- تو، این گوشه...
تو، این گوشه.
و هر دوتاتون بهتره دستاتون رو پیش خودتون نگه دارین.
خب، معلومه که، شما دوتا از چیزی که فکر می‌کردم
خلاق‌ترین، پس ببخشید از احتیاط‌هام.
- رئیس، می‌دونم این چطوری به نظر میاد. - جدی؟
چون به نظر من، انگار داشتم نیا بابابزرگ بچه‌ی رزماری می‌شدم.
این خنده‌داره؟
هفته‌ها وقت گذاشتم که مردم رو قانع کنم
که این چیزای فرقه‌ای همش الکیه،
بعد خودِ گوشت و خونم گرفتار di مراسم تو پنتاگرام می‌شه!
و تو.
من بارها خودم رو
برای تو و دوستات به خطر انداختم.
و قدردان اونم. واقعا.
پس به عنوان یه لطف، یه سوال دارم،
و می‌خوام که صادقانه جواب بدی.
تو رهبر یه فرقه هستی؟
- ااا... - به انشا نیاز ندارم.
بله یا نه.
اشکالی نداره.
می‌تونی راستش رو بهش بگی.
خوب...
بله. هست.
و من پیرو شماره یکشم.
چه فرقی می‌کنه؟
جودیت!
چی؟
درسته، اینطور نیست؟
خوب، می‌دونی، من زیاد اهل برچسب زدن نیستم...
امیدوارم بفهمی که خودت رو وارد چی کردی بچه.
این خیلی...
آزادکننده است.
هست؟
همه بالاخره ما رو می‌بینن
اونطوری که واقعا هستیم.
دیگه پنهان‌کاری نداریم.
ما الان از سایه‌ها بیرون اومدیم، عزیزم.
اوه، من اهل برچسب زدن نیستم.
خدای زرنگ.
بی‌فایده.
کاملا لعنتی...
چه جهنمی...؟
- الو؟ - رئیس دندریج؟
با کی صحبت می‌کنم؟
گفتی می‌تونم ناشناس بمونم.
همه جا دنبالت بودم.
تو این نقاشی رو فرستادی؟
این کسیه که رایان رو دزدید؟
باید بدونی، باب رو گرفتم،
اما اگه زود نیای اینجا
و یه اعتراف رسمی نکنی،
چاره‌ای ندارم جز اینکه وقتی وثیقه داده بشه آزادش کنم.
هنوز هستی؟
اگه همه اینا یه شوخی باشه،
باید بدونی که دادن اطلاعات غلط
جرم جدیه، خانم جوان.
من یه خانم جوون نیستم.
ببخشید؟
گفتم،
من...
یه خانم...
جوون نیستم.
باشه
این... این باید کار رو راه بندازه.
فیت...
فکر می‌کنی
از جنازه‌ای که تو راهرو خونه‌مه ناراحت نیستم؟
چه کردی؟
چه افتضاحی...
مامان.
- بگو چی کار کردی. - به خدا، فیت!
و اونم کامل وارد بدنم شد.
من استعاره نمی‌زنم.
اون من رو ابزار دست خودش کرد.
تا اینکه پدر و مادرم...
به من یه هدیه دادن.
اونا یه نفر رو استخدام کردن
که اون رو بیرون کنه.
و اونم کرد.
اون منو نجات داد.
و منم می‌خواستم تو رو هم نجات بدم، عزیزم.
من نیازی به نجات نداشتم.
اوه، عزیزم، نه.
من می‌دونم تو و رایان چی کار می‌کردید.
من از کنترل تولد خبر دارم.
من دقیقا مثل تو بودم.
و من اثبات زنده‌ام
که هنوز دیر نشده که تو نجات پیدا کنی.
خیلی خوشحالم که بالاخره می‌تونیم باز حرف بزنیم.
داری به من می‌گی که...
همه اینا...
در مورد ارتباطات بود؟
مامان، من با کسی در ارتباط نیستم!
اشکالی نداره.
اون اینجاست که کمک کنه.
خوشحالم بالاخره دیدمت، فیت.
یه حادثه رخ داد...
گفت که یه مراسم بود...
وسط یه پنتاگرام.
...که یکی اومده...
