بشه. ‫اینجا اتاق عمل نیست.
‫- یه‌کاریش بکن. ‫- من فقط یه‌سری داروی بی‌هوشی...
‫گفتم یه‌کاریش بکن.
‫می‌خوای قهرمان باشی؟
‫مادر باش.
‫بهش شادی بده.
‫بهش آینده بده. ‫کنارش باش.
‫چون اگه تو رو از دست بده...
‫بچه داره.
‫فهمیدی؟ ‫یه دختر بچه.
‫دیشب کجا بودی؟
‫بیرون بودم.
‫اگه تو رو از دست بده...
‫همچین اتفاقی نمیوفته.
‫دنیا رو نجات می‌دادی؟
‫آره.
‫اما همیشه برمی‌گردم خونه.
‫این رو که می‌دونی، مگه نه؟
‫همیشه برمی‌گردم خونه.
‫یه روز می‌فهمی
‫و وقتی فهمیدی
‫می‌ترسم که دیگه دیر شده باشه.
‫[آنجلا زوکس] ‫[۱۸۸۸ - ۱۹۴۹]
‫مادر...
‫وقتی توی مغازه‌مون دیدمش ‫فکر کردم تویی...
‫فکر کردم توی زمان برگشتم به گذشته.
‫درست شبیه خودته مادر.
‫جای عجیبیه برای اومدن.
‫توماس.
‫به همون کار درستی‌ای هستی که هیلدا می‌گفت.
‫اعتراف می‌کنم که مثل یه ‫روح می‌مونی، واقعاً میگم.
‫روح رو فقط روح می‌بینه.
‫خب...
‫خب، چطوره؟ ‫داریم یه گروه کوچیک جمع می‌کنیم
‫توی نیویورک تا نازی‌های فراری رو شکار کنیم.
‫و به سزای اعمالشون برسونیمشون.
‫جدی میگی؟
‫فکر کردی ۸ ساعت با هواپیما اومدم
‫که باهات شوخی کنم؟
‫و کی تو رو به ‫سزای اعمالت می‌رسونه مایر؟
‫جانم؟
‫اومدی آلمان
‫این همه راه
‫و اومدی سر قبر
‫پدر مادر ویلهلم زوکس.
‫مردی که دنیات رو نابود کرد.
‫آره، خب؟ ‫که چی؟
‫- چیه؟ ‫- ما سنگ می‌ذاریم.
‫یهودی‌ها روی قبر سنگ می‌ذارن
‫گل نمی‌ذارن.
‫- خب، گفتم... ‫- چون که سنگ...
‫پژمرده نمیشه. ‫پرپر نمیشه.
‫سنگ‌ها همیشگی هستن، مثل خاطرات.
‫مثل خاطره‌ی تمام کسایی ‫که به قتل رسوندی، ویلهلم.
‫فکر کردی خودم نمی‌دونم؟
‫کاش انقدر زیاد توی کارِت وارد نبودی.
‫یه‌سری روح‌ها
‫باید مخفی بمونن.
‫اونور رو نگاه کن.
‫من رو ببخش مادر.
‫نه، نه ‫تو رو خدا، نه.
‫وای نه، نه ‫تو رو خدا نـه!
‫- چیه؟ ‫- اریک دیده یه ماشین داره میاد.
‫وقتشه.
‫باشه.
‫بریم داخل.
‫وقت نمایشه.
‫[لس اُلمس]
‫حالا.
‫- باید بریم! ‫- نه!
‫تله بود!
‫گندش بزنن...
‫پدر سگ!
‫میلی!
‫برو!
‫من میرم بالا.
‫بلند شو. ‫برو اونجا، یالا!
‫می‌زنمش!
‫جونا جون.
‫داریم میایم بیرون!
‫اگه تفنگ‌هاتون رو نیارید پایین
‫یه راست می‌فرستمش اون دنیا، فهمیدید؟
‫افتاد؟
‫من تفنگم رو پایین نمیارم.
‫سلام جونا.
‫تفنگ‌هاتون رو بیارید پایین.
‫باید بذارید بریم
‫وگرنه دختره می‌میره.
‫کلارا...کلارا ‫همه چیز درست میشه.
‫باشه؟ ‫من رو به‌جاش بگیر!
‫من رو می‌خواستی؟ ‫من رو بگیر.
‫- می‌تونم بزنمش. ‫- شلیک نکن!
‫- هریت! ‫- به‌هرحال، جو رو من دارم. اون با تو.
‫- شلیک نکنید! ‫- به جون خودم می‌کُشمش!
‫شلیک نکنید!
‫- می‌تونم بزنمش! ‫- گم شید عقب!
‫- بزنش! ‫- نه!
‫من رو می‌خواستی؟ ‫خب من رو بگیر!
‫بزنش!
‫- گفتم گم شید عقب! ‫- جونا!
‫- گفتم شلیک نکنید!
‫شلیک نکنید!
‫اسلحه‌‍ت رو بنداز زمین! ‫بندازش!
‫بندازش! تکون نخور! ‫تکون نخور!
‫- بشین، بشین روی زمین. ‫- ببخشید، کلارا ببخشید.
‫نه، ولم کن! ‫ولم کن!
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫کس دیگه‌ای هم اینجاست؟
‫نه.
‫تو عوضی به راکسی شلیک کردی.
‫مُرده؟
‫شاید.
‫چه‌‍ت شد؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫بلند شو.
‫بلند شو وایسا.
‫هریت.
‫چیه؟
‫من می‌دونم هیتلر کجاست.
‫می‌تونم ببرمتون پیشش.