...پسرتون بدی رو به شهرمون آورده!
...واسه ما خیلی تعجب‌آور بود.
درسته؟
هوم؟
همین الان به رئیس گفتم، این واسه ما خیلی تعجب‌آوره. درسته؟
اوه...
بله. آره. همینه.
پس، پسرتون یه فرقه درست کرد زیر دماغتون،
و هیچ نشونه‌ای ندیدین؟
یعنی، نمی‌تونم بگم نشونه‌ها چیه.
پس نمی‌دونین که اون یه مراسم پذیرش
تو این خونه برگزار کرده؟
نه.
ما نمی‌دونستیم.
ببین، فکر می‌کنم مهمه که شما دوتا بفهمید
که من تمام تلاشم رو کردم که دیوونگی‌های این شهر رو کنترل کنم،
ولی بعد از چیزی که دیدم، نمی‌تونم دیگه این کارو بکنم.
دیلن رسما مظنون اصلی قتل رایانه.
قتل؟
اوه، بس کن. با تمام احترام،
من و تو جفتمون می‌دونیم که این چرنده.
یعنی، آره، اون بچه عجیبیه، ولی قادر به این کار نیست.
درسته، لیندا؟
دیدیش. ندیدی؟
ببخشید؟
دستت.
این نشونه‌ایه که اون می‌ذاره.
نشونه کی؟
بی‌خیال.
اوه، رئیس... گوش کن، ممنون که اومدی،
ولی، اوه، شب خیلی طولانی‌ای بوده،
و، اوه، ما باید با دیلن صحبت کنیم.
تنها.
عقلت رو از دست دادی؟!
تو یه فرقه راه انداختی تا بندت معروف بشه؟
رئیس پلیس فکر می‌کنه تو مظنون یه قتلی!
تو همونی بودی که بهم گفتی از زیرزمین بیام بیرون
و دوست پیدا کنم، پس اگه فکر کنی، این تقصیر توعه.
اوه. شنیدی اینو؟ این عالیه!
دفاعیاتِ نوجوان، قاضی.
دارین می‌شنوین، لیندا؟
از کجا این ایده رو گرفتی؟
کتابا بود؟
فیلم؟ موسیقی؟
یه کم از همه چیز، فکر کنم.
ولی-ولی بیشتر موسیقی.
و هدف از این، ام...
مراسم، دقیقا چی بود؟
یه چیزی در مورد...
مظهر شدن، فکر کنم؟
مظهر شدن.
خودشناسی.
می‌خوای بدونی امشب چه اتفاقی برام افتاد؟
- اوه، لیندا... - بگو آروم باشم، جین. جرات داری.
وقتی پدرت و من سعی داشتیم
یه شب عادی رو بگذرونیم،
وقتی تو تو یه مراسم شرکت می‌کردی،
من مورد حمله قرار گرفتم
توسط یه شیطان.
- چی؟ - این چیزی که فکر می‌کنی اتفاق افتاده؟
این چیزی که اتفاق افتاده، جین.
این داره اتفاق می‌افته.
اتفاق افتاد اون شبی که دستت رو بریدی،
و، طبق گفته رئیس پلیس،
دوباره اتفاق افتاد وقتی یه مراسم برگذار کردی.
تو خونه ما.
سعی کردم منطقی باشم.
سعی کردم بهت شک نکنم.
دیگه نه.
باید برای کارهات عواقبی باشه، دیلن.
من-من نمی‌دونم...
نمی‌دونم چی بگم.
خب می‌تونی شروع کنی با خداحافظی کردن با این،
و هر کتاب، رکورد،
یا-یا نوار دیگه‌ای که بهت گفته این کار درسته.
صبر کن، صبر کن، جدی؟ تا کی؟
تا هر وقت که لازمه تا جبران بشه
هر چیزی که سر این خانواده آوردی.
همیشه هرجا میری همه چی بهم میریزه،
آره، فیث؟
- من که کار اشتباهی نکردم. - نه؟
پس من اینجام چون یه آدم بی‌گناه خودش سرشو داغون کرده؟
بی‌گناه؟! اون مرد رایان رو کشت!
مرگ رایان یه اتفاق ناراحت‌کننده بود،
ولی قتل نبود.
- دروغگو. - عزیزم، راست میگه.
دیگه دلیلی واسه دروغ گفتن نیست.
پس چی سرش اومد؟
خب، تو.
اون از حمله‌ی آسم که به خاطر وحشت ایجاد شده بود مرد.
اگه جای دیگه‌ای بود، اون پسر زنده بود.
ولی تو باعث شدی شیطان اونو وسوسه کنه.
پس، تو مرگ تصادفی رایان رو
شبیه یه قتل شیطانی کردی
فقط واسه این که هیچ‌کس بهت شک نکنه؟
و تو از گروه کلیسات استفاده کردی تا حرفای اونو بزنن؟
موضوع پیچیده‌تر از ایناست.
یه مشت ریاکار لعنتی.
- فیث! - اشکالی نداره.
این حرف، حرف خودش نیست.
رایان با شیطان وسوسه نشد.
اون به خاطر شما دوتا مرد، و شما پشت کی قایم شدین؟
واقعاً؟
من همه چیز رو به پلیس میگم.
- نه، نمیگی. - کی می‌خواد جلومو بگیره؟
همون مردی که تو همین الان کشتی.
ولی... داشتم ازت محافظت می‌کردم.
و من قدردانم.
واقعا، واقعا قدردانم.
ولی اگه همه چیزو بگی،
هیچ نسخه‌ای نیست که به نفع تو تموم بشه.
بهترین حالت،
به خاطر قتل غیرعمد محاکمه میشی...
ولی با توجه به تعداد ضرباتی که تو سر بیچاره‌ی گیلبرت وارد کردی،
احتمال زیادی داره که اونا رو سنگین‌تر کنن.
و این، اوه،
ده، بیست سال زندان؟
این منصفانه نیست.
همه چی آماده‌ست.
- آماده‌ایم؟ - اه، مرسی، رابرت.
فقط یه لحظه.
نمیتونم همه اینا رو پیش خودم نگه دارم.
میدونی امشب کجا بودم؟
تو پاسگاه بودم،
داشتیم یه فرقه‌ی عجیب غریب واقعی رو شناسایی می‌کردیم.
یکی که، تا حدی، دوست تو هم عضو اون بود.
جوردی؟ این که واقعی نیست، این...
اونا تنها راهی‌ان که این گندی که زدی رو جمع کنیم.
همون‌طور که خدا برای ابراهیم یه قوچ داد،
تنها کاری که باید بکنیم اینه که اونو به قربانگاه ببریم.
یادت میاد بهم گفتی
که فقط میخوای دوباره یه دختر عادی باشی؟
خیلی نزدیکیم به رسیدن به اون.
ولی اگه بری پیش پلیس...
هیچ‌وقت، هیچ‌وقت عادی نمی‌شی.
ما بهت نیاز داریم که نقش خودتو بازی کنی.
خب، فیث؟
اونا؟
- یا تو؟
دیلن، باید بهت بگم که تو بازداشت پلیس نیستی.
فقط می‌خواهیم چند تا سوال ازت بپرسیم.
در مورد اینکه اینجا چی شد آخر هفته.
اگه هر وقت خواستی بری بیرون، میتونی.
- باشه، مرسی. - باید بدونی که
اگه همکاری نکنی ممکنه بازداشت بشی.
- برای چی؟ - به ظن قتل.
قبل اینکه شروع کنیم، میدونی، همیشه شنیده بودم رهبرای فرقه‌ها
باید کاریزماتیک باشن،
پس فکر کنم یه طرفی از تو رو ندیدم هنوز.
میخوام امروز با اون دیلن حرف بزنم. باشه؟
- باشه. - خوبه.
آره. گرفتم.
عالیه.
خیلی خوب. سوال اول.
چطور شد که درگیر این فرقه شدی؟
فکر نکنم باید بگم.
اشکالی نداره. این بین خودمونه.
- دیلن. - جوردی.
اسپاد.
چند نفر رو جذب کردیم
- فقط برای پر کردن اتاق، ولی همه نه. - کی بقیه رو جذب کرد؟
فکر میکنی اینجا کی اینقدر نفوذ داره، رئیس؟
داری میگی جودیت هم دخیل بوده؟
صد در صد.
اون منو مجبور کرد برم. خودم اصلاً نمیخواستم.
تا رسیدی اونجا، این فرقه چه کارایی
انجام می‌داد؟
میدونی.
میخندیدیم. خوش میگذروندیم.
- به نظر نمیاد فرقه باشه. - چون نیست.
همه اینا نقشه دیلن بود که دل جودیت رو...
به دست بیاره.
میشه اینو برام بخونی؟
Silentium es aurum, Satanas.
ابتدا کننده‌ها باید این قسم رو میخوردن.
- میدونی یعنی چی؟ - نمیتونم بهت بگم، رئیس.
- چرا نه؟ - چون به حرفم پایبندم.
برات ترجمه میکنم. سکوت طلاست، شیاطین.
پس یعنی این.
چرا باید اعضا رو مجبور کنید که قسم به سکوت بخورن؟
نمیخواستیم همه الکی بترسن.
که این همینه.
این به نظر تو هیچی نیست؟
فکر کردم از این گذشته‌ایم، رئیس.
منم همینطور فکر میکردم. این یعنی چی؟
هیچ وقت اینو ندیدم.
چه جور آدمی نمیدونه معنای
نمادای خودش چیه؟
اونی که واقعا غیرعادی نیست.
خیلی از گیتاریستا نمیتونن نت بخونن.
اسلش. هندریکس. پرینس.
پس میگی بیشتر اهل عملید تا تئوری؟
نه. میگم، ما این کارو نکردیم.
آه، فکر کنم یه فرقه دیگه کرده.
درباره قربانی انسانی چی میدونی؟
مثل... معبد عذاب؟
رایان هادسون. فکر میکنی کسی تو این گروه
توانایی قتل داره؟
نمیدونم. شاید.
رایان هم‌تیمی من بود، رفیق. فکر میکنی میرفتم با قاتلای اون بچرخم؟
- فکر نکنم. - قطعاً نه.
ما قاتل نیستیم، باشه؟
ما فقط یه بند موسیقی‌ایم با یه تعداد طرفدار وفادار.
آره، باشه.
نوار شما رو شنیدم.
چیزای چندان خوبی نبود.
نمیفهمم چطور یه بند گاراژی
میتونه بچه‌های خوبو برای پیوستن به یه فرقه گول بزنه،
چون قطعاً موسیقیتون نبود.
گازم بگیر.
- ببخشید، چی گفتی؟ - ببین،
متأسفم که منو با جودیت دیدی،
ولی اون کل مراسم، ایده اون بود.
پس اگه میخوای منو به چیزی متهم کنی،
باید اونو هم متهم کنی.
نمیفهمم.
باهوشی. محبوبی.
میدونم چقدر میخوای از اینجا بری
که سال بعد بری دانشگاه.
ولی فکر نمیکنی اینجور چیزا با تو میمونه؟
فقط میخواستم برم چون اینجا هیچ وقت احساس دیده شدن نکردم.
یعنی، واقعاً دیده بشم.
هر روز که اینجا میام،
و حس میکنم صدها چشم رومه.
و همه‌شون فقط به ظاهرم نگاه میکنن.
میدونی چقدر حس تنهایی می‌کنم؟
حالا، به لطف این...
به لطف دیلن...
شاید مردم یه کم عمیق‌تر نگاه کنن.
خب، اینا همه سوالام بود. ام...
مدیر، ادامه با شما.
به خاطر دخالتت در اتفاقات آخر هفته،
مجازاتت یه ماه توقیف، از امروز شروع میشه.
چی؟ من اصلاً اونجا نبودم!
ترجیح میدم تعلیق بشم.
جدی؟ واقعاً؟
توقیف؟ فقط همین؟
این از طرف ماست.
نه از طرف من.
میتونی روی این حساب کنی.
می‌خواستم بابت رفتارم
تو کافه اون شب عذرخواهی کنم. من...
نمیدونم چی شد یهو.
اوه، اشکالی نداره. آینه شکسته که چیز خیلی بدی نیست
بدترین اتفاقی نیست که توی اون دستشویی افتاده.
خب، جودیت چطوره؟
اگه دیدی موهاش دسته‌دسته میریزه،
- تقصیر اونه. - آره.
می‌دونم از وقتی باباش رفته راحت نبوده،
- و خب، فشار زیادی روش گذاشتم. - آره، می‌دونم.
از اینکه همیشه
اول از همه مادرا رو مقصر می‌دونن بدم میاد.
- آره، تو هم اینجوری نیستی؟
- ام... - هوم؟
ببخشید، ام، نفهمیدم چی گفتی.
فقط پرسیدم آیا زیاده‌روی کردم؟
نه. نه. اصلا. من...
این روزا خوب نخوابیدم.
نیازی به عذرخواهی نیست. می‌فهمم.
ببین...
واضحه که بچه‌هامون از هم خوششون میاد.
- آره.
ام...
ولی با این اتفاقای اخیر،
مطمئن نیستم ایده خوبی باشه بذاریم همدیگه رو ببینن.
تو قلبم می‌دونم که بچه‌های خوبی‌ان.
ولی با هم...
به نظر میاد انگار، میدونی، رفتارای بد از هم می‌گیرن.
فکر می‌کنم بهتره
که جودیت از دیلان دور بمونه.
ولی تو چی فکر می‌کنی؟
فکر می‌کنم که...
دختر عوضیت باید از پسرم دور بمونه.
خدای من!
- چیکار کردی؟!
- خیلی متاسفم. - خدای من.
خیلی متاسفم. من... دستم لغزید.
من... تصادفی بود. خیلی متاسفم.
نه، برام مهم نیست. از من دور بمون، باشه؟ از من دور بمون!
- دستم لغزید.
من فقط...
اونجایی. به کمکت نیاز دارم.
ام، میشه به مدیر کلیری بگی
که من و اسپاد با تو تو مراسم بودیم؟
فکر نکنم این ایده خوبی باشه.
چرا؟
بیخیال، فقط یه لحظه طول می‌کشه.
نه، منظورم اینه که، من نمی‌خوام...
فکر نمی‌کنم... این...
ایده خوبی باشه.
ما.
دوست باشیم.
این تویی که حرف می‌زنی، یا مادرت؟
خواهش می‌کنم...
فقط یکی رو تو زندگیم می‌خوام که بهم خیانت نکنه.
متاسفم، جوردی.
- رئیس. - چیزی در مورد اون ماسک پیدا کردی؟
تمام فروشگاه‌های شهر رو برای پیدا کردنش گشتم.
بهترین چیزی که پیدا کردم
یه لباس مرغ بن کوپر بود.
- تو مدرسه چطور بود؟ - باید بهشون حق بدیم.
این بچه‌ها خیلی منظم‌ان.
این ها همه چی هستن؟
گزارش‌های مربوط به پرونده.
شب اول اکتبر، ساعت ۱۰ شب، گزارش موجودی تاریک و...
بالدار تو خونه‌ش داده.
- چی، مثل خفاش؟ - ادامه بده.
گفته حدود شش فوت قد داشته، با شاخ‌های پیچ خورده؟
باشه. این یه شوخیه.
ما ۱۵ تا از این گزارش‌ها رو گرفتیم،
درست مثل این، تو همین هفته‌ی گذشته.
بابا نوئل هر سال ۱۵ میلیارد نامه می‌گیره، ولی واقعی نیست.
تو همین الان بهم نمی‌گفتی که باید دنبال اون‌ها برم؟
بله. چون اونا گناهکار به نظر می‌رسیدند،
و چون این چیز‌ها واقعی هستن.
می‌دونی چی واقعی نیست؟ شیطان.
می‌دونی، یه هفته پیش، با تو موافق بودم.
ولی الان یه قتل آیینی داریم،
فرقه‌ تایید شده،
گزارش‌های فعالیت شرورانه از هر طرف داره میاد.
نمی‌تونم بیشتر از این چیزی که جلوی رومه رو نادیده بگیرم.
اداره پلیس هپی هولو.
با تمام احترامی که بهت دارم، رئیس...
داری شبیه دیوونه‌ها حرف می‌زنی.
شاید اونا اصلا دیوونه نیستن.
بهتره اینو بگیری، رئیس.
کسیه.
توی یه درگیری بود.
درگیری؟ با کی؟
لیندا؟
چه خبره؟
حالت خوبه؟
تو مدت زیادی در مورد این چیزها حرف زدی،
ولی حالا، مردم بالاخره دارن گوش میدن.
چی عوض شده، تریسی؟
هیچی عوض نشده.
فقط این موضوع رو شده.
به خاطر تو. تو یه قهرمانی.
اوه، وای نه.
نه، من قهرمان نیستم.
- من...
...فقط یه مادرم که داره تمام تلاششو میکنه.
عزیزم، چرا نمیای تو و سلام می‌کنی؟
پردیتا، این دخترم، فیث هست.
- سلام. - سلام.
راستش، میشه یه عکس بگیرم
از مادر و دختر برای روزنامه؟
- نه، مرسی. - البته که می‌تونی.
اوه، فیث، مسخره نباش.
نمی‌خوای به مردم نشون بدی چه خانواده‌ی عادی و سالمی هستیم؟
عالیه. چطور همین‌جا یه عکس بگیریم؟
باشه.
ما به تو نیاز داریم که نقشتو ایفا کنی.
زیبا.
یک... دو... سه.
ببخش که این‌جوری تموم شد، گیل.
خدا به هردومون رحم کنه.
لعنتی.
- اون وسایل من بود!
چته؟
- من که کاری نکردم.
کلیف؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
چرا این کارو کردی، مرد؟
که تلافی کنی یا همچین چیزی؟
نه. اینجوری نبود.
- ببخشید. - معذرت‌خواهی به هیچ دردی نمی‌خوره، مرد.
ما همه به تو اعتماد کردیم. من بهت اعتماد کردم.
پس دوباره می‌پرسم.
چرا این کارو کردی؟
من فقط...
فقط می‌خواستم مثل تو باشم.
مثل تو...
مثل جودیت... مثل رایان.
- منظورت چیه؟ مثل محبوب؟ - نه، حتی اونم نه. فقط...
م-م-من فقط می‌خواستم دیده بشم.
و حالا، همه منو ترک کردن.
پس جوردی و اسپاد چی؟
اونا... اونا از گروه رفتن...
که دیگه مهم نیست چون مامانم گیتارمو مثل یه دیوونه سوزوند.
و احتمالاً جودیت دیگه هیچ‌وقت نمی‌خواد قیافه‌مو ببینه.
آره، مرد، بهش ضربه زدی.
به یه روش‌هایی که بهش عادت نداره.
می‌دونم. معذرت می‌خوام. گند زدم.
هر کاری می‌کنم
تا جبران کنم.
برای... برای همه‌تون.
خیلی خب.
ثابت کن.
منظورت چیه؟
دنبالم بیا.
مراقب باش. هنوز داغن.
کی هستی؟
هر وقت به اون مردی که کشتم فکر می‌کنم،
به خانواده‌ای فکر می‌کنم که نگرانش. هستند.
و اینکه بقیه عمرش چی می‌تونست باشه.
و من داغون می‌شم.
و تو...
هفته هاست که می‌دونی رایان چی کار کرده.
چطور می‌تونی وانمود کنی همه چیز عادیه؟
ما دوتا آدمای وحشتناکی هستیم، مامان.
نه، فیث... نیستیم.
ما دوتا آدمای خوبی هستیم که اشتباهات صادقانه‌ای کردیم.
قتل بدترین گناهیه که وجود داره.
خب، از نظر فنی، این فقط آدمکشیه، عزیزم.
و کتاب مقدس چیز زیادی در مورد اون نمی‌گه، مگه نه؟
ببخشید. نمی‌دونم تا کی می‌تونم اینو ادامه بدم، مامان.
فیث؟ فیث!
عزیزم، لطفاً. وای...
الو؟ خونه وایت‌هد.
ما یه وضعیت اضطراری داریم، فایرفلای.
- چیه؟ - در طول سفر
رابرت برای خلاص شدن از دست گیلبرت،
به نوعی... او رو گم کرده.
خب، یعنی چی؟
اگه... اگه... زنده ست؟
من دارم وضعیت رو همونطور که پیش می‌ره بررسی می‌کنم،
اما دیگه زمان یه چیزیه که نداریم.
نه، نه، نه، نه. نه، تو نمی‌فهمی.
گیلبرت می‌خواست بره پلیس.
و اگه هنوز یه جایی زنده باشه، پس...
باید قبل از اینکه دوباره ظاهر بشه این کارو تموم کنیم.
خوشبختانه، یه برگ برنده داریم.
باید بازی‌اش کنیم.
امشب.
نزدیکیم؟
ادامه بده.
این چیه؟
رهایی.
امشب می‌میری، دیلن.
ب-بامزه... شوخی بامزه‌ایه، بچه‌ها.
چ-چی، یعنی نه... نه ردای خاصی، نه شمعی؟
این کار تخیلی نیست.
این دفعه نه.
جودیت، معذرت می‌خوام... برای همه‌چیز.
ولی می‌تونیم حرف بزنیم، لطفا؟
فقط-فقط بهم فرصت بده تا عذرخواهی کنم.
همین کارو دارم می‌کنم.
این یه مراسم به اسم مراسم هواگیریه.
قتل استعاری کسی که قبلا بودی،
و جشن تولد دوباره به عنوان خود واقعی و اصیل.
قتل استعاری؟
خدایا شکرت.
خب، مراحلش چیه؟
اول، باید بری توی این جعبه.
بعد باید یه جمله برامون تکرار کنی.
زندگی از مرگ.
سه بار بگو. بعد ما می‌زنیم.
اون ما هستیم که تورو از مرگ صدا می‌کنیم.
وقتی زدن تموم شد...
تا می‌تونی جیغ بزن.
دیلن قدیمی رو پاک کن تا جا برای جدیده باز شه.
یعنی، من فقط برم تو اون جعبه،
یه ورد بگم،
بعدش منو می‌بخشین؟
همینه.
اگه همه‌اشو انجام بدی،
همه چی برمی‌گرده به حالت قبل.
فقط باید همه چی رو پشت سر بذاری.
دوستات. خانوادت.
دیگه زندگی دوگانه نداری.
هیچ فریبی.
اگه هنوز می‌خوای ما تو زندگیت باشیم...
اگه هنوز می‌خوای من تو زندگیت باشم...
این تنها راهشه.
تو باعث شدی ما احساس خاص بودن کنیم، دیلن.
فقط می‌خوام دوباره بهت اعتماد کنم.
اوه...
باشه. من...
من انجامش می‌دم.
برو تو.
مامان، چرا اومدیم خونه جوردی؟
خب عزیزم، به حرفات فکر کردم...
اینکه گفتی نمیدونی اگه بتونی بیشتر از این به این شکل زندگی کنی...
و متوجه شدم که حق با توئه.
چیزی که ازت خواستم کاملا غیرمنصفانه بوده.
پس تصمیم گرفتم که امشب به همه اینا پایان بدیم.
چون، فیت...
اون بهترین شانس تو برای آزادیه.
به زودی، دیگه فقط حس نبود.
به من حمله کرد.
می‌تونی برام توصیفش کنی؟
سوخته بود.
شاخ و بال داشت.
و قسم می‌خورم، آخرین باری که...
دیدمش، حس کردم...
انگار وارد بدنم شد.
انگار گیر کرده بودم تو بدنم، ولی یه چیز دیگه...
یه چیز دیگه داشت کنترل رو به دست می‌گرفت.
تا حالا تجربه‌های این مدلی داشتی؟
وقتی بچه بودی، شاید؟
نه. هیچ‌وقت.
و تا حالا کاری کردی
که خودت رو...
آسیب‌پذیر کنی در برابر نیروهایی که توصیف می‌کنی؟
خب، می‌دونی، پسرم...
بله، از شهرتش باخبرم.
چیزی که می‌خوام بدونم اینه که تو، لیندا کمپبل،
تا حالا دری به روی تاریکی باز کردی؟
به عمد یا غیر عمد.
البته که نه.
ما اونجور آدمایی نیستیم، پدر.
لیندا تو عمرش یه بار هم...
آره... کردم.
مامان، اون دوست منه.
اون تنها راه ماست برای بیرون اومدن از این خرابکاری.
من به تو نیاز دارم
که یه جایی اینو قایم کنی تو اتاق خوابش.
من یه تماس ناشناس با پلیس می‌گیرم،
و بعد، قبل از اینکه بفهمی،
همه چی تموم میشه.
این کار شیطانیه.
این به عهده خداست که تصمیم بگیره.
و می‌دونی که من هیچ‌وقت ازت نمی‌خواستم این کارو بکنی
اگه راه دیگه‌ای وجود داشت.
این ماییم یا اونا.
بیا.
این برای چیه؟
تا بتونی ببینی خودت داری می‌میری.
حرف آخر داری برای دیلان قدیمی؟
متاسفم.
بریم.
عزیزم، چی... چی داری می‌گی؟
متاسفم، جین.
بیست سال پیش،
وقتی داشتیم برای دیلان تلاش می‌کردیم،
- من رفتم پیش یه دکتر. - آره، می‌دونم.
ما باید دوجین دکتر رو می‌دیدیم.
اه... هیچ کدوم نمی‌تونست بفهمه مشکل چیه.
به جز اون که خودم تنها رفتم پیشش.
اون یه...
بافت زخمی پیدا کرد
که باردار شدن رو غیرممکن می‌کرد.
عزیزم، متاسفم. من...
خیلی دلم می‌خواست یه خانواده داشته باشم،
و می‌دونم تو هم همینو می‌خواستی، پس...
نمی‌تونستم خودمو قانع کنم که بهت بگم.
لیندا...
پس دعا کردم،
و دعا کردم...
به هر کسی که گوش بده.
ما هر وقت آماده باشی هستیم.
زندگی از مرگ.
پدر، منو ببخش،
ولی وقتی خدا نبود که به دعاهای من جواب بده، من...
خودمو باز کردم. من...
توی خلأ فریاد زدم،
به هر چیزی
که جواب بده.
و یهو، اتفاق افتاد.
ما همیشه می‌گفتیم که دیلان بچه معجزه‌آسای ماست، اما...
اگه اصلا معجزه نبود چی؟
- باشه، کافیه. - نه، نه، بذار تموم کنه.
این مهمه.
زندگی از مرگ.
اینجا چی کار می‌کنی؟
من پسرمو بیشتر از هر چیزی تو این دنیا دوست دارم،
و از اینکه اون اینجوریه به خاطر من، وحشت دارم.
نمی‌خوام اینجوری حس کنم.
نمی‌خوام باور کنم...
...که پسرم شیطانیه.
می‌خوام
دوباره یه پسر کوچولو بشه.
می‌خوام نزدیکم باشه،
و ازش محافظت کنم،
و بهش بگم مامانش همیشه کنارش هست.
زندگی از مرگ!
ولی نمی‌تونم.
لیندا، عزیزم...
حالت خوبه؟
الان با کی دارم حرف می‌زنم؟
منم.
- صدای خودش بود.
چی شده؟
- باشه، کافیه. - نه، نه، بذار تموم کنه.
این مهمه.
نه... نه.
خیلی متاسفم.
خیلی متاسفم. حق با تو بود.
من این کارو کردم.
تو کار درستی کردی.
الو؟
می‌تونید... صدای منو می‌شنوید؟
کلیف؟
جودیت؟!
بذارید برم بیرون!
کلیف! جودیت!
بس کن! بذار برم بیرون!
کلیف!
- خدایا! آوخ!
بچه‌ها، لطفا! من آسیب دیدم!
متاسفم!
لعنتی، بذار برم بیرون!
بذار برم بیرون!
بس کن! بس کن!
متاسفم! بس کن!
رئیس، می‌شنوی؟
آره، می‌شنوم، اولسن.
تازه یه تماس به ایستگاه داشتیم.
گفت یکی از اون فرقه‌ای‌ها داشت به قتل رایان پز می‌داد.
لطفا بگو جودیت نبود.
جردن استانویک. همون دختر گات.
گفتن مظنون یه نشانه از قتل نشون داده.
یه اسپری تنفسی.
بیارش قاضی فل‌سون امضا کنه برای حکم بازرسی
تا میتونی زودتر، میگم تا میتونی زودتر.
اصلاً مهم نیست اگه مجبور شی بری اونجا
و از کنار خانم فل‌سون بیاریش کنار.
برو اونجا. فهمیدی؟
پلیس هپی هالو.
همین جا بمون.
یه قدم دیگه نیا جلو.
خواهش می‌کنم...
کمک.